ခရီးစဉ်အပြီးတွင် တယ်လာနှင့် အိုအီလိုတို့ စကားများစွာ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။
နောက်တစ်ဆင့် သူဘာလုပ်မည်ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြခြင်းမရှိသော်လည်း အိုအီလို နားလည်သင့်သလောက်တော့ သူသေချာပေါက် ပြောပြထားခဲ့သည်။
အရာအားလုံးကို ကြားပြီးနောက် အိုအီလို၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု သဘောထားခြင်းလည်းမဟုတ်၊ တယ်လာ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေကို သံသယဝင်ခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။
“မင်းတော့ အရူးပဲ။”
အိုအီလိုက တယ်လာကို ပျင်းရိသည့်အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ပါးစပ်ထဲသို့ သရေစာတစ်ခု ပစ်ထည့်လိုက်သည်။
“မင်းက အရူးပဲ။ တကယ့်ကို အရူး။ ဒီလိုအတွေးမျိုး မင်းပဲ တွေးနိုင်လိမ့်မယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ဒါထက်ကောင်းတဲ့နည်းလမ်း မရှိဘူးလေ။ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာမဟုတ်လား။”
“ငါ့ကိုတော့ ဒီအထဲ ဆွဲမထည့်နဲ့။ မင်းရဲ့ ရူးသွပ်မှုတွေ ငါ့ဆီ ကူးစက်ကုန်လိမ့်မယ်။ ငါက သက်တမ်းရှည်ရှည် နေရတာကို ဂုဏ်ယူနေပေမဲ့ မင်းလုပ်သလိုမျိုးတော့ ငါလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။”
“ခင်ဗျားကလည်း ပြင်းထန်လွန်းပါတယ်။”
“မင်းကို တယ်လာတွေထဲက ကျားတစ်ကောင်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ သာမန်တယ်လာမျိုး မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ ငါမှားသွားတယ်။ မင်းက တိုင်းတာလို့မရတဲ့ ကောင်ပဲ။ ငါပြောခဲ့တာက ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာမဟုတ်တဲ့ တခြားအတိုင်းအတာတစ်ခုထဲက အပိုင်းအစတစ်ခုရဲ့ တည်နေရာအကြောင်းပဲ။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ‘အဲဒီနေရာ’ မှာ အပိုင်းအစတစ်ခု ရှိနေတယ်။”
တယ်လာ ဘာကိုဆိုလိုနေသလဲဆိုတာ အကောင်းဆုံး သိရှိထားသည့် အိုအီလိုက မျက်လုံးတစ်ဝက်ပိတ်လျက် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းသေလိမ့်မယ်။ အဲဒီနည်းလမ်းကို သုံးစရာ မလိုပါဘူး။ တခြားနည်းလမ်း ရှိမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒါအတွက်နဲ့ အသက်ကို ပုံအောမလို့လား။”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်ရင် အချိန်အများကြီး ကုန်လိမ့်မယ်။ ရန်သူတွေကလည်း လွယ်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကို အချိန်ပေးလိုက်ရင် သူတို့ကလည်း ကျွန်တော့်လိုပဲ အသာစီးရသွားလိမ့်မယ်။”
တယ်လာသည် ဒယ်မီအာရီယိုစ်ကို တွေးလိုက်မိသည်။
သူ့ကို ပြုံးပြခဲ့သော မိကျောင်းခေါင်းနှင့် သတ္တဝါ။
သို့သော် တကယ်ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ဒယ်မီအာရီယိုစ် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။
သူ့ဘက်သို့ ပါသွားသည့် အိပ်ဇိုဒပ်စ်၏ တယ်လာများရှိသလို၊ ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ရုံးချုပ်အတွင်းတွင် ဒယ်မီအာရီယိုစ်ထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နောက်ထပ် သစ္စာဖောက်တစ်ဦး ရှိနေသေးသည်။
သူတို့၏ အစစ်အမှန်ကို မသိရသရွေ့ သူလျှောက်ရမည့်လမ်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလိမ့်မည်ဟု တယ်လာ တွေးမိသည်။
သူတို့က ပင်တာဂရမ်ကို ဖျက်ဆီးချင်သလိုပဲ၊ တယ်လာ၏ ပျက်စီးခြင်းကိုလည်း လိုလားနေကြသည်။
“ကျွန်တော်လည်း ပြင်းထန်တဲ့ အစီအမံတွေကို လုပ်ကိုင်ရတော့မှာပဲ။”
“...မင်းရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို ကြည့်နေရင်းနဲ့တင် ခံစားမိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကိုယ်တိုင်ကြားရတော့ ငါ့ဦးနှောက်တောင် လိုက်မမီတော့ဘူး။”
