Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 343: | NovelPing

အိပ်မက်ဆိုးများ၏ကမ္ဘာက ဂန်နုန်းမြို့ကို အလုံးစုံလွှမ်းခြုံသွားချိန်တွင် အသင်းအဖွဲ့ချုပ်မှာ ရှုပ်ထွေးပွေလီလျက်ရှိသည်။

ကြိုတင်သတိပေးချက်မရှိဘဲ ရုတ်တရက်ပေါ်ပေါက်လာသော ထူးဆန်းသည့် အမိုးခုံးပုံသဏ္ဍာန်သည် ဂန်နုန်းကို မြိုသိပ်လိုက်ရုံသာမက တဖြည်းဖြည်းချင်း ပိုမိုကြီးထွားလာနေသည်။

ယန်ယန်၊ ပြောင်ချန်းနှင့် ဒုံဟယ်မြို့ရှိ ပြည်သူများထံသို့ ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းရန် သတင်းစကားများ ပေးပို့လိုက်ပြီး Collector များကို အရေးပေါ်ဆင့်ခေါ်သည့် အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

"ဟာ... ဒီတစ်ခါတော့ ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ"

အသင်းအဖွဲ့ချုပ် ဥက္ကဋ္ဌရာထူးသို့ ရောက်ရှိလာသည့် ချွဲဂျုံမိုမှာ ဖြစ်ရပ်များ ငြိမ်သက်သွားပြီဟု ထင်မှတ်ထားစဉ် ဂန်နုန်းတွင် အရေးပေါ်အခြေအနေ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာသဖြင့် ခေါင်းကိုကိုင်ကာ စိတ်ညစ်စွာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများသည် ဒရုန်းများမှတစ်ဆင့် ရိုက်ကူးနေသည့် တိုက်ရိုက်ရုပ်သံဖိုင်အပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်နေမိသည်။

ဂွမ်ဟွာမွန်းရှိ အလွှာဆယ်လွှာပါဝင်သော စိတ်ကမ္ဘာ (Mental Realm) ဖြစ်ရပ်မှာလည်း ပြင်းထန်ခဲ့သော်လည်း ယခု ဂန်နုန်းဖြစ်ရပ်မှာ ပုံမှန်စိတ်ကမ္ဘာများနှင့် လုံးဝမတူညီပေ။

'အတွင်းပိုင်းနဲ့ အဆက်အသွယ် လုံးဝပြတ်တောက်သွားပြီ။ ပြီးတော့ အဲဒီအမည်မသိ အမိုးခုံးကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုကြီးလာနေတယ်။'

အတွင်းပိုင်းတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှမသိကြပေ။ နှလုံးခုန်သကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည့် အမိုးခုံးပုံစံကိုကြည့်ရုံဖြင့် အတွင်းတွင်ရှိနေသောအရာမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာနေသည်။

၎င်းသည် စိတ်ကမ္ဘာမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်နေသော စိတ်ကမ္ဘာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စားမြိုကာ တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုက်စားနေသည်။

ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်နေသော ကမ္ဘာတစ်ခု။

သာမန်စိတ်ကမ္ဘာတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ နိမိတ်ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြသနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်။

* * *

ယူဟွန်းသည် အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးသည်နှင့် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ဆောဆူမင်တို့ကို ချက်ချင်းရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည့် အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်နှင့်နေပုံရသည်။ သူသည် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှုဖြင့် လှမ်းခေါ်ကြည့်သော်လည်း အဆက်အသွယ်မရရှိခဲ့ပေ။

'ဒါက တကယ်ပဲ ဆက်သွယ်ရေး လုံးဝလုပ်လို့မရတဲ့ နောက်ထပ်ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်နေတာလား။'

သူသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည့် နေရာသို့ ဆက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤဧရာမအိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာ၏ ဗဟိုချက်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါက ကွမ်ဂျီအာ ကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတွက်ချက်ထားသည်။

'ဒီနေရာက တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးတာပဲ။'

