‘Genesis Network နဲ့ ချိတ်ဆက်မိသွားတာလား။’
ဒါဟာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ သတင်းကောင်းတစ်ခုပါပဲ။
ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်လာရသလဲဆိုတာကိုတော့ မသိပေမဲ့ တစ်ခုခုကို ခန့်မှန်းရမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဇာတ်လမ်းထဲကို သူ အနက်ရှိုင်းဆုံးထိ နစ်မြုပ်သွားခဲ့လို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
Genesis Network နဲ့ ချိတ်ဆက်မိတယ်ဆိုတာက ဇာတ်လမ်းတွေ ရပ်တန့်သွားပြီလို့ သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးဟာ ပြန်လည်အသက်ဝင် လည်ပတ်နေပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ။
ဖြစ်နိုင်ရင် ပြတ်တောက်နေတဲ့ ဆက်သွယ်ရေးတွေတောင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်ပါတယ်။
သူ ချက်ချင်းပဲ Genesis Network ဝင်းဒိုးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ အလုပ်မလုပ်ဘဲ ပွင့်ရုံသာ ပွင့်နေခဲ့ပါတယ်။
‘ချိတ်ဆက်မိရုံပဲ ရှိသေးပြီး အပြည့်အဝ အလုပ်မလုပ်သေးတာ ဖြစ်မယ်။’
နှမြောစရာပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ မျှော်လင့်ချက်ပေးတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုပါ။
အခုအချိန်ထိ ပိတ်ဆို့နေခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေက နောက်ပိုင်းမှာ ပိုပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပွင့်လာနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ။
Guardian တွေက ဘယ်လိုဇာတ်လမ်းမျိုးတွေကို ပြသပေးမလဲဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်ပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဇာတ်လမ်းဟာ တခြားကမ္ဘာတွေဆီကို တရားဝင် ပျံ့နှံ့သွားနိုင်ပါတယ်။
‘ဒါပေမဲ့ ဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။’
Georon နဲ့ တိုက်ပွဲမှာ သူ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လည် လွတ်မြောက်လာနိုင်ပါ့မလား။
ဒါဟာ ပထမဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ သူကပဲ သင့်တော်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုကို ပြသနိုင်ပါ့မလားဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာပါပဲ။
‘ဒါပေမဲ့ သူ ရပ်တန့်လို့မရဘူး။’
ဒီအထိ သူ ရောက်လာခဲ့ပြီ။ ဒါဟာ အပိုင်းအစတွေကို စုဆောင်းဖို့သက်သက် မဟုတ်သလို Demialos အပါအဝင် ပင်တာဂရမ် ကို အကောင်းဆုံး လက်တုံ့ပြန်ဖို့သက်သက်လည်း မဟုတ်ပါ။
ဒီမှာ နေထိုင်ရင်း သူဟာ လူတော်တော်များများနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ပြီးပြီ။
Ringug၊ လီယန်၊ Gondulbor၊ Aunt Bella နဲ့ တခြားသော စူးစမ်းရှာဖွေသူတွေ။
သူတို့ကို သူ သေဆုံးသွားတာကို မမြင်တွေ့ချင်ပါ။
မနက်ဖြန် တိုက်ပွဲမှာပဲ အာရုံစိုက်ကြစို့။
သူဟာ အလုပ်မလုပ်တဲ့ Genesis Network ဝင်းဒိုးကို ပိတ်လိုက်ပါတော့တယ်။
***
သူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်ပိုင်း ကမ္ဘာမြေ။
Celine ဟာ White Flower Management ရုံးခန်းမှာ ရှိနေရင်းနဲ့ပဲ အနှောင့်အယှက် အမျိုးမျိုးကို ရင်ဆိုင်နေရပါတယ်။
အနှောင့်အယှက် အပေးဆုံးကတော့ ရုံးချုပ်ကနေ တမင်တကာ လာရောက်ပြီး သူမကို အတင်းအကျပ် လာရှာနေကြတဲ့ တယ်လာ အချို့ပါပဲ။
‘သူတို့က သူ့ရဲ့ စာကြည့်တိုက် အာဏာကို လွှဲပေးဖို့ လာတောင်းနေတာ။ တကယ်ကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်လိုက်တာ။’
