ခေါင်းစဉ်- The Main Characters That Only I Know – အခန်း (၂၉၄) | NovelPing
"ဒီနေ့က ငါ့အတွက်တော့ အလွန်ကံကောင်းတဲ့နေ့ပဲ။ ဒီအချိန်အခါကို ငါ အကြာကြီး စောင့်မျှော်ခဲ့ရတာလေ။"
ဒိုကန်ဂျွန် ထုတ်လိုက်တဲ့ အရွက်ပုံစံဓားကို မြင်လိုက်ရတော့ ယုဟွန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
အဲဒီဓားက ခဏလောက်ကပဲ သွေးတွေကို သုတ်ပစ်ထားတာတောင်မှ သွေးစက်တွေနဲ့ ပြန်ပြီး စွန်းထင်းနေသည်။
သေချာအောင် မသန့်စင်ခဲ့လို့တော့ မဟုတ်ပေ။
ဓားက ရုပ်အလောင်းတွေဆီကနေ စီးကျလာတဲ့ သွေးနီတွေကို စုပ်ယူနေတာဖြစ်သည်။
အဲဒီဓားက အဲဒီလောက်ထိ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့ ထူးခြားတဲ့ လက်နက်မျိုးများ ဖြစ်နေတာလား။
"မင်း စွမ်းရည်အသစ်တစ်ခု ရထားတာပဲ။"
"ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားတာလား။ ဒါပေမဲ့လည်း ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ ဒါ ငါ မကြာသေးခင်ကမှ ရခဲ့တဲ့ စွမ်းရည်ပဲ။"
ဒိုကန်ဂျွန်က သူ့စွမ်းရည်ကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ အစီအစဉ်မရှိပေ။
သူက အပိုင်းအစကို ရပြီးကတည်းက လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပြီး သူတို့ရဲ့သွေးကို စုပ်ယူကာ ခွန်အားကို ခိုးယူနိုင်တဲ့ စွမ်းအားကို ရရှိခဲ့တာဖြစ်သည်။
အဲဒီရည်ရွယ်ချက်အတွက် သူက အခွင့်အရေးရတိုင်း သူ့အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ရင်း စုဆောင်းသူတွေကို လိုက်လံအမဲလိုက်ခဲ့ပြီး သူ့စွမ်းအားကို တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။
အသင်းအဖွဲ့က သိထားတဲ့ သူ့အဆင့်က ၈၆ သာဖြစ်ပေမဲ့ အပိုင်းအစရဲ့ စွမ်းအားကြောင့် အခုဆိုရင် အဆင့် ၉၀ ကျော်ကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
'လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အသက်ကို စုပ်ယူကာ ပိုသန်မာလာစေတဲ့ စွမ်းရည်ပေါ့။ ဘက်ပေါင်းစုံက ကြည့်ရင်တော့ စက်ဆုပ်ရွံရှာစရာကောင်းပေမဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို ကြည့်ရင်တော့ ဖြစ်သင့်တဲ့ကိစ္စပဲ။'
ဒိုကန်ဂျွန်က ဒီနေရာကို ရောက်ဖို့အတွက် လူအများအပြားကို နင်းဖြတ်ခဲ့ရသည်။
သူ့နေရာကို ရောက်လာနိုင်မယ့်သူတွေရဲ့ ဘဝတွေကိုလည်း ရက်ရက်စက်စက် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခဲ့သည်။
သူ့သားကောင်တွေရဲ့ သွေးတွေက ဒိုကန်ဂျွန်ရဲ့ ဗိုက်ကို ပြည့်စေခဲ့သည်။
အပိုင်းအစကနေတဆင့် သူရရှိခဲ့တဲ့ စွမ်းအားတွေက အဆုံးသတ်မှာတော့ သူ ယခုအချိန်ထိ လျှောက်လှမ်းခဲ့တဲ့ ခြေလှမ်းတွေပဲ ဖြစ်သည်။
'အပိုင်းအစက သူ့ဆန္ဒ ဒါမှမဟုတ် သူ့ဘဝကို တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ အဲဒီစွမ်းအားကို ပေးလိုက်တာလား။'
ဒါက ဒိုကန်ဂျွန် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အပိုင်းအစက ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိပြီး ယုဟွန်းက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဆီကနေ သိမ်းယူခဲ့တဲ့ အပိုင်းအစနဲ့ အမျိုးအစားတူတယ်ဆိုတာကို ဆိုလိုသည်။
ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင်က သူ့စွမ်းအားကို ကြီးမားတဲ့ အံ့ဖွယ်တစ်ခုလို ကြွားဝါခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါက မက်စ်ဝဲလ်ရဲ့ နတ်ဆိုးတောင် မယှဉ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုးဖြစ်သည်။
အဲဒီအဆင့်လောက်နဲ့ ဆင်တူတယ်ဆိုရင်တော့ သုံးစွဲသူရဲ့အဆင့်ကို ထည့်တွက်ရင် ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာရှိမှာ မဟုတ်ပေ။
