ခေါင်းစဉ် - တစ်ဦးတည်းသာ သိရှိထားသော အဓိကဇာတ်ကောင်များ – အခန်း ၃၇၅ | NovelPing
ကန်းယူဟွန်း နှင့် ချွဲဒိုယွန်း တို့၏ တိုက်ပွဲသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ဝိုက်တွင် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ကျရောက်လုနီးပါးအထိ ပြင်းထန်လှသည်။
သူတို့နှစ်ဦး ပတ်လည်တွင် မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ထန်နေပြီး အနီးအနားရှိ မြေပြင်ကို အင်အားကြီးမားစွာဖြင့် တိုက်စားပစ်လိုက်သည်။
ဓားချင်း ထိခိုက်မိသည့်အခါတိုင်း မြေပြင်သည် အောက်အထက် ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး ကောင်းကင်ကြီးမှာလည်း တောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် ကွဲအက်သွားတော့သည်။
တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်ပြီးနောက် ချွဲဒိုယွန်း က လျှာသပ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
“ထွက်ပြေးတော့မလို့လား”
“အကွာအဝေးလေး နည်းနည်း ယူလိုက်တာပါ”
ယူဟွန်းက သူ့ကို လွတ်မပေးဘဲ ချက်ချင်းပင် လိုက်မီသွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် လင်ဒယ်နှင့် ဝေးကွာသော လူသူကင်းမဲ့သည့် မြေပြင်တွင် သက်ဆင်းကာ ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။
ယူဟွန်းက သူ့လက်ထဲရှိ ဘက်ရီယွန်ဓားကို သူ့ထံသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ချွဲဒိုယွန်း က ရှောင်တိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ခုခံခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။
သူသည် ပိုမိုပြင်းထန်သော တိုက်စစ်ဖြင့်သာ တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်သည်။
ဒါက သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံပဲ ဖြစ်သည်။
တစ်စက္ကန့်မျှအတွင်းမှာပင် ချွဲဒိုယွန်း ၏ ဓားသည် ငါးလက်အဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး ယူဟွန်း၏ မျက်စိကို ပြာဝေသွားစေသည်။ အ幻 (illusion) လား။
မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အ幻 မဟုတ်ပါ။
ယခု ယူဟွန်းကို ဦးတည်နေသော ဓားငါးလက်စလုံးမှာ အစစ်အမှန်များ ဖြစ်ကြသည်။
ဓား၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ။
ကမ္ဘာမြေသို့ မပြန်မီက ချွဲဒိုယွန်း သည် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း (Vanishing) ကြောင့် သူပိတ်မိနေသော ကမ္ဘာတွင် ဓားဘုရားဟု အမည်တွင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
သူသည် ဓားနှင့် ပတ်သက်လျှင် မည်သူ့ကိုမျှ အလျှော့ပေးခဲ့ဖူးသူ မဟုတ်ပေ။
သူ့ပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေသော ဓားလေးလက်မှာလည်း ဓားပညာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှ ရရှိလာသော ကောင်းချီးတစ်ခုပင်။
သူကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ထားသည့် ဓားနှင့် လေထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ပျံဝဲနေသော ဓားလေးလက်တို့သည် အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ အလွန်အမင်း တောက်ပစွာဖြင့် ယူဟွန်း၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။
တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ယူဟွန်းသည် ခုခံခြင်းဘက်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်ရသည်။
ဒါက အန္တရာယ်များလှသည်။
ယူဟွန်းသည် အပိုရီးယား (Aporia) မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် စာလုံးများမှာ လှိုင်းဂယက်ထသကဲ့သို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် တက်လာသည်။
မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော မျက်လုံးလေးလုံးသည် အနီရောင် တောက်ပလာပြီးနောက် လေထဲတွင် မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ဆွဲလိုက်သည်။
ယူဟွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ချွဲဒိုယွန်း သည် သူ၏ အစောင့်အရှောက်ဓားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။
‘သူက မြန်လိုက်တာ’
ဒီမျက်နှာဖုံးမှာ ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုး ရှိလဲဆိုတာ သူ မသိပေမဲ့ တပ်ဆင်လိုက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ပြောင်းလဲသွားသည်။
ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ခြေရာခံမရတော့ပေ။ Black Thunder Lord ကို အနိုင်ယူခဲ့သည်ဆိုသည့် သတင်းစကားမှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်မှန်း သိလိုက်ရသည်။
ချွဲဒိုယွန်း သည် သူ၏ အော်ရာကို လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။
မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဂုံး (dome) ကြီးတစ်ခုသည် သူ့ကိုရော၊ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပါ လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။
သူ့ကို မမြင်ရလျှင်တောင်မှ ထိုဂုံးအတွင်းတွင် ရှိနေသရွေ့ ပြိုင်ဘက် မည်သို့လှုပ်ရှားသည်ကို သူ ဖမ်းမိနိုင်သည်။
ခလောက်!
