ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 344: | NovelPing

ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် သိုးကလေးတစ်ကောင်၏ အော်မြည်သံကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် တံဆိပ်တစ်ခုကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည့်အသံက လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပီပီပြင်ပြင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုအသံအပြီးတွင် ပေါ်လာသူမှာ လော်ရယ်သရဖူကို ဆောင်းထားသည့် အဖြူရောင်မြင်းစီးသူရဲ၊ အောင်နိုင်ခြင်း၏ အဖြူရောင်သူရဲကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

အဖြူရောင်သူရဲကောင်း ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ရိုင်းစိုင်းသော သားရဲများကို အမိန့်ပေးကာ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကူးစက်ရောဂါများကို ပျံ့နှံ့စေသည်။

သူ၏ မြားချက်များသည် အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် မမြင်နိုင်သလောက်ပင် ရှိပြီး တစ်ချက်မှန်ရုံနှင့် ဒဏ်ရာရရုံတင်မကဘဲ ရောဂါအမျိုးမျိုး ကူးစက်ခံရစေသည်။ အဆိုပါရောဂါများသည် အဖြူရောင်သူရဲကောင်းကို မသတ်နိုင်သရွေ့ "လုံးဝ" ပျောက်ကင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"ပိုပြီးအန္တရာယ်များတာက သူက တကယ်ကိုပဲ ပထမဆုံးစီးသူရဲတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာပဲ။"

Apocalypse ၏ မြင်းစီးသူရဲလေးဦး။

အောင်နိုင်ခြင်း၏ အဖြူရောင်သူရဲကောင်းသည် ကပ်ဘေးတို့၏ ပထမဆုံးသော အစသာဖြစ်သည်။ ကပ်ဘေးများ၏ သဘောသဘာဝအရ နောက်မှလိုက်လာမည့်အရာများသည် များသောအားဖြင့် ပိုမိုအားကောင်းပြီး ပိုမိုအန္တရာယ်များသည်။

"ဒီအတိုင်းသာဆိုရင် ကျန်တဲ့သူတွေပါ နိုးထလာလိမ့်မယ်။"

အဖြူရောင်သူရဲကောင်းပြီးလျှင် စစ်ပွဲ၏ အနီရောင်သူရဲကောင်းက လာလိမ့်မည်။

အနီရောင်သူရဲကောင်းပြီးလျှင် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်း၏ အနက်ရောင်သူရဲကောင်း။

ပြီးလျှင် အားလုံးထဲတွင် အစွမ်းထက်ဆုံးဖြစ်သော သေခြင်းတရား၏ အရောင်ဖျော့သူရဲကောင်းက နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်။

သာ၍ဖြစ်လာပါက လူသားမျိုးနွယ်တွင် မျှော်လင့်ချက် ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ သေခြင်းတရား၏ အရောင်ဖျော့သူရဲကောင်းသာ ပေါ်လာပါက ကန်းယူဟွန်းမှလွဲ၍ သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည့်သူ ရှိမည်မဟုတ်။

[ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။]

"ကျန်တဲ့သူတွေ မပေါ်လာခင် သူတို့ကို တားရမယ်။ ဒါကြောင့် ကွမ်ဂျီအာကို မြန်မြန်ရှာဖို့ လိုတယ်။"

ကံကောင်းစွာဖြင့် တံဆိပ်များကို ဖျက်ဆီးရမည့်အချိန်မှာ အစဉ်လိုက် သတ်မှတ်ပြီးသားဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သေခြင်းတရား၏ အရောင်ဖျော့သူရဲကောင်း လွတ်မြောက်မလာမီ အချိန်အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးပြီး ထိုအချိန်အတွင်း ကွမ်ဂျီအာကို ရှာတွေ့ရန်သာ လိုအပ်သည်။

"ဒီအတိုင်း လျှောက်သွားနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။"

ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်လာနိုင်မလဲဆိုတာ မသိနိုင်တာကြောင့် ယူဟွန်းသည် ယခုအချိန်အထိ ထိန်းချုပ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ အဆုံးသတ်ရတော့မည်။

