ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 299: | NovelPing

‘အိုအီလိုက အကုန်မသိဘူး။’

သူက အရာအားလုံးကို သိနေသူတော့ မဟုတ်ပေ။ စာတန် မသိသည့်အရာကို အိုအီလိုက သိပြီး အိုအီလို မသိသည့်အရာကို စာတန်က သိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦးလုံးတွင် မတူညီသော ဗဟုသုတအပိုင်းအစများသာ ရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့် အိုအီလိုသည် သူသိသမျှ အချက်အလက်အားလုံးကို ယူဟွန်းအား ပြောပြခဲ့သည်။

သူက စေတနာဖြင့် ပြောပြခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယူဟွန်းတစ်ယောက်သာလျှင် သူ၏ဆန္ဒကို ပြည့်ဝစေနိုင်မည့်သူ ဖြစ်နေသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူကိုယ်တိုင်လည်း အလွန်အမင်း အသည်းအသန် ဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုရမည်။

ယူဟွန်းတွင် မူလအစစာအုပ်များကို စုဆောင်းနိုင်သည့် အရည်အချင်းရှိပြီး ၎င်းတို့မှတစ်ဆင့် လျှို့ဝှက်ထားသော သစ္စာဖောက်ကိုလည်း ခေါ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အိုအီလို လုပ်ဆောင်နေသည်မှာ အရောင်းအဝယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ယူဟွန်းအပေါ် ထားရှိသည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။

‘ငါက ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာကို ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမျိုး ရနေပါလား။’

အိုအီလိုကိုယ်တိုင်က ဒါကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဟု မသတ်မှတ်ကောင်းသော်လည်း ယူဟွန်းကတော့ သူတို့၏ဆက်ဆံရေးကို ဤသို့ ရိုးရှင်းအောင် သတ်မှတ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု ယူဆသည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ မစ္စတာအိုအီလို။ ခင်ဗျား ဘာလိုချင်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။ အပိုင်းအစတွေကို စုဆောင်းဖို့ကတော့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပါ။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်း ရှိနေတာကတော့ ကောင်းတဲ့ကိစ္စပါပဲ။”

“သေချာတာပေါ့။ ငါက အလကား ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း သိချင်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို ငါပြောပြခဲ့တာ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါလိုချင်တာက အချက်အလက်သက်သက် မဟုတ်ဘူး။”

“ဟုတ်ကဲ့၊ အဲဒါတော့ ကျွန်တော် သိပါတယ်။”

ယူဟွန်းသည် အိုအီလို၏ အမိန့်ကို နာခံရမည့် လက်အောက်ငယ်သားလည်း မဟုတ်သလို၊ သူခိုင်းတာကို လုပ်ပေးရမည့် စာချုပ်ဝင်သူလည်း မဟုတ်ပေ။

အိုအီလိုကိုယ်တိုင်ကပင် ဒါဟာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးကြား လုပ်ဆောင်မည့် အရောင်းအဝယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောထားပြီးဖြစ်သည်။

ယူဟွန်း အနာဂတ်တွင် လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် အိုအီလို ပေးလိုက်သည့် အချက်အလက်များသည် အသုံးဝင်သော်လည်း တန်ဖိုးတူညီသည့် ပေးဆပ်မှုတော့ မဟုတ်ပေ။

အိုအီလိုလည်း ထိုအချက်ကို သိရှိသဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“မင်းကို ငါ ပြောလိုက်တိုင်း မင်းက အကုန်လိုက်လုပ်ပေးရမယ်လို့တော့ ငါ မမျှော်လင့်ပါဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌနဲ့ တခြားသူတွေကတော့ သူတစ်ပါးကို အမြတ်ထုတ်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်ကြလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာတော့ နည်းနည်းပါးပါး အသိစိတ်နဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား ကျန်နေပါသေးတယ်။”

“အဲဒီစကားကို ကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”

“ဒါကြောင့် ငါပေးတဲ့အချက်အလက်က အချက်အလက်သက်သက်ပါပဲ။ မင်းက ငါ့အတွက် တစ်ခုခု ကူညီပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါက တန်ဖိုးတစ်ခုကို သင့်တော်အောင် ပေးချေမှာပါ။”