သူသည် နောက်မှ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် အမူအရာမရှိဘဲ မေးလိုက်သည်။
“ဒီမျက်နှာဖုံး တပ်ထားတာနဲ့တင် ဒါပဲလား”
“ကိုယ်တိုင်ပဲ ကြည့်လိုက်ပါဦး”
ယူဟွန်းက သူ၏ လက်မောင်းကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်ရာ ချွဲဒိုယွန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ လျောကျသွားသည်။
အနည်းငယ်မျှသာ ကွာခြားနေသည့် အင်အားချိန်ခွင်လျှာသည် ယခုအခါတွင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ဒီအခြေအနေမှာ သူ့ကို အင်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မည်။
ဒါဆိုရင် သူက တိုက်ခိုက်ပုံစံကို ပြောင်းလဲရုံသာ ရှိတော့သည်။ ချွဲဒိုယွန်း သည် သူ၏ ဓားကို ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ရမ်းကားစွာ ဝှေ့ယမ်းခဲ့သော သူ့၏ ရိုးရှင်းသည့် ဓားသွားလမ်းကြောင်းသည် ပိုမိုလှပပြီး ကွေးညွတ်သွားကာ ခဏချင်းတွင်ပင် မျက်စိကို ပြာဝေသွားစေလောက်အောင် တောက်ပလာသည်။
သူက ဒါကို ကောင်းကောင်း ပိတ်ဆို့နိုင်မလား စမ်းသပ်နေသကဲ့သို့ပင်၊ စိတ်ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေသော ဓားသွားသည် ယူဟွန်း၏ အချက်အချာနေရာများကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။
ယူဟွန်း၏ မျက်လုံးတစ်ဖက် တောက်ပလာသည်။
အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်သော လာပလေ့စ် (Laplace) မျက်လုံးသည် သူ့ထံသို့ ရောက်လာမည့် အနာဂတ်ကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ မပြည့်စုံသေးပေ။
သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အမှုဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဘုရားတရားတို့၏ ဝိညာဉ်များ (Divine Spirits) ကြားတွင်ပင် သူသည် အဆင့်တစ်ခုတည်းနှင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်လောက်အောင် အင်အားကြီးမားသူ ဖြစ်သည်။
သူသည် လိုအပ်နေသည့် အစိတ်အပိုင်းကို အလိုအလျောက် သိမြင်မှု (intuition) ဖြင့် ဖြည့်စွက်လိုက်သည်။
ရှူး ရှူး ရှူး။
ခဏတာအတွင်းမှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ခြစ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
သူသည် ကောင်းကောင်း ခုခံနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း ဂရုမစိုက်ပေ။
ဒဏ်ရာများသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကင်းသွားသည်။
သူသည် တိုက်ရိုက်ထိမှန်ခြင်းမှ အားလုံး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
ချွဲဒိုယွန်း သည် ယူဟွန်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို အံ့အားသင့်သွားသည်။
“မင်းက ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ရထားတာပဲ”
“မင်းကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက် စွမ်းအားပေါ့”
ယူဟွန်းသည် ချွဲဒိုယွန်း ၏ စိန်ခေါ်မှုကို နောက်မဆုတ်ဘဲ သူ၏ ဓားကို ဟာပွန်း (harpoon) ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
သူသည် လက်မောင်းကို အဆုံးထိ ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး ဟာပွန်းကို ရှေ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် [Leviathan] ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။
တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် တိုးပွားလာသော စွမ်းအင်သည် ဧရာမ ပင်လယ်မြွေကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချွဲဒိုယွန်း ဆီသို့ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်။
ခရက်!