တစ်ခုခုသော အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ထွက်လာမလားဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်က လျော့ကျသွားသည်။
"မင်း ရယ်နေတာလား။"
ယုဟွန်း မသိလိုက်ဘဲ ပြုံးလိုက်တဲ့အပြုံးကြောင့် ဒိုကန်ဂျွန်က မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ လက်တွေ၊ ခြေထောက်တွေ ပြတ်ထွက်သွားတဲ့အခါ ဘယ်လိုရယ်နိုင်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။"
"ဒါကြောင့်လည်း ငါ ရယ်နေတာလေ။"
တစ်ဖက်လူကတော့ သူ့အဆင့်ကို မျက်စိစုံမှိတ် ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဒီဘက်က ဘယ်လောက်ထိ သာလွန်နေလဲဆိုတာကို နားမလည်သေးပေ။
သူက ကြိုးစားကြည့်ဖို့တောင် မလုပ်ရသေးဘဲ လုပ်ချင်ရင်တောင်မှ သေချာလုပ်နိုင်ပါ့မလားလို့တောင် သံသယဝင်မိသည်။
ဒါကြောင့် သူ ရယ်မောမိတာမှလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
သူ့ကိုယ်သူ သန်မာတယ်လို့ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်နေတဲ့ အားနည်းသူတစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ အစကတည်းက လက်စားချေဖို့စိတ်နဲ့ မူးယစ်နေတဲ့သူ။
သူ့ရှေ့မှာရှိတဲ့ ဒီလိုလူမျိုးကို သူ ချေမှုန်းပစ်နိုင်ပြီး ပရိသတ်အများအပြားရဲ့ ရယ်စရာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။
"ငါ ဘာလို့ မရယ်ဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား။"
ဒိုကန်ဂျွန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ဒီလိုမှောင်မိုက်နေတဲ့ နေရာမှာတောင် ယုဟွန်းကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်လောက်အောင် တောက်ပနေပေမဲ့ အဲဒီလူရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူ မသိလိုက်ဘဲ မျက်တောင်ခတ်မိသွားသည်။
ယုဟွန်းရဲ့ မျက်နှာက မှောင်ရိပ်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ့မျက်လုံးနဲ့ ပါးစပ်ကသာ အဖြူရောင်လင်းလက်ကာ လခြမ်းကွေးပုံစံ ဖြစ်နေပြီး ဒီဘက်ကို ကြည့်နေသယောင်။
သူက အဲဒီလို အလင်းမှားကို မြင်လိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သတိပြန်ဝင်လာတဲ့အခါ ယုဟွန်းက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပေမဲ့ ခဏတာ ခံစားလိုက်ရတဲ့ အဲဒီခံစားချက်ကတော့ ပျောက်မသွားဘဲ စိတ်ထဲမှာ စွဲကျန်နေသည်။
ဒိုကန်ဂျွန်က သူ့လက်မောင်းပေါ်က ကြက်သီးတွေကို မြင်တော့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
'ငါ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသာစီးရမှု လျော့ကျသွားတာလား။'
တိုက်ပွဲဆိုတာ ခွန်အားတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဖြစ်နိုင်တာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သိတဲ့ ဝါရင့်စုဆောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
တိုက်ပွဲဆိုတာ နောက်ဆုံးမှာ စိတ်ဓာတ်နဲ့ အသိဉာဏ်ကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရသည်။
ခွန်အားမှာ ရှုံးရင် ကျွမ်းကျင်မှုကိုသုံး၊ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ရှုံးရင် လှည့်ကွက်ကိုသုံး၊ လှည့်ကွက်မှာပါ ရှုံးရင် စိတ်ဓာတ်ကို သုံးရသည်။
စိတ်ဓာတ်မှာပါ ရှုံးသွားရင်တော့ ဒါဟာ တိုက်ပွဲမှာ အရှုံးပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပင်။
ဒိုကန်ဂျွန်က သူ အဲဒီလောက်ထိ အသာစီးမရတော့ဘူးဆိုတာကို ဝန်မခံချင်ပေ။
သူက ပိုသန်မာလာခဲ့ပြီ။
သူ့စွမ်းအား မဆုံးရှုံးခင်က မွန်ဆင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရင်တောင် သူ နိုင်နိုင်ကောင်း နိုင်လိမ့်မည်။
"မင်းလို လူမျိုးက တဲလာ တစ်ယောက်ပဲလေ!"