အရာအားလုံး ရောထွေးနေသည့် ဤအိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာသည် သူ့ဘာသာသူ ဧရာမဝင်္ကဘာတစ်ခုဖြစ်နေသည်။ ထူးဆန်းသော အဆောက်အအုံများမှာ စနစ်တကျမရှိဘဲ ထွက်ပေါ်နေပြီး မြေပြင်အချို့မှာ ပုရွက်ဆိတ်အိမ်ကဲ့သို့ပင် ရှုပ်ထွေးလိမ်ယှက်နေသည်။

မြေပုံ သို့မဟုတ် ရှင်းလင်းသည့်လမ်းကြောင်းမရှိဘဲ ယူဟွန်းတွင် အခြားရွေးချယ်စရာမရှိ၊ အမိုးခုံး၏ အပြင်ဘက်အစွန်းကို နောက်ကျောပေး၍ အတွင်းပိုင်းသို့ တတ်နိုင်သမျှ ဆက်လျှောက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

'ဒါက ဂျီအာရဲ့ အိပ်မက်ဆိုးပဲ။'

သူစိုးရိမ်နေခဲ့သည့် အခြေအနေမှာ တကယ်ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ကွမ်ဂျီအာ ၏ တံဆိပ်ခတ်ခံထားရသော မှတ်ဉာဏ်များ နိုးထလာခဲ့ပြီး အပိုင်းအစများ၊ ဇာတ်လမ်း၏အစေ့အဆန်များနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ဧရာမဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းကို တားဆီးရန်အတွက် ဤကမ္ဘာ၏ ဇာတ်လမ်းဟုခေါ်ဆိုနိုင်မည့် ဗဟိုချက်ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် လိုအပ်သည်။

'သာမန်စိတ်ကမ္ဘာနဲ့ မတူတဲ့အတွက် ရှင်းလင်းဖို့အတွက် သီးသန့်သတ်မှတ်ချက်တွေ ရှိမနေနိုင်ဘူး။'

ဤအရာအားလုံး၏ ဗဟိုချက်မှာ ကွမ်ဂျီအာ ဖြစ်သည်။ သူမကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ Bookworm ဦးဆောင်သော Praytion ကြောင့်ဖြစ်သော်လည်း ဤကမ္ဘာ၏ အရင်းအမြစ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ကွမ်ဂျီအာ ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမ၏မှတ်ဉာဏ်များက ဤကမ္ဘာကို ထိန်းထားပေးသည့် မောင်းနှင်အားဖြစ်နေပါက...။

ဤအိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်အတွက် အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင် သူသည် ကွမ်ဂျီအာ ကို သတ်ပစ်ရပေလိမ့်မည်။

'ဟူး... မဟုတ်ပါဘူး။ အလျင်စလို မဆုံးဖြတ်ပါနဲ့ဦး။ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိသေးဘူး။ တခြားနည်းလမ်း ရှိနိုင်ပါသေးတယ်။'

ဘာကိုမျှ ကောက်ချက်ချဖို့ စောလွန်းနေသေးသည်။ သို့သော်လည်း စိုးရိမ်စိတ်ကို မဖျောက်ဖျက်နိုင်ပေ။

ယူဟွန်းသည် လျှောက်ရင်း လျှောက်ရင်းနှင့် ဆက်သွားနေသည်။ ဤထူးဆန်းစွာလိမ်ယှက်နေသော ကမ္ဘာသည် သူ့အတွက် လုံးဝအသစ်အဆန်းဖြစ်သင့်သော်လည်း အတွင်းရှိ အငွေ့အသက်များမှာ အလွန်ရင်းနှီးနေသည်။

ဤကမ္ဘာကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် ပစ္စည်းများမှာ သူတတ်နိုင်သမျှ ကာကွယ်ရန်ကြိုးစားခဲ့သည့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဖြစ်နေသဖြင့် ဤသည်မှာ သဘာဝကျလှသည်။