Leviathan သည် ချွဲဒိုယွန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မျိုချလိုက်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် Leviathan ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဓားသွားများစွာ ပေါက်ထွက်လာပြီး သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။
ဓားတို့၏ သင်္ချိုင်း။
ဓားသွားများစွာဖြင့် ရန်သူကို ဆုတ်ဖြဲပစ်သော ထိုကျွမ်းကျင်မှုမှာ သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် မကြာခဏ မြင်တွေ့နေကျ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
စမ်းသပ်မှု (trial) ဟူသော အမည်နာမအောက်တွင် မည်မျှသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ကျရောက်လာပြီး ထိုဓားတို့၏ သင်္ချိုင်းအောက်တွင် အလွန်ဆိုးရွားစွာဖြင့် အမြစ်ပြတ်သွားခဲ့ရသနည်း။
သူ့စိတ်ကြိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ခုခံနိုင်သော လိမ်လည်မှုကဲ့သို့ စွမ်းရည်တစ်ခု။
ယူဟွန်းသည် သွားများကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး Nautilus ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။
ဧရာမ ရေငုပ်သင်္ဘောကြီးတစ်ခုသည် လေထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ဒုံးကျည်များစွာကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဒုံးကျည်များသည် လေထဲတွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးကာ ချွဲဒိုယွန်း ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ချွဲဒိုယွန်း သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဓားကို မြေပြင်ထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ဓားတို့၏ သင်္ချိုင်းသည် ထပ်မံ၍ ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။
ချာ ဂျာ ဂျာ့ခ်!
အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော ဓားသွားများသည် မြေပြင်ကို ဖောက်ထွက်လာပြီး ချွဲဒိုယွန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးသကဲ့သို့ ပတ်လည် ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။
Nautilus ၏ ဒုံးကျည်များသည် ထိုဓားများကို မဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပေ။
“ဖျက်ဆီးလိုက်”
ချွဲဒိုယွန်း ၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ဓားသွားများသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။
ဓားသွားများစွာသည် Nautilus ရေငုပ်သင်္ဘောကို ထိုးဖောက်ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ သံတိုသံစများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် Nautilus သည် စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
Nautilus ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သော ဓားပေါင်းရာချီမှာ လေထဲတွင် ကုလားကာတစ်ခုသဖွယ် တွဲလောင်းကျနေပြီး ယူဟွန်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
[ယူဟွန်း၊ သူက အရမ်းသန်မာတယ်!]
Black Thunder Lord ဖြစ်သည့် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုခဲ့သော ဘက်ရီယွန်သည် ယခုမှပင် ပြိုင်ဘက်၏ စစ်သည်တော် အစွမ်းအစကို ချီးကျူးလိုက်သည်။
သူ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ လက်နက်မှာ မည်သို့မျှ မပျက်စီးနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိရှိနေသည့်အတွက် ကံကောင်းသည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ ချွဲဒိုယွန်း ၏ ဓားပညာဖြင့် အချက်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက သူ ကျိုးပဲ့သွားနိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အမှုဆောင် (Executor) ဆိုသည်မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော သခင်များထဲတွင် အသန်မာဆုံးသော သူများအား ပေးအပ်သည့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချွဲဒိုယွန်း ၏ သခင်တစ်ဦးအဖြစ် အမည်မှာ သူ အမှုဆောင်ဟု မခေါ်ဆိုရမီကပင် လူတိုင်း၏ ပါးစပ်ဖျားတွင် ရှိနေခဲ့သည်။
ဓားတို့၏ သခင်။
ဓားအားလုံး၏ ချစ်ခင်ခြင်းနှင့် ချီးကျူးခြင်းကို တစ်ဦးတည်းသော ခံယူရရှိသူ။
ဒါက သူ အမှုဆောင် ဖြစ်လာပြီးနောက်မှာပင် ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲသွားသော သူ၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။
“ဒါပဲလား”
လှပစွာ စီတန်းထားသော ဓားများ ဝိုင်းရံလျက် ချွဲဒိုယွန်း သည် ယူဟွန်းကို ဂရုမစိုက်သော အကြည့်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ ငါ အတော်လေး စိတ်ပျက်မိတယ်”
ဟွာရွတ်!