သူတို့က သူမရဲ့ စာကြည့်တိုက် အာဏာကို လိုချင်ပြီး အချို့ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဖိအားပေးနေကြပါတယ်။ တယ်လာ အချို့က ဝယ်ယူချင်ကြပြီး အချို့ကတော့ သူမကို အာဏာပေးလိုက်ရင် သူတို့ဌာနကို ပြောင်းလာဖို့ လှည့်ဖြားနေကြပါတယ်။
Celine ကတော့ သူတို့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်အားလုံးကို တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ငြင်းပယ်လိုက်ပါတယ်။
ဒါဟာ သူမပိုင်တာ မဟုတ်သလို ပိုင်ရှင်လည်း ရှိပြီးသားဖြစ်တဲ့အတွက် သူ ပြန်လာတဲ့အခါမှသာ သူ့ကိုပဲ တိုက်ရိုက်ပြောကြဖို့ သူမက ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရတဲ့ တယ်လာ တွေကတော့ ဒေါသထွက်ပြီး သေတော့မယ့်သူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေရတာလဲလို့ မေးကြပေမဲ့ Celine ကတော့ ခိုင်မာနေဆဲပါပဲ။
သူမ ယုံကြည်ပါတယ်။
သူ တစ်နေ့နေ့မှာ အရင်အတိုင်း ပြုံးရွှင်လျက် ပြန်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာကိုပေါ့။
‘တခြားသူတွေလည်း ယုံကြည်နေကြတာပဲ။’
White Flower Management က လူတွေအားလုံးက သူ ပြန်လာမှာကို စောင့်မျှော်နေကြပါတယ်။ ဇာတ်လမ်းတွေတောင် အေးခဲသွားတဲ့ တားမြစ်ခံကမ္ဘာတစ်ခုကို ရောက်သွားခဲ့ပေမဲ့ သူတို့အားလုံးက သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လို့ ယုံကြည်နေကြပါတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူဟာ ယခုအချိန်ထိ အံ့ဖွယ်တစ်ခုလိုမျိုး အန္တရာယ်ပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လို့ပါပဲ။
သူသာဆိုရင်၊ ကန်းယူဟွန်း သာဆိုရင်၊
သူဟာ အောင်မြင်မှုတစ်ခုခုနဲ့အတူ ပြန်လာပြီး အားလုံးကို ပြသပေးမှာပါ။
‘ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာတော့ မသိဘူး။’
သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုက သေချာနေရင်တောင် ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါ။
၁၀ နှစ်၊ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကျော် ကြာနိုင်ပါတယ်။ သူသာ မြန်မြန်မပြန်လာရင် သူ တည်ဆောက်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားပါလိမ့်မယ်။
Celine တစ်ယောက် ဒီအကြောင်းတွေကို ပူပန်နေတုန်းမှာပဲ သူမသုံးနေတဲ့ Genesis Network ဝင်းဒိုးက ကျယ်လောင်စွာ မြည်လာပါတယ်။
‘ဘာဖြစ်တာလဲ။’
စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပုံပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါ သူမရဲ့ စာကြည့်တိုက် မဟုတ်ပါ။ ပိုင်ဆိုင်မှုလွှဲပြောင်းပေးထားတဲ့အတွက် သူမ ယာယီတာဝန်ယူထားတဲ့ သူ့ရဲ့ စာကြည့်တိုက် ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒီမှာ တစ်ခုခု ချိတ်ဆက်မိသွားတာပါ။
‘ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ။’
Celine တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့စာကြည့်တိုက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါတယ်။ သူ့စာကြည့်တိုက်မှာ သူမကလွဲရင် ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိတဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိပါ။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း မဖွင့်ခဲ့တဲ့အတွက် တခြားသူ ဝင်ဖွင့်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါ။
ဥက္ကဋ္ဌ လာရင်တောင် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဒီစာကြည့်တိုက်ကို ထိတွေ့ခွင့် မရှိပါ။
ဒါပေမဲ့ ဒါ ပွင့်သွားတယ်ဆိုတာ တစ်ခုတည်းကိုပဲ ဆိုလိုတာပါ။
‘အကြီးအကဲ!’
အခုလို အချိန်ဖြုန်းနေလို့ မရတော့ပါ။
Celine ဟာ ဒီအချက်ကို White Flower Management က လူတွေကို အမြန်ဆုံး အသိပေးလိုက်ပါတယ်။
“အားလုံးပဲ! စာကြည့်တိုက် ချိတ်ဆက်မိသွားပြီ!”