ဒိုကန်ဂျွန်က သူ့ကိုယ်သူ ဝန်ခံရမှာ ကြောက်ရွံ့နေသလို အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယုဟွန်းဆီကို အရွက်ပုံစံဓားနဲ့ ရွယ်လိုက်သည်။
သွေးနီတွေ စိုရွဲနေတဲ့ အရွက်ဓားကနေ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အနီရောင် ဓားရောင်တန်းတွေက စီးဆင်းလာပြီး ယုဟွန်းကို မြိုသိပ်ဖို့ ကြိုးစားသည်။
ယုဟွန်းက သူ့လက်ယာဘက်နဲ့ ရေဓားကို အသာအယာ ဖန်တီးလိုက်ပြီး ပျံသန်းလာတဲ့ ဓားရောင်တန်းကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
ဘန်း!
ပြင်းထန်တဲ့ ထိခိုက်မှုမျိုး မဟုတ်ပေမဲ့ ဓားရောင်တန်းက ဦးတည်ရာ လွဲချော်သွားပြီး ဆူးပင်တောထဲကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။
"ဘာမှ မဟုတ်ပါလား။"
"ဘာ..."
သူက ဟန့်တားဖို့အတွက် ပစ်လွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်ပေမဲ့ အပေါ်ယံ လက်ဖဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုနဲ့တင် တားဆီးနိုင်မယ့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုး မဟုတ်ပေ။
ဒါတင်မကဘဲ ဒီဘက်ကို အထင်သေးတဲ့ လေသံက ဒိုကန်ဂျွန်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ မီးတောက်တွေကို ပိုပြီး လောင်ကျွမ်းစေသည်။
ဒိုကန်ဂျွန်ရဲ့ မျက်လုံးအိမ်တွေက အနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ဒါကိုရော မင်း တားနိုင်မလား ကြည့်ရအောင်။"
သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက သွေးကြောတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ခဏအကြာမှာတော့ အရွက်ဓားကို ကိုင်ထားတဲ့ သူ့လက်က လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း ရွေ့လျားသွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပင့်ကူအိမ်လို ရှုပ်ထွေးတဲ့ အနီရောင်ချည်မျှင်တွေက လေထဲမှာ ပေါ်လာသည်။ ဒါဟာ ထက်မြက်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ပိုက်ကွန်တစ်ခုဖြစ်သည်။
အနီရောင်ပိုက်ကွန်က ယုဟွန်းကို မြိုသိပ်လိုက်ပြီး အဲဒီနေရာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
ကွာ ကွာ ကွာ ကွာ!
ဖုန်မှုန့်တွေ အုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သစ်ပင်တွေက မြေပြင်နဲ့အတူ ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်။ ရှော့ခ်လှိုင်းတွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားပြီး တိုက်ပွဲကို ကြည့်နေတဲ့ ဖန်တဆင် (Phantasm) တွေကလည်း အဲဒီလှိုင်းတွေကြောင့် အော်ဟစ်ရင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
အဲဒါက ပိုးကောင်တစ်ကောင်တောင် မကျန်ရစ်စေဘဲ မီတာ ၃၀၀ ပတ်လည်အတွင်းမှာရှိတဲ့ ဘယ်အရာကိုမဆို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုးဖြစ်သည်။
ဒိုကန်ဂျွန်က သူ ဒါကို မတားဆီးနိုင်သလို ရှောင်လည်း မရှောင်နိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်လိုက်ပေမဲ့ ဖုန်မှုန့်တွေ ပြန်ကြည်သွားတဲ့အခါ မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် သူ့နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်မိသည်။
"ဘယ်လိုလုပ်..."
