အပိုင်း (၃၅၁)
အပိုင်းအစ (Fragment) က ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်ကို စတင်ထုတ်လွှတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဇာတ်လမ်းများကို စတင်စုပ်ယူလိုက်သည်။
ဤအိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာကို ဖွဲ့စည်းထားသော ဇာတ်လမ်းများသည် အောင်မြင်မှုနှင့် ကျရှုံးမှုတို့ကို အကြိမ်ပေါင်း ၆၀၀ ကျော် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြတ်သန်းခဲ့သည့် ပြန်လည်မွေးဖွားသူ (regressor) တစ်ဦးချင်းစီက တည်ဆောက်ခဲ့သည့် ကြီးမားလှသော သမိုင်းကြောင်းများဖြစ်သည်။
ထိုဇာတ်လမ်းအားလုံးသည် အပိုင်းအစတစ်ခုထဲသို့ အတင်းအကျပ် စုစည်းဝင်ရောက်လာသည်။ အပိုင်းအစအတွင်း စုပုံလာသော စွမ်းအားများသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ဖောင်းကားလာပြီး မတည်မငြိမ် တုန်ရီနေသည်။
ယူးဟျွန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို တုန်ရီနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို အလိုလို သိလိုက်ရသည်။
‘ဒါသာ ပေါက်ကွဲသွားရင် ဒီမှာရှိတဲ့သူတွေ အကုန်လုံး သေကုန်လိမ့်မယ်။’
- မင်းက အပိုင်းအစဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ အတိအကျ သိရဲ့လား။
ယူးဟျွန်းသည် အတိတ်က အိုအဲလို (Oello) နှင့် ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည့် စကားများကို ပြန်ပြောင်းတွေးမိသည်။
- မင်း ငါ့ကို ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ အပိုင်းအစဆိုတာ လိုဂိုစ် ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ကိုဒက်စ် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲလို့လေ။
- ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက စာသားအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်သက်သက်ပဲ။ ငါမေးတာက ဒီအပိုင်းအစရဲ့ စွမ်းအား ဘယ်လောက်ကြီးမားလဲဆိုတာ မင်းသိလားလို့ မေးတာ။
- အင်း... ငါလည်း သေချာတော့ မသိဘူး။
ယူးဟျွန်းသည် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
အပိုင်းအစသည် တကယ်ပင် ထူးခြားသည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သူကောင်းကောင်းသိသည်။ လာပလပ်စ်၊ မက်စ်ဝဲလ်၊ ဒက်ကာ့တ်နှင့် ဒါဝင်တို့ထံမှ သူရရှိခဲ့သော စွမ်းအားများသည် သာမန်အားဖြင့် ရနိုင်သည့်အရာများ မဟုတ်ပေ။
- မင်း အခုထိ သေချာ နားမလည်သေးပုံပဲ။
- ငါလား။
- မင်း အပိုင်းအစရဲ့ စွမ်းအား ဘယ်လောက်အထိ ကျယ်ပြန့်လဲဆိုတာ အပြည့်အဝ မသိသေးဘူး။
အိုအဲလိုသည် လက်ပိုက်ကာ ခေါင်းခါပြသည်။ ယူးဟျွန်းမှာ သူ၏စကားကို ငြင်းဆန်စရာ စကားလုံးမရှိချေ။ သူကိုယ်တိုင်ပင် တစ်ခါတစ်ရံ အပိုင်းအစ၏ စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယဖြစ်မိသည်မှာ အမှန်ပင်။
- ကိုဒက်စ် က ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ဆိုရင် အပိုင်းအစဆိုတာ အဲဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုနဲ့ တူတယ်။ အပိုင်းအစတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူတွေက ဘာလို့ ဒီလောက် အားနည်းနေရတာလဲလို့ မင်း တွေးဖူးလား။
- တွေးဖူးတာပေါ့။ အပိုင်းအစတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူတွေက အလွန်အမင်း အားနည်းလွန်းလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် စုဆောင်းနေတာက တကယ်ပဲ ဖြစ်ပါ့မလားလို့တောင် တွေးမိတယ်။
- အဲဒါက အပိုင်းအစတွေရဲ့ အသိအမှတ်ပြုခြင်း ခံရတဲ့သူတွေက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မသုံးတတ်ကြလို့ပဲ။
