"တပ်ဖွဲ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စုစည်းထားကြ!"
"ဖောက်ထွက်ကြ!"
အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာ၏ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာတွင် စစ်ပွဲနှင့်တူသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပွားနေသည်။
စုဆောင်းသူများသည် မုန်တိုင်းထန်သော ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ လှိုင်းလုံးများအလား အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာသည့် ဖန်တမ် (Phantasm) အုပ်စုများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ သူတို့သည် သွားများကို တင်းတင်းစေ့ကာ လက်နက်များကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်များကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။
အလင်းတန်းများနှင့် ပေါက်ကွဲသံများ နေရာအနှံ့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖန်တမ်များကို အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားစေသော်လည်း ၎င်းတို့၏နေရာတွင် နောက်ထပ် ဖန်တမ်များက ချက်ချင်းပင် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ဤကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အချိန်ဆွဲတိုက်ပွဲတွင် စုဆောင်းသူများသည် ဖန်တမ်များကို ထိုးဖောက်ရင်း တစိုက်မတ်မတ် ရှေ့တိုးနေကြသည်။
"အားလုံးပဲ၊ ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ကြိုးစားကြ! သူတို့ရဲ့ တိုက်စစ် အားနည်းလာပြီ!"
သူတို့ထဲတွင် ရှေ့ဆောင်လမ်းပြနေသည့် အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူများမှာ အလွန်ပင် ထူးချွန်ထက်မြက်နေကြသည်။
သံမဏိနက်သူရဲကောင်း ဟွမ်ဆယ်အွန် (Huang Se-eun) သည် သူ၏ဓားဖြင့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖောက်ထွက်ပေးသည်။ ဘန်ဆန်းရှိ (Bang Sang-shi) နှင့် ယူဆောင်းအာ (Yu Seong-a) တို့သည် သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး ဖန်တမ်များ၏ တပ်ဖွဲ့ကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သည်။
အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူများ၏ စွမ်းအားမှာ ဗျူဟာမြောက် လက်နက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်သည်။
သူတို့ ရွေ့လျားပြီး စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုလိုက်တိုင်း ဖန်တမ်အုပ်စုများကြားတွင် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
"ဟူး။ ဒါကတော့ တကယ့်ကိုပဲ။ ဒီစိတ်မဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးတွေကို ကိုင်တွယ်ရတာ မလွယ်ပါလား။"
အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူ လင်ဂွန်းဝူ (Lim Geon-woo) သည် တရွှီရွှီ အသံပြုရင်း လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။
သူ၏လက်သီးကို ရစ်ပတ်ထားသော မီးတောက်များသည် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားပြီး အချင်းဝက် မီတာ ၁၀၀ အတွင်းရှိ ဖန်တမ်အားလုံးကို ပြာကျသွားစေသည်။
သူသည် မှော်ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း လက်သီးကို အသုံးပြုသည့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒြပ်စင်တစ်ခုတည်းကိုသာ အသုံးပြုသည်မဟုတ်ဘဲ အမျိုးမျိုးသော ဒြပ်စင်များကို ရောစပ်ကာ ထုံးစံမရှိသည့် ပုံစံဖြင့် တိုက်ခိုက်သည်။
သို့သော် သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုနေသော်လည်း လင်ဂွန်းဝူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မကောင်းလှပေ။ သူသည် အပြင်ပန်းတွင် လူမိုက်တစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ လမ်းကြောင်းဖောက်ရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် အလွန်အမင်း ဖိအားပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။