ရက်စက်စွာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့မတူဘဲ အလယ်မှာ ရပ်နေတဲ့ ယုဟွန်းကတော့ ထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။
သူ့ပတ်လည် တစ်မီတာအကွာအဝေးမှာရှိတဲ့ မြေပြင်က ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပဲ အဲဒီပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကို လုံးဝ မခံလိုက်ရပေ။
သူက တားဆီးတာ၊ ပြန်တိုက်ခိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် ရှောင်တိမ်းတာမျိုး မလုပ်ခဲ့ပေ။
သူက သူ့ကိုယ်သူလောက်ပဲ လွတ်မြောက်အောင် ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းခဲ့သည်။
ဒိုကန်ဂျွန်က ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးကို ဖန်တီးဖို့ ဘယ်လောက်ထိ သေသပ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုမျိုး လိုအပ်သလဲ၊ ပြီးတော့ သူ့စွမ်းရည်က ဘယ်လောက်ထိ အံ့ဩဖို့ကောင်းသလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်တော့ပေ။
"တဲလာ တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်စွမ်းအားမျိုး ရှိနိုင်ရတာလဲ..."
"ဘာလဲ။ အဲဒါက မင်းရဲ့ အစွမ်းအစ အကုန်လုံးဆိုရင် စိတ်ပျက်သွားပြီလား။"
ယုဟွန်းက အာပိုရီယာရဲ့ မျက်နှာဖုံးကိုတောင် မတပ်ရသေးပေ။
သူ့ရဲ့ နတ်ဆိုးလေးကောင်ကိုလည်း မခေါ်ထားသလို ဘက်ရယွန်ကိုလည်း မသုံးသေးပေ။
သူက လက်ဗလာနဲ့ပင်။
အရင်ကလည်း လက်ဗလာနဲ့၊ အခုလည်း လက်ဗလာနဲ့ပင်။
ခရက်။
ဒိုကန်ဂျွန်က အဲဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး သွားတွေကို ကြိတ်လိုက်ကာ ပိုပြီး ခွန်အားတွေကို စုစည်းလိုက်သည်။
ယုဟွန်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အနီရောင် ပြောင်းသွားတာကို မြင်တော့ တီးတိုးရယ်မောလိုက်သည်။
'သူ့ကိုယ်သူ သွေးစုပ်ပြီး ရူးသွပ်တဲ့ အခြေအနေကို ရောက်အောင် လုပ်နေတာလား။ သူက ရူးသွပ်နေတဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်လိုပဲ။'
အရင်တိုက်ခိုက်မှုတုန်းက သူ့မျက်လုံးတွေက အနီရောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက အနီရောင် ဖြစ်နေသည်။
ဒါတင်မကသေးဘဲ သူ့ကြွက်သားတွေက မီးပုံးပျံတွေလို ဖောင်းကားလာပြီး သူ့အရပ်အမောင်းကလည်း အရင်ကထက် အများကြီး ပိုကြီးလာသည်။
သူ့အရွက်ဓားကလည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးနဲ့ လိုက်ဖက်အောင် ပိုကြီးလာသည်။
ဒိုကန်ဂျွန်က သူ့နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"ဂရ်..."
"မင်း အခုဆို စကားတောင် သေချာ မပြောနိုင်တော့ဘူးပေါ့။"
အင်အားကို အဓမ္မထုတ်လွှတ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အဲဒီစွမ်းအားဆီ အပ်နှံလိုက်တဲ့ ဒိုကန်ဂျွန်ကတော့ လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။
သူက သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီ။
တံတွေးတွေ တစက်စက်ကျကာ ဟိန်းဟောက်နေသည့် အသံမှာ သားကောင်ကို အမဲလိုက်တော့မည့် သားရဲတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေသည်။
မိုးရေစက်တို့ဖြင့် စိုရွဲနေသော သူ၏ သွေးနီရောင် မျက်လုံးများက ယုဟွန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ကွာအာ့!"
