ကောင်းကင်ပြင်မှာ မှောင်မိုက်ပြီး နိမ့်ကျနေသည်။
အဆုံးမရှိသော နှင်းမုန်တိုင်းကြားထဲတွင် ပင်လယ်ပြင်၌ ကျွန်ုပ်ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသည့် မုန်တိုင်း၏ အနံ့အသက်ကို ရလိုက်သည်။
မြေပြင်ပေါ်ရှိ နှင်းများမှာ အရည်မပျော်။
လေတိုက်ရာသို့ လွင့်ပါလာသော နှင်းပွင့်များမှာ လှိုင်းလုံးများပမာ ယိမ်းနွဲ့နေကြသည်။
ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မိုးတိမ်မည်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလွှာလိုက်ပုံနေသော ကမ္ဘာမြေမှာ ဖြူဖွေးနေသော်လည်း မှောင်မိုက်နေသည်။
အသက်ရှူတိုင်း အေးစက်သောလေထုမှာ အဆုတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် အေးခဲသွားစေတော့မလိုပင်။
ကျွန်ုပ်တို့ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာသည်နှင့် စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့ဝင်များမှာ အုပ်စုများခွဲကာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။
လူဆယ်ဦးစီပါဝင်သည့် အုပ်စုဆယ်ခုရှိပြီး ကျွန်ုပ်က နောက်ဆုံးအုပ်စုဖြစ်သော အုပ်စုဆယ်တွင် ပါဝင်နေသည်။
ထိုအုပ်စုဆယ်ခုမှ လူများမှာလည်း တစ်ဦးချင်းစီ တွဲဖက်ကာ အဖွဲ့ငါးဖွဲ့ဖြင့် ရွေ့လျားကြသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါက ခင်ဗျားနဲ့မှ တွဲမိရတာလဲ"
နှင်းမုန်တိုင်းကို ထိုးဖောက်ကာ ကျွန်ုပ်ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ် လျှောက်လှမ်းနေသော လီယန် ကို ကျွန်ုပ်မေးလိုက်သည်။
လီယန် က ဘာမျှပြန်မပြောပေ။ သူသည် ယခုအချိန်တွင် မည်သည့်စကားမျှ မပြောတော့ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။ ကျွန်ုပ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
'ဒါကတော့ တကယ်ကို ရယ်စရာပဲ။'
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်စုံတစ်ဦးနှင့်အတူ ရွေ့လျားရမည်ဟု ကျွန်ုပ် ကြိုတွေးထားခဲ့သော်လည်း လီယန် ထိုလူကိုယ်တိုင် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။
ကျွန်ုပ်မေးလျှင်ပင် သူက အကြောင်းရင်းကို ပြောပြလိမ့်မည်မဟုတ်သည့်အတွက် စူးစမ်းလေ့လာသူတစ်ဦး၏ တာဝန်ကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ကိုသွားကြမှာလဲ"
"…ငါတို့ စူးစမ်းမထားရသေးတဲ့ နေရာကို သွားမှာ"
အလုပ်ကိစ္စဆိုရင်တော့ သူစကားပြောတတ်သားပဲနော်။
သူက တကယ်ကို ငြီးငွေ့စရာကောင်းတဲ့လူပဲ။
သူ့အပြုအမူများက တောင့်တောင့်တင်းတင်း လေသံဖြင့် ပြောတတ်သည့် အခြားလူတစ်ယောက်ကို သတိရစေသည်။
'ဒါပေမဲ့ သူက ချွဲဒိုယွန်း ထက်စာရင်တော့ နူးညံ့သေးတယ် မဟုတ်လား။ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူက ရူးကြောင်ကြောင်နိုင်တဲ့သူပဲ။'
အနည်းဆုံးတော့ လီယန် က အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာဖို့ ပြောသည့်အခါမျိုးတွင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ဂရုစိုက်ကြောင်း ပြသသည့် စကားမျိုးတော့ ပြောတတ်သည်။
သူက ချွဲဒိုယွန်း လောက်တော့ မဆိုးလှပါ။
"စူးစမ်းမထားရသေးတဲ့ နေရာက ဘယ်မှာလဲ"
"မြေပုံကို ကြည့်"
လီယန် က မြေပုံကို ဖြန့်လိုက်သည်။
မြေပုံတွင် မြောက်ဘက်တိုက်ကြီးကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားပြီး မြောက်ဘက်တိုက်ကြီးကို ဧရိယာအကြီးကြီးများအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသည်။
၎င်းတို့၏ တစ်ဝက်ကျော်မှာ အနီရောင်စာလုံးများဖြင့် ခြစ်ထုတ်ထားသည်။
အမှတ်အသားပြုထားသောနေရာများမှာ စူးစမ်းလေ့လာမှု ပြီးဆုံးထားသည့်နေရာများဖြစ်ပြီး အမှတ်အသားမရှိသောနေရာများမှာ ကျွန်ုပ်တို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသေးသည့်နေရာများဖြစ်သည်။
ယနေ့ ကျွန်ုပ် လှည့်လည်ရမည့်နေရာမှာ ဂါဒီယန် (Gardian) ၏ အနောက်မြောက်ဘက်ဖြစ်သည်။