အကယ်၍ ဤအိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာသည် ဆက်လက်ကြီးထွားလာပြီး ကမ္ဘာမြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပါက ဘာတွေဖြစ်လာမည်နည်း။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ Praytion ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤသည်ပင်ဖြစ်နိုင်သည်။ ကွမ်ဂျီအာ ၏ အိပ်မက်ဆိုးကို လက်တွေ့ဘဝသို့ သယ်ဆောင်လာပြီး ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ထပ်ဆင့်အုပ်လိုက်ရန်ဖြစ်သည်။

'သူတို့ လုပ်ချင်တိုင်း လုပ်ခွင့်ပေးမတဲ့လား။'

ဒီလောက်အထိ ရောက်လာခဲ့ပြီးမှ သူတို့အားလုံး ပျက်စီးသွားအောင် သူ လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များ တောက်လောင်နေသည်။

* * *

'ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲ။'

အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲ ဝင်ရောက်လာကတည်းက ကန်းဟယ်ရင် မှာ ဘယ်ကိုသွားရမှန်းမသိဘဲ လမ်းပျောက်နေခဲ့သည်။

စိတ်ကမ္ဘာပေါင်းများစွာကို ရှင်းလင်းဖူးသည့် သူမအတွက်တောင်မှ အရာအားလုံး ရောထွေးနေသော ဤအိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာမှာ အလွန်အစိမ်းသက်သက် ဖြစ်နေသည်။

'ယူဟွန်းက ဂျီအာ တစ်ခုခုထဲမှာ ပိတ်မိနေတယ်လို့ ပြောတယ်။ အဲဒီတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးက ဂျီအာနဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား။'

တကယ်ပဲလား။

ကန်းဟယ်ရင် သည် ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ပါ့မလားဟု သံသယဝင်မိသော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် သူမ ယုံကြည်မိနေသည်။

သူမအနေဖြင့် အများကြီး မသိသော်လည်း ယူဟွန်းဘေးတွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း များစွာသော အရာများကို မြင်တွေ့ကြားသိခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် သူမပတ်ဝန်းကျင်မှ မြင်ကွင်းအချို့မှာ ယူဟွန်း၏အတိတ်မှ သူမမြင်ဖူးသည့် ကမ္ဘာပျက်လွန်ကာလနှင့် ဆင်တူလွန်းနေသည်။

'တွေးကြည့်တော့လည်း ဂျီအာက တခြားသူတွေမသိတဲ့ အရာတွေကို အမြဲသိနေတတ်တာပဲ။'

ထိုအချိန်က ကန်းဟယ်ရင် သည် ကွမ်ဂျီအာ က အလွန်ထက်မြက်သူဖြစ်၍ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း ပြန်တွေးကြည့်ပါက အရာများစွာမှာ အံမဝင်ခွင်မကျ ဖြစ်နေသည်။

ယူဟွန်းသည် အနာဂတ်မှ အတိတ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည့် Regressor တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ယူဟွန်းနှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လျှို့ဝှက်ချက်များကို မျှဝေထားပြီး တခြားသူများထံမှ ဖုံးကွယ်ထားကြသည်။

ကွမ်ဂျီအာ ပြသခဲ့သည့် အလွန်အမင်း ဗဟုသုတကြွယ်ဝသော အချက်အလက်များ။

ကွမ်ဂျီအာ။ သူမသည် Regressor တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ကန်းဟယ်ရင် သည် ထိုကောက်ချက်ကို ချက်ချင်းချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။

'ဂျီအာက Regressor ဖြစ်နေရင်တောင် သူမက White Flower Management က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ပဲလေ။'

အတိတ်တုန်းကဆိုရင် သူမအပေါ် မနာလိုဖြစ်ကောင်းဖြစ်မိမည်၊ သို့သော် ယခုအခါ ကွမ်ဂျီအာ သည် ကန်းဟယ်ရင် အတွက် အဖိုးတန်သည့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နှင့် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူမ Regressor ဖြစ်နေတာက ဘာမှမဆိုင်ပါ။ သူမကို ကယ်တင်ရမည့် အကြောင်းအရင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားမည်မဟုတ်ပေ။

'စောင့်နေပါဦး ဂျီအာ။ ငါ အခုချက်ချင်း လာကယ်မယ်။'

ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမကိုယ်သူမ လျှပ်စီးစွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားသည်။

* * *

"အင်း... ဒီကမ္ဘာက တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတာပဲ။"

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဆောဆူမင်သည် အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာ၏ ထူးဆန်းသော တည်ဆောက်ပုံကို မြင်ပြီး စပ်စုသည့်အသံဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။

သူမတစ်သက်တွင် ဤမျှထူးဆန်းသော ကမ္ဘာမျိုးကို မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ အလယ်ပိုင်း ကုန်းမြေ (Central Plains) တွင် ရှိစဉ်ကပင် မည်မျှပင် အပြင်ပိုင်းဂိုဏ်းများဆီ ရောက်သွားပါစေ၊ ဤကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမျိုးကို မတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

"နင် ဘယ်လိုထင်လဲ။"

ဆောဆူမင်သည် မေးခွန်းထုတ်ရင်း အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူမတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ ဆောဆူမင်သည် [Darwin’s Demon] ၏ ပခုံးပေါ်တွင် အေးဆေးထိုင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

"......"

"ဘာလို့ ပြန်မဖြေတာလဲ။ ငြီးငွေ့ဖို့ကောင်းတဲ့ ကောင်ပဲ။"

ဆောဆူမင်သည် တိတ်ဆိတ်နေသည့် ဒါဝင်ကို ကြည့်ကာ လျှာသပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဂျင်ဒိုကျွန်းတွင် Fragment ကိုင်ဆောင်သူများကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် ဒါဝင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အခြားနတ်ဆိုးများနှင့် မတူဘဲ ဒါဝင်မှာ ပုန်းကွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်ခြင်းကဲ့သို့သော စွမ်းရည်များတွင် သိသိသာသာ အားနည်းနေသည်။

ထို့အပြင် ဆောဆူမင်၏ မြှင့်တင်ထားသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဒါဝင်၏ အကြည့်ကို ခံစားမိသဖြင့် သူမထံ ထွက်လာရန် ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါဝင်မှာ ဆောဆူမင် အန္တရာယ်ရှိပါက ကာကွယ်ပေးရန်သာ အမိန့်ရထားပြီး အခြားသီးခြားညွှန်ကြားချက်များ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ဆောဆူမင်၏ အမိန့်အတိုင်း သူ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဆောဆူမင်သည် ဒါဝင်ကို အရင်က မြင်ဖူးထားသဖြင့် သူနှင့်အတူ ခရီးဆက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ဂျီအာက ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။"

ဒီနေရာကို ရောက်နေတာ နာရီအတော်ကြာနေပြီဖြစ်သည်။

အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာအတွင်း လျှောက်လှမ်းနေသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဟု ခံစားရသော်လည်း ကွမ်ဂျီအာ ၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် သူမ မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို မည်မျှပင် ဝေးကွာအောင် ဖြန့်ကျက်လိုက်ပါစေ၊ ထူးဆန်းသော အသံများမှလွဲ၍ ဘာကိုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ စိတ်ကူးယဉ်၍မရနိုင်သော ထူးဆန်းသည့်အရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဤကမ္ဘာကြောင့်ပင် ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ဝီ...။

"ဟူး... နောက်တစ်ခါပြန်လာပြီပေါ့။"

အဝေးမှ တစ်စုံတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအရာမှာ သူမအတွက် မဆန်းတော့သဖြင့် ဆောဆူမင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ နာရီအတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးမှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ လေ့လာစရာကောင်းနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ထိုထက်ပို၍ဆိုရလျှင် သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှည့်လည်ကျက်စားနေသော စိတ်ကယောင်ချောက်ချားဖြစ်စေသည့် အရာများ၏ အတိုက်ခိုက်ခံနေရခြင်းဖြစ်ပြီး ဆောဆူမင်မှာလည်း ထိုသို့သော အရာအချို့ကို ရှင်းလင်းပြီးဖြစ်နေသည်။