“တန်ဖိုးဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”

“အင်း… ဒါကို ပြောရခက်တယ်။ တန်ဖိုးဆိုတာ လက်ခံရရှိသူက ဘယ်လိုသဘောထားလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ မင်းလို စာကြည့်တိုက်ကြီးကို ဦးဆောင်နေပြီး အလှူငွေတွေ အများကြီး လက်ခံရရှိနေတဲ့ တယ်လာ တစ်ယောက်အတွက်တော့ အမှတ်တွေ ပေးလိုက်တာက သင့်တော်တဲ့ တန်ဖိုး ဖြစ်ပါ့မလား။”

ယူဟွန်းသည် ထိုအချက်ကို ငြင်းဆန်နေရန် မလိုပေ။

သူ့အတွက် ယခုအခါ အမှတ်များသည် ပေါများနေသည်။

များလေကောင်းလေ ဖြစ်သော်လည်း နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်လောက်အောင် သန်မာနေပြီးသား ဖြစ်သည့် ယူဟွန်းအတွက် အမှတ်များသည်သာ အဓိက မဟုတ်တော့ပေ။

“ကျွန်တော် အပိုင်းအစတွေကို စုဆောင်းနေတာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာပဲ ကန့်သတ်ထားတာပါ။ တခြားကမ္ဘာတွေမှာလည်း အပိုင်းအစတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့ ဘယ်လိုရယူရမလဲဆိုတာ မသိဘူး။”

“အဲဒီမှာလည်း အများကြီး ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အပိုင်းအစ အများစုက ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာပဲ စုပြုံနေတာ။ အဲဒီကမ္ဘာက ထူးခြားလွန်းလို့လေ။”

“ခုနက ခင်ဗျား ပြောသွားသလိုပဲ ကမ္ဘာမြေက နည်းနည်း ထူးခြားတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်နော်။ ဘာကြောင့်လဲ။”

အိုအီလိုတွင် ဖုံးကွယ်ထားစရာမရှိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေသည်။

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကမ္ဘာမြေက ဟွာမက် (Huamaek) ဖြစ်နေလို့ပဲ။”

“ဟွာမက်?”

“ဇာတ်လမ်းတွေအားလုံး စီးဆင်းရာ၊ စီးကြောင်းတွေ ထပ်နေပြီး ထူးခြားတဲ့ အမှတ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးတဲ့နေရာပေါ့။ ကမ္ဘာမြေဆိုတာ အဲဒီလိုနေရာမျိုးပဲ။ အမြင်ကျဉ်းတဲ့သူတွေကတော့ ဒါကို မသိကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အဆင့်လောက်ရှိတဲ့သူကတော့ ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိတယ်။ မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ငါ့အဆင့်လောက်လည်း မလိုပါဘူး။ မင်းတို့ကုမ္ပဏီမှာဆိုရင်တောင် အမြင်ကျယ်တဲ့ မန်နေဂျာတစ်ယောက်လောက်ဆိုရင် သိမှာပါ။”

ယူဟွန်းအတွက် ‘ဟွာမက်’ ဆိုသည့် စကားလုံးသည် အသစ်အဆန်း ဖြစ်နေသော်လည်း ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်ကိုမူ သူ နားလည်သွားသည်။

ဟွာမက်ဆိုသည်မှာ ဇာတ်လမ်းများ ထပ်တူကျခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ထူးခြားသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

“ဒေဝါတမန်တွေက ကမ္ဘာမြေကို ဘာကြောင့် ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားခဲ့ကြတာလဲ၊ ဘာကြောင့် သူတို့ရဲ့ အမျိုးမျိုးသော ဇာတ်လမ်းမျိုးစေ့တွေကို ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ချပေးပြီး ဒဏ္ဍာရီတွေ ဖြစ်လာအောင် လုပ်ခဲ့တာလဲဆိုရင်…”

“ဒါတွေအားလုံးက ကမ္ဘာမြေမှာရှိတဲ့ ဟွာမက်ရဲ့ အလားအလာကြောင့်ပဲ။ ဟုတ်တယ်။ မင်းတို့ကမ္ဘာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရမယ်ဆိုရင် မြို့တော်တစ်ခုရဲ့ အချက်အခြာနေရာမှာ ရှိတဲ့ အနှစ်သာရ အရင်းအမြစ်လိုမျိုးပေါ့။ ကမ္ဘာမြေမှာ အဲဒီလို အရည်အချင်းမျိုး ရှိနေတာ။”

