ခေါင်းစဉ်- ကျွန်တော်သာသိသည့် အဓိကဇာတ်ကောင်များ – အခန်း ၃၄၉
ကွမ်ဂျီအာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ သူမသည် လေ့ကျင့်ရေးကာလသို့ ပြန်ရောက်နေကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး တုန်လှုပ်သွားရသည်။
ကပ်ဘေးဆိုးကြီး ကျရောက်နေသည့် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အသက်ရှင်သန်ခဲ့ပြီး အဆင့် ၁၀၀ မြောက် စမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးနောက် မရပ်တန့်နိုင်သော ကပ်ဘေးတစ်ခု၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူမ သေဆုံးခဲ့ရသည်မှာ အသေအချာပင်။
သူမ သေဆုံးခဲ့ရမည်ဖြစ်သော်လည်း အတိတ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
၎င်းသည် သူမ လုံးဝမျှော်လင့်မထားသော ဒုတိယဘဝ၏ အစဖြစ်သော်လည်း ကွမ်ဂျီအာ သည် အခြေအနေကို တည်ငြိမ်စွာ ဆန်းစစ်လိုက်သည်။ သူမသည် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အားနည်းခဲ့သော အတိတ်က သူမကိုယ်သူမကို စွန့်ပယ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခု သူမ အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။
ဘဝသစ်။ အခွင့်အရေးသစ်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် အရင်ကဲ့သို့ မနေတော့ရန် ကတိပြုလိုက်သည်။
သူမသည် ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် နေထိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အရူးတစ်ယောက်လို အနိုင်ကျင့်ခံနေတော့မည် မဟုတ်ပေ။
‘အဲ့ဒီလူက ငါ့ကို စမ်းကြည့်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဟုတ်တယ်။ သူ ဘာလို့ အရာအားလုံးကို သိနေပြီး ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေတာလဲလို့ ငါ တွေးမိခဲ့ပေမဲ့ သူက ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ (Returnee) ဖြစ်နေလို့ပဲ။’
ယခုမူ ထိုစွမ်းအားများက သူမထံ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။
‘မင်းလိုမျိုး ငါ အရှုံးမပေးဘူး။’
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမရရှိထားသည့် အခွင့်အရေးကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးလိုပေ။
သူမသည် ချက်ချင်းပင် နာမည်ရအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ပထမဘဝတွင် လေ့ကျင့်ရေးစင်တာ၏ အခြေခံအချက်များကိုပင် မလိုက်မီနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ကွာခြားသွားပြီဖြစ်သည်။
အရာအားလုံးက လွယ်ကူနေသည်။ ပြန်မွေးဖွားလာခြင်းမတိုင်ခင်က မှတ်ဉာဏ်များ၊ အသိပညာများနှင့် အတွေ့အကြုံများဖြင့် သူမသည် လေ့ကျင့်ရေးစင်တာမှ ထိပ်တန်းကျောင်းသူတစ်ဦးအဖြစ် အံ့မခန်းကွာခြားချက်ဖြင့် အောင်မြင်စွာ ဘွဲ့ရခဲ့သည်။
ထိုနောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဂိုဏ်းများနှင့် စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့များက သူမကို ကမ်းလှမ်းလာကြသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် အမြော်အမြင်အကောင်းဆုံးအဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် သူမသည် အထောက်အပံ့များ ရယူခဲ့ပြီး စိတ်ကူးယဉ်နယ်ပယ် (Mental Realm) အတွင်းရှိ စိတ်ကူးယဉ်ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် ကံကြမ္မာအမျိုးမျိုးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။
သူမသည် အခြားသူများ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး နာမည်ဂုဏ်သတင်း၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
