"ဘာလုပ်နေကြတာလဲ! အမြန်တိုက်ခိုက်ကြစမ်း!"
သတိပြန်ဝင်လာသူတစ်ဦး၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် အေးခဲနေခဲ့ကြသည့် အန်လီးရှ် (Unleashed) သူရဲကောင်းများ လှုပ်ရှားလာကြသည်။
အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် ပေါ်လာသည့် ငါးဦး၏ အရှိန်အဝါကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ငါးဦးတည်းသာ ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ ၅၀ ရှိပြီး ဆယ်ဆမျှ ပိုများနေသည်။
သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အထူးကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြပြီး ကမ္ဘာ့စနစ်၏ ဆယ်ခုမြောက်အလွှာ အောင်မြင်စွာ ပေါက်ကွဲသွားချိန်တွင် အာရုံလွှဲသည့်စစ်ဆင်ရေးအတွက် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်။
အသင်းအဖွဲ့ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းဂဏများမှ စုဆောင်းသူများကို ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးဟု ယုံကြည်ချက်ရှိသူများကိုသာ ရွေးချယ်စုစည်းထားခြင်းဖြစ်၍ သူတို့၏မာနမှာ ကောင်းကင်ကိုပင် ထိုးဖောက်နေသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် ခဏတာ ကြောက်ရွံ့ခဲ့မိသည့်အချက်ကို အမြန်ပင် မေ့ပျောက်သွားကြပြီး ကြောက်ရွံ့ခဲ့မိသည့်အတွက် ရှက်ရွံ့စိတ်နှင့်အတူ ဒေါသကို မီးထိုးပေးလိုက်သဖြင့် လူသတ်လိုစိတ်များ တောက်လောင်လာတော့သည်။
သူတို့သည် လက်နက်များကို ဆွဲကိုင်ကာ ယူးဟွန်း (Yu-hyun) ဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။
"ငါးယောက်တည်းနဲ့တောင် လာရဲသေးတယ်ပေါ့လေ!"
"သူတို့မှာ ပြစရာတစ်ခုခုတော့ ရှိပုံပဲ၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့ သူရဲကောင်းတွေလို့ ထင်နေကြတာလား"
ယူးဟွန်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် တန်းစီရပ်နေသည့် နတ်ဆိုးလေးကောင်ကို ကြည့်ကာ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့နေမည့်အစား ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
"လာပလေ့စ် (Laplace)။ မက်စ်ဝဲလ် (Maxwell)။ ဒက်စ်ကား (Descartes)။ ဒါဝင် (Darwin)။"
[ဟုတ်ကဲ့၊ သခင်။]
[ဘာကို အလိုရှိပါသလဲ။]
[အမိန့်ပေးပါ။]
[သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ကို အမိန့်ပေးပါ။]
"အားလုံးကို ရှင်းပစ်လိုက်ကြ။"
ထိုစကားကို စောင့်နေသည့်အလား နတ်ဆိုးလေးကောင်သည် ယူးဟွန်း၏ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာကြသည်။
"ဒီကောင်တွေက ဘာတွေလဲ။ ခုနကတည်းက ထူးဆန်းတဲ့မျက်နှာဖုံးတွေ တပ်ထားကြတာ။ သူတို့က ပါတီပွဲလာတယ်လို့ ထင်နေတာလား။"
"အားလုံးကို သတ်ပစ်ကြ!"
အန်လီးရှ်သူရဲကောင်းများက နတ်ဆိုးလေးကောင်ကို လှောင်ပြောင်နေကြသော်လည်း ပထမဆုံး လှုပ်ရှားလာသူမှာ လာပလေ့စ်၏နတ်ဆိုးဖြစ်သည်။
[ဒီအဘိုးကြီးက ဒီမှာ အသက်အကြီးဆုံးမို့လို့ ငါအရင်လှုပ်ရှားပါရစေ။]
သူက ထိုသို့ပြောပြီး သူရဲကောင်းများဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ အေးဆေးလှသော ခြေလှမ်းများကြောင့် အန်လီးရှ်သူရဲကောင်းများမှာမူ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားကြသည်။
အရေအတွက်ချင်း ယှဉ်လျှင် သူတို့က အများကြီး သာလွန်နေသော်လည်း သူက မည်သို့ကြောင့် ဤမျှ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် လာရဲသည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။
သူ့တွင် တစ်စုံတစ်ရာသော ယုံကြည်ချက်မျိုး ရှိနေသလား။
"ဘာလုပ်နေကြတာလဲ! အဲဒီကောင်ကို သတ်လိုက်စမ်း!"