“…”

သူ၏အတိတ်ဘဝက ကမ္ဘာမြေကြီး ဘာကြောင့် ဒီလောက်ထိ ဒုက္ခမျိုးစုံ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသလဲဆိုတာကို ယူဟွန်း နားလည်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း တို့ မသိခင်ကတည်းက Exodus က ကမ္ဘာမြေသည် ဟွာမက်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် မည်မျှတန်ဖိုးရှိကြောင်းကို သိရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့က ပင်တာဂရမ် ဌာနနှင့် ပူးပေါင်း၍ မြေအောက်လှုပ်ရှားမှုများကို စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း က ကမ္ဘာမြေ၏တန်ဖိုးသည် အလွန်ကြီးမားသည်ဟု အစပိုင်းတွင် ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

ဒေဝါတမန်များက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အများအပြား ပြုလုပ်ထားသဖြင့် ၎င်းထံမှ ဇာတ်လမ်းများကို ပိုမိုထုတ်ယူနိုင်မည်ဟု တွက်ချက်ခဲ့ကြသည်။

Exodus သည် ပင်တာဂရမ် ဌာနကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဝေဝါးသွားစေခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဟွာမက်များ မည်မျှပင် စီးဆင်းနေပါစေ၊ အတွင်းရှိ သတ္တဝါများက လက်ရှိဘဝဖြင့်သာ ကျေနပ်နေပြီး ဘာမှမလုပ်ဆောင်ကြလျှင် ဇာတ်လမ်းသည် ရှေ့ဆက်တိုးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လှပသော ဇာတ်လမ်းတစ်ခုသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျင်းစရာကောင်းပြီး ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်လာကာ တန်ဖိုးမဲ့သွားတတ်သည်။

ထိုအချက်ကပင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“Exodus က ဘာကို လိုချင်တာလဲ။”

“သူတို့က ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အဖြစ်ဆိုးကို လိုချင်တာ။ လော့ဖ်အောက်၊ ဒါမ်ချွန်း၊ ကတ်သာစစ်။ သူတို့သုံးယောက်လုံးမှာ သူတို့ စုဆောင်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းအမျိုးအစားတွေ မတူကြဘူး။ လော့ဖ်အောက်ကတော့ တန်ဖိုးရှိသရွေ့ ဇာတ်လမ်းအမျိုးအစားကို ဂရုမစိုက်ပေမဲ့ ဒါမ်ချွန်းနဲ့ ကတ်သာစစ်ကတော့ မတူဘူး။”

ဒါမ်ချွန်းက ပျော်ရွှင်စရာကောင်းပြီး ကြည်နူးစရာဇာတ်လမ်းကို လိုချင်ပြီး ကတ်သာစစ်ကတော့ မှောင်မိုက်ပြီး စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းကို လိုချင်သည်။

သူတို့၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုသည် ရှိပြီးသားအရာကို ကောက်ယူရုံမျှဖြင့် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

“ကိုဒက်စ် ပြိုကွဲသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့က ဇာတ်လမ်းတွေကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးဖို့အထိ ကြိုးစားလာကြတယ်။ အနည်းဆုံး လော့ဖ်အောက်ကတော့ သူ့တာဝန်ကို မရမက ထမ်းဆောင်နေပေမဲ့ ဒါမ်ချွန်းနဲ့ ကတ်သာစစ်ကတော့ မဟုတ်ဘူး။”

သူတို့က မိမိတို့နှစ်သက်သည့် ဇာတ်လမ်းအမျိုးအစားများဖြင့် ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးထားချင်ကြသည်။

Exodus သည် မီးတောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ကမ္ဘာမြေကို အုပ်စိုးပြီး စိတ်ပျက်စရာ အမျိုးမျိုးကို ဖြန့်ကျက်ခဲ့သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ထိုအချက်ကြောင့်ပင်။