အရာအားလုံးက လွန်စွာလွယ်ကူနေသည်။ အတိတ်က သူမ တောင့်တခဲ့သော အောင်မြင်မှုကို ရယူရန် မည်မျှလွယ်ကူကြောင်း သူမ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သဘောပေါက်သွားသည်။
ထို့နောက် ငါးနှစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ကပ်ဘေးဆိုးကြီးက ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။
‘အရင်အတိုင်းပဲ။ အနာဂတ်က မပြောင်းလဲဘူးလား။’
သူမသည် တစ်ညတည်းနှင့် သူမရရှိထားသမျှ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည်။
မဟုတ်သေးပါ။ အရာအားလုံးတော့ မဟုတ်သေး။ လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်အတွင်း သူမ စုဆောင်းထားခဲ့သော စွမ်းအားများ ရှိသေးသည်။ သူမသည် ထိုစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ဦးဆောင်ကာ ကပ်ဘေးကို တိုက်ခိုက်ရန် အဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
သို့သော် ကပ်ဘေး၏ စမ်းသပ်မှုများသည် အသိပညာရှိရုံမျှဖြင့် ကျော်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲလှသည်။
သူမ အမှားတစ်ခုလုပ်မိတိုင်း လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားသည်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း အကြိမ်ကြိမ် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူမ၏ အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည့် အတိတ်ဘဝနှင့် မတူဘဲ ဒုတိယဘဝတွင် သူမ အနည်းငယ် ပေါ့ဆနေခဲ့မိのかもしသည်။ (ဖြစ်နိုင်သည်)။
သူမသည် အဆင့် ၆၅ မြောက် စမ်းသပ်မှုတွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
‘ဒီအခွင့်အရေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရခဲ့တာကို ဒီလိုမျိုး သေလိုက်ရတာလား။’
ကွမ်ဂျီအာ သည် နာကြည်းမှုဖြင့် မျက်လုံးများကိုသာ ပိတ်လိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူမ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။
‘ဟင်။’
သူမ၏ တတိယမြောက်ဘဝ စတင်ခဲ့သည်။
‘နောက်တစ်ခါလား။’
နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု။ ကွမ်ဂျီအာ သည် ၎င်းကို ကောင်းကောင်းလက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
တတိယမြောက်ဘဝတွင် သူမသည် အရင်ကထက် ပို၍ ကြိုးစားခဲ့သည်။ အရာအားလုံးကို သိထားသည်ဟူသော မာန်မာနကို ဖိနှိပ်ထားပြီး အရင်ကကဲ့သို့ အနိုင်ကျင့်မခံရစေရန် ပိုမိုခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ပိုမိုအားကောင်းလာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
တတိယမြောက်ဘဝတွင် သူမသည် ဒုတိယဘဝထက် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး ပိုမိုနာမည်ကြီးလာခဲ့သည်။ သို့သော် ကွမ်ဂျီအာ သည် ထိုမျှဖြင့် ကျေနပ်မနေခဲ့ပေ။ ငါးနှစ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်မည့် ပျက်စီးခြင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် သူမ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
သူမ ဘဝတွင် ဤမျှလောက်ထိ ကြိုးစားခဲ့ဖူးပါ့မလားဟုပင် တွေးမိသည်။
ငါးနှစ်ကြာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သူမသည် ကပ်ဘေးနှင့် ထပ်မံရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး အဆင့် ၈၀ မြောက် စမ်းသပ်မှုတွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
