ကျွန်တော် [လေ့လာသူ၏အခန်း] ထဲတွင် ထိုင်နေရင်း အတွေးကမ္ဘာကို အကဲခတ်နေမိသည်။
ကျယ်ပြန့်သော မြေပြင်၏ တစ်ဖက်တွင် ကြီးမားလှသော မြို့တော်ကို ဝန်းရံထားသည့် တံတိုင်းကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အခြမ်းတွင်မူ သိပ်သည်းလှသော စစ်တပ်ကြီးတစ်ခု စုရုံးနေသည်။
‘၂၀ ကြိမ်မြောက် ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း။ နှစ်ပေါင်း ၂,၂၀၀ ကျော် သမိုင်းကြောင်းရှိခဲ့တဲ့ ရောမအင်ပါယာကို အော်တိုမန်အင်ပါယာက အဆုံးသတ်ပေးလိုက်တဲ့ စစ်ပွဲပေါ့။’
ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ရန် ရောက်လာသည့် အော်တိုမန်အင်ပါယာ၏ တပ်ဖွဲ့ဝင်ဦးရေမှာ အနည်းဆုံး ၁၅၀,၀၀၀ ရှိသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ခုခံကာကွယ်နေသည့် ဘိုင်ဇန်တိုင်းအင်ပါယာ၏ တပ်ဖွဲ့ဝင်ဦးရေမှာ ၇,၀၀၀ သာ ရှိသည်။ ရိုးရှင်းစွာ တွက်ချက်ကြည့်လျှင်ပင် စစ်အင်အားကွာခြားချက်မှာ ၂၀ ဆကျော်နေသည်။ စုဆောင်းသူ (Collector) ၅၀ ကို ထပ်ဖြည့်လိုက်သည့်တိုင် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲ ရှိလာမည်ဟု မထင်မိပေ။
‘စုဆောင်းသူ တစ်ယောက်ချင်းစီက သာမန်စစ်သားတွေထက် ပိုတော်တယ်ဆိုရင်တောင် စစ်အင်အားက ဒီလောက်ကွာနေရင် ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး။’
သူတို့သည် တပ်မတစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်နိုင်လောက်သည့် စွမ်းအားရှိသော အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူများ ဖြစ်နေလျှင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။ သို့သော် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် စုဆောင်းသူများ၏ အဆင့်မှာ အဆင့် ၅ နှင့် အဆင့် ၈ ကြားတွင်သာ ရှိကြသည်။ သူတို့ဆီမှ ထူးခြားသော စွမ်းဆောင်ရည်ကို မျှော်လင့်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
၎င်းမှာ ကန်းဟယ်ရင် အတွက်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏အရည်အသွေး (Trait) ကို အပြည့်အဝ မနိုးထသေးပေ။ သို့သော်လည်း သူမကို ဒီနေ့ ဒီနေရာသို့ ခေါ်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူမ၏နိုးထမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
‘အတိအကျပြောရရင်၊ အရင်ဘဝက ဓားသခင် (Sword Master) က ဒီနေရာမှာပဲ သူ့ရဲ့ပထမဆုံး နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို တည်ဆောက်ခဲ့တာ။’
အရင်ဘဝက ဓားသခင်သည် ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း တွင် ဓားသခင်ဟူသော အမည်ပြောင်ကို ရရှိခဲ့ပြီး နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ ကန်းဟယ်ရင် အနေဖြင့် သူမ၏ကျန်ရှိနေသော အရည်အသွေးကို အပြည့်အဝ နိုးထစေရန်အတွက် ဤနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားရမည်ဖြစ်သည်။
‘တကယ်တော့ အရင်ဘဝက ဓားသခင်ရဲ့လှုပ်ရှားမှုက နောက်ထပ် ခြောက်လလောက်မှ ဖြစ်မှာ… ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကျရင် နောက်ကျသွားနိုင်တယ်။ အခုက အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ။’
အဲဒီအချိန်ကျလျှင် သူမသည် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် အလွန်အမင်း သန်မာနေပေလိမ့်မည်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်မှာလည်း ထိုအချိန်ထိ စောင့်နေဖို့ အလုပ်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးသည်။
- ယူဟွန်း။ မြင်ရလား? အခုရှေ့မှာ မြင်နေရတဲ့ မြင်ကွင်းကိုလေ။
“ဟုတ်။ ကောင်းကောင်း မြင်ရပါတယ်။”
- ကျွန်မတို့… ဒီစစ်ပွဲကို နိုင်ပါ့မလား?
“အင်း။ မပြောတတ်ဘူး။”
ကန်းဟယ်ရင် က မပြချင်ပေမယ့် သူမ၏အသံမှာ တုန်ရီနေသည်။ လူတစ်သိန်းခွဲသော စစ်တပ်ကို ရင်ဆိုင်ရလျှင် မည်သူမဆို ဤကဲ့သို့ပင် တုံ့ပြန်မိကြလိမ့်မည်။ စိတ်ဓာတ်အားနည်းသော စုဆောင်းသူအချို့ဆိုလျှင် သူတို့နေရာတွင်ပင် ထိုင်ကျသွားကြသည်။
- လူ ၅၀ ကျော်လောက် လာကြတာဆိုတော့ လွယ်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ကြည့်ရသလောက်တော့ မဟုတ်ပုံပဲ။
“လူ ၅၀၀ လောက် လာရင်တောင် မလုံလောက်ပါဘူး။ ဒီဘက်က ခုခံသူက ၇,၀၀၀၊ ဟိုဘက်က ၁၅၀,၀၀၀။ ပြီးတော့ အော်တိုမန်အင်ပါယာရဲ့ ဂျန်နီစရီ (Janissaries) လို့ခေါ်တဲ့ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် ၁၀,၀၀၀ ရှိသေးတယ်။ သူတို့က အဓိကအားဖြင့် အဲဒီဘက်ကိုပဲ အားစိုက်ထားတာ။”
တိုက်ပွဲတွင် တိုက်ရိုက်အသုံးပြုနိုင်သည့် တပ်ဖွဲ့ဝင်ဦးရေမှာ ၁၅၀,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲမဝင်သည့် ဝန်ထမ်းများကိုပါ ထည့်တွက်လျှင် ဟိုဘက်ခြမ်းတွင် လူ ၃၀၀,၀၀၀ နီးပါး ရှိနေပေလိမ့်မည်။ ထိုမျှများပြားသော စစ်တပ်ကို ခုခံရေးဘက်မှ ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။
- ဒါဆို သူတို့တွေက ဘာလို့ ဒီကို လာကြတာလဲ? ဘာမှမသိဘဲ လာကြတာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ဒီနေရာက စုဆောင်းသူတွေ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ဖို့ (Farming) သင့်တော်တဲ့ နေရာလည်း မဟုတ်ဘူးလေ။
“အခွင့်အရေးကြောင့်ပေါ့။”
- အခွင့်အရေး?
“ကန်းဟယ်ရင်။ အခု ဒီမှာ စုဆောင်းသူ ၅၀ ကျော် စုရုံးနေကြတယ်။ စုဆောင်းသူ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းမှာလည်း သူတို့နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းပြောသူ (Teller) တစ်ယောက်စီ ရှိကြတယ်။”
ဇာတ်လမ်းပြောသူ တစ်ယောက်စီတိုင်းတွင်လည်း စာကြည့်တိုက်တစ်ခုစီ ရှိသည်။
“အခု ဒီနေရာမှာ စာကြည့်တိုက် ဘယ်လောက် စုနေလဲ သိလား? ၃၅ ခုထက် မနည်းဘူး။ အဲဒီစာကြည့်တိုက်တွေကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ဝိညာဉ် (Spirit) တွေကရော ဘယ်လောက်ရှိမယ် ထင်လဲ?”
- ဟင်? အဲဒါက…
“အခုလောလောဆယ် ဒီနေရာကို ဝိညာဉ်ပေါင်း ၂,၀၀၀ ကျော်က စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။”
- အို…
ကျွန်တော် ခန့်မှန်းခြေ အရေအတွက်ကို ပြောလိုက်သည့်အခါ ကန်းဟယ်ရင် သည် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီးမှ အမြန်ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏မျက်လုံးများမှာ တုန်ရီနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကို အလျင်အမြန် စူးစမ်းနေသည်။ သူမသည် ဝိညာဉ်များ ပေးပို့လိုက်သည့် စာတိုများကို စစ်ဆေးနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“ဒီနေရာက ကိုယ့်စာကြည့်တိုက်ကို ပြသဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘူး။ ပိုကြီးမားပြီး ပိုဝေးတဲ့ဘက်ကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒါက တခြားစာကြည့်တိုက်တွေက ဝိညာဉ်တွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးနေရာပဲ။ ဝိညာဉ်တွေအတွက်လည်း အတူတူပါပဲ။ သူတို့မသိသေးတဲ့ စုဆောင်းသူအသစ်တွေကို သိခွင့်ရမယ့် နေရာမျိုးပေါ့။”
- အဲဒီလိုပြောတော့လည်း ဟုတ်သလိုပဲ။ အရင်ကထက် မျက်လုံးတွေ ပိုများနေသလို ခံစားရတယ်…
“တခြားစာကြည့်တိုက်က ဝိညာဉ်တွေကလည်း မင်းကို သေချာကြည့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်းက ကောလာဟလတွေလို တကယ့်စုဆောင်းသူလား၊ အတုလားဆိုတာကိုပေါ့။ မင်းဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်မလဲဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်ပြီး သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့စာကြည့်တိုက်ဆီ ပြောင်းလာဖို့တောင် ဖြစ်နိုင်တယ်။”
- ဒါဆို ဒီနေရာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အတွေးကမ္ဘာကို ရှင်းထုတ်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ စုဆောင်းသူတွေ အများကြီး စုရုံးနေတဲ့ ဒီနေရာကို အသုံးချပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အကျိုးစီးပွားအတွက် ကြည့်ရှုနေတာမျိုးလား?
“နည်းနည်းတော့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အသုံးအနှုန်း ဖြစ်ပေမဲ့ မမှားပါဘူး။”
ဇာတ်လမ်းပြောသူသည် မိမိ၏စာကြည့်တိုက်ကို ကြီးထွားစေရန် တခြားစာကြည့်တိုက်များမှ ဝိညာဉ်များကို ဆွဲဆောင်ကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း မိမိတို့၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ကောင်းကောင်းမပြနိုင်လျှင် ဝိညာဉ်များကို တခြားစာကြည့်တိုက်များထံ လက်လွှတ်ရတတ်သည်။ ဤနေရာသည် အတွေးကမ္ဘာကို ရှင်းထုတ်သည့် နေရာတစ်ခုတင် မဟုတ်ဘဲ စုဆောင်းသူများ၊ ဇာတ်လမ်းပြောသူများနှင့် စာကြည့်တိုက်များ အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြသည့် ပြင်းထန်သော စစ်မြေပြင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော်။
“ဒါလောက်နဲ့တော့ တခြားသူတွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ကွဲပြားသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။”
- ဟင်?
“ဘာလို့ သူတို့လိုပဲ လုပ်နေရမှာလဲ? ကန်းဟယ်ရင်။ ကျွန်တော်တို့ အခုထိ ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ပြန်တွေးကြည့်။ တခြားသူတွေလို လုပ်ခဲ့လား? မလုပ်ခဲ့ဘူး။ တခြားသူတွေ စဉ်းစားတောင် မကြည့်ရဲတဲ့ ရူးမိုက်တဲ့အလုပ်တွေကို ကျွန်တော်တို့ လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း အောင်မြင်ပြီး ဒီလောက်အထိ ရောက်လာခဲ့တာပေါ့။”
- အဲဒါ… ဟုတ်တာပေါ့နော်?
သူမသည် ကျွန်တော့်စကားထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖတ်မိသွားပုံရပြီး မရေမရာသည့် အသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အမှန်တရားပါပဲ။
“ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့က ဒီအတွေးကမ္ဘာကို ရှင်းထုတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပဲ လှုပ်ရှားကြမယ်။”
- ဘာ!