ဇာတ်လမ်းမျိုးစုံ စီးဆင်းရာ လမ်းကြောင်းများအားလုံးသည် စိတ်ပျက်စရာ အမင်ရည်များဖြင့် ညစ်ညမ်းသွားပါက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဇာတ်လမ်းအားလုံးမှာလည်း ထိုအရောင်များဖြင့် စွန်းထင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

“ဒါက ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။”

“ဟားဟား။ ကြောက်စရာကောင်းတယ်? ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ နေထိုင်တဲ့ အောက်ခြေသတ္တဝါတွေအတွက်တော့ အဲဒီလို ခံစားရနိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အထက်တန်းစား သတ္တဝါတွေအတွက်တော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ။ သူတို့အတွက်ကတော့ ဒါဟာ သူတို့ကြည့်ရှုနိုင်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေရဲ့ မီတာ (meta) ကို ပြောင်းလဲလိုက်တာလောက်ပဲ ရှိတာကိုး။”

“…ကျွန်တော် ငြင်းစရာမရှိပါဘူး။”

အတိတ်ဘဝက ဒေဝါတမန်များ ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အရာများကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် အိုအီလို၏ စကားသည် လုံးဝမှားယွင်းနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

“ဒါပေမဲ့ ဒေဝါတမန်အားလုံးက အောက်ခြေလူသားတွေကို အထင်သေးတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ထဲမှာ အောက်ခြေသတ္တဝါတွေကို မေတ္တာနဲ့ လမ်းပြပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးချင်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့သူတွေလည်း ရှိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မှန်သလားလို့ မေးရင်တော့ ငါက မဟုတ်ဘူးလို့ပဲ ဖြေချင်တယ်။”

“ဘာကြောင့်လဲ။”

“လွန်ကဲသူတွေရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုဆိုတာက ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ စိတ်ဝင်စားရာ အရာဝတ္ထုကို ပျက်စီးစေဖို့ပဲ။ သူတို့ရဲ့ မေတ္တာဆိုတာလည်း အောက်ခြေကမ္ဘာကို ဖျားနာသွားစေဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။”

“ခင်ဗျားက ကောင်းကောင်း သိနေတာပဲ။ ကြည့်ဖူးသလိုမျိုးပါလား။”

“ဟဲဟဲ။ ဒီကောင်လေးကို ကြည့်စမ်း။ ဟေ့ရောင်၊ ငါက ဘက်လိုက်မှုဘုရင်လေ။ အောက်ခြေ၊ အလယ်အလတ်နဲ့ အထက်တန်းစား သတ္တဝါတွေ ဘယ်လိုနေထိုင်ကြသလဲဆိုတာကို ကြည့်ပြီး ပျော်မွေ့တယ်၊ သူတို့ဘဝတွေကို ငါ့ဦးနှောက်ထဲမှာ နားလည်အောင် လုပ်ထားတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ငါ ဒီလိုပြောနိုင်တာပေါ့။ မင်း နားလည်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း မင်းကို တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးချင်တာ။ တကယ်တော့ ငါက ထူးဆန်းနေတာ အဲဒီအချက်ကြောင့်ပဲ။”

အိုအီလိုသည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းသူဖြစ်သည်။

သူ့တွင် အခြားသော ဇာတ်လမ်းဘုရင်များကဲ့သို့သော မောက်မာသည့် ဂုဏ်ပကာသန မရှိပေ။

ယင်းအစား အခြားသူ၏ စိတ်ကို ပြေလျော့စေပြီး ပွင့်လင်းလာအောင် လုပ်ပေးနိုင်သည့် ဂရုစိုက်မှုမျိုး ရှိသည်။

သာမန်အားဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုးဆိုလျှင် အာဏာနှင့် စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ခြင်းက သဘာဝကျသည်ဟု တွေးမိကြမည်ဖြစ်သော်လည်း အိုအီလိုကမူ ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

သူသည် လွတ်လပ်မှုဆိုသည့် စကားလုံးကို ကိုယ်စားပြုသည့် သတ္တဝါတစ်ဦးနှင့် တူသည်။

သူသည် မိမိ၏ လွတ်လပ်မှုကို တန်ဖိုးထားသလို အခြားသူတို့၏ လွတ်လပ်မှုကိုလည်း လေးစားသူဖြစ်သည်။

