အောက်မေ့ဖွယ်အခမ်းအနား ပြီးဆုံးသွားသည့်နောက်တွင် ဂါဒီယန် (Gardian) သည် ယခင်ကထက် ပိုမို၍ အလုပ်များသွားခဲ့သည်။
လူတို့သည် မိမိတို့၏နေအိမ်များသို့ ပြန်သွားကြပြီး တစ်ချိန်က ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပစ်ထားခဲ့သည့် လက်နက်များကို ပြန်လည်ထုတ်ယူလာကြသည်။
အေးခဲနေသောမြေ၏ ကျိန်စာ သက်ရောက်ခဲ့သည်မှာ ၃၂ နှစ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ထိုကာလအတွင်း မွေးဖွားလာသည့် ကလေးငယ်များမှလွဲ၍ ကျန်လူအများစုမှာ လောကကြီးနှင့် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံများ ရှိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။
ပုဆိန်များ၊ လှံများ၊ ဓားများ၊ လေးများ၊ ဒိုင်းများ စသည်တို့ဖြင့်။
အိမ်တိုင်းတွင် လေးလံ၍ ပူနွေးနေသော်လည်း ခိုင်မာပြတ်သားသည့် ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ပန်းပဲဖိုများတွင် ရူးနစ်ကျောက်တုံးများဖြင့် အဆက်မပြတ် မီးမွှေးထားသဖြင့် ပြင်းထန်သော အပူချိန်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သံကို ထုရိုက်သည့်အသံများမှာ ညဉ့်နက်သည်အထိ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သံချေးများကို ခွာထုတ်လိုက်သည့်အခါ လက်နက်များသည် ၎င်းတို့၏ တောက်ပမှုကို ပြန်လည်ရရှိလာကြသည်။
မီးခိုးခေါင်းတိုင်မှ ထွက်လာသော ပူနွေးသည့် မီးခိုးငွေ့များသည် မှော်စက်ဝန်းထက်သို့ တက်သွားသည်။
အပူငွေ့များမှာ အအေးဓာတ်နှင့် ရောနှောသွားပြီး အဖြူရောင် ရေနွေးငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဂါဒီယန် (Gardian) တစ်ခုလုံးမှာ ထိုအဖြူရောင် ရေနွေးငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
"ဒါဆိုရင် နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်ကြတော့မှာပေါ့"
"နောင်တရနေတာလား"
"နည်းနည်းတော့ ရှိတာပေါ့"
မျှော်စင်၏ မြင့်မားသောနေရာမှ အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ငေးကြည့်နေသည့် လီယန် သည် ယူဟွန်း၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူးလေ။ ကျွန်မ ရွေးချယ်ပြီးသွားပြီ။ ဒါက မှန်တာလား၊ မှားတာလားဆိုတာ ကျွန်မ မသိဘူး။ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ဒီတိုက်ပွဲကို ရှောင်လွှဲနေတာထက်စာရင် နောင်တနည်းမယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်မ ပိုပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိတယ်"
"ဒါဆို ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ဒီခေါ်လာတာလဲ"
ယူဟွန်းသည် မျှော်စင်၏ မြင့်မားသောနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ များသောအားဖြင့် ထိုသို့သော အဆောက်အအုံမျိုးတွင် အပေါ်သို့တက်ရန် လမ်းကြောင်းရှိတတ်သော်လည်း ဂွန်ဒူလီဘော (Gondulebor) ကဲ့သို့ တန်ဖိုးရှိသော အင်အားစုမျိုးမဟုတ်လျှင် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။
လီယန် သည် ယူဟွန်းကို ဤနေရာသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"ရှင်တို့ကို တစ်ခုခု ပြချင်လို့"
"ပြချင်တာလား? ဘာကိုလဲ"
"လျှို့ဝှက်ထားတဲ့ အမှန်တရားကိုပေါ့"
လီယန် က ထိုသို့ပြောပြီး အောက်သို့ဆင်းရန် အကြံပြုသည်။
အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ရှည်လျားသည့် လှေကားထစ်များအတိုင်း ဆင်းသွားစဉ် လီယန် က ရှင်းပြသည်။
"တကယ်တော့ ဒီအကြောင်းကို ကျွန်မပဲ သိထားပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြဘဲ ထားချင်ခဲ့တာ"
"မျှော်စင်အောက်မှာ ဘာရှိလို့လဲ"
"ဟုတ်တယ်။ မှော်စက်ဝန်းကို အသက်သွင်းပေးတဲ့ ယဇ်ပလ္လင်က ဒီမျှော်စင်အောက်မှာ ရှိနေတာ"
"ကောင်းကင်ဘုံကနေ ဆင်းသက်လာပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် နတ်ဘုရားကိုယ်စားလှယ်လောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ ထိုမဟာညီအစ်မငါးဦးရဲ့ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ့နော်? အဲ့ဒီနေရာက အခုထိ ရှိနေသေးလို့လား"
"ဟုတ်တယ်၊ ရှိနေသေးတယ်။ သူက ဘယ်တော့မှ ပျောက်ကွယ်မသွားဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်မက အဲ့ဒါကို အချိန်အကြာကြီး ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာ"
"ဘာလို့လဲ"
"တခြားသူတွေကို သိခွင့်ပေးလိုက်လို့ ဘာကောင်းကျိုးမှ မရှိဘူးလေ"
"ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိုတော့ ဘာလို့ ပြောပြတာလဲ"
လီယန် သည် ခေါင်းညိတ်သည်။
သူမသည် တခြားသူများထံမှ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သော အမှန်တရားကို ယူဟွန်းအား ပြောပြရန် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။
အစပိုင်းတွင် သူမသည် ယူဟွန်းကို မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ သံသယဝင်ခဲ့သော်လည်း သူက လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး အေးခဲနေသောမြေ၏ ကျိန်စာမှာ ဂျိုရန် (Georen) ထံမှ စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ...