ဒိုကန်ဂျွန်က အော်ဟစ်သံနှင့်တူသော ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲက အရွက်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဓားဖျားမှ ပန်းထွက်လာသော အနီရောင်စွမ်းအင်များမှာ ဧရာမခြေသည်းများအလား ပျံသန်းသွားသည်။
အနီရောင် ခြေသည်းများက မြေပြင်ကို ဆွဲဖြဲသွားပြီး တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို လွင့်စင်သွားစေကာ ဆူးပင်ရွက်များကိုပါ လေထဲတွင် ပြန့်ကျဲသွားစေသည်။
ထိုမုန်တိုင်းနှင့်တူသော အခြေအနေအလယ်တွင် ယုဟွန်းကမူ သူ့နေရာသူ မယိုင်မလဲ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
အရေပြားကိုပင် ဆွဲဖြဲနိုင်လောက်သည့် ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်းများက သူ့ကို တို့ထိခြင်းပင် မရှိပေ။
ယုဟွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အနက်ရောင်စွမ်းအင်များက ဒိုကန်ဂျွန်၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ကာ အာနိသင်မရှိအောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
မဟုတ်သေးပေ။ ထိုမျှနှင့်လည်း မပြီးဆုံးသေး။
ယုဟွန်း၏ စွမ်းအင်က ဒိုကန်ဂျွန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဝါးမြိုလိုက်ပြီး ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။
ဒိုကန်ဂျွန်က အရူးတစ်ယောက်လို အနီရောင်စွမ်းအင်များကို ဟိုတစ်စဒီတစ်စ ပစ်လွှတ်လေလေ၊ ယုဟွန်းကို ပတ်ရံထားသော အနက်ရောင်စွမ်းအင်များက ပို၍ ကြီးမားထင်ရှားလာလေလေ ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ ၎င်းက ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
၎င်းမှာ သာမန်စွမ်းအင်မျိုး မဟုတ်တော့ပေ။
နဂါးနက်ကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
ဧရာမ နဂါးနက်ကြီးတစ်ကောင်က ယုဟွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗဟိုပြု၍ ရစ်ပတ်ထားသည်။
ဂရ်...။
ဧရာမ နဂါးကြီးက မျက်တောင်ခတ်ကာ ဒိုကန်ဂျွန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
၎င်းမှာ အစစ်အမှန် နဂါးမဟုတ်ဘဲ 'ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုး မည်းမှောင်ကောင်းကင်စွမ်းအား' (Seven Demons Black Sky Divine Skill) ၏ စွမ်းအင်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော အတုအယောင်သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုအရာနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဒိုကန်ဂျွန်မှာ သူ၏ တိရစ္ဆာန်အသိစိတ်ဖြင့်ပင် တုန်ရီနေမိသည်။
ယုဟွန်းက သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
'ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုး မည်းမှောင်ကောင်းကင်စွမ်းအား၊ နတ်ဆိုးသုံးပါး။'
ခဏအကြာတွင် အပြီးသတ်ပုံဖော်ထားသော နဂါးကြီးက လွှသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော သွားများကို ဖြဲကာ ဒိုကန်ဂျွန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ကူး-ဂူး-ဂူး-ဂွန်း။
ယုဟွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ထားသော နဂါး၏ အမြီးပိုင်းက လျော့ကျသွားပြီး နဂါးကြီးက စတင်လှုပ်ရှားသည်။
စွမ်းအားပြင်းသော စွမ်းအင်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် နဂါးကြီးက ဒိုကန်ဂျွန်ကို မုန်တိုင်းတစ်ခုလို ဝိုင်းရံလိုက်သည်။
"ခရက်အာ့!!"
ဒီအတိုင်းသာ ဆက်နေပါက သေရတော့မည်ကို ဒိုကန်ဂျွန် ရိပ်မိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်သည်။
ဒိုကန်ဂျွန်က အနီရောင်စွမ်းအင်များကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ကြယ်တံခွန်ကဲ့သို့ စွမ်းအင်ဗုံးများက လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးကာ နဂါး၏ အကြေးခွံများကို ထိမှန်သည်။ ရေတွက်မရနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများက နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်နေသော်လည်း၊ နဂါးကြီးက ဒိုကန်ဂျွန်၏ စွမ်းအင်များကို လှောင်ပြောင်သရော်သည့်အလား ဝါးမြိုလိုက်ပြီး ဧရာမ တိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
တောအုပ်ထဲက သစ်ပင်များမှာ နဂါး၏ အကြေးခွံများကြောင့် အမြစ်ပါမကျန် နုတ်ပစ်ခံလိုက်ရရုံသာမက ဖုန်မှုန့်အဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။
မြေပြင်များ ကွဲအက်ကုန်ပြီး နဂါးထိတွေ့သမျှ မြေသားများမှာ သဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ဝေဝါးသွားသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ယုဟွန်းက သူစုဆောင်းထားသမျှ စွမ်းအင်များကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
'မာလျောင်ဟွိုင်ချွန်' (Malyonghoecheon)
နဂါးကို ဖန်တီးထားသော အနက်ရောင်စွမ်းအင်များက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဒိုကန်ဂျွန်ကို ပတ်ရံနေသော နဂါး၏ ပုံသဏ္ဌာန်က ရေထဲတွင် ပျော်ဝင်သွားသကဲ့သို့ ပြိုကွဲသွားပြီး ခဏအကြာတွင် ဧရာမ ရေဝဲကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
မုန်တိုင်းတစ်ခု၏ ဗဟိုချက်မှာ အငြိမ်ဆုံးနှင့် အလုံခြုံဆုံး ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
သို့သော် ယခုအခြေအနေကမူ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။
နဂါးကြီး ဖန်တီးလိုက်သော ရေဝဲကြီးမှာ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းအားလုံး ဗဟိုချက်တွင် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ထူးခြားသော အချက်အချာနေရာဖြစ်သည်။
အဲဒီနေရာမှာ ရှိနေသမျှ ဘယ်အရာမဆို ခြေရာလက်ရာတောင် မကျန်ရစ်နိုင်အောင် ဆွဲဖြဲခံရလိမ့်မည်။
ကွာဂါဂါဂါ့!