ယူဟွန်းသည် အပိုရီးယားမျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှိုင်းထန်လာပြီး ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏စွမ်းအားကို ခံစားမိသည်နှင့် အသွင်အမျိုးမျိုးရှိသော တစ္ဆေများက ယူဟွန်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

မီးတောက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသော ပိုးဖလံများကဲ့သို့ပင် ထိုတစ္ဆေများသည် ယူဟွန်းကို ဝန်းရံထားသည့် ခုနစ်ပါးသော နတ်ဆိုးမည်းကောင်းကင် အနုပညာစွမ်းအင်နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် စာသားများအဖြစ် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားကြသည်။

"ငါ့လမ်းကနေ ဖယ်စမ်း။"

ယူဟွန်းသည် သူ၏စွမ်းအင်ဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးရင်း အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာ၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ချီတက်သွားသည်။

* * *

"အစ်မ၊ ကျွန်မ ကြောက်တယ်!"

"ရပါတယ်၊ အပြင်ကလူတွေ မကြာခင် လာကယ်ကြလိမ့်မယ်။"

ဂန်နန်းရှိ ခိုလှုံရာစခန်း။

ဂန်နန်းမှ ထွက်ခွာမသွားနိုင်သူအားလုံးသည် ဤနေရာတွင် စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ရောက်လာနိုင်သည့် ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်မျှော်နေကြသည်။

ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသော ဘေးဒုက္ခက သူတို့၏အရာအားလုံးကို သိမ်းပိုက်သွားခဲ့သည်။ ဤနေရာသို့ လာရာလမ်းတွင် လူမည်မျှ သေဆုံးခဲ့ရသည်ကိုပင် ရေတွက်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ညီအစ်မနှစ်ယောက်သည် ငယ်ရွယ်သော မောင်နှမနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာ ကံကောင်းမှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

"အားလုံးပဲ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငြိမ်ငြိမ်နေပေးကြပါ။ အသင်းအဖွဲ့က အခြေအနေရဲ့ ပြင်းထန်မှုကို သိရှိပြီးဖြစ်လို့ စုဆောင်းသူတွေကို စေလွှတ်ထားပြီးသားပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာမှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်လေးနဲ့ သည်းခံနေပေးဖို့ လိုပါတယ်"

ခိုလှုံရာစခန်းအတွင်းတွင် စုဆောင်းသူအချို့ ရှိနေသည်။ လူများကို စိတ်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ခဲ့သည့် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ဘယ်သူမှ ထိတ်လန့်မနေကြသေးပေ။

လူတိုင်းသည် ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကာ မျှော်လင့်ချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မှောင်မိုက်နေသော ခိုလှုံရာစခန်းအတွင်း၌ အုပ်စုငယ်များဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ ကြီးမားသောအသံတစ်ခုက ဟိန်းထွက်လာပြီး ထိုနေရာတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

「ထွက်လာခဲ့ကြစမ်း!」

ထိုအသံမှာ အလွန်ကျယ်လောင်သဖြင့် တစ္ဆေများ လှည့်လည်ကျက်စားနေသည့် အပြင်ဘက်နှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်နေသော ခိုလှုံရာစခန်းအတွင်းသို့ပင် စိမ့်ဝင်လာသည်။

အသုံးပြုသည့်ဘာသာစကားမှာ လူသားတို့၏ ဘာသာစကားဖြစ်သော်လည်း ထိုအသံကို ထုတ်လွှတ်သူမှာ လူသားထက် သာလွန်သည့် ပို၍အန္တရာယ်ကြီးသော သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

"ဒ-ဒါက ဘာလဲ။ ဘာဖြစ်တာလဲ။"

"ဒီနေရာက လုံခြုံရဲ့လား။ ကျွန်တော်တို့အားလုံး သေရတော့မှာလား။"

အဖြူရောင်သူရဲကောင်း၏ အသံထဲမှ စွမ်းအားသည် လူတို့၏ ဖိနှိပ်ထားသော စိုးရိမ်စိတ်များကို နှိုးဆွလိုက်သည်။

ယခင်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော နိုင်ငံသားများကြားတွင် တည်ငြိမ်နေသည့် အသံများမှာ ကူးစက်ရောဂါတစ်ခုလို ပျံ့နှံ့သွားပြီး တုန်လှုပ်စပြုလာသည်။

"အားလုံးပဲ၊ စိတ်တည်ငြိမ်အောင်ထားပါ! ခိုလှုံရာစခန်းက လုံခြုံပါတယ်!"