သူမ အသေအချာ ပြင်ဆင်ထားသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူမကို ခြေထိုးမိစေသော အသေးအဖွဲကိစ္စလေးအချို့ကို လွတ်သွားခဲ့သည်။ အသေးအဖွဲလေးတစ်ခုက နောက်ပိုင်းတွင် ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားသော ဘူးမရန်း (boomerang) သဖွယ် ပြန်လာနိုင်သည်ကို သူမ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သဘောပေါက်သွားသည်။
သူမ ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမ၏ ဘဝသံသရာ၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး စတုတ္ထမြောက်ဘဝကို စတင်ခဲ့သည်။
‘နောက်တစ်ခါလား။’
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမ လက်ခံရရှိထားသည့် ဤပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း သံသရာတွင် အဆုံးသတ်ဆိုသည်မှာ မရှိတော့ကြောင်း ထိုအခါမှ သဘောပေါက်သွားသည်။
သူမသည် နောက်ထပ် ငါးနှစ်ကြာ ပြင်ဆင်ခဲ့ပြန်သည်။ ဒီတစ်ခါတွင် သူမသည် အသေးအဖွဲလေးကိုမျှ မလွတ်စေဘဲ အသေအချာ ပြင်ဆင်ရန် ကတိပြုလိုက်သည်။
သူမကို နှုတ်ဆက်ရန် သို့မဟုတ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ကြိုးစားသူမှန်သမျှကို သူမ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
ငါးနှစ်တာကာလအတွင်း သူမသည် အခြေခံအုတ်မြစ်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကပ်ဘေးတွင် အန္တရာယ်ဖြစ်လာမည့်သူများကို ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး သူမကို ကူညီပေးမည့်သူများကို စုဆောင်းခဲ့သည်။
ထို့နောက် ကပ်ဘေး ကျရောက်လာသည်။ သူမသည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုချင်းစီကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်။
သူမကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သူမှန်သမျှကို သူမ ရက်စက်စွာ သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ သူတို့အတွက် သနားကြင်နာမှု သို့မဟုတ် ကရုဏာစိတ် လုံးဝမလိုအပ်ပေ။ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လျှင် သတ်ပစ်မည်၊ နောက်ပိုင်းတွင် သူမကို အနှောင့်အယှက်ပေးမည်ဟု ထင်ရလျှင်လည်း သတ်ပစ်လိုက်သည်။
သူမသည် သတ်ပြီးရင်း သတ်နေခဲ့သည်။
သူမသည် သူမ ကယ်တင်ခဲ့သူများထက် ဆယ်ဆပို၍ သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ လူများက သူမကို သွေးအေးသူဟု လက်ညှိုးထိုးကြသော်လည်း သူမ ဂရုမစိုက်ပေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလောကကြီးမှာ လူသားဆန်မှုကို မျှော်လင့်ခြင်းက မှားယွင်းနေတာပဲ။
ထိုနည်းဖြင့် ကွမ်ဂျီအာ သည် အဆင့် ၉၀ မြောက် စမ်းသပ်မှုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
ထပ်ခနဲ။
‘ဘာလို့လဲ။ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။’
သူမသည် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။
သူမ တကယ်ကို တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဒုတိယနှင့် တတိယမြောက်ဘဝတွင် သူမနှင့်အတူ ရှိခဲ့သော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က စတုတ္ထမြောက်ဘဝတွင် သူမကို ဓားဖြင့် ထိုးခဲ့သည်။
ပိုဆိုးသည်မှာ သူ သူမကို သတ်သည့်အချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးထဲ၌ ရှိနေသော ခံစားချက်မှာ သူမအပေါ်ထားရှိသည့် မုန်းတီးခြင်းမှလွဲ၍ ဘာမှမရှိချေ။
ထိုနည်းဖြင့် သူမသည် စတုတ္ထမြောက်ဘဝ၏ အဆုံးသတ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
ပြီးတော့ သူမသည် သူမ မလိုချင်သော ပဉ္စမမြောက်ဘဝကို စတင်ခဲ့သည်။
‘ဟုတ်တယ်။ ငါ လူတွေကို အရမ်းယုံကြည်မိတယ်။ လူတစ်ယောက်ကို ယုံကြည်တယ်ဆိုတာ အရမ်းကို မိုက်မဲတဲ့အလုပ်ပဲ။’