“ဘာပြောတယ်? Celine၊ မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ?”
“ကျွန်မရဲ့ စာကြည့်တိုက်… မဟုတ်ဘူး၊ အကြီးအကဲ ချန်ထားခဲ့တဲ့ စာကြည့်တိုက်မှာ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေတယ်။ အကြီးအကဲပဲ! သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်!”
“မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ?”
“ခဏလောက် စောင့်ဦး!”
သူ သတင်းအစအနမကြားဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတာ ရက်သတ္တပတ် အတော်ကြာခဲ့ပြီ။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ အသက်ရှင်နေတယ်လို့ ပြောလာတဲ့အတွက် အားလုံးဟာ လုပ်လက်စအလုပ်တွေကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး Celine ဆီကို ပြေးလာကြပါတယ်။
အားလုံး ရောက်လာပြီဆိုတာ သိလိုက်တဲ့အခါ Celine ဟာ ချက်ချင်းပဲ ဖန်သားပြင်ကို ပြသလိုက်ပါတယ်။
တုန်ခါနေတဲ့ ဖန်သားပြင်ဟာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ငြိမ်သက်သွားပြီး တစ်ခုခု ပေါ်လာပါတယ်။
“ကျွန်မ ခန့်မှန်းတာ မှန်တယ်ဆိုရင် အကြီးအကဲရဲ့ စာကြည့်တိုက်ဆီ ပို့လွှတ်နေတဲ့ ဒီဗီဒီယိုဟာ တားမြစ်ခံကမ္ဘာကနေ အကြီးအကဲ ပို့လိုက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
အားလုံးဟာ အသက်ရှူမှားလောက်အောင်ပဲ အဲဒီမြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြပါတယ်။
ပြီးတော့ အဲဒီမှာ စုဝေးနေကြတဲ့သူတွေ မြင်လိုက်ရတာက…
“ယူဟွန်း… ခင်ဗျားလား?”
“တကယ်ပဲ ခင်ဗျားလား?”
သူမဟာ အနက်ရောင် ဆံပင်နဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီး မည်သူမည်ဝါမှန်း မသိနိုင်တဲ့အတွက် ယူဟွန်းလို့ ဘယ်လိုမှ မထင်မှတ်နိုင်စရာ ဖြစ်နေပါတော့သည်။
***
‘ဒါ ဘာလဲ။ ဘာလို့ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေသလို ခံစားနေရတာလဲ။’
Genesis Network ချိတ်ဆက်မိကတည်းက Yu-hyun တစ်ယောက် တစ်နေရာရာကနေ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသလို ခံစားနေရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ Genesis Network ကလည်း အလုပ်မလုပ်သေးတဲ့အတွက် ဘယ်သူက စောင့်ကြည့်နေလဲဆိုတာကို သူ မသိနိုင်ပါ။
ဒါက အရေးကြီးတဲ့အချက် မဟုတ်ပါ။
Pield ဆီကနေ Key Sword ကို မရနိုင်တော့တဲ့အတွက် သူဟာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ပဲ Georen ကို တိုက်ခိုက်ရတော့မှာပါ။
တစ်ခုတည်းသော သတင်းကောင်းကတော့ Georen လည်း သူ့ရဲ့ အစွမ်းအပြည့်အဝ မရှိတော့တာပါပဲ။
သူ့ရဲ့ အစွမ်းအချို့ကို သူ့နောက်ခံလူအတွက် Key Sword ထဲမှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့အတွက် Georen ဟာ ဘုရားသခင်လို့ ခေါ်ဆိုခံရစဉ်ကထက် အားနည်းနေပါတယ်။
‘တစ်ခုတည်းသော ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အချက်က Georen ရဲ့ ရင်ဘတ်မှာ စိုက်ဝင်နေတဲ့ ကိုဒက်စ် ရဲ့ အပိုင်းအစပဲ။’
အဲဒါဟာ သူ့ရဲ့ လိုအပ်နေတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မလားဆိုတာရဲ့ သော့ချက်ပါပဲ။
သူ အခုထိ စိုးရိမ်နေဆဲပါ။ Georen ဟာ သူ့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေနဲ့တင် Frost ၏ ကျိန်စာကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့ပြီး Great Five Sisters တို့ကို အနိုင်ယူကာ Frost Giants တွေကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ထက်ဝက် လျော့နည်းသွားရင်တောင် Divine Spirit ဆိုတာကတော့ Divine Spirit ပါပဲ။