မဟုတ်သေးပါ၊ သူက သူ့ကို နိုးထစေပြီးနောက်တွင်ပေါ့။
လီယန် သည် မျှော်လင့်ချက်ဟုခေါ်သည့်အရာတစ်ခုကို ယုံကြည်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မြေအောက်သို့ ဦးတည်သည့် လှေကားထစ်များသည် မကြာမီပင် အဆုံးသတ်သွားသည်။ အတွင်းဘက်သို့ ဆက်သွယ်ထားသည်မှာ ရေခဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လိုဏ်ဂူတစ်ခုဖြစ်သည်။
"ဒီနေရာက အရမ်းနွေးနေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရေခဲတွေက မပျော်သွားဘူးနော်"
"အရင်ကတော့ ဒါက အခဲလိုက် ရေခဲတုံးကြီးပါ။ ဒီအပူဓာတ်ကြောင့်သာ လမ်းပွင့်လာတာ"
သူတို့သည် လမ်းအတိုင်း ဘယ်လောက်ကြာအောင် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသနည်း။ အတွင်းဘက်မှ ခံစားရသည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်မှာ ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး မကြာမီပင် ကျယ်ဝန်းသည့် အခေါင်းပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ထိုအခေါင်းပေါက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုရှိပြီး ၎င်း၏ပတ်လည်တွင် ရုပ်တုလေးခု ရှိနေသည်။
သို့သော် ရုပ်တုတစ်ခုသာလျှင် ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ ကျန်ရစ်သည်။ ကျန်ရုပ်တုသုံးခုမှာမူ ယခင်ကတည်းက ပြိုကျပျက်စီးနေပြီး ပုံစံပင် မှတ်မိရန် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်သည်။
"အဲ့ဒါတွေက ဘာတွေလဲ"
"မဟာညီအစ်မငါးဦးလေ။ မဟုတ်ဘူး၊ အခုတော့ ညီအစ်မလေးဦးလို့ပဲ ပြောရမလား"
"လေးဦး?"
သူတို့အားလုံး သေဆုံးပြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီလို့ ပြောကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။
ယူဟွန်းသည် နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သည့် ရုပ်တုကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
၎င်းမှာ ၁၂ မီတာခန့် မြင့်သည်။
အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ဂါဝန်ပုံစံ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားရိုးတုတ်တုတ်ကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ မြေပြင်ထဲသို့ စိုက်ထားသည့် ပုံစံဖြစ်သည်။
သူမ၏ မျက်နှာကို ပဝါဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် မမြင်ရသော်လည်း ရုပ်တုမှ စီးဆင်းနေသည့် စွမ်းအင်မှာ မြင့်မြတ်လှသည်။
ထိုစွမ်းအင်များသည် ယဇ်ပလ္လင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် စုစည်းနေသည်။
"အဲ့ဒါ ဓားလား"
ယဇ်ပလ္လင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် လွင့်မျောနေသည်မှာ ဓားတစ်လက်ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အလှဆင်ထားခြင်းမရှိသည့် ရိုးရှင်းသော ဓားတစ်လက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုဓားမှ စီးဆင်းနေသည့် စွမ်းအင်မှာ ထူးခြားလွန်းလှသည်။
ဂါဒီယန် (Gardian) ၏ မှော်စက်ဝန်းအတွက် လမ်းကြောင်းဖန်တီးပေးပြီး စွမ်းအားပေးခဲ့သည်မှာ ထိုရုပ်တုများမဟုတ်ဘဲ ထိုဓားပင်ဖြစ်သည်။
"အဲ့ဒါ ဘာဓားလဲ"
"သော့ချက်ဓားလေ။ နောက်ဆုံးကိုယ်စားလှယ်လောင်းက ရွေးချယ်ရမယ့် အရည်အချင်းပဲ"
"အရည်အချင်း? နောက်ထပ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအတွက် ပြောတာလား"
"ဟုတ်တယ်။ အဲ့ဒီဓားက ဂျိုရန် (Georen) က သူ့ရဲ့နောက်ထပ် နတ်ဘုရားကိုယ်စားလှယ်လောင်းအတွက် ချန်ထားခဲ့တဲ့ စွမ်းအားပဲ"
"ဒါ ဂျိုရန် (Georen) ရဲ့ စွမ်းအားလား"
၎င်းမှာ အတော်လေး မျှော်လင့်ချက်ရှိသည့် သတင်းဖြစ်သည်။
မြောက်ဘက်စွန်းတွင်ရှိသည့် ဂျိုရန် (Georen) တွင် သူ့၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝ မရှိတော့ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ပျက်စီးသွားသည့်အချိန်တွင် သူ၏မူလစွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေလိမ့်မည်ဟု မယူဆနိုင်ပေ။
အကယ်၍ ထိုဓားသည် ဂျိုရန် (Georen) ချန်ထားခဲ့သည့် စွမ်းအား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါက လီယန် အဘယ်ကြောင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့သည်ကို ကျွန်တော် နားလည်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့က အဲ့ဒီဓားကို ယူလိုက်ရုံပဲလား"
"ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုရှိတယ်"
လီယန် သည် နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သည့် ရုပ်တုကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"အဲ့ဒီသော့ချက်ဓားကို ညီအစ်မငါးဦးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲနဲ့ ထိလို့မရဘူး"
"ညီအစ်မငါးဦး? ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီရုပ်တုက..."