“ဒါဆိုရင် မင်း အပိုင်းအစတွေကို ဆက်စုဆောင်းဦးမှာဆိုရင် ငါ့ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံမလား။”

“ကျွန်တော့်ကို ဘာနဲ့ ဆုချမှာလဲ။”

“မင်းကို ပွိုင့်တွေချည်းပဲ ပေးနေလို့တော့ မရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပွိုင့်တွေရော၊ ဇာတ်လမ်းတွေပါ မပေးဘဲနေရင်လည်း ထူးဆန်းနေမှာပေါ့။ ပွိုင့်တွေနဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေအပြင် တခြား အချက်အလက်မျိုးစုံကိုလည်း ငါ ပံ့ပိုးပေးနိုင်ပါတယ်။ လိုအပ်မယ်ဆိုရင်လည်း ငါ့အကူအညီကို တောင်းနိုင်ပါတယ်။”

“ဒါကတော့ ဆွဲဆောင်မှုရှိသားပဲ။”

“ဒါပေမဲ့ စနစ်နဲ့ ဆန့်ကျင်တဲ့ ဒါမှမဟုတ် ထင်ရှားပေါ်လွင်လွန်းတဲ့ ကိစ္စမျိုးတွေကိုတော့ ငါ လုပ်ပေးလို့ မရဘူး။ လုပ်မိရင်တောင် အရေးမပါတဲ့ အသေးအဖွဲကိစ္စလေးတွေပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ တကယ်တော့ မင်းဆီမှာရှိတဲ့ အပိုင်းအစတွေကို ကြည့်လိုက်ရင်တောင် မင်းက ငါ့အကူအညီ လိုအပ်နေတာမျိုး မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။”

“အဲဒါတော့ မပြောတတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ခေါ်လာတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အပေါင်းအပါတွေကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”

“မဖြစ်ဘူး။”

အိုအီလိုက ခေါင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ခါလိုက်သည်။

သူ ဘာလုပ်တော့မလဲဆိုတာကိုတောင် မပြောလိုက်ရသေးပေမဲ့ အိုအီလိုကတော့ အစကတည်းက ကြိုသိနေသလိုမျိုး ဖြေလိုက်သည်။

“ငါ ဘာကြောင့် နံရံတစ်ခု ကာပြီး စကားပြောတာကို ပိတ်ပင်ထားတယ်လို့ ထင်လဲ။ အပိုင်းအစတွေကို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကိုပဲ ပေးရတာ။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် သူတို့ကို ထိကိုင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဖြန့်ကျဲဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး။ ငါ့မျက်လုံးနဲ့ မြင်နိုင်တယ်၊ သူတို့ရှိတဲ့နေရာကို သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက်ပါပဲ။”

“အရည်အချင်းမရှိရင် မဖြစ်နိုင်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။”

“ဟုတ်တယ်။ ပထမမျိုးဆက် ဒေဝါတမန်တွေ ဖြစ်နေရင်တောင်မှပဲ။”

“…”

“မင်း စုဆောင်းသူတွေကို ဂရုစိုက်တယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။ မင်းရဲ့ ပထမဆုံး ပန်းချီကားကတည်းက သူတို့ကို ငါ စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာဆိုတော့ သူတို့ ဘယ်လောက် အရည်အချင်းရှိပြီး ဘယ်လောက် ထူးခြားလဲဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က မလုံလောက်သေးဘူး။ သူတို့မှာ အရည်အချင်း ရှိ၊ မရှိ ငါ မသေချာပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်သေးဘူး။”

“နားလည်ပါပြီ…”

အိုအီလို၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော နံရံနောက်ကွယ်ရှိ ကွမ်ဂျီအာ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် သူမ၏ လူသားအသွင်အပြင်ကို ထိုးဖောက်မြင်နေပြီး သူမ၏ အရည်အချင်းနှင့် အနှစ်သာရကို စူးစမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“တစ်ခုပဲ၊ ‘ရူးသွပ်ခွေး’ ကွမ်ဂျီအာ လောက်ဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ကောင်းပါရဲ့။”

“သူမတစ်ယောက်တည်းနဲ့ မရဘူး။”

ယူဟွန်းက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

အိုအီလိုက ထိုအဖြေကို ကြိုသိထားသည့်အလား ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

