ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 334: | NovelPing

"ဆုလာဘ်တဲ့လား..."

ယူဟွန်းက လော့ဖ်အိုအော့ (Lotfiout) ၏ စကားကို တွေးတောရင်း ကျေနပ်သည့်အလား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်များ စိတ်ကူးထားတာလဲခင်ဗျ?"

"ဟားဟား။ ငါ့ကို ပြန်မေးနေတာလား?"

ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဤသို့သောမေးခွန်းမျိုးသည် အလွန်ရိုင်းစိုင်းသည်ဟု ယူဆရမည်ဖြစ်သော်လည်း လော့ဖ်အိုအော့ကမူ နူးညံ့သိမ်မွေ့သောစိတ်ဖြင့် ၎င်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယူဟွန်းသာမရှိပါက သူသည် မိမိ၏ကုမ္ပဏီအတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ ခိုအောင်းနေသော ပိုးကောင်ကို သတိပြုမိမည်မဟုတ်ပေ။

မန်နေဂျာတစ်ဦးတင်မကဘဲ အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာတစ်ဦးပင်လျှင် Praytion ၏ လှည့်ကွက်များထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထားရမည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

ကုမ္ပဏီဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်တိုင်ဟု ဆိုနိုင်သဖြင့် သူကိုယ်တိုင် အဆင်ပြေနေသရွေ့ ကုမ္ပဏီပြိုလဲသွားမည်မဟုတ်သော်လည်း ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုတစ်ခုတော့ ရှိလာမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထို့ကြောင့် လော့ဖ်အိုအော့သည် ယူဟွန်းကို ထိုက်တန်သော ဆုလာဘ်တစ်ခု ပေးလိုသော်လည်း မည်သည့်အရာက သင့်လျော်မည်ကိုမူ မစဉ်းစားမိသေးပေ။

"မင်းက မန်နေဂျာရာထူးကို လိုချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒါရိုက်တာရာထူးသစ် တစ်ခုခုကို လိုချင်တာလား? ငါသာ ဝင်ပါပေးမယ်ဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

ယူဟွန်း၏ အရည်အချင်းမှာ ပြည်ပသို့ အပို့ခံရပြီးနောက် ပြန်လာသည့်အချိန်ကတည်းက လုံလောက်စွာ သက်သေပြပြီးဖြစ်သည်။

ထိုမျှသာမက သူသည် ပြန်လာပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို သူ့အတွက် ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့သော ဒယ်မီယာလို့စ် (Demialos) ကို အပြစ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

'ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်တွေကို ဒီလိုမျိုး စုစည်းခိုင်းတယ်ဆိုတာက ဒီလိုဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခဲ့တာပဲ။'

လော့ဖ်အိုအော့က သူ့မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက သတိကြီးစွာဖြင့် စကားစလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌခင်ဗျာ၊ ဒယ်မီယာလို့စ်နဲ့ ဒီ ဂီယွန် (Georn) ကိစ္စက ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ?"

"အော်၊ ဟုတ်သားပဲ။ ငါ့စိတ်တွေ လွင့်ပါးနေတာနေမှာပါ။"

သူသည် ယူဟွန်းကြောင့် စိတ်ဝင်စားလွန်းအားကြီးသဖြင့် အရေးကြီးဆုံးကိစ္စကို မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

သို့မဟုတ် အရေးကြီးဆုံးကိစ္စ မဟုတ်のかもしပေ။ ထိုကဲ့သို့ ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသူကို ရုံးချုပ်၏ မြင့်မားသောရာထူးသို့ တင်မြှောက်ပေးရခြင်းထက် ပိုအရေးကြီးသည့်အရာ သူ၌ မရှိနိုင်ပေ။

'ဟုတ်တယ်၊ ဂီယွန်ကိစ္စကို အရင်ရှင်းရမယ်။ ငါ ဘယ်လောက်ပဲ သည်းခံပေးပါစေ၊ ငါ့အောက်မှာ ဒီလိုမျိုး ပြင်းထန်တဲ့ အမှားတွေ ကျူးလွန်နေတာကို ဒီအတိုင်း ရပ်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး။'

ဤဖြစ်ရပ်ကို လုံးဝဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်သော်လည်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် နည်းလမ်းများတော့ ရှိသေးသည်။

"ကောင်းပြီ။ အရင်ဆုံး ဒယ်မီယာလို့စ်ကို ငါ့မျက်စိရှေ့ကနေ ဖယ်ရှားလိုက်ကြ။"

"သူ့ကို အရေးယူရမလားခင်ဗျ?"

