ယူယောင်းမင်း သည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ စကားကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်း (Pale Knight) ကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
“မင်းက ငါ့ကို သတ်စေချင်တာလား။ အခုပဲ လက်လျှော့လိုက်ချင်တာလား။ ဒီလောက်အထိ ရောက်လာပြီးမှ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်တော့မယ်လို့ ပြောနေတာလား။”
ခွါရုန်း။ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ကြာဖြူပွင့်သည် ရေစီးကြောင်းတစ်ခုအလား ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းက ယင်းကို ခုခံလိုက်သည်။ သူတို့၏ လက်နက်များ ထိခိုက်မိသည့်အခါ ယူယောင်းမင်း ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကြွက်သားများ ပြဲထွက်သွားပြီး သွေးကြောများ ပေါက်ထွက်ကုန်သည်။ သူ့နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။
နာကျင်မှု။ တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်တိုင် ထိုတုန်ခါမှုသက်သက်ကပင် သူ၏ အဆုံးစွန်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေသည်။ ဒါက ခွန်အားချင်း ကွာခြားတာမဟုတ်ဘဲ အသားအရေကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် သေခြင်းတရား၏ စွမ်းအားကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဒဏ်ရာများက ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်ကောင်းသွားသည်။ ပြဲထွက်သွားသော ကြွက်သားများ ပြန်ဆက်သွားပြီး ကျိုးသွားသော အရိုးများလည်း နေရာတကျ ပြန်ဖြစ်သွားကြသည်။ ယူယောင်းမင်း သည် ပြင်းထန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သူ၏ ဦးခေါင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုက ဖိညှစ်ထားသကဲ့သို့ နာကျင်နေသည်။ မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ၎င်းသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် လက်နက်ကို ကိုင်တွယ်ရမည်ဟု တွေးတောနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဗီဇနှင့်နီးစပ်သော တုံ့ပြန်မှုသက်သက်ဖြစ်သည်။
အနာဂတ်အမြင်။ ဖြစ်နိုင်ခြေညှိယူမှု။ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာ။ အဆုံးစွန်ခန္ဓာကိုယ်။
သူသည် ဤအရာအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ကာ ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ရပ်လိုက်ပါတော့… ငါ သူ့ကို နိုင်သွားရင်တောင် ငါ့ဘဝက…”
ကွမ်ဂျီအာ က ငိုရှိုက်လိုက်သည်။ ဒီနေရာကနေ သူမ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်သွားရင်တောင် သူမကို စောင့်ကြိုနေတာက ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပျက်သုဉ်းခြင်းသာဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကြီးက ကမ္ဘာပျက်ကပ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရချင်မှ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်မှာ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ သူမ သိသည်။
သူမ ပြန်သတိရလာသည်။ သူမ မမှတ်မိချင်သော အရာများက သူမစိတ်ထဲတွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။
စမ်းသပ်မှုအားလုံးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးချိန်မှာ။ ကောင်းကင်ယံက ကြယ်တာရာတွေက အမြီးတန်းတွေနဲ့အတူ ကြွေကျလာမယ့် ‘စစ်မှန်တဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်’။
ဘယ်သူမှ ဒါကို မတားဆီးနိုင်ဘူး။
“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း၊ ငါ ပြောပြီးပြီလေ။”
ယူယောင်းမင်း က ကွမ်ဂျီအာ ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ ဟုတ်တာပေါ့၊ သူလည်း သိသည်။ သူမ ဘယ်လောက်ထိ ခံစားခဲ့ရသလဲဆိုတာ။ သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမ တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များအားလုံး ပြန်လည်နိုးထလာသည်မှာ သေချာသည်။