သူမသည် ပဉ္စမမြောက်ဘဝတွင် အရာအားလုံးကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် မည်သူနှင့်မျှ အတူမသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူမသည် အရာအားလုံးကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ပြီး ရှေ့ဆက်ခဲ့သည်။
သူမလမ်းကို ပိတ်ပင်သူမှန်သမျှကို သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ သူမကို တွယ်ကပ်ရန် ကြိုးစားသူများကိုလည်း သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ လူများက သူမကို လက်ညှိုးထိုးသည့်အခါ သို့မဟုတ် အကူအညီတောင်းသည့်အခါ သူမ လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။
သူမကို ကူညီမည့်သူများ မလိုတော့ပေ။ သူမသည် အတွေ့အကြုံများနှင့် သံသရာတစ်လျှောက် စုဆောင်းထားသော အချက်အလက်များဖြင့် အခက်အခဲအားလုံးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိနေသည်။
ထိုနည်းဖြင့် သူမသည် မည်သူ့အကူအညီမျှမပါဘဲ အဆင့် ၉၀ မြောက် စမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။
ဒါပဲ။ ဒါက သူမ လိုချင်ခဲ့တာပဲ။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုလျှင် အဆင့် ၁၀၀ မြောက် စမ်းသပ်မှုကို ထပ်မံစိန်ခေါ်နိုင်သည်။
သို့သော် ထိုသို့ တွေးလိုက်သည်နှင့် သူမကို ဝိုင်းရံထားသည့် လူအုပ်ကြီးကို သတိပြုမိသွားသည်။
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ကွမ်ဂျီအာ ကို ဓားဖြင့် ချိန်ရွယ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
‘မင်း ဒီအချိန်ထိ လောဘကြီးလွန်းနေပြီ။’
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ။ သူတို့ထဲတွင် အဓိကဇာတ်ကောင်များဟု ခေါ်ဆိုခံရသူအချို့လည်း ပါဝင်နေသည်။
သူတို့သည် ကွမ်ဂျီအာ အရာအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း လုပ်ဆောင်နေသည်ကို မကြိုက်ကြပေ။ သူမသာ ပို၍ အစွမ်းထက်လာလျှင် မည်သူမှ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူတို့ တွေးထင်ကြသည်။ သူမသည် လူများကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်သည့် စိတ်ရောဂါသည်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ ပို၍ အစွမ်းထက်လာပါက သူတို့ကို မသတ်ဘူးဟု အာမခံချက်မရှိပေ။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် စိတ်တူကိုယ်တူရှိသူများနှင့် ပူးပေါင်းကာ သူမကို သတ်ရန် ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့ကြသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ဒေါသတကြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ကံကြမ္မာအများစုကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသော သူမ၏ စွမ်းအားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သို့သော် သူတို့က အရေအတွက် များလွန်းသည်။
သူတို့သည်လည်း ကွမ်ဂျီအာ ကို သတ်ရန် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဒီနေရာမှာသာ နောက်ဆုတ်သွားလျှင် သူမလက်ချက်ဖြင့် သေရမည်မှာ အသေအချာပင်။ ထို့ကြောင့် သူတို့မသေခင် သူမကို အရင်သတ်ရမည် ဖြစ်သည်။
ထိုနည်းဖြင့် နတ်ဘုရားများ (Divine Spirits) စောင့်ကြည့်နေသည့် ကောင်းကင်အောက်တွင် ရက်ပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
သူမကို တိုက်ခိုက်နေသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိသည်။ သူတို့ထဲတွင် ကွမ်ဂျီအာ ထက် အားနည်းသော်လည်း အစွမ်းထက်သည်ဟု ခေါ်ဆိုရလောက်အောင် ထူးချွန်သူအချို့လည်း ရှိသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကွမ်ဂျီအာ ရှုံးနိမ့်သွားသည်။
‘သေလိုက်! ဒီမိစ္ဆာမ!’