- အပိုင်းအစတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားက ဘာလဲ။
- မင်း ဂီယွန် (Georn) ကို မြင်ဖူးတယ်မလား။ အဲဒီ ရေခဲနတ်ဘုရား (Frozen Divine Spirit) က ဘာလို့ အဲဒီလို အဆုံးသတ်သွားရတာလဲ။ အပိုင်းအစကြောင့်ပဲလေ။ ဂီယွန်က သူ့စွမ်းအားရဲ့ တစ်ဝက်ကို ဖယ်ထားခဲ့ပေမဲ့ ကျန်တဲ့ တစ်ဝက်က ရှိနေသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက အပိုင်းအစကြောင့်ပဲ ပျက်စီးသွားခဲ့တာ။
- ... ဒါဆိုရင် အပိုင်းအစတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားက ငါမြင်ဖူးတာနဲ့ မတူဘူးပေါ့။
- မတူရုံတင်မကဘူး။ မင်းပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ မက်စ်ဝဲလ်ရဲ့ စွမ်းအားက အခုဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ခြေတွေကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေနိုင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဘက်စုံသုံးနိုင်စွမ်းက အဲဒီထက် အများကြီး ပိုသာတယ်။ လာပလပ်စ်၊ ဒက်ကာ့တ်၊ ဒါဝင်တို့လည်း အတူတူပဲ။ အပိုင်းအစတစ်ခုချင်းစီက တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားစုတွေပဲ။ အပိုင်းအစလေး တစ်ခုတည်းကတောင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို အဲဒီလောက်အထိ အကျင့်ပျက်ခြစားသွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်။
- ဒါဆိုရင် အပိုင်းအစ ပိုင်ရှင်တွေက ဘာလို့ သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အရည်အချင်းတွေကို မပြနိုင်တာလဲ။ သူတို့ကို အပိုင်းအစတွေက ရွေးချယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။
- ရွေးချယ်ခံရတာနဲ့ အဲဒါကို ကောင်းကောင်းသုံးတတ်တာနဲ့က မတူဘူး။ အပိုင်းအစက သူ့ပိုင်ရှင်ကို ရွေးချယ်နိုင်ပေမဲ့ သူက တွေးတောဖို့ ဒါမှမဟုတ် စကားပြောဖို့အတွက် အသိဉာဏ်မရှိဘူး။ သူက ကြီးမားတဲ့ ဗီဇနဲ့ စီးဆင်းမှုအတိုင်းပဲ လှုပ်ရှားတာ။
- အဲဒါဆိုရင်ကော။
- မင်းတို့ ကမ္ဘာ့အမြင်နဲ့ ပြောရရင် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို သဘောထားလိုက်။ သူက မင်းရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်လုပ်ပေးပေမဲ့ မင်းခိုင်းသမျှ အကုန်တော့ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ခွေးတစ်ကောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံနဲ့ သူ့ရဲ့ အရာရာတိုင်းကို ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူးလေ။ မင်းက အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းရင် အဲဒီခွေးက မင်းကို ပြန်ကိုက်ဖို့တောင် ဝန်လေးမှာမဟုတ်ဘူး။
အိုအဲလိုသည် အပိုင်းအစဆိုသည်မှာ ရိုးရှင်းသကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးကြောင်း ပြောပြသည်။
ရိုးရှင်းပုံပေါက်သော်လည်း ၎င်းကို စနစ်တကျ ကိုင်တွယ်ရန်မှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးသော လုပ်ငန်းစဉ် လိုအပ်သည်။
ကမ္ဘာကြီးကို အပြည့်အဝ နားမလည်ဘဲနှင့် အပိုင်းအစ၏ စွမ်းအားကို မည်သူမျှ ကိုင်တွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
- မင်း ကိုင်တွယ်နေတဲ့ အပိုင်းအစရဲ့ စွမ်းအားက မူလစွမ်းအားရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် မရှိဘူး။
- ... အဲလောက်တောင်လား။
- အပိုင်းအစ တစ်ခုတည်းက စွမ်းအားတစ်ဝက်သာရှိတဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို အဲဒီလို ဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာလေ။ အပိုင်းအစတစ်ခုလုံးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ကြီးမားလဲဆိုတာ မင်း စိတ်ကူးတောင် ယဉ်ကြည့်လို့ မရဘူး။
