သံချပ်ကာဝတ်စုံကိုယ်စီ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားနှစ်ဦးသည် မှောင်မိုက်နေသော တောလမ်းတစ်ခုအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။
တစ်ဦးမှာ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် ကြံ့ခိုင်သန်မာသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာမူ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်စုံတစ်ရာ စကားမဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြရာမှ နောက်ဆုံးတွင် ငယ်ရွယ်သော သူရဲကောင်းတစ်ဦးက သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။
"သတင်းကြားမိလား"
"ဘာသတင်းလဲ"
တိတ်ဆိတ်မှုကြောင့် ငြီးငွေ့နေသည့် အခြားသူရဲကောင်းတစ်ဦးက စိတ်ဝင်တစား ပြန်လည်မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ခြောက်ရက်လောက်ကလေ၊ ငါတို့တွေ သခင်အသစ်တစ်ပါးကို ခေါ်ယူဖို့အတွက် ဝိုင်းတော် (Round Table) ကနေ မထွက်ခွာခင်လေးမှာ တခြားနေရာတစ်ခုမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့တယ်တဲ့"
"တိုက်ပွဲလား။ ဒီရောနှောကမ္ဘာ (Mixed World) မှာ တိုက်ပွဲတွေက အဆန်းမှမဟုတ်တာ၊ မဟုတ်ဘူးလား"
"ဟေ့ကောင်၊ သာမန်တိုက်ပွဲလောက်ဆိုရင် ငါပြောနေမှာမဟုတ်ဘူး"
ဝိုင်းတော်၏ သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တတိယမျိုးဆက် သူတော်စင်တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည့် ဂါရက်သ်က ထိုသူရဲကောင်း၏ နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒီတိုက်ပွဲက ငရဲပြည် (Hell Realm) ရဲ့ အင်ဖာနိုဘုရင် (King of Inferno) နယ်မြေမှာ အဝေးကြီးမှာ ဖြစ်ခဲ့တာကွ"
"ငရဲပြည်လား။ အဲဒီနေရာက မာရာပါယာ (Mara Papayas) ဆိုတဲ့ မာရ်နတ်ဘုရင်ရှိတဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်တယ် ဟုတ်လား။ ပရဒိသုဘုံ (Paradise) က တပ်ရွှေ့လိုက်တာလား ဘာလား"
"မဖြစ်နိုင်တာ။ ပရဒိသုဘုံဆိုတာ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်ကတည်းက ပြင်ပကမ္ဘာနဲ့ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ထားတာလေ"
လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်။
ကမ္ဘာမြေဟုခေါ်သည့် ကမ္ဘာကြီးသည် ရောနှောကမ္ဘာအတွင်းသို့ အပြည့်အဝ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည့်အချိန် ဖြစ်သည်။
ပရဒိသုဘုံ၏ အကျော်ကြားဆုံး ပထမမျိုးဆက် သူတော်စင်ဖြစ်သည့် အလင်းရောင်ရသူ ရှကျမုနိ (Enlightened One Sakyamuni) သည် အောက်ကမ္ဘာကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သည့်အတွက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။
တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် လေးဦးသာရှိသည့် 'ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်' (Divine Spirit) ဟူသော ဘွဲ့တံဆိပ်ကို ရရှိထားသည့် သူတော်စင်တစ်ဦးက စနစ်ကိုချိုးဖောက်ပြီး အောက်ကမ္ဘာသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ခြင်းသည် ရောနှောကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။
"သူ ဘာကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်ဘွဲ့ကို ရထားလျက်နဲ့ အဲဒီလိုမျိုး လုပ်ခဲ့ရတာလဲဆိုတာတော့ ငါမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ပရဒိသုဘုံက အင်အားကြီးနိုင်ငံအဖြစ်ကနေ အဆင့်အတန်းကျသွားခဲ့တယ်"