"ဒါဆို အဲဒီအသံက ဘာလဲ!! အနီးအနားမှာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ဘီလူးတစ်ကောင် ရှိနေတာမဟုတ်ဘူးလား။"

"ငါတို့အားလုံး ဒီနေရာမှာ သေရတော့မယ်! တကွဲတပြားစီ ထွက်ပြေးရင် အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများနိုင်မလား…!"

"တကွဲတပြားစီ ထွက်ပြေးရင် အားလုံး သေကြလိမ့်မယ်! ငါတို့ အတူတူပဲ နေရမယ်!"

"အစ်မ! ကျွန်မ ကြောက်တယ်!"

ခိုလှုံရာစခန်းသည် မကြာမီမှာပင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်သွားသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုကို မခံစားနိုင်တော့ဘဲ လူအချို့မှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာကာ ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များထွက်လာပြီး အပြင်သို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသည်။

တစ်နေရာတည်းတွင် ကြာရှည်စွာ ပိတ်လှောင်ခံထားရခြင်းက သူတို့၏ ဆင်ခြင်တုံတရားကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ထုံထိုင်းသွားစေခဲ့သည်။ စုဆောင်းသူများက ထိုနိုင်ငံသားများကို တားဆီးရန် ကြိုးစားကြသည်။ အချို့မှာ အရူးများကဲ့သို့ ကိုယ့်ဘာသာ စကားပြောနေကြပြီး အချို့မှာမူ လူတိုင်း သေရတော့မည်ဟု စိုးရိမ်တကြီး တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေကြသည်။

ခရက်!

ထိုအချိန်တွင်ဖြစ်သည်။

ခိုလှုံရာစခန်း၏ နံရံတစ်နေရာ ပျက်စီးသွားပြီး ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ပျက်စီးသွားသော နံရံဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ…"

စုဆောင်းသူတစ်ဦးက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အသံတိမ်တိမ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤခိုလှုံရာစခန်းကို အကြီးဆုံးသော တစ္ဆေများမှလွဲ၍ မည်သည့်တစ္ဆေကိုမဆို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ပျက်စီးသွားသော နံရံအပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာသည်မှာ ဧရာမဘီလူးကြီးမဟုတ်ဘဲ လေးကိုကိုင်ထားသည့် အဖြူရောင်မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"သူတို့ထဲက တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် ခိုလှုံရာစခန်းနံရံကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား။"

စုဆောင်းသူတို့သည် ဤသူရဲကောင်းမှာ သူတို့ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဘီလူးတစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း အလိုအလျောက် ခံစားမိလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်လျှင် သေရမည်။ သို့သော် ငြိမ်နေလျှင်လည်း အသက်ရှင်နိုင်မည်ဟု အာမခံချက်မရှိပေ။

သူရဲကောင်းသည် အမှိုက်သရိုက်များကို ကြည့်သကဲ့သို့ ခိုလှုံရာစခန်းအတွင်းပိုင်းကို အကြည့်ဖြင့် စကင်ဖတ်သည်။ ထိုမျှ ထင်ရှားသော အမူအရာရှိသည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် လူသားများအပေါ် ဖော်ရွေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ထိုကဲ့သို့ ထင်ရှားသော စိတ်ခံစားချက်ကို ပြသနေသည့် တစ္ဆေမျိုးကို သူတို့ ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

ခရီးခ်။

အဖြူရောင်သူရဲကောင်းက မြားကို တင်လိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် လူများက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ဤမြားသည် သာမန်လက်နက်မဟုတ်ကြောင်း လူသားတို့၏ အာရုံခံစားမှုက ပြောပြနေသည်။ အကယ်၍သာ ၎င်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပါက လူတိုင်း သေရတော့မည်ကို သိရှိလိုက်သဖြင့် မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရမည့် ဘေးဒုက္ခကို လူတိုင်း ခံစားမိလိုက်သည်။

‘ငါတို့… တားဆီးရမယ်…!’