ခက်ခဲသော်လည်း သူ ရပ်တန့်၍ မရပေ။ ၎င်းမှာ အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူတစ်ယောက်၏ တာဝန်ပင်ဖြစ်သည်။
"ရှင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နည်းနည်းတော့ ဂရုစိုက်သင့်တယ်နော်။"
"ဟား။ ယေရီ။"
လင်ဂွန်းဝူသည် သူ့ပခုံးကို ထိန်းပေးထားသည့် ချွဲယေရီ (Choi Ye-ri) ကို မျက်လုံးတစ်ဝက်ပိတ်လျက် ကြည့်လိုက်သည်။
ချွဲယေရီသည် အပြင်ပန်းတွင် လင်ဂွန်းဝူ၏ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် လုပ်ကိုင်နေသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း စုဆောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ လင်ဂွန်းဝူနှင့် ချွဲယေရီတို့သည် အမြဲတမ်း အသင်းတစ်သင်းအနေဖြင့်သာ လှုပ်ရှားလေ့ရှိသည်။
ချွဲယေရီသည် ခြေထောက်ကို စုစည်းလိုက်ရာ သူတို့ပတ်လည်တွင် အကာအကွယ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး လင်ဂွန်းဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပေးသည်။
"ကျွန်မက ဘယ်လောက်အထိ ရှင်တို့ကို ကလေးထိန်းပေးနေရမှာလဲ။"
"…ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
"ကျေးဇူးတင်စကားနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်သွားပြီးရင် အရှုပ်တော်ပုံတွေ မလုပ်ဘဲ နေမယ်လို့ ကျွန်မကို ကတိပေး။"
"အဲဒါက သေတာထက်တောင် ပိုခက်ဦးမယ်။"
"ဒါဆိုလည်း ရှင် သေချင်သလို သေလိုက်။"
"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ယေရီက ကျွန်တော့်အပေါ် အရမ်းကြမ်းတာပဲ။"
လင်ဂွန်းဝူသည် ပြုံးနေဆဲပင်။ သူမသည် ထိုသို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောဆိုနေသော်လည်း သူ့အပေါ် ထားရှိသည့် စိုးရိမ်စိတ်ကို သူ ခံစားမိသည်။ ထိုအရာက သူ့ကို ခွန်အားဖြစ်စေပြီး လင်ဂွန်းဝူသည် ယိုင်နဲ့နေသော သူ၏စိတ်ဓာတ်ကို အနိုင်နိုင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
"ကျွန်မ အကူအညီပေးမယ်၊ ဒါကြောင့် လမ်းကြောင်းဖောက်ပေးပါ၊ စုဆောင်းသူ လင်ဂွန်းဝူ။"
"ကောင်းပြီလေ။ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝကို ပြပေးလိုက်မယ်။"
"ဒါပေမဲ့ အထင်မကြီးနဲ့ဦး။ အခက်အခဲ ဖြစ်လာရင် ကျွန်မကပဲ ထပ်ကယ်ပေးရဦးမှာ။"
"ယေရီရဲ့ ဘတ်စ်ကားကို ခဏလောက် စီးချင်ခဲ့တာ၊ ကံမကောင်းလိုက်တာ။"
သူတို့နှစ်ဦးသည် လမ်းကြောင်းဖောက်ရင်း ထိုသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားများ ဖလှယ်နေကြသည်။
စုဆောင်းသူများကလည်း သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ကမ္ဘာကြီးကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သွားများကို တင်းတင်းစေ့ကာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာမှာ ထိုအရာသာ ဖြစ်သည့်အလား။
***
မှောင်မိုက်နေသော အမြင်အာရုံထဲတွင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ယူဟွန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ဒီရေအလား တိုးဝင်လာသော ဝေဒနာနှင့် ပြန်လည်ကျဆင်းသွားသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ၏ရန်သူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
အပြာရောင် သေမင်းသူရဲကောင်းသည် သူ၏လှံကို ဝှေ့ယမ်းနေသည်။
'ဒါကတော့ တကယ့်ကို သန်မာတာပဲ။'
ယူဟွန်းသည် သာမန်လူသားတစ်ဦး ရရှိနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံးသော စွမ်းအားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး အတိတ်လွန်မြောက်သူတို့၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ထားသော်လည်း အပြာရောင်သူရဲကောင်းကို အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲနေသည်။
သူသည် သန်မာလွန်းသည်။ အမျိုးမျိုးသော သေခြင်းတရားတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အပြာရောင်သူရဲကောင်းသည် ယုတ္တိမတန်သော၊ ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့သော သတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။
