အာဂယ်လ်တစ်ယောက် မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကို ပင့်တင်လိုက်သည်။
ယူဟွန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖတ်ရှုရန် ကြိုးပမ်းနေသကဲ့သို့ သူမ၏မျက်ဝန်းများမှာ စူးရှသွားသည်။ သို့သော် သူမကို ပြုံးပြနေသည့် ယူဟွန်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့ သူမ လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။
သူ့၏ မဖတ်နိုင်သော စိတ်ကို အဖြေရှာနေမည့်အစား သူ့ကို တိုက်ရိုက်မေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။
"ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ငါ့ကို ကူညီချင်ရတာလဲ။ မင်းမှာလည်း တစ်ခုခုတော့ စီစဉ်ထားတာ ရှိမှာပေါ့"
"ဒါကတော့ လျှို့ဝှက်ချက်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက်တော့ ဆိုးရွားတဲ့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခုတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး"
"ဆိုးရွားတဲ့ အရောင်းအဝယ်မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ငါ ပိုပြီး သံသယဝင်မိတာပေါ့"
အာဂယ်လ်ကိုယ်တိုင်လည်း ဒိုကန်းဂျွန်ကို သတ်ပစ်ချင်နေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ယူဟွန်း၏ ကမ်းလှမ်းချက်မှာ အဆင်မပြေလှပေ။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ သူငယ်ချင်းများ မဟုတ်ကြသည့်အပြင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဝါးမြိုရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည့် ရန်သူများသာ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ရုတ်တရက်ကြီး လာရောက် ကူညီမည်ဟု ပြောလာခြင်းမှာ ထူးဆန်းလွန်းသည်။
သူ့ဦးခေါင်းထဲ ကျည်ဆံဝင်နေတာမျိုး မဟုတ်ပါက ဤကိစ္စတွင် တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်နေသည်မှာ သေချာသည်။ သူသည် မိမိ၏ အစစ်အမှန် ရန်သူဖြစ်ကြောင်း သိထားသည့်အတွက် အာဂယ်လ်မှာ ပို၍ပင် သတိထားနေမိသည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ မင်း သံသယဝင်နေတာကိုတော့ ငါ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာလည်း ဒိုကန်းဂျွန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိနေလို့ပါ"
"ဘာကိစ္စလဲ"
"ငါတို့ရဲ့ CEO အတွက် လက်စားချေမလို့"
"အာ..."
"မင်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ရတာ မင်း သိပြီးသားပေါ့လေ။ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီတုန်းက သူနဲ့ တစ်ဖက်တည်းမှာ ရှိနေခဲ့တာကို မသိဘူးဆိုရင်ပဲ ပိုထူးဆန်းနေမှာပေါ့"
White Flower Management ၏ CEO ဖြစ်သူ ဘက်ဆောရယွန်းသည် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာအဖွဲ့အစည်းအပေါ် နာကြည်းချက်ကြီးမားစွာ ရှိထားသူဖြစ်သည်။ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာတို့သည် သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် မတော်တဆမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုအားလုံးကို သူမ၏ မိသားစုခေါင်းပေါ်သို့ ပုံချခဲ့ကြသည်။
ဟန်နူးလ်တို့လည်း ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့ပြီး ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ယူဟွန်းသည် ထိုအဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာတို့မှာ ယခုတိုင် ရှိနေဆဲပင်။ သူတို့သည် ပျက်သုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း အခြေခံအဆောက်အအုံကိုတော့ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
ထို့ပြင် သူတို့၏ အဓိကကျောရိုးဖြစ်သည့် ဒိုကန်းဂျွန် ရှိနေသရွေ့ တစ်နေ့နေ့တွင် သူတို့ ပြန်လည် ထူထောင်လာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
"တစ်ခုတော့ သိထားစေချင်တယ်၊ ငါက အမိန့်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ဘာသာသူတို့ လုပ်ခဲ့ကြတာ"
"ငါ သိပါတယ်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ထောင်စုကိုတောင် ကောင်းကောင်း မစီမံနိုင်တဲ့ တယ်လာတစ်ယောက်က ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို အမိန့်ပေးဖို့ စိတ်ကူးမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"
"အင်း... ဒါဆိုရင်တော့လည်း ရန်ငြိုးရန်စတွေပေါ့..."