“လေးယောက်လုံးတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများတဲ့ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ငါ ဘက်လိုက်လို့ မရဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူကလည်း နည်းနည်း သံသယဖြစ်စရာကောင်းနေလို့လေ။ သနားစရာကောင်းလိုက်တာ။”

“သနားစရာကောင်းတာတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းနဲ့တော့ အပိုင်းအစတွေကို အကုန်စုဆောင်းလို့ မရဘူး။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ခင်ဗျားကို ကိုယ်စားလှယ်အနေနဲ့ တောင်းဆိုချင်တာပါ။”

“နည်းလမ်းတော့ ရှိပါတယ်။”

“တကယ်လား။”

ယူဟွန်း မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားပြီး အိုအီလိုက သူ၏ အမူအရာကို သဘောကျကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟားဟား။ မင်း မတွေးမိဘူးလား။ အဲဒီကောင်လေးတွေကို အရည်အချင်းအကြောင်း ပြောနေတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ငါကိုယ်တိုင်က အပိုင်းအစတွေကို ထိကိုင်ခွင့်မှ မရှိတာ၊ တခြားသူရဲ့ အရည်အချင်းကို ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆုံးဖြတ်နိုင်မှာလဲ။”

“အခု ခင်ဗျား ပြောမှပဲ ဟုတ်မှန်း သိတော့တယ်။”

“ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ မတူဘူး။ မင်းမှာ အခွင့်အရေးရှိတယ်၊ ပြီးတော့ အပိုင်းအစ ၁၀ ခုထက်မက မင်းဆီမှာ ရှိနေပြီးသား။ အဲဒါက မင်း အပိုင်းအစတွေကို မင်းသဘောအတိုင်း ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။”

အပိုင်းအစတွေကို မိမိသဘောအတိုင်း ကိုင်တွယ်ခြင်း။

ယူဟွန်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်ထံမှ ခိုးယူခဲ့သည့် အပိုင်းအစတစ်ခုဖြင့် တခြားအပိုင်းအစများကို ရှာဖွေနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းပြစနစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့စဉ်ကကို ပြန်တွေးမိသည်။

သူ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း အပိုင်းအစသည် ယူဟွန်း၏ ဆန္ဒအတိုင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“ဒါကြောင့် မင်း ပြောသလိုပဲ၊ မင်းဆန္ဒရှိရင် သူတို့ကိုလည်း ကိုယ်စားလှယ် အခွင့်အရေးတွေ ပေးနိုင်တာပေါ့။”

“ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အပိုင်းအစတွေကို စိတ်ကြိုက် သုံးလို့ ရတာလား။”

“ဘာလို့ ငါ့ကို လာမေးနေတာလဲ။ ကိုဒက်စ် က အစကတည်းက ငါ့ပစ္စည်းမှ မဟုတ်တာ။”

“…”

“ဒါက ငါ့အဖေ လိုဂိုစ် ရဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်တော့ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ကောက်ရတဲ့သူက ပိုင်ရှင်ပဲပေါ့။ အပိုင်းအစတွေက မင်း ဘယ်လိုပဲ သုံးချင်သုံး၊ ဘယ်မှာပဲ သုံးချင်သုံး မင်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ အဲဒါ မင်းရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ပဲလေ။”

“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အပိုင်းအစတွေ စုဆောင်းခိုင်းခဲ့တာလေ…”

“ငါ ဘာကြောင့် အပိုင်းအစတွေကို စုဆောင်းခိုင်းခဲ့တာလဲဆိုတာ မေ့သွားတာလား။”

“အော်။”

မှန်သည်။

အိုအီလိုက သူ့ကို အပိုင်းအစတွေ စုဆောင်းခိုင်းခဲ့သော်လည်း ကိုဒက်စ် ကို မူလအခြေအနေအတိုင်း ပြန်ဖြစ်စေရမည်ဟု မပြောခဲ့ပေ။

အိုအီလို လိုချင်သည်မှာ ပထမဆုံး သစ္စာဖောက်ဖြစ်သည့် ပရေးရှင်းကို ရှာဖွေပြီး သတ်ပစ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

အပိုင်းအစများသည် သူ့ကို ထွက်လာအောင် ဆွဲဆောင်သည့် အစာမျှသာ ဖြစ်ပြီး အိုအီလို၏ စစ်မှန်သော ရည်မှန်းချက် မဟုတ်ချေ။