စုဆောင်းသူတို့သည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။ သူတို့သည် စုဆောင်းသူများအဖြစ် တစ္ဆေများစွာနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးသော်လည်း ဤမျှအဆင့်မြင့်သည့်အရာမျိုးနှင့် မကြုံဖူးသဖြင့် လုံးဝ ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသည်။

အဖြူရောင်သူရဲကောင်းက လေးကြိုးကို အဆုံးထိ ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ပစ်လွှတ်တော့မည့်အချိန်တွင်။

အဝေးမှ အဖြူရောင် ကျည်ဆန်တစ်တောင့်သည် အဖြူရောင်သူရဲကောင်း၏ ဦးခေါင်းနောက်စေ့ကို ထိမှန်သွားသည်။

"……!"

အဖြူရောင်သူရဲကောင်း၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသဖြင့် ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ စုဆောင်းသူများက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"သ-အကူအညီ! အကူအညီ ရောက်လာပြီ!"

လူတို့၏ အကြည့်များမှာ အဖြူရောင်သူရဲကောင်း၏ ပခုံးကို ကျော်လွန်ကာ စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ယောက် ရပ်နေသည့် ထူးဆန်းသော မြင့်မားသည့် အဆောက်အအုံဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

သူမှာ ယူယောင်းမင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါတော့ မကောင်းတော့ဘူး။ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိလို့ အလျင်စလို လာခဲ့တာ။"

သူ၏ အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် ယူယောင်းမင်းသည် သူ့ကို ဦးတည်လာသည့် အဖြူရောင်သူရဲကောင်း၏ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကျည်ဆန်များကို ပြန်ဖြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ အစွမ်းကုန်ပစ်လိုက်တာတောင် မထိခိုက်ဘူးလား။"

သူရဲကောင်းက လူတွေကို သတ်တော့မည့်အချိန်မှာ အလျင်စလို ပစ်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ တစ္ဆေအများစုကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် လဲကျစေနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသည်။ ပစ်မှတ်မှာလည်း သတ္တဝါတိုင်း၏ အားအနည်းဆုံး အချက်အချာဖြစ်သည့် ဦးခေါင်းတည့်တည့် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါလျက်နှင့် အထိအခိုက်မရှိခြင်းမှာ…

"ဒီတစ်ခါတော့ မလွယ်တော့ဘူး။"

ယူယောင်းမင်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ ကျည်ဖြည့်ပြီးသည်နှင့် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို အဖြူရောင်သူရဲကောင်းဆီ ချိန်ရွယ်ကာ ခလုတ်ကို ထပ်မံဆွဲလိုက်သည်။

ဘန်း! ဘန်း! ဘန်း!

ဧရာမဘီလူးကြီးများအတွက် အထူးထုတ်ထားသည့် မှော်ကျည်ဆန်များမှာ ပြင်းထန်သော အသံမြည်ဟည်းလျက် ထွက်ပေါ်သွားသည်။ အဖြူရောင်သူရဲကောင်းကလည်း ငြိမ်မနေဘဲ လေးကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်ကာ မြားများကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကျည်ဆန်သုံးတောင့်နှင့် မြားသုံးစင်းမှာ လေထဲတွင် တိကျစွာ ထိခိုက်မိသွားကြသည်။

ဘုန်း! ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် မြင်ကွင်းများ ဝေဝါးသွားသော်လည်း ယူယောင်းမင်းရော၊ အဖြူရောင်သူရဲကောင်းပါ ရပ်တန့်မသွားကြပေ။ သူရဲကောင်း၏ မြင်းက အော်ဟစ်မြည်တမ်းကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားသည်။

"ဒါက ဘာလဲ၊ ပီဂါဆပ် (Pegasus) လား။"

ယူယောင်းမင်း မယုံနိုင်ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကမူ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်နေသည်။ သူသည် ကျည်ဆန်များကို အလျင်အမြန် ပြန်ဖြည့်ပြီး သူရဲကောင်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို ခန့်မှန်းကာ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

‘မြန်လိုက်တာ။’

လေထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေသည့် အဖြူရောင်သူရဲကောင်းမှာ ပုံရိပ်ယောင်များ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်အထိ လှုပ်ရှားမှုများမှာ မမှန်မကန် ဖြစ်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ အလွန်ဝေးကွာသော်လည်း တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် နီးကပ်လာသည်။

‘ဒါပေမဲ့ ထိအောင် ပစ်လို့မရတာတော့ မဟုတ်ဘူး!’