"ညီအစ်မငါးဦးထဲက အငယ်ဆုံး၊ ပီယိုလက်ဒ် (Pioled) လေ"
လီယန် သည် အတိတ်က သူမနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် အမှတ်တရကို ပြန်လည်အောက်မေ့နေပုံရပြီး ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။
"သူမက အားနည်းပြီး နွမ်းနယ်နေတဲ့ ကျွန်မကို ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုပြီး မုန်းတီးရွံရှာခဲ့တာ"
"ညီအစ်မငါးဦးလုံး သေသွားပြီလို့ ပြောခဲ့တာမဟုတ်လား၊ ဒါဆို အငယ်ဆုံးတစ်ယောက်က ဘာလို့ အခုထိ ရှိနေသေးတာလဲ"
"ညီအစ်မငါးဦးလုံး သေသွားတာ မဟုတ်ဘူး။ အတိအကျပြောရရင် ကိုရာ တစ်ယောက်ပဲ သေဆုံးခဲ့တာ၊ ကျန်တဲ့ လေးဦးကတော့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြတယ်"
လီယန် သည် လွန်ခဲ့သော ၃၂ နှစ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ကျွန်တော့်အား ပြောပြသည်။
ကိုယ်စားလှယ်လောင်း လေးဦးနှင့် ညီအစ်မငါးဦးတို့သည် အေးခဲနေသောမြေ၏ ကျိန်စာကို ဖြေရှင်းရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ကျရှုံးသွားကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ။
တစ်နေ့တွင် စွမ်းအားလေးခုသည် လီယန် ဆီသို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။
လီယန် သည် သူတို့အား ညီအစ်မငါးဦးအဖြစ် မှတ်မိသွားပြီး ဝမ်းသာအားရ မေးမြန်းလိုက်သည်။
'အို... မဟာညီအစ်မတို့။ ပြန်ရောက်လာကြပြီလား? အေးခဲနေသောမြေရဲ့ ကျိန်စာကော? ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ကြရဲ့လား?'
သို့သော် ပြန်လည်ရရှိလာသည့် အဖြေမှာ လီယန် ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
[မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မတို့ ကျရှုံးခဲ့တယ်။]
[အေးခဲနေသောမြေရဲ့ ကျိန်စာကို ကျွန်မတို့ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘူး။]
[ကြီးမားလွန်းတဲ့ စွမ်းအားပဲ။ ကျွန်မတို့ ခုခံဖို့တောင် မစွမ်းသာခဲ့ဘူး။]
[အနိုင်နိုင် လွတ်မြောက်လာခဲ့ရတာ။]
ညီအစ်မများ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် လီယန် သည် ညီအစ်မငါးဦးထဲမှ တစ်ဦး လျော့နည်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။
'ကိုရာ။ ကိုရာ? သူမ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...'
[အစ်မကြီး မရှိတော့ဘူး။]
[ကျွန်မတို့ကို ဒီနေရာကို ပို့ပေးဖို့အတွက် အစ်မကြီးက သူ့ကိုယ်သူ စတေးသွားခဲ့တာ။]
[ဟုတ်တယ်။ လူတွေကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို ကယ်တင်ဖို့အတွက်ပေါ့။]
'လူတွေကို ကယ်တင်ဖို့လား?'
[လီယန်။ မင်းက ကပြားကိုယ်စားလှယ်လောင်းပဲ။ ကျွန်မတို့လည်း အချိန်အကြာကြီး မခံတော့ဘူး။ အခုတော့ အသက်ရှင်နေပေမဲ့ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ပျက်စီးပြီး သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။]
ကျန်ရစ်သည့် ညီအစ်မလေးဦးသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ကြသည်။
ဒီအတိုင်း သေဆုံးသွားမည့်အစား မျှော်လင့်ချက်မီးတောက်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာစဉ်က နေရာဖြစ်သည့် ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသည့် နေရာအသီးသီးတွင် ရပ်တည်ပြီး ကျန်ရှိသမျှ စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ကြသည်။
'ညီအစ်မတို့! ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာလဲ!'
