ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 362: | NovelPing

အနက်ရောင်လျှပ်စီးနန်းတော်အတွင်း မာရ်နတ်ဧကရီရှေ့မှောက်တွင် ကန်းယူဟွန်းအယောင်ဆောင်ထားသူသည် ကန်းဟယ်ရင်ကို ရှာဖွေရန် နန်းတော်ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်။

ကျယ်ဝန်းလှသော ခန်းမအတွင်း၌ ကန်းဟယ်ရင်သည် ကန်းယူဟွန်းပုံစံ အရုပ်များပုံထားသည့်အပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သူမ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင်မူ သွေးကွက်တစ်ခု ကျန်ရစ်နေသည်။

“... မင်း လူတစ်ယောက်ကို ထပ်သတ်လိုက်ပြန်ပြီလား”

“အာ! ယူဟွန်း!”

ကန်းဟယ်ရင်သည် အရုပ်ပုံများကြားမှ ထလိုက်ပြီး သူမကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်းသာအားရ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ကန်းယူဟွန်းအယောင်ဆောင်ထားသူသည် ဤသွေးကွက်ငယ်လေး၏ ပိုင်ရှင်မှာ ခဏလေးကမှ အပြင်ဘက်အခြေအနေကို သူမထံ လာရောက်သတင်းပို့ရန် ကြိုးစားခဲ့သော မိမိ၏ လက်အောက်ငယ်သားဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူ ဤနေရာကို ရောက်လာရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ အနက်ရောင်လျှပ်စီးနန်းတော်၏ အလယ်ဗဟို၌ အကြောင်းမဲ့စွာ အနက်ရောင်လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ကျရောက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဒီတစ်ခါ ဘာဖြစ်ပြန်တာလဲ”

“အာ၊ ဟိုလေ၊ နားထောင်ကြည့်။ ဒီအသုံးမကျတဲ့ကောင်က ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းတံခါး ပွင့်သွားပြီ၊ အပြင်ဘက်မှာ အမှိုက်တွေ အပြည့်ပဲ၊ သခင်မရဲ့အကူအညီ လိုအပ်တယ်၊ သခင်မ ကိုယ်တိုင်ဝင်ပါပေးရမယ်ဆိုပြီး ငါ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေတာနဲ့ ငါလည်း ဒေါသထွက်ပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်တာ”

“... အင်း၊ သိပြီ”

သူမပြောသည့်စကားမှာ မကျေနပ်သည့်အတွက်သာ သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။ ကန်းယူဟွန်းအယောင်ဆောင်ထားသူသည် သေဆုံးသွားသော လက်အောက်ငယ်သားအတွက် စာနာစိတ်မရှိပေ။ စိတ်အခြေအနေ မတည်ငြိမ်သော မာရ်နတ်ဧကရီကို အမြဲတမ်း ကျေနပ်အောင်ထားခြင်းမှာ မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ပျက်ကွက်ပြီး အသက်ဆုံးရှုံးရပါက ၎င်းမှာ မိမိကိုယ်တိုင်၏ အမှားသာ ဖြစ်သည်။

“ငါလည်း ကြားတယ်။ အပြင်ဘက်မှာ သူပုန်တွေ စုဝေးနေကြတယ်။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းတံခါးနဲ့ နီးတဲ့ မြို့တွေကို သူတို့ သိမ်းပိုက်ပြီးသွားပြီ”

“ဒါဆိုရင် အနက်ရောင်ဓားတပ်ဖွဲ့ကို လွှတ်ပြီး သူတို့ကို အကုန်ရှင်းထုတ်ပစ်လိုက်ရအောင်!”