အံ့အားသင့်သွားသော ကန်းဟယ်ရင် ကို ကျွန်တော် တည်ငြိမ်သွားစေရန် ပြောလိုက်သည်။
“အန္တရာယ်ရှိတယ်လို့ ထင်ရင်တော့ ရပ်လိုက်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကြိုးစားကြည့်ချင်တယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်တော့ ရှိတယ်ဆိုတာ ပြထားဖို့ လိုတယ်။”
လုပ်မယ်လို့သာ ပြောလိုက်တာ၊ ကျွန်တော်လည်း သိပ်တော့ မမျှော်လင့်ထားပါ။ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ကန်းဟယ်ရင် ၏ မနိုးထသေးသော အရည်အသွေးကို အပြည့်အဝ နိုးထစေရန်သာ ဖြစ်သည်။ အရင်ဘဝက သူမလုပ်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။
‘အရင်ဘဝက ဓားသခင်တောင် ဒီနေရာကို မရှင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သူက အကြာဆုံး ခံနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်။’
ဒါတောင်မှ အရင်ဘဝက ဓားသခင်သည် ဤနေရာတွင် ကြီးမားသော နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိခဲ့ပြီး သူ၏အရည်အသွေးကို အပြည့်အဝ နိုးထစေခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ခုန်ပျံကျော်လွှားနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ရခဲ့သည်။
‘အချိန်အားဖြင့် ခြောက်လလောက် ကွာခြားပေမဲ့ သူမက အဲဒီအချိန်က ဓားသခင်ကို လိုက်မီနေပြီ။’
သူမသည် အတွေးကမ္ဘာ လေးခုကို ရှင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ထိုနေရာမှ ရမှတ်များနှင့် ဇာတ်လမ်းများကို ရရှိထားသည်။ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်များ၏ ထောက်ပံ့မှုကြောင့် သူမသည် အရင်ဘဝက ဓားသခင်ထက် ပိုမိုများပြားသော ရမှတ်များကို ရရှိထားလောက်သည်။
‘ရမှတ်တွေက စုဆောင်းသူတွေရဲ့ စွမ်းအားကို တိုင်းတာတဲ့အရာပဲ။ ကြိုးစားကြည့်ရကျိုးနပ်ပါတယ်။’
သူမတကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိသလောက် အခြေအနေကို ဖောက်ထွက်ပြီး အခွင့်အရေးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လာခဲ့လျှင်။
‘အဲဒီအခါကျရင်တော့…’
ကျွန်တော် ဝင်ပါရတော့မည်။ ကျွန်တော်သည် ကိုယ့်ရမှတ်များကို စစ်ဆေးရင်း စိတ်ကို ပိုမိုတည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။
***
စစ်ပွဲ မစတင်သေးသည့်အတွက် စုဆောင်းသူများသည် သူတို့နှင့် ရင်းနှီးသူများနှင့်သာ စုရုံးနေကြသည်။ သုံးယောက်၊ ငါးယောက်စီ စုနေကြသည့် စုဆောင်းသူများသည် တခြားစုဆောင်းသူအုပ်စုများကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို အဝေးမှ ကြည့်နေသည့် ကန်းဟယ်ရင် သည် ရွံ့ရှာစိတ် ဖြစ်မိသည်။
‘လူ ၅၀ တောင် ပေါင်းနေတာ မလုံလောက်သေးဘဲနဲ့ အချင်းချင်းတောင် သံသယဝင်နေကြသေးတယ်။’
သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ အတွေးကမ္ဘာကို ရှင်းထုတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ၊ ပေးထားသည့်အချိန်အတွင်းမှာ တတ်နိုင်သမျှ လူအများကြားတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားလာစေရန်သာ ဖြစ်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် တခြားစုဆောင်းသူများသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ရန်သူများ ဖြစ်နေကြသည်။ ကန်းဟယ်ရင် သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ရွံ့ရှာစွာ ကြည့်ရှုရင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး တံတိုင်းအပြင်ဘက်သို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
“ဟေ့၊ မမလေး။ တစ်ယောက်တည်းပဲ နေတော့မလို့လား။”
“ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းရင်ကော ဘယ်လိုလဲ။”
ကန်းဟယ်ရင် ကို မျက်စိကျနေသည့် အုပ်စုအချို့က သူမထံ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမိုက်စား စွမ်းရည်တွေကို ပြသရင်း အကျိုးအမြတ်ကိုလည်း ခွဲဝေယူနိုင်တာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
