“အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား၊ ကန်းဟယ်ရင်။”
ကျွန်တော် မေးလိုက်သည့်အခါ ကန်းဟယ်ရင် က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်ကြည့်နေသူတွေ ရှိနေသည့်အတွက် သူမသည် ယခုအချိန်တွင် ဂီယွန်ဟူ ဆိုသည့် ဇာတ်ကောင်နေရာမှ သရုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းတုန်းကတော့ ဒါက ဘယ်လောက်ခက်ခဲကြောင်း သူမ ညည်းတွားနေခဲ့ပေမဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ် လုပ်ပြီးသည့်နောက်မှာတော့ အသားကျသွားပြီး ဘာညည်းညူသံမှမပါဘဲ လုပ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့သည်။
မဟုတ်သေးပါ၊ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကိုတောင် နှစ်သက်နေပုံရသည်။
‘ဒါပေမဲ့ အရင်က သူမ ဒီလိုမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။’
တကယ်တော့ ကန်းဟယ်ရင် ဒီအလုပ်ကို ပျော်ရွှင်လာတာက Baek Seoryeon ရဲ့ ကျေးဇူးလည်း ပါသည်။
ကျွန်တော့်ဘက်ကဆိုရင်တော့ သူမကို လိုအပ်တာကြောင့် တတ်နိုင်သလောက် ပုံစံသွင်းပေးခဲ့တာသာ ဖြစ်ပေမဲ့ Baek Seoryeon ကတော့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ သဘာဝအတိုင်း ပါရမီရှိပြီး စိတ်အားထက်သန်သူ ဖြစ်သည်။
သူမက ‘ဂီယွန်ဟူ ကန်းဟယ်ရင်’ ဆိုသည့် ဇာတ်ကောင်ကို ဖန်တီးဖို့ အတော်လေး အားထုတ်ခဲ့သည်။
သူမက အဝတ်အစား ဘယ်လိုဝတ်ရမလဲဆိုတဲ့ အဆင့်မှာတင် ရပ်မနေခဲ့ပေ။
ဘယ်အချိန်မှာ ဘယ်လိုစကားပြောရမယ်၊ ဘယ်လိုလှုပ်ရှားရမယ်၊ လမ်းကိုတောင် ဘယ်လိုလျှောက်ရမယ်ဆိုတာအထိပါ တွက်ချက်ထားသည်။
Baek Seoryeon က အဲဒီအရာအားလုံးကို စနစ်တကျ စီစဉ်ပြီး သုတေသနလုပ်ထားသလို တခြားသူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ သူမ ဘယ်လောက်တောင် အထင်ကြီးစရာကောင်းနေမလဲဆိုတာကိုလည်း တွက်ချက်ထားသည်။
‘တကယ့်ကို ရူးသွပ်မှုပဲ။’
ကျွန်တော်တောင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်တဲ့ အဆင့်မျိုးဖြစ်သည်။
ပြဿနာက ကန်းဟယ်ရင် ကလည်း စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကြောင့် Baek Seoryeon ရဲ့ အကြံပြုချက်တွေကို တက်တက်ကြွကြွ လက်ခံပြီး အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။
အိပ်မက်ဆိုးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်နဲ့ ရူးသွပ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ မန်နေဂျာတစ်ယောက်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ကန်းဟယ်ရင် သည် ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ပတ်အတွင်း နာမည်ကျော်ကြားမှု အများအပြား ရရှိခဲ့သည်။
‘ဝိညာဉ်တွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုထက်တောင် သာမန်လူထုကြားထဲမှာ သူမရဲ့ လူကြိုက်များမှုက ဘယ်လောက်တောင် တိုးလာလိုက်တာလဲ။’
ပြီးတော့ ဒီကောလာဟလက သာမန်လူတွေကြားထဲမှာတင် ပျံ့နှံ့နေတာ မဟုတ်ပေ။
ကျွန်တော်တို့ ဝင်ရောက်တော့မည့် အတွေးကမ္ဘာ ဝင်ပေါက်ကိုပဲ ကြည့်လိုက်ပါ။
ကျွန်တော်တို့ကို စိတ်ဝင်စားနေတဲ့ စုဆောင်းသူတွေ အတော်လေး များနေသည်။
“အဲဒါ သူတို့ပြောနေတဲ့ ဂီယွန်ဟူ လား။”
“ဂီယွန်ဟူ လား? အတွေးကမ္ဘာ တွေကို ရူးမတတ် ရှင်းလင်းနေတဲ့ စုဆောင်းသူသစ်တစ်ယောက်လေ။”
“သူ လေးခုတောင် ရှင်းလင်းပြီးပြီတဲ့။ အများစုကတော့ အဆင့်နိမ့် အတွေးကမ္ဘာ တွေပါ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီထဲမှာ အရင်က အသင်းတော်ကတောင် ကြိုးစားပြီး မအောင်မြင်ခဲ့တဲ့ Labyrinth of Crete တောင် ပါသေးတယ်။”
“ကောလာဟလ ကြားဖူးပေမဲ့ တကယ်ပဲ ဖြစ်နေတာပဲ။ ပြီးတော့ သူမရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ဦး။ တောက်။ မလှဘူးလား။”
“ငါတို့ သွားစကားပြောကြည့်ရမလား။”
“မလုပ်ပါနဲ့။ သူမရဲ့ အေးစက်စက် မျက်နှာကို ကြည့်ဦး။ ငါတို့ကို ဂရုစိုက်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။”
ကျွန်တော်တို့ပတ်ဝန်းကျင်က စုဆောင်းသူတွေရဲ့ စကားသံတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ ပုံရိပ်ဖန်တီးမှုက အလုပ်ဖြစ်နေပုံရသည်။
သူမရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်အားလုံးက အတုအယောင်တွေဖြစ်ပြီး တည်ငြိမ်နေတဲ့ မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ အေးဆေးကြည့်ကောင်းအောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာကို တွေးနေမှန်းသာ သူတို့ သိသွားရင် ဘာလုပ်ကြမလဲ။
‘ဆန်းလိုက်တာ။ သူမကို ဒီလိုဖြစ်အောင် ငါကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တာပေမဲ့ သူမမျက်နှာကို ထိုးလိုက်ချင်စိတ် ပေါက်လာတယ်။’
အထူးသဖြင့် မကြာသေးခင်က သူမ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လိုက်တိုင်း သဘောကျသလို ပြုံးပြတတ်သည်။
ကျွန်တော် သူမနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ချင်တာ မဟုတ်ပေမဲ့ တစ်ခုခုက ကျွန်တော့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒါက အခုအချိန်မှာ အရေးမကြီးပါဘူး။
ဒီနေ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ကျွန်တော်တို့ ဝင်ရောက်တော့မည့် အတွေးကမ္ဘာ ပင် ဖြစ်သည်။
‘ကန်းဟယ်ရင် အခုထိ ရှင်းလင်းခဲ့တဲ့ အတွေးကမ္ဘာ တွေက စုဆောင်းသူတွေ စွန့်လွှတ်ထားတဲ့ နေရာတွေ များပါတယ်။’
သူတို့က ရှင်းလင်းရတာ ပျင်းစရာကောင်းလောက်အောင် လွယ်ကူနေတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် စိုက်ပျိုးရေးအတွက်ပဲ သုံးပြီး လျစ်လျူရှုထားတဲ့ နေရာတွေ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ သွားမယ့်နေရာကတော့ မတူပေ။
ဝင်ပေါက်မှာ စုရုံးနေတဲ့ စုဆောင်းသူ အရေအတွက်က သက်သေပြနေသည့်အတိုင်း ကန်းဟယ်ရင် ဒီနေ့သွားမယ့်နေရာကို အဓိက အတွေးကမ္ဘာ တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါသည်။
ပိုကြီးမားပြီး ဆုလာဘ်တွေ ပိုများပေမဲ့… ပိုပြီးလည်း အန္တရာယ်များသည်။
အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ်ရှိတဲ့ စုဆောင်းသူတွေကတော့ အတွေးကမ္ဘာ ထဲ မဝင်ခင်မှာ သူတို့ရဲ့ လက်နက်တွေကို စိုးရိမ်တကြီး စစ်ဆေးနေကြသည်။
‘လူတွေ အတော်လေး များသားပဲ။’
အတွေးကမ္ဘာ အများစုကို လူတစ်ယောက်တည်း ဒါမှမဟုတ် အများဆုံး လေး၊ ငါးယောက်ပါတဲ့ အဖွဲ့နဲ့ပဲ စူးစမ်းလေ့လာတာကို ထောက်ရင် ဒီမှာ စုရုံးနေတဲ့ လူဦးရေက တကယ်ကို များပြားသည်။
ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် လူ ၅၀ လောက် ရှိမည်။
ပြီးတော့ သူတို့က တစ်ဖွဲ့ချင်းစီ ဝင်တာမဟုတ်ဘဲ အကုန်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ကြဖို့ ပြင်နေကြသည်။
‘အဲဒါက ဒီ အတွေးကမ္ဘာ က ထူးခြားတယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ။’
ကျွန်တော် ကန်းဟယ်ရင် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
တခြားစုဆောင်းသူတွေနဲ့ မတူဘဲ သူမကတော့ သိပ်ပြီး စိုးရိမ်နေပုံမပေါ်ပေ။
သူမခေါင်းပေါ်မှာ ပျံဝဲနေတဲ့ စာအုပ်က အခုတော့ အနည်းငယ် ငွေရောင်သမ်းနေသည်။
“အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား။”
“ဟုတ်ကဲ့။ အဆင်သင့်ပါပဲ။”
“လမ်းမှာ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီ အတွေးကမ္ဘာ က အတော်လေး အန္တရာယ်များတယ်။ စုဆောင်းသူတွေ ဒီလောက်အများကြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်နေကြတာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ဘူး။”
အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ စုဆောင်းသူ ၅၀ တောင် ရှိနေသည်။
အဲဒီအရေအတွက်နဲ့တောင် သူတို့က စိတ်အေးလက်အေး မရှိကြပေ။
ဆုလာဘ်တွေကို ဘယ်လိုခွဲမလဲဆိုတာထက် သူတို့ ဒီနေရာကို ကောင်းကောင်း ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာကိုပဲ စိုးရိမ်နေကြသည်။
ကန်းဟယ်ရင် လည်း သိချင်နေပုံရသည်။
“တကယ်တော့ ဒါက ဘယ်လိုနေရာမျိုးမို့လို့လဲ။”
“ဒါက အကြီးစား တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်ပွားတတ်တဲ့နေရာတစ်ခုပဲ။”
ကျွန်တော် သူမကို ရှင်းပြသလိုပဲ၊ အတွေးကမ္ဘာ ဆိုတာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း နေရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။
အထဲမှာ ဘာမဆို ဖြစ်ပျက်သွားနိုင်တဲ့ နေရာမျိုးဖြစ်သည်။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ Labyrinthos ကိုပဲ ကြည့်လိုက်ပါ။
လူတွေကြားထဲ ပျံ့နှံ့နေတဲ့ ပုံပြင်တွေက အမှန်တရား ဖြစ်လာတဲ့ နေရာမျိုးဖြစ်သည်။
သာမန်အသိနဲ့ လက်ခံဖို့ ခက်ခဲသည်။
ကျွန်တော်တို့ သွားမယ့် အတွေးကမ္ဘာ ကလည်း အဲဒီလိုမျိုးပါပဲ။
အကြီးစား တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်ပွားတတ်တဲ့နေရာ။
အန္တရာယ်တွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေပြီး ဘယ်အချိန်၊ ဘယ်နေရာမှာ အလစ်ဝင်တိုက်ခံရပြီး ဒဏ်ရာရမလဲ ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးသွားမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ။
ပြီးတော့ အချိန်မရွေး လွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့ တခြားနေရာတွေနဲ့ မတူဘဲ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ သွားမယ့် အတွေးကမ္ဘာ က သုံးလမှ တစ်ကြိမ်သာ ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးသည်။
အထူးခြားဆုံးအချက်ကတော့ တစ်ခါဝင်ပြီး မအောင်မြင်ဘူးဆိုရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်ဝင်လို့ မရတော့တာပဲ ဖြစ်သည်။
ဝင်လိုက်ပြီးတာနဲ့ မအောင်မြင်ဘူးဆိုရင် အဲဒီမှာပဲ ဇာတ်သိမ်းသွားတော့မည်။
အောင်မြင်မှုမရခြင်းဆိုတဲ့ အမှတ်အသားက သင့်ဘဝတစ်လျှောက်လုံး နောက်ယောင်ခံလိုက်နေလိမ့်မယ်လို့ တိုက်ရိုက်ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
“မင်းမှာ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိတယ်။ မအောင်မြင်ရင် နောက်တစ်ခါ စမ်းကြည့်ဖို့တောင် အခွင့်အရေး မရတော့ဘူး။ စုဆောင်းသူတွေအတွက် တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့တင် အတော်လေး နာကျင်ရတဲ့ နေရာမျိုးပေါ့။ အဲဒီနေရာကိုပဲ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ သွားကြမှာ။”
“ဒါဆိုရင် အဲဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့နေရာကို ဒီနေ့ ဘာလို့ ရွေးလိုက်တာလဲ။”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းကို အတွေ့အကြုံအချို့ ရစေချင်လို့ပဲ၊ ကန်းဟယ်ရင်။”
သူမက အခုဆိုရင် တည်ငြိမ်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်နေပြီ။
သူမက တခြားစုဆောင်းသူတွေလိုပဲ အမှတ်တွေစုပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း သန်မာလာတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ သူမ အဲဒီလို လုပ်လို့မရဘူး။ သူမ အဲဒီလို မလုပ်သင့်ဘူး။
“ကန်းဟယ်ရင်၊ မင်း အောင်မြင်ချင်လို့ စုဆောင်းသူ ဖြစ်လာတာ မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
“ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ။ ကျွန်တော်က storyteller တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က မင်းနဲ့ သိပ်မကွာဘူး။ ကျွန်တော် အောင်မြင်ချင်တယ်၊ တခြားသူတွေထက် ပိုမြင့်တဲ့နေရာကို ရောက်ချင်တယ်။”
အဲဒီအတွက်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဘာမဆို လုပ်နိုင်ပါတယ်။
“မင်းအတွက်လည်း အတူတူပဲလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်၊ ကန်းဟယ်ရင်။ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ တွန်းအားတွေက အလွန်ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်ပြီး ဆန္ဒတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ မကောင်းဘူးလို့ ကျွန်တော် မထင်ဘူး။ တကယ်တော့ မင်းရဲ့ အဲဒီစိတ်ကိုပဲ ကျွန်တော် ချီးကျူးချင်တာ။”
“ဟုတ်ကဲ့…”
“ဒါပေမဲ့ တစ်ခု သိလား။ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဆန္ဒတွေက နောက်ဆုံးမှာ မင်းကိုပဲ ပြန်စားသွားလိမ့်မယ်။ မင်း တကယ် တစ်ခုခုကို လိုချင်တယ်ဆိုရင် အရိုးတွေ ကျိုးသွားရင်တောင်၊ အသားတွေ ပေါက်ထွက်သွားရင်တောင် လက်မလျှော့သင့်ဘူး။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော် မေးတာပါ။ မင်း တကယ် လုပ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်လား၊ ကန်းဟယ်ရင်။”
“အဲဒါကတော့…”
ကန်းဟယ်ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးနက်တဲ့ မေးခွန်းကို ချက်ချင်း ပြန်မဖြေနိုင်ခဲ့ပေ။
“ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း အဖြေတောင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း မကြာခင်မှာ အဖြေပေးရလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်အတွက်ရော၊ မင်း ကိုယ်တိုင်အတွက်ပါပဲ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ဒီနေ့ ဒီနေရာကို ကျွန်တော် ရွေးခဲ့တာ။”
ကျွန်တော် ပြောစကား အဆုံးသတ်လိုက်သည်နှင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော စုဆောင်းသူများ စတင်လှုပ်ရှားလာကြသည်။
လေထဲတွင် ပေါ်လွင်နေသော အဖြူရောင်ဝင်ပေါက်သည် ရုတ်တရက် အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာသည်။
ယခုအချိန်အထိ ပိတ်ထားခဲ့သည့် အတွေးကမ္ဘာ များသည် ယနေ့တွင် ပြန်လည်ပွင့်လာပြီဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြခြင်းပင်။
“သွားကြစို့! တခြားသူတွေ မအောင်မြင်ခဲ့တဲ့နေရာမှာ ငါတို့ အောင်မြင်အောင် လုပ်ပြကြမယ်!”
“ဒီနေရာက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ကြရအောင်!”