[ကျွန်မတို့ လုပ်ရမယ့်အလုပ်လေ။]
[အစ်မကြီး လုပ်ချင်ခဲ့တဲ့အလုပ်။]
[လောကကြီးကို ကာကွယ်ပေးဖို့။]
ညီအစ်မတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ပိုမိုကြီးမားလာပြီး မကြာမီပင် ကျောက်တုံးများအဖြစ် စတင်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
[သော့ချက်ဓားထဲမှာ ကျန်ရှိနေတဲ့ စွမ်းအားကို သုံးပြီးတော့ နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ လူသားတွေကို ထိန်းသိမ်းထားပေးပါ။]
[လီယန်။ မင်းဆီကနေ ဘာမှမျှော်လင့်မထားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီအလုပ်တစ်ခုတော့ လုပ်ပေးပါ။]
[ဒီစွမ်းအားကို သုံးပြီးတော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို စုစည်းပါ။ ပြီးတော့ အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာနိုင်မယ့် သူရဲကောင်းအသစ်တစ်ယောက်ရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို စောင့်မျှော်ပေးပါ။]
[ဒီအလုပ်လေးကိုတော့ သေချာလေး လုပ်ပေးပါ။ ကျွန်မတို့ တောင်းဆိုပါတယ်။]
ညီအစ်မလေးဦးတို့သည် ထိုသို့ပြောဆိုရင်း သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ယဇ်ပလ္လင်ထဲသို့ သွန်ချလိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားတစ်လက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပိုက်ထွေးထားသည့် အငယ်ဆုံးညီအစ်မ ပီယိုလက်ဒ် (Pioled) သည် လွင့်မျောလာပြီး ယဇ်ပလ္လင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်တည်လိုက်သည်။
သူတို့သည် ကျန်ရှိသမျှ စွမ်းအားအားလုံးနှင့် သော့ချက်ဓား၏ စွမ်းအားများကိုပါ ပေါင်းစပ်လိုက်ကြပြီးနောက် ညီအစ်မလေးဦးလုံး ကျောက်ရုပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယဇ်ပလ္လင်ပတ်လည်ရှိ မြေပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မြေသားများ အောက်သို့ နိမ့်ကျသွားသည့် ဘူမိဗေဒဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
လီယန် သည် ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်သာ ငေးကြည့်နေနိုင်သည်။
ထိုဖြစ်ရပ်အပြီးတွင် လီယန် သည် သူတို့၏ ဆန္ဒအတိုင်း ဂါဒီယန် (Guardian) တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
"ကျွန်တော် ဘာလို့ ယဇ်ပလ္လင်ရဲ့ စွမ်းအားကို စုစည်းနိုင်ခဲ့တာလဲဆိုတာ မင်း ဘယ်တုန်းကမှ ထူးဆန်းတယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူးလား။ ကိုရာ ရဲ့ တပည့်ဖြစ်သူ ဂွန်ဒူလီဘော (Gondulebor) ရဲ့ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းခဲ့ရင်တောင် ဒီမြို့ကြီးကို နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကြာအောင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မယ့် မှော်စက်ဝန်းမျိုးကို ကျွန်တော် ဖန်တီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"
ဤအရာအားလုံး၏ အကြောင်းရင်းမှာ ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်။
ဤစွမ်းအားသည် တိုက်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် ညီအစ်မလေးဦးတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးကာ ဖန်တီးခဲ့သည့် နောက်ဆုံးခံတပ်ပင်ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ အကြီးဆုံးညီအစ်မ ကိုရာ က လီယန် သည် သူတို့၏ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း ကျန်ညီအစ်မလေးဦးကမူ ထိုသို့ မတွေးခဲ့ကြပေ။
လီယန် သည် တိုက်ခိုက်ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သည့်၊ အားငယ်တတ်သည့် ကပြားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
လီယန် ထံသို့ အရာအားလုံးကို အပ်နှံလိုက်မည့်အစား တစ်နေ့နေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အခြားသော ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကိုသာ ဆုတောင်းနေရုံမှတစ်ပါး သူတို့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။
"သူတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုက မှားယွင်းခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းကသာ ကျွန်တော့်ကို စွမ်းအားတွေ ပေးခဲ့မယ်ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်က သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့များ ကျွန်တော့်လက်နဲ့တင် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရင်ကော။"
ထို့ကြောင့်ပင် လီယန် သည် ယဇ်ပလ္လင်ကို မြေအောက်တွင် ဝှက်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်မှုမရှိ၍ ဤမှော်စက်ဝန်းကို ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် မထိန်းသိမ်းနိုင်ကြောင်း လူတို့သိသွားခြင်းတွင် ကောင်းကျိုးတစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီယန် ကိုယ်တိုင်ကလည်း သူတို့၏ အမြင်များကို အနည်းနှင့်အများ သဘောတူညီနေခဲ့သည်။
သူမဟုတ်ပါက တစ်နေ့နေ့တွင် ဤဂါဒီယန်ထဲ၌ ကြီးကျယ်သော သူရဲကောင်းတစ်ဦး မွေးဖွားလာလိမ့်မည်။
သူသည် အရာအားလုံးကို ထိုသူထံသို့ အပ်နှံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ အချိန်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကုန်လွန်သွားပါစေ၊ အဲ့ဒီလိုမျိုးသူ တစ်ယောက်မှ ပေါ်မလာခဲ့ဘူး။"
ဖရစ်ရှန် (Frishen) လား။ ရာဟီယန် (Rahian) လား။ သူတို့သည် သေချာပေါက် ထူးချွန်သည့် စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူရဲကောင်းများတော့ မဟုတ်ကြပေ။