"ဒါတော့ ဟုတ်တာပေါ့"
ဂါရက်သ်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းလာသည့် ဝိုင်းတော်၏ နောက်ထပ်သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သော ပါစီဗယ်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။
အလင်းရောင်ရသူကဲ့သို့သော မဏ္ဍိုင်ကြီးတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီးနောက် ပရဒိသုဘုံသည် ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
သူတို့သည် ချူလာပန်တက (Chulapantaka) ၏ ဖြစ်စဉ်ကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် အရင်ကတည်းက ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီးမှ အနိုင်နိုင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ချူလာပန်တကသည် မိမိသဘောဆန္ဒဖြင့် အောက်ကမ္ဘာသို့ ဆင်းသွားပြီး မိမိစိတ်ကြိုက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ပရဒိသုဘုံနှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်း ပြောဆိုကာ မျဉ်းဆွဲ၍ ခွဲထုတ်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် အလင်းရောင်ရသူ၏ ကိစ္စမှာမူ ကွာခြားသည်။
ရှကျမုနိသည် မိမိသဘောဆန္ဒဖြင့် အောက်ကမ္ဘာသို့ ဆင်းသွားခဲ့သည်ဟု မည်မျှပင် ပြောဆိုစေကာမူ၊ ပရဒိသုဘုံ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူတစ်ဦးတည်းအပေါ် အပြစ်ပုံချ၍ မရနိုင်ပေ။
သရော်စရာကောင်းသည်မှာ ချူလာပန်တကသည် ပရဒိသုဘုံ၏ အမိန့်ဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း တစ်ဦးချင်းကိစ္စအဖြစ်သာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ ရှကျမုနိသည် မိမိသဘောဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း ပရဒိသုဘုံ၏ ဆန္ဒအဖြစ် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပရဒိသုဘုံ၏ ပထမမျိုးဆက် သူတော်စင်များအားလုံး ပါးစပ်ပိတ်ထားခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ အကြီးမားဆုံးသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြစ်သည့် ရှကျမုနိ၏ သေဆုံးမှုနှင့်အတူ တတိယမျိုးဆက် သူတော်စင်အချို့သည် ပရဒိသုဘုံမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။
"ဒါပေမဲ့လည်း အင်အားကြီးနိုင်ငံဆိုတာ အင်အားကြီးနိုင်ငံပါပဲ။ သူဌေးတစ်ယောက် ဒေဝါလီခံသွားရင်တောင် သုံးဆက်စာလောက် ခံနိုင်သေးတယ်ဆိုတဲ့စကားအတိုင်း ပရဒိသုဘုံမှာ ပထမမျိုးဆက်နဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက် သူတော်စင်တွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတာပဲ"
"ဟုတ်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတာက သူတို့ရဲ့ အရင်က ဂုဏ်သိက္ခာတွေ ဆုံးရှုံးသွားတာပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒီအကြောင်းကြောင့်လားတော့ မသိဘူး၊ ပရဒိသုဘုံနဲ့ အဆင်မပြေခဲ့တဲ့ မာရာပါယာက ပိုပြီး လှုပ်ရှားလာတယ်"
"အေးလေ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ နင်ပြောတဲ့ကိစ္စမှာ ပရဒိသုဘုံက ဝင်ပါလိုက်တာများလားလို့ ငါတွေးမိတာ။ ငါးနှစ်ဆိုတာ သိပ်မကြာသေးပေမဲ့ သူတို့လိုမျိုး မကောင်းမှုကို ရွံမုန်းတဲ့သူတွေအတွက်တော့ ငါးနှစ်ဆိုတာ ကြာမြင့်လှပါပြီ။ အခု သူတို့ ထပ်ပြီး လှုပ်ရှားလာရင်လည်း မဆန်းပါဘူး"