သူမ မေ့ပစ်ချင်သော အရာများကို သူမ ပြန်သတိရသွားခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ပြီးတော့ အခု သူမ မှတ်ဉာဏ်တွေကို တံဆိပ်ခတ်ပြီး တားဆီးချင်ခဲ့တဲ့ အခြေအနေမျိုးက အခုအချိန်မှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်နေပြီ။
ဒီနေရာမှာ လူဘယ်နှစ်ယောက် သေသွားပြီလဲ။ ပြီးတော့ အပြင်မှာ အသက်ရှင်ဖို့ လူဘယ်နှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေကြသလဲ။
ဒါဟာ ကွမ်ဂျီအာ ရဲ့ အမှားမဟုတ်ပါ။ အားလုံးက ဂျင်ချောင်ဝန်နဲ့ ပရေးရှင်းတို့ရဲ့ လက်ချက်သာဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့လည်း ကွမ်ဂျီအာ က သူမရဲ့ အပြစ်ရှိစိတ်ကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပါ။ သူမက အဲဒီလိုမျိုး လူစားမျိုးဖြစ်သည်။ မိုက်မဲလောက်အောင်ကို ကြင်နာတတ်သူ။
ဒါကြောင့် သူ ဒေါသထွက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ အတိတ်ကို ပြန်လာသူ (regressor) ရယ်။ စိတ်နှလုံး အေးစက်တယ်ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ။ မင်းက ဝမ်းနည်းရင် ငိုတတ်သလို တခြားသူတွေရဲ့ နာကျင်မှုကိုလည်း ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုပြီး စာနာတတ်တဲ့သူပါ။
ပြီးတော့ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေဖို့ ကြိုးစားနေပြန်တယ်။
ဒါကြောင့် သူ့ကို ပြလိုက်စမ်းပါ။
ဒီစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပျက်နေမှုတွေကို ချိုးဖျက်ဖို့ ပြင်းပြတဲ့ ခုခံမှုကိုပေါ့။ ဒီကမ္ဘာကြီးက မဆုံးသေးဘူးဆိုတာကို ပြလိုက်စမ်း။
ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းသည် ယူယောင်းမင်း ၏ ကြေညာချက်နှင့်အမျှ ပြင်းထန်သော ဆန္ဒကို တုံ့ပြန်လာသည်။
သူသည် အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အနေအထားတစ်ခုကို ယူလိုက်သည်။ သေခြင်းတရား၏ ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းသည်လည်း ယူယောင်းမင်း သည် အရင်ကထက် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသွားသည်။
ယူယောင်းမင်း က ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အတိတ်ဘဝတွင် သူ့ကို သေလမ်းသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သူ။ ပြီးတော့ ထိုအရာထက်ပို၍ သူ ကျော်ဖြတ်ရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော အတားအဆီးတစ်ခု။
သူ သူ့ကို မနိုင်ဘူးဆိုရင် ကွမ်ဂျီအာ ကို သူ ကယ်တင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။
“နော့တီလပ်စ် (Nautilus) ကို ဆင့်ခေါ်မယ်။”
ဧရာမ ရေငုပ်သင်္ဘောကြီးတစ်ခု လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ရေငုပ်သင်္ဘောသည် လေထဲတွင် ပေါ်နေရင်း ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းထံသို့ ဒုံးကျည်များ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းက သူ၏ လှံကို ထိုးလိုက်သည်။ ဒုံးကျည်များသည် သူနှင့် မထိတွေ့မီ လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ထိုနေရာကို ကျော်လွန်ကာ နော့တီလပ်စ်သည် လှံ၏ စွမ်းအင်ကြောင့် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
‘အချိန်ဆွဲနေလို့ မရဘူး။’
ဒါဆိုရင် သူ့ကို ကျော်ဖြတ်ရုံပဲ။
ဒီခွန်အားနဲ့ဆိုရင် သူ မလုံလောက်ဘူးလို့ မထင်မိပါ။ သူ လိုအပ်နေတာက ဆန္ဒဖြစ်သည်။ လုပ်မယ်လို့ ပြောရုံတင်မကဘဲ သေခြင်းတရားကို မီးရှို့ပစ်မယ်ဆိုတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်ခံလိုက်သည်။
သူသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အရာများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ သူ့စိတ်ကို အရာတစ်ခုတည်းအပေါ် စုစည်းလိုက်ပြီး ရှေ့က ရန်သူကို အနိုင်ယူဖို့အပေါ်မှာသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