လီယန် သည် နောက်ထပ် နတ်ဘုရားကိုယ်စားလှယ်လောင်းအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရသည့် ကပြားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က လွဲချော်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
ထိုသို့ဖြင့် ၃၂ နှစ်တာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။
ကျောက်ရုပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် ညီအစ်မတို့သည် အချိန်ဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြိုကျပျက်စီးသွားကြသည်။
ပထမဆုံး သွားရသူမှာ ဒုတိယညီအစ်မ ရာဒီယာ (Radia) ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ဦးမှာ တတိယညီအစ်မ ဖလော်ရီ (Flore) ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် စတုတ္ထညီအစ်မ ဒါဝင် (Darwin) ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သူမှာ အငယ်ဆုံးညီအစ်မ ပီယိုလက်ဒ် (Pioled) တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော် အခုမှ နားလည်တော့တယ်။ အနာဂတ်မှာ မွေးဖွားလာမယ့် သူရဲကောင်းဆိုတာ လုံးဝ မရှိခဲ့တာပဲ။ မင်းပြောသလိုပဲ ကိုရာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်က ကျွန်တော့်ကို ညွှန်ပြနေခဲ့တာပဲ။"
"ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီသော့ချက်ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်ရုံပဲ မဟုတ်လား။"
"အဲ့ဒါက ပြဿနာပဲ။ ကျွန်တော်က မဟာညီအစ်မတွေရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို အခုထိ မရသေးဘူး။"
မဟာညီအစ်မတို့၏ အသိအမှတ်ပြုမှုမပါဘဲ သော့ချက်ဓားကို ကျွန်တော် မကိုင်တွယ်နိုင်ပေ။
ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည့် နတ်ဘုရား ဂျိုရန် (Georen) ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သော့ချက်ဓား၏ စွမ်းအား လိုအပ်သည်။ သို့သော် ထိုအရာကိုပင် ခွင့်မပြုထားပေ။
"မင်း သူတို့ကို တောင်းဆိုရင် သူတို့ နားထောင်ပေးမလား။"
"ကျွန်တော် ဘာပဲပြောပြော ပီယိုလက်ဒ်က ကျွန်တော့်ကို နားထောင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူမ နိုးနေသလားဆိုတာတောင် ကျွန်တော် မသိဘူး။"
မာကျောနေသည့် ပီယိုလက်ဒ်၏ ရုပ်တုသည် ပုံစံကို ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်ဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမသည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ညီအစ်မများနည်းတူ ကံကြမ္မာကိုသာ ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။
"သူတို့အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အထိ စောင့်ကြည့်ရင်ကော။"
"သူတို့က ပိုင်ဆိုင်မှုကို မလွှဲပြောင်းပေးဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူမှ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အခွင့်အရေးဆိုတာလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။"
"…အဲ့ဒါကတော့ ဆိုးလှချည်လား။"
"ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ မစခင်မှာ သူမကို လာမေးတာပဲ။ သော့ချက်ဓားကို ကိုင်တွယ်ခွင့်ပေးဖို့၊ ကျွန်တော့်ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးဖို့ပေါ့။"
လီယန် သည် ပီယိုလက်ဒ်၏ ရုပ်တုကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ရောက်လာကတည်းက ဒီမှာ စောင့်နေတာ၊ သူမက တုံ့ပြန်မှုတောင် မရှိဘူး။"
"သူမ နိုးနေတာလား။"
"မသိဘူး။ သူမက ကျွန်တော့်ကို တမင်တကာ လျစ်လျူရှုနေတာလား ဒါမှမဟုတ် စွမ်းအားတွေ အားနည်းသွားလို့ အိပ်မောကျသွားတာလားဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။"
"မင်း ကျွန်တော့်ကို သော့ချက်ဓားကြောင့် ဒီခေါ်လာတာပေါ့။"
လီယန် သည် ခေါင်းညိတ်သည်။
အကယ်၍ ကိုရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ယူဟွန်းဆိုလျှင် ပီယိုလက်ဒ်၏ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ သော့ချက်ဓားကို ကိုင်တွယ်နိုင်ကောင်းနိုင်လိမ့်မည်။
သူသည် ကိုရာနှင့် ဆင်တူသည့် တယ်လာတို့ကို ယုံကြည်စိတ်မချရဘဲ ကိုယ်ကျိုးရှာတတ်သူများဟု ယူဆသောကြောင့် ဤယဇ်ပလ္လင်၏ အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယူဟွန်းဆိုလျှင် ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တွေးမိသည်။
"ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးထင်တယ်။"
ယူဟွန်းသည် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။
သော့ချက်ဓားမှာ အမြင့်ကြီးတွင် လွင့်မျောနေခြင်း မဟုတ်သဖြင့် လက်ဆန့်လိုက်ပါက မှီနိုင်သော အနေအထားဖြစ်သည်။
သူ နီးကပ်သွားသည်နှင့်အမျှ ဓားမှ စီးဆင်းနေသည့် စွမ်းအားကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သန့်စင်ပြီး နွေးထွေးလှသည်။ ယူဟွန်းသည် ဤအရာကို ကြယ်တို့၏ စွမ်းအားဟု ခေါ်ဆိုကြသည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။
ယူဟွန်းသည် သတ္တိမွေးကာ ဓားကို လက်လှမ်းလိုက်သည့်အချိန်တွင်၊
[ထိမကိုင်နဲ့။]
အသံတစ်ခုသည် ရေခဲပြင်၏ အခေါင်းပေါက်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ယူဟွန်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။
ဤအသံကို ယူဟွန်းတစ်ဦးတည်းသာ ကြားရခြင်းဖြစ်သည်။
မဟုတ်ပေ၊ တစ်နေရာရာတွင် သူ့ပတ်လည်ရှိ အချိန်များ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
စိတ်၏ နယ်ပယ်။
ပီယိုလက်ဒ်သည် ယူဟွန်းကို ဤနေရာသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
"ပီယိုလက်ဒ်?"