- ဒါဆိုရင် အပိုင်းအစတစ်ခုရဲ့ စွမ်းအား ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အပြည့်အဝ သုံးလိုက်ရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ။
- မင်း ဘယ်လိုသုံးမလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဆင့်မြင့် အပိုင်းအစတစ်ခုရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်မယ်ဆိုရင်... အနည်းဆုံး ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံး အတိုင်းအတာနဲ့ စဉ်းစားရလိမ့်မယ်။
- ... ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံး အတိုင်းအတာ။ ရုတ်တရက်ကြီး အရမ်းကျယ်ပြန့်သွားပါလား။
- အပိုင်းအစ တစ်ခုက နတ်ဘုရားတစ်ပါးထက် အားနည်းနေရင် အဲဒါက ပိုပြီးတော့တောင် မဖြစ်နိုင်စရာကောင်းဦးမှာ။ ဒါကြောင့် မင်းပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အပိုင်းအစက ဘယ်လောက်ကြီးမားလဲဆိုတာကို သိထားဖို့ လိုတယ်။
- အပိုင်းအစရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးချဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။
- အဲဒါတော့ ငါမသိဘူး။ ငါက သူတို့ရှိတဲ့ နေရာတွေကိုပဲ သိတာ၊ ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ မသိဘူး။ အဲဒါက မင်းရဲ့ တာဝန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့...
- ဒါပေမဲ့?
- အကယ်၍ ပရေးရှင်း (Praytion) သာ အပိုင်းအစတစ်ခုကို လက်နက်အဖြစ် အပြည့်အဝ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ရင်... ဂီယွန်ကို အကျင့်ပျက်ခြစားသွားအောင် လုပ်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။ အဲဒီအချိန်ဆိုရင် မင်း ဘာမှလုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ မဟုတ်ဘူး၊ သူက အပိုင်းအစအတွင်းက ကြီးမားတဲ့စွမ်းအားကို သုံးပြီး ဗုံးတစ်လုံးအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်နိုင်တယ်။
ပြီးတော့ အဲဒါသာ ပေါက်ကွဲသွားရင် ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းအားရှိလိမ့်မယ်။
- ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒါကတော့ အဆိုးဆုံး အခြေအနေကို တွက်ချက်ထားတာပါ။ ဗုံးအဖြစ် သုံးဖို့ဆိုရင် သူ့ကို တုံ့ပြန်နိုင်မယ့် လောင်စာ လုံလောက်ဖို့ လိုတယ်။
- လောင်စာက ဇာတ်လမ်း (Story) ပေါ့။
- ဟုတ်တယ်။ စုတ်ပြဲနေတဲ့ စာရွက်တစ်ရွက်ထဲကို စာသားတွေနဲ့ အတင်းဖြည့်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲဒီလောက်များပြားတဲ့ ဇာတ်လမ်းမျိုးကို ထည့်သွင်းပေးနိုင်မယ့်သူက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိပါ့မလား။
အိုအဲလိုသည် အပိုင်းအစကို ဗုံးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော်လည်း စိုးရိမ်စရာမလိုကြောင်း ပြောခဲ့သည်။
ယူးဟျွန်းသည် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသော်လည်း အိုအဲလို၏ စကားကို ခေါင်းညိတ် သဘောတူခဲ့သည်။
ထိုအချိန်က အကြောင်းကို ပြန်တွေးမိရုံဖြင့် ယူးဟျွန်းသည် မိမိ၏ ပေါ့ဆမှုအတွက် ဒေါသထွက်မိသည်။
သူက ပထမဆုံး သံသယဝင်သင့်သူ ဖြစ်သော်လည်း ထိုဖြစ်နိုင်ချေကို လျစ်လျူရှုခဲ့မိသည်။
‘ငါ ပေါ့ဆခဲ့မိတာပဲ။’
ကမ္ဘာပေါ်တွင် ထိုမျှလောက်သော ဇာတ်လမ်းမျိုးကို စုစည်းရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း အိုအဲလိုက ပြောခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို ဖြစ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သူ တစ်ယောက်ရှိနေသည်။
သူသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြတ်သန်းရင်း အဆုံးမရှိသော သမိုင်းကြောင်းများကို တည်ဆောက်ခဲ့သည့် ပြန်လည်မွေးဖွားသူနှင့် အနီးကပ်ဆုံး နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ ၏ ဇာတ်လမ်းအားလုံးကို ပုံဖော်ထားသည့် အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ပေ။ ပြိုကျပျက်စီးနေသော ထိုကမ္ဘာ၏ အကြွင်းအကျန်များသည် လောင်စာအဖြစ် အပိုင်းအစထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံနေရသည်။
‘ငါ ဒါကို တားဆီးနိုင်မလား။’
ယူးဟျွန်းသည် အနာဂတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ မတားဆီးနိုင်ပါ။
သူ ဘာပဲလုပ်လုပ်၊ ဤအပိုင်းအစ ပေါက်ကွဲမည့်အရေးကို တားဆီးရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် အပိုင်းအစ၏ အလင်းရောင်သည် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး ပဲစေ့ခန့်အရွယ်အစားအထိ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။
ယူးဟျွန်းသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လူတိုင်းက သူ့ကိုသာ ကြည့်နေကြသည်။
စိုးရိမ်တကြီး၊ တင်းမာနေပြီး မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူတို့၏ မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယူးဟျွန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။
‘သူတို့ကို အမှန်တရား ပြောပြလို့ မဖြစ်ဘူး...’
ပြီးသားဖြစ်နေသော သူတို့ကို စုစည်းပြီး အပိုင်းအစ၏ ပေါက်ကွဲမှုကို တားဆီးဖို့ သူ မတောင်းဆိုနိုင်ပါ။
အပိုင်းအစသည် အရေးကြီးဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၍ မည်သည့်အချိန်မဆို ပေါက်ကွဲနိုင်သဖြင့် သူတို့ ထွက်ပြေးရန်လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
‘ဒါပေမဲ့လည်း...’
သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိသည်။
ယူးဟျွန်းသည် သူ့အဖော်များကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်စရာမလိုကြောင်း၊ အဆင်ပြေသွားလိမ့်မည်ဟု ပြုံးပြလိုက်သည်။
သူ၏ အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကွမ်ဂျီအာ သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် တုန်ရီနေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
“ယူးဟျွန်း၊ မင်း... မဟုတ်တာလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိနဲ့နော်။”
ယူးဟျွန်း ပြန်မဖြေချေ။ သူသည် ထပ်မကြားချင်တော့သည့်အလား ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ ဘေးပတ်လည်ရှိ နတ်ဆိုးလေးကောင်က လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
“ဟင်၊ ဟင်?”
“ဘာလုပ်တာလဲ! ငါ့ကို လွှတ်ပေး!”
“ရုတ်တရက် ဘာဖြစ်တာလဲ!”
နတ်ဆိုးလေးကောင်သည် လူတစ်ယောက်စီကို ဆွဲကိုင်ကာ ပြေးထွက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသဖြင့် နတ်ဆိုးများ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ကြပေ။
နတ်ဆိုးများသည် ဘုရားကျောင်းနှင့် ဝေးရာသို့ ရွေ့လျားသွားကြသည်။ လာပလပ်စ်၏ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းကို ခံထားရသော ကွမ်ဂျီအာ သည် ဝေးကွာသွားသော ယူးဟျွန်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မဖြစ်ဘူး...”
သူမသည် ယူးဟျွန်းရှိရာသို့ တုန်ရီသော လက်များဖြင့် အသည်းအသန် လှမ်းဆန့်လိုက်သည်။ မျက်ရည်များမှာ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်မှတစ်ဆင့် လေထဲသို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။
“မသွားပါနဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး...”