လက်စားချေမှု။ အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်လိုသည့် ရည်မှန်းချက်။ ကွမ်ဂျီအာ ကို ကယ်တင်ရမည့် တာဝန်သိစိတ်။
သူသည် ဤအရာအားလုံးကို တစ်နေရာတည်း စုစည်းပြီး ပုံအောလိုက်သည်။
ဒါ လုံလောက်ရဲ့လား။ သူ မသိပါ။ ဒါပေမဲ့ လုံလောက်တယ်လို့တော့ မခံစားရပါ။ အရေးအကြီးဆုံးက ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းကလည်း ငြိမ်မနေခြင်းပင်။
သူ လှံကို ထိုးလိုက်သည်။ သေခြင်းတရား၏ ကျိန်စာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အရာ။ ထိုးမိလိုက်သည်နှင့် နာကျင်မှုအမျိုးမျိုးကို ခံစားရကာ သေခြင်းတရားဆီသို့ ရောက်သွားစေမည့် တိုက်ခိုက်မှု။
ယူယောင်းမင်း သည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လျက် နီးကပ်လာသော အရာကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် ရှောင်တိမ်းခြင်းနှင့် ခုခံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေ၍ မရပါ။ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုက ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းကို အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ဒဏ်ရာမျိုး မပေးနိုင်ပါ။ ပြီးတော့ ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းအတွက်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့အတွက် အတိုင်းအတာတစ်ခုထက် ကျော်လွန်သော စွမ်းအားကို အသုံးပြုရမည်။ အတိတ်ဘဝတုန်းက ချွဲဒိုယွန်း သူ့ကို အနိုင်ယူခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။
ထိုအချိန်က သူသည် ဟာကွက်တစ်ခု ဖန်တီးရန် ကိုယ်တိုင် အသက်စွန့်ခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုသို့ မျှော်လင့်၍ မရနိုင်။ အတိတ်ဘဝက ချွဲဒိုယွန်း ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ တစ်ယောက်တည်းသာဖြစ်သည်။
‘သူက သူ့ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တာ။’
သူ ယုံကြည်နိုင်သည့်အရာမှာ ဒါဝင်၏ စွမ်းအား၊ အဆုံးစွန်သော အသက်ရှင်သန်မှုသာဖြစ်သည်။
အားကိုးစရာ တခြားနေရာ မရှိတော့ပါ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ မသေချာပါ။ ဒီကမ္ဘာမှာ အနာဂတ်ကို သူ ကောင်းကောင်း မမြင်ရသလို၊ အဲဒီတိုက်ခိုက်မှုကို တည့်တည့်သာ ခံလိုက်ရရင် အဆုံးစွန်သော အသက်စွမ်းအားပဲ ရှိရှိ၊ ဘာပဲရှိရှိ သူ သေသွားနိုင်ပါသည်။
မသေနိုင်သော အသက်နှင့် အရာအားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်သော သေခြင်းတရား။
လှံက ဖောက်ထွက်သွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒိုင်းကပဲ ကာကွယ်နိုင်မလား။
ယူယောင်းမင်း သည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ လာတော့မည့် နာကျင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဘန်း!
နားထဲတွင် အသံကျယ်ကြီးမြည်ဟီးလာပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခုက ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းက သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာသော ကျည်ဆန်ကို လျင်မြန်စွာ ကိုယ်ခန္ဓာကို လှည့်ကာ ရှောင်လွှဲလိုက်သည်။
ယူယောင်းမင်း ၏ မျက်လုံးများက ကျည်ဆန်သွားရာလမ်းကြောင်းကို လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ယောင်းမင်း?”
“အစ်ကို! အခု အချိန်ပဲ!”
ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ယူယောင်းမင်း သည် အသက်ကို မနည်းရှူရင်း ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းကို ပစ္စတိုဖြင့် ချိန်ထားသည်။
ယူယောင်းမင်း က အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မလုပ်နဲ့! နောက်ဆုတ်ကြ!”
ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်း၏ အကြည့်က ယူယောင်းမင်း ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်မှုအများစုကို တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိသော်လည်း အရေးကြီးဆုံးအချိန်တွင် အနှောင့်အယှက်ပေးသည်ကိုမူ မုန်းတီးပုံရသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါများ ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်။
အန္တရာယ်များလှသည်။ ယူယောင်းမင်း သည် တခြားသော ကပ်ဘေးသူရဲကောင်းများကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း သေခြင်းတရား၏ ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းကမူ အဆင့်ချင်း မတူညီပါ။
သေခြင်းတရားဆိုသည်မှာ မလွတ်မြောက်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ ရှောင်လွှဲ၍ရသော သို့မဟုတ် တားဆီး၍ရသော သဘောတရားမျိုး မဟုတ်ပါ။ ယူယောင်းမင်း ပင်လျှင် ၎င်းနှင့် ထိမိရုံမျှဖြင့် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။
“အဆင်ပြေပါတယ်။ အစ်ကို။”
ယူယောင်းမင်း သည် ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်း၏ စိုက်ကြည့်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။
ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းသည် ယူယောင်းမင်း ဆီသို့ ပြေးဝင်လာစဉ်တွင် သူ၏ ဦးခေါင်းထက်၌ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရုန်း။ ဧရာမ သားရဲတစ်ကောင် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပလာသည်။
ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းက မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့နဖူးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။
ကလန်း! ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်း၏ တံစဉ်သည် လျှပ်စီးကြောင်းကို နှစ်ပိုင်းကွဲသွားအောင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက မကြာမီတွင် အပျက်အစီးများ၏ မျက်နှာကျက်ရှိ အပေါက်မှတစ်ဆင့် ထိုးဖောက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ငွေပြာရောင် ဆံပင်များဖြင့် လေထဲတွင် လွင့်ခါနေသော ကန်းဟယ်ရင် ကို မြင်လိုက်ရသည်။
“ဟယ်ရင်?”
ယူယောင်းမင်း က ဘာကြောင့်လဲဟု မမေးတော့ပါ။ အခွင့်အရေးက အခုပဲ။ ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်း အာရုံလွင့်နေသည့် ဤအချိန်တွင် သူ စွမ်းအားရှိသမျှ စုစည်းရမည်။
ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းသည် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ယူယောင်းမင်း တို့ကို အလှည့်ကျ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ အခြေအနေကို အကဲခတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရင်း သူ ခံစားမိသည်။ ၎င်းတို့က သူ့အာရုံစိုက်မှုနှင့် မထိုက်တန်ပါ။ ထို့အပြင် သူတို့၏ အခြေအနေမှာလည်း သိပ်မကောင်းလှပါ။
သူတို့သည် အခြားသူရဲကောင်းများနှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း ဒဏ်ရာရထားသည့်ကြားက အားတင်းကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့ကို ထိခိုက်မိစေရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။
ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်း၏ အကြည့်သည် ယူယောင်းမင်း ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ဟန်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည့် ဤလူသည် အရေးပါဆုံးဖြစ်သည်။
သို့သော်။
“တောက်။ မင်းတို့ ဒါမျိုး မလုပ်သင့်ဘူး။”
အနက်ရောင်စွမ်းအင်များ တရိပ်ရိပ်တက်လာပြီး ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းကို ဝန်းရံသွားသည်။ ဒါဝင်ကို စီးနင်းလျက် ရောက်ရှိလာသော ဆိုဆူမင်သည် ကျန်ရှိသည့်စွမ်းအားကို အကုန်ထုတ်သုံးကာ ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ခုနစ်ပါးသော မကောင်းဆိုးဝါး မည်းမှောင်ကောင်းကင်စွမ်းအား၏ စတုတ္ထမြောက်နည်းစနစ်။
စုစည်းထားသော မကောင်းဆိုးဝါး လျှပ်စီးပစ်လွှတ်ခြင်း (聚惡轟雷)။
ဘန်း! အနက်ရောင်စွမ်းအင်သည် လျှပ်စီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းသည် သူ၏ သေခြင်းတရားအရှိန်အဝါကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး လျှပ်စီးထဲသို့ ‘သေခြင်းတရား’ ကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ လျှပ်စီးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ဆိုဆူမင်သည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ နောက်ထပ်တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။
