နောက်ထပ် ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကန်းယူဟွန်း သက်ပြင်းအသာချလိုက်မိသည်။
ပြီးခဲ့သည့်တစ်ပတ်အတွင်း သူ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည့် လူအမျိုးမျိုးတို့ကြောင့် သူ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခဲ့ရသည်မှာ ရေတွက်၍ပင် မရတော့ပေ။
အနည်းဆုံးတော့ ခုနကမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြသည့် ပါစီဗယ်နှင့် ဂါရက်တို့ကတော့ အတော်အတန် လူပီသကြသေးသည်။
လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က လူတစ်ယောက် ရောက်လာပြီး "ငါနဲ့ စကားပြောခွင့်ရတာကိုက မင်းအတွက် ကျေးဇူးတင်စရာပဲ" ဟူ၍ မောက်မာစွာ ပြောလာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူသည် ခေါင်းပြတ်သွားခဲ့ရသည်။
ကန်းယူဟွန်းက သူတို့စကားကို နားမထောင်သည့်အခါ ကန်းဟယ်ရင်ကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားသူများလည်း ရှိခဲ့သည်။
သူတို့ကိုတော့ ကန်းယူဟွန်း ကိုယ်တိုင် အနာကျင်ဆုံးနည်းလမ်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။
ကန်းဟယ်ရင်ကို ထိခိုက်အောင် ကြိုးစားသူများဆိုလျှင် ကန်းယူဟွန်းမှာ ပို၍ပင် စိတ်တိုဒေါသထွက်ရသည်။
သူမ မျက်လုံးပြန်မဖွင့်နိုင်သေးသည့်အတွက် သူကိုယ်တိုင်ပင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရချိန်တွင် သူမ၏ အသက်ကိုပါ ပစ်မှတ်ထားလာကြသူများ ရှိနေခြင်းက သူ့ကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေသည်။
သူ့စိတ်ဓာတ် ကျမသွားဘဲ သည်းခံနေနိုင်ခြင်းမှာပင် အံ့ဩစရာကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင်မှာမူ သေသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ငြိမ်သက်စွာ အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သည်။
သူမ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်နိုးထလာစေချင်သော်လည်း နိုးမလာနိုင်သည့် အဖြစ်အပျက်က သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို တဖြည်းဖြည်း စားသုံးနေသည်။
[ယူဟွန်း၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။]
‘ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။’
သူ မပြေပါ။
ဘက်ရယွန်ပင်လျှင် ကန်းယူဟွန်း၏ အခြေအနေ မကောင်းမှန်း ရိပ်မိနေသည်။
သူ့ခံစားချက်များမှာ ထိုင်းမှိုင်းလာပြီး စိတ်နေသဘောထားမှာလည်း ပို၍ ပြတ်သားမာကျောလာသည်။
ကန်းဟယ်ရင်ကို သူ့လက်ဖြင့် ကိုယ်တိုင် အဆုံးစီရင်ခဲ့ရပြီးကတည်းက သူ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ကြာလှပြီဖြစ်သည့် အရူးဘဝသို့ ရောက်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုလို ခံနိုင်ရည်ရှိနေသည့် ကန်းယူဟွန်းဖြစ်နေသည့်အတွက် သူ ကျေးဇူးတင်ရမည်ပင်။
ဤဖြစ်ရပ်အားလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသည့် ဘက်ရယွန်ပင်လျှင် နှလုံးသားများ ကြေကွဲရမတတ် ခံစားနေရသည်။
ဇာတ်လိုက်ဖြစ်သူ ကန်းယူဟွန်းအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်။
ရှူးရှူး။
ချုံပုတ်ထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထွက်သွားပြီဟု ထင်ထားသည့် ဂါရက်က ပြန်ပေါ်လာပြန်သည်။
ကန်းယူဟွန်းက သူ့ကို မကြည့်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
"ငါ မင်းကို ထွက်သွားဖို့ ပြောလိုက်တယ် မဟုတ်လား။"
"အာဟာ။ အဲဒါကြောင့် ပါစီဗယ်က Round Table ဆီ ပြန်သွားတာလေ။"
"မင်းကရော ဘာလို့ မပြန်တာလဲ။"
"အဲဒီမှာလည်း ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှလုပ်စရာမရှိဘူးလေ။ နည်းနည်း လျှောက်သွားပြီးမှ နောက်မှ ပြန်မယ်လို့ တွေးလိုက်တာပါ။"
"ဒါဆို မင်း ဒီနားမှာပဲ ကပ်နေချင်တာပေါ့? သိသာလိုက်တာ။ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား။"
"မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး! တကယ်ပါ။ ကျွန်တော်က မင်းကို Great Army ထဲ ဝင်ဖို့ ဖိအားပေးနေတာလည်း မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဒီလောက်တောင် ကာကွယ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ တစ်ယောက်တည်း လမ်းလျှောက်ရတာ ပျင်းစရာကောင်းလို့ လမ်းတစ်လျှောက် စကားပြောရင်း သွားရင် ကောင်းမယ်လို့ တွေးမိရုံလေးပါ။"
"စကားပြောရအောင်?"