ဒါဟာ ကြက်ဥနဲ့ ကျောက်တုံးကို တိုက်ခိုက်သလိုမျိုး ဖြစ်နေပါတယ်။
‘မျှော်လင့်ချက် ရှိတဲ့ အချက်တစ်ခုကတော့ Georen ဟာ Five Sisters နဲ့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေကို တိုက်ခိုက်ရင်း အတော်လေး အားနည်းသွားနိုင်တယ်ဆိုတာပါပဲ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ဘက်မှာ လူအင်အား အများကြီး ရှိနေတာပါပဲ။’
ဒီတိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့သူ အရေအတွက်က ၂,၀၀၀ ရှိပါတယ်။
လူကြီးနဲ့ ကလေးငယ်တွေကလွဲရင် အားလုံးနီးပါးက တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆန္ဒပြုခဲ့ကြပါတယ်။
‘ဒါဟာ တိုက်နိုင်သလား မတိုက်နိုင်သလားဆိုတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအထိ ရောက်လာခဲ့ပြီဆိုတော့ သူတို့ ရပ်တန့်လို့ မရတော့ဘူး။’
Pield ရဲ့ ခေါင်းမာမှုကြောင့် Key Sword ကို မရလိုက်တာကတော့ နှမြောစရာပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒါဟာ အသက်နဲ့ ရင်းရမယ့် ကိစ္စ ဖြစ်နေပါပြီ။
‘အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်သလို ဖြစ်နိုင်ခြေတွေကိုလည်း ထုတ်မပြနိုင်ဘူး။ ဒါကို မလုပ်နိုင်တော့တာက တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းပြီး စိုးရိမ်ရပါတယ်။’
ဒါပေမဲ့ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာက သူဟာ အပိုင်းအစရဲ့ စွမ်းအားအပေါ်မှာ အရမ်း မှီခိုနေမိတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
“အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား?”
လီယန် က Yu-hyun ဆီ လာပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။ Yu-hyun ကတော့ ဘာမှ မပြောဘဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပါတယ်။
သူတို့ရဲ့ ရှေ့မှာ လက်နက်နဲ့ သံချပ်ကာတွေ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ လူတွေက ရှုပ်ယှက်ခတ်နေပါတယ်။
Gardinians တွေကို ဘာကြောင့် စစ်မက်ဝါသနာပါတဲ့ လူမျိုးလို့ ခေါ်ကြသလဲဆိုတာကို သူတို့က သက်သေပြနေပါတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အားနည်းသယောင် နေထိုင်တတ်တဲ့သူတွေတောင် လက်နက်ကိုင်လိုက်တဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတဲ့အတွက် တူညီတဲ့လူတွေ ဟုတ်ပါ့မလားလို့တောင် သံသယဝင်ရပါတယ်။
သူတို့ရဲ့ ဒီစိတ်ဓာတ်နဲ့ဆိုရင် Georen ကို အခုချက်ချင်းပဲ အနိုင်ယူနိုင်တော့မလိုပါပဲ။
“တိုက်ပွဲမစခင်မှာ စကားအနည်းငယ် ပြောပြီး လူတိုင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးဖို့ဆိုတာ ထုံးစံတစ်ခုလို ဖြစ်နေတာပေါ့။”
လီယန် ဟာ သူ့ကို အားတက်သရော ငေးကြည့်နေကြတဲ့ လူတွေကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ပြောချင်တဲ့ စကားတွေကို ကျွန်တော်တို့ ပြန်လာတဲ့အခါမှပဲ ပြောတော့မယ်။”
သူ့စကားကြောင့် လူအုပ်ကြီးဟာ ရယ်မောလိုက်ကြပါတယ်။
“ဟားဟားဟား! ဟုတ်တယ်! အဲဒါပဲ! လီယန် ပြောမယ့်စကားကို ကြားချင်လို့ပဲ ကျွန်တော်တို့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာရမှာပေါ့!”
“ဒါပေါ့၊ လီယန် ဘာပြောမလဲဆိုတာ သိချင်တာနဲ့တင် ကျွန်တော်တို့ အသက်ရှင်အောင် ပြန်လာခဲ့မယ်!”