ခုနစ်ပါးသော မကောင်းဆိုးဝါး မည်းမှောင်ကောင်းကင်စွမ်းအား၏ စတုတ္ထမြောက်နည်းစနစ် အပြောင်းအလဲ၊ ပရမ်းပတာ ပြိုကွဲခြင်း လျှပ်စီး (紊散滅雷)။
သူမသည် ထိုမျှနှင့် မရပ်တန့်ခဲ့ပါ။ သူမ၏ စွမ်းအင်အချို့ကို ပြန်သိမ်းယူလိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှေ့တွင် အဆုံးစွန်အထိ ဖိသိပ်လိုက်သည်။ အရွယ်အစားကို တတ်နိုင်သမျှ လျှော့ချထားသော်လည်း အချင်းနှစ်မီတာခန့် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ စက်လုံးအတွင်းတွင် ဧရာမမုန်တိုင်းကဲ့သို့သော စွမ်းအားများ ရုန်းကန်နေသည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် ကျည်ဆန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ရှစ်ပေကျောက်စိမ်းအလင်းတန်း (八尺煉玉光) ၏ အပြောင်းအလဲ။
ငရဲတမျှ ပြင်းထန်သော စက်လုံးသည် ပျံသန်းသွားပြီး ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ယူယောင်းမင်း တို့လည်း ငြိမ်မနေကြပါ။ ဆိုဆူမင်သည် ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းကို တိုက်ခိုက်ရန် သူမ၏ ခွန်အားရှိသမျှ အသုံးပြုနေသည်။ ယူယောင်းမင်း အတွက် အချိန်ဆွဲပေးရန်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် လျှပ်စီးပေါင်းများစွာကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး ယူယောင်းမင်း သည် ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်း၏ အဆစ်အမြစ်များကို ချိန်ရွယ်ကာ သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းသည် လူသုံးဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တုန်လှုပ်သွားသည်။
“အခုပဲ! မြန်မြန်!”
ဆိုဆူမင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ အစာခေါင်းပါးခြင်း၏ အနက်ရောင်သူရဲကောင်းကို တိုက်ခိုက်စဉ်က သူမ၏ စွမ်းအားကို အများကြီး မသုံးခဲ့မိသည်ကို သူမ ကျေးဇူးတင်မိသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤသေခြင်းတရား၏ အစုအဝေးကို ဤနေရာတွင် စနစ်တကျ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သူမသည် ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားအားလုံးကို ညှစ်ထုတ်လိုက်ရာ သူမတစ်ဝိုက်တွင် အနက်ရောင်မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ခုနစ်ပါးသော မကောင်းဆိုးဝါး မည်းမှောင်ကောင်းကင်စွမ်းအား၏ ပဉ္စမမြောက်နည်းစနစ်။
သရဲတစ္ဆေမြူခိုး ပြိုကွဲခြင်း (幽霞滅劫)။
အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသကို ဝါးမြိုသွားသည်။ ထိုမျှနှင့်မရပ်ဘဲ အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ပြိုကွဲပျက်စီးစေသည်။ ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းသည် သူ့ကို ဝါးမြိုရန် ကြိုးပမ်းနေသော စွမ်းအားကို ခုခံနေသည်။ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ စိတ်ပျက်ခြင်း၊ သေခြင်းတရားနှင့် ကျိန်စာတို့က ထိုနေရာကို တိုက်စားနေသည်။
စူး! ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းအပေါ် သက်ရောက်နေသော ဖိအားများအားလုံး ပြဲထွက်သွားသည်။
ဆန္ဒစွမ်းအားဖြင့် ထည့်သွင်းထားသော မိုးခြိမ်းဓားနှင့် ခုနစ်ပါးသော မကောင်းဆိုးဝါး မည်းမှောင်ကောင်းကင်စွမ်းအား။ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားအားလုံးကို ညှစ်ထုတ်ထားသည့် နတ်ဆိုးလှံ။
၎င်းတို့သည် ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းထံသို့ မရောက်ရှိခဲ့ပါ။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
သို့သော် အဲဒါ လုံလောက်ပါသည်။ သူ့အတွက် အချိန်ဆွဲပေးခဲ့သော လူသုံးဦးကြောင့် ယူယောင်းမင်း သည် သူ့ပြင်ဆင်မှုကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ယူယောင်းမင်း သည် သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းဆီသို့ ပြေးသွားသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် လှံတံအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော ဘိတ်ရွန်း (Baekryeon) ရှိသည်။
သူသည် သူ၏ ခွန်အားနှင့် ဆန္ဒအားလုံးကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းပြီး ထိုးဖောက်လိုက်သည်။
ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် လက်နက်များကို ကြက်ခြေခတ်ပုံစံ လုပ်လိုက်သည်။ အရေးမကြီးပါ။ ၎င်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားသည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးဖြစ်သည်။
အဖြူရောင်လှံတံ၏ အဖျားသည် ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်း၏ လှံနှင့် တံစဉ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။
ကလန်း!