"ကျွန်တော်က လူတွေနဲ့ စကားပြောရတာ အရမ်းကြိုက်တာကိုး။ တခြား အကြီးအကဲတွေကတော့ ကျွန်တော့်ကို စကားအရမ်းများတယ်၊ လျှော့ပြောဖို့ ပြောကြပေမဲ့... ငယ်ငယ်ကတည်းက ပါလာတဲ့ သဘာဝကို ဘယ်လိုလုပ် ပြောင်းလဲလို့ရမလဲဗျာ။"
ဂါရက်၏ စကားတွင် ဖုံးကွယ်ထားသည့် အကြံအစည်မျိုး မရှိပေ။
သူသည် ကန်းယူဟွန်းကို စိတ်ဝင်စား၍ လာရောက်ရှာဖွေခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
ကန်းယူဟွန်းလည်း ထိုအချက်ကို ခံစားမိသည့်အတွက် ဂါရက်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဆက်ဆံ၍ မရပေ။
ထို့အပြင် ဂါရက်၏ ပုံစံသည် ဂလူကာလစ်တွင် သူတွေ့ခဲ့ဖူးသည့် ရင်ဂတ်နှင့် ဆင်တူနေသည်။
"အနှောင့်အယှက်တော့ မပေးနဲ့။"
"အို၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"
ဂါရက်က တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကန်းယူဟွန်း၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
သူသည် ရွှင်လန်းနေသည့် မျက်နှာဖြင့် ကန်းယူဟွန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူ့အကြည့်ကို လျစ်လျူရှုထားရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကန်းယူဟွန်းမှာ အနေရခက်နေသည်။
"ဘာက အဲဒီလောက်တောင် ပျော်စရာကောင်းနေတာလဲ။"
"ဟင်? အော်၊ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီအတိုင်း... အံ့ဩလို့ပါ။"
"ဘာကိုလဲ။"
"တခြားသူတွေတော့ မသိဘူး၊ ကျွန်တော်ကတော့ ကန်းယူဟွန်းတယ်လာကို ပြန်တွေ့ရတာ အရမ်းဝမ်းသာလို့ပါ။"
"မင်း ငါ့ကို သိတာပေါ့။"
"သိတာပေါ့၊ ခင်ဗျားက နာမည်ကြီးပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ အကာအကွယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ တယ်လာလေ။ တခြားသူတွေ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ထားတဲ့ Mental Realm ကို ကော်လက်တာတွေနဲ့အတူ ရှင်းလင်းခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်! ကွန်စတန်တီနိုပယ် ဝိုင်းရံတိုက်ပွဲကတည်းက ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို စောင့်ကြည့်နေတာ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ ပရိသတ်ကြီးပါ။"
"ပရိသတ်... ဟုတ်လား။"
ဤနေရာမျိုးတွင် သူ့ကို သိပြီး ဤသို့ ပြောလာမည့် Divine Spirit တစ်ယောက်နှင့် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဂါရက်၏ အမူအရာမှာ ဟန်ဆောင်ပြောနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ စိတ်ရင်းအတိုင်း လေးစားနေကြောင်း သိသာသည်။
"ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ ကျွန်တော် အံ့ဩမိတယ်။ ခင်ဗျား ငါးနှစ်လောက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးမှ အခုလို ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာကိုး။ ပြီးတော့ 'စာပုံ Lord' ဆိုတဲ့ နာမည်ပြောင်တောင် ရထားသေးတယ်။ အဲဒီအချိန်တွေတုန်းက ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။"
"...ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိလို့ ပြောပြလို့ မရဘူး။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါတယ်။"
ဂါရက်က ထပ်မမေးတော့ပေ။
ထပ်မေးခြင်းသည် ကန်းယူဟွန်းကို အရိုင်းအစိုင်းဆန်ရာ ရောက်မည်ဟု သူ ခံစားမိသလို၊ သူ့၏ အာရုံခံစားမှုကလည်း ပါးစပ်ပိတ်ထားရန် သတိပေးနေသည်။
ကန်းယူဟွန်း၏ ပုံစံမှာ လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်က သူသိထားသည့် ပုံစံနှင့် အတော်လေး ကွာခြားနေသည်။