“ဟိုဟို။ တိုက်ပွဲဝင်တာ ကြာလှပြီဆိုတော့ ရင်တွေတောင် ခုန်နေပြီပဲ။”
သူတို့ဟာ သေခြင်းတရားနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲကနေ ပြန်မလာနိုင်တော့ဖို့လည်း အကြောင်းရှိပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ လူတိုင်း ရယ်မောနေကြပါတယ်။
ဒါဟာ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အတင်းရယ်နေတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ စိတ်ရင်းအမှန်နဲ့ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောနေကြတာပါ။
“ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် သွားကြစို့။”
လီယန် ရဲ့ စကားအဆုံးမှာ လူတိုင်း လက်နက်တွေကို ကိုင်စွဲပြီး ချီတက်လိုက်ကြပါတယ်။
လူဦးရေ ၂,၀၀၀ နီးပါးရှိတဲ့ သူတွေဟာ Gardinian ကနေ စနစ်တကျ ထွက်ခွာသွားကြပါတယ်။
ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့သူတွေကတော့ သူတို့ကို ငေးကြည့်နေကြပါတယ်။ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ကြောက်ရွံ့သူတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ဖို့ အားနည်းလွန်းသူတွေကတော့ Gardinian မှာပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။
Hender ကလည်း သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပါ။
ထွက်ခွာခါနီး Ringug က သူ့ကို ကြည့်နေတဲ့ Hender နဲ့ အကြည့်ချင်း ဆုံမိသွားပါတယ်။
“အာ။”
Ringug ဘာမှ မပြောရသေးခင်မှာပဲ Hender က Ringug ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်ပြီး ခေါင်းလှည့်သွားပါတယ်။
Ringug ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထက်မှာတော့ ခါးသီးတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။ သူ အခု ဘာပဲပြောပြော Hender ဆီ ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပါ။
ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ ပြန်ရောက်လာမှပဲ တောင်းပန်ဖို့ နောက်ကျမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
Ringug ဟာ Hender ကို တောင်းပန်ဖို့အတွက်ပဲ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာရမယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကတိပေးလိုက်ပါတယ်။
ပြီးတော့ သူ မပြီးဆုံးခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေအတွက် တောင်းပန်ဖို့၊ သူ့လက်ကို ဆွဲကိုင်ဖို့၊ သူတို့ အရင်ကလိုပဲ ပြန်နေကြမယ်လို့ ပြောပြဖို့အတွက်ပါ။
ထွက်ခွာသွားသူတွေနဲ့ ကျန်ရစ်ခဲ့သူတွေ။
သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ နှုတ်ဆက်စကား မဆိုခဲ့ကြပါ။
တချို့က ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ မိသားစုအတွက် တိုက်ခိုက်ကြမယ်၊ တချို့က သေဆုံးသွားသူတွေအတွက် လက်စားချေဖို့၊ တချို့ကတော့ ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ လက်တွေ့ဘဝကို အဆုံးသတ်ဖို့အတွက် တိုက်ခိုက်ကြမှာပါ။
သူတို့ရဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေက ကွဲပြားပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကတော့ တစ်ခုတည်းပါပဲ။
ဝူး!
အပြင်ဘက်မှာတော့ မုန်တိုင်းက ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ အရင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် အအေးဒဏ်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ဒီနေ့ ရာသီဥတုက အတော်လေး သာယာနေပါသေးတယ်။