"အဲဒီလောက်ဆို အဖြေက လုံလောက်ပြီလို့ မထင်ဘူးလား"
"…ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး ရောက်လာတာကတော့ သံသယဖြစ်စရာပဲ။ အဲဒီအတိုင်းဆိုရင် မင်းနဲ့ ငါကြားမှာလည်း ရန်ငြိုးတွေ ရှိနေသင့်တာပေါ့"
ယူဟွန်းမှာ ထင်ရှားသည့်အတိုင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ထင်ရှားတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ငါက မင်းနဲ့ အဆင်ပြေအောင် လုပ်ဖို့ ရောက်လာတာလို့ ထင်နေတာလား။ နိုးထလိုက်စမ်းပါ။ ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ စီးပွားရေးတစ်ခုပဲ။ မင်း ဒီရာထူးအထိ ရောက်လာတဲ့သူဆိုတော့ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုမှန်း သိမှာပါ"
သူ့တွင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ နာကြည်းချက်များ ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအချက်က နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိမည့် စီးပွားရေးကို ငြင်းပယ်ရမည့် အကြောင်းရင်း မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ မိမိ၏ ဦးနှောက်ကို အသုံးချပြီး အမြတ်ထုတ်တတ်သူ ဖြစ်ပါက ရန်သူနှင့် ခေတ္တမျှ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်နိုင်ရပေမည်။
"ဒါမှမဟုတ် မင်းက ဒါနဲ့ပဲ ရန်လိုတာကို ရပ်တန့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်နေတာလား။ မင်းရဲ့ ပင်တာဂရမ်ဌာနကြောင့် ငါ ဘယ်လောက်တောင် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်း အိပ်မက်ထဲမှာတောင် မြင်ဖူးမှာမဟုတ်ဘူး"
"..."
အာဂယ်လ် သိသည်။ သူမ လုပ်ခဲ့သည့်အရာများမှာ တောင်းပန်ရုံနှင့် ပြီးဆုံးသွားမည့် ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ ပင်တာဂရမ်ဌာနသည် ယူဟွန်းနှင့် ပတ်သက်၍ စည်းကျော်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ ရှာမတ်၏ ဖြစ်စဉ်မှာ အဆိုးရွားဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ အာဂယ်လ်တစ်ယောက် မိမိကိုယ်ကို အားငယ်သလို ခံစားရသော်လည်း သူက ရန်လိုခြင်း မရှိတော့ပါစေနှင့်ဟုသာ မျှော်လင့်မိသည်။
သို့သော် ယူဟွန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ့၏ ဒေါသမှာ လုံးဝ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိသေးကြောင်း သူမ ရိပ်မိလိုက်သည်။ ယခင်ကထက်ပင် ပို၍ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသည်။
"နားထောင်ထား၊ ဖေရီမလေး။ မင်း ပြောလိုက်ရုံနဲ့ ရပ်တန့်သွားမယ့် တယ်လာမျိုး ငါမဟုတ်ဘူး။ မင်းနဲ့ ငါက အခုတော့ တန်းတူဖြစ်သွားပြီ။ မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ စာကြည့်တိုက် အရွယ်အစားတွေကို ကြည့်ရင် ငါက မင်းထက် ပိုသာနေပြီ။ မင်းက ငါ့ထက် နိမ့်ကျနေတာကို ဘာလို့ ငါက မင်းစကားကို နားထောင်ရမှာလဲ။ ငါတို့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တုန်းကလို အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ ဝန်ထမ်းလေးလို့ပဲ ထင်နေတုန်းလား"
"ဒါကတော့..."
"မင်းကံကောင်းလို့ ဂျင်ပုန်းတို့၊ ရှာမတ်တို့လို မဖြစ်သွားတာလို့ ထင်နေတာလား။ မှားတယ်။ ငါက မင်းအတွက် အချိန်ဖြုန်းချင်စိတ် မရှိသေးလို့သာ ဖြစ်တာ"
"..."
၎င်းမှာ စော်ကားသလို ဖြစ်နေသော်လည်း အာဂယ်လ်မှာ ပြန်လည် ချေပစရာ စကားလုံး မရှိပေ။ သူမသည် ပင်တာဂရမ်ဌာနတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူဖြစ်ပြီး အာဏာ၏ ယုတ္တိဗေဒကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဤအချိန်၊ ဤနေရာတွင် အာဏာ၏ ယုတ္တိဗေဒမှာ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ အလုပ်လုပ်နေသည်။ အားကြီးသူနှင့် သာလွန်သူမှာ ယူဟွန်းဖြစ်ပြီး အားနည်းသူမှာ သူမသာ ဖြစ်သည်။
"မင်းက ဒိုကန်းဂျွန်ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို မပေးချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ငါ့အနေနဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါ့မှာ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပါဘူး။ ငါ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကို အချိန်မရွေး ရှာလို့ရပါတယ်"
အာဂယ်လ်က ဒိုကန်းဂျွန်၏ အချက်အလက်ကို မပေးလျှင်တောင် ယူဟွန်းအတွက် ဆုံးရှုံးမှု ကြီးကြီးမားမား ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သူ အနည်းငယ် ဒုက္ခရောက်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အာဂယ်လ်ကော။ သူမကို သစ္စာဖောက်သွားသည့် စုဆောင်းသူက အထောက်အပံ့များ ရယူပြီး နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် ကြီးပွားနေသည်ကို သူမ ငေးကြည့်နေနိုင်ပါ့မလား။ သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် မလိုက်ဖက်အောင်ပင် မောက်မာလွန်းသည့် ဖေရီတစ်ကောင်အနေဖြင့်လေ။
"…ငါ ဒီအရောင်းအဝယ်ကို လက်ခံမယ်"
အာဂယ်လ် ဒေါသကြောင့် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်သော်လည်း ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူမသည် မန်နေဂျာရာထူးအထိ အချောင်သမားလုပ်ပြီး ရောက်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ စိတ်ခံစားချက်ဆိုသည်မှာ တစ်ပိုင်း၊ စီးပွားရေးဆိုသည်မှာ တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် သူက သူမ၏ လည်ပင်းကို ဓားနှင့် ထိုးမည်ဆိုလျှင်တောင် ယခုအချိန်တွင် အကျိုးရှိမည်ဆိုပါက သူနှင့် လက်တွဲသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လက်တွဲရမည့် အခြားသူ မရှိတော့ပေ။ ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးနှင့် ပြုလုပ်ရသည့် အရောင်းအဝယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
"မင်း အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်လိုက်တာပဲ"
ယူဟွန်း ပြုံးလိုက်ပြီး ရိုးရှင်းသည့် စာချုပ်တစ်ခုကို ရေးသားလိုက်သည်။ အရောင်းအဝယ်မှာ ရိုးရှင်းသည်။ အာဂယ်လ်က ဒိုကန်းဂျွန်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်ကို ပေးမည်၊ ကန်းယူဟွန်းက ဒိုကန်းဂျွန်ကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်။
အာဂယ်လ်သည် ဘုရားသခင်များက စစ်ဆေးနိုင်သည့် ခိုင်မာသော သက်သေအထောက်အထားများကို ပေးအပ်ရန် သေချာစေခဲ့သည်။ ထိုသို့မှသာ ပန်းချီကားမှတစ်ဆင့် ဒိုကန်းဂျွန်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်လျှင်ပင် ဘုရားသခင်များက လက်ခံပြီး ကျော်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
"အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးပြီ"
ကန်းယူဟွန်းသည် ကိစ္စပြီးဆုံးသွားသည့်အတွက် နေရာမှ ထလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အော်၊ နောက်ပြီးတော့ မင်းကို ပြောဖို့ မေ့နေတာလေး တစ်ခုရှိသေးတယ်"
သူသည် မန်နေဂျာအခန်းမှ မထွက်ခွာမီ အာဂယ်လ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနက်ရောင် စာလုံးများ လည်ပတ်နေပြီး မကြာမီမှာပင် မျက်လုံး လေးလုံးပါသည့် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုဆိုးဝါးလှသည့် မျက်လုံး လေးလုံးက အာဂယ်လ်၏ မျက်ဝန်းထဲသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ဒါရိုက်တာ ဒီမီအာလော့စ်ကို ဒီလို ပြောလိုက်ပါ။ သတိမလျော့ဖို့ ပြောလိုက်ပါ"
"..."
အာဂယ်လ်မှာ ပါးစပ်ပင် ဟမရတော့ပေ။ အပိုရီးယား၏ နတ်ဆိုးသည် သူမကဲ့သို့ အဆင့်မြင့် တယ်လာတစ်ယောက်ကိုပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူမသည် အကာအကွယ်များဖြင့် ဝန်းရံထားသော်လည်း ထိုကြောက်ရွံ့မှုကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။ မမြင်ရသည့် လက်တစ်စုံက သူမ၏ လည်ချောင်းနှင့် နှလုံးသားကို ညှစ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ကမ္ဘာကြီးမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုက တွန့်လိမ်နေသည့် အနက်ရောင် ချောက်ကမ်းပါးထဲတွင် သူမ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးပင် ဖြစ်သည်။ နားလည်ရန် မဖြစ်နိုင်သလို ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် အမြင်အာရုံအားလုံးကို ဝါးမြိုသွားစေသည်။ အကယ်၍ ကမ္ဘာကြီးသည် စနစ်တစ်ခုနှင့် ပရိုဂရမ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါက ထိုအရာသည် ဗိုင်းရပ်စ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
"ဒါဆိုရင်တော့လည်း..."
ကန်းယူဟွန်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မန်နေဂျာအခန်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုအချိန်အထိ အာဂယ်လ်၏ ဖျော့တော့နေသည့် မျက်နှာမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
***
"အင်း၊ ကောင်းပြီ။ ဒါက သက်သေအဖြစ်နဲ့ လုံလောက်ပါပြီ"
ကန်းယူဟွန်းသည် အာဂယ်လ်ထံမှ ရရှိလာသော ဒိုကန်းဂျွန်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရင်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုအချက်အလက်များကို ဆီလင်းထံ ချက်ချင်း ပေးပို့လိုက်ပြီး သူ၏ စာကြည့်တိုက်ကို ဖွင့်လှစ်သည့်အခါ ဘုရားသခင်များ မြင်နိုင်စေရန် ပြသပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်သည်။
ထိုအချက်အလက်များထဲတွင် ဒိုကန်းဂျွန်သည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ သူ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော အမာရွတ်များအကြောင်းလည်း ပါဝင်သည်။
'ဒီကိစ္စကို အသင်းအဖွဲ့ဆီ လွှဲပေးပြီး သူတို့ဘာသာ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်လို့လည်း ရတာပဲ'
သို့သော် တရားစီရင်ရေးက ဒိုကန်းဂျွန်ကဲ့သို့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ကို ပြင်းထန်သည့် ပြစ်ဒဏ် ချမှတ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။ အဆုံးစွန်ထိတိုင် သူသည် အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။
သူ့မှာ ငွေကြေးလည်း ပေါများသလို လူမှုရေးအဆင့်အတန်းကလည်း မြင့်မားသည်။ သူကဲ့သို့သော လူမျိုးများအတွက် ကိုရီးယားထက် ပို၍ နေပျော်သော နိုင်ငံ မရှိနိုင်ပေ။ သူတို့သည် ပြစ်မှုကျူးလွန်ပြီးနောက် အပြစ်ပေးခံရခြင်းမှ လွတ်မြောက်သွားနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် ကန်းယူဟွန်းသည် ကိစ္စရပ်များကို မိမိကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေအားလုံးက အကြောင်းပြချက်တွေပါပဲ။ တကယ်တမ်း လိုချင်တာကတော့ ရွှေရောင်အပိုင်းအစကို ရဖို့ပါပဲ။’
သူသိထားသလောက် ရွှေရောင်အပိုင်းအစကို ရနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ပိုင်ရှင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ပိုင်ရှင်က ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် လွှဲပြောင်းပေးနိုင်မလားဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဒိုကန်းဂျွန်အတွက်တော့ ထိုရွေးချယ်ခွင့်ကို သူ ငြင်းပယ်လိုက်မည်ဖြစ်သည်။
သူ သေကို သေရမည်။ အစကတည်းက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းနေခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ (ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ) နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သည့်အတွက် သူ့တွင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။
‘ကောင်းပြီလေ။ ပထမဆုံး အပိုင်းအစ ပြန်လည်ရယူရေး စစ်ဆင်ရေးကို စတင်ကြရအောင်လား။’
သူရရှိထားသော အချက်အလက်များအရ ဒိုကန်းဂျွန်သည် အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာများ (Worlds of Thought) အနှံ့ ခရီးသွားရင်း ဘေးထွက်ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းကာ အမှတ်များ ရှာဖွေနေခဲ့သည်မှာ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။
သို့သော် မည်သူမျှ မသိသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိသည်။ သူသည် နေ့အချိန်တွင် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဒိုကန်းဂျွန်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်သော်လည်း ညအချိန်တွင်မူ အခြားသူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
အကြောင်းရင်းမှာ ထိုအရာကြောင့် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူသည် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာနှင့် လက်တွဲခဲ့သည်။ ဒိုကန်းဂျွန်သည် ညအချိန်တွင် မိမိ၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ကာ အခြားသော စုဆောင်းသူများ၏ အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်လေ့ရှိသည်။
အာဂယ်လ်သည် ထိုအချိန်နောက်ပိုင်းတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း သူသည် ဤကဲ့သို့သော အလုပ်ကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါတည်းနှင့် ပြီးဆုံးအောင် လုပ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။
ကန်းယူဟွန်းသည် မိုးမျှော်တိုက်ကြီးတစ်ခု၏ ထိပ်တွင် ရပ်နေရင်း ညဘက် မြို့ပြကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
‘မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူ လှုပ်ရှားနေပြီ။’
ကန်းယူဟွန်း ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဒိုကန်းဂျွန် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများ မမှတ်မိစေရန် အသွင်ဖျက်ထားသော်လည်း ကန်းယူဟွန်းကမူ စာအုပ်၏ စွမ်းအားဖြင့် သူ၏ အနှစ်သာရကို ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသည်။
ဒိုကန်းဂျွန်သည် မြို့ပြင်သို့ ထွက်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် စုဝေးနေနှင့်ပြီးသားဖြစ်သော စုဆောင်းသူအဖွဲ့တစ်ခုနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။
သူတို့သည် ဤစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နယ်ပယ် (Mental Realm) ကို ရှင်းလင်းရန် စုဝေးလာကြသော စုဆောင်းသူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
‘ဒိုကန်းဂျွန်။ အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူ။ ခန့်မှန်းခြေ အဆင့် ၈၆ ရှိပြီး အပိုင်းအစတစ်ခု၏ ပိုင်ရှင်။’
သာမန် အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ကန်းယူဟွန်းအနေဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ သို့သော် ရွှေရောင်အပိုင်းအစ ပါဝင်ပတ်သက်နေပါကမူ ကိစ္စက တစ်မျိုး ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
သူပိုင်ဆိုင်ထားသော အပိုင်းအစက မည်ကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုး ပြသနိုင်မည်ကို မသိရှိရသေးသဖြင့် သတိထားခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။
ကန်းယူဟွန်းသည် သူတို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို အတည်ပြုလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း နောက်မှ လိုက်သွားသည်။
မြို့ပြင်ရှိ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားဆီးမည့်သူ မရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ ဝင်ပေါက်ကို စီမံခန့်ခွဲရန် သို့မဟုတ် စောင့်ကြည့်ရန် ဝန်ထမ်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကန်းယူဟွန်းသည် ဒိုကန်းဂျွန်နောက်သို့ အလွယ်တကူ လိုက်သွားနိုင်သည်။
စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နယ်ပယ်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် သူသည် သူ၏ စာကြည့်တိုက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
[စာကြည့်တိုက်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။]
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ မျက်စိရှေ့မှ ကြည့်ရှုသူအရေအတွက်မှာ အဆမတန် တိုးပွားလာသည်။
မကြာမီပင် ပျမ်းမျှ ကြည့်ရှုသူ ၁၃,၀၀၀ ကျော်နှင့် စာရင်းသွင်းသူ ၁၀,၀၀၀ ကျော်အထိ ရှိလာသည်။
ပန်းချီကားကို ပြသပေးရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသော နတ်ဘုရားများ (Divine Spirits) အရေအတွက်မှာလည်း တစ်ထောင်ကျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ဖွင့်ထားသော စာကြည့်တိုက်ထဲသို့ ဝင်လာကြပြီး ကန်းယူဟွန်း တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သိလိုစိတ်ဖြင့် တုံ့ပြန်လာကြသည်။
[ဓားမယ်တော် (Sword Empress) က ဘယ်မှာလဲ။]
[ကွမ်ရန် (Kwangrang) မပါဘူးလား။ အို၊ ငါ ကွမ်ရန်ကို ကြည့်ချင်တယ်။]
[ဆံပင်ဖြူနဲ့ အမျိုးသမီးကို ဘယ်တော့ ပြန်မြင်ရမလဲ။]
ကြည့်ရှုသူ အများစုမှာ ကန်းဟယ်ရင်၊ ကွမ်ဂျီအာနှင့် ဆောဆူမင်းတို့ကို ရှာဖွေနေကြသည်။ တစ်ခုတည်းသော နှစ်သိမ့်စရာမှာ နည်းပါးသော်လည်း ယူယောင်းမင်းကို နှစ်သက်ကြသော ကြည့်ရှုသူအချို့ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“အရင်ဆုံး ပြောရရင်တော့ ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းပါ။”
ကြည့်ရှုသူများသည် ယူဟွန်း၏ ‘အရင်ဆုံး ပြောရရင်’ ဟူသော စကားလုံးကို အာရုံစိုက်သွားကြသည်။ ၎င်းသည် ယခုအချိန်တွင် သူ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အခြားသူများနှင့် ပူးပေါင်းနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ယူဟွန်း လက်ရှိတွင် တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသည်ကို သူတို့ အာရုံစိုက်မိခြင်းပင်။ ၎င်းသည် သူ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို လုပ်တော့မည်ဟု ဆိုလိုပြီး ထိုအရာမှာ ပျော်စရာကောင်းပြီး စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဖြစ်လိမ့်မည်။
ထို့နောက် အချိန်ကိုက်ပင် ဆီလင်းက ဒိုကန်းဂျွန်၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။
ကြည့်ရှုသူများသည် ဒိုကန်းဂျွန်၏ အချက်အလက်များ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားကြသော်လည်း အချို့မှာ သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရာဇဝတ်မှုများကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကြသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ချစ်ရတဲ့ ကြည့်ရှုသူတို့။ ဒီနေ့ ကျွန်တော် လူတစ်ယောက်ကို သတ်တော့မှာပါ။ ရိုးရိုးလူ မဟုတ်ဘူး၊ ရက်စက်တဲ့ ရာဇဝတ်ကောင် တစ်ယောက်ကိုပါ။”
ကြည့်ရှုသူများသည် ဒိုကန်းဂျွန် ဘာတွေလုပ်ခဲ့သည်ကို သိပြီးသား ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူက အချက်အလက်များကို တင်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ယူဟွန်းက သူ့ကို ရာဇဝတ်ကောင်ဟု တံဆိပ်ကပ်ပြီးမှ အပြစ်ပေးလိုက်ပါက ကြည့်ရှုသူများက ယူဟွန်းကို အပြစ်တင်မည် မဟုတ်ပေ။
အပြစ်မဲ့သူကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက စိတ်သဘောထား ကောင်းမွန်သော ကြည့်ရှုသူများ၏ ဒေါသကို ဆွပေးသလို ဖြစ်စေနိုင်သည်။
သို့သော် မကောင်းမှု လုပ်သူကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ အပြစ်ပေးခြင်းမှာမူ လူတိုင်း နှစ်သက်သော အရာဖြစ်သည်။
မကောင်းသော စိတ်သဘောထားရှိသူများက တစ်စုံတစ်ယောက် သေဆုံးသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြပြီး စိတ်သဘောထား ကောင်းမွန်သူများကမူ လူဆိုးတစ်ယောက် ထိုက်သင့်သော အပြစ်ကို ခံရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။
[ဒီလောက်ထိ လုပ်ဖို့ လိုလို့လား။]
တစ်လျှောက်လုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ဘက်ရယွန်း (Baekryeon) က ယူဟွန်း အဆင်သင့်ပြင်ဆင်ရာတွင် အားထုတ်မှုလွန်ကဲနေမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။
‘မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ ကျွန်တော့်မှာ စွမ်းအားရှိနေပြီး ဒီအတိုင်း သတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ပြဿနာ တက်နိုင်တယ်။’
[ဒါဆို စာကြည့်တိုက်ကို ပိတ်ပြီး လုပ်လိုက်ပါလား။]
‘ဒါဆို အမှတ်တွေ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် လိုချင်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုကိုလည်း ရမှာ မဟုတ်ဘူး။’
[မင်း လိုချင်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုပေါ့လေ။]
‘ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီလိုမျိုး ရှိပါတယ်။’
ယူဟွန်းသည် စာတန် (Satan) အပြင် မူလစာအုပ် (Primordial Book) အကြောင်း သိရှိထားသော ကြည့်ရှုသူအချို့ ရှိနေမည်ဟု သေချာပေါက် ယုံကြည်ထားသည်။
ဒါဆို သူတို့ကို ဘယ်လို ရှာမလဲ။