လမ်းကြောင်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျွန်ုပ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လီယန် နှင့်အတူ ပြန်လည်ရွေ့လျားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အဝေးတစ်နေရာတွင် သံသယဖြစ်ဖွယ် တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
"အဲ့ဒါ ဖရက်ချန်ဧကရာဇ် မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ သူ့လက်အောက်ငယ်သားတွေလည်း ပါတာပဲ…"
ဖရက်ချန်မှာ သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို ခေါ်ဆောင်ကာ တစ်နေရာသို့ ဦးတည်နေသည်။ အခြားသော စူးစမ်းလေ့လာသူများနှင့် မတူဘဲ သူတို့မှာ လူအုပ်စုလိုက် ရွေ့လျားနေကြသည်။
စူးစမ်းလေ့လာသူတွေ ထွက်သွားပြီးမှ သူတို့ နောက်ကလိုက်လာကြတာလား။
ကျွန်ုပ် မပြောခင်မှာပင် လီယန် က စကားစလိုက်သည်။
"သူတို့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့"
"ဂရုမစိုက်နဲ့ ဟုတ်လား။ အဲ့ဒါက ထင်ရှားတဲ့ တစ်ကိုယ်တော်လုပ်ရပ်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား"
"သူက ငါတို့ ပြောတာကို နားထောင်မယ့်လူမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့လည်း သူတို့နည်းသူတို့ဟန်နဲ့ စူးစမ်းနေကြတာဆိုတော့ ငါတို့ ဘာမှပြောလို့မရဘူး။ သူတို့ကို သူတို့ဘာသာ ထားခဲ့တာပဲ အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါတို့က သူတို့အလုပ်ကို မနှောင့်ယှက်သရွေ့ သူတို့လည်း ငါတို့အလုပ်ကို လာနှောင့်ယှက်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"…သူတို့သာ ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးရင် ပိုကောင်းမှာ"
ကျွန်ုပ် ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း လီယန် က ဘာမျှပြန်မဖြေပေ။
ကျွန်ုပ်တို့သည် နှင်းမုန်တိုင်းကို ထိုးဖောက်ရင်း စူးစမ်းလေ့လာခြင်းမရှိသေးသည့် မြေပြင်တစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ရေခဲကမ်းပါးများရှိ အက်ကြောင်းများကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဧရာမရေခဲတုံးကြီးများကြားတွင် ရွေ့လျားခဲ့ကြသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် နှင်းနှင့် ရေခဲများမှလွဲ၍ အခြားတစ်စုံတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရသည်။
၎င်းမှာ အပင်များ စုပြုံပေါက်ရောက်နေသည့် တောအုပ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း အပင်များမှာ အရွက်မရှိဘဲ အမည်းရောင်သန်းကာ သေဆုံးနေကြသည်။
မြူမိ (Mummy) များ၏ တောအုပ်။
ဤနေရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျွန်ုပ်ခေါင်းထဲ ပထမဆုံးပေါ်လာသည့် စကားလုံးဖြစ်သည်။
လီယန် သည် သူ၏လက်ျာဘက် လက်အိတ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး အပင်၏ အမည်းရောင်အစေ့အဆန်ကို အဝတ်မပါသော လက်ဖြင့် ထိတွေ့လိုက်သည်။
"ဒါ လောင်ဂလော့ဗ် (Longglove) ပန်းသီးပင်ပဲ"
"ဒီနေရာမှာ ပန်းသီးပင်တွေ ပေါက်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
"မြောက်ဘက်မြေပြင်က အမြဲတမ်း အေးစက်နေပေမဲ့ အရင်တုန်းကတော့ ကြွယ်ဝခဲ့ဖူးတယ်။ လောင်ဂလော့ဗ်ဟာ မြောက်ဘက်တိုက်ကြီးရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်း အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ ကိုယ်စားပြုအပင်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ဒီအပင်က ပေးတဲ့ အသီးတွေဟာ မြောက်ဘက်က ဂါဒီယန်တွေအတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ"
ဂါဒီယန်များအတွက် လောင်ဂလော့ဗ် ပန်းသီးပင်များမှာ ပြင်းထန်သော အသက်ရှင်သန်ခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုလောင်ဂလော့ဗ်အပင်များမှာ သေဆုံးနေကြသည်။
"သူတို့က အခုထိ အသက်ရှင်နေသေးတယ် မဟုတ်လား"
"လောလောဆယ်တော့ ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် အမြစ်ပါမကျန် နုတ်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်းသေသွားလိမ့်မယ်။ ဒီအခြေအနေမှာပဲ သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးအသက်ရှူလမ်းကြောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရုံသက်သက်ပဲ"
နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့ တစ်နေ့နေ့မှာ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။
မြောက်ဘက်တိုက်ကြီး၏ အဓိကအချက်အချာဟု ဆိုနိုင်သည့် ဤအပင်ပင်လျှင် နှင်းခဲ၏ ကျိန်စာကို မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပေ။
ကျွန်ုပ်သည် လီယန် ၏ ဘေးဘက်မျက်နှာကို ခါးသီးသောခံစားချက်ဖြင့် ကြည့်ရှုရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို မေးမြန်းချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။
သူသည် ကီရာ (Keira) ၏ ပုံစံကို ဘာကြောင့်ယူထားရသည်ကို သိပါသလား။
ကီရာသည် စနစ်နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုကာ ဤကမ္ဘာကြီးကို ကာကွယ်ရန် တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်ကို သူသိပါသလား။
"ဟေး…"
"ရှူး"
သူ့ကို မေးမြန်းရန် အခွင့်အရေးရပြီဟု ထင်လိုက်စဉ်မှာပင် လီယန် က သူ၏ လက်ညှိုးကို နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး တောအုပ်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
"နှင်းခဲဘီလူးပဲ။ နှစ်ကောင်ရှိတယ်"
သူ၏ စကားကြောင့် ကျွန်ုပ် အာရုံစိုက်နားထောင်လိုက်ရာ လေပြင်းတိုက်ခတ်သံများကြားတွင် ထူးခြားသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။
နှင်းခဲဘီလူးကြီးများ၏ လေးလံသော ခြေလှမ်းသံများနှင့် ခုခံနေသည့် အော်သံများ။
လူသားတို့၏ အော်သံများ။
"…သူတို့နဲ့ တွေ့ပြီ"
"သွားကြစို့"
ကျွန်ုပ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လီယန် ၏ နောက်မှ လိုက်သွားသည်။
နှင်းများဖုံးလွှမ်းနေသည့် တောင်ကုန်းကို ကျော်ဖြတ်လိုက်သောအခါ စူးစမ်းလေ့လာသူများကို လိုက်လံไล่ဖမ်းနေသည့် နှင်းခဲဘီလူးကြီး နှစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူတို့က နှစ်ကောင်ဖြစ်သည်။
တစ်ဦးမှာ သတိမေ့နေပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ သူ့ကို ကျောပိုးကာ အသည်းအသန် ပြေးနေသည်။
ကျောပိုးထားသူမှာ သွေးထွက်နေသည်။
သူတို့ဖြတ်သန်းသွားသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အနီရောင်သွေးစက်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီး လည်ပတ်နေသော နှင်းများက သူတို့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
အနီရောင်ခြေရာများမှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နှင်းခဲဘီလူးများမှာ သူတို့၏ အနီးကပ်ဆုံးတွင် ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ် ဘာမျှ အော်ဟစ်လိုက်ဖို့ မပြင်ဆင်ရသေးခင်မှာပင် လီယန် သည် လျှပ်စီးပမာ ရွေ့လျားသွားသည်။
ဟင်?
လီယန် သည် နှင်းပြင်ပေါ်တွင် ချော်လဲကာ ရှေ့ဆုံးမှ နှင်းခဲဘီလူး၏ ခြေရင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာသို့ရောက်ရန် အချိန်သိပ်မယူခဲ့ဘဲ လီယန် သည် နှင်းပြင်ပေါ်တွင် ခြေရာပင် ချန်မထားခဲ့ပေ။
ဘီလူးကြီးမှာ လီယန် သူ၏ဓားကို အိမ်မှ မထုတ်ခင်မှာပင် သူ၏ အောက်ဘက်ရှိ မဖိတ်ခေါ်သော ဧည့်သည်ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ သတိပြုမိသွားသည်။
ဝှီး။
အလင်းတန်းတစ်ခုသည် နှင်းမုန်တိုင်းကို ထိုးဖောက်ကာ ဘီလူးကြီး၏ လည်ပင်းကို ပွတ်သပ်သွားသည်။
ဘီလူးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းယိုင်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒုန်းခနဲ ကျသွားသည်။ လီယန် သည် နှင်းခဲဘီလူးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြိုချလိုက်နိုင်သော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ မကောင်းလှပေ။
"ခေါင်းဆောင် လီယန်!"
"အကွာအဝေးတစ်ခု ထားလိုက်! သူ မသေသေးဘူး!"
သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် ကျသွားသော ဘီလူးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီလာပြီး ရေခဲချွန်မြှားများစွာမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပေါက်ထွက်လာသည်။
လီယန် သည် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။
သူ လည်ပင်းကို ဖြတ်လိုက်နိုင်ပြီဟု ထင်ထားသော်လည်း အနည်းငယ် တိုသွားသလား။
ဘီလူးကြီးမှာ ထလာသည်။ တစ်ဝက်ကျော်မျှ ဖြတ်ထားသည့် သူ၏ လည်ပင်းမှာ လျော့ရဲနေပြီးနောက် စိုစွတ်သော အသံဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပြန်ကပ်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် အခြားဘီလူးတစ်ကောင်မှာ လီယန် ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ထွက်ပြေးနေသော စူးစမ်းလေ့လာသူများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးသည်။
လီယန် သည် ဘီလူးကို တားဆီးရန် ကြိုးစားနေစဉ် လည်ပင်းကို ပြန်လည်ကုစားလိုက်သည့် နှင်းခဲဘီလူးမှာ သူ၏ လက်များကို ရေခဲဓားများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး လီယန် ဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။
"ငါ့လူ! ထွက်ပြေးကြ!"
လီယန် သည် နှင်းခဲဘီလူး၏ ဓားကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ပြီး စူးစမ်းလေ့လာသူများကို အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် ဘီလူးမှာ သူထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်။
နှင်းခဲဘီလူးမှာ သူ၏ ခြေထောက်များကို အားပြုကာ မြင့်မားစွာ ခုန်ပျံလိုက်သည်။
သူသည် သူ၏ အရွယ်အစားနှင့် မလိုက်အောင် ပေါ့ပါးသွက်လက်စွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
ဘုန်း။
သူ့ပတ်လည်ရှိ ပုံနေသော နှင်းများမှာ ကြီးမားသော တုန်ခါမှုနှင့်အတူ အပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။
ပြေးလွှားနေသော စူးစမ်းလေ့လာသူမှာ ထိုတုန်ခါမှုကြောင့် အရှိန်လွန်ကာ ခြေထောက်တွင် ယိုင်လဲသွားသည်။
ဘီလူးကြီးသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေသော စူးစမ်းလေ့လာသူအား ခြေဖြင့် အမှတ်တမဲ့ နင်းချေရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
“မလုပ်နဲ့!”
လီယန် သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ဘီလူးကြီးမှာ ရပ်တန့်မသွားပေ။
ရေခဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အေးစက်သည့် ခြေထောက်ကြီးမှာ စူးစမ်းလေ့လာသူ၏ ဦးခေါင်းကို အုပ်မိုးသွားခါနီးအချိန်တွင် ဘီလူးကြီး၏ ခေါင်းနောက်ဘက်မှ အရိပ်ကြီးတစ်ခု ခုန်ထွက်လာပြီး ဓားတစ်လက်ကို ဘီလူးကြီး၏ လည်ပင်းထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားစေသည်။
ဟိန်းသံ!!
ဘီလူးကြီး၏ ခြေထောက်မှာ စူးစမ်းလေ့လာသူ၏ ဘေးသို့ ကျသွားပြီး သူ၏ လည်ပင်းတွင် ဓားစိုက်ဝင်သွားသည်။
လီယန် သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားသည်။
နှင်းခဲဘီလူး၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် စိုက်ဝင်အောင်လုပ်ခဲ့သူမှာ ကီရာ (Kira) ၏ ပုံစံကို ယူထားသည့် လီယန် (Yu-hyun) ပင် ဖြစ်သည်။
‘သူမ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်တာလဲ’
လီယန် သည် ဘီလူးကြီး ရုန်းကန်နေစဉ် သူ၏ ပခုံးကို အသည်းအသန် ဖက်တွယ်ထားပြီး ဓားကို ကိုင်ထားသည့် လက်ကို ပိုမိုအားစိုက်လိုက်သည်။
လီယန် သည် ထိုမြင်ကွင်းကို စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသည့်အလား ငေးမောကြည့်နေမိသည်။
“အား!”
လီယန် သည် သူ၏ ဓားဖြင့် နှင်းခဲဘီလူး၏ လည်ပင်းကို ခုတ်ဖြတ်လိုက်စဉ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် နှင်းခဲဘီလူး၏ လည်ပင်း ပြတ်ထွက်သွားပြီး ရေခဲစများ လွင့်စင်သွားသည်။
လီယန် သည် သူမြင်တွေ့နေရသည်ကို မယုံနိုင်သည့်အလား အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ သူရင်ဆိုင်နေရသော ဘီလူး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
ဘုန်း။
ဘီလူးကြီး၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ လီယန် ကို ကျော်ဖြတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ထိုအချိန်မှာပင် လီယန် ၏ ဓားမှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။
တစ်ချက်။ နှစ်ချက်။ သုံးချက်။
ပထမအချက်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြတ်လိုက်သည်။
ဒုတိယအချက်တွင် ခြေချင်းဝတ် နှစ်ခုလုံးကို ဖြတ်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးအချက်တွင်မူ လည်ပင်းကို ဖြတ်လိုက်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တိုက်ခိုက်မှုများ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဘီလူးကြီး၏ ရေခဲခန္ဓာကိုယ်မှာ နှင်းပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်သွားသည်။
လီယန် သည် နှင်းခဲဘီလူး၏ အလောင်းကို ထားခဲ့ပြီး လဲကျနေသော စူးစမ်းလေ့လာသူထံ ချဉ်းကပ်ကာ သူ့ကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။
“ဒဏ်ရာရထားတဲ့သူက ဘယ်လိုနေလဲ”
“လက်မောင်းမှာ အတိုက်ခိုက်ခံရလို့ ရရှိတဲ့ ပြတ်ရှရာကြီးပဲ ရှိပါတယ်၊ အသက်အန္တရာယ်တော့ မရှိပါဘူး”
“ပြန်သွားပြီး ကုသမှုခံယူလိုက်ပါ။ ဘီလူးတစ်ကောင်ရဲ့ ဒဏ်ရာနဲ့ အဖြတ်ခံရရင် လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ရေခဲသွားနိုင်တယ်”
“ဟုတ်ကဲ့။ နားလည်ပါပြီ”
စူးစမ်းလေ့လာသူက ပြောပြီး သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို ပွေ့ချီကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူတို့ မထွက်ခွာမီ လီယန် အား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ခေါင်းငုံ့၍ အလေးပြုသွားသည်။
သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် လီယန် သည် ခဏမျှ ငြိမ်သက်နေပြီးနောက် လီယန် ထံ ချဉ်းကပ်သွားသည်။
“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ…”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“ဘာလို့… တိုက်ခိုက်ရတာလဲ”
လီယန် သည် လီယန် ၏ အပြုအမူကို နားမလည်နိုင်သေးပေ။
ရဲရင့်သော ဂါဒီယန် (Guard) စစ်သည်များပင် နှင်းခဲဘီလူးတစ်ကောင်ကို အသက်စွန့်၍ ရင်ဆိုင်ရန် မလွယ်ကူပေ။ သို့သော် လီယန် ကမူ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
သူမသည် သူမ၏ဓားကို နှင်းခဲဘီလူး၏ လည်ပင်းသို့ စိုက်ဝင်အောင်လုပ်ပြီး ခုတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူမသာ အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်ခဲ့မည်ဆိုပါက သို့မဟုတ် ဓားကို လွဲမှားစွာ ဝှေ့ယမ်းခဲ့မည်ဆိုပါက ဘီလူးကို သတ်မည့်အစား သူမကိုယ်တိုင် အသတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။
လီယန် ကို သူမ၏ အံ့ဩဖွယ် ဆုံးဖြတ်ချက်ထက် ပို၍ စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသည်မှာ လီယန် ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုမစိုက်သည့် သဘောထားပင်ဖြစ်သည်။
“ဘာလို့လဲ”
နှင်းမုန်တိုင်းအလယ်တွင် လီယန် သည် လီယန် ကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ ပြောသည်။
“လူတွေ သေဆုံးနေတာကို ငါ ဒီအတိုင်း ရပ်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး”
“…”
လီယန် ၏ မျက်ခွံများ တုန်ရီသွားသည်။
သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အတိတ်ကာလကို မြင်ယောင်လာသည်။
‘မဖြစ်ဘူး’
သူ့ကို နူးညံ့စွာ ပြုံးပြခဲ့သော အမျိုးသမီး။
သူမသည် သူ့ကို ရဲရင့်ရန်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန်၊ လူများကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းရန် ပြောခဲ့သည်။
ယခုအခါ သူမ၏ ရက်စက်သော အငွေ့အသက်များကိုသာ မြင်နိုင်သော လီယန် အတွက် လီယန် ၏ လုပ်ရပ်များမှာ ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
‘အဲဒါကို မတွေးနဲ့’
လီယန် သည် မသိလိုက်ဘဲ လီယန် ထံမှ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
‘မမှတ်မိနဲ့၊ မျှော်လင့်ချက်ထား’
သူ မေ့ပစ်ရမည်။ အရာအားလုံးကို မေ့ပစ်ခဲ့သကဲ့သို့ သူ နေထိုင်ရမည်။
‘ငါက…’
“အဆင်ပြေရဲ့လား”
လီယန် သည် လီယန် ထံ ချဉ်းကပ်ကာ မေးမြန်းသည်။
သူမ၏ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သောအခါ လီယန် သည် တုန်လှုပ်သွားသကဲ့သို့ ထိုလက်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။
လီယန် သည် လီယန် တွန်းထုတ်လိုက်သည့် သူမ၏ လက်ကို မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်လျက် ငုံ့ကြည့်သည်။
“အာ”
လီယန် သည် သူဘာလုပ်မိမှန်း နောက်ကျမှ သိလိုက်ရပြီး စကားအထစ်ထစ် ဖြစ်သွားသည်။
“ငါ၊ ငါ… ငါဆိုလိုတာက…”
“…ဒီအတိုင်းပဲ ငြိမ်ငြိမ်နေပါ”
လီယန် သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောပြီး လီယန် မသိလိုက်ဘဲ ပြုတ်ကျသွားသည့် ဓားကို ကောက်ယူကာ သူ၏ အိမ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ လီယန် မှာ သူမကို အနီးကပ် ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
“ကောင်းပြီ။ အခုတော့ ဒီလောက်ပဲ။ သွားကြရအောင်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့တော့ နောက်ထပ် ဘာမှ ရှာတွေ့နိုင်မယ် မထင်ဘူး”
“…အင်း”
လီယန် သည် လီယန် ၏ စကားအတိုင်း နာခံစွာ လိုက်ပါသွားသည်။
သူ ပထမဆုံး ဒီနေရာကို ရောက်လာတုန်းက လီယန် က ရှေ့မှ ဦးဆောင်ခဲ့သော်လည်း ပြန်သွားသည့်အခါတွင်မူ လီယန် က ထူးဆန်းစွာပင် ရှေ့မှ ဦးဆောင်နေသည်။
ထိုနေ့တွင်။
စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့တွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသူ မရှိခဲ့ပေ။
***
လီယန် စူးစမ်းလေ့လာသူအဖြစ် ပထမဆုံးရက်မှာ အောင်မြင်ခဲ့ပြီးနောက် သူနှင့်ပတ်သက်သည့် အမြင်များမှာ သေချာပေါက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူ၏ အသက်ကို စွန့်ကာ နှင်းခဲဘီလူးကို အနိုင်ယူခဲ့သည်ဆိုသည့် သတင်းမှာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ့ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သော သို့မဟုတ် သတိထားခဲ့သော စူးစမ်းလေ့လာသူများ၏ မျက်လုံးများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ အသက်အတွက် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ဂုဏ်ယူဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။
ဂါဒီ (Gard) စစ်သည်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စူးစမ်းလေ့လာသူများသည် ထိုအချက်ကို အလွန်တန်ဖိုးထားကြသည်။
ထိုသတင်းမှာ ပိုမိုပျံ့နှံ့သွားပြီး ဂါဒီယန် (Gardian) ၏ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် တစ်ခါတစ်ရံ လီယန် ကို ခင်မင်စွာ နှုတ်ဆက်ကြပြီး သူနှင့် စကားပင် ပြောဆိုကြသည်။
ယခုအချိန်တွင် လီယန် သည် စူးစမ်းလေ့လာသူများနှင့်အတူ မြို့ပြင်တွင် ထိုင်ကာ အတူတူ အစာစားနေသည်။
“ဟားဟားဟား။ ဒီလို ထူးချွန်တဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ဦးနဲ့အတူ ရှိနေရတာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ကံကောင်းတာပဲ”
“အစ်မ။ တခြားသူတွေရဲ့ နာမည်တွေကိုရော သိလား”
လီယန် သည် ရင်ဂတ် (Ringug) ၏ မေးခွန်းကို ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ ရင်ဂတ် သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။
“ဒီ အမွှေးအမျှင်တွေနဲ့ လူကြီးက အီသန် (Ethan) ပဲ”
“ဟေ့! ငါက လူကြီး မဟုတ်သေးဘူး!”
“သူက သူက အကောင်းဆုံး အရွယ်ရောက်နေတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်လို့ ပြောနေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မဟုတ်ဘူးမလား”
ရင်ဂတ် ၏ နောက်ပြောင်သော စကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ရယ်မောကြသည်။
“ဒီ မျက်စိတစ်ဖက်ကို ပတ်တီးစည်းထားတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ အမျိုးသမီးက ဆူဂါရာ (Sugara) ပဲ။ သူမက ဓားမြှောင်ကို ကျွမ်းကျင်တယ်။ ဒီကောင်က ဟန်ဆန် (Hanson) ပဲ။ သူက အမြင်အာရုံ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒီ အမာရွတ်တွေနဲ့ လူကြီးက ဒပ်ဖ် (Durpf) ပဲ။ သူက စူးစမ်းလေ့လာသူအဖြစ် နှစ် ၂၀ ကြာ လုပ်ကိုင်ခဲ့တဲ့ ဝါရင့်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူက ဧရာမ နှစ်ဖက်သွား ပုဆိန်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းတတ်တယ်”
ရင်ဂတ် သည် ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေသော စူးစမ်းလေ့လာသူ ဆယ်ဦးခန့်ကို လီယန် အား မိတ်ဆက်ပေးသည်။
လီယန် သည် သူတို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
သူတို့အားလုံးသည် လီယန် ၏ စွမ်းဆောင်ချက်များအကြောင်း သိရှိပြီး သူ့ကို ပြုံးရွှင်စွာ ကြိုဆိုကြသည်။
“ပြီးတော့ ဟိုဘက်မှာ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေတဲ့ လူကြီးက… ရိုင်ယန် (Ryan) ပဲ။ မင်း သူ့ကို သိတယ်မလား”
“အင်း”
ရိုင်ယန် သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး ဘီယာ သောက်နေသည်။ သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများနှင့် အထီးကျန်သော ပုံစံမှာ နှင်းပြင်ပေါ်တွင် တစ်ကောင်တည်း ပြေးလွှားနေသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။
“သူက ဒီလို ပုံစံမျိုးနဲ့ဆိုပေမဲ့ တကယ်တော့ အရမ်းအသက်ကြီးပြီ။ ၅၀ နီးပါးလောက် ရှိပြီ”
“တကယ်လား? အဲဒီလောက် အသက်မကြီးသလိုပဲ”
ရိုင်ယန် သည် အများဆုံး အသက် ၃၀ ကျော်လောက်သာ ရှိပုံရသည်။
သူ့တွင် မုတ်ဆိတ်မွှေး မရှိသလို မျက်နှာတွင်လည်း အရေးအကြောင်းများ မရှိသောကြောင့် ပို၍ပင် ငယ်ရွယ်သည်ဟု ထင်ရသည်။
“ရိုင်ယန် က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့မှာ အတွေ့အကြုံ အများဆုံးပဲ။ သူက စူးစမ်းလေ့လာသူအဖြစ် ၃၂ နှစ်ကြာ လုပ်ကိုင်ခဲ့တယ်။ သူက လီယန် နဲ့အတူ လုပ်ကိုင်ခဲ့တဲ့ ဂါဒီယန် ရဲ့ သက်ရှိသမိုင်းပဲ”
“ရင်ဂတ်။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောတာ ရပ်လိုက်စမ်း”
ရိုင်ယန် သည် ထိုချီးကျူးစကားများကို မကြားလိုသည့်အလား ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟေ့။ မင်း အခုထိ နှင်းခဲဘီလူး ဘယ်နှစ်ကောင် သတ်ခဲ့ပြီးပြီလဲ။ မင်းက အဲဒီလို ချီးကျူးစကားတွေ ကြားထိုက်ပါတယ်”
“ငါက ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်အနေနဲ့ လုပ်သင့်တာကို လုပ်နေတာပါ”
“ဟူး။ ရိုင်ယန် ခေါင်းဆောင်က အမြဲတမ်း ဒီလို စိတ်မရှည်တဲ့ စကားတွေပဲ ပြောတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ မင်းက အခုထိ လူပျိုကြီး ဖြစ်နေတာပေါ့”
“ဟားဟားဟား! ဆူဂါရာ။ သူ့ကို အရမ်း မဖိအားပေးပါနဲ့။ ခေါင်းဆောင်မှာ သူ့အကြောင်းပြချက်နဲ့ သူ ရှိမှာပေါ့”
“ဟုတ်တယ်လေ။ ရိုင်ယန် က მაგარიတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ သူက အရမ်း သန်မာပြီး နှိမ့်ချတတ်တယ်”
ရင်ဂတ် လည်း ပါဝင်လာပြီး ဆူဂါရာ သည် မတတ်နိုင်သည့်အလား ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
လေထုမှာ နွေးထွေးလာခါနီးအချိန်တွင် ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။
“ဟေ့၊ မမလေး။ မင်း နောက်ဆုံးအကြိမ်မှာ အရမ်းတော်တာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား”
ဧကရာဇ် ဖရက်ချန် (Frechen)။
သူသည် လီယန် ထံ ချဉ်းကပ်လာပြီး ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ပြောဆိုသည်။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စူးစမ်းလေ့လာသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တင်းမာသွားသည်။ ဖရက်ချန် ဤနေရာသို့ လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်တော့ မဟုတ်ပုံရပေ။
“…ဘာလဲ”
“ဟားဟား။ ဒီလောက်တောင် သတိထားစရာ မလိုပါဘူး။ ငါက ကြားလိုက်ရတဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာ သတင်းတစ်ခုကို စစ်ဆေးကြည့်ချင်ရုံသက်သက်ပါ။ မင်းက စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့ထဲ ဝင်တယ်၊ မင်းရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို ကယ်တင်တယ်၊ ပြီးတော့ နှင်းခဲဘီလူးကိုလည်း အနိုင်ယူခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက ငါ မမှားခဲ့ပါဘူး။”
ဒီလူက ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် ချီးကျူးနေရတာလဲ။
လူအများရှေ့မှာ ငါ့ကို စော်ကားခဲ့ဖူးပေမဲ့ ဖရက်ချန် ကတော့ ဘာအငြိုးမှ ရှိပုံမရဘူး။