အသက်ရှင်နေသော သတ္တဝါတစ်ကောင်က သေခြင်းတရားကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခုခံနိုင်ပါ့မလဲ။
ဘဝဆိုသည်မှာ သေခြင်းတရားနှင့် မရင်ဆိုင်မီ ခေတ္တမျှ အသက်ရှူချောင်ရခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သက်ရှိအားလုံး သေဆုံးကြရမည်။ သေခြင်းတရားဆိုသည်မှာ ထိုအရာပင်ဖြစ်သည်။
ထိုအရာကို ကိုယ်စားပြုနေသည့် အပြာရောင်သူရဲကောင်းနှင့် တစ်ဦးချင်း ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
'ငါ့ကို ရယ်မောစရာ မလုပ်ပါနဲ့။'
ယူဟွန်းသည် အပြာရောင်သူရဲကောင်းကို ပြင်းထန်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဤအခြေအနေအတွက် မြည်တမ်းခြင်း သို့မဟုတ် လက်စားချေခြင်းမျိုး မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူလုပ်ခဲ့လျှင်တောင် ထိုသူရဲကောင်းက ကြားနာမည်မဟုတ်သလို ပြန်လည်ဖြေကြားမည်လည်း မဟုတ်ပေ။
သေခြင်းတရားသည် စကားပြောတတ်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် သူသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုခံသည်။ မဟုတ်ပါ၊ သူသည် ဤဖိနှိပ်မှုကို ကျော်လွန်ပြီး သူ့ကို အနိုင်ယူရမည်။
ယူဟွန်း၏ လက်ယာဘက်သည် လှံပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော ကြာဖြူပန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုကြာဖြူပန်း၏ အဆုံးတွင် မည်သည့်အရာကိုမဆို ထိုးဖောက်နိုင်မည့် စိတ်ဆန္ဒ ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုး ကောင်းကင်နက် အနုပညာ (Seven Demon Black Sky Divine Art) ၏ စွမ်းအင်လည်း ပါဝင်သည်။
ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုး ကောင်းကင်နက် အနုပညာ၊ ပြောင်းလဲခြင်းနည်းစနစ်၊ မီးလျှံကောင်းကင် (Fire Point Sky)။
အဆုံးမရှိ လည်ပတ်နေသော လှံသည် အပြာရောင်သူရဲကောင်း၏ အဓိကအချက်အချာကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ အပြာရောင်သူရဲကောင်းသည် ခုခံသည့်အနေအထားကို ယူလိုက်သည်။ ယူဟွန်းကမူ သူ့ကို ခုခံခွင့်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။
မက်စ်ဝဲလ်၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအား (Maxwell’s demon) က အသက်ဝင်လာသည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေများ၊ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော အရာများ၊ မဖြစ်လာနိုင်သော အနာဂတ်များ။ ၎င်းတို့သည် လိမ်ယှက်ကာ လက်တွေ့ဘဝထဲသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာသည်။
ဝှီး! အပြာရောင်သူရဲကောင်း၏ လှံနှင့် မီးလျှံကောင်းကင်တို့ မတိုက်မိမီတွင် အာကာသသည် လိမ်ယှက်သွားပြီး ယူဟွန်း၏ လှံဖျားသည် အပြာရောင်သူရဲကောင်း၏ နဖူးကို ချိန်ရွယ်သွားသည်။ သို့သော် မထိမိခဲ့ပေ။ အပြာရောင်သူရဲကောင်းသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေအားလုံးထဲတွင် အကောင်းဆုံးပုံစံဖြင့် အကောင်အထည်ဖော်ထားသော လက်တွေ့ဘဝကပင်လျှင် အပြာရောင်သူရဲကောင်းကို ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် သူ မညည်းညူခဲ့ပေ။
ယူဟွန်းသည် ထိုနေရာတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို မြင်လိုက်သည်။ သူ့ကို ထိခိုက်စေနိုင်မည့်၊ သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်မည့် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခု။
သူသည် ထိုအချက်ကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး ဝင်တိုက်လိုက်သည်။
ဝှစ်! အပြာရောင်သူရဲကောင်းကလည်း ယခင်တိုက်ခိုက်မှုသည် အန္တရာယ်ရှိကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အပြာရောင်မျက်လုံးများကို ပိုမိုတောက်ပလာစေသည်။