ဒီတစ်ခါ ကျည်ဆန်မှာ ဖောက်ထွင်းနိုင်စွမ်းအတွက် အထူးပြုထားသည့် အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ အရင်တစ်ခါလို လွယ်လွယ်ကူကူ လမ်းလွဲသွားမည် မဟုတ်ပေ။

သေနတ်ပြောင်းဝမှ တောက်ပသော အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ အလွန်အမင်း မြန်နှုန်းဖြင့် လည်ပတ်နေသည့် ကျည်ဆန်မှာ အဖြူရောင်သူရဲကောင်း၏ နဖူးကို ဦးတည်သွားသည်။

တိကျစွာ ခန့်မှန်းထားသည့် လှုပ်ရှားမှု။ ဤအကွာအဝေးတွင် ရှောင်တိမ်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကျည်ဆန်ထိခိုက်တော့မည့်အချိန်၌ အဖြူရောင်သူရဲကောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု စီးဆင်းလာသည်။

‘ဘာ…!’

ဖောက်ထွင်းနိုင်သည့် ကျည်ဆန်မှာ အဖြူရောင်သူရဲကောင်းထံ မရောက်မီပင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ အံ့အားသင့်နေချိန်မှာပင် အဖြူရောင်သူရဲကောင်းက မြားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ယူယောင်းမင်းလည်း အဆောက်အအုံပေါ်မှ အောက်သို့ အလျင်အမြန် ခုန်ချလိုက်ရသည်။

ခရက်! မြားထိမှန်သွားသည့် အဆောက်အအုံမှာ အလွယ်တကူပင် ပြိုကျသွားသည်။

ပြင်ပမှ ထိခိုက်မှုများကို တားဆီးနိုင်သည့် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားနှင့် မြားဖြင့် ပစ်မှတ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် စွမ်းရည်။

သူသည် ယူယောင်းမင်း ယခုအချိန်ထိ ရင်ဆိုင်ဖူးသမျှထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံး ရန်သူဖြစ်သည်။

ယူယောင်းမင်း၏ ကျောပြင်တစ်လျှောက် ချွေးအေးများ စီးကျလာသည်။

***

ဘားဟ်။

သိုးငယ်လေးက ဒုတိယအကြိမ် အော်မြည်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တံဆိပ်တစ်ခု စုတ်ပြဲသွားသည့် အသံကို ထပ်မံ ကြားလိုက်ရသည်။

「ထွက်လာခဲ့ကြစမ်း!」

မကြာမီပင် ဒုတိယမြောက် စီးနင်းသူဖြစ်သော စစ်ပွဲ၏ အနီရောင်သူရဲကောင်း ပေါ်လာသည်။

အနီရောင်သူရဲကောင်းသည် ဓားကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ကာ အနီးအနားရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် မြင်းကို လှည့်လိုက်သည်။

အနီရောင်သူရဲကောင်း၏ တာဝန်မှာ ဓားကို ကိုင်စွဲကာ ဤမြေပေါ်ရှိ သတ္တဝါအားလုံး၏ အသက်ကို နုတ်ယူရန်ဖြစ်သည်။

လူများကို သတ်ဖြတ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို လှုံ့ဆော်ကာ ကမ္ဘာလောက၏ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ခိုးယူခြင်းမှာ သူ့၏ တာဝန်ပင်ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် အနီရောင်သူရဲကောင်းသည် အင်အားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့သည်။

"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။"

ကန်းဟယ်ရင်က သူမရှေ့ရှိ အနီရောင်သူရဲကောင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကွမ်ဂျီအာကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ကယ်တင်ရန် အလျင်လိုနေချိန်တွင် လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် အနီရောင်သူရဲကောင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ စိတ်ပျက်သွားသည်။