သူမ၏ အသံသည် သူ့ထံသို့ ရောက်သွားပါသလား။ ယူးဟျွန်းသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး စကားလုံးများကို အသံမထွက်ဘဲ နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
‘တောင်းပန်ပါတယ်။’
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကျန်သူများသည် သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။
“မလုပ်နဲ့! လွှတ်ပေးလိုက်! ယူးဟျွန်း! ယူးဟျွန်း!!”
“ဟျောင်း! ဘာလုပ်နေတာလဲ!”
သူတို့၏ အသည်းအသန် အော်ဟစ်ခေါ်ဆိုမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ ယူးဟျွန်းသည် သူ့ရှေ့ရှိ အပိုင်းအစကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူ မလုပ်လျှင် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များ ယိုင်နဲ့သွားမည်ကို သိနေသည်။
အသံများမှာ ဝေးကွာသွားပြီဖြစ်သည်။
သူသည် နတ်ဆိုးများကို အဖော်များအားလုံးကို ပေါက်ကွဲမှုအကွာအဝေးပြင်ပသို့ အစွမ်းကုန် ခေါ်ဆောင်သွားရန် အမိန့်ပေးထားခဲ့သဖြင့် သူတို့သည် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ အမိန့်ကို လိုက်နာကြလိမ့်မည်။
ယခုတွင် သူလုပ်ရမည့် တစ်ခုတည်းသော အလုပ်မှာ ဤအပိုင်းအစ၏ ပေါက်ကွဲမှုကို တတ်နိုင်သမျှ ချုပ်တည်းထားရန်ဖြစ်သည်။
‘ဒီတစ်ခါတော့ ငါ အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။’
အပိုင်းအစထဲတွင်ပါဝင်သော စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းက ချုပ်တည်းနိုင်မည့် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။ အခြေအနေကောင်းနေလျှင်ပင် ဤမျှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် အခြေအနေတွင် ၎င်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
သို့သော် သူ လုပ်ကိုင်ရမည်။ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။
‘ဒါဝင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ဒီပေါက်ကွဲမှုကို ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။’
ထို့ကြောင့် သူသည် ပူးကပ်နေမှုများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သူ နောင်တမရှိတော့ပေ။
သူ အလွန်တရာ ပြန်လာချင်ခဲ့သော နေရာနှင့် လူများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သရွေ့တော့ သူ ကျေနပ်သည်။
ဒုန်း! ကမ္ဘာကြီး တုန်ခါသွားသည်။
ဘုရားကျောင်းသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။ ထိုတုန်ခါမှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ဘုရားကျောင်းသည် ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး နတ်ဆိုးပုံသဏ္ဍာန် အပျက်အစီးများသည် အော်ဟစ်မြည်တမ်းကာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်ထွက်သွားသည်။ ကောင်းကင်တွင် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များ စုဝေးလာပြီး ကြီးမားသည့် မုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်နှင့် ဆင်တူသော ထိုမြင်ကွင်းသည် လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ဓာတ်ကိုပင် ကျိုးပဲ့သွားစေရန် လုံလောက်သည်။
ဤသည်မှာ သူ ရပ်တည်ရမည့် နောက်ဆုံးစင်မြင့်ဖြစ်သည်။
သူ ယခုအချိန်ထိ ပြသခဲ့သော ဇာတ်လမ်းများအားလုံး၏ နောက်ဆုံးခရီးစဉ်၊ ဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်။
သူ ထွက်ခွာရတော့မည်ဆိုလျှင် ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့စွာတော့ မဖြစ်စေရ။
လူတိုင်း၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စွဲကျန်ရစ်မည့် အမှတ်တရ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ် ထွက်ခွာသွားပါစေ။
“ဘဲ့ရယွန်း။ ငါ့ကို ကူညီပေးနိုင်မလား။”
[……မိုက်မဲလိုက်တာ။]