"နင်တော့ အဲဒီလို ထင်ကောင်းထင်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး။ ငရဲပြည်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲက တစ်ဦးချင်းရဲ့ လက်ချက်ပဲ"
"တစ်ဦးချင်းလား"
ပါစီဗယ်က မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ပရဒိသုဘုံက ပထမမျိုးဆက် သူတော်စင်တွေထဲက တစ်ယောက်ယောက် ဝင်ပါလိုက်တာလား"
"မဟုတ်ဘူး။ ငါပြောပြီးပြီလေ။ ပရဒိသုဘုံက အခုထိ ငြိမ်နေတုန်းပဲ"
"ဒါဆို ဘယ်သူလဲ"
"အပြင်က လာတဲ့ လှည့်လည်သွားလာနေသူတစ်ယောက်။ ငါးနှစ်လောက်က ကမ္ဘာမြေကနေ ရောနှောကမ္ဘာဆီ ရောက်လာတဲ့ ထူးခြားသူ (Transcendent) တစ်ယောက်လို့ ကြားတယ်"
"ထူးခြားသူတစ်ယောက်လား။ ဘယ်လောက်ပဲ ထူးခြားသူဖြစ်ပါစေ၊ မာရာပါယာအောက်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ထူးခြားသူတွေ အများကြီးရှိတာလေ"
"ဒါကြောင့်မို့လို့ အံ့ဩစရာကောင်းနေတာပေါ့"
ပါစီဗယ်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီးနောက် သိချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
"အဲဒီတိုက်ပွဲက ဘာဆက်ဖြစ်သွားလဲ"
"နင် ဘယ်လိုထင်လဲ"
ဂါရက်သ်က ကလေးတစ်ယောက်လို ပြုံးလိုက်ရာ ပါစီဗယ်သည် အရာရာတိုင်းသည် မိမိထင်ထားသလို ဖြစ်မလာကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
"설마 (설မ) ... အဲဒီ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ထူးခြားသူက နိုင်သွားတာလား"
"ဟုတ်တယ်။ သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ မာရာပါယာအောက်က ထူးခြားသူဆယ်ယောက်ကျော်ကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်ရုံတင်မကဘဲ ငရဲပြည်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာရှိတဲ့ မာချွန်ဂွန်း (Machungung) ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ"
"ဘာ"
အလွန်ပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။
မာရာပါယာဆိုသည်မှာ မည်သူနည်း။ သူသည် ပထမမျိုးဆက် သူတော်စင်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး ထိုကမ္ဘာ၏ ပထမဆုံး မာရ်နတ်ဘုရင်ဖြစ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူသည် မိမိ၏ နယ်မြေကို ကျူးကျော်ခံရသည်ကို ငေးကြည့်နေလိမ့်မည်မဟုတ်သလို၊ သူ၏ ကြီးမားသော နန်းတော်ကိုလည်း အဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
"ပထမဆုံး မာရ်နတ်ဘုရင်ကရော ဘာဖြစ်သွားသလဲ"
"ဘယ်သူမှ မသိဘူး။ သတင်းတွေက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတယ်"
"ဒါဆိုရင်..."
ပါစီဗယ်သည် မိမိ၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်မမှန်ကို မသေချာသည့်အတွက် မေးလိုက်သည်။
"သူ... ထွက်ပြေးသွားတာလား"
သူသေသွားဖို့တော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။
သာ၍သာ သေဆုံးခဲ့လျှင် ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်။ သို့သော် သတင်းများ ရပ်တန့်သွားသည်ဆိုသည်မှာ သူထွက်ပြေးသွားမှသာ ဖြစ်နိုင်တော့မည်။
ထိုမာရ်နတ်ဘုရင်လော။ သူတို့ပိုင်ဆိုင်သည့် မာဘီနိုဂျီယွန် (Mabinogion) တွင်ပင် အဝေးကနေတောင် ကျော်ကြားမှု ထင်ရှားနေသူလော။ ကျူးကျော်ခံရပြီးနောက် ထွက်ပြေးသွားသည့်သူလော။
"လူတိုင်းက အဲဒီလိုပဲ ထင်နေကြတာ"
"ဟူး၊ မယုံနိုင်စရာပဲ"
"သေချာတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကပဲ တစ်ခုတည်းသော ရှင်းပြချက်ပဲ။ မိုးကောင်းကင်နန်းတော် (Sky Palace) က ပျက်စီးသွားတယ်၊ သူ့ရဲ့ ထူးခြားသူ နောက်လိုက်အများစုလည်း သေကုန်တယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံသား (Celestial) ငါးရာနဲ့ ကောင်းကင်တပ်မှူး (Celestial Captain) ငါးဦးပါ သေဆုံးခဲ့ရတယ်"
"အဲဒါကို အဖွဲ့အစည်းမရှိတဲ့ ထူးခြားသူတစ်ယောက်တည်းက လုပ်ခဲ့တာလား"
မယုံနိုင်စရာပင်။
ပထမမျိုးဆက် ဝိညာဉ်တစ်ပါးဆိုလိမ့်ပင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် အင်အားအများကြီး လိုအပ်လိမ့်မည်။
ကောင်းကင်ဘုရင် (Heavenly Emperor) သို့မဟုတ် သုံးဆယ့်ခြောက်ထပ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဓားနတ်ဘုရားများကဲ့သို့ မာရ်နတ်ဘုရင်မဟာမိတ် (Demon King Alliance) ၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်မဟုတ်လျှင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထိုမျှကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကို ဖန်တီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ကမ္ဘာမြေကလာသည့် ထူးခြားသူတစ်ယောက်အတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။
"ဒါကြောင့်မို့လို့ ထူးဆန်းတဲ့ ကောလာဟလတစ်ခု ထွက်နေတာ"
"ကောလာဟလလား"
"ဟုတ်တယ်။ မိုးကောင်းကင်နန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တဲ့ ထူးခြားသူက အောက်ကမ္ဘာမှာရှိကတည်းက အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ ထူးခြားသူဖြစ်နေတယ်တဲ့"
"အဲဒါက... ပိုတောင် ရယ်ရသေးတယ်။ သူက အောက်ကမ္ဘာမှာ ထူးခြားသူဖြစ်နေရင် ဝိညာဉ် (Spirit) အဖြစ် ပြဿနာမရှိဘဲ ဖြစ်လာရမှာပေါ့"
"ဒါကြောင့်မို့လို့ ထူးဆန်းနေတာ။ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက ပိုသန်မာလာရင် ဝိညာဉ်ဖြစ်လာတာမှ မဟုတ်တာ၊ မဟုတ်ဘူးလား။ တချို့လူတွေက ဝိညာဉ်ဖြစ်ဖို့ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းအားကိုပဲ ပိုမိုထက်မြက်အောင် လုပ်ကြတာမျိုးလေ"
"အဲဒါက... ဟုတ်တာပေါ့"
သူတို့အားလုံးသည် ပိုမိုမြင့်မားသည့် နေရာသို့ တက်လှမ်းရန် 'ဇာတ်လမ်းများ၏ အفق' (Horizon of Stories) ၏ ခေါ်ဆောင်မှုကို တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည့် ဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် ထိုသို့မလုပ်ခဲ့သူများလည်း အနည်းငယ် ရှိသေးသည်။
ကြယ်များအဖြစ် တက်လှမ်းခြင်းမပြုဘဲ လူသားအဖြစ်ဖြင့်သာ မိမိတို့၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကာ အကန့်အသတ်များကို စိန်ခေါ်ခဲ့သူများဖြစ်သည်။
လေးပါးသော ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်များထဲမှ [အဆိပ်သောက်သည့် တရားမျှတမှု] (Justice Who Drank Poison) က သူတို့ကို 'ကျော်လွန်သူများ' (Overcomers) ဟု ခေါ်ဆိုသည်။
"ငါတို့ရဲ့ ဘုရင်နဲ့အတူရှိနေတဲ့ အဲဒီ မှော်ဆရာမကြီးလိုမျိုးပေါ့"
"ရှူး။ တော်တော့"
ပါစီဗယ်သည် ဂါရက်သ်၏ စကားကို တားဆီးရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ဂါရက်သ်က သူ့မျက်လုံးတွင် ဘာဖြစ်သလဲဟု မေးသောအခါ ပါစီဗယ်က ရှေ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
သူတို့ လျှောက်လှမ်းနေသည့် တောလမ်း၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု တဖျပ်ဖျပ် လက်နေလေသည်။
အဲဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ထက်အရင် ရောက်နှင့်ပြီး စခန်းချထားတယ်ဆိုတဲ့ သက်သေပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရေးမကြီးလှပါဘူး။
"သတင်းအချက်အလက်တွေ မှန်တယ်ဆိုရင် အဲဒါပဲမလား"
"…ဟုတ်တယ်။ အဲဒါပဲ"
ဂါရက်သ်က စိုးရိမ်တကြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူတို့သည် ဤအခိုက်အတန့်အတွက် ဝိုင်းတော်သားများအဖွဲ့ (Round Table) မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ဤလူသူကင်းမဲ့သည့် တောအုပ်အတွင်း လှည့်လည်လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
"စာအုပ်ပုံသခင်က ဟိုမှာပဲ"
"တကယ်ပဲ။ ပြီးတော့ စာအုပ်ပုံသခင်တဲ့လား။ ဘယ်လောက် ထူးဆန်းတဲ့ နာမည်လဲ။ ဘယ်သူ ပေးလိုက်တာလဲ"
"ကောင်းကင်ဘုရင် ပေးတာလို့ ကြားတယ်"
"…အခုမှ ကြားဖူးတာ၊ နားထောင်လို့တော့ ကောင်းသားပဲ"
ပါစီဗယ်က ခေါင်းကို အမြန်ညိတ်လိုက်ပြီး သူ့စိတ်ထဲက ထူးဆန်းသည့် အတွေးကို ပြင်လိုက်သည်။
အဲဒါက အရေးမကြီးပါ။
သူတို့ လာခဲ့သည်မှာ ကန်းယူဟွန်းနှင့် တွေ့ဆုံရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
***
ယူဟွန်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေရင်း တောက်လောင်နေသည့် မီးပုံကို ငေးကြည့်နေသည်။
သူ့ဘေးတွင် ကန်းဟယ်ရင်သည် သေနေသည့် ကြွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ မျက်လုံးများမှိတ်လျက် ဆက်လက် အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သည်။
မည်းမှောင်သော မိုးကြိုးသခင် (Black Thunder Lord) သေဆုံးပြီး ကန်းဟယ်ရင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်မှာ တစ်ပတ်ကျော်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် နိုးထလာမည့် အရိပ်အယောင်ပင် မပြသေးချေ။
သူမ သေဆုံးသွားခြင်းတော့ မဟုတ်ပါ။ သူမ အသက်ရှင်နေပါသေးသည်။ သေချာနားစွင့်ကြည့်ပါက သူမ၏ အသက်ရှူသံကို ကြားနိုင်သည်။
သူမ ဘာကြောင့် မျက်လုံးမဖွင့်နိုင်သည်ကို သူ မသိပေ။ သေခြင်းတရားကြောင့် ရရှိသွားသည့် ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည်ကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေရင်း ယူဟွန်းသည် ရုတ်တရက် စကားစလိုက်သည်။
"သူမကို ခဏလောက် ကြည့်ပေးထားဦး။ ဒက်စ်ကာ့တ်"
[ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ သခင်]
သူ၏ အသံသည် လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏအကြာတွင် ဒက်စ်ကာ့တ်သည် ကပ်ရောဂါဆရာဝန်မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်လျက် ပေါ်လာသည်။
ယခုအချိန်ထိ ယူဟွန်း ခေါ်သည့်တိုင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မပြခဲ့သော ဒက်စ်ကာ့တ်သည် မည်းမှောင်သော မိုးကြိုးသခင်ဖြစ်သည့် ကန်းဟယ်ရင်၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကန်းဟယ်ရင် လဲကျသွားပြီးနောက် ဒက်စ်ကာ့တ်သည် ယူဟွန်းထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့သည်။
ယူဟွန်းသည် ထိုအကြောင်းကို သိရှိထားသဖြင့် သူ့ကို အပြစ်မတင်ဘဲ ကန်းဟယ်ရင်ကို သဘာဝကျကျပင် အပ်နှင်းလိုက်သည်။
"ထွက်လာခဲ့စမ်း"
ယူဟွန်း၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချုံပုတ်များ လှုပ်ရှားသွားပြီး လူနှစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ်ယောက်မှာ ကြွက်သားအမြှေးပါးများဖြင့် လူသန်တစ်ဦးဖြစ်ကာ ဆံပင်ရှည်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တစ်ယောက်မှာ ကလေးဆန်သည့် ရုပ်ရည်ရှိနေသေးသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းသည် သူတို့ကို အပြင်ပန်းရုပ်ရည်ဖြင့် မဆုံးဖြတ်ပေ။