တစ်ယောက်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လာပလေ့စ်၏နောက်ကွယ်မှ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
မြင်ကွင်းထဲမပါသည့် နေရာမှ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် လာပလေ့စ်သည် တိုက်ခိုက်မည့်လမ်းကြောင်းကို ကြိုတင်ဖတ်ထားသည့်အလား ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ရုံဖြင့် ထိုဓားချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
"ဟင်? သူ ရှောင်လိုက်တာလား?"
တိုက်ခိုက်သူမှာ မိမိ၏ဓားချက် လွဲချော်သွားသည့်အတွက် ဒေါသထွက်ကာ ဓားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
လာပလေ့စ်သည် နောက်ကိုပင် မလှည့်ကြည့်ဘဲ အနည်းငယ်မျှသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တိုက်ခိုက်ချက်အားလုံးကို ရှောင်တိမ်းနေသည်။
"ဘာ၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"
မိမိတို့ဘက်ကိုပင် မကြည့်ဘဲ တိုက်ခိုက်ချက်အားလုံးကို ရှောင်တိမ်းနေခြင်းမှာ ပို၍ပင် အရှက်ရစရာ ဖြစ်နေသည်။
သူ့ကျောဘက်မှာ မျက်စိပေါက်နေတာလား။
[ဟင်? ဒါပဲလား? မပြောစမ်းပါနဲ့၊ ဒါပဲ မင်းတို့ ပြနိုင်တာလား?]
သူ့ကို ငေးကြည့်နေသည့် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော မျက်နှာနှင့် ဆုံလိုက်သည့်အခိုက်တွင် သူသည် ခုခံမရသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒီ-ဒီကောင်! ဘာလုပ်နေတာလဲ! အားလုံး ဝိုင်းတိုက်ကြ!"
သူသည် ဟစ်အော်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အပေါင်းအပါများက လာပလေ့စ်ဆီသို့ လက်နက်များဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြသည်။
လာပလေ့စ်သည် သူတို့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။
သူသည် ဤမြင်ကွင်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ 'မြင်' ပြီးဖြစ်သည်။
သူဘာပဲပြောပြော၊ ဘာပဲလုပ်လုပ်၊ ဒီအဖြစ်အပျက်တွေက အမြဲတမ်း ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်နေတတ်သည်။
[မင်းတို့က အမြဲတမ်း ဒီလို မိုက်မဲတဲ့အမှားမျိုးကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်နေကြတာပဲ။]
သူတို့ နားမလည်ကြသည့်အတွက် သူပြသပေးရုံမှလွဲ၍ အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။
ရှူး။
လာပလေ့စ်သည် ခါးကြားမှ ဓားနှစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
၎င်းတို့မှာ ပါးလွှာပြီး ရှည်လျားသော ရက်ပီယာ (Rapier) ဓားများဖြစ်သည်။
လာပလေ့စ်သည် ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။
"ဟင်?"
ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးလာသည့် အန်လီးရှ်သူရဲကောင်းတစ်ဦးသည် ထိုသို့အော်လိုက်ပြီး နေရာမှာတင် လဲကျသွားသည်။
သူ့နဖူးတွင် မည်သည့်အချိန်က အပေါက်ဖြစ်သွားမှန်းမသိသည့် အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
လာပလေ့စ်သည် လှုပ်ရှားမှုကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။
သူသည် ဓားကို လွယ်ကူစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၊ ထိုးလိုက်လုပ်ကာ အနီးနားရှိသူများကို လဲကျသွားစေသည်။
ထူးဆန်းလှသည်။
သူ၏ တိုက်ခိုက်ချက်များမှာ အလွန်မြန်ဆန်နေသည် သို့မဟုတ် အားကောင်းနေသည်မဟုတ်သော်လည်း သူတို့ မရှောင်တိမ်းနိုင်ကြပေ။
သူတို့ ရှောင်တိမ်းမည့် အနာဂတ်ကို သူသိနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
"အား!"
တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒါဟာ မဖြစ်နိုင်ဘူးဟု တွေးကာ လာပလေ့စ်ကို လက်နက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း လေကိုသာ ခုတ်မိသွားသည်။
[ငါ အကုန်လုံးကို မြင်နေရတယ်။ ရိုးရှင်းတဲ့ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုတွေ၊ မင်းတို့ရဲ့ ကြောက်စိတ်တွေရောပေါ့။]
သူ အနေအထားမပြင်ရသေးခင်မှာပင် လာပလေ့စ်၏ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော မျက်နှာက သူ၏ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရောက်လာသည်။
[ပြီးတော့ မင်းတို့ရဲ့ သေခြင်းတရားကိုလည်းပဲ။]
"အား!"
လာပလေ့စ်သည် ဓားရေးကျွမ်းကျင်သူ သို့မဟုတ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အချင်းကောင်းသူ မဟုတ်ပေ။
သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော စွမ်းအားမှာ သူ၏ 'မျက်လုံး' များဖြစ်သည်။
အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်ခြင်းသည် သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် အရာရာတိုင်းဖြစ်သည်။
ပြိုင်ဘက်က ဘယ်အချိန်၊ ဘယ်နေရာ၊ ဘယ်ဘက်ကို ဓားဝှေ့မည်၊ သူတိုက်ခိုက်လျှင် မည်သို့တုံ့ပြန်မည်၊ ဘယ်ဘက်ကို ရှောင်မည်ဆိုသည်ကို သူ ကြိုမြင်နေသည်။
လာပလေ့စ်သည် အားလုံးကို မြင်နေသည်။
သူ့အတွက်မူ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းခြင်းဆိုသည်မှာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော အနာဂတ်ကို လက်တွေ့ဘဝထဲသို့ ပြောင်းလဲပေးခြင်းထက် ပိုမိုထူးခြားမှုမရှိပေ။
[အို၊ လာပလေ့စ်ကတော့ အတော်လေး ပျော်နေပုံပဲ။]
ထိုသို့ တီးတိုးရေရွတ်ရင်း မက်စ်ဝဲလ်၏နတ်ဆိုးက လူကြီးလူကောင်းဝတ်စုံဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာသည်။
သူသည် အန်လီးရှ်တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဝိုင်းရံခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
[ကျွန်တော်က လူကြီးလူကောင်းမို့လို့ ဓားဝှေ့တာမျိုးကိုတော့ ရှောင်ကြဉ်ပါမယ်။]
သူက ပြောပြီးနောက် သူ၏တုတ်ကောက်ကို သိမ်းလိုက်သည်။ ထိုအစား သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ ထွက်လာသည့် အရာတစ်ခုကို ကိုင်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ အနက်ရောင် ရီဗော်ဗာ (Revolver) သေနတ်ဖြစ်သည်။
သေနတ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အန်လီးရှ်တိုက်ခိုက်ရေးသမားများက မက်စ်ဝဲလ်၏နတ်ဆိုးကို လှောင်ရယ်လိုက်ကြသည်။
နိုးထပြီးသား စုဆောင်းသူတွေကို သေနတ်နဲ့ ပစ်ဖို့ ကြံရွယ်နေတာလား။ မျက်စိနဲ့မြင်ပြီး ရှောင်နိုင်တဲ့သူတွေကိုလေ။
သို့သော် မက်စ်ဝဲလ်၏နတ်ဆိုးက သူတို့၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ဂရုမစိုက်ပါ။
[ရီဗော်ဗာကို အထင်မသေးပါနဲ့။ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။]
ဘန်း!
သူသည် ခလုတ်ကိုဆွဲကာ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးကို ပစ်လိုက်သည်။
ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းထက် ကြီးမားသော ဒိုင်းကို ကိုင်ထားသည့် ပစ်မှတ်ထားခံရသူက ရယ်မောကာ ဒိုင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။
'ဒီကောင် ရူးနေတာပဲ။ ဒိုင်းရှိတဲ့ စုဆောင်းသူကို သေနတ်နဲ့ ပစ်နေတယ်။'
သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ပြီးနောက် ရှေ့သို့တိုးကာ သူ့ခေါင်းကို ရိုက်ချေပစ်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုသူသည် ရင်ဘတ်တွင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"သွေး?"