အဲဒီအချက်ကပဲ ငါ့ကို သူ့အပေါ် ပိုပြီး သံသယဝင်စေတယ်။
သူ ဘာတွေ တွေးနေမှန်း ငါ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပေ။
“ဖရက်ချန်။ ဝင်နှောင့်ယှက်တာ ရပ်လိုက်စမ်း။”
ရိုင်ယန် က ဖရက်ချန် ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်သည်။ ဖရက်ချန် က ရိုင်ယန် ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အရှုံးပေးသလို မြှောက်ပြလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ။ အခွင့်အရေးကတော့ အမြဲရှိနေတာပဲလေ။ နောက်တစ်ခါ မင်းရဲ့ အံ့ဩစရာ စွမ်းဆောင်ချက်တွေကို မြင်တွေ့ရဖို့ မျှော်လင့်နေပါ့မယ်။”
ဖရက်ချန် က ထိုသို့ ပြောဆိုပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။ ငါ့ကို ခင်မင်သယောင် ပြုမူခြင်းဖြင့် သူ ဘာတွေ ကြံစည်နေမှန်း မသိရသော်လည်း သတိထားနေခြင်းက အကောင်းဆုံးဟု ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထို့အပြင် ပုံမှန်အားဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေတတ်သော ရိုင်ယန် မှာ ဖရက်ချန် နှင့် စကားပြောသည့်အခါ အလွန်ပင် ရန်လိုသည့်ပုံစံ ပေါက်သွားခဲ့သည်။
‘သူက လီယန် ရဲ့ လက်ရုံးတစ်ဆူပဲ၊ ဒါကြောင့်လည်း လီယန် ကို ဆန့်ကျင်နေတဲ့ ဖရက်ချန် ကို မုန်းတီးနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။’
အဲဒီအချက်ကို ထည့်မပြောနဲ့ဦး၊ ဖရက်ချန် က ဒုတိယခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ရိုင်ယန် က တတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ ထိုရာထူးအဆင့်ချင်း ကွာခြားမှုကလည်း သူတို့ကြားက ဆက်ဆံရေး မကောင်းမွန်ရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ရိုင်ယန် က တင်းမာပြီး စကားနည်းသော်လည်း ဖရက်ချန် ကတော့ လျှောရှူပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးတတ်သည်။
သူတို့၏ စရိုက်မှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါနဲ့တော့ မဆိုင်ပါဘူး။ အရေးကြီးတာက လီယန် ရဲ့ အခြေအနေပဲ။’
လီယန် ကတော့ ထိုနေ့ကတည်းက တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေပုံရပြီး ငါ့ကို ရှောင်တိမ်းနေခဲ့သည်။
သူက စူးစမ်းလေ့လာရေးနေ့တိုင်း မပျက်မကွက် ပါဝင်သော်လည်း အရင်ကလို ငါ့အနားမှာ မရှိတော့ပေ။ အခွင့်အရေးရတိုင်း ငါ့ကို ရှောင်နေတတ်သည်။
ငါ တစ်ခုခုကို မေးကြည့်ချင်သော်လည်း အခွင့်အရေးကို မရရှိခဲ့ပေ။
***
ဒီနေရာကို ရောက်လာတာ တစ်ပတ်တောင် ရှိသွားပြီ။
အဲဒီကာလအတွင်းမှာ ငါ စူးစမ်းလေ့လာရေး လေးကြိမ်မှာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးခဲ့သည်။
စူးစမ်းလေ့လာရေးတစ်ခုကို အောင်မြင်တိုင်း ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စွမ်းအားတွေ တိုးပွားလာသလို ခံစားရသည်။
လူတွေရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိလာခြင်း၊ သူတို့နဲ့ ပိုမို ရင်းနှီးလာခြင်း၊ ပြီးတော့ နှင်းခဲဘီလူးကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဇာတ်လမ်းတစ်စ အနည်းငယ်က ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြည့်နှက်လာသည်။
‘ဇာတ်လမ်းက အပြည့်အစုံတော့ မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရေပြင်ကိုတော့ နည်းနည်းလေး လှုပ်ခတ်လိုက်နိုင်ပြီ ထင်တယ်။’
ဆိုလိုသည်မှာ ငါ့သက်တမ်းမှာ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ် ပို၍ တိုးလာပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း မလုံလောက်သေးပေ။ အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ နှင်းခဲဘီလူးကို သတ်ပြီး လူတွေရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူဖို့တင်မကဘဲ အေးခဲနေသည့် ကျိန်စာ၏ အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေဖို့လည်း ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ ဒီကမ္ဘာ့နေရာတစ်ခုခုမှာ ရှိနေတဲ့ ကိုဒက်စ် ရဲ့ အပိုင်းအစများ။
‘ဒီနေ့တော့ တစ်ခုခုများ ရှာတွေ့နိုင်မလား။ ဒီတစ်ခါရော ဘယ်သူတွေနဲ့ အတူတူ အလုပ်လုပ်ရမလဲ။’
မနက်စောစောကတည်းက ရင်ပြင်ကို ရောက်လာသည့်အခါ။
“အို…”
“…”
ငါ အဲဒီမှာ ရောက်နှင့်နေပြီးသားဖြစ်တဲ့ လီယန် နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့သွားသည်။