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင် ရေဝဲကြီးက ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသယောင် ရှိသည်။
ခဏမျှ လည်ပတ်ပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်း၏ အားများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
မုန်တိုင်း ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတွင်မူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဆွဲဖြဲခံထားရသော မြေပြင်မှလွဲ၍ ဘာမျှ ကျန်မနေတော့ပေ။
ဒိုကန်ဂျွန်နှင့် သူ၏ အရွက်ဓားမှာပါ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ယုဟွန်းက အောင့်ထားသည့် အသက်ကို ရှိုက်ထုတ်လိုက်သည်။
'ဟူး... ငါ့ရဲ့ အလိုဆန္ဒ (Will) ကိုပါ ထည့်သုံးဖို့ ကြိုးစားတာ လောဘကြီးလွန်းသွားသလား။'
သူ ခေါင်းကို ညှစ်ထုတ်နေသလိုမျိုး ကြိုးစားကြည့်ခဲ့သော်လည်း အလိုဆန္ဒဆိုသည့် သဘောတရားကို သူ မဖမ်းဆုပ်နိုင်သေးပေ။
ထိုထက်ပို၍ စွမ်းအားကို အတင်းအဓမ္မ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အတွက် မျက်လုံးများပင် ပြာဝေသွားသည်။
အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် ဉာဏ်ပညာ၏ အသီးအပွင့်များ၊ ချိုမြိန်သော နှင်းရည်တို့ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် ကုန်ခမ်းသွားသော စွမ်းအားများက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသည်။ သို့သော် သူ၏ နောင်တရနေသော စိတ်နှလုံးကိုမူ မဖြေသိမ့်နိုင်သေးပေ။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်လအတွင်း သူ အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင်မှ အလိုဆန္ဒကို နိုးထစေနိုင်လိမ့်မည်ဟု ခံစားရသည်။
'အရေးကြီးတာက အဲဒါမဟုတ်ဘူး။'
ဒိုကန်ဂျွန်၏ ရုပ်အလောင်း ရှိခဲ့သည့် ဗလာကျင်းနေသော နေရာတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု တက်လာပြီး မကြာမီ ရွှေရောင်စက္ကူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ယုဟွန်းက သူ့မျက်နှာအမူအရာကို တမင်တကာ လျော့ချလိုက်ပြီး အံ့ဩဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
အပိုင်းအစများ၏ တည်ရှိမှုကို မသိသော နတ်ဘုရားများအနေဖြင့် ယုဟွန်းသည် ဗလာမြေပြင်ကို ကြည့်ကာ ထူးဆန်းစွာ တုံ့ပြန်နေသည်ဟုသာ ထင်မြင်ကြလိမ့်မည်။
သို့သော် အမှန်တရားကို သိသူများကမူ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ တုံ့ပြန်ကြလိမ့်မည်။
'ဖြစ်နိုင်ခြေရှိမရှိ စစ်ဆေးဖို့ ဆလင်းကို မှာထားတယ်၊ သူမ မစစ်ဆေးနိုင်ရင်တောင် ငါ အကွက်ချထားတာ သေချာတယ်။'
ယုဟွန်းက သဘာဝအတိုင်း လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရွှေရောင်စက္ကူကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
သူ့သခင်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည့်တိုင် ထိုအရာက ယုဟွန်းဆီသို့ ဆွဲငင်ခံလိုက်ရပြီး မကြာမီ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူသွားသည်။
ယုဟွန်းက သူ့လက်ကို ဆုပ်လိုက်၊ ဖြန့်လိုက် လုပ်ကြည့်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စွမ်းအားများ တက်ကြွလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
'နောက်ထပ် ဘယ်လောက်များများ ထပ်စုရဦးမလဲ မသိဘူး။'