အပိုရီးယား မျက်နှာဖုံး၏ မျက်လုံးများသည် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တောက်ပလာသည်။
“အဲ့ဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မင်နက်ရောင်များ ပြန့်ကျဲသွားသကဲ့သို့ ယူဟွန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ အနက်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ချွဲဒိုယွန်း ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။
ဟူး။
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် စပ်စုလိုသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ ရိုးရိုးအမှောင်ထုတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အပြင်ဘက်သို့ လျှံကျလာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိုသို့ ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အနက်ရောင် စွမ်းအင်တစ်ခုပင်။
ယူဟွန်းသည် ချွဲဒိုယွန်း ဆီသို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ချီမာ အနက်ရောင်ကောင်းကင် တရား (Chilma Black Sky God Technique) ၏ ပထမဆုံး နတ်ဆိုးဖြစ်သည့် ဘေးဒုက္ခပန်း (disaster flower) ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။
ကမ္ဘာကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော စွမ်းအားကြီးမားသည့် စွမ်းအင်သည် အနက်ရောင် ပန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လှပစွာ ပွင့်လန်းလာသည်။
ပွင့်ချပ်တစ်ခုချင်းစီမှာ စိတ်ဆန္ဒနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အသက်သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်ကြသည်။
‘ဒါကတော့ တော်တော်လေး အန္တရာယ်များတာပဲ’
သူ့နောက်ကျောရှိ ချွဲဒိုယွန်း ၏ ဓားများသည် မိုးရေစက်များကဲ့သို့ ရွာကျလာတော့သည်။
ဓားသွားများနှင့် ပွင့်ချပ်တို့သည် လေထုထဲ၌ တိုက်မိကာ ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။
ခွပ်! ခွပ်! ခွပ်! ခွပ်!
နေ့ခင်းကြောင်တောင်ထက်ပင် ပိုမိုတောက်ပသော ရောင်စဉ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို အဝေးမှ ကြည့်နေသော ယူဒါရင်မှာ သက်ပြင်းချရင်း ချွေးစေးများပင် ပြန်လာရသည်။
‘ဒီလူတွေက ငါနဲ့ တန်းတူသခင်တွေလို့ ခေါ်ရမှာလား’
သခင်များဟု အမည်တူ ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း သူတို့မှာ ကွာခြားလွန်းလှသည်။
စွမ်းအင်ချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဧရာမလှိုင်းလုံးများက သူမ၏ အရေပြားကိုပင် ထိခိုက်စေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ အရိုးစွဲသည်အထိ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူတို့သည် သူမနှင့် လုံးဝခြားနားသော ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် နေထိုင်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။
ကွပ်! ကွပ်! ကွပ်!
ပေါက်ကွဲသံတို့မှာ ထပ်ဆင့်ပေါင်းစပ်ကာ ပိုမိုကြီးမားလာသည်။
တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ဧရာမ ပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို အပူချိန်နှင့် စွမ်းအင်တို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။
မြေပြင်မှာ အက်ကွဲရုံမျှမက အရည်ပျော်ကျသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း စုပ်ယူခံလိုက်ရကာ ဧရာမ မှိုပွင့်ပုံစံ မီးခိုးတန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မီးခိုးငွေ့များကြားမှ ချွဲဒိုယွန်း သည် ယူဟွန်း၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေနေသည်။
‘သူ ဘယ်မှာလဲ? ဘယ်မှာလဲ’
မီးခိုးငွေ့များကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ယူဟွန်းကို ရှာဖွေရန်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။
သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အပျက်အစီးများစွာ ရောထွေးနေသည့်အတွက် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းဖြင့် စစ်ဆေးရန် အကန့်အသတ် ရှိနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ အောက်ဘက်မှ ဖြတ်ပြေးသွားသော အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
ချွဲဒိုယွန်း ၏ ဓားသည် မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ပတ်! ပတ်! ပတ်!
အသားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည့် အသံမှာ တိကျလှသည်။ သူ ထိမှန်သွားပြီ။ သို့သော် ချွဲဒိုယွန်း သည် ထိုအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ သံသယ ဝင်မိသည်။
သူ ရှောင်တိမ်းလိမ့်မည် သို့မဟုတ် ခုခံလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ လှည့်စားခြင်းအဖြစ် ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူက ထိုမျှ လွယ်လွယ်ကူကူပင် ခံယူလိုက်ရသလော?