“အနက်ရောင်ဓားတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ အကုန်လုံးလည်း သေကုန်ပြီ။ သူပုန်တွေဘက်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့သူတစ်ယောက် ရှိနေပုံပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျော်လွန်သူ (Transcendent) ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုတောင် ပိုဦးမယ်”

ကန်းဟယ်ရင်သည် ယူဟွန်း၏ မျက်နှာကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ယူဟွန်းသည် ‘ဒါကြောင့် မင်းကိုယ်တိုင် ဝင်ပါပေးရမယ်’ ဟု ပြောရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ဟယ်ရင်။ ဒီကိစ္စကို ငါပဲ ဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ်။ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပင်ပန်းအောင် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး”

“အာ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ကန်းဟယ်ရင်သည် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ ပြောလိုက်သည့်အဖြေမှာ မှန်ကန်ပုံရသည်။ ဟန်ဆောင်ယူဟွန်းသည် ထိုအခြေအနေကြောင့် တုန်လှုပ်မသွားပေ။ အကယ်၍ သူသာ မှားယွင်းသောအဖြေကို ပေးခဲ့လျှင်တောင် သူမသည် သူ့ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အခြားအဆင့်နိမ့် အယောင်ဆောင်သူများသာဆိုလျှင် အသေးအဖွဲအမှားတစ်ခုအတွက် ခေါင်းပြတ်သွားကြပေလိမ့်မည်။

၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ထိုသို့ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် စည်းမကျော်ကြ၊ အတုအယောင်များအဖြစ်သာ တည်ရှိနေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် တစ်ယောက်၏ ဒဏ်ရာကို တစ်ယောက် ပြန်လည်ကုစားပေးကြသည်။

‘သေချာတာပေါ့၊ ငါက သူမအတွက် ဘယ်တော့မှ အစစ်အမှန် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး’

သူလည်း သိသည်။ ကန်းဟယ်ရင်သည် သူ့ကို ကန်းယူဟွန်းဟု ခေါ်ကာ ရင်းရင်းနှီးနှီး ဆက်ဆံသော်လည်း သူမသည် သူ့ကိုကြည့်ရင်း အခြားတစ်ယောက်ကို မြင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော တကယ့်ကန်းယူဟွန်းကို ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရုပ်ရည်နှင့် လေသံတို့ တူညီနေပါစေ၊ သူသည် ဘယ်သောအခါမှ အစစ်အမှန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

‘ဒါပေမဲ့ ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး’

အနည်းဆုံးတော့ သူမဘေးနားတွင် သူမကို စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ သူဖြစ်သည်။

အယောင်ဆောင်ယူဟွန်းသည် ကန်းဟယ်ရင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သူပုန်များ ဘာလုပ်ခဲ့သည်ကို သူ မသိသော်လည်း တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားခဲ့သော ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းတံခါး ပွင့်သွားပြီးနောက် သူပုန်များက ပြဿနာများ ဖန်တီးနေကြသည်။

သတင်းစကားမှာ ဒေသတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းတံခါးအတွင်းရှိ မြို့များတွင်လည်း ဆွေးနွေးမှုများ ပွက်လောရိုက်နေသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ် လှုပ်ရှားမှုများကို တွေ့ရှိရကြောင်း နေ့စဉ် အစီရင်ခံစာ ဒါဇင်နှင့်ချီ ရောက်ရှိနေသည့်အတွက် အမြင်မရနိုင်သော မျက်နှာပြင်အောက်တွင် အမျက်ဒေါသများ မည်မျှအထိ စုပုံနေသည်ကို သူပင် မခန့်မှန်းနိုင်တော့ပေ။

‘သူပုန်ဘက်ကို ကူးပြောင်းလာတဲ့ အမည်မသိလူကလည်း အတူတူပဲ’

အနက်ရောင်ဓားတပ်ဖွဲ့ဝင်များ အကုန်လုံး သေဆုံးသွားသည်ကိုလည်း သူ ကြားသိရသည်။ အမည်မသိ ကျော်လွန်သူ (Transcendent) တစ်ယောက်က ၂၀ စလုံးကို တစ်ယောက်တည်း သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုသို့သောသူမျိုး သူပုန်ဘက်သို့ ရောက်လာသည့်အခါ သူပုန်တို့၏ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွလာခြင်းမှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။