"ဒီလိုမျိုး တိုက်ခိုက်လိုက်၊ လျှောက်သွားလိုက်နဲ့ ဘယ်လောက်ကြာအောင် ဆက်လုပ်နေရဦးမှာလဲ မသိဘူး။"

ဆောဆူမင်သည် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဒါဝင်က သူမကို တားဆီးရန် လက်မြှောက်လိုက်သည်။

"ဟင်? ဘာဖြစ်လို့လဲ။ နင် တိုက်ခိုက်မလို့လား။"

ခေါင်းညိတ်သည်။

ဒါဝင်သည် သူ၏ ညာဘက်ပခုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် ဆောဆူမင်ကို အသာအယာ ချပေးလိုက်ပြီး ချဉ်းကပ်လာသော စိတ်ကယောင်ချောက်ချားဖြစ်စေသည့် အုပ်စုဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဆောဆူမင်သည် လက်ပိုက်ကာ ကြည့်နေလိုက်သည်။ တွေးကြည့်လိုက်တော့လည်း ဒီလူကြီး တိုက်ခိုက်တာကို သူ တစ်ခါမှ တိုက်ရိုက်မမြင်ဖူးသေးပေ။ သူ့စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ရှိမလဲဆိုတာ ကြည့်ရတာလည်း မဆိုးလှပေ။

ချွတ်!

ချဉ်းကပ်လာသည့် အရာများမှာ ရပ်တား (raptor) ဒိုင်နိုဆောများနှင့် ဆင်တူသည့် သတ္တဝါများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသော ဧရာမဒါဝင်ကို သွားများဖြဲကာ ခြိမ်းခြောက်နေကြသည်။

ဒါဝင်သည် ရပ်တားများကို ကြည့်ကာ တိုက်ကွက်ပြင်လိုက်သည်။

'ဟို? ဒါကတော့...'

ဒါဝင်၏ တိုက်ကွက်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဆောဆူမင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။

၎င်းမှာ ခဏက သူမ စိတ်ကယောင်ချောက်ချားဖြစ်စေသည့် အရာများကို ရှင်းလင်းစဉ်က အသုံးပြုခဲ့သည့် ကိုယ်ခံပညာရပ်ဖြစ်သည်။

ဒါဝင်သည် ရပ်တားများကို သူ၏လက်သီးဖြင့် ချက်ချင်းပင် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဗုန်း! ဒါဝင်၏ ဧရာမလက်သီးချက်က လေထုကို ရိုက်ခတ်လိုက်သောအခါ ပြင်းထန်သည့် လေလှိုင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရပ်တားအုပ်စုတစ်စုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

တိုက်ပွဲမှာ တစ်ခဏချင်းပင် ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် ဆောဆူမင်သည် လက်ပိုက်ထားရာမှ လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

"တော်လိုက်တာ။ ကြည့်ရုံနဲ့တင် ငါ့ရဲ့ Liuhequan ကို ဒီလောက်ထိ အတိအကျ ကူးချနိုင်တာပဲ။ နင်က တကယ်တော်တဲ့သူပဲ။"

ချီးကျူးစကားကြောင့် ပျော်ရွှင်သွားပုံရသည့် ဒါဝင်သည် ခေါင်းကို အသာကုတ်ကာ ဆောဆူမင်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ဒါဝင်သည် ဆောဆူမင်ရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်ပြီး ဆောဆူမင်မှာလည်း သဘာဝအတိုင်း သူ၏ပခုံးပေါ်သို့ ပြန်တက်ထိုင်လိုက်သည်။

ထူးဆန်းသည့်အတွဲမှာ ကွမ်ဂျီအာ ကို ရှာဖွေရန်အတွက် ထပ်မံ၍ ခရီးဆက်ကြပြန်သည်။

* * *

'ဒါကတော့ တကယ်ကို ခေါင်းခဲစရာပဲ။'

ယူဟွန်းသည် မည်မျှပင် လျှောက်သွားပါစေ ကွမ်ဂျီအာ ၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည်။ ထို့အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှည့်လည်ကျက်စားနေသော စိတ်ကယောင်ချောက်ချားဖြစ်စေသည့် အရာများမှာလည်း သူသွားလေရာနေရာတိုင်း၌ ရှိနေသည်။