‘မဟုတ်ဘူး။ ဒါက အတုပဲ’
အသိတရားနှင့် ဗီဇတို့က တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဖြေတစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လည်ပတ်သွားပြီး ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ နောက်မှ ရောက်လာသော အံ့အားသင့်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ပင်လိုက်သည်။
“ဒါက အစစ်ပဲ”
“အားလုံးက အစစ်တွေပဲ”
အောက်ဘက်ရှိ ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်များ ကွဲထွက်သွားပြီး ယူဟွန်းဆယ်ယောက်ကျော်တို့သည် ချွဲဒိုယွန်း ဆီသို့ အလောတကြီး ပြေးဝင်လာသည်။ အတိတ်နိမိတ်များလော?
မဟုတ်ပေ၊ သူတို့အားလုံးမှာ အစစ်အမှန်များ ဖြစ်ကြသည်။
ချွဲဒိုယွန်း သည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားများကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သံချပ်ကာတစ်ခုကဲ့သို့ လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။
စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်ကို အမှန်တရားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော စွမ်းအား။
ယူဟွန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည့်အတွက် အံ့အားသင့်နေရန်ပင် အချိန်မရှိတော့ပေ။
ဒုတိယမြောက် နတ်ဆိုး၊ အနက်ရောင် မိုးကြိုး (Black Thunder)။
ချည်မျှင်များကဲ့သို့ ကျုံ့ထားသော စွမ်းအင်တို့သည် ချွဲဒိုယွန်း ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ချွဲဒိုယွန်း သည် ဘုရားကျောင်းတိုင်ထက် ပိုမိုထူထဲသော ဓားကြီးတစ်လက်ကို ခေါ်ယူကာ ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။
အနက်ရောင် မိုးကြိုးတို့သည် ထိုဓားကြီးကို မဖောက်ထွက်နိုင်ဘဲ အပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ထားသော ယူဟွန်းသည် သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။
ချာ ရာ ရာ့ခ်!
ပြန့်ကျဲနေသော အနက်ရောင် မိုးကြိုးများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်သွားပြီး ဓားကြီးနှင့်အတူ ချည်မျှင်များကဲ့သို့ တွယ်ငြိသွားသည်။ အနက်ရောင် မိုးကြိုးဖြင့် အကျဉ်းထောင်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ရိပ်မိလိုက်သော ချွဲဒိုယွန်း ၏ အော်ရာသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်တက်သွားသည်။
အနက်ရောင် မိုးကြိုး၏ အကျဉ်းထောင်မှ ခက်ခက်ခဲခဲ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ချွဲဒိုယွန်း ကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ ကောင်းကင်ယံမှ အနက်ရောင်နဂါးကို ခေါ်ယူလိုက်သော ယူဟွန်းပင် ဖြစ်သည်။
တတိယမြောက် နတ်ဆိုး၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းသော နဂါး (Dragon Ascending to Heaven)။
မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန် ဖန်တီးထားသော နဂါးသည် ချွဲဒိုယွန်း ဆီသို့ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်။ မည်သူပင်ဖြစ်စေ အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်မည့် ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယူဟွန်းက ထိုမျှနှင့် မလုံလောက်သေးဟု တွေးလိုက်သည်။
‘ပိုပြီး သန်မာတဲ့ စွမ်းအား’
ဂျိန်း!
ယူဟွန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင် မိုးကြိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
စတုတ္ထမြောက် မှော်ပညာ၊ မူးယစ်သော မိုးကြိုး (Drunken Thunder) ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။
ချွဲဒိုယွန်း လည်း ငြိမ်နေသည်မဟုတ်ပေ။
သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားအရေအတွက်မရေမတွက်နိုင်အောင် ရောနှောသွားပြီး ဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။
၎င်းမှာ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျွမ်းကျင်မှုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ဓားတစ်လက်တည်း (single sword) ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် နဂါး၏ ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ယူဟွန်းဆီသို့ ဦးတည်လာသည်။
နောက်မှ ကျရောက်လာသော လျှပ်စီးကြောင်းတို့သည် ထိုဓားကို အကာအရံတစ်ခုကဲ့သို့ ပိတ်ပင်လိုက်သည်။
ခရက်!