"အရေးယူရမလား? ဘယ်လောက်တောင် ရယ်စရာကောင်းတဲ့ စကားလဲ။ သူ့ကို ဒီလိုမျိုး အေးအေးဆေးဆေး လွှတ်ပေးလိုက်တာက ငါပေးနိုင်တဲ့ အကြီးမားဆုံးသော ကရုဏာပဲ။"

လော့ဖ်အိုအော့က ထိုဘုတ်အဖွဲ့ဝင်ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အောက်ပိုင်းမပါဘဲ အပေါ်ပိုင်းသာ မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သတ္တဝါ။ မိုဒီယပ်စ် (Modeus) ဟုခေါ်သော ဒါရိုက်တာ မဟုတ်ပါလော။

စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော လူတစ်ယောက်ပေ။

"ကုမ္ပဏီနဲ့ ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး ထောင့်ကပ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့သူကို အခုမှ ကရုဏာပြဖို့ ပြောနေတာလား?"

"မ-မဟုတ်ရပါဘူး! ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်လိုက်ပါ့မယ်!"

ဒါရိုက်တာ မိုဒီယပ်စ်က တယ်လာ (တယ်လာ) များကို ဒယ်မီယာလို့စ်အား ဆွဲခေါ်သွားရန် အလျင်အမြန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာ ဟာတာ (Hata) သေဆုံးသွားသည့်အချိန်ကတည်းက ဒယ်မီယာလို့စ်မှာ စိတ်ဓာတ်များ လုံးဝကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

တယ်လာပေါင်းများစွာကို နင်းချေပြီး လက်အောက်ငယ်သားများကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် အုပ်ချုပ်ကာ ဤရာထူးသို့ တက်လှမ်းလာသူတစ်ဦးအတွက်မူ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ပျက်စီးယိုယွင်းသော အဆုံးသတ်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ဘဝမှာ ဤမျှနှင့် ပြီးဆုံးသွားမည် မဟုတ်ပေ။

"မျှော်လင့်ထားလိုက်ပါ။"

ဒယ်မီယာလို့စ်ကို ဆွဲခေါ်သွားသူမှာ ဒါရိုက်တာ ဥတာတာ (Utata) ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီကအထိ သူ့ခေါင်းထဲတွင် အနီရောင်အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"မင်း သေရမှာ မဟုတ်ဘူး။ သေဖို့ တောင်းပန်ရင်တောင် မင်း သေရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဥတာတာသည် မိမိ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအတွက် အငြိုးအတေးကို မမေ့လျော့ခဲ့ပေ။ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူမှာ အသွင်ယူထားသည့် အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာ ဟာတာ ဖြစ်သော်လည်း ဒယ်မီယာလို့စ်တွင်လည်း အပြစ်ကင်းစင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သူ့ကို ဤသို့ ဖမ်းဆီးရမိရန် သူ မည်မျှပင် တောင့်တခဲ့ရသနည်း။

သူ့ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စွန့်ပစ်လိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ သေခြင်းတရားဆိုသည်မှာ မရှိနိုင်သော၊ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ထာဝရနာကျင်မှုထောင်ချောက်ထဲတွင် သူ အကျဉ်းချခံရလိမ့်မည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဥတာတာက ထိုသို့ ဖြစ်လာအောင် လုပ်ဆောင်ပေးမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

"ဒယ်မီယာလို့စ်ကိစ္စ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ကျန်တဲ့ကိစ္စက... ဂီယွန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စပဲ။"

"အဲဒီအပိုင်းကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲခင်ဗျ?"