“မမလေးသာ ကျွန်တော်တို့ဘက် ပါလာရင် တခြားသူတွေထက် ပိုပြီး ထင်ရှားလာမှာ အသေအချာပဲ။”
သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထင်ရှားလွန်းလှသည်။ သူတို့သည် သူမအား မိမိတို့အုပ်စုထဲသို့ သွတ်သွင်းပြီး ဝိညာဉ်များထံမှ အာရုံစိုက်မှု ပိုမိုရရှိလိုကြသည်။ တချို့ကလည်း သူမ၏လှပသော ရုပ်ရည်ကို အကြောင်းပြု၍ မရိုးသားသည့် ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေကြသည်။
သို့သော် ကန်းဟယ်ရင် က သူတို့ကို ပြန်ပင်မဖြေခဲ့ပေ။ သူမသည် အမြဲတမ်းလိုပင် အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။
“ဘာလဲ။ စကားပြောတာကိုတောင် လျစ်လျူရှုလိုက်တာလား။”
“ထားလိုက်ပါကွာ။ သွားရအောင်။ သူက မကြိုက်ဘူးဆိုမှတော့ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။”
“တောက်! ကံဆိုးလိုက်တာ။ အတွေးကမ္ဘာတွေကို တစ်ယောက်တည်း ရှင်းထုတ်ခဲ့တာ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်။ ဒီနေရာမှာ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။”
“အစ်ကိုရာ၊ ထားလိုက်စမ်းပါ။ သူဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သူသိမှာပါ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ လမ်းကြောင်းကျော်လာတဲ့သူနဲ့ တူတယ်။ ဘယ်လောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းပြီး ကျေးဇူးကန်းလိုက်သလဲ။ တစ်ယောက်တည်းပဲ လုပ်နေလိုက်စမ်းပါစေ။”
‘သက်ပြင်း…’
ကန်းဟယ်ရင် သည် မိမိတို့နှင့် ပူးပေါင်းသင့်သည်ဟု ဆိုလိုနေသည့် သူတို့၏အပြုအမူများကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
‘အားလုံးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အသုံးချဖို့ပဲ ကြည့်နေကြတယ်။ တကယ်ကို ရှက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။’
ကန်းဟယ်ရင် သည် လည်ချောင်းထဲအထိ တက်လာသည့် သက်ပြင်းကို အနိုင်နိုင် ထိန်းထားလိုက်ရသည်။ ယခုအချိန်အထိ တခြားစုဆောင်းသူများနှင့် မတွေ့ဆုံဘဲ တစ်ယောက်တည်း လှုပ်ရှားလာခဲ့ရသဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ သူမ၌ ရှိနေခဲ့သည်။
‘ဟုတ်ပြီ။ သည်းခံလိုက်မယ်။ ယူဟွန်းအတွက်ဆိုရင် ငါသည်းခံနိုင်ရမယ်။’
ကန်းဟယ်ရင် သည် ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ခါးတွင် ချိတ်ထားသော ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
တဒိတ်ဒိတ်။
လက်ထဲမှ ဓား၏အထိအတွေ့ကြောင့် သူမ၏နှလုံးသားမှာ ပူနွေးလာသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် သူမ၏ခေါင်းထဲတွင်မူ ရေခဲရေ လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ အေးစက်သွားသည်။ မကြာမီ စတင်တော့မည့် စစ်ပွဲသည် သူမ၏သွေးများကို ဆူပွက်လာစေသည်။ သို့သော် ထိုထက်ပိုသော အရာများကို သူမ လုပ်နိုင်ပါ့မလားဟူသည့် စိုးရိမ်စိတ်လည်း ရှိနေသည်။
‘ရယ်စရာပဲ။’
ကန်းဟယ်ရင် သည် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။ သူမဘယ်တုန်းက ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးသလဲ။ သူမအားကိုးရသည့် ဇာတ်လမ်းပြောသူက ဤနေရာကို သူမအား အကြံပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤနေရာတွင် အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိနေ၍ ဖြစ်သည်။ အမြဲတမ်းလိုလို ဒီအတိုင်းပဲ အဆင်ပြေသွားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။
သူမသည် နောက်ကျောဘက်မှ လာသည့် အေးစက်စက်နှင့် မနာလိုသော အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး လာမည့် စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်မှုများကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
လက်ခုပ်သံ တဖြောင်းဖြောင်း!
“ကြိုဆိုပါတယ်၊ စစ်သည်တို့!”
ထိုအချိန်တွင် တံတိုင်းပေါ်၌ တစ်စုံတစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး ကြွေးကြော်လိုက်သည်။ စုဆောင်းသူအားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ထိုသူဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။ သူသည် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်နေပြီး အညိုရောင်ဆံပင်ရှိသည့် ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ် ဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏ထူးခြားသော ရာထူးကို သက်သေပြနေသည့် ဇိမ်ကျသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏အစောင့်တပ်သားများက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးရန် ဘေးတွင် ဝန်းရံထားကြသည်။
“သူက ဘယ်သူလဲ။”
“ဒီကောင်ကတော့။ မင်းဒီကို မလာခင် ဘာတွေကြားခဲ့တာလဲ။ သူက ဒီဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းရဲ့ ခုခံရေးကို တာဝန်ယူထားတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ရုပ်သွင်ပဲ။”
“သူတို့က သူ့ကို ဘာလို့ခေါ်တာလဲ။ ဘုရင်လား။”
စုဆောင်းသူအများစုမှာ အခြေခံအချက်အလက်များကို သိခွင့်ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ အရေးမကြီးလှသဖြင့် သိပ်ပြီးမသိကြပုံရသည်။ ထိုအမျိုးသားက သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်နာမည်က ကွန်စတန်တိုင်း ဒရာဂါဆက်စ် ပလေးအိုလော့ဂေါ့စ် ပါ။ သိပ်ပြီး မထူးခြားလှပေမဲ့ ကျွန်တော်က ရောမအင်ပါယာရဲ့ တရားဝင် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေရာရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ခုခံရေးကို ကူညီပေးဖို့ ရောက်လာကြတဲ့ ရဲရင့်တဲ့ စစ်သည်တွေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ဒီနေရာကို ရောက်လာကြတဲ့ စုဆောင်းသူ ၅၀ ဟာ ဧကရာဇ်အတွက် ‘စစ်သည်’ များ ဖြစ်ကြသည်။
‘အိုကေ၊ ဒီလိုမျိုး အလုပ်လုပ်တာပဲ။’
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူ၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို စိတ်ထဲတွင် လေးစားမိသွားသည်။ သူ၏အပြုံးသည် လေးလံနေသော မျက်လုံးများနှင့် ကွဲပြားနေပြီး သူ၏မျက်နှာထားတွင် ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ရှိနေသည်။ သူသည် ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲများကို အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် နေရာတိုင်းတွင် စစ်၏အရိပ်အယောင်များ ကျန်ရစ်နေသည်။
“မင်းတို့အတွက် ပိုကောင်းတဲ့ ဆက်ဆံမှုမျိုး ပေးချင်ပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့မှာ အဲဒီလောက် အချိန်ရှိမယ် မထင်ဘူး။ အော်တိုမန်ကောင်တွေ စတင်လှုပ်ရှားနေပြီ။ သူတို့တိုက်ခိုက်ဖို့ အချိန်နီးကပ်လာပြီ။”
‘ဒီလူကတော့…’
သူသည် စုဆောင်းသူများကို စကားလုံးများဖြင့် လွှမ်းမိုးလိုက်သည့်အခါ ကန်းဟယ်ရင် သည် မညီမညွတ်ဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဧကရာဇ်နှင့် သူ၏သူရဲကောင်းများ၊ သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးသည့် တခြားစစ်သည်များအားလုံးမှာ ဇာတ်လမ်းများဖြင့် ဖန်တီးထားသည့် စိတ်ကူးယဉ်ရုပ်များသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အခြေခံအားဖြင့် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုအတွက် ဖန်တီးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဂိမ်းတစ်ခုသာဆိုလျှင် သူတို့သည် NPC များနှင့် ဆင်တူလိမ့်မည်။