ဓားတစ်လက်တည်းသည် မူးယစ်သော မိုးကြိုးကို ဆုတ်ဖြဲကာ ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။
‘ငါ နောက်ဆုတ်ခံလိုက်ရပြီ။ ဒါက မလုံလောက်သေးဘူး’
ယူဟွန်းသည် ပိုမိုအားကောင်းသော ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု လိုအပ်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ သို့ဆိုလျှင် ပဉ္စမမြောက် မှော်ပညာကို သုံးရမည်လော?
မဟုတ်ပေ။ မီးနှင့် ရေခဲ၏ ပျက်စီးခြင်း (Destruction of Fire and Ice) မှာ တစ်နေရာတည်းတွင် စွမ်းအားကို စုစည်းထားသော ဓားတစ်လက်ကို ပိတ်ပင်ရန် မသင့်လျော်သည့် ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာတိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။ ယူဟွန်းသည် အခြား ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
‘ဟရမ်၏ စာအုပ်ထဲက ဇာတ်လမ်း၊ အဲ့ဒီနေရာကနေ ငါသင်ယူခဲ့တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု’
ရှူး။
မူးယစ်သော မိုးကြိုးအချို့ကို သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အနက်ရောင်ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ယူဟွန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ လျှပ်စီးဓားအရေအတွက်မရေမတွက်နိုင်အောင် ဖန်တီးလိုက်သည်။
ဓားတစ်လက်တည်းကို ကျော်လွန်၍ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ချွဲဒိုယွန်း သည် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားသည်။
ထိုကျွမ်းကျင်မှုမှာ သူ အသေအချာ မှတ်မိနေသည့် တစ်ခုခု ဖြစ်သည်။
“ဒါက… အနက်ရောင် မိုးကြိုးသခင်ရဲ့…?”
လိမ်လည်သော အနက်ရောင်ဓား (Spiral Black Sword)။
ယူဟွန်း ဖန်တီးလိုက်သော စွမ်းအား၏ ဓားသည် ခရုပတ်ပုံစံ လည်ပတ်သွားပြီး ချွဲဒိုယွန်း ၏ ဓားနှင့် တိုက်မိသွားသည်။
မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့် နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူတို့၏ စွမ်းအင်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချေဖျက်လိုက်သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ် လှိုင်းလုံးများ ပြန့်ကျဲသွားသည်။
ယူဟွန်းသည် သွားများကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး ပေါက်ကွဲမှု၏ ဗဟိုချက်သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပစ်သွင်းလိုက်သည်။
‘ပိုမြန်မြန်’
ယူဟွန်းကို မြင်လိုက်ရသော ချွဲဒိုယွန်း သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
သူ့ကို ပေါက်ကွဲမှုကြားမှ ကိုယ်တိုင် ပြေးဝင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် ချွဲဒိုယွန်း ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ နောက်ကျသွားသည်။
ယူဟွန်း၏ ပခုံးသည် ချွဲဒိုယွန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝင်တိုက်လိုက်သည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု ရောထွေးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
ဘုန်း!
ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်ကြီး တက်လာပြီး ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုချိုင့်ခွက်၏ အလယ်တွင် ယူဟွန်းသည် ချွဲဒိုယွန်း ၏ လည်ပင်းကို တံတောင်ဖြင့် ဖိထားပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“မင်းက ဘာတွေ ထပ်ပြီး စကားများနေတာလဲ? ဒါက မင်းအတွက် မလုံလောက်သေးဘူးလား!”
ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းတွင် အားထည့်လိုက်သည်။
အီး!
ချွဲဒိုယွန်း သည် နာကျင်မှုကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျန်ရှိနေသော ဓားအချို့ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
“ဒက်စ်ကတ်စ် (Descartes)။”
[ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော့်သခင်။]
ယူဟွန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ဒက်စ်ကတ်စ် ပေါ်လာပြီး လေထဲရှိ ဓားများကို ချည်နှောင်လိုက်သည်။
ဤသို့ဖြင့် ချွဲဒိုယွန်း ၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် နည်းလမ်းမှာ လုံးဝ ပိတ်ပင်ခံလိုက်ရသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။ အခုထိ မင်း အထင်သေးခဲ့တဲ့သူကို ရှုံးနိမ့်သွားတော့ စကားမပြောနိုင်တော့ဘူးလား?”