"အရင်ဆုံး၊ တိတ်တိတ်လေး ထားလိုက်ပါ။"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်ရင် ဂီယွန်ရဲ့ အရိုက်အရာဆက်ခံသူ၊ လီယန် ဆိုတဲ့သူက..."

"လီယန် လေ။ သူက ဂတ် (Gard) ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက်လို့ ပြောကြတယ်။ ငါ သူ့ကို သီးသန့်တွေ့ဆုံပြီး စကားပြောဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။"

ဥက္ကဋ္ဌကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သည်။ လီယန် သည် မည်သို့သော စရိုက်ရှိသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဂီယွန်ကိစ္စကို အကြောင်းပြပြီး ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ကို ရန်စမည်ဆိုပါက ပြဿနာဖြစ်လာနိုင်သည်။

သူ့ဘက်တွင် ဆင်ခြေများ ရှိသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ညှိနှိုင်းရန် နေရာရှိလိမ့်မည်။

"ဒါပေမဲ့ တခြားသက်သေတွေ ရှိနေသေးတယ်လေ။"

"တခြားသက်သေတွေ? သူတို့က ဒုတိယမျိုးဆက်လောက်ပဲ ရှိတာမဟုတ်လား? တတိယမျိုးဆက် အရေးမပါတဲ့သူတွေပဲလေ။"

တတိယမျိုးဆက်ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ လော့ဖ်အိုအော့သာလျှင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်များကို အရေးမပါသူများဟု သတ်မှတ်ရဲသူ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အသစ်တစ်ပါး မွေးဖွားလာသည်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လာရောက်ကြည့်ရှုသူ အများစုမှာ ဂီယွန်အပေါ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အကြောင်း သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုအကြောင်းကို အသေးစိတ် မသိကြပေ။

အချို့က သံသယဝင်ပြီး ဤဘက်ကို စောင့်ကြည့်နေနိုင်သော်လည်း အမှန်တရားကိုမူ လူအနည်းငယ်သာ သိကြသည်။

လော့ဖ်အိုအော့၏ အမြင်အရ လီယန် ကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ကိုင်တွယ်လိုက်လျှင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"ကျန်တဲ့သူတွေက ဒါကို ကိုင်တွယ်လိုက်ကြ။ ဒီနေ့ နောက်ထပ် အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာတစ်ယောက်ကို ငါ အစားထိုးရတာမျိုး မဖြစ်ချင်ရင် ကောင်းကောင်းလုပ်ကြ။"

"ပြဿနာ မရှိပါဘူးခင်ဗျ။"

"သွားကြတော့။"

လော့ဖ်အိုအော့၏ အမူအရာကြောင့် မိုဒီယပ်စ်နှင့် ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်များမှာ တရားရုံးခန်းထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ယနေ့မှစ၍ ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်များ၏ မောက်မာမှုမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားလိမ့်မည်။

"မင်းတို့လည်း သွားကြတော့။"

လော့ဖ်အိုအော့က မန်နေဂျာအဆင့် တယ်လာများကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့တွင် ဆက်နေရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပေ။

မန်နေဂျာများမှာလည်း ဤအဆင်မပြေသော နေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာလိုသဖြင့် လော့ဖ်အိုအော့ အမိန့်ပေးသည်နှင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဆယ်လက်စ်တီနာ (Celestina) မှာ ပြန်သွားရမည်ကို နှမြောတသဖြစ်နေသော်လည်း ဥက္ကဋ္ဌ၏အမိန့်ကို မငြင်းဆန်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တာပဲ။ တစ်ချိန်ချိန်မှာ ထမင်းအတူစားကြတာပေါ့။"

"ဟုတ်ကဲ့ခင်ဗျ။"

ဆယ်လက်စ်တီနာက ယူဟွန်း၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ အားပေးပြီး တရားရုံးခန်းထဲမှ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

ယခုအခါ ယူဟွန်း၊ လော့ဖ်အိုအော့နှင့် အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာအသစ် ဂါလစ်ဇ် (Galitz) တို့သာ အခန်းထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သတိထားစရာလူ မရှိတော့သဖြင့် လော့ဖ်အိုအော့က ယူဟွန်းကို အဖြေအတွက် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ့မေးခွန်းအတွက် မင်းရဲ့အဖြေက ဘာလဲ?"