[ငါ့အစ်မကြီးရဲ့ ပုံစံနဲ့ ငါ့နာမည်ကို ဒီလောက်ပေါ့ပေါ့တန်တန် မခေါ်ပါနဲ့။ မင်းက သူမရဲ့ အသားအရေကို ခဏယူဝတ်ထားတဲ့ လူသားတစ်ယောက်ပဲလေ။]
"…ကျွန်တော့်ကို သော့ချက်ဓား လိုအပ်တယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းရဲ့စွမ်းအားကို ငှားပေးပါ။"
ပီယိုလက်ဒ်သည် ယူဟွန်း၏ စကားကို ကြားပြီး အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။
[သော့ချက်ဓား? ဘယ်သူက သုံးချင်တာလဲ? မင်းလား? ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီ မိုက်မဲတဲ့ကောင်လား?]
"ဘယ်သူသုံးသုံး ဘာထူးလဲ။"
[ထူးတာပေါ့။ အရည်အချင်းမရှိတဲ့သူက ထိကိုင်မိရင် သူတို့ ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်။ ငါသာ သဘောတူရင်တော့ ခဏလောက် ကိုင်ထားခွင့်ပေးနိုင်မှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလောက်ပါပဲ။ ပြီးတော့ ငါ့မျက်စိထဲမှာ မင်းက အရည်အချင်းမရှိဘူး။ ငါ့အစ်မကြီးရဲ့ ပုံစံကို အတုခိုးထားရင်တောင် အခြေခံအကျဆုံး အချက်မှာ မင်း သူမနဲ့ ဘယ်လိုမှ မတူနိုင်ဘူး။]
"ဒါဆိုရင် လီယန် တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။"
[သူ့ကို ဓားပေးရမတဲ့လား? ဟာသပဲ။ လီယန် က ကိုယ်စားလှယ်လောင်းအဖြစ်နဲ့ မထိုက်တန်ဘူး။]
"လွန်ခဲ့တဲ့ ၃၂ နှစ်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စလား။"
[အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါမသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ မင်းတို့ လူသားတွေက တကယ်ကို မောက်မာတာပဲ။ ငါက ဒီမှာပဲ ရှိနေပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ မျက်စိနဲ့ နားတွေက ဒီနေရာထက် ကျော်လွန်ပြီး ရောက်နေတာ။ ငါ လီယန် ကို ၃၂ နှစ်လုံးလုံး လျစ်လျူရှုထားခဲ့တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား?]
ပီယိုလက်ဒ်က ပြောသည်။
သူမသည် လီယန် ကို ၃၂ နှစ်လုံးလုံး စောင့်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ယခုထိတိုင် အားငယ်တတ်သူ၊ မိုက်မဲသူသာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။
သူသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ရေခဲဧရာမများကို တိုက်ထုတ်နိုင်လောက်အောင် ပြောင်းလဲလာခဲ့သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် အားနည်းချက်များ ရှိနေဆဲပင်။
[နောင်တတရားတွေနဲ့ ပိတ်မိနေတဲ့သူက သော့ချက်ဓားကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး။ သူက စိတ်ဓာတ်မာကျောပြီး ဓားကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဝှေ့ယမ်းနေသယောင် ထင်ရပေမဲ့ ဒါက သူ၏ အမှားယွင်းတွေကို လုံးဝ ဖယ်ရှားလိုက်တာနဲ့ မတူဘူး။ သူ့စိတ်က တစ်နေ့နေ့တော့ ပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီတော့မှ မင်းက ငါ့ကို အဲ့ဒီဓားကိုပေးဖို့ တောင်းဆိုနေတာလား။]
"လီယန် က မင်းတောင်းဆိုတဲ့အတိုင်း ဒီမြို့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ သူ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့တာပါ။"
[ဟုတ်တယ်။ ပြီးတော့ ဒီမြို့ရဲ့ သက်တမ်းအတွက် နောက်ထပ် ၆၈ နှစ်တောင် ကျန်သေးတယ်။ ငါတို့ ပေးခဲ့တဲ့ အချိန်ရဲ့ တစ်ဝက်တောင် မကုန်သေးဘူး။]
"ကိုရာဆိုရင် ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာမှာကို လိုလားမှာ မဟုတ်ဘူး။"
[ပါးစပ်ပိတ်ထား။ ကိုရာကို ငါတို့ ညီအစ်မတွေအားလုံးက လေးစားပေမဲ့ လီယန် ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုင်းတာတဲ့ သူမရဲ့ စကားကိုတော့ ငါတို့ အပြည့်အဝ မယုံကြည်နိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ ၃၂ နှစ်တာအတွင်း သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ပြီးတော့ အဲ့ဒီအချက်က ပိုပြီး သေချာသွားခဲ့တာပဲ။]
"ဒါပေမဲ့ အခုက အခြေအနေချင်း မတူတော့ဘူး။ ပြီးတော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေက နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေကြပြီ။ ဒါက နောက်ဆုံးအခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်တယ်။"
[လူတိုင်း ထွက်သွားကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အရေအတွက် လျော့နည်းသွားနိုင်ပေမဲ့ မျိုးဆက်ကတော့ ဆက်လက်တည်ရှိနေဦးမှာပဲ။]
"အခုသာ မလုပ်ရင် အားလုံး သေကုန်ကြလိမ့်မယ်!"