ဘဲ့ရယွန်းသည် ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိပေ။ သူမသည် အဆုံးထိ သူ့ဘေးနားတွင် ရှိနေပေးမည့် စကားပြောတတ်သော ဓားတစ်လက်ဖြစ်သည်။
[နတ်ဘုရားတွေက ဒါ ဘယ်လိုရူးသွပ်မှုမျိုးလဲဆိုပြီး အော်ဟစ်နေကြပြီ။]
[သူတို့အားလုံး မင်းကို ထွက်ပြေးဖို့ တိုက်တွန်းနေကြတယ်။]
စနစ်ပြတင်းပေါက်သည် ဆူညံစွာ မြည်ဟီးလာသည်။ နတ်ဘုရားများသည် ယူးဟျွန်း၏ လုပ်ရပ်ကို လက်မခံနိုင်ကြပေ။ သူ ဂရုမစိုက်ပါ။
ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကြယ်တာရာများသည် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။
ယူးဟျွန်းသည် အဆုံးထိ ထွက်မသွားကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ကံကြမ္မာကို ကြိုတင်ရိပ်မိသွားကြသည်။
ဤသည်မှာ အီဒင် ၏ တပ်မတော်မှ မိုက်ကယ်အတွက်လည်း အမှန်တရားဖြစ်သည်။
ဤမိုက်မဲသော လူသားသည် အသက်ရှင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းရှိလျက်နှင့်ပင် စတေးခြင်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ မိုက်ကယ်သည် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။ သူမသည် အတိတ်ကာလက အလားတူ မြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။
ထိုအချိန်က ဘယ်သူဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ မှတ်ဉာဏ်က ဖမ်းဆုပ်ရန်အတွက် အလွန်မှိန်ဖျော့လွန်းနေသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ဝေးလံသောနေရာမှ ချဉ်းကပ်လာသည့် ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခုကို အာရုံခံလိုက်ရသည်။
[……ဆာတန်လား။]
သူမသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး အဝေးကြီးမှာ ရှိနေသော်လည်း သူ့တည်ရှိမှုကို အလွယ်တကူ အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဆာတန်ထံမှ သူမ အာရုံခံရသော စွမ်းအားမှာ ပုံမှန်နှင့် မတူညီပေ။ ၎င်းသည် စနစ်ပြတင်းပေါက် ကျော်လွန်၍ လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာမြေဘက်မှ ချဉ်းကပ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဆာတန် ဘာကို စီစဉ်နေမှန်း မိုက်ကယ် ရိပ်မိသွားသည်။
[မင်း တကယ်ကြီး လုပ်တော့မလို့လား…!]
သူမ၏ အော်ဟစ်သံ မပျောက်ကွယ်ခင်မှာပင် စကြာဝဠာကို ဖြတ်သန်းလာသော ဧရာမ မြွေကြီးသည် ဝေးကွာသော ကမ္ဘာမြေကို မျက်လုံးဖြင့် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
သူ နောက်မကျသေးပေ။ အချိန်လုံလောက်သေးပြီး သူ ယခု ကူညီနိုင်သေးသည်။
သူ့ကိုယ်သူ သေဆုံးရမည်ဆိုလျှင်တောင်မှပေါ့။
ယူးဟျွန်း ဒီနေရာမှာ သေလို့မဖြစ်ဘူး။
ထိုသို့ တွေးလိုက်သည်နှင့် နူးညံ့သော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဆာတန်၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
[……မင်းလား။]
ဆာတန်သည် ပြိုင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
* * *
အရေးကြီးဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာသော ဇာတ်လမ်းသည် ကျယ်ပြန့်လာတော့သည်။
ယူးဟျွန်းသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ စွမ်းအားရှိသမျှကို အကုန်ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ စတေးမာရ်နတ်မည်း မိုးကောင်းကင် အတတ်ပညာ၏ ကပ်ငြိနေသော စွမ်းအားများသည် စာအုပ်ကို ဝန်းရံထားလိုက်သည်။ သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အပိုင်းအစကို ချုပ်တည်းရန်အတွက် ပုံထည့်လိုက်သည်။
ဗုန်း!
ယူးဟျွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ အပိုင်းအစ၏ ပြန့်ကားလာသော စွမ်းအားမှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။ ၎င်းသည် ပိုမိုကြီးမားလာပြီး သူ၏ စေတနာပါသော စွမ်းအင်ကိုပင် ပြန်လည်တွန်းကန်နေသည်။
‘ငါ နောက်ပြန်ဆုတ်နေရပြီ!’