ရုပ်ရည်မှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်၏ လေထုမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ပြုံးပြတတ်သည့် ကန်းယူဟွန်းတယ်လာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ယခုမူ ဒေါသနှင့် နာကျင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် 'စာပုံ Lord' ကန်းယူဟွန်းသာ ရှိတော့သည်။
‘တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။’
ဂါရက်က သေသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ အိပ်ပျော်နေသည့် ကန်းဟယ်ရင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို အကြမ်းဖျင်း ရိပ်မိသွားသည်။
တယ်လာဖြစ်သူ ကန်းယူဟွန်းကို ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း၊ သူ့တုံ့ပြန်မှုနှင့် ပြီးခဲ့သည့် ငါးနှစ်အတွင်း သူ့အကြောင်း သတင်းအစအနမျှ မကြားရခြင်းကို ထောက်လျှင် တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းကြောင့် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။
ထိုအချိန်အတွင်း White Flower Management မှ လူများမှာ ပြန့်ကျဲသွားပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြကာ၊ ကော်လက်တာဖြစ်သူ ကန်းဟယ်ရင်မှာလည်း လဲကျသွားပြီး 'Black Thunder Lord' ဖြစ်လာခဲ့သည်။
Black Thunder Lord မှာ 'စာပုံ Lord' ဟုခေါ်သည့် အစွမ်းထက်သူ အသစ်တစ်ယောက် ပေါ်လာချိန်တွင် အတူတူ သေဆုံးသွားခဲ့သည်ဟု သတင်းကြားရပြီး၊ စာပုံ Lord မှာ ကန်းယူဟွန်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ ဂါရက်တစ်ယောက် အဖြစ်အပျက်ကို ခေါင်းထဲတွင် စနစ်တကျ ပြန်စီလိုက်သည်။
သဘောထားကွဲလွဲမှုကြောင့်လား သို့မဟုတ် တခြားအကြောင်းအရင်းကြောင့်လား မသိသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ငါးနှစ်ကြာမှ ပြန်လာသည့် ကန်းယူဟွန်းက ပြောင်းလဲသွားသော ကန်းဟယ်ရင်နှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး သူမကို လဲကျသွားအောင် လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘Black Thunder Lord သေသွားပြီလို့ ကြေညာထားပေမဲ့ သူမ မသေဘဲ ရှိနေတာကတော့ အံ့ဩစရာပဲ။ သတိမေ့နေတာလည်း မဟုတ်ဘူး... ဒီအတိုင်း နိုးမလာဘဲ အိပ်ပျော်နေတာဆိုတော့ တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်ထားတာပဲ။’
သူတို့နှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်ဆိုသည့် သတင်းမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ရမည်။ သူတို့သည် စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ဓားချင်းယှဉ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။
ကန်းယူဟွန်း၏ အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူ သိနိုင်သည်။
ဂါရက်သည် လွန်ခဲ့သည့် အချိန်ကြာမြင့်စွာက ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် စစ်ပွဲကို ရုတ်တရက် အမှတ်ရသွားသည်။
လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပြီး ရွှေရောင်တောက်ပသည့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အာသာဘုရင်။ သူသည် ဂါရက် အစေခံခဲ့သည့် ဘုရင်ဖြစ်သလို၊ Mabinogion တွင် ပြိုင်ဘက်ရှားသည့် အစွမ်းထက်သော Divine Spirit နှင့် သူရဲကောင်းတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်သည်။
အာသာဘုရင်သည် တရားမျှတမှုအတွက် သူ အလွန်တန်ဖိုးထားသည့် သားဖြစ်သူကိုပင် ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခဲ့သည်။ သူ မခုတ်ပိုင်းနိုင်ဟု ထင်ထားသည့်အရာကိုပင် ကိုယ်တိုင်လက်ဖြင့် အဆုံးစီရင်ခဲ့သည်။ အလွန်နာကျင်ရမည်ကို သိသော်လည်းပင်။