ယူဟွန်းသည် ပီယိုလက်ဒ်၏ အလျှော့မပေးသည့် စကားများကြောင့် ဒေါသထွက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အရည်အချင်းတွေ၊ စမ်းသပ်မှုတွေ၊ မင်းတို့ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ! နောက်ဆုံးတော့ မင်းက လီယန် ကို အစကတည်းက မကြိုက်တာမို့လို့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှာနေတာပဲ မဟုတ်လား!"
[အကြောင်းပြချက်တွေ ဟုတ်လား။ ကမ္ဘာကြီး ပျက်သုဉ်းတော့မယ့် အရေးကို ငါတို့က ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချောင်အလျား စိတ်ခံစားချက်တွေနဲ့ ရှေ့နောက်မညီ လုပ်နေတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။]
"ဒါဆိုရင်ကော ဘာလဲ။ ကျွန်တော် မေးပါရစေ။ နောက်ထပ် ကျန်နေတဲ့ ၆၈ နှစ်အတွင်းမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက် ပေါ်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ မင်း သေချာပြောနိုင်လို့လား။"
[…]
"ကျွန်တော် ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ မင်း ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ဘူး။ ဟုတ်တာပေါ့လေ။ အဲ့ဒီလို ပြောဖို့ကလည်း ခက်ခဲလွန်းတာကိုး။"
[မင်းက လီယန် က အဲ့ဒီဓားကို ကိုင်လိုက်ရုံနဲ့ စွမ်းအားတွေ ရလာလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ငါက သူ့ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ပေးလိုက်ရင်တောင်မှ လီယန် က ဓားထဲမှာ ရှိတဲ့ စွမ်းအားတွေကို စနစ်တကျ သုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ဓားရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက် ရောက်သွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရူးသွပ်သွားမလားဆိုတာပဲ ရှိမှာ။]
"မင်းပြောတာက လီယန် က သေချာပေါက် အဲ့ဒီလို ဖြစ်လာတော့မယ့်အတိုင်းပဲ။ ပြီးတော့ မင်းက သူ့ရဲ့ အလားအလာကိုတောင် မယုံကြည်ဘူးပေါ့။"
[သူ့မှာ အလားအလာရှိရင် ဘာလို့ အခုထိ မပြသခဲ့တာလဲ။ သူက သာမန်လူသားတစ်ယောက်ပဲ။ ငါ သူ့ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်ကြည့်ခဲ့တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ။ ရေခဲပြင် ကျိန်စာသင့်ခဲ့တဲ့ ၃၂ နှစ်ကတည်းက၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီမတိုင်ခင်ကတည်းက အကြာကြီးပဲ။ ပြောစမ်းပါဦး။ သူသာ အလားအလာရှိရင် အစကတည်းက အရိပ်အယောင်လေးတော့ ပြရမှာပေါ့။ လီယန် က အဲ့ဒီလို လုပ်ခဲ့လို့လား။]
ဒါကြောင့်လည်း ပီယိုလက်ဒ်က ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
လီယန် က ပြောင်းလဲသွားမယ်တဲ့လား? သူက တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်တဲ့လား?
အခြားသူတွေအမြင်မှာတော့ ထိုသို့ ထင်ရကောင်း ထင်ရနိုင်သော်လည်း ပီယိုလက်ဒ်၏ မျက်လုံးကိုတော့ လှည့်စား၍ မရပေ။
လီယန် ၏ စိတ်ထဲတွင် သွေးဆောင်မှုများက ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ဒါက သူ လိုချင်တယ်လို့ ပြောရုံနဲ့ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။
[ငါ အစကတည်းက သူ့ကို မယုံကြည်ခဲ့သင့်တာ။ အစ်မကြီးက လီယန် ကို ယုံကြည်ခဲ့ပေမဲ့ သူက အစ်မကြီးကို လှည့်စားဖို့ တစ်ခုခု လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။]
"မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒီလို ပြောရဲတာလဲ...!"