ဤကမ္ဘာမှာ ကွမ်ဂျီအာ ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ အရာအားလုံးကို ထင်ဟပ်ပြသနေခြင်းဖြစ်ရာ ထိုအရာများ၏ အမျိုးအစားမှာလည်း အဆုံးမရှိ ကွဲပြားနေသည်။

'ပြီးတော့ သူတို့ကလည်း တိုးပွားလာနေတာပဲ။'

အမှားအယွင်းမရှိပါက လှည့်လည်ကျက်စားနေသည့် အရာများ၏ အရေအတွက်မှာ ဆက်လက်တိုးပွားနေသည်။ ၎င်းတို့နှင့် တွေ့ဆုံရသည့် အကြိမ်ရေမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့သည်။

'အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာက ဝါးမြိုသွားတဲ့ မြို့ထဲမှာရှိတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကရော ဘာဖြစ်သွားကြမလဲ။'

ဂန်းနန်းမြို့သည် ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းရန် အမိန့်မထုတ်ပြန်ခင်ကပင် အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာအတွင်း ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။ ဤစိတ်ကယောင်ချောက်ချားဖြစ်စေသည့် အရာများ လှည့်လည်နေသည့်အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ရှိဦးတော့ သူတို့အရေအတွက်မှာ အလွန်နည်းပါးနေပေလိမ့်မည်။

'သူတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် မြို့ရဲ့ မူလတည်နေရာကို မသိဘဲနဲ့တော့ ငါ ဒီနေရာကနေ ရွှေ့လို့မရဘူး။'

ဤဖြစ်ရပ်၏ အရင်းအမြစ်ကို မဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အုပ်စုတစ်ခုခုကို တွေ့ရှိခဲ့လျှင်ပင် သူတို့ကို ဘေးကင်းအောင် မစောင့်ရှောက်နိုင်ပေ။

ယူဟွန်းသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အမိုးခုံး၏ မျက်နှာကျက်မှာ အမှောင်ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ၏အမြင်ကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

Laplace ၏ မျက်လုံးကို အသုံးပြုခဲ့လျှင်ပင် မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည် သို့မဟုတ် မည်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သူ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

'ဒီကမ္ဘာကို Fragments တွေနဲ့ ဇာတ်လမ်းရဲ့အစေ့အဆန်တွေကြောင့် ဖန်တီးခဲ့တာလို့ ပြောကြတယ်။ အဲဒီလွှမ်းမိုးမှုကြောင့်များလား။'

သူသည် ဤနေရာအတွင်း၌ အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယူဟွန်းသည် Laplace ၏ စွမ်းအားကို ချက်ချင်းပိတ်လိုက်ပြီး ခရီးဆက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

ဘား...။

မည်သည့်နေရာမှန်းမသိသော နေရာတစ်ခုမှ သိုးတစ်ကောင်၏ အော်သံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။ မည်သည့်ဘက်မှမှန်း တိတိကျကျ မပြောနိုင်သော်လည်း သူကြားလိုက်သည်မှာ မှားယွင်းခြင်းမရှိပါက သိုးတစ်ကောင်၏ အော်သံပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအရာကို သိလိုက်ရသဖြင့် ယူဟွန်းသည် မသိစိတ်ကပင် တုန်ယင်သွားသည်။

[ယူဟွန်း၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။]

'မင်းလည်း သိုးအော်သံကို ကြားလိုက်တယ်မလား။'

[ဟင်? အင်း၊ ကြားလိုက်တယ်။ အဲဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ။]

ယူဟွန်း၏ မျက်နှာမှာ ယခင်က မတွေ့ဖူးသည့် တည်ကြည်လေးနက်မှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ တုံ့ပြန်ပုံကို ကြည့်ပြီး ဘိတ်ရွန်းမှာ ထူးဆန်းသော စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

'သေစမ်း။ ဒါက တကယ်ပဲ သိုးတစ်ကောင်ရဲ့ အော်သံပဲ။ ငါ မှားကြားတာဆိုရင် ကောင်းမှာ။'