အပြင်ကို ထွက်လာပြီး စစ်ကြောင်း ပြန်ပြင်ထားတဲ့ လူတွေက လီယန် ရဲ့ နောက်ကနေ ရေခဲကမ်းပါးကြီး ရှိရာဆီ ချီတက်သွားကြပါတယ်။
အဖြူရောင် နှင်းပြင်ပေါ်မှာ အညိုရင့်ရောင်နဲ့ အနက်ရောင် သားရေချပ်ကာတွေကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ လူတန်းကြီးဟာ ပြေးလွှားနေကြပါတယ်။
“ဟူး၊ ဒီလောက်အထိ ထွက်လာဖို့ဆိုရင် ငါ့အသက်က ကြီးလွန်းနေပြီ။”
Gondulbor ဟာ နှင်းတွေ အပေါက်ထဲ စိမ့်မဝင်အောင် သူ့အဝတ်အစားတွေကို ပြင်ဆင်လိုက်ပါတယ်။
“ဒါပေမဲ့ Gondulbor ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီဖို့ လိုက်လာတာ တကယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“ဟွန်း။ ငါ့လောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့ မှော်ဆရာတစ်ယောက်က ဒီအတိုင်း ထိုင်နေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအတိုင်းပဲ နေနေရင်လည်း အသက်ကြီးပြီး သေရမှာပဲ။”
သူက ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်ပေမဲ့ Gondulbor ဟာလည်း Gardinian ရဲ့ နိုင်ငံသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေသူပါ။
သူဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃၂ နှစ်အတွင်း သူ ဖန်တီးခဲ့သမျှ ပစ္စည်းတွေကို အကုန်သုံးလိုက်ပါပြီ။
အဲဒါတွေဟာ မှော်ဆရာတစ်ယောက်အတွက် အဖိုးတန်တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ပျက်စီးသွားကြမယ့် အရာတွေမို့ သူ စိတ်ရောကိုယ်ပါ သုံးစွဲဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ။
စဉ်းစားမိတိုင်း မျက်ရည်ဝဲလာပေမဲ့ သူ နောင်တမရခဲ့ပါ။
“ရောက်ပြီ။”
Lian ဟာ ရေခဲကမ်းပါးရဲ့ အဝင်ဝမှာ ရပ်လိုက်ပါတယ်။
စူးစမ်းလေ့လာသူတွေ မဟုတ်တဲ့ ရိုးရိုးနိုင်ငံသားတွေဟာ ကမ်းပါးကြီးရဲ့ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်သွားကြပါတယ်။
အဲဒီ ဧရာမ နံရံကြီးရဲ့ အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ ရန်သူ ရှိနေပါတယ်၊ ကမ္ဘာကြီးကို ဒီလိုဖြစ်အောင် ဖန်တီးခဲ့တဲ့ တရားခံပေါ့။ အဲဒီအချက်ကို သိလိုက်ရတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေက ပိုပြီး တောက်လောင်လာပါတယ်။
Rahian က လွန်ခဲ့တဲ့ ၃၂ နှစ်ကတည်းက ဝှက်ထားခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းကနေ လူ ၂,၀၀၀ ဟာ ဖြတ်သန်းသွားကြပါတယ်။
သူတို့ဟာ ရေခဲနံရံထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ သူတို့ရဲ့ ရဲဘော်တွေရဲ့ အလောင်းတွေကို မြင်တဲ့အခါ တိတ်ဆိတ်စွာ မျက်ရည်ကျခဲ့ရပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ရပ်တန့်မနေခဲ့ပါ။
ထွက်ပေါက်ကနေ ရောက်လာတဲ့သူတွေက ပင်ပန်းနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနားပေးလိုက်ကြပါတယ်။ မုန်တိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဒီအထိ ရောက်လာဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူလှပါ။
Lian ဟာ စစ်ဆင်ရေးအတွက် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုချင်းစီကို ကွပ်ကဲရမယ့်သူတွေကို ခေါ်လိုက်ပါတယ်။
“ရှေ့မှာ အန်ဒိုလင်ကန် ရှိတယ်၊ အဲဒီရဲ့ အခြားတစ်ဖက်ကို ကျော်သွားရင် Georen ဆီ ရောက်ဖို့ ရေခဲမြူတွေကို ဖြတ်ကျော်ရမယ်။ မြေပုံအရဆိုရင် ဒီနေရာလောက်ပဲ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ရှေ့တန်းတပ်တွေကို ဒီမှာ ပြန်စုစည်းပြီး အတူတူ ရွေ့လျားရမယ်။”
“အကွာအဝေးက ဒီလောက်ထိ မဝေးဘူးပေါ့နော်?”