"ဒါရိုက်တာရာထူးအကြောင်း ပြောတာလား? တကယ်ကိုပဲ ရက်ရောတဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုပါ၊ ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော့်အတွက်တော့ စောသေးတယ်လို့ ထင်ပါတယ်ခင်ဗျ။"

"ဟား။ ငါက မင်းကို အရေးပါတဲ့ဆုလာဘ်တစ်ခု ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ၊ မင်းက ဒါရိုက်တာရာထူးကိုတောင် ငြင်းပယ်တာလား? ဒါဆို ပြောစမ်းပါဦး။ မင်း ဘာလက်ဆောင်ကို လိုချင်တာလဲ?"

ယခုမူ ဆုလာဘ်မဟုတ်တော့ဘဲ လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။ တယ်လာ ယူဟွန်းအပေါ် လော့ဖ်အိုအော့၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ထိုမျှအထိ ကြီးမားလှသည်။

ဤကုမ္ပဏီသည် ထိုသို့သော အရည်အချင်းရှိသူကို လိုအပ်သည်။ လော့ဖ်အိုအော့က ယူဟွန်းသည် ရုံးချုပ်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးသူဟု ထင်မြင်သည်။

"အော်၊ တစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်ခင်ဗျ။"

"ကောင်းပြီ။ ဘာလဲ ပြော။"

"ကျွန်တော် အလုပ်က ထွက်ချင်ပါတယ်ခင်ဗျ။"

"ဟင်...!"

လော့ဖ်အိုအော့မဟုတ်ဘဲ ဂါလစ်ဇ်ကသာ အသက်ရှုသံ ပြင်းပြင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ယူဟွန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူဆိုလိုသည်မှာ အဘယ်နည်းဟု မေးမြန်းနေသည့်အလား ဖြစ်သည်။

လော့ဖ်အိုအော့၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်နေသည့် လက်ပင် အနည်းငယ် ပိုမြန်လာသည်။

"အရမ်းရယ်ရတဲ့ နောက်ပြောင်မှုတော့ မဟုတ်ဘူးနော်။"

"နောက်ပြောင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် တကယ်ကို အလုပ်က ထွက်ချင်တာပါ။"

"...ငါ ကြားတာ မှားနေတာလား? မင်းက အခုမှ လက်ထောက်မန်နေဂျာအဖြစ် ရာထူးတိုးထားတာ၊ မင်းသာ လိုချင်ရင် ဒါရိုက်တာနေရာကို အလွယ်တကူ ရနိုင်တယ်လေ။"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ မှန်ပါတယ်။ အဲဒီလိုလုပ်ရင် ကျွန်တော် ဒီ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ထဲမှာ တကယ်ကို အာဏာကြီးမားမှာပါ။"

"..."

ယူဟွန်း၏ စကားကြောင့် ဂါလစ်ဇ်မှာ သူအဘယ်ကြောင့် ငြင်းပယ်သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။

သူ၏ အရေးတကြီး အကြည့်များမှာ လော့ဖ်အိုအော့ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ယူဟွန်းသည် ဥက္ကဋ္ဌကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေသော်လည်း ထိုစိုးရိမ်မှုမှာ မလိုအပ်သော စိုးရိမ်မှုသာ ဖြစ်သည်။

“ဟားဟား။ ဟားဟားဟား! ဟုတ်တာပေါ့၊ မင်းလို စဉ်းစားတွေးခေါ်တတ်သူဆိုရင်တော့ အိပ်မက်ကိုလည်း အကြီးကြီး မက်သင့်တာပေါ့။ ဟုတ်တယ်၊ မင်းက အာဏာတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားပါစေ၊ မင်းအထက်မှာ အမြဲတမ်း တစ်ယောက်ယောက်တော့ ရှိနေဦးမှာပဲ။ ကုမ္ပဏီဆိုတာ ဒီလိုပဲလေ။”

“ဒါလည်း ဟုတ်မှာပါခင်ဗျ။”

“တကယ်လို့ မင်းက လုံးဝဥဿုံ အာဏာကို လိုချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်သူကမှ မနှောင့်ယှက်တဲ့ စစ်မှန်တဲ့ လွတ်လပ်မှုကို လိုချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။”

လော့ဖ်အိုအော့က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ပေါ်မှ လက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

အင်္ဂတေမျက်နှာဖုံးတစ်ခုလို ဖြစ်နေသော သူ၏မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်လိမ်သွားသည်။

ကရွတ်။

အင်္ဂတေနှင့်တူသော မျက်နှာပြင်မှ ကွဲအက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မင်း ဥက္ကဋ္ဌနေရာကို လိုချင်တာလား?”

“လိုချင်တယ်ဆိုရင်ကော?”

“မင်း ယူနိုင်ရင် ယူလိုက်လေ။”

ဂါလစ်ဇ်မှာ အသက်ရှုရ ကြပ်လာသည်။ သို့သော် သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် နေရာမရှိပေ။

နူးညံ့စွာ ပြုံးနေသည့် ယူဟွန်း၏ အကြည့်များနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ရူးသွပ်မှုတို့ဖြင့် ပြုံးနေသည့် လော့ဖ်အိုအော့၏ အကြည့်တို့မှာ လေထဲတွင် ဆုံတွေ့သွားကြသည်။

အရှုံးပေးလိုက်သူမှာ ယူဟွန်းပင် ဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော် ကြောက်ပါတယ်။ ဒီနေ့ ခင်ဗျားရဲ့ အစစ်အမှန်ကို မြင်လိုက်ရပြီးမှတော့ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခင်ဗျားကို စိန်ခေါ်ရဲပါ့မလဲ?”

“အေးလေ။ ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ။”

လော့ဖ်အိုအော့က သူ၏ ပုံမှန် အမူအရာမရှိသော မျက်နှာသို့ ပြန်ပြောင်းသွားသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ သရုပ်ဆောင်ခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ယူဟွန်းနှင့် ဂါလစ်ဇ်တို့ ရိပ်မိကြသည်။

လော့ဖ်အိုအော့သည် ယူဟွန်းက သူ့ကို ဖျော်ဖြေပေးလိမ့်မည်ဟု တကယ်ပင် မျှော်လင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယူဟွန်းက ထိုသို့ ဖြစ်စေချင်သည် မဟုတ်ပေ။ လော့ဖ်အိုအော့ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် မလိုပေ။

“အမြင့်ဆုံးနေရာကနေ အုပ်ချုပ်ပြီး လူတိုင်းကို ဖိနှိပ်ထားတာမျိုးက ကျွန်တော့်အကြိုက် မဟုတ်ပါဘူး။”

“ဒါဆိုရင်ကော?”

“ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်က လွတ်လပ်စွာ လုပ်ကိုင်ရတာကို ပိုသဘောကျတယ်။ အလုပ်က ထွက်မယ့်ကိစ္စကတော့ ကျွန်တော် တကယ်ပြောတာပါ။ အခုထိတော့ လိုအပ်တာတွေ ရှိနေလို့သာ တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်နေခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းပေါ် လျှောက်လှမ်းဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်။”

“ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်း။ လွတ်လပ်သော အလုပ်သမား (Freelancer) ဖြစ်ချင်တာလား?”

“အဲဒီလိုမျိုးပါပဲ။”

“ဟားဟား။ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ။ ဟုတ်တယ်၊ မင်းရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းနဲ့ဆိုရင် ရုံးချုပ်ကနေ ထွက်ပြီး တစ်ယောက်တည်း လုပ်ရင်တောင် ကောင်းကောင်း အဆင်ပြေမှာပါ။ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီသစ် တည်ထောင်ဖို့ စိတ်ကူးရှိနေတာလား?”