လှံတံသည် အဖြူရောင်ကြာပန်းနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် ဓားနှင့် တံစဉ်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားစေသည်။ လှံတံသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားပြီး ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်း၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။
ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းကို ဝန်းရံထားသော သေခြင်းတရား၏ အရှိန်အဝါများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးဖြစ်သွားပြီး သူ၏ အပြာရောင်မျက်လုံးများသည် စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားကာ မှိန်ဖျော့သွားသည်။
သေခြင်းတရားကို ကျော်လွန်သည့် တိုက်ခိုက်မှု။ ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်း လဲကျသွားသော်လည်း ယူယောင်းမင်း မရပ်တန့်ခဲ့ပါ။ သူသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ယဇ်ပလ္လင်၏ အဆုံးမရှိသော လှေကားထစ်များကို ပြေးတက်သွားသည်။ အဝေးတွင် ကွမ်ဂျီအာ သည် သူ့ကို ကြည့်ရင်း မယုံနိုင်စွာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
ရှူး!
ပျက်စီးနေသော နေရာ၏ အတွင်းပိုင်းသည် တွန့်လိမ်သွားပြီး ယူယောင်းမင်း ကို ပစ်မှတ်ထားရန် ရေဘဝဲလက်တံပေါင်းများစွာကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ပျက်စီးနေသော နေရာကို သိမ်းပိုက်ထားသည့် မိခင်နှင့် အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းသည်။
ယဇ်ပလ္လင်သည် တုန်ခါသွားပြီး ယူယောင်းမင်း ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ လေထဲတွင် ရေဘဝဲလက်တံပေါင်းများစွာက သူ့ကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။ သူ ရှူသွင်းလိုက်သော လေထဲတွင် အဆိပ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်လေထုသည် ဆယ်ဆမျှ ပို၍ လေးလံလာသည်။
ယူယောင်းမင်း မရပ်တန့်ခဲ့ပါ။
“ငါ့လမ်းက ဖယ်ပေးစမ်း!!!”
သေခြင်းတရားကို ထိုးဖောက်သွားသော သူ၏ ဆန္ဒသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်နေသည်။ ယူယောင်းမင်း သည် အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာ၏ ဖိနှိပ်မှုကို လျစ်လျူရှုပြီး ကွမ်ဂျီအာ ၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
“ယူယောင်းမင်း…!”
“ကျွန်တော် အစ်မကြီး ကွမ်ဂျီအာ ကို ကယ်ဖို့ ရောက်လာတာ။”
ယူယောင်းမင်း သည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လှံတံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကွမ်ဂျီအာ ထိုင်နေသည့် ပလ္လင်သည် ပျက်စီးသွားသည်။
အော်ဟစ်သံ!!! ကမ္ဘာကြီးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကွမ်ဂျီအာ သူမ၏ တစ်သက်တာလုံး တည်ဆောက်ခဲ့သော အိပ်မက်ဆိုးသည် လူတစ်ယောက်၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်သွားသည်။
“ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ! ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ!”
“ဖန်တဆင်မှုတွေ ပျောက်ကွယ်ကုန်ပြီ!”
ဖန်တဆင်မှုများနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော စုဆောင်းသူများသည် ကမ္ဘာကြီး၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် သွေးများဖြန်းပက်ရင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ဖန်တဆင်မှုများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဖန်တဆင်မှုများသာ မဟုတ်ပါ။ အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာကို ဖန်တီးပေးသည့် ထူးဆန်းသော တည်ဆောက်ပုံများ ပြိုကျသွားပြီး တိုက်စားမှုကို ချဲ့ထွင်နေသည့် အမိုးခုံးသည်လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။
အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာသည် အဆုံးသတ်သွားပြီဖြစ်သည်။
“ဘယ်သူလဲ?”