ဤရောနှောကမ္ဘာအတွင်း ထိုကဲ့သို့သော ရုပ်ရည်မျိုး ရှိနေခြင်းသည်ပင် သူတို့သည် ဝိညာဉ်များ (Divine Spirits) ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
သူတို့ခေါင်းပေါ်တွင် ပေါ်နေသည့် စာအုပ်များကလည်း ထိုအချက်ကို ထောက်ခံနေသည်။
"မင်းတို့ ဘာလိုချင်တာလဲဆိုတာပဲ ပြော"
"ခင်ဗျားက စာအုပ်ပုံသခင်လား"
မြင်းစီးသူရဲ ပါစီဗယ်က မေးလိုက်သည်။
ယူဟွန်းသည် သူတို့ကို မကြည့်ဘဲ မီးပုံကိုသာ အာရုံစိုက်လျက် ပြန်ဖြေသည်။
"ငါ့ကို လိုက်ရှာတုန်းက မသိခဲ့ဘူးလား"
"နားလည်ပါပြီ။ ရိုင်းပျမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က မာဘီနိုဂျီယွန် (Mabinogion) မဟာဘုရားသခင်ဆီက..."
"ဝိုင်းတော်သားများအဖွဲ့က ပါစီဗယ်။ ပြီးတော့ သူ့ဘေးက ဝိုင်းတော်သားများအဖွဲ့ဝင်၊ ဂါဝိန်းရဲ့ ညီ ဂါရက်သ်"
သူတို့ကိုယ်တိုင် မိတ်ဆက်ပေးစရာမလိုဘဲ ယူဟွန်း၏ အဖြေက သူတို့၏ နာမည်များကို ထိုးဖောက်သိရှိသွားသဖြင့် ပါစီဗယ်သည် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားသည်။
"ခင်ဗျား သိနေတာလား"
"အခုလေးတင် သိလိုက်တာ"
"…"
ပါစီဗယ်၏ လည်ချောင်းထဲတွင် တင်းကြပ်သွားသည်။
သူသည် စာအုပ်ပုံသခင်အကြောင်း ကောလာဟလများကို ကြားပြီးသားဖြစ်သည်။
ရောနှောကမ္ဘာတွင် နာမည်ကျော်ကြားသော မည်းမှောင်သော မိုးကြိုးသခင်ကို ဖြိုချပြီးနောက် ကြယ်တံခွန်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသူတစ်ဦး။
'သေဆုံးသွားတဲ့ မည်းမှောင်သော မိုးကြိုးသခင်ရဲ့ အလောင်းကို သယ်ပြီး အဆုံးမရှိ လှည့်လည်နေတယ်လို့ပဲ ကြားဖူးတာ'
ပါစီဗယ်၏ မျက်လုံးများသည် ယူဟွန်းဘေးတွင် အိပ်ပျော်နေသည့် ကန်းဟယ်ရင်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
မည်းမှောင်သော မိုးကြိုးသခင်သည် သေဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အသက်ရှင်နေသည်။
ပြီးတော့ သူမအနားမှာ သူမကို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ ကပ်ရောဂါဆရာဝန်မျက်နှာဖုံးနဲ့ အရာက ဘာလဲ။
"အဟမ်း။ ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို သိတယ်ဆိုတော့ တန်းပြီး ပြောလိုက်ပါတော့မယ်။ စာအုပ်ပုံသခင်။ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ မာဘီနိုဂျီယွန်မှာ မပူးပေါင်းချင်ဘူးလား"
ကမ္ဘာမြေပေါ်က ဆဲလ်တစ်ဒဏ္ဍာရီကို ကိုင်တွယ်သည့် မာဘီနိုဂျီယွန် မဟာဘုရားသခင်။
သူတို့မှာ ပထမမျိုးဆက် ဝိညာဉ်တွေ အများကြီးရှိပြီး ရောနှောကမ္ဘာမှာ အနိုင်ကျင့်မခံရတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူတို့နာမည်ကို ပြောလိုက်ရုံနဲ့တင် လူတိုင်းက ခေါင်းငုံ့ပြီး ဝင်ရောက်လာကြလိမ့်မည်။
သို့သော် ယူဟွန်း၏ အဖြေကမူ ကွဲပြားသည်။
"ထွက်သွားစမ်း"
သူ၏ ပြတ်သားသည့် စကားကြောင့် ပါစီဗယ်၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။
"အဲဒါ လွန်လွန်းမနေဘူးလား"
"…"
ယူဟွန်းသည် ခေါင်းလှည့်ကာ တောက်လောင်နေသည့် မီးပုံကို ကြည့်နေရင်း ပါစီဗယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ လေးလံသော မျက်ဝန်းများကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏတွင် ပါစီဗယ်သည် မသိစိတ်ကပင် ပခုံးတွန့်သွားသည်။
'ဘယ်လို အကြည့်မျိုးလဲ...'
သူသည် ဒုတိယမျိုးဆက် ဝိညာဉ်တစ်ပါးနှင့် ယှဉ်နိုင်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ထားသော်လည်း ယူဟွန်းနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိုယုံကြည်ချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ပါစီဗယ်တစ်ယောက် ဘာဆက်လုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေစဉ် ဂါရက်သ်က သူ့လက်မောင်းကို လှမ်းတို့လိုက်သည်။
"ဂါရက်သ်?"
"ပါစီဗယ်။ သွားကြရအောင်"
"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့..."
"အမြန်သွားရအောင်"
ဂါရက်သ်က အကြောင်းအရင်းကို မရှင်းပြဘဲ ပါစီဗယ်၏ လက်ကို ဆွဲကာ ခေါ်ထုတ်သွားသည်။
သူတို့သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယူဟွန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ"
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ယူဟွန်းသည် မီးပုံကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
ဂါရက်သ်သည် ပါစီဗယ်ကို အတော်လေး ဝေးဝေးဆွဲခေါ်လာပြီဟု ထင်သည့်အချိန်တွင် ရပ်လိုက်သည်။
"ဂါရက်သ်။ ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး..."
"ပါစီဗယ်။ စကားပြောတာ ရိုင်းတယ်လို့ ထင်ရင် ခွင့်လွှတ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ အထင်မလွဲဘဲ ငါပြောတာကို နားထောင်ပေးပါ"
"ဘာကိုလဲ"
"အဲဒီမှာ ဆက်နေခဲ့ရင် ငါတို့ သေလိမ့်မယ်"
"ဘာ"
ပါစီဗယ်သည် ထိုစကားက ဘာကို ဆိုလိုသလဲဟု မမေးခင် ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
"မင်း နားလည်တယ်မလား။ စာအုပ်ပုံသခင်နဲ့ မျက်လုံးချင်းဆုံမိရင် ဘာဖြစ်တတ်လဲဆိုတာလေ"
"…သူက သိပ်ပြီး နူးညံ့တဲ့သူလို့ ကြားဖူးပေမဲ့ လူကိုယ်တိုင် တွေ့လိုက်တဲ့အခါ သူ့လောက် ဒဏ်ရာရနေတဲ့ သားရဲက မရှိတော့ဘူး"
"သူ့ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ငါ ရိပ်မိလိုက်တယ်။ အဲဒီလူ၊ စာအုပ်ပုံသခင်လို့ ခေါ်တဲ့လူလေ... မင်း မှတ်မိလား"
"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"
"မင်း မမှတ်မိဘူးလား။ ငါးနှစ်လောက်က နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ တယ်လာ (တယ်လာ) အကြောင်းလေ။ သူ့ရဲ့ ကာကွယ်မှုကို စွန့်လွှတ်ပြီး နယ်စပ်ဒေသမှာ တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့သူ"
"အော်၊ ဟုတ်သားပဲ။ သူ့ပုံတူကိုတော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နာမည်တော့ ကြားဖူးတယ်။ ကန်းယူဟွန်း ဆိုတာလား"
"အဲဒီ စာအုပ်ပုံသခင်... သူက ကန်းယူဟွန်းပဲ"
"ဘာပြောလိုက်တယ်"
"စတုန်းကတော့ ငါလည်း သံသယရှိခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့မျက်နှာကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ငါ မှတ်မိသွားတယ်။ သူနဲ့ မည်းမှောင်သော မိုးကြိုးသခင် ကန်းဟယ်ရင်က အရင်တုန်းက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေလေ"
ပါစီဗယ် နားမလည်နိုင်ပေ။
မည်းမှောင်သော မိုးကြိုးသခင်နဲ့ စာအုပ်ပုံသခင်က အရင်က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ စာအုပ်ပုံသခင်က မည်းမှောင်သော မိုးကြိုးသခင်ကို သတ်လိုက်တယ်လို့ သိထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။
သူတို့ကြားမှာ ဘာတွေများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ။
မဟုတ်သေးဘူး၊ အဲဒါထက် သေပြီလို့ ထင်ထားတဲ့ မည်းမှောင်သော မိုးကြိုးသခင်က အခုထိ အသက်ရှင်နေတယ်ဆိုတာက...