သတင်းကြားသိရသည့် မြို့များမှာလည်း သူပုန်တို့နှင့် ပူးပေါင်းရန် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေကြသည်။

ငါးငယ်လေးများ မည်မျှပင် စုဝေးနေပါစေ အိုင်တစ်ခုကို မဖျက်ဆီးနိုင်သော်လည်း ဝေလငါးတစ်ကောင်သာ အိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပါက အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

‘ငါ့ဘာသာ ငါပဲ ဖြေရှင်းရတော့မယ်’

သူမကို ဝင်မပါစေရ။ အကယ်၍ သူမသာ ဝင်ပါလာပါက မည်သူမျှ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်မဟုတ်သော သွေးချောင်းစီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

သူမကို ဓား၏ဧကရီ (Sword Empress) ဘဝမှ မာရ်နတ်ဧကရီဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ဆိုကြသနည်း။

ပြီးလျှင် အဘယ်ကြောင့် ဤမြေကို အနက်ရောင်လျှပ်စီးသခင် (Black Thunder Lord) အဖြစ် အုပ်ချုပ်နေသနည်း။

ထိုအချက်ကို လူတို့ ဘယ်တော့မှ မသိစေရစေရန် သူ ဆုတောင်းနေမိသည်။

ယူဟွန်းသည် အနက်ရောင်လျှပ်စီးနန်းတော်သို့ သွားရာလမ်းတွင် မြို့တစ်မြို့ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

မြို့ထဲတွင် နေထိုင်ခြင်းမှာလည်း အကျိုးမရှိသလို၊ ညအိပ်ရန်လည်း စိတ်ကူးမရှိသောကြောင့် ၎င်းမှာ သူ၏ ရွေးချယ်မှုပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုမြို့ကို ဖြတ်သွားသည့်အခါ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသည့် အသံများကို မကြားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

‘ရှုပ်ထွေးနေတာပဲ’

[သူတို့အားလုံးက သူတို့ဟာ လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်ဖြစ်ကြောင်းနဲ့ တပ်ဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်သင့်ကြောင်း အော်ဟစ်နေကြတယ်]

‘မှန်လိုက်တာ။ ဒါက သူတို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ’

ယူဟွန်းသည် လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်နှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ပြီး သူတို့ဘာကို လိုချင်နေသည်ကို နားလည်သည်။

သူတို့သည် အနက်ရောင်လျှပ်စီးသခင်၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံး၌ စုပုံနေသော ဒေါသများကို ပေါက်ကွဲစေခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်။ ယူဟွန်း ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည့် မြို့တစ်မြို့တည်းသာမက အခြားနေရာများတွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

‘လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်က သတင်းတွေဖြန့်ပြီး လူတွေကို စုစည်းနေတာပဲ’

[... သွေးချောင်းစီးမှုတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်]

ယူဟွန်းသည် လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်ကို လှုံ့ဆော်ရာတွင် အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့နှင့် ဘာမှလုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသလို၊ သူတို့နှင့် လက်တွဲခြင်းလည်း မရှိသော်လည်း သူတို့ကမူ တစ်မျိုးထင်မြင်နေကြသည်။

[သူတို့က မင်းကို ကယ်တင်ရှင်တစ်ယောက်လို သတ်မှတ်နေကြတယ်။ ဒါကို မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား]

‘ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို ငါ ကြိုတွေးထားပြီးသားပါ’

လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်သည် ယူဟွန်းကို သူတို့၏ ကယ်တင်ရှင်နှင့် အနက်ရောင်လျှပ်စီးသခင်ကို ဖြုတ်ချမည့် သူရဲကောင်းအသစ်အဖြစ် ကြေညာကာ လူထုကို လှုံ့ဆော်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ပြောသမျှမှာ လုံးဝ မုသားစကားများတော့ မဟုတ်ပေ။ ယူဟွန်းက တပ်ဖွဲ့ကို အနိုင်ယူပြီး အနက်ရောင်ဓားဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခဲ့သည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပြီး ထိုသတင်းမှာလည်း တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ယူဟွန်းသည် ကောင်းကင်ဧကရီ ကန်းဟယ်ရင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် သွားနေသည်မှာလည်း အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သူနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် တိုက်ခိုက်မည်လား သို့မဟုတ် စကားပြောမည်လားဆိုသည်ကို သူ မသိပေ။

သို့သော် သူ မည်သို့ပင် ကြုံတွေ့ရပါစေ၊ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်အတွက် အကျိုးရှိစေလိမ့်မည်။

သူသာ မရှုံးနိမ့်သရွေ့ပေါ့။

‘သူတို့ကို မလုပ်ဖို့ သတိပေးတာ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့စွမ်းအားနဲ့ သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့မှု မသွင်းပေးသရွေ့တော့ လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်က ငါ့နာမည်ကို ဆက်ပြီး အသုံးချပြီး လူတွေကို လှုံ့ဆော်နေဦးမှာပဲ’

[ဒါကို မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား]

‘ဒီကိစ္စပြီးရင် သူတို့နဲ့ ဘာမှ ပတ်သက်စရာ မရှိတော့ဘူး။ သူတို့ အခုလုပ်နေတာတွေထက် ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ငါ့မှာ ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့... သူတို့သာ စည်းကျော်လာရင်တော့ ငါလည်း ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး’

ယူဟွန်းသည် အခြားသူများ၏ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးချခံရသည်ကို မနှစ်သက်ပေ။

မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ နိုင်ငံရေးအတွက် ပူဇော်ခံပစ္စည်း (အသုံးချခံ) ဖြစ်ရမည်ဆိုသည့် အယူအဆကို သူ ရွံရှာသည်။

ယခု သူ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းမှာ သူ၏ ဦးစားပေးကိစ္စမှာ အနက်ရောင်လျှပ်စီးနန်းတော်သို့ သွားရောက်ပြီး ဟယ်ရင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

‘ပြီးတော့... လူတွေကို မျှော်လင့်ချက်ပေးဖို့အတွက် ငါ့နာမည်ကို နည်းနည်းလောက် ရောင်းစားလိုက်ရတာကိုလည်း ငါ မမှုပါဘူး’

[အဲဒါ မင်းရဲ့ နာမည်မဟုတ်ဘူး၊ ကယ်တင်ရှင်ဆိုတဲ့ အတုအယောင်ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်]

‘အဲဒီအတုအယောင်ပုံရိပ်ကို အစစ်အမှန်ဖြစ်အောင် ငါ လုပ်ရမယ်။ ဟယ်ရင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ကိစ္စမှာ ငါလည်း တရားခံမကင်းဘူး’

[... မင်းကို ထပ်ပြောမယ်၊ အဲဒါ မင်းအမှားမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအချိန်မှာ မင်း လုပ်နိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုက အပေါက်ကွဲတဲ့နေရာမှာပဲ နေခဲ့တာလေ]

‘ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း အဲဒီအကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုက အခုလက်ရှိအခြေအနေအတွက် အကြောင်းပြချက် မပေးနိုင်ပါဘူး’

ဤရှုပ်ထွေးလှသော ကိစ္စရပ်အတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်က တာဝန်ယူရပေမည်။ အကုန်လုံးမဟုတ်သည့်တိုင် ယူဟွန်းသည်လည်း ဤကိစ္စတွင် သူ့တွင် အပြစ်ရှိကြောင်း ငြင်းဆို၍မရပေ။

[မင်း ဘာမှအမှားမလုပ်ခဲ့ဘူးလေ!]