စုဆောင်းသူများသည် ၎င်းတို့၏ သတ္တိကို မြှင့်တင်သည့်အနေဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး အတွေးကမ္ဘာ များဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
လူဆယ်ဂဏန်းခန့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ကန်းဟယ်ရင် လည်း သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။
လူတွေ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ဝင်ပေါက်နေရာသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း လွတ်လပ်သော နေရာအဖြစ် ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
ကျွန်တော် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဒီနေရာမှာ စုဆောင်းသူတွေတင်မကဘဲ သူတို့နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားတဲ့ စုဆောင်းသူတွေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လာကြတဲ့ storyteller တွေလည်း ရှိနေသည်။
သူတို့ထဲမှ အချို့က ကျွန်တော့်ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ စကားလာပြောခြင်း မရှိကြပေ။
storyteller များလည်း အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေကြပြီး တခြားပြိုင်ဘက်တွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ အချိန်မရှိကြချေ။
ဒီနေရာမှာ စုဆောင်းသူ ၅၀ ရှိသည်။
ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ စာကြည့်တိုက်တွေရဲ့ အရွယ်အစားကို ပေါင်းကြည့်လိုက်ရင် ဝိညာဉ်တွေရဲ့ အရေအတွက်ကလည်း တော်တော်လေး များပြားနေမှာ အသေအချာပင်။
သို့သော်လည်း ဒီစာကြည့်တိုက်အားလုံးက အတွေးကမ္ဘာ တွေကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြသနေကြသည်။
မရည်ရွယ်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတစ်ခု။
ပြီးတော့ ရှားရှားပါးပါး ဖန်တီးထားတဲ့ ကြီးမားတဲ့ စင်မြင့်တစ်ခု။
‘ထိပ်ဆုံးမှာ နေရာတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။’
ဒီစင်မြင့်ပေါ်မှာ အလင်းရောင်ကို ရရှိမယ့် အဓိကဇာတ်ကောင်က ဘယ်သူဖြစ်လာမလဲ။
ဒီနေ့သည် ရလဒ်ထွက်ပေါ်မည့် နေ့ပင် ဖြစ်သည်။
***
ကန်းဟယ်ရင် သည် ယခုအချိန်အထိ တစ်ယောက်တည်း ရှင်းလင်းလာခဲ့ရာမှ တခြားသူများနှင့်အတူ အတွေးကမ္ဘာ ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရသည်ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။
ဝင်ဝင်ချင်းပင် သူမသည် တစ်ခဏချင်း ပြောင်းလဲသွားသော မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
ဝါး!!
သူမ အရင်ဆုံး ကြားလိုက်ရသည်မှာ ကောင်းကင်ကို တုန်ခါသွားစေသည့် ကြီးမားသော ဟိန်းသံပင် ဖြစ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမသည် ကြီးမားသော တံတိုင်းကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေကြောင်း ထိုအခါမှ သိလိုက်ရသည်။
တခြားစုဆောင်းသူများလည်း သူမနှင့် အလားတူ တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။
ပူနွေးစပြုလာသည့် မေလ၏ နွေးထွေးသော လေပြေလေညင်း။
အဝေးတစ်နေရာမှ လာနေသည်မှာ စစ်သည်သိန်းပေါင်းများစွာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကြီးမားသော ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်ကြီး ဖြစ်သည်။
‘အဲဒါက…’
ကန်းဟယ်ရင် သည် ဤအခြေအနေမျိုးတွင် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် စစ်မြေပြင်ကို စကင်ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမသည် ထူထဲသော တံတိုင်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် ရိုးတံပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။
ပြီးတော့ ဒီတံတိုင်းကို ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ စိတ်ကူးယဉ် အသွင်ဆောင်သူ (illusions) အချို့လည်း ရှိနေသည်။
ပြီးတော့ အဝေးကြီးမှာရှိတဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အခြမ်းမှာလည်း ဒီဘက်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာမယ့် စိတ်ကူးယဉ် အသွင်ဆောင်သူများ ရှိနေသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ဤ အတွေးကမ္ဘာ သည် ဘာအကြောင်းလဲဆိုတာကို အလိုအလျောက် သဘောပေါက်သွားသည်။