“မင်း…”
သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ချွဲဒိုယွန်း သည် တစ်ခုခု ပြောရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်။
ထိုအချက်က ယူဟွန်း၏ ဒေါသကို ပိုမိုတောက်လောင်စေသည်။
“ဖြေစမ်း။ အခု ဘယ်လို ခံစားနေရလဲ!”
ယခုအချိန်ထိ သူ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော ယူဟွန်း၏ ခံစားချက်များမှာ ပြိုကျကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
ငါ ဒီကို ဘာအတွက် လာခဲ့တာလဲ?
ငါ ဒီကို လာဖို့ ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး ချခဲ့ရတာလဲ?
ငါ ဘယ်လောက်တောင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလဲ?
“ဟမ်? ဖြေစမ်းလေ!”
ဒါပေမဲ့ မင်းက၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ တန်ဖိုးနဲ့ အရည်အချင်းကို ပြောရဲရတာလဲ?
မင်း မသိဘူး။ မင်း ဘာမှ မသိဘူး။ ဒီနေရာကို ရောက်ဖို့ ငါ ဘယ်လောက်တောင် နာကျင်ခဲ့ရလဲ၊ ဘာတွေကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရလဲဆိုတာ။
“ဖြေစမ်း!!!”
ယူဟွန်းသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဘက်ရီယွန် (Baekryeon) ကို ပြောင်းပြန် ကိုင်မြှောက်လိုက်သည်။
ချွဲဒိုယွန်း သည် သူ့ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။
ခလောက်!
သို့သော် သူ စောင့်မျှော်နေသော နာကျင်မှုကို မခံစားလိုက်ရပေ။ ချွဲဒိုယွန်း သည် မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ့နဖူးကို ဖောက်ထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော ဘက်ရီယွန်သည် သူ၏ ခေါင်းဘေးနားရှိ မြေပြင်တွင် စိုက်ဝင်နေသည်။
နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ယူဟွန်းသည် ဓား၏ ဦးတည်ရာကို လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်ပြီး သူ့ကို မသတ်ခဲ့ပေ။
ချွဲဒိုယွန်း သည် သူ၏ အကြည့်ကို ခံလိုက်ရစဉ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ယူဟွန်းသည် ထိုင်နေရာမှ ယိုင်တိုင်တိုင် ထလိုက်ပြီး ချွဲဒိုယွန်း ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာလို့ ငါ့ကို မသတ်တာလဲ?”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက မင်းမဟုတ်လို့ပဲ။”
အဓိပ္ပာယ်များစွာ သက်ရောက်နေသော ထိုစကားတစ်ခွန်းဖြင့် ချွဲဒိုယွန်း သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“အင်း…”
သူ့အတွက်မူ ၎င်းမှာ ငြင်းခုံစရာ စကားလုံးပင် မရှိတော့လောက်အောင် ပြီးပြည့်စုံသော ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ထဲမှ ညှစ်ထုတ်ထားသော ကျွမ်းကျင်မှုအားလုံးကို အသုံးမပြုခဲ့ရသေးပေ။
သူတို့သည် သူတို့ တကယ်လုပ်ဆောင်နိုင်သည်များကို မပြသခဲ့ရသေးပေ။
သို့သော် သူတို့က စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင်ပင် ရလဒ်မှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ အသေအချာ ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူတို့ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသော လူအချို့၏ ရိပ်နိမိတ်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒိုယွန်း!”
ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်သံနှင့်အတူ ဆံပင်နီရောင်တို့ လေထဲတွင် ဝဲပျံလျက် သိမ်းငှက်တစ်ကောင်ကို စီးနင်း၍ လူတစ်ယောက် ပျံသန်းလာသည်။
သူမသည် ချွဲဒိုယွန်း အနီးသို့ တန်းမတ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူ့အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမနှင့်အတူ သိမ်းငှက်ပေါ်မှ လိုက်ပါလာသော အသားညိုညို အမျိုးသမီးတစ်ယောက်သည် ချွဲဒိုယွန်း ၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့လျက် ယူဟွန်းကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး…!”
“ရပ်လိုက်! ဂျာမီလာ!”
ဂျာမီလာကို တားလိုက်သူမှာ ဂူဆယွန်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် ယူဟွန်းကို အနည်းငယ် အဆင်မပြေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ရှင်က ကန်းယူဟွန်း တယ်လာ မဟုတ်လား?”
