ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 27: | NovelPing

တယ်လာ နှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့သည် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အလွန်ရင်းနှီးသွားကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အချို့နေရာများတွင် အလွန်ရိုးအီပြီး ပေါ့ဆတတ်ကြသော်လည်း သာမန်လူများနှင့် မတူသည့် ထူးခြားသောအရည်အချင်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်ဆိုသည့် တူညီချက်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ယနေ့မှ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အစ်မ၊ ညီမဟု ခေါ်ဆိုနေကြပြီဖြစ်သည်။ ပြောရမည်ဆိုလျှင် ကန်းဟယ်ရင် က အသက်ပိုကြီးသည်။

“စာချုပ်အတွက်ဆိုရင် ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ”

စာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးပြီးနောက် ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။

ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကျွန်တော်တို့အတွက် Baek Seo-ryeon သည် ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားလိုက်သည့် လက်ဆောင်တစ်ခုလိုပင်။ သူမသည် သူမပေးနိုင်သည့် အကောင်းဆုံးအခြေအနေများကို ကျွန်တော်တို့ထံ ကမ်းလှမ်းခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တို့ကလည်း လက်ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အစအဆုံး ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့သော ကန်းဟယ်ရင် က မေးလိုက်သည်။

“အင်း… Seo-ryeon ရယ်၊ မန်နေဂျာတစ်ယောက်က ပုံမှန်အားဖြင့် ဘာတွေလုပ်ရတာလဲ”

သူမက Baek Seo-ryeon ထက် အသက်ကြီးသည့်အတွက် စကားကို ရင်းရင်းနှီးနှီးပင် ပြောလိုက်သည်။ ဤလုပ်ငန်းအကြောင်း သူမ သိပ်မသိသည့်အတွက် စိတ်ဝင်စားနေပုံရသည်။

“အာ… ဟုတ်ကဲ့။ အဓိကကတော့ စုဆောင်းသူတွေ သူတို့ရဲ့အဓိကလုပ်ငန်းမှာ အာရုံစိုက်နိုင်အောင် ကူညီပေးရတာမျိုးပါ။”

၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ရှိ ပံ့ပိုးကူညီရေးအဖွဲ့၏ အခန်းကဏ္ဍနှင့် ဆင်တူသည်။ သို့သော် Star Room ရှိ စာကြည့်တိုက်မှူးအများစုသည် မိမိတို့၏အလုပ်များကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်ကို ကြည့်လျှင် မန်နေဂျာများမှာ ပံ့ပိုးကူညီရေးအဖွဲ့ဝင်များထက် အလုပ်ပိုများကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

“ကျွန်မတို့ရဲ့အဓိကတာဝန်တွေကတော့ စုဆောင်းသူတွေအတွက် အချိန်ဇယားဆွဲပေးတာ၊ သူတို့ရဲ့အစားအသောက်နဲ့ ကျန်းမာရေးကို စောင့်ရှောက်ပေးတာ၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုတွေကို ညှိနှိုင်းပေးတာ၊ ချိန်းဆိုမှုတွေ ဒါမှမဟုတ် အင်တာဗျူးတွေကို စီစဉ်ပေးတာ၊ နောက်ပြီး ပွဲစားလုပ်ပေးတာမျိုးတွေအထိ ပါဝင်ပါတယ်ရှင်။”

“ဝါး…”

ကန်းဟယ်ရင် ရော ကျွန်တော်ပါ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။

“အလုပ်တွေ အများကြီးပဲလား။ အဲဒါတွေကို ကူညီပေးမယ့် တခြားဝန်ထမ်းတွေ မရှိဘူးလား။”

“ကျွန်မမှာ ဝန်ထမ်းမရှိပါဘူး၊ ဒါကြောင့် အားလုံးကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ရတာပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်မ လုပ်တတ်ပါတယ်။ ကိုယ်ပိုင်ရုံးမဖွင့်ခင်က နာမည်ကြီး Clan တစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်ဖူးပါတယ်။ အဆင်မပြေလို့ ထွက်ခဲ့ရပေမဲ့ အဲဒီမှာ အများကြီး သင်ယူခဲ့ရပါတယ်”

သူမ အဲဒီမှာ သင်ယူခဲ့တာက ဒါတွေလား။ အလုပ်ပမာဏကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် မူးဝေသွားနိုင်သည်။

ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံး အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်သောအခါ Baek Seo-ryeon သည် သူမ၏အားနည်းချက်ကို သဘောပေါက်သွားသလို မျက်နှာလေး ရဲသွားသည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်။ တကယ်တော့ ကျွန်မ ကားမောင်းတာလည်း တတ်သင့်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ရုံးခန်းရှာ느라 ငွေနည်းနည်းပါးပါး လိုနေလို့ ကားမဝယ်နိုင်သေးတာပါ…”

“…မင်း ကားမောင်းတတ်တယ်လား။”

“အာ၊ ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်မမှာ သာမန်ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ရော၊ ကြီးကြီးမားမားယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ပါ ရှိပါတယ်။”

သာမန်လိုင်စင်ကတော့ ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ကြီးကြီးမားမားလိုင်စင်က ဘာလို့ရှိနေရတာလဲ။ ထရပ်ကားတွေ ဘာတွေမောင်းဖို့များ စီစဉ်နေတာလား။ သူမ၏ သေးသွယ်သောကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အပြစ်ကင်းစင်သော ပုံပန်းသွင်ပြင်နှင့် လုံးဝ မလိုက်ဖက်ပေ။ သူမ၏ မမျှော်လင့်ထားသော အရည်အချင်းများကြောင့် ကျွန်တော် အံ့ဩရစမြဲပင်။

“…နောက်ထပ် လုပ်တတ်တာ ဘာတွေရှိသေးလဲ။”

“အင်း… ကျွန်မမှာ တူးဖော်စက် (Excavator) မောင်းနှင်ခွင့်လက်မှတ်လည်း ရှိတယ်။ ပြီးတော့ ဂဟေဆော်တာလည်း တတ်တယ်ရှင်။”

“ဘာ။”

“ဒီအလုပ်မှာ မအောင်မြင်ရင် ဘဝရပ်တည်ဖို့ နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသင့်တယ်လို့ တွေးမိလို့ပါ။ အခုက ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ ဝင်လုပ်ဖို့လည်း နောက်ကျနေပြီဆိုတော့ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တို့ ဘာတို့မှာ သွားလုပ်ရမလားလို့လေ။ သိတဲ့အတိုင်းပါပဲ။”

“…”

မည်သို့ပင်ဆိုစေ Baek Seo-ryeon သည် ကျွန်တော်ထင်ထားသည်ထက် ပို၍အရည်အချင်းရှိနေသည်။ ထိုမျှများပြားသော အလုပ်များကို တစ်ယောက်တည်း တာဝန်ယူနိုင်သည့် သူမ၏စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။ နာမည်ကြီး Celebrity မန်နေဂျာအများစုတွင် ယာဉ်မောင်းနှင့် အချိန်ဇယားရေးဆွဲသူများ သီးသန့်ရှိတတ်သည်ကို ထည့်တွက်လျှင် ပို၍ပင်အံ့ဩစရာကောင်းသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကြီးမားသော Clan များမှသာ ထိုသို့လုပ်နိုင်ပြီး သေးငယ်သော စီမံခန့်ခွဲရေးကုမ္ပဏီများမှာမူ မတတ်နိုင်ကြပေ။

Baek Seo-ryeon သည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အို၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ ကြိုးစားလုပ်ပါ့မယ်!”

“အဲဒါအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့ မင်းကိုယုံကြည်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီအလုပ်အားလုံးကို မင်းတစ်ယောက်တည်း လုပ်စရာမလိုပါဘူး။ အတွေးကမ္ဘာ တွေကို ရွေးချယ်တာ၊ တခြားစုဆောင်းသူတွေကို ငှားရမ်းတာနဲ့ အချိန်ဇယားစီမံခန့်ခွဲတာမျိုးတွေကိုတော့ ကျွန်တော် တာဝန်ယူပါ့မယ်။”

“တကယ်လား။ စာကြည့်တိုက်မှူးတွေက ပုံမှန်အားဖြင့် အဲဒီလောက်ထိ လုပ်ပေးကြလို့လား။”

Baek Seo-ryeon သည် ဒီလုပ်ငန်းမှာ အလုပ်လုပ်ဖူးသူဖြစ်၍ ထိုအချက်ကို သိနေမှာ သေချာသည်။ တယ်လာ တို့သည် စုဆောင်းသူများနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုရုံမှလွဲ၍ ကျန်သည်များကို ဘာမှမလုပ်ကြပေ။ စာကြည့်တိုက်မှူးတို့ ဂရုစိုက်သည်မှာ သူတို့၏စာကြည့်တိုက်သို့ ကြည့်ရှုသူမည်မျှလာရောက်သနည်း၊ အချက်ပေါင်းမည်မျှလှူဒါန်းသနည်း ဆိုသည်သာ ဖြစ်သည်။ ဒါပါပဲ။ သူတို့သည် စုဆောင်းသူများနှင့် ရင်းနှီးမှုတည်ဆောက်ရန် သို့မဟုတ် နောက်ကွယ်မှကူညီပေးရန် စိတ်မဝင်စားကြပေ။

ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်းမှာ သာမန်စာကြည့်တိုက်မှူးများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော်က နည်းနည်းထူးခြားလို့ပါ။”

“အာ၊ နားလည်ပါပြီ။”

“…မင်း ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ လက်ခံလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။”

“အို! တောင်းပန်ပါတယ်!”

“ရပါတယ်။ ရှက်စရာမှ မဟုတ်တာ။”

အကယ်၍ ၎င်းသည် သူမအတွက် သဘာဝကျနေပါကလည်း သဘာဝကျနေမည်သာ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ သူမ၏လုပ်ရပ်များကို ကြည့်ရသမျှ သူမသည် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ဆင်တူနေသဖြင့် ကျွန်တော် အလွန်အမင်း မအံ့ဩတော့ပါ။ ပြောရလျှင် ကန်းဟယ်ရင် က ပိုဆိုးသေးသည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခုလောလောဆယ် ကန်းဟယ်ရင် အတွက် အရေးတကြီးလုပ်စရာ မရှိသေးပါဘူး။”

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ လုပ်ပေးနိုင်တာ တခြားဘာရှိသေးလဲ။”

“အခုတော့ မရှိသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ မကြာခင် ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။”

မန်နေဂျာတစ်ယောက်သည် မိမိတာဝန်ယူထားသော စုဆောင်းသူ လူကြိုက်များလာသည့်အခါမှသာ အလုပ်များလာတတ်သည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ လူမများခင်ကတည်းက လူကြိုက်များအောင် ကြိုးစားကြမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအပိုင်းသည် ကျွန်တော့်အလုပ်ဖြစ်သည်။ လောလောဆယ်တွင် စုဆောင်းသူများသာ ကန်းဟယ်ရင် အကြောင်း သိထားကြသော်လည်း မကြာမီတွင် အတွေးကမ္ဘာ များကို ရှင်းလင်းနိုင်သည့် အမျိုးသမီးစုဆောင်းသူအကြောင်း သတင်းစကားသည် လူထုကြားတွင် ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မည်။ ပြီးလျှင် ထိုသတင်း၏အရင်းအမြစ်မှာ ကန်းဟယ်ရင် ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိရှိသွားကြလိမ့်မည်။

Baek Seo-ryeon အလုပ်များလာဖို့ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ရမည်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ဤအားလပ်ချိန်ကို တတ်နိုင်သလောက် ပျော်ရွှင်စွာဖြတ်သန်းသင့်သည်။

‘ဒါ့အပြင် ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့တိုးတက်နှုန်းကို ကြည့်ရင် မကြာခင်မှာပဲ တကယ့်အဓိကစိန်ခေါ်မှုတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရတော့မှာ။’

ထိုအခါ သူမအနေဖြင့် ခိုင်မာသောဂုဏ်သတင်းကို ရရှိနိုင်မည့် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကျွန်တော်တို့ကို ပစ်မှတ်ထားမည့်မြေခွေးများလည်း ပေါ်လာလိမ့်မည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ အချို့မှာ ကျွန်တော်တို့ကို မျက်စိဒေါက်ထောက်ကြည့်နေကြပြီး ဖြစ်သည်။ အမြင်ကျယ်သူ သို့မဟုတ် လျင်မြန်စွာရိပ်မိသူများသည် ကျွန်တော့်၏အရည်အချင်းကို သတိပြုမိနေကြပြီဖြစ်သည်။ Jin-poong ဆိုသူမှာလည်း ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ရမည်။

‘တွေးကြည့်တော့ သူက ကျွန်တော့်နောက်ကွယ်မှာ တစ်ခုခုကြံစည်နေနိုင်တယ်။’

Jin-poong ၏စရိုက်ကို ကြည့်လျှင် သူသည် သူ၏အထက်လူကြီးထံ တန်းသွားပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြောပြလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် မိမိ၏အမှားကို ဝန်ခံရန် ဂုဏ်သိက္ခာက ခွင့်မပြုဘဲ တစ်ကိုယ်တော်ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ထိခိုက်သွားသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ရယူခြင်းက အပိုဆုတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်။

‘သူတစ်ခုခု ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်စေချင်လိုက်တာ။’

အကယ်၍သာ လုပ်ခဲ့လျှင် ကျွန်တော်က သူ့ကိုပြန်လည်အသုံးချပြီး ကျွန်တော်တို့တိုးတက်မှုအတွက် အရှိန်အဟုန်ရယူနိုင်လိမ့်မည်။

***

Jin-poong သည် မိမိ၏နောက်ကွယ်တွင် တစ်ခုခုကြံစည်နေလိမ့်မည်ဟု Yu-hyun ခန့်မှန်းချက်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

“သောက်ကျိုးနည်း။”

Jin-poong သည် သူ၏ [Room of the Observer] ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး Genesis Network ကို ကြည့်ရှုနေသည်။ Yu-hyun က သူ့ကိုဆဲဆိုခဲ့သည့်မြင်ကွင်းကို သူ မေ့မရနိုင်ပေ။ မေ့ပစ်လေလေ၊ Yu-hyun ၏လှောင်ပြောင်သောမျက်လုံးများကို ပို၍မြင်ယောင်လေလေဖြစ်သည်။

“အာ! ဒီကောင်!”

သူပြောခဲ့သည်များကို ပြန်တွေးမိပြီး ဒေါသထွက်မိသည်။

“ဘာတဲ့? ငါ့ကိုထွက်သွားဖို့ ပြောရဲတယ်ပေါ့? ငါ့ကိုအကြီးအကဲတစ်ယောက်လိုတောင် မဆက်ဆံဘူးပေါ့?”

Jin-poong မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရူးမတတ်ပင်။ Yu-hyun ပြောသည်မှာ မှားယွင်းခြင်းမရှိသော်လည်း Jin-poong ကတော့ မိမိအမှားကို ဘယ်တော့မှဝန်မခံပေ။ သူသည် အရာအားလုံးကို Yu-hyun ပေါ်သာပုံချလိုက်ပြီး သူ့ကိုဘယ်လိုသင်ခန်းစာပေးရမလဲဟုသာ တွေးနေသည်။ လက်စားချေခြင်း။ ဟုတ်သည်၊ သူ့ကိုလက်စားချေရမည်။ Jin-poong သည် ထိုသို့ဆုံးဖြတ်ပြီး နည်းလမ်းရှာနေသော်လည်း။

‘လွယ်မယောင်နဲ့ ခက်တယ်။’

ထုတ်လွှင့်မှုနှစ်ခုတည်းနှင့်ပင်။ မဟုတ်သေး၊ မကြာသေးမီက ထပ်တိုးလာသည့် တတိယမြောက်ထုတ်လွှင့်မှုနှင့်အတူ Yu-hyun ၏စာကြည့်တိုက်မှာ အမြစ်တွယ်ပြီး တည်ငြိမ်စပြုလာပြီဖြစ်သည်။ အရည်အချင်းရှိသော စုဆောင်းသူတစ်ဦးနှင့် သူမကို အကောင်းဆုံးပံ့ပိုးပေးနိုင်သည့် ကျွမ်းကျင်သောစာကြည့်တိုက်မှူး။ သူတို့ဖော်ပြခဲ့သောဇာတ်လမ်းများသည် ဒဏ္ဍာရီများကို တောင့်တနေသောဝိညာဉ်များကို ကျေနပ်စေရန် လုံလောက်နေပြီး ထိုသတင်းမှာလည်း လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့နေပြီဖြစ်သည်။ Jin-poong ရှာဖွေကြည့်နေသည့် ဝန်ထမ်းအဆင့်အထွေထွေဆွေးနွေးရာဘုတ်တွင်လည်း ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။