“ဟုတ်တယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဒီကိုလာလမ်းမှာ Frost Giant တွေနဲ့ မတွေ့ခဲ့ရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ Georen အနားမှာပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်။ Frost Giant တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားကြရဲ့လား?”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ပြင်ဆင်ထားပါတယ်။ Runestone တွေ အလုံအလောက် ရှိပါတယ်။”
“ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကိုပဲ အားကိုးတယ်၊ Gondulbor။”
“သေချာတာပေါ့။”
Lian ဟာ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောပြပြီး အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။
ဒါဟာ ပထမဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲပါပဲ။ သူ ဒီနေရာမှာ အမှားအယွင်းကို လက်မခံနိုင်တဲ့အတွက် Lian အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေတာပါ။
ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း ဒီအချက်ကို သိတဲ့အတွက် အတော်လေး တင်းမာနေကြပါတယ်။
ယခုအချိန်ထိ မသိရှိခဲ့ရတဲ့၊ သူတို့ ဆုံးရှုံးသွားပြီလို့ ထင်ခဲ့တဲ့ မြေပြင်။
သူတို့ အခု အဲဒီနေရာမှာ ရပ်နေကြပါပြီ။
“ပြန်ပြီး အနားယူကြတော့။ သုံးနာရီနေရင် ကျွန်တော်တို့ စရွေ့မယ်။”
ယာယီတဲတွေကနေ ထွက်လာတဲ့သူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေဆီ ပြန်သွားကြပါတယ်။ Yu-hyun က သူတို့ကို ကြည့်နေရင်း သံသယဖြစ်စရာ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို သတိထားမိသွားပါတယ်။
‘Frechen ရဲ့ ဘုရင်ကြီး?’
နောက်လိုက်တွေဖြစ်တဲ့ ပျက်စီးသွားတဲ့ အင်ပါယာရဲ့ သူရဲကောင်းတွေနဲ့အတူ ရှိနေသင့်တဲ့ Frechen ဟာ တစ်ယောက်တည်း ဘယ်ကိုများ သွားနေတာလဲ။
‘ဘာလဲ။ သူ့လက်အောက်ခံတွေ မပါဘဲ ဘယ်ကို သွားနေတာလဲ။’
Yu-hyun တစ်ယောက် ဒါကို သတင်းပို့သင့် မပို့သင့် စဉ်းစားနေမိပေမဲ့ Frechen ဟာ မုန်တိုင်းထဲ ပျောက်ကွယ်တော့မလို ဖြစ်နေတဲ့အတွက် အရင်ဆုံး နောက်ကနေ လိုက်သွားလိုက်ပါတယ်။
သူဟာ Lian ဆီ သတင်းပို့ဖို့တောင် ဝေးလွန်းနေပါပြီ။ နောက်ပြီး Frechen ကို မျက်စိအောက်က ပျောက်သွားရင် ဘာလုပ်ရမှန်း သူ မသိနိုင်ပါ။
Yu-hyun ဟာ Frechen ရဲ့ နောက်ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို တတ်နိုင်သမျှ ဖုံးကွယ်ထားပြီး Frechen ရဲ့ ပုံရိပ်ကို မသဲမကွဲ မြင်ရမယ့် အကွာအဝေးမှာပဲ နေလိုက်ပါတယ်။
Frechen ဟာ Georen ရှိတဲ့ နေရာနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဦးတည်ရာကို သွားနေတာပါ။
‘အဲဒီနေရာက ပျက်စီးသွားတဲ့ အင်ပါယာရဲ့ မြို့တော် ရှိတဲ့နေရာ မဟုတ်လား။’
အန်ဒိုလင်ကန် ရဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ အခုတော့ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်တဲ့ အင်ပါယာရဲ့ မြို့တော် ရှိပါတယ်။ Frechen ကတော့ အဲဒီအင်ပါယာရဲ့ နောက်ဆုံး ဘုရင်ပါ။
‘သူ နံရံရဲ့ အခြားတစ်ဖက်ကို မြင်ဖူးလားလို့ ကျွန်တော့်ကို မေးခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့်များလား။’
Yu-hyun ရဲ့ မေးခွန်းတွေက ဆက်မထွက်လာတော့ပါ။
Frechen ရဲ့ နောက်ကို ဆက်လိုက်သွားတဲ့အခါ မုန်တိုင်းရဲ့ အခြားတစ်ဖက်မှာ ဧရာမ ရဲတိုက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
တစ်ချိန်က ခမ်းနားထည်ဝါမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့မယ့် အဝါရောင် ရဲတိုက်ကြီးဟာ ရေခဲကျိန်စာကြောင့် အေးခဲနေပါတယ်။
Frechen ဟာ ကျယ်လောင်စွာ ပွင့်နေတဲ့ တံခါးကနေ ရဲတိုက်ထဲ ဝင်သွားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ ခြေလှမ်းတွေမှာ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိပါ။
အင်ပါယာရဲ့ အချက်အချာလို့ ခေါ်ဆိုနိုင်တဲ့ နန်းတော်။
အတွင်းထဲမှာ Frechen ရှာဖွေနေတဲ့ တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေပုံပါပဲ။