လော့ဖ်အိုအော့၏ ခေါင်းပြတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ဘေးဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ယိုင်လဲသွားသည်။
သူ၏ ဧရာမအသားတုံးကြီးသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ကျယ်လောင်သော အသံမြည်ဟည်းသွားသည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည့် ထူးဆန်းသောတုတ်ကောက်မှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး ခန်းမအလယ်ဗဟိုသို့ လူးလိမ့်သွားသည်။
“အာ၊ ဥက္ကဋ္ဌကြီး!”
“ဒါရိုက်တာဟာတာ! ဒါ… ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ!”
ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်နေသော မျက်လုံးများအားလုံးသည် ဒါရိုက်တာဟာတာဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူသည် လူအများရှေ့မှောက်တွင် ဥက္ကဋ္ဌကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် လျှာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကိုသပ်ကာ ကန်းယူဟွန်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“အသုံးမကျတဲ့ကောင်၊ ငါ့အစီအစဉ်ကို မင်းဝင်နှောင့်ယှက်တယ်။ ဒီနေရာကိုရောက်ဖို့ ငါဘယ်လောက်တောင် ဒုက္ခခံခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား?”
ကန်းယူဟွန်းက ပြန်မဖြေပေ။ သူသည် ဟာတာကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့်သာ မော့ကြည့်နေသည်။
ကန်းယူဟွန်းထက် ပို၍ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသူမှာ ဂါလီယက်ဇ်ဖြစ်သည်။ သူသည် ကန်းယူဟွန်း ပြန်ရောက်လာသည့်အတွက် ဝမ်းသာနေသော်လည်း ဟာတာပြုလုပ်လိုက်သည့် လုပ်ရပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စကားပင်မပြောနိုင်တော့ပေ။
“ဟာတာ၊ မင်း… ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ…”
ဂါလီယက်ဇ်နှင့် ဟာတာတို့မှာ အတန်းဖော်များဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တစ်နေ့တည်းတွင် မွေးဖွားခဲ့ကြပြီး၊ တစ်နေ့တည်းတွင် စာမေးပွဲဖြေဆိုခဲ့ကြကာ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းတွင် တယ်လာများအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အချင်းချင်းရင်းနှီးကြသော်လည်း ယခုမူ အတန်းဖော်များထဲတွင် ဟာတာတစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ဟာတာသည် ဗဟိုရုံးချုပ်၏ ဒါရိုက်တာရာထူးအထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဂါလီယက်ဇ်မှာမူ အလုပ်ကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်နှင့်စွန့်လွှတ်ကာ နောက်ကွယ်တွင်သာ နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဂါလီယက်ဇ်သည် ဟာတာကို ဆက်လက်၍ ကောင်းသောမိတ်ဆွေတစ်ယောက်နှင့် ထူးချွန်သော တယ်လာတစ်ယောက်အဖြစ် ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်သည်။
“ဘာလို့လဲ၊ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲလို့!”
“ဂါလီယက်ဇ်။”
ဟာတာသည် ဂါလီယက်ဇ်ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“မင်းနားလည်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါပြောပြရင်တောင် မင်းသဘောပေါက်မှာမဟုတ်ဘူး။”
“ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလိုပြောရတာလဲ?”
“သေချာတာတစ်ခုတော့ရှိတယ်။ ဒါဟာ ဒီလောကကြီးအတွက် လုပ်ကိုင်ပေးရမယ့် ကိစ္စတစ်ခုပဲ။”
လောကကြီးအတွက် လိုအပ်တာ ဟုတ်ပါရဲ့လား? သို့သော် သူဘာကြောင့် ဥက္ကဋ္ဌကို သတ်ရတာလဲ? ဥက္ကဋ္ဌနှင့်ပတ်သက်၍ ပြဿနာရှိလျှင် ဘုတ်အဖွဲ့အစည်းအဝေးခေါ်ယူကာ အစီအစဉ်တင်ပြ၍ ရနိုင်သည်မဟုတ်ပါလော။
မည်သူမျှ ဟာတာကို ပြန်မပြောဝံ့ကြပေ။ လော့ဖ်အိုအော့၏ ခေါင်းကိုဖြတ်လိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ သူသည် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။
“မင်းအံ့ဩပုံမရပါလား။”
ဟာတာသည် ဂါလီယက်ဇ်ထံမှ အကြည့်ကို ကန်းယူဟွန်းဆီသို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။
“ငါက ဘာလို့အံ့ဩရမှာလဲ?”
“ဥက္ကဋ္ဌကြီး သေသွားတာကို မင်းမတုန်လှုပ်ဘူးလား?”
“မင်းကိုယ်တိုင်သတ်လိုက်တာလေ၊ ငါက ဘာလို့တုန်လှုပ်ရမှာလဲ? ဒါမှမဟုတ် ဥက္ကဋ္ဌကြီးကို မသေနိုင်တဲ့သူလို့ ငါထင်နေမယ်လို့ မင်းမျှော်လင့်ထားတာလား?”
“မဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါမဟုတ်ဘူး။ ငါမှားသွားတယ်။ မင်းလည်း ငါနဲ့တစ်ပုံစံတည်း မြင်နိုင်တဲ့သူပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါခဏမေ့သွားခဲ့တယ်။”
တစ်ပုံစံတည်း။
ဟာတာ၏ စကားကြောင့် ကန်းယူဟွန်းသည် သူလည်း ကိုဒက်စ် အပိုင်းအစများအကြောင်း သိထားကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ သူသည် အပိုင်းအစများအကြောင်း သိထားသဖြင့် ဂျီအိုရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ထက်ပို၍ ဟာတာသည် အပိုင်းအစများအကြောင်း သိရှိရုံသာမက ၎င်းတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အခွင့်အာဏာပါ ရှိထားသည်။
ထိုအခါ သူ၌ မေးခွန်းတစ်ခုပေါ်လာသည်။
သူသည် အပိုင်းအစများ၏ တည်ရှိမှုကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိရှိထားပုံရသော်လည်း၊ အဘယ်ကြောင့် ၎င်းတို့ကို စုဆောင်းမထားခဲ့သနည်း။
‘ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ချင်လို့လား?’
သူသည် မိမိလုပ်ရပ်ကို အကြောင်းပြချက်ပေးနေရုံသက်သက်ဟု မထင်ရပေ။
သို့သော်လည်း သူ့ကိုမေးမြန်းရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ဒါရိုက်တာဟာတာသည် ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းကို သစ္စာဖောက်ကာ ဥက္ကဋ္ဌကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် ဆိုးရွားသော ရာဇဝတ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်မှာ ပြောင်းလဲသွားမည်မဟုတ်ပေ။
“မင်းတို့အားလုံး ဘာလုပ်နေကြတာလဲ! ဒီအတိုင်း ငြိမ်နေကြမှာလား!”
စလက်စတီနာက ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏အော်သံကြောင့် အဓိက တယ်လာများမှာ သတိဝင်လာကာ နေရာမှထလိုက်ကြသည်။
ဒါရိုက်တာဟာတာ မည်မျှပင်သန်မာစေကာမူ၊ သူတို့သည်လည်း ဗဟိုရုံးချုပ်မှလွဲ၍ ကျန်ရုံးခွဲအသီးသီး၏ ခေါင်းဆောင်များဖြစ်သည်။ သူတို့၏စွမ်းရည်နှင့် ရာထူးများမှာ ဒါရိုက်တာများနှင့် ယှဉ်လျှင် အောက်မကျပေ။
“မင်းတို့ ငါ့ကိုတိုက်ခိုက်မလို့လား?”
ဟာတာသည် သူတို့၏လုပ်ရပ်ကိုကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“အသိဉာဏ်မရှိတဲ့လူမိုက်တွေ၊ ငါဘယ်လောက်မြင့်မြတ်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လှုပ်ရှားနေလဲဆိုတာကိုတောင် မင်းတို့မသိကြဘူး။ ငါ့ကိုတားဆီးဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရဲဝံ့ရတာလဲ?”
“ဥက္ကဋ္ဌကြီးကို သတ်ပြီးမှ အဲဒီလိုပြောရဲသေးတယ်ပေါ့!”
“အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ။ ဥက္ကဋ္ဌကြီးက အစကတည်းက ဒီလောကကြီးကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာ!”
ဟာတာက အော်ပြောသော်လည်း မည်သူမျှမယုံကြည်ကြပေ။ ကန်းယူဟွန်းတစ်ယောက်သာလျှင် သူ၏စကားမှန်ကန်မှုအကြောင်းကို တွေးတောနေသည်။
“…ကောင်းပြီလေ၊ ကြိုက်သလိုလုပ်။”
ဟာတာသည် ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လာသည်။ သူဘာပြောပြော သူတို့နားလည်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဥက္ကဋ္ဌ သေဆုံးသွားသည်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းသည်လည်း ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ခေါင်းမပါသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ကိုယ်တိုင်မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။ ဟာတာသည် သူလုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
“ဥက္ကဋ္ဌကြီး သေသွားပြီဆိုတော့ ငြင်းခုံစရာမလိုတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုတော့ ငါဒီအတိုင်း လွှတ်မပေးနိုင်ဘူး။”
ဟာတာသည် သူ၏အရာအားလုံးကို ဝင်နှောင့်ယှက်ခဲ့သော ကန်းယူဟွန်းကို လွှတ်ပေး၍မဖြစ်ပေ။
အကယ်၍ သူသည်လည်း အပိုင်းအစများအကြောင်း သိရှိထားပြီး၊ ယခုအချိန်အထိ ပြသခဲ့သည့် စွမ်းအားများမှာ အပိုင်းအစများ၏ စွမ်းအားကြောင့် ရရှိလာခြင်းဆိုပါက ကန်းယူဟွန်းသည် ဤနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားရမည်။
ဟာတာသည် လက်ကိုမြှောက်လိုက်စဉ် ကန်းယူဟွန်းမှာ နေရာတွင်ပင် ငြိမ်သက်စွာထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ကိုကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့ဩသွားသည်။
‘ဘာလဲ? သူထွက်ပြေးလို့မရဘူးလို့ ထင်နေတာလား? ဘာလို့ ဒီအတိုင်းငြိမ်ထိုင်နေတာလဲ?’
သူမေးခွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားစဉ်မှာပင် ကန်းယူဟွန်းသည် ဟာတာကို ပြုံးစစဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါရိုက်တာဟာတာ၊ မင်းဘယ်လောက်တော်လဲဆိုတာ ငါကြည့်နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘာမှမဟုတ်ပါလား။”
“ဘာ?”
“မင်းက ဥက္ကဋ္ဌကြီးကို အနီးကပ်ဆုံးနေရာကနေ စောင့်ကြည့်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူကဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ မင်းလုံးဝမသိဘူး။”
ဒါရိုက်တာဟာတာ ဘာကိုဆိုလိုသလဲဟု မမေးမြန်းခင်မှာပင် လေထဲမှ အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။
[အို။ နောက်ထပ် ခဏလောက် ထပ်ကြည့်ချင်သေးပေမဲ့ ငါ့ကိုရှာတွေ့သွားပြီပဲ။]
“ဒါ… ဒီအသံက…”
“ဥက္ကဋ္ဌကြီး?!”
၎င်းမှာ ခေါင်းပြတ်ပြီး သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ထားသော ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ လော့ဖ်အိုအော့၏ အသံဖြစ်သည်။
အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာ ဟာတာမှာ ကြက်သေသေသွားသည်။ သူသည် ဥက္ကဋ္ဌကို သေချာပေါက်သတ်လိုက်ပြီဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် လုပ်ကိုင်နေစဉ်အတွင်း သူ့ကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်မဟုတ်လော။
သို့သော် ဤအသံက ဘာလဲ။
[မင်းတုန်လှုပ်နေပါလား ဟာတာ။ မင်းအောင်မြင်သွားပြီလို့ ထင်ပြီး ပေါ့ဆနေတာပဲ။ အမြဲတမ်းသတိကြီးတတ်တဲ့ မင်းနဲ့တော့ မလိုက်ဖက်ပါဘူး။]
“လော့ဖ်အိုအော့! မင်းဘယ်လိုလုပ်…”
[မင်းတောင် ငါ့ကို ဥက္ကဋ္ဌလို့ မခေါ်တော့ဘူးပဲ။ ကောင်းပြီလေ၊ ငါ့ကိုသစ္စာဖောက်တဲ့ လက်အောက်ငယ်သားဆီက ဥက္ကဋ္ဌလို့ အခေါ်ခံရတာကိုလည်း ငါမနှစ်သက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းသိချင်နေတဲ့အရာကိုတော့ နည်းနည်းလောက် ကရုဏာသက်ပြီး ပြောပြပေးမယ်။ ငါဘာလို့ အသက်ရှင်နေရတာလဲ? လို့လေ။]
လော့ဖ်အိုအော့က ရယ်မောလိုက်သည်။
သူသည် အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာဖြစ်သူ ဟာတာ၏ အပြုအမူကို ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု သဘောထားလိုက်သည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ယောက်က ကလေးတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသည့်အလားပင်။
[ငါက အစကတည်းက သေခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ မင်းလိုလူမျိုးလက်ချက်နဲ့ ငါသေနိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲထင်နေတာလား?]
“မင်းဘာပြောလိုက်တာလဲ?”
[မေ့သွားပြီလား ဟာတာ? ငါ့ကိုဘာလို့ ဒီနေရာရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌလို့ ခေါ်တာလဲဆိုတာကိုလေ။]
လော့ဖ်အိုအော့သည် ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သည်။ ဥက္ကဋ္ဌဆိုသည်မှာ ကုမ္ပဏီကို ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ အုပ်စိုးသူဖြစ်သည်။
အောက်ကမ္ဘာမှ လူသားများက ဒါရိုက်တာများအနေဖြင့် ဥက္ကဋ္ဌနေရာကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ကြသော်လည်း လော့ဖ်အိုအော့မှာမူ ကွဲပြားသည်။ သူသည် ဥက္ကဋ္ဌဟု အခေါ်ခံရပြီး ဤပုံစံဖြင့် ကုမ္ပဏီကို အုပ်ချုပ်လို၍သာ နေထိုင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ရာထူးမှာ ဤနေရာ၏ ဘုရင်အဖြစ် အမြဲတမ်းခိုင်မြဲနေသည်။
[အလုပ်ကိစ္စအတွက် ငါဖန်တီးထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာငယ်လေးကို ထိခိုက်မိရုံနဲ့ ငါသေသွားပြီလို့ ထင်လိုက်တာလား?]
ကူဂူကူကူကူ!
ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံး တုန်ခါလာသည်။
ယုံနိုင်စရာမရှိပေ။ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းမှာ အာကာသအလယ်ရှိ ဧရာမကျွန်းပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော ကုမ္ပဏီမြို့တော်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤနေရာ၏ သမိုင်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် မြေလွှာများ မညီမညာဖြစ်မှုကြောင့် ငလျင်လှုပ်ခတ်ခဲ့ဖူးသည့် သာဓကမရှိခဲ့ပေ။
“မျက်နှာကြက်!”
တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် အားလုံးက အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။
တရားရုံး၏ မျက်နှာကြက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ အဆောက်အအုံကို တစ်ခြမ်းချင်း အပိုင်းပိုင်းဖြတ်လိုက်သကဲ့သို့ မျက်နှာကြက်မှာ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ တက်သွားလေသည်။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”
စောင့်ကြည့်ရေးခန်းထဲမှ အခြား တယ်လာအဆင့် ဒါရိုက်တာတစ်ဦးဖြစ်သူ ဂါရက်စ်မှာ ထင်းရှူးပင်ကဲ့သို့ တုန်ရီနေသည်။
သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခု ပြည့်နှက်နေသည်။
“အဲဒါ မျက်နှာကြက်မဟုတ်ဘူး… လက်တစ်ဖက်ပဲ။”
ဧရာမလက်တစ်ဖက်။
သူတို့ မျက်နှာကြက်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည့်အရာမှာ ဧရာမလက်ကြီးတစ်ဖက် ဖြစ်နေသည်။
ထိုလက်ကြီးအထက်တွင်မူ ဤမြို့ရှိ မည်သည့်အဆောက်အအုံထက်မဆို ပိုမိုကြီးမားသော၊ ကောင်းကင်ယံကို ထိုးဖောက်မတတ် တည်ရှိနေသည့် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်က သူတို့ကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။
[မင်းတို့က မောက်မာပြီး ငါ့ကိုအသုံးမဝင်တဲ့သူလို့ ထင်နေခဲ့တာပေါ့လေ။]
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းတွင် ရှိနေကြသော တယ်လာအားလုံးသည် ကြယ်တာရာတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားသော တည်ရှိမှုဖြင့် ပေါ်ထွက်လာသည့် လော့ဖ်အိုအော့၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
[ငါက လော့ဖ်အိုအော့။ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌပဲ။]
၎င်းမှာ ချဲ့ကားခြင်း၊ လိမ်ညာခြင်းကင်းစင်သော ကြေညာချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။
[ငါကိုယ်တိုင်က ဒီကုမ္ပဏီပဲ။]
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း၏ အဆောက်အအုံအားလုံးနှင့် ကုန်းမြေအားလုံးသည် လော့ဖ်အိုအော့၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ပင်ဖြစ်သည်။
‘ဝိုး၊ အထင်ကြီးစရာပဲ။’
ကန်းယူဟွန်းသည် လော့ဖ်အိုအော့၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်ကိုကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေမိသည်။
အဝေးမှပင် မော့ကြည့်ရသည့် ဧရာမခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိုခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် အရှိန်အဝါတို့မှာ နတ်ဘုရားများဟု ခေါ်ဆိုကြသည့်သူများနှင့် ဘာမျှမခြားနားပေ။
စကြဝဠာတစ်ခုလုံးတွင် ငါးဦးသာရှိသည့် ပထမဆုံး တယ်လာနှင့် ဇာတ်လမ်းများ၏ ဘုရင်။
သူသည် ဟာတာဆီသို့ လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
[ဟာတာ။ မင်းအဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။]
“ငါ့ကိုရယ်မောအောင် မလုပ်နဲ့!”
ဟာတာသည် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားပြီး သူ၏စွမ်းအင်များကို ဖွင့်ထုတ်လိုက်သည်။
“ငါမသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား! မင်းက ဒီလောကကြီးကို ဖျက်ဆီးဖို့ ဇာတ်လမ်းတွေကို စုဆောင်းနေတာလေ!”
[မင်းစကားတွေ လျှောက်ပြောနေတာပဲ။ ဘယ်သူက မင်းကိုအဲဒီလို ပြောပြတာလဲ။]
“ဘယ်သူလဲ? ဘယ်သူလို့ ထင်လဲ? မင်းရဲ့အစ်ကိုက ပြောတာ မလုံလောက်ဘူးလား!”
[အစ်ကို? အာ။ ငါသဘောပေါက်ပြီ။ ဟာတာ၊ မင်းကလေ…]
ဝေးကွာလှသော ကောင်းကင်ယံမှ လော့ဖ်အိုအော့၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြာထွက်သွားသည်။
[မင်း ‘ပရိုင်ရှင်း’ နဲ့တွေ့ခဲ့တာကိုး။]
သစ္စာဖောက်တို့၏ ဘုရင်အကြောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ လော့ဖ်အိုအော့မှာ ရယ်မောခြင်းကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။
အစ်ကိုတဲ့လား။
ငါတို့ရဲ့ဖခင်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး တစ်နေရာရာမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပေမဲ့၊ မင်းကတော့ ရေအောက်မှာ ဒီလောက်ရွံရှာစရာကောင်းတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်နေခဲ့တာပဲ။
[မင်း သူဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာတော့ ငါ့ကိုပြောပြမှာမဟုတ်ဘူးပေါ့။]
“မပြောဘူး!”
ဟာတာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်သွားသည်။
သူ၏အမြန်နှုန်းမှာ မျက်စိပင်လည်သွားလောက်အောင် မြန်ဆန်သော်လည်း လော့ဖ်အိုအော့အတွက်မူ ဟာတာ၏ ရုန်းကန်မှုမှာ ပိုးကောင်တစ်ကောင်၏ အတောင်ပံခတ်သံမျှသာဖြစ်သည်။
ဟာတာသည် သန်မာသော်လည်း လော့ဖ်အိုအော့မှာ ပို၍ပင် သန်မာလှသည်။
အဆင့်အတန်းကွာခြားချက်မှာ ထင်ရှားနေသည်။
လော့ဖ်အိုအော့၏ ဧရာမလက်ကြီးက ဟာတာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ဟာတာသည် စွမ်းအင်များကို ဖွင့်ထုတ်ကာ ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လော့ဖ်အိုအော့က လက်ကိုအားစိုက်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် သူသည် မီးပုံးပျံတစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။
“လော့ဖ်အိုအော့!!!”
[ပျောက်ကွယ်သွားလိုက်ပါ။ မင်းက စာအုပ်ပိုးကောင်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်မျှသာပဲ။]
လော့ဖ်အိုအော့က အားစိုက်လိုက်သည်နှင့် ဟာတာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချေမွသွားသည်။
၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိချလိုက်ခြင်းမျှသာမဟုတ်ပေ။
လော့ဖ်အိုအော့၏ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါသည် တယ်လာဖြစ်သူ ဟာတာကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် စာသားများကိုပါ အပိုင်းပိုင်းကြေမွသွားစေသည်။
အမှိုက်ပုံး သို့မဟုတ် စာသားစက်၏ စွမ်းအား။
လော့ဖ်အိုအော့သည် သူ၏လက်ယာဘက်လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းကိုဖန်တီးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
“အားးးး!”
ဟာတာ၏ အော်သံမှာ နောက်ဆုံးအချိန်အထိပင် မခံလိုက်ပေ။
ဟာတာ၏ တည်ရှိမှုမှာ လော့ဖ်အိုအော့၏ လက်ထဲတွင် ဖုန်မှုန့်များကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကျိုးပဲ့သွားသော ဖုန်မှုန့်များကို လော့ဖ်အိုအော့၏ လက်ဖဝါးက ခဏချင်းမှာပင် စုပ်ယူလိုက်သည်။
လော့ဖ်အိုအော့သည် သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်လာသော ဟာတာ၏ အရိပ်အယောင်များကို ဦးနှောက်ထဲတွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်လိုက်သည်။
[အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာကိုး။]
သူသည် ဒါရိုက်တာအဆင့် တယ်လာတစ်ဦးကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ကာ၊ သူ၏ ရုပ်အလောင်းအပိုင်းအစများကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး၊ ယခင်က သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှကို ခဏချင်းမှာပင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။
လော့ဖ်အိုအော့သည် မကြာမီပင် သူ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်ကို မူလအတိုင်း ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
သူ၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ လေလျှော့သွားသော မီးပုံးပျံကဲ့သို့ နိမ့်ဆင်းသွားပြီး မကြာမီ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။
ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော တရားရုံး၏ မျက်နှာကြက်မှာ မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ အရာအားလုံးမှာ ယခင်အတိုင်းပင်ဖြစ်သော်လည်း တရားရုံးတွင် စုဝေးနေကြသော တယ်လာများမှာမူ ထိတ်လန့်နေဆဲပင်။
ဒုန်း။
တရားရုံးတွင် ပြိုလဲကျသွားခဲ့သော လော့ဖ်အိုအော့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် သူ၏ဦးခေါင်းမှာ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လော့ဖ်အိုအော့သည် သူ၏နေရာမှထလိုက်သည်။
“အို အား။ ကြာကြာမှ စွမ်းအားသုံးလိုက်ရတာ ခါးတောင်နာလာပြီ။”
လော့ဖ်အိုအော့သည် သူ၏လက်ကို လေထဲသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ကန်းယူဟွန်းဆီသို့ လူးလိမ့်သွားသည့် ကြိမ်လုံးမှာ အလိုလိုရွေ့လျားလာသည်။
လော့ဖ်အိုအော့သည် ကြိမ်လုံးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏သတ်မှတ်ထားသည့်နေရာတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
အားလုံးမှာ အသက်ရှူမှားလောက်အောင်ပင် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြသည်။
“ဒါဆိုရင်တော့။ ခဏတာ ပြဿနာလေးရှိခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ပြီးသွားပြီ။ လုပ်လက်စကို ဆက်လုပ်ကြရအောင်။”
“ဥ… ဥက္ကဋ္ဌကြီး။”
“အော် ဟုတ်သားပဲ။ အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာ မရှိတော့ဘူးဆိုတာ ငါမေ့နေတယ်။ ဟာတာက အလုပ်ကြိုးစားပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့လည်း နှမြောစရာပဲ။”
လော့ဖ်အိုအော့သည် သူ့နှင့်အတူ ကြာမြင့်စွာအလုပ်လုပ်ခဲ့သော လက်အောက်ငယ်သားကို သတ်လိုက်ရသည့်အတွက် နောင်တမရပေ။
ဟာတာသာ သစ္စာဖောက်မဟုတ်ခဲ့လျှင် လော့ဖ်အိုအော့သည် သူ့ကိုကြာရှည်စွာ အသုံးပြုသွားမည်ဖြစ်သည်။
သူသည် ဟာတာ ပရိုင်ရှင်း၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
“ဂါလီယက်ဇ်။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဥက္ကဋ္ဌကြီး။”
“ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာပဲ။”
သူ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာစကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အသံများထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဥ… ဥက္ကဋ္ဌကြီး!”
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂါလီယက်ဇ်က ရုတ်တရက် အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာ ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ! သူက အငြိမ်းစားယူသွားတဲ့သူလေ!”
သူတို့သည် အလုပ်ပြန်ခန့်ရုံသာမက ရာထူးပါကြီးမြင့်ပေးလိုက်ခြင်းကို ငြိမ်ခံမနေနိုင်ကြပေ။
လော့ဖ်အိုအော့သည် သူတို့၏စကားကို နားမထောင်ပေ။
သူ၏အကြည့်တို့မှာ ရှေ့ကတည်းက ဂါလီယက်ဇ်ဆီမှ မခွာခဲ့ပေ။
“မင်းဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
“…ကျွန်တော် တာဝန်ယူပါ့မယ်။”
ဂါလီယက်ဇ်က ဤနေရာတွင် လက်ခံလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားကြသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဆူညံသံများ ပို၍ကျယ်လောင်လာသည်။
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ၊ ဥက္ကဋ္ဌ သို့မဟုတ် ဒုဥက္ကဋ္ဌမရှိသည့် ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းတွင် အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာရာထူးမှာ ဥက္ကဋ္ဌပြီးလျှင် ဒုတိယအမြင့်ဆုံးအဆင့်ပင်ဖြစ်သည်။
“တိတ်စမ်း!”
လော့ဖ်အိုအော့သည် ကြိမ်လုံးဖြင့် ကြမ်းပြင်ကိုခပ်ဖွဖွရိုက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မန်နေဂျင်းဒါရိုက်တာ သို့မဟုတ် သာမန်ဒါရိုက်တာများက ကန့်ကွက်သော်လည်း သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အကြွင်းမဲ့ဖြစ်သည်။
လော့ဖ်အိုအော့က ပြောလိုက်သောအခါ သူတို့မှာ ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်းမရှိကြပေ။
သူတို့အားလုံးသည် ဥက္ကဋ္ဌ၏မျက်နှာကိုသာ ကြည့်နေကြသည်။
အထူးသဖြင့် အစောပိုင်းက မြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီးနောက် သူတို့မှာ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို သေးသိမ်အောင်လုပ်ထားကြရသည်။
“အခုမှပဲ တိတ်ဆိတ်သွားတော့တယ်။ ကောင်းလိုက်တာ။”
လော့ဖ်အိုအော့၏ အကြည့်တို့သည် ကန်းယူဟွန်းထံသို့ ရောက်သွားသည်။
“ဌာနချုပ်ထဲက ပိုးကောင်ကို ဖယ်ရှားဖို့ ကူညီပေးတဲ့အတွက် မင်းကိုဘယ်လို ဆုလာဘ်မျိုးပေးရမလဲ။”