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပထမဆုံး ပြန်လည်ရယူရေး စစ်ဆင်ရေးကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီ။
ထို့အပြင် သူ့သူဌေးအတွက်လည်း လက်စားချေပေးနိုင်ခဲ့သည်။
***
"ဒါကတော့ ရူးနေတာပဲ။"
ကွမ်းဇိုဂျာ၏ အခန်းထဲတွင် ယုဟွန်း၏ ဗီဒီယိုကို ကြည့်နေသော အာဂါရယ်မှာ သူ ပြသခဲ့သည့် ဧရာမ မုန်တိုင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ပါးစပ်ကို မပိတ်နိုင်တော့ပေ။
သူမက အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသည့် အချိန်မှလွဲ၍ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေစဉ်တွင် ကြမ်းတမ်းသော စကားလုံးများကို သုံးလေ့မရှိပေ။ သို့သော် ယခုအခြေအနေက သူမ ဒေါသထွက်နေ၍ မဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်း ယုတ္တိမရှိလောက်အောင် ထူးဆန်းနေ၍ ဖြစ်သည်။
အာဂါရယ်၏ မျက်လုံးများက မော်နီတာပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေသည်။
ယုဟွန်း ပြသခဲ့သည့်အရာမှာ တယ်လာတစ်ယောက်အနေဖြင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သန်မာလာရုံမျှဖြင့် ရနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
ဗီဒီယိုဆိုသည်မှာ စွမ်းအားဖြင့် လုပ်ဆောင်ရခြင်း မဟုတ်သည့်အတွက် တယ်လာတစ်ယောက် ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာလာပါစေ အရေးမကြီးပေ။
ဒါပေမဲ့ သူက သူ့ရဲ့ ကာကွယ်မှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး အဲဒီလောက် စွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုရင်တော့...
'ဒီအဆင့်ဆိုရင် သူက တစ်ယောက်တည်းနဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုနဲ့ ညီမျှနေပြီ။'
ထိုမျှမကသေး၊ ယုဟွန်းက သူမကို ခြိမ်းခြောက်တုန်းက ပြသခဲ့သည့် ထိုမျက်နှာဖုံးကိုပင် မတပ်ထားခဲ့ပေ။
အာဂါရယ်သည် အမှုဆောင်ရာထူးတစ်ခုအထိ တက်လှမ်းလာရင်း လူကို အကဲဖြတ်သည့် မျက်စိကို ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ထားခဲ့သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ယုဟွန်းကို ရန်သူတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ရာတွင် သူမ၏ အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်းအပေါ် ယုံကြည်ချက် လျော့ပါးသွားခဲ့သော်လည်း အရာအားလုံး မှားယွင်းခဲ့ခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
ယုဟွန်း၏ လေးမျက်လုံး နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံးသည် ပြသရုံသက်သက် မဟုတ်ကြောင်း သူမ အကဲဖြတ်မိသည်။
အဲဒါက လက်ရှိအချိန်မှာ သူ၏ တကယ့်စွမ်းအား ဖြစ်သည်။
အဲဒါကို မသုံးဘဲနဲ့တောင် သူက အဲဒီလောက်အထိ မြင်ကွင်းမျိုး ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာက ယုဟွန်းက သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို မပြသရသေးဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။
'မဟုတ်ဘူး။ ငါ သူ့ကို သွားမထိရဘူး။ လုံးဝ မထိရဘူး။'
ယုဟွန်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ စကားလုံးသက်သက် မဟုတ်ဘဲ အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည့်အချိန်တွင်။
အာဂါရယ်သည် ကျောရိုးတစ်လျှောက် ဖြတ်ပြေးသွားသော အအေးဓာတ်ကြောင့် တုန်ရီနေမိတော့သည်။