ထိုအချိန်က အာသာဘုရင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ယခု ကန်းယူဟွန်း၏ မျက်နှာနှင့် တစ်ထပ်တည်းပင် ဖြစ်သည်။
‘တစ်ခုခုတော့ အကြောင်းရင်း ရှိနေမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့လည်း နှမြောစရာပဲ။’
ဂါရက်သည် ကန်းယူဟွန်း၏ ပန်းချီကားများကို ကြည့်ရှုရသည်ကို နှစ်သက်သည့် Subscriber တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ တခြား တယ်လာများ၏ ပန်းချီကားများနှင့် မတူဘဲ ကန်းယူဟွန်း၏ ပန်းချီကားများတွင် သူ့နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်စေသည့် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေသည်။
အချစ်၊ ရိုမန်းတစ်၊ စွန့်စားခန်း စသည်တို့ပေါ့။
အမြဲတမ်း ဘေးကင်းရာကိုသာ ရှာဖွေပြီး ပုံစံတူ ဇာတ်လမ်းများကိုသာ ပြန်လည်ပြောပြနေသည့် တခြား တယ်လာများနှင့် မတူဘဲ ကန်းယူဟွန်း၏ ဇာတ်လမ်းများမှာ အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ငယ်စဉ်ကတည်းက သူရဲကောင်းဝါဒကို စွဲလမ်းပြီး လိုက်စားခဲ့သည့် ဂါရက်အတွက်တော့ ကြီးမားသည့် အံ့ဩမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် Don Quixote de la Mancha တွင် ကန်းယူဟွန်း ပြသခဲ့သည့် ဇာတ်လမ်းမှာ ယနေ့တိုင် သူ့နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်စေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစေဆဲပင်။
ထို့ကြောင့်ပင် ပါစီဗယ်က အန္တရာယ်များသည့်အတွက် အတူပြန်ရန် ပြောသော်လည်း၊ သူက ကန်းယူဟွန်းနှင့်အတူ ဆက်နေမည်ဟု ပြန်ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုသို့ မှိုင်းညို့၍ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေပုံပေါက်သော ဤလူသားထံတွင် သူတစ်ချိန်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် တောက်ပသော အလင်းရောင်နှင့် သူရဲကောင်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိနေသေးသည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဂါရက်သည် အန္တရာယ်ရှိမှန်း သိလျက်နှင့် ကန်းယူဟွန်းနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
“ပင်ပန်းနေပြီလား။”
“ကျွန်တော်က အိပ်စရာမှ မလိုတာ။”
“ကော်လက်တာ ကန်းဟယ်ရင်ကြောင့်လား။”
“…”
ကန်းယူဟွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူ့မျက်နှာတွင် မည်သည့်အချိန်မဆို မျက်ရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့်အလား နောင်တတရားတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ကျွန်တော်... သူမကို ဒီလိုဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်မိလို့ပါ။”
“…ခင်ဗျား အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားနေရတာပေါ့။”
“မခံစားဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား။”
ကန်းယူဟွန်းသည် ငြိမ်သက်စွာ အိပ်ပျော်နေသည့် ကန်းဟယ်ရင်၏ ပါးပြင်ကို ဝမ်းနည်းဖွယ် မျက်နှာပေးဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
ဂါရက်သည် ဘာပြောရမည်ကို တွေးတောရင်း သတိထား၍ စကားစလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဘုရင်လည်း ဒီလိုမျိုးပဲ ခံစားခဲ့ရတာပါ။”
“…ခင်ဗျားပြောတာ Round Table ရဲ့ ဘုရင် အာသာ ပန်ဒရာဂွန်ကို ဆိုလိုတာလား။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ သူလည်း အများကြီး နောင်တရခဲ့တာပါ။ ခင်ဗျား မသိဘူးလား။”
“လန်ဆလော့နဲ့ မော်ဒရက်တို့အကြောင်းကြောင့် မဟုတ်လား။”
“သိသားပဲ။ ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါပါပဲ။”