သို့သော် ကန်းဟယ်ရင်သည် မဆင်မခြင် မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသော်လည်း သူမရှေ့ရှိ သူရဲကောင်းမှာ သူမ၏ စွမ်းအားအကုန်သုံးလျှင်ပင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မည့် ပြိုင်ဘက်မျိုး မဟုတ်ပေ။

တိုက်ပွဲကို ရှောင်လွှဲပြီး ကွမ်ဂျီအာကို ရှာဖွေရန် အာရုံစိုက်ချင်သော်လည်း အနီရောင်သူရဲကောင်း၏ တည်ရှိမှုက သူမကို လွယ်လွယ်နှင့် ကျော်သွားခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

‘ကျန်တာတွေကိုတော့ ကန်းယူဟွန်းဆီပဲ ပုံအပ်လိုက်ရတော့မှာပေါ့။’

သူမသည် ဤအိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲ ရောက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင် ကန်းယူဟွန်းလည်း ရောက်နေလောက်ပြီး ကွမ်ဂျီအာကို အသည်းအသန် ရှာဖွေနေပေလိမ့်မည်။

သူမတို့ အတူတူသွားပြီး ရှာဖွေနိုင်လျှင် ကောင်းမည်ဟု တွေးမိသော်လည်း အခြေအနေက ခွင့်မပြုပေ။

ကန်းဟယ်ရင်သည် လျှပ်စီးကြောင်းများကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူမ၏ ဆံပင်များမှာ ငွေရောင်ပြာရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ပူပြင်းလာသည်။

ပေါ့ပေါ့ဆဆ နေ၍ မရတော့ပေ။ အစွမ်းကုန် မတိုက်ခိုက်လျှင် ရှုံးနိမ့်သွားမည့်သူမှာ သူမ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဘုန်း!

လျှပ်စီးများ ဝန်းရံထားသည့် ကန်းဟယ်ရင်သည် အနီရောင်သူရဲကောင်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။

***

"တွေ့ပြီ။"

အံ့မခန်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေရင်း ကန်းယူဟွန်းသည် သူ၏ရှေ့တွင် ဧရာမ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာ၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည့် ပျက်စီးခြင်းမရှိသေးသော အဆောက်အအုံတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကွမ်ဂျီအာသည် ထိုမြင့်မားသော အဆောက်အအုံထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ သေချာသည်။

ကန်းယူဟွန်းသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အပျက်အစီးများရှိရာသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ခရက်။

ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်စောင့်နေသည့် စက်ရုပ်စောင့်ရှောက်သူ နှစ်ဦးက ကန်းယူဟွန်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

၁၀ မီတာမြင့်သော စက်ရုပ်များက သူတို့၏ လှံရှည်များကို ပြင်ဆင်ကာ ကန်းယူဟွန်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ကန်းယူဟွန်းသည် မြေပြင်မှ ခုန်တက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စက်ရုပ်နှစ်ခုက သူတို့၏ လှံရှည်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဖယ်စမ်း။"

အနက်ရောင် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သည့် ထိုစွမ်းအင်သည် လှံရှည်များကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်ကာ စက်ရုပ်နှစ်ခုကိုပါ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားစေသည်။

ပြိုကျသွားသည့် စက်ရုပ်များကို နောက်ကြောင်းပြန်မကြည့်ဘဲ ကန်းယူဟွန်းသည် အပျက်အစီးများထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

***

"အင်း?"

ဒါဝင်၏ ပခုံးပေါ်တွင် စီးနင်းလိုက်ပါလာသည့် ဆောဆူမင်းက သူမ၏ ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။

သူမသည် လေထဲတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူမ၏ အာရုံခံစားမှုက အန္တရာယ် နီးကပ်လာနေကြောင်း သတိပေးနေသည်။

‘အရင်ကလည်း ဒီလိုမျိုး နှစ်ခါ ကြုံဖူးတယ်။’

သိုးငယ်လေး အော်မြည်သံ၊ ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ခု စုတ်ပြဲသွားသည့်အသံ၊ ပြီးတော့ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်ရင်း အစွမ်းထက်သည့် သတ္တဝါတစ်ကောင် ပေါ်လာခြင်း။