‘တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို အပြစ်တင်ချင်တယ်ဆိုရင် ဟယ်ရင်ကို ဖောက်ပြန်ပျက်စီးအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ မာရာပါယာ (Mara Papayas) သို့မဟုတ် ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်အောင် ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ပရေးရှင်း (Praytion) တို့ကိုသာ အပြစ်တင်ရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဘတ်ရယွန် (Baekryeon)၊ တစ်ချက်လောက် စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ငါသာ လူတွေကို အမှန်တရားအားလုံး ပြောပြလိုက်ရင် သူတို့က နားထောင်ပေးပါ့မလား’

[အဲဒါကတော့...]

‘သူတို့ကို နာကျင်အောင်လုပ်ခဲ့တာက နောက်ဆုံးတော့ အနက်ရောင်လျှပ်စီးသခင်မပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူမ ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်လာရသလဲဆိုတာကို ငါက အသေးစိတ်ရှင်းပြပြီး သူမနောက်ကွယ်မှာ တခြားသူတစ်ယောက် ရှိနေသေးတယ်လို့ ပြောလိုက်ရင်ရော သူတို့က ဟယ်ရင်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ့မလား’

[... သူတို့ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။]

‘လူတွေက အစစ်အမှန် တရားခံကို အပြစ်ပေးပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ တရားမျှတမှု ပြန်လည်ထူထောင်တာကို လိုချင်တာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့က သူတို့ကို ဒီလိုဖြစ်အောင်လုပ်တဲ့သူကို အလွန်အမင်း ကျဆုံးသွားတာကိုပဲ မြင်ချင်ကြတာ။ အဲဒါကြောင့် သူတို့က ငါ့ကို အားကိုးနေကြတာ။ ကယ်တင်ရှင်ဆိုတဲ့သူက သူတို့အပေါ် အလင်းရောင်တစ်ခု ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ ထင်နေကြတယ်လေ’

[မင်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်တော့မှာလား]

‘လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်က ငါ့ကို အသုံးချဖို့ ကြိုးစားတာက စက်ဆုပ်ဖို့ကောင်းပေမဲ့ တခြားသူတွေကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ’

စွမ်းအားမရှိဘဲ ခေါင်းငုံ့ခံနေရသည့် လူများ။

ကမ္ဘာကြီး၏ စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် အရှုံးပေးလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံး၌ သေဆုံးသွားရသူများ။

သူတို့၏ အငြိုးအတေးများကို သူ မည်သို့ လျော့ပါးစေနိုင်မည်နည်း။

အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီး ဆိုးရွားသော လုပ်ရပ်များ ရှင်းလင်းသွားသည့်တိုင် သူတို့၏ အတိတ်က နာကျင်မှုများမှာ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။

အချို့ကမူ နာကျင်မှုကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ပိုမိုသန်မာလာကြမည်ဖြစ်သော်လည်း အချို့မှာမူ ထိုအရာကြောင့် ပျက်စီးသွားကြပေလိမ့်မည်။

‘ငါ လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောတူတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ နာကျင်ခဲ့ရတဲ့သူတွေကို မျှော်လင့်ချက်ပေးနေတာပါ’

[ယူဟွန်းရယ်...]

‘ငါ ဘာမှ ကတိမပေးခဲ့ဘူး၊ သူတို့က သူတို့ဘာသာ ငါ့ကို အားကိုးနေကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတစ်ရံ... ယုံကြည်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်တစ်ခုတော့ လိုအပ်တာပေါ့’

[... မင်း အဲဒီလိုပဲ လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။]

‘ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။’

ယူဟွန်းသည် လမ်းလျှောက်နေရာမှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ငြိမ်သက်သွားသည်။

[ယူဟွန်း။]

‘ငါ သိတယ်။’

ယူဟွန်းသည် အနက်ရောင်သစ်ပင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရှေ့ရှိတောအုပ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