ဂါရက်က ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်သည်။
Round Table သူရဲကောင်းများဆိုသည်မှာ Mabinogion တွင် အင်အားအကြီးဆုံး အဖွဲ့အစည်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသော်လည်း၊ ရှေးခေတ်ကာလများနှင့် ယှဉ်လျှင် အပြည့်အဝ မပြည့်စုံတော့ပေ။
လစ်လပ်နေသည့် နေရာများမှာ ယခုထိ ပြန်မဖြည့်နိုင်သေးချေ။
“ကျွန်တော်တို့ ကြယ်တာရာတွေဆီ မြှောက်စားခံရပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ဖြစ်ခဲ့တဲ့အရာတွေက ပျောက်ကွယ်သွားတာ မဟုတ်ဘူး။ ပြောင်းလဲဖို့ဆိုတာလည်း မလွယ်ကူဘူး။ ကျွန်တော်တို့မှာ ရှိနေတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေက ကျွန်တော်တို့ကိုပဲ ပြန်စားသုံးနေပြီး ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲခွင့် မပေးတော့ဘူး။”
တစ်ချိန်က ရေအိုင်၏ သူရဲကောင်းဖြစ်ခဲ့သူ လန်ဆလော့သည် သစ္စာဖောက် သူရဲကောင်းဆိုသည့် အမည်းစက်ကို ရရှိခဲ့သည်။
သူသည် မိမိ၏ အတိတ်လုပ်ရပ်များကို နောင်တရခဲ့သည်။
သို့သော် နောင်တရရုံဖြင့် သမိုင်းကြောင်းက ပြောင်းလဲမသွားပေ။
သူသည် ဆက်လက်၍ သစ္စာဖောက် သူရဲကောင်းအဖြစ်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး Round Table သို့ ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ပေ။
ထိုအချိန်က ထွင်းထုခံခဲ့ရသည့် သမိုင်းကြောင်းနှင့် ဇာတ်လမ်းများသည် သူ့ကို အဆုံးမရှိ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သည့် ထောင်ချောက်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
“ဘုရင်က သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်ပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူး။ ဘုရင်လည်း အဲဒီအချက်အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာပါပဲ။ အဲဒါက Divine Spirit တွေရဲ့ နောင်တတရားဆိုတာပါပဲ။”
ကြယ်တာရာများဆီ မြှောက်စားခံရလို့ သို့မဟုတ် အထက်ကမ္ဘာသို့ ရောက်သွားလို့ သူတို့၏ နာကျင်မှုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားတာ မဟုတ်ပေ။
Divine Spirit ဟုခေါ်သည့် သတ္တဝါတို့သည် ကောင်းကောင်းပြောရလျှင် သူတို့ ရောက်နိုင်သည့် အမြင့်ဆုံးအထိ ရောက်ရှိသွားသူများဖြစ်ပြီး၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် နောက်ထပ် မပြောင်းလဲနိုင်တော့သည့်... တစ်နေရာတည်းတွင် ပိတ်မိနေသည့် သတ္တဝါများသာ ဖြစ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ယူဟွန်းကိစ္စက နည်းနည်း ပိုကောင်းတယ် မဟုတ်လား။ အနည်းဆုံးတော့ အခြေအနေက ပြန်ပြင်လို့ မရလောက်အောင် ဆိုးရွားမနေဘူး၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားရဲ့ နောက်လုပ်ရပ်တွေအပေါ် မူတည်ပြီး ပြောင်းလဲနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။”
“…တကယ်ပဲလား။”
“ဟားဟား၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီနေ့မှ စတွေ့တာကို ကျွန်တော် စပ်စုလွန်းသွားပြီ၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
ဂါရက်သည် အနေရခက်ကာ ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း တောင်းပန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကန်းဟယ်ရင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားသည်။
“ဟင်။”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
“အော်၊ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲ... ကော်လက်တာ ကန်းဟယ်ရင် နည်းနည်း လှုပ်သွားသလိုပဲ။”
“…!”