အပြာရောင်သူရဲကောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သေခြင်းတရားများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ မှိုင်းအုံနေသော မြူခိုးများနှင့် မတူဘဲ ၎င်းသည် မီးတောက်နှင့် ပိုမိုနီးစပ်သည့် ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် အရောင်ရှိသည်။
သေခြင်းတရားသည် ယူဟွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် ဝါးမြိုသွားသည်။ သူသာ သာမန်လူသားဖြစ်ခဲ့လျှင် ထိုစွမ်းအင်နှင့် ထိမိသည်နှင့် သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယူဟွန်းသည် သည်းခံနိုင်ခဲ့သည်။ အမြင့်ဆုံးသော အသားအရေ၊ ဒါဝင်၏ နတ်ဆိုး (Darwin’s demon)။
ပြိုလဲနေသော အသားအရေများသည် ချက်ချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး သေခြင်းတရားကို ပျက်ပြယ်သွားစေသည်။
ယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများသည် အနာဂတ်ကို မြင်နေရသည်။ တံစဉ်တစ်ခုသည် သူ၏လည်ပင်းကို ဝှေ့ယမ်းလာပြီး လှံတစ်ချောင်းသည် သူ၏နှလုံးသားကို ပစ်မှတ်ထားလာသည်။
ယူဟွန်းသည် တံစဉ်ကို ရှောင်ရှားရန် ခန္ဓာကိုယ်ကို နိမ့်ချလိုက်ပြီး လှံကို ခုခံရန်အတွက် ကြာဖြူပန်းကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။
ခလင်! သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိခိုက်မှုကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသော်လည်း သူသည် အတင်းပြန်ကန်ထွက်ကာ သူ့ကို နတ်ဆိုးနည်းစနစ်ဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း လမ်းကူးကာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဖလှယ်နေကြသည်။ အာကာသသည် တုန်ခါသွားပြီး မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
မတရားမှု၏ နတ်ဆိုးနှင့် သေခြင်းတရား၏ ကိုယ်စားပြုသူတို့၏ တိုက်ပွဲသည် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ခေါ်ဆိုခြင်းကို မည်သူမျှ ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်မည်မဟုတ်ပေ။
'ငါ လုပ်နိုင်တယ်။'
ယခင်ဘဝက သူနှင့် ချွဲဒိုယွန်း အပါအဝင် သူ၏ရဲဘော်များသည် သူတို့နှင့် တန်းတူရှိသော ထိုသတ္တဝါကို တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားစုစည်းခဲ့ရသည်။
ယခုမူ ယူဟွန်းသည် အပြာရောင်သူရဲကောင်းကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နေရသည်။
အပိုင်းအစများ၏ စွမ်းအား။ သိမြင်မှုထက် ကျော်လွန်သော ထိုစွမ်းအားကြောင့် သူ လုပ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယူဟွန်းသည် သူ၏လက်ဝဲဘက်ကို အပြာရောင်သူရဲကောင်းဆီသို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသသည် ထူးဆန်းစွာ လိမ်ယှက်သွားပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပုံတူရုပ်များ (Clones) ပေါ်ထွက်လာကာ အပြာရောင်သူရဲကောင်းထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။
ဒက်ကာ့တ် (Descartes) ၏ စွမ်းအား။ ၎င်းသည် လက်တွေ့ဘဝထဲသို့ အယောင်အယောင်အမှားမှားများကို ထည့်သွင်းပေးနိုင်ပြီး ထိုအယောင်အယောင်များကပင် လက်တွေ့ဖြစ်လာစေသည်။ အပြာရောင်သူရဲကောင်းသည် သူ၏တံစဉ်ဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ ဧရာမစွမ်းအင်တစ်ခု အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြုတ်ကျလာသည်။
ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုး ကောင်းကင်နက် အနုပညာ၊ တတိယမြောက် နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်း မြက်ခင်းပြင်နည်းစနစ်၊ ကောင်းကင်ဖိအား တိတ်ဆိတ်ခြင်း လှိုင်း (Heavenly Pressure Silence Wave)။
ထိုကြီးမားလှသော ဖိအားသည် အပြာရောင်သူရဲကောင်းကို ဖိချလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပုံတူရုပ်များက သူတို့၏လှံများကို အပြာရောင်သူရဲကောင်းဆီသို့ ထိုးစိုက်လိုက်ကြသည်။ အပြာရောင်သူရဲကောင်းသည် သူ၏တံစဉ်ကို ဝှေ့ယမ်းမည့်အစား သူ၏လှံကို မြေကြီးထဲသို့ စိုက်ချလိုက်သည်။
ချွဲဂျာဂျက်!
အနက်ရောင် ဆူးချွန်များသည် မြေကြီးထဲမှ ထိုးထွက်လာပြီး ပုံတူရုပ်အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ အပြာရောင်သူရဲကောင်းသည် အနှောင့်အယှက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏တံစဉ်ကို ဒေါင်လိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားသော ကောင်းကင်ဖိအား တိတ်ဆိတ်ခြင်း လှိုင်း၏ စွမ်းအင်သည် နှစ်ပိုင်းကွဲထွက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
အနက်ရောင် ကြိုးမျှင်တစ်ခုသည် အပြာရောင်သူရဲကောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်သွားသည်။
အနက်ရောင် လျှပ်စီး (Black Lightning)။ မည်သို့မျှ ပြတ်တောက်သွားမည်မဟုတ်သော ပြင်းထန်သည့် စွမ်းအင်ကြိုးများသည် အပြာရောင်သူရဲကောင်းနှင့် သူစီးနင်းထားသော အရိုးစုနတ်ဆိုးကို တင်းကျပ်စွာ ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။ အပြာရောင်သူရဲကောင်း၏ မျက်လုံးများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
ပါဘာဘာက်!
အပြာရောင်သူရဲကောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် အနက်ရောင် လျှပ်စီးများ ပြတ်ထွက်သွားသည်။ သို့သော် အနက်ရောင် လျှပ်စီးအချို့မှာမူ ၎င်းတို့၏ တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဟီးဟီးဟင်း။ အပြာရောင်သူရဲကောင်း စီးနင်းထားသော အရိုးစုနတ်ဆိုးသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။
အပြာရောင်သူရဲကောင်းသည် အရိုးစုနတ်ဆိုးပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
"မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ စီးနင်းစရာ ရှိတာ မတရားဘူး မဟုတ်လား"
ယူဟွန်းက သူ့ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သော်လည်း အပြာရောင်သူရဲကောင်းက ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မရှိပေ။ သူသည် လက်ထဲတွင် တံစဉ်နှင့် လှံကို ကိုင်လျက် ယူဟွန်းကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
အပြာရောင်သူရဲကောင်းအတွက် စကားလုံးများဆိုသည်မှာ သူ၏အဆင်ပြေမှုအတွက်သာ အသုံးပြုသည့် ကိရိယာမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ထည်မှာမူ အလွန်ပင် သန်မာနေဆဲဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းသည် ဘက်ရျွန်း (Baekryeon) ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဘက်ရျွန်းသည် ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖောင်းပွလာပြီး မကြာမီ အပြာရောင်သူရဲကောင်းကို ကိုက်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ဧရာမ အနက်ရောင် ပင်လယ်သားရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကွာအားအားအား!!!
လီဗိုင်ယာသန် (Leviathan)။ အပြာရောင်သူရဲကောင်းကို ကိုက်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော ထိုဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲသည် အပြာရောင်သူရဲကောင်းက သူ၏လှံဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်နှင့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပူးဆပ်! လီဗိုင်ယာသန်သည် အော်ဟစ်ချိန်တောင် မရလိုက်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဒဏ္ဍာရီထဲမှ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပင် သေခြင်းတရားကို မရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ပေ။
'သူ တကယ်ကို သန်မာတာပဲ။'
သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော စွမ်းအားအများစုကို အသုံးပြု၍ ဖိအားပေးနေသော်လည်း အပြာရောင်သူရဲကောင်းမှာ လဲကျသွားမည့် အရိပ်အယောင်ပင် မပြပေ။
သူ ပင်ပန်းသည်ဟုရော ထင်ပါ့မလားဟု ယူဟွန်း တွေးမိသည်။ သူသည် အသက်ရှင်နေသည့်နှယ် ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ သေဆုံးနေသူဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်က သေခြင်းတရားဖြစ်နေသည်မို့ ထိုအချက်မှာ ထင်ရှားနေသည်။
သေခြင်းတရားကို သတ်ပစ်နိုင်ပါ့မလား။ ထိုအချက်မှာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အဆိုတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။
'ဖြစ်နိုင်တယ်။ ချွဲဒိုယွန်း က ငါ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝမှာ ဒါကို လုပ်ပြခဲ့တာပဲ။'
သူ တစ်ခါလုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် နှစ်ခါဘာကြောင့် မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ။
သူ လုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် ယခု သူလည်း လုပ်နိုင်ရမည်။
ယူဟွန်း၏ ပုံစံသစ်သည် အပြာရောင်သူရဲကောင်းနှင့် ထပ်မံ၍ တိုက်မိပြန်သည်။
***
ကွမ်ဂျီအာ သည် အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့သည်။
၎င်းသည် ယခုအချိန်တွင် သူမပင် ပြန်၍ မမှတ်မိနိုင်တော့သည့် အလွန်ဝေးကွာသော အတိတ်က ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူမ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ဘဝရာပေါင်းများစွာထဲတွင် ထူးခြားသည့် အချိန်ကာလတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူမ ပြန်လည်မွေးဖွားသူ (Regressor) မဖြစ်ခင်၊ သာမန်လူတစ်ယောက်ဘဝက အချိန်ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က ကွမ်ဂျီအာ သည် ဘာကိုမှ မသိနားမလည်သည့် သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်... မဟုတ်သေးပါ၊ ပြောရလျှင် ထိုထက်ပင် ပိုမိုအားနည်းနေသူဖြစ်သည်။
သူမသည် စုဆောင်းသူ (Collector) တစ်ယောက်အဖြစ် နိုးထလာခဲ့သော်လည်း သူမ၏ စရိုက်လက္ခဏာကြောင့် အထီးကျန်ခြင်းနှင့် အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်းတို့ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ကျောင်းပြီး၍ လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း ထူးခြားသည့် အောင်မြင်မှုမျိုး မရရှိခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း သူမ လုပ်တတ်သည့်အရာမှာ ဒါတစ်ခုတည်းသာ ရှိပြီး အနည်းဆုံးတော့ ငတ်သေမသွားစေရန်အတွက် အဆင့်နိမ့် စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အဖြစ် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ သူမတွင် ရှိသည်မှာ ထိုအရာမျှသာဖြစ်သည်။ သို့သော် ကွမ်ဂျီအာ သည် ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် ဘဝတစ်ခုကို အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်။
ထိုသို့ဖြင့် ငါးနှစ်တာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ကပ်ဘေး (Apocalypse) ဟု ခေါ်သည့် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။
ထိုအချိန်အထိ ငြိမ်သက်နေခဲ့ကြသည့် တယ်လာ (တယ်လာ) များသည် လူများကို သူတို့၏ လက်ဖြင့် ကိုယ်တိုင်သတ်ဖြတ်ကာ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ကြပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ လူပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့ရသည်။
ပျက်စီးခြင်းဆီသို့ ဦးတည်နေသည့် ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ကွမ်ဂျီအာ သည် မျက်ရည်များ ကျဆင်းခဲ့သည်။
တစ်နေ့နေ့တွင် ကံကြမ္မာကောင်း ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု တွေးကာ ခက်ခဲမှုများကို သည်းခံခဲ့သော်လည်း အဆုံးသတ်မှာ ကမ္ဘာမြေ ပျက်စီးခြင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။
ကပ်ဘေးလွန် ကမ္ဘာမြေသည် သေခြင်းကသာ ပို၍ ကောင်းမွန်သည့် ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နာကျင်မှုမှလွဲ၍ ဘာမှမကျန်ရှိတော့သည့် နေရာတစ်ခုတွင် သူမ ဘာအဓိပ္ပာယ်ကိုများ ရှာဖွေနိုင်ပါ့မလဲ။
သေလိုက်ကြစို့။ သေလိုက်ရုံပေါ့။ ကွမ်ဂျီအာ သည် ဤကမ္ဘာကြီးကို ကျိန်ဆဲရင်း သေဆုံးသွားချင်စိတ် ပေါက်ခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုသို့သော အတွေးမျိုး ဝင်လာသည့်အခါ သူမ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာသည်။
ငါ ဘာကြောင့် သေရမှာလဲ။ ငါ အခုထိ ဘာအတွက် အသက်ရှင်ခဲ့တာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာကြောင့် ငါ့အသက်ကို ဒီလောက် အလကား သေဆုံးပေးလိုက်ရမှာလဲ။
သူမသည် အငြိုးအတေး ဖြစ်လာသည်။ အသက်ရှင်စဉ်က သေလို့မရ၍သာ အသက်ရှင်ခဲ့ရသော်လည်း၊ သေရတော့မည်ဟု တွေးမိသည့်အခါတွင်မူ အသက်ရှင်လိုစိတ်က ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
သူမ မသေချင်ပေ။ သူမ အသက်ရှင်ချင်သည်။ ထိုထက်ပို၍ ဤငရဲခန်းကဲ့သို့သော ကမ္ဘာကြီးကို လက်သီးတစ်ချက်လောက်တော့ အားရပါးရ ထိုးချင်သေးသည်။
သူမသည် ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် အရှုံးသမားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာကို ယခုအချိန်အထိ သဘာဝကျသည်ဟု လက်ခံထားခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုသို့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။
သူမ အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်တော့ အနိုင်ရချင်သည်။
သူမသည် အရှုံးသမား မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြချင်သည်။ အခြားသူတစ်ယောက်ယောက်အတွက် မဟုတ်ဘဲ သူမကိုယ်သူမအတွက် ဖြစ်သည်။
သာမန်ဆိုလျှင် သူမ ထိုသို့သော အတွေးမျိုး တွေးမိလိမ့်မည် မဟုတ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူမကို မည်သည့် လေပြင်းက တိုက်ခတ်လိုက်သည်မသိပေ။
ထို့ကြောင့် သူမ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ အသက်ရှင်သန်ရန် အသည်းအသန် ရုန်းကန်ခဲ့သည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ လူသားဆန်မှုကို မဆုံးရှုံးစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
ထိုသို့ဖြင့် သူမ ဘယ်လောက်အထိ သည်းခံခဲ့ရပါသလဲ။
'ထူးဆန်းတယ်။ သူ ဒီအချိန်မှာ ဒီနေရာကို ရောက်မလာသင့်ဘူး။ ပြောင်းလဲမှုက ဘယ်မှာ စတင်ခဲ့တာလဲ။'
သူမ လူတစ်ယောက်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အေးစက်စက် အကြည့်များဖြင့် လူများကို လူသားများအဖြစ် မမြင်ဘဲ ကိရိယာများအဖြစ်သာ သဘောထားတတ်သည့် လူတစ်ယောက်။
သူသည် ကွမ်ဂျီအာ ကို ကြည့်ကာ ထူးဆန်းသည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ သူမ ဒီနေရာမှာ မရှိသင့်ကြောင်း၊ သေသင့်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။
သူ့စကားကြောင့် ကွမ်ဂျီအာ သည် ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ငါ မသေချင်ဘူး။ ငါ အဆုံးအထိ အသက်ရှင်ပြီး ဒီငရဲခန်းကဲ့သို့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ကြည့်သွားမှာ။
သူမသည် သတ္တိက ဘယ်ကလာမှန်းမသိဘဲ သွားများကို တင်းတင်းစေ့လိုက်သည်။ သူမ၏ စကားကို အဆုံးအထိ နားထောင်ပေးသော ထိုလူသည် ဒေါသမထွက်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား အံ့သြသွားသကဲ့သို့ မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ကာ သူမဆီသို့ လက်ကို ဆန့်တန်းပေးခဲ့သည်။
'ဒါဆိုရင် ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့။'
ကွမ်ဂျီအာ သည် ထိုသို့ဖြင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူမအပြင် အခြားသူများလည်း ရှိနေသေးသည်။
သူတို့အားလုံးသည် ကပ်ဘေးကာလတွင် နာမည်ကျော်သည်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လောက်အောင် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူများ ဖြစ်သည်။
သူတို့ထဲတွင် အနီရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပျောက်ကွယ်ခြင်း၏ ပြန်လည်မွေးဖွားသူ (Regressor of Vanishing) လည်း ပါဝင်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း သူသွားလေရာရာတွင် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသူတစ်ယောက်က အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေသည်ကို သူ အံ့သြခဲ့ရသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် ထိုအချိန်တွင် မျှော်လင့်ချက်များ တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ဤလူနှင့်အတူ လှုပ်ရှားသွားမည်ဆိုလျှင် ဤကမ္ဘာတွင် အသက်ရှင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးမိခဲ့သည်။
သူမသည် ရွေးချယ်ခံရသူဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။
ထိုသို့သော အတွေးများနှင့်အတူ သူမသည် ကပ်ဘေးကာလတွင် တိုက်ခိုက်ရင်း ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည့် အချိန်များ ရှိသော်လည်း သူမသည် အဆုံးအထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ကပ်ဘေး၏ နတ်ဆိုးလေးပါး (Four Demonmen of the apocalypse) ကို အနိုင်ယူပြီး ၉၉ ကြိမ်မြောက် စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်ကာ အကြိမ် ၁၀၀ မြောက် စမ်းသပ်မှုသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့်အခါ။
သူမ မြင်လိုက်ရသည်။
'နောက်ထပ် အရှုံးတစ်ခုပဲ။'
လူတွေကို အမြဲတမ်း ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ အားကျရသည့်သူ၊ သူမ၏ အိုင်ဒေါဖြစ်သူသည် ဒူးထောက်ကာ လက်မြှောက် အရှုံးပေးနေသည်။
'ငါ ဒီဖြစ်စဉ်ကို ဘယ်နှကြိမ်လောက် ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ရဦးမှာလဲ။'
အမြဲတမ်း အေးစက်စက်နှင့် သန်မာနေတတ်သည့် ထိုလူသည် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အားနည်းသည့် စကားလုံးများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနေသည်။ ကွမ်ဂျီအာ သည် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ဘာကြောင့်လဲ။ ဘာကြောင့် အဲဒီလို ပြောနေရတာလဲ။
ကျွန်မတို့ ဒီလောက်အထိ ရောက်အောင် လာခဲ့တာလေ။ ကျွန်မတို့အားလုံး ဒီနေရာအထိ အတူတူ အသက်ရှင်လာခဲ့ကြတာလေ။
'ငါ... ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုခု ရှိလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ ငါ မှားသွားတယ်။ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။'
ထိုလူသည် တောင်းပန်စကား ဆိုသည်။
သူ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဟု ဆိုသည်။ သူ နောက်ထပ် မလုပ်နိုင်တော့ဟု ဆိုသည်။
သူ ဘာကို မလုပ်နိုင်တော့သည်ကို သူမ မေးမြန်းလိုစိတ် မရှိပေ။ ကွမ်ဂျီအာ သည် ဒေါသအမျက်တို့ဖြင့် သူ၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
သူမ ထိုအချိန်က ဘာတွေ ပြောလိုက်မိသည်ကို မမှတ်မိတော့ပေ။ သူမသည် အသိဉာဏ်မဲ့သွားပြီး စိတ်ထဲရှိသည်ကိုသာ အော်ဟစ်ပြောဆိုမိသည်။ သူမသည် ထိုစကားလုံးများထဲတွင် မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်ကိုမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ထိုလူသည် သူမ၏ အော်ဟစ်သံမှတစ်ဆင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိဟန်ဖြင့် ကွမ်ဂျီအာ ကို ကြည့်၍ ပြုံးပြလိုက်သည်။
‘ငါ ပြီးဆုံးသွားပြီ။ ဒီထက်ပိုပြီး ကောင်းအောင် လုပ်နိုင်မယ့် ယုံကြည်ချက် ငါ့မှာ မရှိတော့ဘူး။ ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ အဆုံးသတ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။’
သူမ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဟု မေးခွန်းထုတ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီ သူက ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်။
‘ဒါကြောင့် မင်းပဲ လုပ်လိုက်တော့။ ကျေးဇူးပြုပြီးတော့။’
ထိုစကားလုံးများနှင့်အတူ ထိုလူသည် အသက်ပျောက်သွားခဲ့သည်။ ကွမ်ဂျီအာ သည် သူ၏ ကော်လာကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အားအင်ကုန်ခမ်းစွာ လဲကျသွားပြီး ကွမ်ဂျီအာ လည်း ထိုနေရာတွင်ပင် ပျိုလဲကျသွားသည်။
ငါ့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းနေတာလဲ။
ကွမ်ဂျီအာ သည် ကောင်းကင်ကို ငေးမောကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ပြင်မှ အလင်းတန်းများစွာတို့သည် တရစပ် ကျဆင်းလာနေကြသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်။ အကြိမ် ၁၀၀ မြောက် စမ်းသပ်မှုကို ကျော်လွန်အောင် အသက်ရှင်သန်ခဲ့သည့် သူမကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ ဤကမ္ဘာ၏ အဆုံးသတ်ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုနည်းလမ်းဖြင့်ပင် ကွမ်ဂျီအာ သေဆုံးခဲ့ရသည်။
‘ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။’
သူမ အတိတ်သို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။