‘တပ်ဖွဲ့ပဲ။’

တောအုပ်၏ တစ်ဖက်တွင် ရန်သူများ ရှိနေသည်။ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံး လူထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။ သူတို့သည် ဤလမ်းကြောင်းကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။

ယူဟွန်းက သူ့ပြိုင်ဘက်ကို သိရှိလိုက်သကဲ့သို့ ပြိုင်ဘက်ကလည်း သူ့ရောက်ရှိနေမှုကို သိရှိသွားသည်။

သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လာမည့်အစား ထူထပ်သော တောလမ်းထဲမှ လူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယူဟွန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်၍ မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

‘ဒါက ဘာလဲ...’

[သူက မင်းရဲ့ ပရိသတ် ဖြစ်နေမလား]

‘မဖြစ်နိုင်တာ။’

သူနှင့် ပုံစံတူနေသူကို မြင်ရခြင်းမှာ သူ့အတွက် မနှစ်မြို့စရာဖြစ်သဖြင့် သူက မျက်စောင်းထိုးရင်း မေးလိုက်သည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ”

“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ...”

အတုအယောင် ကန်းယူဟွန်းသည် ယူဟွန်း၏ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ဤသို့ဖြစ်လာမည်ကို သူ သိထားကြောင်း ပြောဆိုရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“... ဒါဆို မင်းက သူပုန်တွေ ပြောနေတဲ့ ကယ်တင်ရှင်ပေါ့။ မင်းရဲ့ မျက်နှာနဲ့ လေသံက ရင်းနှီးနေတယ်လို့ ငါ တွေးမိသားပဲ”

“... ငါ့ပုံစံကို အတုခိုးထားတာဆိုတော့ ငါ့အကြောင်းကိုတော့ ကောင်းကောင်းသိမှာပေါ့”

“ငါ အကုန်သိတယ်။ မင်းဖြစ်လာဖို့အတွက် တခြားသူတွေထက် ပိုပြီးတော့တောင် ငါ လှုပ်ရှားခဲ့ရသေးတယ်”

အတုအယောင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့ရှိတောအုပ်ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ ဤနေရာမှစ၍ သူက တာဝန်ယူမည်ဖြစ်ပြီး ယူဟွန်းအနေဖြင့် ဝင်မပါသင့်ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“စကားပြောရအောင်”

“ငါ့ကို အတုခိုးနေတဲ့သူနဲ့ စကားပြောရမယ်ပေါ့လေ”

“... သူမဆီ သွားတာကို ရပ်လိုက်ပါတော့”

အတုအယောင်သည် ယူဟွန်း၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ အဓိကအကြောင်းအရင်းကိုသာ တန်းပြောလိုက်သည်။ ယူဟွန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မနှစ်မြို့ကြောင်း ပြလိုက်သည်။

“ငါ နားထောင်လိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ ဒီလောက်အထိ ရောက်လာမှ ငါ့ကို နောက်ဆုတ်ခိုင်းနေတာလား”

“... မင်းက အစစ်အမှန်ဆိုတာ ငါ သိနိုင်ပါတယ်။ သူမ ပြောပြခဲ့တဲ့ မင်းရဲ့ မျက်နှာနဲ့ လေသံတွေကို ဖယ်ထားရင်တောင် မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်သူမှ အတုမခိုးနိုင်တဲ့အရာမျိုးပဲ”

“အဲဒါကို သိလျက်နဲ့...”

“ငါ သိလို့ပဲ!”