“ငါ လိုချင်တာက လက်စားချေဖို့ပဲ။ ငါ့အဖေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တဲ့၊ ငါတို့ကို၊ ငါ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တဲ့သူကို လက်စားချေဖို့ပဲ။ အဲဒါပဲ ငါ လိုချင်တာ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ငါ ကမ္ဘာအနှံ့ လျှောက်သွားနေခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းကတောင် သူ့ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။”

“ဒါပေမဲ့ အပိုင်းအစတွေ စုစည်းလာပြီဆိုရင်တော့ သူ ထွက်လာဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။”

“မှန်တယ်။”

အိုအီလိုက ပြုံးစိစိဖြင့် ယူဟွန်းကို မေးလိုက်သည်။

“ဒါဆို မင်း လုပ်မှာလား။ တကယ်ပြောရရင် မင်းသာ ငါ့ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းလိုက်ရင် ငါ့အတွက်တော့ အရှုံးကြီးပဲ။ မင်း ငါ့ကို ငြင်းပြီး အပိုင်းအစတွေကို ကိုယ့်ဘာသာ စုဆောင်းပြီး ပရေးရှင်းကို ခေါ်ထုတ်ရင်တောင် ငါ မင်းကို စောင့်ကြည့်နေဦးမှာပဲ၊ သူ ထွက်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေမှာ။”

“ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။”

“ရွေးချယ်စရာ ရှိတာပေါ့။ ငါ့ရဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို လက်ခံပြီး ဆုလာဘ်ကို ရယူမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငြင်းပယ်ပြီး ဘာမှ မရဘဲ နေမလား။”

“ဒါက ခြိမ်းခြောက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။”

ယူဟွန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး အိုအီလိုကလည်း ငြင်းဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

“စီးပွားရေးဆိုတာ အမြဲတမ်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လုပ်ရတာလေ။”

“ဟုတ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အတွက်လည်း ဒါက လုပ်ကိုင်ရမယ့် ကိစ္စဖြစ်နေတော့ ငြင်းပယ်ပြီး ဆုလာဘ်ကို လက်လွတ်ခံစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။”

“ငါ ပေးသလို ဖြစ်နေတာကို မင်း သိပါတယ်နော်။”

“ဒါပေမဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ ဒါမှမဟုတ် ပွိုင့်တွေလောက်နဲ့တော့ မလုံလောက်ဘူး။”

ယူဟွန်းက ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ကို တောက်လိုက်သည်။

အိုအီလိုသည် သူ၏ မောက်မာသော အမူအရာကို တစ်ခုခု ပြောတော့မည့်ပုံ ရှိသော်လည်း ယူဟွန်း၏ တည်ကြည်သော မျက်လုံးများနှင့် ဆုံမိချိန်တွင် သူသည် ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

“မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ။”

“ခင်ဗျားရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက တခြား ညီအစ်ကို သုံးယောက်လောက် မကြီးမားရင်တောင် ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်မှာ တန်ဖိုးတစ်ခုတော့ ရှိနေသေးတယ် မဟုတ်လား။”

“ကိုယ်တိုင် ပြောဖို့ နည်းနည်းတော့ ရှက်စရာကောင်းပေမဲ့ ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒါ အမှန်ပါပဲ။ ဒီလိုပုံစံ ဖြစ်နေပေမဲ့ ငါက မူလ တယ်လာ တွေထဲက တစ်ယောက်လေ။”

“ဒါဆို ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ငှားချင်တယ်။”

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက အသာစီးရနေသည်။

အိုအီလို လိုချင်သည့်အရာကို လုပ်ပေးနိုင်သူမှာ ယူဟွန်းတစ်ယောက်သာ ရှိပြီး အိုအီလိုကလည်း လက်စားချေဖို့အတွက် သူ လိုချင်သမျှ ပေးရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။

အိုအီလိုတွင် တန်ဖိုးရှိသည့်အရာ တစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း ယူဟွန်း သိရှိထားပြီး သူ၏ ထံမှ တတ်နိုင်သလောက် များများ ရယူရန် စီစဉ်ထားသည်။