‘ဒါပေမဲ့… သူတို့က တကယ့်လူသားတွေလိုပဲ။’
သူ၏မျက်လုံးများ၊ အသံ၊ လေသံ၊ အရာအားလုံး။ သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှုပ်ထွေးစွာ ဖန်တီးထားသည့် စိတ်ကူးယဉ်ရုပ်များဟု မထင်ရဘဲ ကိုယ်ပိုင်တွေးခေါ်နိုင်ပြီး ကိုယ်ပိုင်လှုပ်ရှားနိုင်သည့် အသက်ရှင်နေသော သတ္တဝါများ ဖြစ်နေကြသည်။ ထိုခံစားချက်မှာ သူ၏လက်အောက်ခံ သူရဲကောင်းများနှင့် စကားပြောသည့်အခါ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
“အရှင်မင်းကြီး။ ဒါပေမဲ့လည်း စိတ်ဓာတ်ကျစေမယ့် စကားမျိုးတော့ မပြောသင့်ပါဘူး။”
“ဟွန်း။ ငါတို့က အသည်းအသန် အခြေအနေမှာ ရောက်နေတာပဲ၊ ဖုံးကွယ်ထားလို့ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။ ကိုယ့်ခံစားချက်အတိုင်း ရိုးသားပြီး ပြောချင်တာပြောလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းသေးတယ်။”
“ကျွန်တော် ဆဲလို့ရမလား။ ကျွန်တော့်မှာ အငြိုးအတေးတွေ အများကြီးရှိတယ်။”
“ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အပြုအမူမျိုးတော့ မလုပ်ပါနဲ့။”
“အာ… ဗျာ။ ကျွန်တော် ပြောခွင့်မရှိဘူးဆိုရင်တော့…”
“ဟားဟား! မင်းကလည်း မင်းပုံစံအတိုင်းပါပဲလား။”
သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်နေရ၍ သူတို့စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဖြစ်နေကြပုံရသော်လည်း သူတို့၏စကားပြောပုံမှာ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းစေနိုင်လောက်အောင်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။ သို့သော် စစ်သည်များထဲမှ မည်သူမျှ တင်းမာမှုကို လျော့မသွားပေ။ သူတို့သည် ထိုအဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ရယ်မောနေကြသော်လည်း သူတို့၏မျက်လုံးများမှာမူ တံတိုင်းအပြင်ဘက်ရှိ ရန်သူ့တပ်များကို သတ်ဖြတ်ချင်သည့်အလား စူးရဲစွာ ကြည့်နေကြသည်။
ဝူး ဝူး ဝူး!!
“သူတို့ လှုပ်ရှားနေပြီ။”
ဒရာဂါဆက်စ်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူပြောသည့်အတိုင်းပင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံးသွားသည့် အော်တိုမန်အင်ပါယာ၏ ပုံမှန်တပ်ဖွဲ့များမှာ စတင်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ သူတို့လမ်းလျှောက်လာသည့်အခါ ဖုန်မှုန့်များ ထကြွလာပြီး မြေပြင်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။
ဂလု။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော စုဆောင်းသူများသည် တင်းမာမှုဖြင့် မိမိတို့၏လက်နက်များကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ရှေ့တွင် ဖောက်ထွက်လာသည့် ပြတင်းပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
[ ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း စတင်ပါပြီ။ ]
[ ရန်သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံပြီး ဤစစ်ပွဲကို အောင်ပွဲဆီ ပို့ဆောင်ပါ။ ]
[ မင်းတို့မှာ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်သာ ရှိသည်။ ]
တစ်သက်မှာ တစ်ခါသာ ရနိုင်သည့် အခွင့်အရေး။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် အကောင်းဆုံးကြိုးစားရမည်ဖြစ်ပြီး ဤစစ်ပွဲပေါ်တွင် အရာအားလုံးကို လောင်းကြေးထပ်ရမည် ဖြစ်သည်။
စစ်ပွဲ စတင်လေပြီ။