[သိုးအော်သံမှာ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ။]

'ဒါက သာမန်သိုးမဟုတ်ဘူး။ သိုးငယ်လေးတစ်ကောင်ရဲ့ အော်သံပဲ။'

[အဲဒါမှာ ဘာက ခက်ခဲနေလို့လဲ။]

'ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက သာမန်ပြဿနာမဟုတ်လို့ပဲ။'

ယူဟွန်းအတွက်မူ ဤသိုးငယ်လေး၏ အော်သံမှာ ကောင်းမွန်သော မှတ်ဉာဏ်များမဟုတ်ပေ။

ကြာလှပြီလည်း မဟုတ်ပေ။ ဤသိုးငယ်လေး အော်ပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ယူဟွန်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် စမ်းသပ်မှုများနှင့် တိုက်ရိုက်ပတ်သက်နေသည်။

'ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ။'

ဂျီအာက စမ်းသပ်မှုတွေရဲ့ တစ်ဝက်တောင် မပြီးသေးဘူးလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။

သို့သော် ဤသိုးငယ်လေး၏ အော်သံမှာ သူ မှားယွင်းခြင်းမရှိပါက ၉၉ ခုမြောက် စမ်းသပ်မှုအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည့် 'နိမိတ်' တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

ယူဟွန်း၏ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ဂျီအာသည် ၅၀ ခုမြောက် စမ်းသပ်မှုကိုပင် အနည်းငယ်မျှသာ အောင်မြင်ခဲ့ဖူးသည်။

ဂျီအာသည် ဤအကြောင်းကို လိမ်ပြောစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သို့သော် ၉၉ ခုမြောက် စမ်းသပ်မှုမှာ သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရှိနေသည်ဆိုသည့်အချက်က တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ်ကိုသာ ဆောင်သည်။

'အဲဒီသံသရာတွေရဲ့ တံဆိပ်ခတ်ထားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပွင့်ထွက်သွားတာပဲ။'

ကွမ်ဂျီအာ သည် သံသရာ ၂ မှ ၁၀ အတွင်း ဘာတွေလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ယူဟွန်း လုံးဝမသိပေ။ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ တံဆိပ်ခတ်ခံထားရပြီး ယူဟွန်း၏ စာအုပ်ဖတ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ဖြင့်ပင် ထိုမျှအထိ အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း သိုးငယ်လေး၏ အော်သံက ယူဟွန်းအတွက် အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။ ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမ၏ သံသရာအစောပိုင်းကာလများတွင် ၉၉ ခုမြောက် စမ်းသပ်မှုအထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

'ဒါဆိုရင်တော့ ဒါက တကယ်ကို အခြေအနေဆိုးပြီ။'

[ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။]

'သိုးငယ်လေးရဲ့ အော်သံဆိုတာ နောက်ထပ် ဒီအဖြစ်အပျက် လာတော့မယ်လို့ ပြောတာပဲ။'

ဘိတ်ရွန်းက ဘာဖြစ်တာလဲဟု မမေးခင်မှာပင် လေထုထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည့် အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ကြည်လင်ပြတ်သားသော ထိုအသံသည် သူ မှားကြားခြင်းဖြစ်မည်ဟု တွေးခဲ့သည့်အပေါ် လှောင်ပြောင်လိုက်သလိုပင်။

ယူဟွန်းသည် ကဗျာတစ်ပိုဒ်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"သိုးငယ်လေးသည် တံဆိပ်ခုနစ်ခုအနက်မှ တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ အသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။"

「လာခဲ့လော့!」

ပဲ့တင်ထပ်သော အသံတစ်ခုသည် အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဗုံးတစ်လုံးပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုကို အဝေးမှ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယူဟွန်း၏ အေးစက်သော အကြည့်တို့သည် ထိုစွမ်းအင်လှိုင်း လာရာအရပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

"၉၉ ခုမြောက် စမ်းသပ်မှု။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ မြင်းစီးသူရဲ လာတော့မည်။"