[အလုပ်သင်အဆင့်ကနေ စတင်တာနဲ့ အောင်မြင်မှုလမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်သွားတဲ့ စာကြည့်တိုက်မှူးအကြောင်း ကြားမိတာ တကယ်ပဲလား။]

[မင်းကလည်း နောက်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့အောင်မြင်မှုဆိုတဲ့ စံနှုန်းက နည်းနည်းထူးဆန်းနေတာလား။]

[မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ သူက ဒုတိယမြောက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာတင် ကြည့်ရှုသူ ၁၀၀ ကျော်သွားတာ။]

[အေးပါကွာ။ အဲဒါ အတုကြီးပါ။]

[မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်ပါ။ ကျွန်တော့်မှာ အထောက်အထားတောင် ရှိတယ် ㅅㄱ]

[ငါလည်း စိတ်ဝင်စားလို့ သွားကြည့်လိုက်တာ၊ စာရင်းသွင်းမှုနှုန်းက ကြည့်ရှုသူရဲ့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်နေတယ်တဲ့။]

[ဝိုး ㄷㄷ အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ၃၅ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ရင်တောင် တော်နေပြီမဟုတ်လား။]

[အဲဒါကြောင့် ကောလာဟလတွေကို လိုက်မယုံနဲ့လို့ ပြောတာ။ ဟူး၊ ကျွန်တော် ဒီမှာ အလုပ်လုပ်လာတာ နှစ်နှစ်တောင်ရှိပြီ၊ ကြည့်ရှုသူ ၅၀ တောင် မနည်းရုန်းကန်နေရတာ။]

[ဒုတိယမြောက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာတင် ကြည့်ရှုသူ ၁၀၀ ကျော်ရအောင် ဘယ်သူများလဲ။]

[ㅉㅉ အဲဒါကြောင့် မင်းပိုကြိုးစားဖို့ လိုတာပေါ့။]

[ဝန်ထမ်းအဆင့်ဘုတ်မှာ ဘာကြိုးစားရမှာလဲ။ ငါတို့အားလုံးက ဒီမှာ အတူတူပဲ မဟုတ်လား။ ၁၀၀ မပြောနဲ့ ၅၀ ရရင်တောင် ကံကောင်းနေပြီ။]

[သူကတော့ ၁၀၀ မဟုတ်ဘူး၊ တတိယမြောက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာတင် ၁၀၀ ကျော်နေပြီ ㅋㅋㅋㅋ]

[တကယ်ပဲ ㅋㅋ သူ မကြာခင်ရာထူးတိုးပြီး ငါတို့ထက် သာသွားတော့မှာ။ ငါတို့ရဲ့အနာဂတ် အကြီးအကဲ ဖြစ်လာတော့မှာလေ။]

[ငါသိတဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက် ပြောပြတာတော့ သူက ပထမအဆင့်မစ်ရှင်ကို သုံးမိနစ်တောင် မကြာဘဲ ပြီးအောင်လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်တဲ့။]

[တကယ်လား။ မင်းဘယ်ကကြားလာတဲ့ ကောလာဟလတွေကို လိုက်ဖြန့်နေတာလဲ။]

[မဟုတ်ဘူး၊ ငါလည်း အဲဒီလိုကြားတယ်။ အဲဒါကြောင့် ဝင်ခွင့်အခမ်းအနားမှာ လူတိုင်းက သူ့ကိုလိုက်ရှာနေကြတာ။ ဝိုး၊ ဒါပေမဲ့ သူကအဲဒီလူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အရည်အချင်းရှိရင်တော့ ဘုရင်ပဲပေါ့။]

[မင်းလည်း ကြိုးစားရင် ရမှာပါ။]

[အေးလေ။ ကြိုးစားရင်တောင်မှ မရနိုင်ဘူး မဟုတ်လား။ မင်းက အခုထိ ဝန်ထမ်းအဆင့်ပဲရှိသေးတယ်၊ လက်ထောက်မန်နေဂျာတောင် မဖြစ်သေးဘူး မဟုတ်လား။]

ဝန်ထမ်းအဆင့်ဘုတ်၏ လွတ်လပ်ပြီး အမည်မဖော်လိုသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တယ်လာ အကြောင်း သတင်းစကားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ တယ်လာ ၏ဂုဏ်သတင်းမှာ ဝန်ထမ်းအဆင့်ဘုတ်တွင်သာ ရပ်တန့်မနေခြင်းဖြစ်သည်။

‘အထက်အဆင့်ဘုတ်တွေမှာလည်း ဆူညံနေမှာ သေချာတယ်။’

ဝန်ထမ်းအဆင့်သာရှိသေးသော Jin-poong အနေဖြင့် လက်ထောက်များ၊ မန်နေဂျာများ သို့မဟုတ် ဒါရိုက်တာများ၏ဘုတ်များသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုခွင့်မရှိပေ။ သို့သော် တယ်လာ ၏တည်ရှိမှုမှာ အလွန်ပင်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် အခြားဘုတ်များကို မကြည့်ဘဲနှင့်ပင် ထိုသက်ရောက်မှုကို သူခံစားနေရသည်။ ဝိညာဉ်များစုဝေးရာဘုတ်များတွင်လည်း ကမ္ဘာမြေရှိစာကြည့်တိုက်အသစ်အကြောင်း သတင်းများ တဖြည်းဖြည်းပျံ့နှံ့နေပေလိမ့်မည်။

‘ခွေးမသားလေး။ တချို့လူတွေ ဒီနေရာကိုရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား။’

Jin-poong မှာ မနာလိုစိတ်ကြောင့် ရူးသွပ်လုနီးပါးဖြစ်နေသည်။ သူ့ကိုအရင်ကတည်းက မုန်းတီးနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် သူအောင်မြင်နေကြောင်း ကြားသိရသည်မှာ ပို၍ပင်ဒေါသထွက်စရာကောင်းလှသည်။

‘ငါ့ကိုလျစ်လျူရှုခဲ့တဲ့အတွက် မင်းအဖိုးအခပေးရစေရမယ်။’

Jin-poong သည် ပြိုင်ဆိုင်မှုအမျိုးမျိုးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဤနေရာအထိရောက်အောင် သည်းခံလာခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် ပြိုင်ဘက်ကို မည်သို့တုန်လှုပ်အောင်လုပ်ရမည်ကို သူကောင်းကောင်းသိသည်။ သူသည် တယ်လာ ကို တိုက်ရိုက်မတိုက်ခိုက်နိုင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရာထူးတူညီနေကြသည်။ ထို့ပြင် အခြားသူတစ်ယောက်ယောက်ကိုလည်း သူ့အစားတိုက်ခိုက်ပေးရန် ခိုင်း၍မရနိုင်ပေ။ စာကြည့်တိုက်မှူးတို့သည် [[Genesis’ Favor]] ၏အကာအကွယ်ကို ရထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုအခါ ပစ်မှတ်ကိုပြောင်းလဲရမည်ဖြစ်သည်။

‘အဲဒီမိန်းကလေး စုဆောင်းသူကို ငါပြောင်းပြန်လှန်ပစ်မယ်။’

စုဆောင်းသူတစ်ယောက်၏တည်ရှိမှုသည် ထုတ်လွှင့်မှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ ထိုစုဆောင်းသူသာ တစ်စုံတစ်ခုဖြစ်သွားပါက? ထိုအခါ ထုတ်လွှင့်မှုမှာ ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ပြီး တက်ကြွလာနေသည့် တယ်လာ ၏စာကြည့်တိုက်မှာလည်း ဒုန်းစိုင်းကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။ ပစ်မှတ်သည် ကန်းဟယ်ရင် ထံသို့ရောက်ရှိသွားသောအခါ Jin-poong သည် ဦးနှောက်ကိုအစွမ်းကုန်သုံးကာ အစီအစဉ်တစ်ခုရေးဆွဲလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူကိုယ်တိုင်လုပ်စရာမလိုပေ။ သူ့အတွက်လုပ်ပေးမည့်သူများစွာကို စကားလုံးအနည်းငယ်ဖြင့် စည်းရုံးနိုင်သေးသည်။

‘ဟုတ်ပြီ။ ဒီမှာပဲ သူတို့ကို ငါရှာတွေ့လိမ့်မယ်။’

Jin-poong သည် လူအများသိပ်အာရုံမစိုက်ကြသည့် စုဆောင်းသူများ၏ဘုတ်ကို ရှာဖွေကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာတော့သည်။