"အဲဒါက အရေးကြီးတဲ့အချက် မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဒီကို လာတာ နောက်ကျသွားတယ်ဆိုတာ မင်းသိတယ်မလား။ စာအုပ်ပုံသခင်အကြောင်း ကောလာဟလတွေ ပျံ့နှံ့လာတာ တစ်ပတ်တောင် ရှိပြီ"
"…ဟုတ်တယ်။ တကယ်ပြောရရင် သူ တခြား အင်အားကြီးတပ်ဖွဲ့တစ်ခုခုဆီ ပါသွားလောက်ပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ"
"ဒါဆို သူ ဘာလို့ အခုထိ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာလဲ။ အဲဒီကြားထဲမှာ တခြား ဘယ်သူမှ သူ့ဆီ မလာခဲ့ဘူးလို့ ထင်လား"
"မပြောနဲ့... သူ အကုန်လုံးကို ငြင်းပယ်လိုက်တာလား"
"အဲဒါတင် မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလောက်ပဲဆိုရင် ငါ ဒီစကားကို ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဂါရက်သ်က အသံကို လျှော့ချလိုက်ပြီး သူ သတိထားမိသည့် အရေးကြီးသောအချက်ကို ပါစီဗယ်အား ပြောပြလိုက်သည်။
"ဝိညာဉ်အချို့ သူ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားခဲ့တယ်"
ဂါရက်သ်သည် ထိုအကြောင်းကို ပြန်တွေးမိရင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။
သူ့တွင် သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားသူများ၏ 'ကံကြမ္မာ' (Karma) ကို မြင်နိုင်သည့် စွမ်းအား ရှိသည်။
ဒါကြောင့်မို့လို့ စာအုပ်ပုံသခင်ကို စည်းရုံးဖို့ သူ ရှေ့ထွက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် ထိုလူ ဘယ်လောက်အထိ အံ့ဩဖို့ကောင်းပြီး အန္တရာယ်များသလဲဆိုတာကို မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ပြီးတော့ စာအုပ်ပုံသခင် ကန်းယူဟွန်းထံမှ သူ မြင်ခဲ့ရသည်မှာ -
ဘယ်တော့မှ မထိကိုင်သင့်သည့် အချိန်ကိုက်ဗုံးတစ်လုံးပင် ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် သူ့နောက်ကျောတွင် ပေါ်နေသည့် သေဆုံးသွားသူများ၏ ကံကြမ္မာသည် အလွန်ပင် ထင်ရှားပြတ်သားနေသဖြင့် သူတို့ သေဆုံးတာ မကြာသေးကြောင်း မည်သူမဆို သိနိုင်ပေသည်။
"ငါတို့ သူ့ကို ပိုပြီး အနှောင့်အယှက် ပေးမိရင်... ငါတို့ သူ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားမှာ"
"…"
ပါစီဗယ်သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ထင်နေသော်လည်း ငြင်းဆိုနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။