ကျန်ရှိနေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက ကွမ်ဂျီအာ ကို ဆဲဆိုကာ သတ်ပစ်လိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် ပဉ္စမမြောက်ဘဝ၏ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ပြီးနောက် ဆဋ္ဌမမြောက်ဘဝ စတင်ခဲ့သည်။
ဆဋ္ဌမမြောက်ဘဝကို စတင်လိုက်သော ကွမ်ဂျီအာ သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချဉ်းကပ်ပုံကို ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ရန်သူများကို အလွန်အကျွံ ဖယ်ရှားပစ်ခြင်းဖြင့် အခြားသူများအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လိုအပ်သလောက်သာ သတ်ဖြတ်တော့မည်ဖြစ်ပြီး တရားဝင်မှုရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည့် အဆင့်တစ်ခုတွင်သာ ရပ်တည်ရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။
သူမသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လူများစွာကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ သူမသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင် မဖြစ်လာစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန်အတွက် သူမ အလျှော့မပေးခဲ့သော်လည်း ယခင်ကကဲ့သို့ လူများကို ရက်စက်စွာ ဖိနှိပ်ခြင်းမျိုးလည်း မလုပ်တော့ပေ။
သူမကို လမ်းပြသူဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ သူမသည် လူများနှင့်အတူ လက်တွဲကာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အဆင့် ၉၈ မြောက် စမ်းသပ်မှုအထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
သို့သော်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့် ၉၉။
သူမသည် ကပ်ဘေး၏ မြင်းစီးသူရဲလေးဦးကို မအောင်မြင်နိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
ခုနစ်မြောက်ဘဝကို အတင်းအကျပ် စတင်လိုက်ရချိန်တွင် မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လာသော ကွမ်ဂျီအာ သည် အရာအားလုံးကို သဘောပေါက်သွားသည်။
‘ဒီပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း စွမ်းရည်ဆိုတာ အခွင့်အရေးတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။’
ဒါဟာ ကျိန်စာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
သူမ ဘယ်လောက်ပဲ သေသေ၊ ဘယ်လောက်ပဲ ပြန်မွေးမွေး ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကျိန်စာတစ်ခု။
ထို့နောက် ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမကို ဤစွမ်းအားပေးခဲ့သော အမျိုးသားက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်ကို နားလည်သွားသည်။
သူ့အတွက်တော့ ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ သူသည်လည်း သူမကဲ့သို့ပင် ဘဝပေါင်းများစွာကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။
သူ ဘဝပေါင်း ဘယ်နှစ်ခုကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသနည်း။
တစ်ရာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ထောင်ထက်ပင် ပိုကောင်း ပိုနေဦးမည်။ သို့သော် သူသည် ထိုအချိန်တွင်ပင် မအောင်မြင်ခဲ့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည်။ ကွမ်ဂျီအာ သည်လည်း သူမကိုယ်တိုင် သူ့လိုမျိုး ဖြစ်သွားမှာကို ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။
‘ငါ့ကို မရယ်စေနဲ့!’
သူမ ဒီလိုမျိုး မဖြစ်ချင်ပေ။ ဘဝ၏ သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး တစ်သက်လုံး ထပ်တူညီသော ဘဝကို သူမ ထပ်ခါတလဲလဲ မဖြတ်သန်းလိုပေ။ အကယ်၍ ဒါက မလုံလောက်သေးဘူးဆိုရင် သူမ ပိုကြိုးစားရုံပဲ ရှိသည်။ သူမသည် သွားများကို တင်းတင်းစေ့ကာ အသက်ရှင်သန်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် အစီအစဉ်သစ်တစ်ခု ရေးဆွဲခဲ့သည်။ ပိုမိုစေ့စပ်သေချာစွာ၊ ပိုမိုသေချာပေါက် ဖြစ်လာစေရန်။
ဒီတစ်ခါတော့ စမ်းသပ်မှုရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ကြည့်ရအောင်။
သူမ ထိုသို့ ကတိပြုလိုက်သည်။