“အထူးတလည်တော့ မရှိပါဘူး။”

“ဒါဆိုရင် အလုပ်က ထွက်စရာ မလိုပါဘူး။ မင်း တောင်းဆိုရင် ဘယ်သူမှ မင်းကို မနှောင့်ယှက်အောင် ငါ လုပ်ပေးနိုင်တယ်။”

“ကျွန်တော် လျှောက်လှမ်းမယ့် လမ်းကြောင်းကို ထည့်တွက်ကြည့်ရင် ဘယ်အရာကမှ ကျွန်တော့်ကို အနှောင့်အယှက် မပေးစေချင်ပါဘူး။”

ယူဟွန်း၏ စကားမှာ ကုမ္ပဏီကိုယ်တိုင်က သူ့အတွက် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုလိုနေသည်။

ထိုစကားများမှာ စော်ကားရာ ရောက်နိုင်သော်လည်း လော့ဖ်အိုအော့ကမူ စိတ်ဝင်စားသလိုဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်း မေ့နေပုံရတယ်၊ ငါက အရည်အချင်းရှိသူတွေအပေါ် အလွန်တပ်မက်သူပါ။ တချို့က ငါ့ကို ထောပတ်ဘုရင်လို့ ခေါ်ကြပေမဲ့ ငါကတော့ ကွဲပြားပါတယ်။ ငါနဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ ဘုရင်ဆိုတဲ့ ဘွဲ့တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။”

လောဘဘုရင် (King of Greed)။

သူသည် အသုံးမဝင်သူများကို ရက်စက်စွာ စွန့်ပစ်တတ်သော်လည်း တန်ဖိုးရှိသူများကိုမူ မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို မိမိပိုင်ဖြစ်အောင် လုပ်ယူရာတွင် လောဘကြီးသူ ဖြစ်သည်။

အရည်အချင်း မရှိသူများကို ဖယ်ထုတ်ပြီး တန်ဖိုးရှိသူများကိုမူ စည်းစိမ်ဥစ္စာများဖြင့် ပုံပေးတတ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ကို လော့ဖ်အိုအော့၏ စရိုက်နှင့် ကိုက်ညီအောင် တည်ထောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်း ငါ့လက်ထဲကနေ လွတ်မြောက်သွားရင်တောင် တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲ ရောက်မသွားဘူးလို့ အာမခံနိုင်မလား? ကသတ်စစ် (Catharsis) နဲ့ ဒမ်ချွန် (Damcheon) ကကော ဘယ်လိုလဲ? သူတို့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်တွေကို မင်း ငြင်းပယ်နိုင်ပါ့မလား?”

“ကျွန်တော်က Exodus နဲ့ ဟာသအဖွဲ့ ကို သဘောမကျပါဘူး။”

“ဒါဆိုရင် ပြဿနာပဲ။ ငါ့ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းပယ်ပြီးနောက် ဒီလို ကြမ်းတမ်းတဲ့လောကမှာ မင်း ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နိုင်ဖို့ဆိုရင် သင့်တော်တဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ ဘယ်လိုလဲ? ငါ မင်းရဲ့ အထောက်အပံ့ပေးသူ ဖြစ်ပေးမယ်။”

ဥက္ကဋ္ဌ လော့ဖ်အိုအော့ကိုယ်တိုင်က ယူဟွန်းကို ထောက်ပံ့ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

သာမန် တယ်လာ တစ်ယောက်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ကမ်းလှမ်းချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်ပြီး ဒူးထောက်ကာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း လက်အုပ်ချီမိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယူဟွန်းကမူ ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ပေ။

“ကျွန်တော် စာတန်နဲ့ မိုက်ကယ်တို့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကိုတောင် ငြင်းပယ်ခဲ့တဲ့ တယ်လာဆိုတာ မေ့သွားပြီလား?”

ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ အရှင်သခင် စာတန်နှင့် အီဒင် ၏ မဟာတမန်တော်ကြီး မိုက်ကယ်။

ဇာတ်လမ်းများ၏ ဘုရင် လော့ဖ်အိုအော့အနေဖြင့် သူတို့ထက် သာလွန်သော သို့မဟုတ် တူညီသော အကျိုးကျေးဇူးကို ပေးနိုင်ပါမည်လော?