“ဟုတ်တယ်။”
ယူဟွန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အပိုရီယာ (Aporia) မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ဂျာမီလာသည် သူ့ကို မှတ်မိသွားသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ငါးနှစ်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေသည်ဟု သတင်းထွက်နေသော ယူဟွန်းမှာ သူ့ရှေ့တွင် အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာပင်။
“စာအုပ်ပုံသခင်၊ ရှင်က…?”
“မင်းတို့ချင်း သိနေကြတာလား?”
ဂူဆယွန်း၏ အကူအညီဖြင့် ထရပ်လိုက်ရင်း ချွဲဒိုယွန်း က မေးလိုက်သည်။
ဂူဆယွန်းသည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့ အရင်က ဆုံဖူးကြောင်း အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူမသည် ငါးနှစ်ကတည်းက အကယ်ဒမီကျောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ယူဟွန်း၏ ယခင်ဘဝက ဂူဆယွန်းနှင့် ပုံစံချင်း တစ်ထပ်တည်း တူနေသည်။
ယူဟွန်းသည် ဂျာမီလာနှင့် ဂူဆယွန်းတို့က ချွဲဒိုယွန်း နှင့်အတူ ပြန်လည် ပူးပေါင်းလှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် အနက်ရောင်သံချပ်ကာ တိုက်သူ ဟွမ်ဆယ်အွန်းကို သူတို့ဆီ လက်လွတ်ခဲ့ရဖူးသော်လည်း ဤသည်မှာ ကံကြမ္မာပေလော။
“ရှင် အသက်ရှင်နေတာလား? မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီအချိန်တွေအတွင်းမှာ ရှင် ဘယ်တွေရောက်နေခဲ့တာလဲ?”
“အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့်ပေါ့။”
သူမကို နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မမေးတော့ရန် လက်ဟန်ဖြင့် တားလိုက်ပြီး စကားအကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါ… ကောက်ယူသူ ကန်းဟယ်ရင် ကရော ဘယ်လိုလဲ?”
ဂူဆယွန်းသည် တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်သည်။
သူမသည် ယူဟွန်းက စာအုပ်ပုံသခင် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ သူသည် ဤနေရာသို့ မရောက်မီ မည်မျှအထိ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းခဲ့ရမည်ကို နားလည်သွားသည်။
“…ယူရာနဲ့ ဆူမင်က ရှင့်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်နေကြတယ်။ ပြီးတော့ White Flower Management က လူတွေလည်း စောင့်နေကြတယ်။”
“သူတို့ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ မင်း သိလား?”
“သူတို့က သမဂ္ဂရဲ့ အဓိကမြို့ကြီးတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ Old Town မှာ ရှိနေတယ်။ အကုန်လုံးကိုတော့ တွေ့ရမှာ မဟုတ်ပေမဲ့ အဲ့ဒီကိုသွားရင် သတင်းအချို့တော့ ရနိုင်ပါလိမ့်မယ်။”
“…ငါ သိပြီ။ ပြောပြပေးလို့ ကျေးဇူးပဲ။”
“ကျွန်မ…”
ဂူဆယွန်း နောက်ထပ် ပြောမည့် စကားများကို ယူဟွန်း နားမထောင်တော့ပေ။
ဂျာမီလာက သူ့ကို လှမ်းခေါ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ချွဲဒိုယွန်း က တားလိုက်သည်။
“ထားလိုက်ပါ။ သူ့ကို သွားခွင့်ပေးလိုက်ပါ။”
“ဒါပေမဲ့…”
“သူ့ကို သွားခွင့်ပေးလိုက်ပါ။”
သူ့အသံတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားပုံရသဖြင့် ဂူဆယွန်းသည် စိုးရိမ်တကြီး မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ကောင်းပါပြီဟု ဆိုလိုက်သည်။
ယူဟွန်းသည် ထိုနေရာမှ အဝေးသို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားသည်။
ထိုနေရာတွင်တော့ ကန်းဟယ်ရင် သည် ဘေးကင်းရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အဆုံးသတ်ပြီး သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
မဟုတ်ပေ၊ သူမ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါ။
သူမသည် သူမထက် အဆပေါင်းများစွာ သေးငယ်သော ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။
ထိုကလေးမှာ လင်ဒယ်မြို့၏ သခင်၊ ယူဒါရင် ဖြစ်သည်။