အဖြေမှာ ရိုးရှင်းသည်။ သာမန် ကြည့်ရှုသူများက မူလစာအုပ်ကို ကိုယ်တိုင် မမှတ်မိနိုင်ကြသည့်အတွက် သိရှိသူများကို ခွဲခြားရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလိမ့်မည်။
ယူဟွန်းသည် အပိုင်းအစကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် တမင်တကာ သံသယဖြစ်ဖွယ် ပြုမူပြမည်ဖြစ်သည်။
ဘာမှမသိသော ကြည့်ရှုသူများအတွက်မူ ယူဟွန်းသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ထူးဆန်းစွာ လုပ်ဆောင်နေသကဲ့သို့ မြင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း သိရှိနားလည်သူများအတွက်မူ မည်သို့ ဖြစ်မလဲ။
သူက ဆီလင်းကို ကြိုတင်၍ သူတို့၏ သိမ်မွေ့သော တုံ့ပြန်မှုများကို စစ်ဆေးခိုင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။
‘ကဲ၊ သွားကြရအောင်လား။’
ဒိုကန်းဂျွန်နှင့် အမည်မသိ စုဆောင်းသူများသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာမှာ ထင်းရှူးပင်များ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေသော မှောင်မိုက်သည့် တောအုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော် ၎င်းတို့မှာ သာမန်သစ်ပင်များ မဟုတ်ပေ။ အရွက်များအားလုံးမှာ ဆူးချွန်များကဲ့သို့ ထက်မြက်နေသည်။
အလင်းရောင်ပင် ကောင်းကောင်းမဝင်သည့် ထိုနေရာမျိုးတွင် လမ်းလျှောက်ပါက ဒဏ်ရာရရှိရန်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။
ယူဟွန်းသည် တောအုပ်ထဲတွင် သက်သောင့်သက်သာပင် လမ်းလျှောက်သွားသည်။
ဒိုကန်းဂျွန် ဘယ်ဘက်ကို ဦးတည်နေသည်ကို ရှာဖွေရန် မခက်ခဲပေ။
သူသည် စာအုပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်ကို အဝေးမှပင် မြင်နေရသည်။
‘ဒါပေမဲ့ သူ မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုမြန်မြန် လှုပ်ရှားသွားတာပဲ။’
သူ နေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူ့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော စုဆောင်းသူများအားလုံး သေဆုံးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။
သူတို့အားလုံးမှာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
အထောက်အထား ဖုံးကွယ်ထားသော အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူတစ်ယောက်က သူတို့ သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေချိန်တွင် ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သူမျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။
“အင်း?”
ဒိုကန်းဂျွန်သည် သူ၏ ဓားပေါ်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း ကန်းယူဟွန်း၏ တမင်တကာ ပြသလိုက်သော တည်ရှိမှုကို သတိထားမိသွားသည်။
သူသည် ခေါင်းကို လှည့်၍ ကြည့်လိုက်သည်။
“နောက်ထပ် တစ်ယောက် ကျန်သေးတာလား။ မင်းကတော့ ကံဆိုးတာပဲ။”
သူသည် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီး မှောင်ရီပျိုးစ အမှောင်ထုထဲတွင် မျက်လုံးကို အားစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
မကြာမီပင် သူသည် ကန်းယူဟွန်း၏ မျက်နှာကို မှတ်မိသွားပြီး မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့လိုက်သည်။
“ကန်းယူဟွန်း တယ်လာလား?”
“ဂုဏ်ယူလိုက်တာ၊ ကျွန်တော့်ကို သိနေတာပေါ့? ဒိုကန်းဂျွန်၊ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာရဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်။”
“…မင်း ငါ့ကို ဒီမှာ ရှိနေမှန်း ဘယ်လိုသိတာလဲ။”
ဒိုကန်းဂျွန် စကားပြောခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ခပ်ရွဲ့ရွဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ မေးနေလည်း အလကားပါပဲ။”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အထောက်အထားတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရုံသာ ရှိသည်။
ကြည့်ရှုသူတွေက ကြည့်နေကြပေမယ့် ဒီကမ္ဘာရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ပေ။
ဒိုကန်းဂျွန်က သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ယူဟွန်းက ခပ်ပြုံးပြုံး လုပ်လိုက်သည်။
သူက ဟိုလူတွေကို သတ်ပြီး ဒီနေရာမှာ သူ့ကို ပါးစပ်ပိတ်ခိုင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ဒီထက် ပိုပြီး ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အကြောင်းပြချက် ရှိနိုင်သေးသလား။
“လာခဲ့လေ။”
ယူဟွန်းသည် ဒိုကန်းဂျွန်ကို လက်ချောင်းဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။