လူတိုင်း၏ အကြည့်တို့သည် ဝေးကွာလှသော အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
“ဟာ။”
ယူယောင်းမင်း သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ကွမ်ဂျီအာ ကို သူမ ဘယ်လိုနေသလဲဟု မေးခါနီးတွင်၊
လိမ်ကျသွားသည်။
အလွန်အကျွံ စွမ်းအားသုံးလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်သွားသည်။
“အာ။”
သူ တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က နားမထောင်တော့ပါ။ ထိုအချိန်တွင် လဲကျတော့မည့် ယူယောင်းမင်း ကို ကွမ်ဂျီအာ က ဖမ်းထိန်းလိုက်သည်။ သူမသည် မတော်တဆဆိုသလို သူ့ခေါင်းကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
“ဟားဟား။ နောက်ဆုံးမှာ အမိုက်စားစကားတစ်ခွန်း ပြောချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မအောင်မြင်ဘူး။”
“…မင်းကလည်း လူမိုက်ပဲ။”
“အစ်မကြီး ကွမ်ဂျီအာ၊ အခု ငိုနေတာလား။”
“ဘ-ဘယ်သူက ငိုနေလို့လဲ! ငါ၊ ငါ ပျော်လို့ပါ။”
ကွမ်ဂျီအာ သည် ယူယောင်းမင်း ကို ပွေ့ဖက်ထားသည့် လက်များကို ပို၍ တင်းကျပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အဖြစ်သည်းနေသည့် မျက်နှာကို သူ့အား မပြချင်ပါ။
“ဒါနဲ့ ဘယ်လိုလဲ။ အစ်မကြီး ကွမ်ဂျီအာ။ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား။”
“…အင်း။ ငါ ဝန်ခံပါတယ်။ မင်း တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတာတွေ ပြသခဲ့တယ်။”
“ကျွန်တော်လည်း အရမ်းပင်ပန်းသွားတယ်။ ကျွန်တော် အများကြီး ပိုသန်မာလာပြီလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အကုန်ကုန်သွားသလိုပဲ။ ကျွန်တော့်မှာ လျှောက်ရမယ့်လမ်းက အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။”
သူကသာ ပြောလိုက်သော်လည်း ယူယောင်းမင်း ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားသည့်အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။
သူသည် အကူအညီအချို့ ရခဲ့သော်လည်း သေခြင်းတရား၏ ဖျော့တော့တော့အရောင်ရှိသော သူရဲကောင်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အတိတ်က လက်ဖျားနှင့်မျှ မထိနိုင်ခဲ့သောသူကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။ အခုတော့ သူ၏အတွက် ဒါက လုံလောက်ပါသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ခွန်အားများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ယူယောင်းမင်း ထလိုက်သည်။
“အဆင်ပြေရဲ့လား။”
“ဟုတ်။ ကျွန်တော် မြန်မြန်ပြန်ကောင်းလာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစ်မကြီး ကွမ်ဂျီအာ။”
“ဘာ၊ ဘာလဲ။”
“အစ်မကြီး မျက်လုံးတွေ နီနေတယ်။ နှာခေါင်းလည်းပဲ။”
“…!”
ကွမ်ဂျီအာ သည် အသက်ရှူမှားသွားပြီး သူမ၏ လက်စွပ်ဖြင့် မျက်လုံးများကို သုတ်လိုက်ကာ ယူယောင်းမင်း ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယူယောင်းမင်း သည် သူမ၏ ထူးဆန်းသော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
ကန်းဟယ်ရင်၊ ဆိုဆူမင် နှင့် ယူယောင်းမင်း တို့ သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်စီက သူတို့၏ ဘေးနားတွင် အထောက်အကူပြုပေးနေသည်။
သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကွမ်ဂျီအာ ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်ခံစားမှုများ လှိုင်းထလာသည်။
သူမ ကျေးဇူးတင်မိသည်။ သူမကို ကယ်တင်ရန် ဤသို့ ရောက်လာပေးသည့်အတွက်၊ သူမကို လက်မလျှော့ခဲ့သည့်အတွက်။ သို့သော် ထိုထက်ပို၍ ကွမ်ဂျီအာ တွင် ယူယောင်းမင်း ကို ပြောပြစရာ ရှိနေသည်။
သူမ သိထားသည့် အမှန်တရား။ ဤကမ္ဘာကြီး တည်ရှိနေရသည့် အကြောင်းရင်း။