‘ဒီရန်သူတွေဆီကနေ ဒီဘက်ကို ငါတို့ ကာကွယ်ပေးရမှာလား။’
ကာကွယ်ပေးရမည့်အချက်ထက် သူမကို ပိုပြီး စိုးရိမ်စေသည်မှာ ရန်သူတို့၏ အရေအတွက် အတိုင်းအတာပင် ဖြစ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ဂီယွန်ဟူ က သူမကို ဒီနေရာအကြောင်း ကြိုမပြောပြခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားသည်။
ပြောပြထားလည်း ဘာမှ အထောက်အကူ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပေ။
ပြီးတော့ အသေးစိတ်သာ ရှင်းပြခဲ့ရင် ကြောက်လန့်ပြီး ဒီနေရာကို လာမှာတောင် မဟုတ်လောက်ဘူး။
ကန်းဟယ်ရင် သည် တခြားစုဆောင်းသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။
အဝေးကနေ ထင်ထင်ရှားရှား မြင်နေရတဲ့ ရန်သူတွေကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူတို့မျက်နှာတွေက ကြောက်လန့်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့နေကြသည်။
အရင်က စိတ်အားထက်သန်မှုတွေနဲ့ တောက်လောင်နေခဲ့တဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ကတော့ မသိလိုက်ဘဲ သူ့ရဲ့ လက်နက်ကို လွှတ်ချလိုက်မိသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် တံတွေးကို အသာမျိုချလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ဂီယွန်ဟူ ထံမှ ဆက်သွယ်မှုကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။
-ငါပြောတာ ကြားရလား။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ကြားရပါတယ်။”
တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းသည်။
သူမ အခုချက်ချင်းပင် လဲကျသွားချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။
ဒါပေမဲ့ ဂီယွန်ဟူ ရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတာနဲ့တင် သူမမှာ သတ္တိတွေ ပြန်တက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
လေ့လာသူ၏အခန်း ထဲမှနေ၍ အခြေအနေကို ကြည့်ရှုနေသော ဂီယွန်ဟူ သည် လျှာသပ်လိုက်သည်။
-အကျဉ်းချုပ်လောက်ပဲ ကြားဖူးတာ၊ တကယ်တမ်း မျက်မြင်ကြည့်ရတာတော့ မလွယ်ပါဘူး။
“ဒါ ဘယ်နေရာလဲဆိုတာ ဂီယွန်ဟူ သိလား။”
-မင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘာတွေရှိလဲဆိုတာ မြင်လား။
“ဟုတ်။ သူတို့အားလုံး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြပြီး ကြောက်လန့်နေကြပြီ။”
တံတိုင်းကို ကာကွယ်နေတဲ့ စိတ်ကူးယဉ် အသွင်ဆောင်သူတွေက သံချပ်ကာတွေ ဝတ်ဆင်ပြီး လှံတွေကို ကိုင်ထားကြပေမဲ့ သူတို့မျက်နှာတွေမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေက ထင်ရှားနေသည်။
သေချာကြည့်လိုက်ရင် ဒီသံတောင်ကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့သော တံတိုင်းသည် နေရာအတော်များများတွင် ပျက်စီးနေပြီး တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားထားသည့် အမှတ်အသားများကို တွေ့နိုင်သည်။
အရေအတွက်ကကော။
တံတိုင်းပေါ်က စိတ်ကူးယဉ် အသွင်ဆောင်သူတွေကလည်း နည်းတာမဟုတ်ပေ။
ပြောရရင် သူမ မျက်လုံးပြူးသွားရလောက်အောင်ကို များပြားပေမဲ့ အရေအတွက်ဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ နှိုင်းယှဉ်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ဒီနေရာကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ရန်သူတွေရဲ့ အရေအတွက်ကတော့… ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့် ဒီဘက်ခြမ်းထက် ဆယ်ဆလောက် ပိုများနေသည်။
စုဆောင်းသူတွေ ကြောက်လန့်နေတာကို နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။
“အချိန်ကာလကို ကြည့်ရရင် သူတို့ တိုက်ပွဲတွေ အတော်များများ ဖြစ်ပွားပြီးပြီနဲ့ တူတယ်။ ဒါက ဘယ်နေရာလဲ…”
-ဒါက စစ်မြေပြင်ပဲ။
ဂီယွန်ဟူ ၏ တည်ငြိမ်သောအသံသည် ကန်းဟယ်ရင် ၏ ဦးခေါင်းထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
-အလယ်ခေတ်ရဲ့ နိဂုံးပိုင်းနဲ့ ခေတ်သစ်ရဲ့ အစကို အမှတ်အသားပြုတဲ့၊ သမိုင်းမှာ အကျော်ကြားဆုံး စစ်ပွဲတွေထဲက တစ်ခုပေါ့။
အော်တိုမန်အင်ပါယာရဲ့ စစ်သည် ၁ သိန်းခွဲကျော်က အရှေ့ရောမအင်ပါယာရဲ့ နောက်ဆုံးခံတပ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးစစ်ပွဲ။
-ဒါက ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း ပဲ။