***

ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးနောက် တစ်ပတ်ခန့်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း ကန်းဟယ်ရင် သည် အတွေးကမ္ဘာ နှစ်ခုကို ထပ်မံရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ အလွန်ခက်ခဲသည့်အရာများ မဟုတ်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်ဆိုသည့်အချက်က အရေးကြီးသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ကန်းဟယ်ရင် ၏စုဆောင်းသူအဆင့်မှာ တက်လာပြီး သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ တယ်လာ ၏သြဇာကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အများပြည်သူကြားတွင်ပင် ကန်းဟယ်ရင် ၏အမည်မှာ အာရုံစိုက်မှုကို စတင်ရရှိနေပြီဖြစ်သည်။ နဝမအဆင့်မှ စတင်ကာ အတွေးကမ္ဘာ များကို တစ်ဦးတည်းရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည့် လူသစ်တစ်ဦး။ သဘာဝကျစွာပင် လူတို့မှာ ထိုသတင်းစကားကြောင့် စိတ်ဝင်စားသွားကြပြီး ဝိညာဉ်များမှာလည်း ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။

‘ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်က ၂၀၀ ကျော်သွားပြီ။’

မကြာသေးမီကမှ ၁၀၀ ကျော်ခဲ့သည်ကို ထည့်တွက်လျှင် ထူးခြားသောတိုးတက်မှုပင်ဖြစ်သည်။ ၁၀၀ သာပိုတိုးလာသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းမှာ နှစ်ဆတိုးလာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကွာခြားချက်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

‘ဒါပေမဲ့ အစပိုင်းမှာ ပြသခဲ့တဲ့ ပေါက်ကွဲအားကောင်းတဲ့ တိုးတက်နှုန်းကတော့ စတင်နှေးကွေးလာပြီ။’

ကျွန်တော်သည် စာကြည့်တိုက်၏ပိုင်ရှင်ဖြစ်သည့်အတွက် ကျွန်တော့်စာကြည့်တိုက်သို့ ကြည့်ရှုသူမည်မျှလာရောက်သနည်း၊ မည်မျှစာရင်းသွင်းသနည်း ဆိုသည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။ ကျွန်တော့်အတွက်ပင်လျှင် တောက်လောင်နေသောလူကြိုက်များမှုမှာ တဖြည်းဖြည်းအေးစက်စပြုလာသည့် အရိပ်အယောင်ကို ခံစားနေရသည်။

‘ဒါက တတိယမြောက်အကျပ်အတည်းပဲ။’

ကျွန်တော်သည် အာရုံစိုက်မှုရရှိခြင်းနှင့် ထိုအပေါ်အခြေခံကာ တက်လှမ်းလာခြင်းဟူသော ပထမနှင့် ဒုတိယအဆင့်တို့ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် အရေးကြီးသည်မှာ နောက်ထပ်ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ ဆိုသည်ပင်။ ဝိညာဉ်များသည် ကျွန်တော့်ထုတ်လွှင့်မှုကို အစပိုင်းတွင် ဆန်းသစ်သောကြောင့် ကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့ကြသော်လည်း အကြိမ်အနည်းငယ်လုပ်ပြီးနောက်တွင်မူ ထိုအရာကို ရင်းနှီးသွားပြီး ငြီးငွေ့လာကြလိမ့်မည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တုံ့ဆိုင်းသွားခြင်းသည် မလွှဲမရှောင်သာဖြစ်ပြီး ၎င်းကိုကျော်လွှားရန် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုလိုအပ်သည်။ အရေးကြီးသည်မှာ တတိယမြောက်အကျပ်အတည်းပင်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် အောင်မြင်မည်လော သို့မဟုတ် ကျရှုံးမည်လော ဆိုသည့်အချက်က ကျွန်တော်ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့တက်နိုင်၊ မတက်နိုင်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မည်။

‘ပြီးတော့ ဒီနေ့က အဲဒါကို ပြသဖို့ အချိန်ပဲ။’

ဒီနေ့ ကျွန်တော်ပြသရမည့်အရာမှာ အရင်ကနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော လောင်းကြေးတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်သည် ထိုအတွက် ‘အထူး’ အတွေးကမ္ဘာ တစ်ခုကိုပင် ရွေးချယ်ထားသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ကျွန်တော့်၏မျက်လုံးများမှာ ယခင်ကထက်ပို၍ စူးရှတည်ငြိမ်နေသည်။