သူ၏ နှလုံးသား ရှိသင့်သည့်နေရာမှ သွေးများ စီးကျနေသည်။
'ငါ ဒိုင်းနဲ့ ကာလိုက်တာ သေချာတာပဲ။'
သူ၏ မေးခွန်းမှာ ကြာရှည်မခံပေ။
နှလုံးသား အပေါက်ခံထားရသူမှာ အသက်ရှင်မနေနိုင်တော့ပေ။
သူ၏ အမြင်အာရုံများ မှောင်မည်းသွားသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ လဲကျသွားပြီး ကျန်ရှိနေသည့် အန်လီးရှ်တိုက်ခိုက်ရေးသမားများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သူတို့သည် သူဒိုင်းကို မြှောက်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ကျည်ဆံက ဒိုင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကိုလည်း မြင်လိုက်ရသည်။
သို့သော် ဒိုင်းနှင့် ထိလိုက်သည်နှင့် ကျည်ဆံသည် အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူ၏နှလုံးသားကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။
မယုံနိုင်စရာ မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။
"ဒါ ဘာမှော်ပညာလဲ!"
[ဒါ မှော်ပညာမဟုတ်ဘူး။ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ရလဒ်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။]
"ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ရလဒ်ဆိုတာ ဘာကိုပြောတာလဲ? မင်း ဘာတွေ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာလဲ!"
[မင်းက သေနတ်နဲ့ ပစ်တယ်။ မင်းက ဒိုင်းနဲ့ ကာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။ ဒိုင်းက ကျည်ဆံကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်နိုင်တယ်ဆိုတာ မရှိဘူး။ ဖောက်ထွက်ခံရနိုင်သလို၊ တစ်စုံတစ်ရာသော အားတစ်ခုကြောင့် ကောက်သွားနိုင်တယ်။ နေရာလွတ်ကိုတောင် ကျော်ဖြတ်ပြီး မင်းနှလုံးသားကို ထိမှန်သွားနိုင်တယ်။]
မက်စ်ဝဲလ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်တွင် ပိုက်လိုက်သည်။
[ကျွန်တော်က အဲဒီထဲက တစ်ခုကို ရွေးလိုက်ရုံပဲ။]
အနာဂတ်အတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေများမှာ အဆုံးအစမရှိပေ။
အကြွင်းမဲ့ မှန်ကန်သော အဆိုပြုချက်မျိုးလည်း မရှိသလို၊ ဖြစ်နိုင်ခြေ ၁၀၀% သို့မဟုတ် ၀% ရှိသည့် အဖြစ်အပျက်မျိုးလည်း မရှိပေ။
မက်စ်ဝဲလ်၏နတ်ဆိုးက ၎င်းကို အနည်းငယ်မျှသာ ထိတွေ့ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျည်ဆံက ပစ်လိုက်သည့်အခါ နှလုံးသားကို ဖောက်ထွက်သွားမည့် အနည်းငယ်သော ဖြစ်နိုင်ခြေကိုပင်။
သူသည် ၎င်းကို လက်တွေ့ဘဝထဲသို့ ဆွဲခေါ်လာခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
[ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော့်မှာ ကျည်ဆံတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်။]
မက်စ်ဝဲလ်၏နတ်ဆိုးက လက်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ကိုင်ထားသည့် ရီဗော်ဗာများကို မြှောက်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။
သူသည် သူ၏သခင်ကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုး မရှိသည့်အတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေများကို အနည်းငယ်သာ ထိတွေ့နိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်အတွက်မူ ထိုမျှဆိုလျှင် လုံလောက်ပေသည်။
အန်လီးရှ်တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။
အခြားနေရာများတွင်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်ပျက်နေသည်။
[သူတို့ ဟိုဘက်မှာ အလုပ်ရှုပ်နေကြတာပဲ၊ ငါလည်း ဒီတိုင်းထိုင်ကြည့်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။]
ဒက်ကာ့တ်၏နတ်ဆိုးက သူ့ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာသော ရန်သူများကို ကြည့်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
သူတို့သည် သူ့ကို စောင့်နေသည့်အလား အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်လာကြသည်။
ဒက်ကာ့တ်၏နတ်ဆိုးသည်လည်း တစ်စုံတစ်ရာသော မှော်ပညာကို သုံးကောင်းသုံးလိမ့်မည်ဟု တွေးထင်ကာ သူတို့သည် ထိုသို့ မဖြစ်လာခင် အမြန်ဆုံး အနိုင်ယူပစ်ရန် ကြိုးပမ်းကြခြင်းဖြစ်သည်။
ရှူး!