သူမနှင့် မတွေ့ဆုံရသေးသော်လည်း သူမ၏ ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုက ၎င်းကို သိရှိနေသည်။

ဒုတိယမြောက်နဲ့တင် ပြီးဆုံးသွားမည်မဟုတ်ဘဲ နောက်တစ်ခုက ပို၍ပင် အစွမ်းထက်လိမ့်မည်။

‘ပထမနဲ့ ဒုတိယက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာ။ စွမ်းအားတွေ ထိခိုက်မိသံကို ကြည့်ရရင် ယူယောင်းမင်းနဲ့ ဟယ်ရင် ဖြစ်ဖို့များတယ်။’

ယူယောင်းမင်းတောင် ရောက်နေပြီဆိုတော့ ကန်းယူဟွန်းလည်း ဒီနေရာမှာပဲ ရှိနေမှာပဲ။

ဆောဆူမင်း ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။

သူမ ကန်းယူဟွန်းနှင့်အတူ ကွမ်ဂျီအာကို ဆက်ရှာသင့်သလား။

‘ဒါမှမဟုတ် တတိယမြောက်ကို သူမတားဆီးသင့်ဘူးလား။’

အတူတူ ရှာဖွေလျှင် ကွမ်ဂျီအာကို တွေ့ရှိနိုင်မည့် အချိန်ကို သေချာပေါက် တိုတောင်းသွားစေမည်။ သို့သော် ဆောဆူမင်းသည် ထိုသို့ မလုပ်သင့်ဟု ယုံကြည်သည်။

ကန်းယူဟွန်း ပါဝင်နေလျှင် သူတို့ ကွမ်ဂျီအာကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့လိမ့်မည်။ သူသည် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထို့ကြောင့်။

"တတိယမြောက်ကိုတော့ ငါ တားဆီးရမယ်။"

သူမ ဒါဝင်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ ဒါဝင်သည် ဆောဆူမင်း ညွှန်ပြသည့် திശသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် မိုးခေါင်ရေရှားမှုကြောင့် ခြောက်သွေ့ကွဲအက်နေသော မြေပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုမြေပြင်၏ ဗဟိုချက်တွင် ဇာတ်လမ်း၏ ပြင်းထန်သော စီးဆင်းမှုများမှာ ဝဲဂယက်တစ်ခုကဲ့သို့ စုစည်းနေသည်။

"လာနေပြီ။"

ဆောဆူမင်း ထိုသို့ ရေရွတ်လိုက်ချိန်တွင်။

ဘားဟ်။

သိုးငယ်လေး၏ အော်မြည်သံ။

ရစ်!

တတိယမြောက် တံဆိပ် စုတ်ပြဲသွားသည့် အသံ။

ပေါ်လာပြီ။

「ထွက်လာခဲ့ကြစမ်း!」

ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဇာတ်လမ်းများမှာ အမှတ်ကလေးတစ်ခုအဖြစ် ကျုံ့ဝင်သွားပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ဆောဆူမင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။

ချဲ့ကားလာသည့် ဇာတ်လမ်းထဲမှ လက်များ၊ ခြေထောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အနက်ရောင်မြင်းပေါ်တွင် ဓားနှင့် ချိန်ခွင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သူရဲကောင်းတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်း၏ အနက်ရောင်သူရဲကောင်း။

သူပေါ်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ လုံးဝ ခြောက်သွေ့သွားသည်။ လေထဲရှိ အစိုဓာတ်များမှာ အငွေ့ပျံသွားပြီး အရေပြားကို ထိခိုက်စေလောက်သည့်အထိ လေထုမှာ ကြမ်းတမ်းသွားသည်။

အနက်ရောင်သူရဲကောင်းက သူမကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ချိန်ရွယ်လိုက်ချိန်တွင် ဆောဆူမင်းသည် ဒါဝင်၏ ပခုံးပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။

သူမသည် တစ်ဖက်တွင် ဘေ့စ်ဘောရိုက်တံ၊ တစ်ဖက်တွင် အမှောင်နဂါးဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ သိရင် လိုးရှင်း (lotion) လေးဘာလေးတော့ လိမ်းထားရမှာ။"