သူမသည် အဆင့် ၁၀ အထိ ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။ ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မဆုံးရှုံးသေးပေ။ သူမသည် ကပ်ဘေး၏ အဆင့် ၉၀ မြောက် စမ်းသပ်မှုအထိ ရောက်အောင် မနည်းကြိုးစားခဲ့ရသော်လည်း အဲ့ဒါက သူမ၏ အဆုံးစွန်သော အစွမ်းအစသာ ဖြစ်သည်။
သူမသည် အဆင့် ၁၀၀ အထိ ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။ သူမ၏ အောင်မြင်မှုနှုန်းသည် အဆင့် ၁၀ ကျော်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် လျော့ကျသွားသည်။ အဆင့် ၆၀ ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ပင် ခက်ခဲလာသည်။ သူမ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီ။ ထို့နောက် သူမသည် အမှန်တရားတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။
သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်က ပြဿနာဖြစ်သည်။ အတိတ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်လည်ဖြတ်သန်းခြင်းဖြင့် သူမ စုဆောင်းမိခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ဗဟုသုတများသည် ရောထွေးနေသော လောက၏ ထူးခြားမှုများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ ကမ္ဘာကြီးအတွက် ပိုမိုဆိုးရွားသော ကပ်ဘေးများကိုသာ ဖိတ်ခေါ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အဆင့် ၁ မှ ၁၀ အထိ မှတ်ဉာဏ်များကို တံဆိပ်ခတ် ပိတ်ပင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်က မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ဗဟုသုတများသည် သူမကို နောက်ပြန်ဆွဲထားသည့် အန္တရာယ်ရှိသော အချိန်ကိုက်ဗုံးများ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်လာမည့် အန္တရာယ်များကို တားဆီးရန် အဓိကမှတ်ဉာဏ်များကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူမသည် အဆင့် ၂၀၀ ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။
သူမသည် အင်္ဂါချို့တဲ့သူတစ်ယောက်လို နေထိုင်ခဲ့သည်။ သေဆုံးမှုပေါင်း နှစ်ရာ။ နှင့် နောက်ဆက်တွဲ ဘဝပေါင်း နှစ်ရာ။ ဘာတစ်ခုမှ အဆင်မပြေခဲ့ဘဲ သူမ၏ စိတ်သည်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာကာ ပုံမှန်လူသားဟု ခေါ်ဆိုရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူမသည် အဆင့် ၃၀၀ ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမ၏ မှေးမှိန်နေသော စိတ်ထဲတွင် ဗီဇကို အစွမ်းကုန် နိုးထစေခဲ့သည်။ လှောင်ပြောင်စရာကောင်းသည်မှာ ဘဝကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြတ်သန်းခြင်း၏ အဆုံးတွင် သူမသည် အဝေးဆုံးသော အတိတ်၊ ပထမမြောက်ဘဝက သူမထံသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့ခြင်းပင်။
သူမသည် အားနည်းပြီး ဂရုစိုက်တတ်သူ၊ သူတစ်ပါးကို ကူညီလိုသော စိတ်ဓာတ် ပြင်းထန်သူ ဖြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူမ၌ ရှိနေသော ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အရည်အချင်းက သူမကို အတိတ်သို့ လုံးဝပြန်သွားခွင့် မပေးခဲ့ပေ။ ထိုနည်းဖြင့် ကွမ်ဂျီအာ သည် ထေ့ငေါ့ပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော်လည်း မိမိကိုယ်ထက် သူတစ်ပါးကို ပိုဂရုစိုက်သည့် ထူးဆန်းသော ပြန်လည်မွေးဖွားသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူမသည် အဆင့် ၄၀၀၊ အဆင့် ၅၀၀၊ အဆင့် ၆၀၀ ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။
‘ဒီအဓိပ္ပာယ်မဲ့တဲ့ ဘဝကို နောက်ထပ် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်နေရဦးမှာလဲ။’
သူမသည် ကပ်ဘေးမတိုင်ခင် ငါးနှစ်ကိုပင် မခံနိုင်တော့ပေ။ သူမ ဘာပဲလုပ်လုပ် ဘာတစ်ခုမှ အဆင်မပြေခဲ့။ သူမတွင် စိတ်အားထက်သန်မှု မရှိတော့ဘဲ ဗီဇအတိုင်းသာ နေထိုင်ခဲ့သည်။
ကမ္ဘာကြီးက မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ သူမ ဘာပဲလုပ်လုပ် ကမ္ဘာကြီးသည် အမြဲတမ်း သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်းသာ စီးဆင်းနေခဲ့သည်။