[ငါ မသိဘူး။ ငါ မေးခဲ့ပေမဲ့လည်း စာရေးသူက ငါ့ကို မပြောပြခဲ့လို့ ငါ မသိတာ။ သူ့နဲ့ အများဆုံးမှ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်လောက်ပဲ အတူရှိခဲ့တဲ့ မင်းက ပိုသိမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဆယ်စုနှစ်များစွာ သူ့ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့တဲ့ ငါက ပိုသိမလား။]
ယူဟွန်းသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။
သူတို့အချင်းချင်း စကားမပြောနိုင်တာ မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ အမြင်များက လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေကြသဖြင့် စကားပြောသမျှသည် အဆုံးသတ်မရှိဘဲ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုလို ပြိုင်တူသွားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ပီယိုလက်ဒ်၏ ယုံကြည်ချက်သည် ယူဟွန်း ဖောက်ထွက်နိုင်ရန်အတွက် အလွန်ပင် ခိုင်မာလွန်းနေသည်။
ပီယိုလက်ဒ်အတွက်မူ လီယန် က တိုက်ခိုက်မယ်လို့ ပြောလာခြင်းသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ရာဇဝတ်မှုတွေ ကျူးလွန်ခဲ့သည့် လူတစ်ယောက်က သူ ပြုပြင်ပြောင်းလဲသွားပြီဟု ယုံကြည်ခိုင်းနေသည့်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
သူသာ ဘာမှ မသိခဲ့ဘူးဆိုရင် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးကောင်း ပေးခဲ့မိလိမ့်မည်။ သို့သော် ကြီးမြတ်သည့် ညီအစ်မ ငါးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် သူမသည် အခြားသူများ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသည့် သွေးဆောင်မှု အငွေ့အသက်များကို ခံစားမိနေသည်။
"...ကျွန်တော် မင်းကို လီယန် ကို ယုံကြည်ဖို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး။ လီယန် ကို ယုံကြည်ခဲ့တဲ့ ကိုရာကို ယုံကြည်ပေးဖို့ ပြောနေတာ။"
ယူဟွန်းသည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ မင်းက ကြီးမြတ်တဲ့ ညီအစ်မ ငါးဦးထဲက တစ်ဦးဖြစ်ပါလျက်နဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ညီအစ်မကိုတောင် မယုံကြည်နိုင်ဘူးပေါ့။"
[…]
ပီယိုလက်ဒ်သည် စကားဆက်မပြောတော့ဘဲ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
ပီယိုလက်ဒ်နှင့် ဆက်ပြောနေ၍ အကျိုးမရှိတော့ပေ။
ယူဟွန်းသည် ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်နှင့် ပီယိုလက်ဒ်၏ စိတ်နယ်ပယ်မှ လွတ်မြောက်ကာ လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။
ယူဟွန်းသည် သော့ချက်ဓားကို ကိုင်တော့မည့် လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
"ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလဲ။"
"ကျွန်တော် မကိုင်နိုင်ဘူး။ ဒါက မိတ္တူသက်သက်ပဲ ရှိသေးတာမို့ ကျွန်တော်က အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး။"
"ဘယ်သူက ပြောလို့လဲ..."
"ပီယိုလက်ဒ်က ပြောတယ်။ သူမက ကျွန်တော့်ကို အတင်းအဓမ္မ စိတ်နယ်ပယ်ထဲ ဆွဲခေါ်သွားပြီး အဲ့ဒီလို ပြောလိုက်တာပဲ။"
"သူမက အဲ့ဒီလို ပြောလိုက်တယ်ပေါ့။"
"အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။ သော့ချက်ဓားရဲ့ စွမ်းအား မပါဘဲနဲ့တော့..."
"မလိုဘူး။"
လီယန် က ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တိုက်ရမှာပဲ။ သော့ချက်ဓား မရှိရင်တောင် ကျွန်တော်တို့မှာ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားတွေ ရှိနေသေးတယ်။"
"သေချာလို့လား။"
"ဒီအတိုင်း အသက်ရှင်နေရတာထက်စာရင်တော့ ပိုကောင်းမှာပါ။"
လီယန် ပြန်ဖြေပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအရာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဒင်။
ရင်းနှီးသော်လည်း ယခုအခါတွင် ကြားရခဲလှသည့် အသံတစ်ခု။
၎င်းမှာ ဂျီနီစစ်စနစ် (Genesis system) ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်သောအခါ ထွက်ပေါ်လာသည့် အသံဖြစ်သည်။
[သင်သည် ဤကမ္ဘာ၏ အဓိကဇာတ်လမ်း၏ အနှစ်သာရကို တူးဖော်ရာတွင် အောင်မြင်သွားပါပြီ။]
[စနစ်အား ပြန်လည်စတင်နေသည်။]
[တင်ခြင်း အောင်မြင်သည်။]
[ဂျီနီစစ်စနစ်သို့ ပြန်လည်ကြိုဆိုပါသည်။]
ယခုအချိန်အထိ စနစ်တကျ အလုပ်မလုပ်ခဲ့သည့် ဂျီနီစစ်စနစ်သည် ချိတ်ဆက်မိသွားလေပြီ။