အတုအယောင်သည် တုန်ရီနေသော အကြည့်တို့ဖြင့် ယူဟွန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“... ငါ မင်းကို တားဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။ မင်းကို မြင်ရင် သူမ ပျော်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”

ယူဟွန်းသည် လျှာကိုကိုက်လိုက်ပြီး ပြောတော့မည့်စကားကို မျိုသိပ်လိုက်သည်။

သူသည် ထိုသူနှင့် အငြင်းပွားလိုစိတ် မရှိပေ။

“အဲဒါက ငါ ဝေးဝေးနေရမယ့် အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ဘူး”

“... အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။ သူမ ပြောပြတဲ့ မင်းဆိုတဲ့ အစစ်အမှန်က ဒီလောက်စကားမျိုးနဲ့ ရပ်တန့်သွားမယ့်သူမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်”

အတုအယောင် ကန်းယူဟွန်းသည် ကဲ့ရဲ့သောလေသံဖြင့် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

“... ဘာလို့လဲ၊ ဘာလို့ အခုမှ ပေါ်လာရတာလဲ။ ဒီအချိန်အထိ သူမကို တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ပြီးတော့ ဘာလို့ အခုမှ ပြန်ပေါ်လာရဲတာလဲ”

“...”

ယူဟွန်း ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

ဤအတုအယောင်သည် သူ ဘာတွေ ကြုံခဲ့ရသည်ကို မသိပေ။ သူသာ သိခဲ့လျှင် ထိုသို့ ပြောမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူသည် နားလည်မှုလွဲမှားနေသည်များကို ရှင်းပြရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

မိမိကိုယ်ကို အဆိုးရွားဆုံးသူအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ကာ မျက်နှာပျက်ယွင်းနေသည့် အတုအယောင်၏ စကားများသည် ယူဟွန်း၏ အပြစ်ရှိစိတ်ကို စူးဝင်သွားစေသည်။

“သူမကို တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့လိုက်ပါ။ ဒီအတိုင်းပဲ... သူမကို ဒီအတိုင်းလေးပဲ နေပါစေ။ မင်းသာ ဝင်ပါလာရင် သူမက အခုထက်ပိုပြီး နာကျင်ရလိမ့်မယ်။ သူမ လုံးဝ ပြိုလဲသွားနိုင်တယ်”

ရူးသွပ်သွားသော ကန်းဟယ်ရင်သည် သတိပြန်ဝင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားပေ။

မဟုတ်ပေ၊ ပို၍ဆိုးသည်မှာ သူမသာ သတိပြန်ဝင်လာပါက သူမအတွက် အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အနက်ရောင်လျှပ်စီးသခင်မအဖြစ် သူမ ကျူးလွန်ခဲ့သမျှ အပြစ်အားလုံးကို သူမ ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား။

အတုအယောင် ကန်းယူဟွန်း စိုးရိမ်နေသည်မှာ ထိုအချက်ပင်ဖြစ်ပြီး သူ ဘာကိုဆိုလိုချင်သလဲဆိုတာ ယူဟွန်း နားလည်သည်။

“မင်း... မင်း ဟယ်ရင်ကို တကယ် ဂရုစိုက်တာပဲ”

လေးစားမှုများ ရောယှက်နေသော ယူဟွန်း၏ စကားကြောင့် အတုအယောင်သည် မိမိကိုယ်ကို ကဲ့ရဲ့စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်း ငါ့ကို ရယ်နိုင်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ ပုံစံကို ငှားရမ်းထားတဲ့ အတုအယောင်တစ်ယောက်က ဒီလို ခံစားချက်မျိုး ခံစားပိုင်ခွင့် မရှိဘူးလေ”

“ငါ မရယ်ပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ငါကတော့ မရယ်ပါဘူး”

“ဒါဆိုရင်...”

“ဒါပေမဲ့ ငါ မရပ်နိုင်ဘူး”

ယူဟွန်း၏ စကားကြောင့် အတုအယောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

“ငါ ပြောတာ မင်း မကြားဘူးလား။ မင်း သူမဆီ သွားလည်း သူမ ပြောင်းလဲလာမှာ မဟုတ်ဘူး!”

“မင်း ဘာပြောချင်လဲဆိုတာ ငါ သိတယ်။ မင်း ဘာကို စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာလည်း ငါ သိတယ်”

“ဒါပေမဲ့ ဘာလို့...”

“လူတွေ သေကုန်ပြီ”

ထိုစကားကြောင့် အတုအယောင်မှာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

ဤလူသည် ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။

“လူတွေ၊ လူအများကြီး သေကုန်ပြီ။ သူတို့က အခုထိလည်း သေနေတုန်းပဲ၊ နောက်ထပ်လည်း သေဦးမှာပဲ။ သူမရဲ့ လက်ချက်နဲ့လေ”

“မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

“ငါ ဒါကို နောက်ထပ် မကြည့်နိုင်တော့ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က သေရမယ့် ကမ္ဘာကြီးကို မြင်ဖို့ ငါ ဒီလောက်ကြာအောင် အသက်ရှင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး”

“မင်းက ဒါကို အရင်ကမ္ဘာကြီးလို့ ထင်နေတုန်းလား။ ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ဒါက ကမ္ဘာမြေ မဟုတ်တော့ဘူး၊ အရာအားလုံးက စွမ်းအားနဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာရှိတဲ့ ရောနှောကမ္ဘာကြီး။ အဲဒီလိုနေရာမှာ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ သေဆုံးမှုကို လက်ခံဖို့က ဒီလောက် လွယ်ကူနေသလား”

“ငါ အဲဒီသေဆုံးမှုကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ ငါက သူတို့ထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

“ဒါဆို... မင်း တကယ်ပဲ သူမနဲ့ တွေ့မှာလား။ သူမကို ဒီလောက် နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့ပြီးမှ သူမကို ထပ်ပြီး နာကျင်အောင် လုပ်မှာလား။ တခြားသူတွေထက် သူမ အလွန်အမင်း တောင့်တခဲ့တဲ့ မင်းကလေ”

“...”

“ငါ သူမရဲ့ ကယ်တင်ခြင်းတို့ ဘာတို့ မလိုချင်ဘူး။ ငါက သူမကို ဒီအတိုင်းပဲ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ချင်တာ။ ငါလည်း သိပါတယ်။ သူမ ဘယ်လောက်တောင် ဆိုးရွားတဲ့အလုပ်တွေ လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ။ သူမရဲ့ အနာဂတ်အတွက် ကယ်တင်ခြင်းဆိုတာ မရှိဘူးဆိုတာ။ သူမသာ အပြစ်ဖြေရင် ဘယ်လောက်တောင် ကြာရှည်တဲ့ နာကျင်မှုတွေကို ခံစားရမလဲ... ငါတောင် မပြောပြနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေ အကုန်သိလျက်နဲ့ မင်းက...”

“ဟုတ်တယ်”

ယူဟွန်းသည် လေးလံသော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကန်းဟယ်ရင်နဲ့ တွေ့ဆုံလျှင် ဘာတွေဖြစ်လာမည်ကို မသိသောကြောင့် သူ ဤသို့ လုပ်ဆောင်နေခြင်းလော။

မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် ဖြစ်လာမည့်အရာကို သူ အခြားသူများထက် ပိုသိသည်။

အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ပေးရမည့်သူမှာ သူဖြစ်နေသောကြောင့် သိလျက်နှင့်ပင် သူ သူမကို တွေ့ဆုံလိုခြင်းဖြစ်သည်။

တကယ်ကို ဝမ်းနည်းစရာ၊ နာကျင်စရာ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်စရာ ဖြစ်နေလျှင်ပင်ပေါ့။

“ငါ လုပ်ရမှာမို့လို့ပဲ”

သူ လက်ခံရမည်။ ကန်းဟယ်ရင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။ သူမသည် သူမ၏ အပြစ်များကို ရင်ဆိုင်ရပေမည်။

အလိမ်အညာမပါ၊ ချဲ့ကားခြင်းမရှိသော တည်ငြိမ်သည့် အဖြေကြောင့် အတုအယောင်သည် ခဏတာ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။