အိုအီလိုသည် တယ်လာကို တယ်လာတွေထဲတွင် ထူးဆန်းသည့်လူ၊ အသက်ကို ပုံအောရလောက်အောင် ရူးသွပ်သည့် လောင်းကစားသမားတစ်ယောက်အဖြစ် မြင်ခဲ့သည်။
သူ့ဇာတ်လမ်းတိုင်းက အဲဒီအချက်ကို ပြသနေသည်။
ကွန်စတန်တီနိုပယ် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုတွင် အကာအကွယ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည့်အချိန်ကစ၍၊ ပြိုကျနေသော အာဂီဒိုမှ မထွက်ခွာဘဲ နာမည်စာရင်းတံစို့ကို ဆွဲထုတ်ခဲ့သည့်အချိန်၊ ရူးသွပ်သော ပင်လယ်မိစ္ဆာကို အနိုင်ယူခဲ့သည့်အချိန်အထိပင်။
ပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
တယ်လာ လုပ်ခဲ့သမျှကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် သူဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်ပေါင်းများစွာနဲ့တောင် ဒီလောက်ထိ လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲဟု အံ့အားသင့်ရသည်။
သို့သော် သူသည် ထိုလောင်းကစားအားလုံးကို အောင်မြင်ခဲ့သည့်အတွက် ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
‘ဒီလောက်ထိ အောင်မြင်နေရင် ဒါကို လောင်းကစားလို့ ခေါ်လို့ရသေးရဲ့လား။ သူက အောင်မြင်သွားတာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ကြားလိုက်ရတဲ့အခါတော့ ဒါဟာ လောင်းကစားပဲ။ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းတဲ့ လောင်းကစားတစ်ခု။’
အိုအီလိုသည် မိမိကိုယ်ကို လုံခြုံရေးနှင့် သက်သောင့်သက်သာရှိမှုအတွက်သာ ဂရုစိုက်ပြီး နေရာမှာပဲ ငြိမ်နေတတ်သူများကို မနှစ်သက်သော်လည်း၊ တယ်လာ၏ အစွန်းရောက်မှုကမူ သူ့ကိုပင် ရွံရှာမိစေသည်။
တယ်လာက ထိုတုံ့ပြန်မှုကို အားပေးသလိုမျိုး ပြုံးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် သွားတော့မယ်။”
“ပြန်တော့မလို့လား။”
“ဟုတ်ကဲ့။ စကားပြောလို့ ပြီးသွားပြီထင်ပါတယ်။ နာမည်တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ကျွန်တော့်ကို အသိပေးပါ။”
“အင်းလား။ အော်၊ ခဏစောင့်ဦး။”
အိုအီလိုက ထိုသို့ပြောကာ စက်ရုပ်အတွင်းရေးမှူးကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။
ကြိုတင် အရိပ်အမြွက်ပေးထား၍လား မသိ၊ စက်ရုပ်အတွင်းရေးမှူးက အထဲသို့ ဝင်လာချိန်တွင် ဇာတ်လမ်းအပိုင်းအစ ငါးခုကို ယူဆောင်လာသည်။
အိုအီလိုသည် တယ်လာနှင့် စုဆောင်းသူများကို ပိတ်ဆို့ထားသော ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် အတားအဆီးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး သူ့ကူရှင်ပေါ်မှ ထလိုက်သည်။
“ဒါက ဘာတွေလဲ။”
“မင်းတို့က ဧည့်သည်တွေပဲ၊ မပြန်ခင် လက်ဆောင်တစ်ခုခုတော့ ယူသွားရမှာပေါ့။ ငါ့မှာလည်း ဂုဏ်သိက္ခာဆိုတာ ရှိသေးတယ်လေ။ မင်းတို့ကို ဖိတ်ခေါ်ပြီးမှ ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ။”
“လက်ဆောင်လား။”
“အထူးဖန်တီးထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေပါ။ မင်းတို့အတွက် အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။”
၎င်းမှာ လေထဲက စကားသက်သက် မဟုတ်ပေ။
တယ်လာ၏ မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လျှင်ပင် အတွင်းရေးမှူး ယူလာသည့် အဖြူရောင် အတုံးလေးများမှာ ကြီးမားသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
အစဦးတယ်လာများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် အိုအီလိုကိုယ်တိုင်က သူတို့အတွက် အသုံးဝင်မည့်အရာ ရှိသည်ဟု ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့ဂုဏ်သတင်းကို ထည့်တွက်လျှင် မည်သူမျှ ထိုဇာတ်လမ်းများ၏ တန်ဖိုးကို ငြင်းပယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
“ဒါတွေကို ယူသွားပါ။ မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီနဲ့ ကိုက်ညီအောင် ငါရွေးပေးထားတာ။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အလွန် ရက်ရောလှပါတယ်။”
ဦးနှောက်လှိုင်းများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ကန်းဟယ်ရင်အတွက် သူက စွမ်းအားထုတ်လွှတ်မှုကို အကြီးအကျယ် တိုးမြှင့်ပေးမည့် [Brainstorm] ဇာတ်လမ်းကို ပေးခဲ့သည်။
ဘယ်တော့မှ လက်မလျှော့ဘဲ အဆုံးမရှိသော တိုက်ပွဲများကို တောင့်တနေသည့် ကွမ်ဂျီအာအတွက်မူ ဒဏ်ရာရပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းလာလေ တိုက်ခိုက်မှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာစေမည့် [Indomitable Berserker] ဇာတ်လမ်းကို ပေးခဲ့သည်။
ဆန္ဒနှင့် အတွင်းအားနှင့် ယှဉ်လျှင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းနေသေးသည့် ဆောဆူမင်အတွက်မူ [Limitless Body] ဇာတ်လမ်းကို ပေးခဲ့သည်။
ပြီးတော့ အဝေးပစ်တိုက်ခိုက်မှုတွင် အထူးကျွမ်းကျင်သော ယူယောင်းမင်းအတွက်မူ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးမည့် [Overload] ဇာတ်လမ်းကို ပေးခဲ့သည်။
၎င်းတို့အားလုံးမှာ အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူများပင် လွယ်လွယ်ကူကူ မရနိုင်သော ဇာတ်လမ်းများဖြစ်သည်။
အိုအီလိုကမူ ၎င်းတို့ကို အေးအေးဆေးဆေးပင် လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်သဖြင့် သူ၏ အံ့မခန်းစွမ်းဆောင်နိုင်မှုကို ထပ်မံ သတိပြုမိစေသည်။
“ပြီးတော့ မင်းအတွက်ကတော့... ဒီအရာကို မင်းကြိုက်မကြိုက်တော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘာမှမရှိတာထက်စာရင်တော့ ပိုကောင်းမှာပါ။”
အိုအီလိုက ထိုသို့ပြောကာ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုကို တယ်လာထံ ပေးလိုက်သည်။
“ဒါက...?”
“မင်း မကြာသေးခင်ကမှ အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရပ်တွေကို သုံးနေတာပဲ။ အဲဒီစွမ်းအားတွေကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ဆိုရင် နောက်တစ်ဆင့်ကို ကျော်လွန်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ မူရင်ကမ္ဘာမှာ အဲဒါကို ‘စိတ်ဆန္ဒ’ (Will) လို့ ခေါ်ကြတယ် မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ မှန်ပါတယ်။”
“ဒါဆိုရင် ဒါက အခုအချိန်မှာ မင်းအတွက် အနည်းငယ်တော့ အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
အိုအီလိုက တယ်လာကို ပေးလိုက်သည့် ဇာတ်လမ်းမှာ [Will Focus] ဖြစ်သည်။
အခြားဇာတ်လမ်းများနှင့် ယှဉ်လျှင် အနိမ့်ကျဆုံးဟု ထင်ရနိုင်သော်လည်း အိုအီလိုကမူ ထိုသို့ မထင်ပေ။
“ပိုရိုးရှင်းလေလေ၊ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပိုပြီး ပြတ်သားပြီး ပြင်းထန်လေလေပဲ။ ပြီးတော့ မင်း နောင်လုပ်မယ့် ရူးသွပ်တဲ့ အရာတွေကို ထည့်တွက်ရင် ဒါက အသုံးဝင်လာလိမ့်မယ်။”
“ဘာလို့လဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အဲဒီနေရာကို ရောက်သွားရင် ဒီဇာတ်လမ်းတွေက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားမှာပါ။”
“ဒါက ဘာမှမဟုတ်သလို ထင်ရတဲ့အတွက် ဘယ်သူမှ ဒါကို အရေးကြီးတယ်လို့ မထင်ကြဘူး။ သူတို့က အရေးကြီးတယ်လို့ မထင်ရင် ဒါရဲ့ တန်ဖိုးကိုလည်း မြင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။”
အိုအီလိုက ထိုမျှသာ ရှင်းပြပြီး စကားကို ရပ်လိုက်သည်။
ကျန်တာတွေကတော့ သူတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့သည်။
တယ်လာ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် အိုအီလိုက နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်သည်။
“ကံကောင်းပါစေ။”
“ဟုတ်ကဲ့။ နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့။”
“မင်း ငါ့ကို ခေါ်နိုင်ရင်ပေါ့လေ။”
ထိုစကားထဲတွင် အဓိပ္ပာယ်များစွာ ပါဝင်နေသည်။
တယ်လာ၏ အစီအစဉ် အောင်မြင်မည်၊ မအောင်မြင်မည်ကို မသေချာကြောင်းနှင့် သူတောင် သေသွားနိုင်ကြောင်းကို အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
တယ်လာကမူ ထိုအချက်ကို ပြင်ပေးရန် မလိုဟု ယူဆသည်။
သူက ရယ်မောလိုက်ပြီး နောက်တစ်ဆင့် ဘာလုပ်ရမည်ကို ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။
ထို့နောက် တယ်လာသည် အာကာသရထားဖြင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများထံ ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
***
“ဘာတွေ ပြောခဲ့ကြတာလဲ။”
ရုံးခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကွမ်ဂျီအာက တယ်လာကို ဘေးသို့ခေါ်ကာ မေးလိုက်သည်။
နံရံနောက်ကွယ်တွင် တယ်လာနှင့် အိုအီလို ဘာတွေ ပြောခဲ့သည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။ သူမ၏ အဆိပ်ပြင်းသော လျှာကျွမ်းကျင်မှုကို သုံးပြီး သိအောင်လုပ်ရန် ကြိုးစားလျှင်ပင် ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် နံရံက သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရှားမှုကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။
ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်လေးမှာ တကယ်ကို အံ့မခန်း သတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့မသိသော သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို တယ်လာနှင့် ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်းသာ သူမ သိလိုက်ရသည်။
ထိုအချက်အတွက် သူမ စိတ်ပျက်ပြီး စိတ်မရှည်ဖြစ်မိသည်။
ကမ္ဘာမြေသို့ မပြန်မီအထိ သူမက သူ့ကို သီးသန့်ခေါ်မေးသည်အထိ တယ်လာက သူတို့ ပြောခဲ့သမျှကို ဘာတစ်ခုမှ ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။
‘သူ့အတွက် ငါတို့က အခုထိ မလုံလောက်သေးတာလား။’
သူမတင်မကဘဲ ကန်းဟယ်ရင်၊ ဆောဆူမင်နှင့် ယူယောင်းမင်းတို့သည်လည်း ပိုမိုသန်မာလာခဲ့ကြသည်။
သူတို့သည် တယ်လာ၏ အတိတ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်တွင် သူ့ကို နောက်မဆွဲမိစေရန်အတွက် ပိုမိုကြိုးစားခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများက အကျိုးပေးခဲ့ပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုကြီးထွားသန်မာလာခဲ့သည်။
ထိုအချက်အတွက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဂုဏ်ယူနေမိကြသည်။
သို့သော်လည်း သူတို့သည် တယ်လာဆီသို့ မရောက်နိုင်ကြပေ။
သူသည် သူတို့၏ လက်တစ်ကမ်းအကွာတွင် အလွန်နီးကပ်စွာ ရှိနေသော်လည်း သူတို့အနေနှင့် သူ့ကို ထိတွေ့ခွင့်မရခဲ့ကြချေ။
‘ဒါက မလုံလောက်သေးတာလား။’
ကွမ်ဂျီအာသည် သူမ၏ အတိတ်ကို မေ့ပစ်ခဲ့ရခြင်းအတွက် ဤမျှလောက်အထိ နောင်တရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါကမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။
သေချာသည်မှာ ထိုအချိန်က သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ သူမစိတ်ထဲမှ ဖျောက်ဖျက်ပစ်ချင်လောက်အောင်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခဲ့သည်။
သို့သော် တစ်ဖက်တွင်လည်း ၎င်းမှာ သူမ အသန်မာဆုံးဖြစ်ခဲ့သည့် အချိန်ကာလတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဦးမညွှတ်ဘဲ ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် အချိန်လည်းဖြစ်သည်။
နာကျင်မှုနှင့်အတူ ရရှိလာသည့် စွမ်းအား။
ကွမ်ဂျီအာသည် ယခုအချိန်တွင် ထိုစွမ်းအားကို ယခင်ကထက် ပိုမိုလိုလားနေမိသည်။
‘ငါကလေ…’
“ငါတို့ စကားတွေ အများကြီး ပြောခဲ့ကြတယ်။”
တယ်လာ၏ အသံကြောင့် ကွမ်ဂျီအာမှာ လက်တွေ့လောကသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။
“ငါတို့ မသိသင့်တဲ့ အကြောင်းအရာ တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား။”
“ဟုတ်တယ်။”
သူ၏ တိုတောင်းပြီး ပြတ်သားသော အဖြေကြောင့် ကွမ်ဂျီအာ၏ ရင်ထဲတွင် နာကျင်သွားသည်။
သူမသည် စိတ်ခံစားချက်များကို ခဏတာ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး တယ်လာကို မျက်လုံးအနည်းငယ် ပင့်ကြည့်ကာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ငါတို့က မလုံလောက်လို့လားဟု မေးချင်သော်လည်း တယ်လာက ရှေ့ကနေ စတင်ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့အားလုံးက ငါ့အတွက် အရမ်းတန်ဖိုးရှိလွန်းလို့ပါ။”
“…!”
တယ်လာက သူမ၏ စိတ်ကို ဖတ်လိုက်သကဲ့သို့ တုံ့ပြန်လိုက်သောအခါ ကွမ်ဂျီအာသည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားသည်။
“အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါလည်း မင်းတို့ကို ပြောပြချင်တာပေါ့။ ဒီအရာတွေကို တစ်ယောက်တည်း ထမ်းထားရတာ ငါ့အတွက်လည်း ခက်ခဲသလို… မင်းတို့ကိုလည်း ထိခိုက်စေနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဂျီအာ၊ မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ။ ကမ္ဘာကြီးမှာ ငါတို့ ဆန္ဒရှိတိုင်း လုပ်လို့မရတဲ့ အရာတွေ ရှိနေတယ်။”
တယ်လာသည်လည်း သူမကို ‘ကမ္ဘာဦးကျမ်း’ (Book of Genesis) အကြောင်း ပြောပြချင်သည်။ အပိုင်းအစများအကြောင်း အသိပေးပြီး ၎င်းတို့ကို အားလုံး စုစည်းချင်သည်။
သို့သော်လည်း ကမ္ဘာကြီးသည် ထိုအပိုင်းအစများ ရှိနေကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ခွင့် မပေးပေ။
အထူးသဖြင့် အပိုင်းအစများအကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့ ဘာလုပ်ခဲ့သည်ကို သိရှိထားသည့် ကွမ်ဂျီအာအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ သူက အပိုင်းအစများ၏ အမှန်တရားကို သူမအား ပြောပြလိုက်ပါက၊ သူမ တုံ့ပြန်လာချိန်တွင် ဘာတွေဖြစ်လာမည်ကို သူ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များက တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်မလာဘဲ တစ်ခါတည်း ရုတ်တရက် နိုးထလာခဲ့လျှင်ကော။ အကယ်၍ သူမကိုယ်တိုင်က အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်ကာကွယ်ရန်အတွက် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားခဲ့ပြီး၊ တယ်လာကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မရစေရဟု မှာကြားထားခဲ့လျှင်ကော။
သူမကို အရာအားလုံး ပြောပြ၍ မရနိုင်ပေ။
သူ စကားပြောလိုက်သည့် ထိုအချိန်တွင် သူမကိုယ်တိုင် တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များကို မလွဲမသွေ သက်ရောက်မှု ရှိသွားလိမ့်မည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါ ဘာမှပိုမပြောရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ မင်းကိုယ်တိုင်ကပဲ ငါ့ကို တောင်းဆိုထားလို့ပါ။”
“ငါက တောင်းဆိုထားတယ် ဟုတ်လား။”
“ငါ ပြောနိုင်တာ ဒါပဲရှိတယ်။ မင်း အဲဒီထက်ပိုပြီး သိဖို့ ကြိုးစားသင့်တာ မဟုတ်ဘူး။”
“…”
တယ်လာ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကွမ်ဂျီအာသည် သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်ရန် ကြံစည်ထားသည့် အတွေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ဤလူသည် သူမအပါအဝင် စုဆောင်းသူများအပေါ် လျစ်လျူရှုနေသူ မဟုတ်ပေ။
သူသည် အမြဲတမ်း တသမတ်တည်း ရှိနေသည်။
သူသည် သူတို့အတွက် အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပေးပြီး ဂရုစိုက်ပေးကာ သူတို့အကြောင်းကိုပဲ တွေးပေးနေသည်။
သူမ ထိုအချက်ကို သိသော်လည်း သူ့၏ ကြင်နာမှုများကိုသာ အမြဲခံယူနေပြီး ပြန်မပေးဆပ်နိုင်ခြင်းမှာ မည်မျှ ရှက်စရာကောင်းလိုက်သနည်း။
သူမသည်လည်း သူ့အတွက် တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ပေးချင်ပြီး ကူညီပေးချင်သော်လည်း၊ မသိရသေးသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့် ငြိမ်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။
ကွမ်ဂျီအာသည် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။
“ငါ ဒါကို မုန်းတယ်။ မင်းအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးပဲ ဖြစ်နေပြီး ဘာမှလည်း မလုပ်ပေးနိုင်တာကို ငါ မုန်းတယ်။”
သူမသည် သူမ၏ ခံစားချက်ကို ရိုးသားစွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။
နောက်ပြန်လှည့်သူ၏ ဂုဏ်သတ္တိက သူမကို အော်ဟစ်ခြင်းမှ တားဆီးရန် သတိပေးချက်များ ထုတ်နေသော်လည်း ကွမ်ဂျီအာသည် သွားများကို တင်းတင်းစေ့ကာ သည်းခံလိုက်သည်။
သူမသည် ထိုဂုဏ်သတ္တိကြောင့် သူမ၏ ခံစားချက်များကို ရိုးသားမှုမရှိဘဲ နေရခြင်းကို မုန်းတီးသည်။
“ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။ မင်းကို ဘယ်လို ကူညီပေးရမလဲ။”
သူမသည် အမြဲတမ်း ခံယူနေရုံသက်သက်ကို ငြီးငွေ့နေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ထို ငရဲခန်းကဲ့သို့သော နောက်ပြန်လှည့်ခြင်းကို ဘာအတွက် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသနည်း။
ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ရန်နှင့် ဤကျိန်စာသင့်သော ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ဖြစ်သည်။
သူမသည် အခြားသူများကို ကိုယ်ကျိုးစွန့်ပြီး ကယ်တင်ခဲ့ကာ ဒဏ်ရာများ ရခဲ့သော်လည်း ဤနေရာအထိ ရောက်အောင် လာခဲ့သည်။
၎င်းအားလုံးမှာ သူမ၏ ဆန္ဒပင်ဖြစ်သည်။
“ငါ ဘယ်တော့မှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်တော့မလဲ…”
“ဒါဆိုရင် ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အလေးအနက် ပြောကြည့်ရအောင်။”
“…ဘာကိုလဲ။”
တယ်လာ၏ လေသံ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားမှုကြောင့် ကွမ်ဂျီအာမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဒါက အလေးအနက် ပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ဘူးလား။ တယ်လာက သူမပြောတာကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
“မင်းရဲ့ ခံစားချက်ကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဂျီအာ။ ဒါကြောင့် နောက်ထပ် အဖြေတစ်ခုကို ငါ ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။”
“နောက်ထပ်… အဖြေတစ်ခု ဟုတ်လား။ အဲဒီလိုမျိုး ရှိလို့လား။”
“မင်း မသိသင့်တဲ့ အမှန်တရားတစ်ခု ရှိနေတယ်။ ဂျီအာ။ ပြီးတော့ အဲဒီအကြောင်းကြောင့် ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ငါ ပြောပြလို့ မရဘူး။ ဟုတ်တယ်မလား။”
“အဲဒါက… ဟုတ်ပါတယ်…”
ကွမ်ဂျီအာသည် သူ၏ စကားကြောင့် မသိစိတ်ကနေ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ တခြားသူတွေက ငါ့ကို ကူညီချင်ကြတယ်။ ဒါဆိုရင် အဖြေက ရိုးရှင်းပါတယ်။”
“အဖြေတစ်ခု ရှိတယ်ပေါ့။”
“သိနေတာနဲ့ ကူညီတာက မတူညီတဲ့ အရာနှစ်ခုပဲ။ ဒါဆိုရင် ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်။ သိဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့၊ ကူညီပေးရုံပဲ လုပ်ပါ။”
“သိဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့…”