သူမသည် ယခင်က အန္တရာယ်များစွာကို ကြိုတင်ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် ထိုစီးဆင်းမှုကို ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် ယခုမူ သူမသည် ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပြောင်းလဲမသွားသော ကမ္ဘာကြီးကိုသာ ခါးသီးစွာ ရယ်မောမိတော့သည်။
အော်၊ ငါနားလည်ပြီ။ ထိုအမျိုးသား၊ သူသည် ဤဒုက္ခကို အစအဆုံး ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာပဲ။
အစပိုင်းတွင် သူမသည် ဤစွမ်းအားရှိပါလျက်နှင့် စွန့်လွှတ်လိုက်သော ထိုအမျိုးသားကို လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမ၏ အမြင်တိုလွန်းမှုကို ခံစားမိသွားသည်။ ပြောရလျှင် နောက်ဆုံးတွင် အဆင့် ၁၀၀ မြောက် စမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သော ထိုအမျိုးသားသည် ယခု သူမထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ အံ့သြဖွယ်ကောင်းနေသည်။
သူမ သေချင်သည်။ အသက်ရှင်ရန် ရရှိခဲ့သော စွမ်းအားသည် လှောင်ပြောင်စရာကောင်းစွာပင် သူမ၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးအထိ ဘဝ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုများကို ထိုးသွင်းပေးနေခဲ့သည်။ ကွမ်ဂျီအာ သည် မျက်လုံးကိုသာ မှိတ်ထားပြီး အနားယူချင်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူမ သေ၍မရပေ။ သူမ သေသင့်သော်လည်း အသက်ရှင်နေရသည်။
ထိုအခါ သူမသည် ဤစွမ်းအားကို စွန့်လွှတ်သင့်သော်လည်း မည်သို့လုပ်ရမှန်း မသိခဲ့။
မကြာမီ သူမအတွင်း၌ ထိုအမျိုးသားအပေါ် အမုန်းတရားများ တောက်လောင်လာသည်။ သူက ဘာကြောင့် ဒါကို ငါ့ဆီ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့တာလဲ။ ငါက ဘာကြောင့် ဒီလိုမျိုး ခံစားနေရမှာလဲ။
ထိုသို့ အော်ဟစ်ခြင်းသည် အလကားသာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤညည်းတွားသံများကို ရာပေါင်းများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူမတွင် ဒေါသထွက်ဖို့အတွက်ပင် အားအင်မရှိတော့ပေ။ ဘာတစ်ခုမှ အနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ရလဒ်မှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။
သူမ၏ မျက်ရည်များမှာလည်း ကြာမြင့်စွာကတည်းက ခမ်းခြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် သင်တန်းကျောင်းရှိ ဘွဲ့နှင်းသဘင်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ခြေဆွဲကာ လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။
ကမ္ဘာကြီးသည် အရောင်အသွေးများ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ကွမ်ဂျီအာ သည် သေ၍မရဘဲ အသက်ရှူရုံသာ ရှူနေရသည့် အသက်ရှိသော အရုပ်တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်၊ ဒီငရဲကို အဆုံးသတ်ပေးကြပါ။
“ခွင့်လွှတ်ပါဦး!”
ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို ခေါ်လိုက်သည်။ ဤလမ်းကို လျှောက်လှမ်းနေစဉ် သူမကို စကားပြောမည့်သူ လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။
မဟုတ်ပါ။ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း မှတ်သားထားရန် မတန်သောကြောင့် သူမ၏ စိတ်ထဲမှ ဖျက်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
သူမသည် သူမကို တားဆီးလိုက်သော ထိုအမျိုးသားကို လေးလံသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟယ်လို? တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော့်နာမည်က ကန်းယူဟွန်း ပါ။ မင်းနာမည်က…”
“ထွက်သွားစမ်း။”
ဒါဟာ သူမဘဝကို ပြောင်းလဲစေခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးသော တွေ့ဆုံမှု ဖြစ်သည်။
***
ကွမ်ဂျီအာ မျက်လုံးပွင့်လာသည်။
နောက်ထပ် အပိုင်းသစ်တစ်ခု စတင်တော့မလားဟု စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမ အရင်ဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချည်နှောင်ထားသည့် ပလ္လင်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကြီးမားသော ယဇ်ပလ္လင်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသည်။ ပလ္လင်၏ အောက်ဘက် ဝေးလံသောနေရာတွင် ယူဟွန်းသည် ကပ်ဘေး၏ သူရဲကောင်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်။
‘ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ငါက Unleashed နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာ မဟုတ်လား…’
ထိုနောက်ပိုင်း သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ ပြတ်တောက်သွားသကဲ့သို့ ဝေဝါးနေသည်။
သူမ၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာသော မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများကို ပြန်လည်ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူမ သေဘာပေါက်သွားသည်။
သူမပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှ အရာအားလုံးသည် သူမကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာ၏ လေးဘက်လေးတန်အထိ ပျံ့နှံ့သွားသမျှ အရာအားလုံးသည် သူမ၏ အိပ်မက်ဆိုးမှ ပေါက်ဖွားလာသော ကပ်ဘေး၏ ရလဒ်များသာ ဖြစ်သည်။
သူမသည် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ကိုယ်တိုင်တံဆိပ်ခတ်ပြီး တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။
‘နောက်တစ်ခါလား… ဟုတ်လား။ ငါ နောက်တစ်ခါ ထပ်ရှုံးသွားတာလား။’
တဒိတ်ဒိတ်။
သူမ၏ ရင်ဘတ်က နာကျင်လာသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားကို ညှစ်ထားသကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဟု ထင်ထားသော ခံစားချက်များက ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး သူမကို အဆုံးမရှိ ညှဉ်းပန်းနေသည်။
သူမသည် ယခုအချိန်တွင် မျက်ရည်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။
ဒါတွေအားလုံးသည် ယူဟွန်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ယူဟွန်း။”
သူမသည် တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် သူ့နာမည်ကို ခေါ်လိုက်ရာ သူရဲကောင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေသော ယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများ သူမထံသို့ ရောက်လာသည်။
“ဂျီအာ!”
“ငါလေ…”
ကွမ်ဂျီအာ သည် မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ယူဟွန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး… ငါ့ကို သတ်ပေးပါ။”
“…”
သူမသည် ဤနာကျင်မှုကို နောက်ထပ် မခံစားချင်တော့ပေ။ အစကတည်းက သူမ မသိခဲ့ပါက ကောင်းမည်ဟု သူမ ဆုတောင်းမိသည်။ သို့ဆိုလျှင် ဤသို့ ဖြစ်လာစရာ မလိုပေ။
သူမသည် တန်ဖိုးရှိသူတစ်ယောက် ရှိခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုကို သိရှိခဲ့သောကြောင့် သူတို့ကို ဆုံးရှုံးရခြင်း၏ ဝမ်းနည်းမှုကို တွေးမိသည်။
သူမသည် အောင်မြင်မှု၏ မျှော်လင့်ချက်ကို သိရှိခဲ့သောကြောင့် ကျရှုံးခြင်း၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို တွေးမိသည်။
차라리 (ပိုကောင်းတာပေါ့)။
차라리 (ပိုကောင်းတာပေါ့)။
သူမသာ မသိခဲ့ပါက။
သူမသာ ဝိညာဉ်မဲ့ အရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ အရင်အတိုင်း နေထိုင်ခဲ့ပါက။
ဤမျှလောက် နာကျင်ပြီး သနားစရာကောင်းနေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
“ငါ မလုပ်ဘူး။”
ယူဟွန်း၏ အဖြေကမူ အလွန်ပင် ပြတ်သားလွန်းလှသည်။
“ငါ မင်းကို မသတ်ဘူး၊ ဂျီအာ။ ပြီးတော့ ငါ ဒီနေရာမှာလည်း သေမှာမဟုတ်ဘူး။”
“ရှင်က…”
ကွမ်ဂျီအာ စကားကို ဆက်၍ မပြောနိုင်တော့ပေ။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာတောင် ရှင်က လက်မြှောက်အရှုံးပေးဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူးပေါ့လေ။
သူ့၏ ခွန်အား၊ သူ့၏ တောက်ပနေသော ပုံရိပ်၊ သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့သည့် တစ်စုံတစ်ခု။
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမ၏ နှလုံးသားအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
“ကြည့်နေလိုက်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းက ဒီမှာတင် မဆုံးသေးဘူး။”
ကျော်လွန်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေသော သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရင်း၊
ယူဟွန်းသည် သူ၏ လက်နက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။