ယူးဟျွန်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပိုမို နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အပိုင်းအစသည် သူ၏ အမြင်အာရုံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ ကြီးထွားလာသည်။
‘ဒီအဆင့်နဲ့ဆိုရင် လုံးဝ မလုံလောက်ဘူး…!’
စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့က သူ့ကို ဝါးမြိုသွားသည်။ သူသည် အချိန်အနည်းငယ်မျှ ရဖို့အတွက် ကျန်ရစ်နေခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကျန်ရှိသော စွမ်းအားဖြင့် ပေါက်ကွဲမှုကို တစ်စက္ကန့်တောင် ဆွဲဆန့်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ ဤအရာသာ ပေါက်ကွဲသွားပါက ထွက်ပြေးနေသော သူ၏ အဖော်များပင် ပါဝင်သွားလိမ့်မည်။
‘ဒါပေမဲ့လည်း ငါ ချုပ်တည်းထားရမယ်။’
သွေးအရသာကို ခံစားရသည်အထိ သွားများကို ကြိတ်ကာ မှေးမှိန်လာသော သတိကို ဖမ်းဆုပ်ရင်း ယူးဟျွန်းသည် ကြီးထွားလာသော လုံးဝန်းသည့် အရာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖိထားလိုက်သည်။ မလုံလောက်သဖြင့် သူ၏ နဖူးဖြင့်ပင် ဖိထားလိုက်သည်။
ခရက်! စွမ်းအားများက လက်မှတစ်ဆင့် စီးဆင်းသွားသဖြင့် သူ၏ ဝတ်စုံမှာ လက်ကောက်ဝတ်မှ တံတောင်ဆစ်အထိ စုတ်ပြဲသွားသည်။ သွေးကြောများ ပေါက်ထွက်ကာ ကြွက်သားများ ပြဲထွက်ကုန်ပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ စာသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
‘ထိန်းထား!’
တစ်စက္ကန့်လောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်။
‘ခံနိုင်ရည်ရှိထား!’
အနည်းငယ်လောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်။
‘အနည်းဆုံးတော့ တခြားသူတွေ လွတ်မြောက်တဲ့အထိ…!’
[မင်း ကောင်းကောင်း ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တာပဲ။]
ကောင်းကင်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။
၎င်းသည် သူ၏ ရှေ့ရှိ ပေါက်ကွဲနေသော အလင်းနှင့် မတူဘဲ ငြိမ်းချမ်းပြီး နှစ်သိမ့်မှုပေးသော အလင်းဖြစ်သည်။
ရင်းနှီးနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယူးဟျွန်းသည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဉာဏ်အလင်းရသူ…?”
ဉာဏ်အလင်းရသူ ရှကျမုနိ ဖြစ်သည်။
နှိမ့်ချသော လူသားတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး အပိုင်းအစကို လက်လှမ်းလိုက်သည်။
သူ၏ လက်ဖျားမှ စီးဆင်းလာသော နူးညံ့သည့် ရွှေရောင်စွမ်းအင်သည် ဧရာမ လက်ဝါးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အပိုင်းအစကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
“ဘာ၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ။”
ယူးဟျွန်းသည် တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ရှကျမုနိ ယခုလုပ်နေသည်မှာ စနစ်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်ခြင်းမှလွဲ၍ တခြားမဟုတ်ပေ။
ပြီးတော့ သူသည် အပိုင်းအစ၏ ပေါက်ကွဲမှုကို ချုပ်တည်းရန် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုနေသည်။
သာမန်စိတ်ဖြင့် နားလည်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
[ငါ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသားပါ။]
ရှကျမုနိသည် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ စနစ်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးကို သူ မခံစားရဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးအပေါ် သက်ရောက်လာသော နာကျင်မှုမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
ဝိညာဉ်တစ်ခု ပြဲထွက်သွားသည့် ဝေဒနာထက် ပိုဆိုးသော၊ တည်ရှိမှုတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားရသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် နာကျင်မှုမျိုးကို ခံစားနေရသော်လည်း ရှကျမုနိသည် ပြုံးနေသည်။
“ဘာလို့၊ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ…?”
[ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်နေလို့ပဲ။]
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပြန့်ကားသွားသည်။ ၎င်းသည် ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်ကိုသာမက ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကိုပါ နူးညံ့စွာ လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ခရက်! ရှကျမုနိ၏ အရေပြားများမှာ မှန်ကွဲသကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားသည်။
[အဆုံးမဲ့သော ထာဝရသံသရာကို အဆုံးသတ်ပေးနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပေါ့။ အဲဒီအတွက်ဆိုရင် ငါ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို စတေးနိုင်ပါတယ်။ ဟုတ်တယ်မလား။]
ရှကျမုနိသည် သူ ဆင်းသက်လာခဲ့သော ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
ယူးဟျွန်းသည် သူ ဘယ်သူ့ကို ပြောနေမှန်း မသိပေ။ အခြေအနေက အရေးပေါ်လွန်းသဖြင့် ထိုအကြောင်းကို စိုးရိမ်နေရန် အချိန်မရှိပေ။
ရှကျမုနိသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အပိုင်းအစကို ချုပ်တည်းထားပြီး နောက်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ယူးဟျွန်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။
ယူးဟျွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဧရာမ ကြာပန်းကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
[မရှင်းပြဘဲ ဒီလိုလုပ်ခဲ့ရတဲ့အတွက် ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။]
နောက်ဆုံး တောင်းပန်စကားကို ထားခဲ့ပြီး ရှကျမုနိသည် သူ၏ ကျန်ရှိသော စွမ်းအားအားလုံးကို ပေါက်ကွဲမှုအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လက်ဖျားမှစ၍ အမှုန့်အဖြစ် ကြေမွပျက်စီးသွားသည်။
ရှကျမုနိ၏ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေတတ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် လွမ်းဆွတ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
ငါ့ရဲ့ တပည့်ရင်း ချူလာပန်သာကာ။ ဒီလို နာကျင်မှုတွေကို ခံစားရင်း မင်း ဘာကို ရယူဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တာလဲ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ မမေးတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခုကိုတော့ ငါ့ကို ဖြေပေးပါ။
ငါ ရယူခဲ့သလိုမျိုး မင်း ရှာဖွေနေတာကို မင်း ရခဲ့ရဲ့လား။
သူ ချုပ်တည်းထားခဲ့သည့် အပိုင်းအစသည် ပေါက်ကွဲသွားသည်။
───────!!!
ဧရာမ အလင်းတန်းကြီးသည် ကမ္ဘာကြီးကို ဝါးမြိုသွားသည်။
အဝေးမှ ကြည့်ရှုနေသော စုဆောင်းသူများသည် အလိုအလျောက် မျက်နှာကို ကာကွယ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ပေါက်ကွဲမှုက သူတို့ကို မထိခိုက်ကြောင်း ခဏအကြာတွင် သိလိုက်ရပြီး လက်များကို လျှော့ချကာ ထိုမြင်ကွင်းကို ငေးမောကြည့်နေကြသည်။
အလင်းတန်း။
နွေးထွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခုက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးထားသည်။
ပေါက်ကွဲမှုသည် အပျက်အစီးများထက် ကျော်လွန်၍ မရောက်ရှိလာပေ။ ဇာတ်လမ်းများ၏ မုန်တိုင်းသည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေသော်လည်း ပွင့်လင်းမြင်သာသော အတားအဆီးတစ်ခုအတွင်း၌သာ ချုပ်တည်းခြင်း ခံထားရသည်။
ဝေးကွာသော အလင်းရောင်ထဲမှ မှေးမှိန်သည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုက သူတို့ကို စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုနေသည်။
ထိုနေ့က၊ အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲရှိ သူတို့အားလုံးသည် တညီတညွတ်တည်း ပြောဆိုကြသည်။
ဗုဒ္ဓ ဆင်းသက်လာပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ခဲ့သည်ဟု။
သို့သော်။
ပေါက်ကွဲမှုကို ချုပ်တည်းရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် တယ်လာ ဖြစ်သူ ကန်းယူဟွန်း ကတော့ ပြန်မလာခဲ့ပေ။
သူ့ကို နောက်ပိုင်းတွင် မည်သူမျှ ထပ်မမြင်တွေ့ခဲ့ရတော့ပါ။