သူ အသုံးပြုနိုင်သည့် အသုံးဝင်ဆုံးအရာမှာ မူလ တယ်လာ အနေဖြင့် သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဂုဏ်သတင်းပင် ဖြစ်သည်။

“အဲဒါနဲ့ မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ။ ချေးငွေတစ်ခုခု ယူမလို့လား။”

“ချေးငွေယူတာထက် ခင်ဗျားဆီက ပွိုင့်တွေ ယူတာက ပိုကောင်းဦးမယ်။”

“မင်းကတော့ မေးတောင် မမေးတော့ဘူးပဲ။”

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ချေးငွေမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရာထူးကို နည်းနည်း ပိုခိုင်မာအောင် လုပ်ချင်တာပါ။”

“မင်းကတော့…”

အိုအီလိုသည် ယူဟွန်း တစ်ခုခု ကြံစည်နေကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

အဆင့်မြင့် တယ်လာ တစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အနာဂတ် မန်နေဂျာတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရာထူးအတွက် စိုးရိမ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

အမြဲတမ်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးရယ်နေတတ်သည့် အိုအီလိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ယူဟွန်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သံသယဖြစ်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

“မင်း ငါ့ကို မင်းရဲ့ ရုံးတွင်း နိုင်ငံရေးအတွက် အသုံးချဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ မင်းက လော့ဖ်အောက်ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် Celestial Inc. ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ချင်တာလား။”

ယူဟွန်းကသာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူ၏ စကားကို ငြင်းဆိုခြင်းလည်း မပြု၊ အတည်ပြုခြင်းလည်း မပြုခဲ့ပေ။

“ဒါဆို မင်း ဘာလုပ်မလဲ။”

“ငါ မင်းကို ဒီနေရာမှာတင် အရှုံးပေးခိုင်းလို့ ရတယ်နော်။”

“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။”

“မင်း ဘာလို့ အဲဒီလောက်တောင် သေချာနေရတာလဲ။”

“လက်စားချေချင်တဲ့သူတွေက အဲဒီလိုမျိုး လုပ်လေ့ရှိကြတယ်လေ။”

“…မင်းကတော့ ဆိုးတဲ့ကောင်လေးပဲ။”

“အိုအီလို၊ ခင်ဗျားဆီက အဲဒီစကား ကြားရတာ နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်။”

အပြစ်ကင်းစင်သော ကောင်လေးတစ်ယောက်လို ပုံစံပေါက်နေသည့် အိုအီလိုက လက်မြှောက်လိုက်သည်။

အရှုံးပေးလိုက်သည့် လက္ခဏာပင်။

သူသည် ဤအချိန်တွင် သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကဒ်အားလုံးကို ထုတ်သုံးပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူတွင်မူ ဝှက်ထားသော ကဒ်အချို့ ရှိနေသေးသည်။

“ငါက လက်စားချေဖို့ပဲ စိတ်ဝင်စားတာ၊ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အရောင်းအဝယ် ဒါမှမဟုတ် ညှိနှိုင်းမှုတွေကို မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဒီအတိုင်း ဆက်တိုက်ခိုက်နေရင် စွမ်းအင်တွေပဲ အလကား ကုန်သွားလိမ့်မယ်။ ငါ အဲဒါမျိုး မဖြစ်ချင်ဘူး။”

“အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော် ဒီကမ်းလှမ်းချက်ကို ပေးနိုင်တာပေါ့။”

“မင်းကတော့ တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်တဲ့ မြွေတစ်ကောင်ပဲ။ ငါက လော့ဖ်အောက်လို စီးပွားရေးသမား မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒီအဘိုးကြီးကို အရှင်လတ်လတ် ဝါးစားရတာ ပျော်နေတာလား။”

“အဲဒါကို ချီးကျူးစကားလို့ပဲ မှတ်လိုက်ပါ့မယ်။”

“ဒါဆို မင်း ဘာကြံစည်နေလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြတော့မလား။”

“နည်းနည်းတော့…”

ယူဟွန်းက နှုတ်ခမ်းတွန့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အကြံအစည်ကို အနည်းငယ် အရိပ်အမြွက် ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ရုံးချုပ်ကို သန့်စင်ဖို့ လိုနေလို့ပါ။”