ကန်းယူဟွန်း၏ အကြည့်တို့သည် ကန်းဟယ်ရင်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြန်ရောက်သွားသည်။
ဂါရက်ပြောသည်မှာ မှန်သည်။
မှိတ်ထားသည့် သူမ၏ မျက်ခွံများမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။
ပြီးခဲ့သည့် တစ်ပတ်လုံး တိတ်ဆိတ်စွာ အိပ်ပျော်နေခဲ့ရာမှ ယခုတစ်ကြိမ်သည် သူမ၏ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
ကန်းယူဟွန်းသည် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် ကန်းဟယ်ရင်က မျက်လုံးပွင့်လာသည်။
“ဟယ်ရင်... ဟယ်ရင်! သတိရလာတာလား။”
ကန်းယူဟွန်းသည် ဒက်စ်ကာ့တ်ကို ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး ကန်းဟယ်ရင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။
မျက်လုံးပွင့်လာသည့် ကန်းဟယ်ရင်သည် ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း နားမလည်နိုင်ဘဲ ကြောင်တောင်တောင် အကြည့်တို့ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေသည်။
သူမ၏ အကြည့်တို့သည် မီးပုံမှ ဂါရက်ဆီ၊ ထို့နောက် သူမဘေးရှိ ကန်းယူဟွန်းဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
“ဟယ်ရင်။”
“…!”
ထိုခဏ၌ သူမသည် ကန်းယူဟွန်း၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားကာ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားတော့သည်။
“အာ၊ အားးးးး!!”
“ဟယ်ရင်? စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ထားပါ!”
ကန်းယူဟွန်း သူမဆီသို့ တိုးကပ်သွားသော်လည်း ကန်းဟယ်ရင်က သူ့ထံမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားရင်း လက်မောင်းများကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းနေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသည့် ဂါရက်နှင့် ဘဲ့ရယွန်းတို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
[ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ! သူမ ဘာလို့ အဲဒီလို ဖြစ်နေတာလဲ!]
‘သူမရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက မပြည့်စုံဘူး။’
သူမ မည်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ကို ကန်းယူဟွန်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
ပြန်လည်ရှင်သန်လာရသည့် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးကြောင့် သူမ မှတ်ဉာဏ်အချို့ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းဖြစ်သည်။
သူမ မသေဆုံးမီက ကန်းယူဟွန်းက သူမကို ဓားနှင့် ထိုးခဲ့သည်ကို ဝိုးတဝါး မှတ်မိနေသည့်အတွက် သူ့ကို မြင်ရသည်နှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
[ဒါဆိုရင် ဘာဆက်လုပ်မလဲ!]
‘အရင်ဆုံး သူမကို စိတ်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ရမယ်။’
ကန်းဟယ်ရင်၏ ရုန်းကန်မှုမှာ ရပ်တန့်မသွားသည့်အတွက် ကန်းယူဟွန်းက သူမကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ ကန်းဟယ်ရင်က ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားရင်း လက်များဖြင့် ကန်းယူဟွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ကို ရိုက်နှက်နေသည်။
မှတ်ဉာဏ်များ မပြည့်စုံသော်လည်း သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့စဉ်ကအတိုင်းပင် ရှိနေသည်။ ကန်းဟယ်ရင်၏ လက်သည်းများက ကန်းယူဟွန်း၏ ပါးပြင်ကို ကုတ်ခြစ်လိုက်ရာ ဒဏ်ရာမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။
“ရပါတယ် ဟယ်ရင်၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။”
ကန်းဟယ်ရင်က သူ့ကို ငြင်းဆန်ပြီး ရိုက်နှက်နေသော်လည်း ကန်းယူဟွန်းက သူမကို လက်မလွှတ်ပေ။
သူမ၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း သူမ၏ နားနားတွင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“ကိုယ် မင်းကို မနာကျင်စေရပါဘူး။ ကိုယ် မင်းကို နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ထားမသွားဘူး။”
“…”
ကန်းဟယ်ရင်၏ အသက်ရှူသံများ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ငြိမ်ကျသွားပြီး မျက်လုံးများ ပြန်မှိတ်ကာ ကန်းယူဟွန်း၏ ရင်ခွင်တွင် ခေါင်းကို မှီ၍ အိပ်ပျော်သွားသည်။
ကန်းယူဟွန်းသည် ကန်းဟယ်ရင်ကို ဂရုတစိုက် ပြန်ချပေးလိုက်သည်။
“အဆင်ပြေရဲ့လား။”
ဂါရက်က နောက်ကျမှ ရောက်လာပြီး ကန်းယူဟွန်း၏ ဒဏ်ရာကို စစ်ဆေးသည်။
“အို၊ ထိခိုက်သွားတာလား။”
“ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ မြန်မြန်ပဲ ကျက်သွားမှာပါ။”
ပါးပြင်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာမှာလည်း ကျက်သွားပြီဖြစ်သည်။
ဒါဝင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကန်းယူဟွန်းအတွက် ဤသည်မှာ ခြစ်ရာမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ စီးကျစေခဲ့သည့် သွေးများကမူ အမှတ်အသားတစ်ခုအနေဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
၎င်းတို့သည် စာသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။
ဂါရက်က ထိုအချက်ကို သတိပြုမိပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ သွေးတွေက... စာသားတွေအဖြစ် ပြောင်းမသွားဘူး...?”