ထို အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားကြောင့် လော့ဖ်အိုအော့မှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားသည်။

စိတ်ကို ပြန်ထိန်းပြီးနောက် လော့ဖ်အိုအော့က ယူဟွန်းကို ထပ်မံ စည်းရုံးရန် ကြိုးစားသည်။

“မင်း ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ ငါ သိတယ်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း (Book of Genesis) ရဲ့ အပိုင်းအစတွေကို စုဆောင်းချင်တာ မဟုတ်လား?”

လိုဂိုစ် ၏ သားတစ်ယောက်အနေဖြင့် လော့ဖ်အိုအော့သည် ကမ္ဘာဦးကျမ်းအကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ အပိုင်းအစများကို စုဆောင်းရန် အရည်အချင်း မမီခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ တည်ရှိမှုကိုမူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

“မင်း တစ်ယောက်တည်း လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းလို့ ဘယ်သူ ပြောလဲ?”

“ဘာ…”

“ကျွန်တော် အလုပ်က ထွက်လိုက်တယ်၊ လွတ်လပ်တဲ့ အလုပ်သမား ဖြစ်သွားတယ်၊ ဘယ်သူ့ဆီမှာမှ မဝင်ဘူးဆိုတိုင်း တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ ကတိပေးထားတဲ့ ပါတနာ ရှိပြီးသား။”

“အဲဒီပါတနာက ငါ့ထက် သာတယ်လို့ ပြောချင်တာလား?”

ထိုသို့ဆိုလျှင် စော်ကားရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

လော့ဖ်အိုအော့၏ အသံတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ စတင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူ၏ အရည်အချင်းအပေါ် တပ်မက်မှုမှာ တဖြည်းဖြည်း ဒေါသအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ယူဟွန်းကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ဒေါသဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ငါ လော့ဖ်အိုအော့က ပါတနာ တစ်ယောက်တည်းကြောင့် အရိပ်မိုးခံရမယ်လို့ ပြောချင်တာလား!”

“သာမန် ပါတနာတော့ မဟုတ်ဘူး။”

“သာမန် မဟုတ်ဘူးပေါ့! အဲဒီသတ္တဝါက ငါနဲ့ တန်းတူပဲလို့ ပြောချင်တာလား?”

“ဟုတ်တယ်။ အတိအကျပါပဲ။”

ယူဟွန်း၏ ပေါ့ပါးသော အဖြေကြောင့် လော့ဖ်အိုအော့မှာ သူ ကြားလိုက်သည်ကို မှားယွင်းစွာ ကြားမိသလားဟု တွေးကာ ဝေဝါးသွားသည်။

“စောင့်ကြည့်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော် သူ့ကို ခေါ်ထားပြီးသားမို့ မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာပါ။”

“ဘာ…”

“အို... ဒါပေမဲ့လည်း၊ ခင်ဗျားက ဘယ်သူ့ခွင့်ပြုချက်နဲ့ ကိုယ့်သဘောအတိုင်း ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် လုပ်နေတာလဲ?”

ထိုအချိန်တွင်။

မည်သူ့ကိုမျှ ဝင်ခွင့်မပေးသော တရားရုံးခန်းထဲတွင် တတိယပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ နုပျိုပြီး မကျိုးမပဲ့သော အသံဖြစ်သော်လည်း လော့ဖ်အိုအော့မှာ ထိုအသံထဲမှ ရင်းနှီးနေသော တည်ရှိမှုကို သိလိုက်သည်။

သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မသိဘဲ နေနိုင်ပါ့မလဲ?

“…အိုအီလို (Oelo)။”

“ဟေ့၊ လော့ဖ်အိုအော့။ မတွေ့တာ ကြာပြီနော်။ နေကောင်းတယ် မဟုတ်လား။”

ယူဟွန်း၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်လေးတစ်ယောက်က လော့ဖ်အိုအော့ကို လက်ပြ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။