ကန်းယူဟွန်းသည် Transcendent (လွန်မြောက်သူ) တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ထိုအဆင့်ထက် သာလွန်သည့် Ruler (အုပ်စိုးရှင်) ဖြစ်သည်။
Ruler အဆင့်ရှိသူများသည် ရောနှောနေသည့် ကမ္ဘာနှင့် အပြည့်အဝ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်နေကြသောကြောင့် ဒဏ်ရာရသည့်အခါ သွေးများနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းအချို့သည် စာသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ လွင့်စဉ်သွားလေ့ရှိသည်။
သို့သော် ကန်းယူဟွန်း၏ သွေးများမှာ ရုပ်ဝတ္ထုလောကမှ လူသားတို့၏ သွေးနှင့် တစ်ထပ်တည်း ဖြစ်နေသည်။
စာအုပ်များ၏ Lord ဟု ခေါ်ဆိုခံရသည့် ကန်းယူဟွန်းအတွက်မူ ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ လူသားများသာ ပိုင်ဆိုင်သည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
“ဒါက တကယ်ပဲ ဘာလဲ...?”
ဂါရက်က တွေးတောရင်း ယူဆချက်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်းသည် Ruler အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းသည် 'ဇာတ်လမ်းများ၏ အفق' (Horizon of Stories) သို့ အနည်းဆုံး ရောက်ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
ဇာတ်လမ်းများ၏ အفق သည် မိမိ၏ အရည်အချင်းကို စစ်ဆေးနိုင်သည့် နေရာဖြစ်သည်။
ထိုနေရာတွင် မေးခွန်းများကို မည်သို့ ဖြေဆိုခဲ့သည်အပေါ် မူတည်၍ မိမိ၏ ဇာတ်လမ်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကာ အသွင်သစ်ဖြင့် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။
လူသားများ Divine Spirit အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသကဲ့သို့ပင်။
“ယူဟွန်း၊ ကျွန်တော့်ကို ရိုးသားစွာ ဖြေပေးပါ။ ခင်ဗျား ဇာတ်လမ်းများ၏ အفق ကို ရောက်ပြီးနောက်မှာ လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာလား။”
ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ Divine Spirit လည်းမဟုတ်၊ လူသားလည်း မဟုတ်သည့် သတ္တဝါတစ်ကောင်သည် လူသားအဖြစ် ပြန်ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ဂါရက်သည် ဤသို့သော ယူဆချက်မျိုး ထွက်ပေါ်လာသည့်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရယ်ချင်မိသည်။
Divine Spirit အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်ပြီး လူသားအဖြစ် ပြန်ရွေးချယ်မည့်သူ မည်သူမျှ မရှိဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။
သို့သော်။
“ဟုတ်တယ်။”
ကန်းယူဟွန်း၏ အဖြေကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဂါရက်၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံနိုင်စရာအဖြစ် ပြူးကျယ်သွားသည်။
“ကျွန်တော် အခု တယ်လာ မဟုတ်တော့ဘူး။”
တယ်လာ ကန်းယူဟွန်း။
မဟုတ်ပေ၊ လူသား ကန်းယူဟွန်း။
သူသည် ဇာတ်လမ်းများ၏ အفق တွင် လူသားအဖြစ် ပြန်လည်နေထိုင်ရန် ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။