လက်နက်များစွာသည် ဒက်ကာ့တ်၏နတ်ဆိုးကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ လက်နက်အမျိုးမျိုးနှင့် အပေါက်ပေါက်ဖြစ်ကာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားသည်။
"ဘာလဲဟ! ငါတို့ ကြောက်နေခဲ့တာက ဒီလောက်ပဲလား!"
"ငါတို့ကို စိတ်လှုပ်ရှားအောင် မလုပ်ကြစမ်းပါနဲ့ကွာ! ထွေးပစ်လိုက်!"
သူတို့သည် ဒက်ကာ့တ်၏နတ်ဆိုး အလောင်းကို တံတွေးထွေးလိုက်သည့်အခါ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးဆန်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အမှန်တကယ် ရှိနေသင့်သည့် အလောင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။
[စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသား။]
အသံသည် နောက်ကျောဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် အံ့အားသင့်မှုထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
သူတို့ နောက်သို့ လှည့်ကာ လက်နက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ သူတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဒက်ကာ့တ်၏နတ်ဆိုး၏ လည်ပင်းမှာ ပြတ်ထွက်သွားသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ အစစ်အမှန်ပင်။ သူတို့ လက်ထဲတွင် ထိတွေ့မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"သူ့မှာ ဘာအထူးစွမ်းရည်မျိုး ရှိနေတာလဲ!"
တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်သူ ပါ့ခ်ချူလ်ကျူက သူ့အလောင်းကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။
သူသည် ၎င်းကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်သော်လည်း ထိုမျှလောက်ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
ပါ့ခ်ချူလ်ကျူသည် သူ၏အပေါင်းအပါများကို ကူညီပေးရင်း ကျန်ရှိနေသော ရန်သူများကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။
သူတို့သည် သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ လွယ်ကူနေသည်။
သေဆုံးသွားသော အပေါင်းအပါများကို သူ သနားစရာကောင်းသည်ဟုသာ မြင်သည်။
တိုက်ပွဲမှာ အလျင်အမြန်ပင် ပြီးဆုံးသွားပြီး အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အဖွဲ့အစည်း၏ အမှုဆောင်အရာရှိတစ်ဦးက သူ့ထံသို့ ရောက်လာသည်။
"ပါ့ခ်ချူလ်ကျူ၊ ကောင်းလိုက်တာ။ မင်း ရလဒ်ကောင်းတွေ ပြသနိုင်ခဲ့တယ်။ ငါ ဂျင်ချောင်ဝန်းနဲ့ စကားပြောပြီး မင်းကို အရာရှိတစ်ဦးအဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ တိုက်တွန်းပေးမယ်။"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"
ပါ့ခ်ချူလ်ကျူသည် ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်များ ကျလာပြီး ပိုမို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ အန်လီးရှ်၏ စွမ်းအားများသည် ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး အဖွဲ့အစည်းမှာလည်း နှင်းလုံးကြီးသဖွယ် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်။
ပါ့ခ်ချူလ်ကျူသည် အရာရှိဖြစ်လာပြီး ဂျင်ချောင်ဝန်း၏ လက်ရုံးတစ်ဆူအဖြစ် ပိုမိုမြင့်မားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
နိုင်ငံအသီးသီးမှ အစိုးရများသည် ယခုအခါ အန်လီးရှ်၏ အမျက်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြရသည်။
သာမန်လူအားလုံးသည် သူတို့ရှေ့တွင် ခေါင်းငုံ့ပေးကြရသည်။
"အခုတော့ ငါ့နေရာကို မင်းဆက်ယူလိုက်တော့။"
ဂျင်ချောင်ဝန်းသည် အနားယူသွားပြီး သူ၏ အာဏာအားလုံးကို သူ့ထံ လွှဲအပ်ပေးခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် အကြွင်းမဲ့ အာဏာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် စိုးမိုးခဲ့သည်။
သူသည် အန်လီးရှ်ကို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် အောင်မြင်ခဲ့ပြီး သမိုင်းတွင် သူ၏ အမှတ်အသားကို ချန်ထားခဲ့သည်။
ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာရန် လမ်းကြောင်းမှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းခက်ခဲခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ပန်းတိုင်အားလုံးကို ပြည့်ဝစေခဲ့သည်။
လူတိုင်းသည် ပါ့ခ်ချူလ်ကျူ၏ အမည်ကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုကြသည်။
နိုးထစွမ်းအား မရှိသည့် သနားစရာ သာမန်လူများသည် သူ၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ခေါင်းငုံ့ပေးကြသည်။
သူ လိုလားတောင့်တခဲ့သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို အုပ်စိုးသည့် ကမ္ဘာတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ပါ့ခ်ချူလ်ကျူသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ရသည့် အဆောက်အအုံထိပ်မှနေ၍ သူ၏ အတိတ်ဘဝကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေသည်။
ကျေနပ်စရာကောင်းသော ဘဝတစ်ခုပင်။
'အခုတော့ ငါ့သားသမီးတွေဆီ အကုန်လွှဲပေးပြီး အေးချမ်းစွာ သွားနိုင်ပြီ။'
ပါ့ခ်ချူလ်ကျူသည် သူ၏ ချစ်လှစွာသော မိသားစုဝင်များကြားတွင် စိတ်အေးချမ်းစွာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
[အိပ်မက်ကို သဘောကျရဲ့လား?]
သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ရန်သူကို သတ်ရန် လက်နက်ကို ကိုင်ထားသည့် သူ့ကိုယ်သူပင် ဖြစ်သည်။
"ဘာ၊ ဘာလဲ၊ ဒါက ဘာလဲ၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ..."
ပါ့ခ်ချူလ်ကျူသည် အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်တော့ပေ။
သူ အဖွဲ့အစည်း၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သူက ဘာကြောင့် ဒီနေရာမှာ ရှိနေရတာလဲ။ ပြီးတော့ သူ့သားသမီးတွေကြားမှာ အေးချမ်းစွာ မျက်လုံးမှိတ်ခဲ့တာ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားတာလဲ။
သူ အတိတ်ကို ပြန်သွားတာလား ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုများ ဖြစ်သွားတာလား။
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ!"
သူ၏ ဦးနှောက်မှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ဘဝနှင့် လက်ရှိ အဖြစ်အပျက်ကြား ကွာဟချက်ကြောင့် ဝန်ပိသွားသည်။
အခုထိ ဖြစ်ခဲ့တာတွေက အိပ်မက်တစ်ခုလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒါက အိပ်မက်တစ်ခုလား။ သူ၏ ခေါင်းမှာ မူးဝေလာပြီး ပျို့အန်ချင်စိတ်များ တက်လာသည်။
ပါ့ခ်ချူလ်ကျူသည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။
ငါ့ရှေ့က ဒီကောင်ကို အရင်သတ်ပစ်မယ်။
ပြီးရင်တော့ နောက်မှပဲ စဉ်းစားတော့မယ်။
၎င်းမှာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဗီဇအရ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုသာဖြစ်သည်။
ပါ့ခ်ချူလ်ကျူသည် ဓားကို ချက်ချင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ဒက်ကာ့တ်၏နတ်ဆိုးမှာ ဓားချက်ဖြင့် အလွယ်တကူ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားသည်။
သူ အိပ်မက်ထဲတွင် သို့မဟုတ် သူ၏ အတိတ်တွင် မြင်ခဲ့ရသည့်အတိုင်းပင်။
သူ ထိတွေ့မှုကို အတိအကျ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူ သေချာပေါက် သေသွားပြီ။
"ဟူး။ ဟူး။ ပြီးသွားပြီ၊ အခုတော့ တကယ် ပြီးသွားပြီ။"
[တကယ်ပဲ ပြီးသွားပြီလား? အဲဒါ တကယ်ပဲလား?]
"ဟင်?"
သူသည် အသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် သူ့ကို ကြည့်နေသည့် သူ့ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ပါ့ခ်ချူလ်ကျူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းနှင့် သူ့ရှေ့ရှိ ဒက်ကာ့တ်၏နတ်ဆိုးကို အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ မင်းက ဘာလဲ! မင်း သေသွားပြီလေ! ငါ မင်းကို သတ်လိုက်တာပဲ!"
[တကယ်လား? မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို သတ်လိုက်နိုင်လို့လား?]
"မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ!"
[မင်းကို အမှန်တရား ပြပေးမယ်။]
ဒက်ကာ့တ်၏နတ်ဆိုးသည် သူ၏ နောက်ကျောရှိ ကြီးမားသော ကျီးကန်းတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။
ဖောင်းကားနေသော တောင်ပံများသည် ကမ္ဘာကြီးကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဝါးမြိုသွားသည်။
ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး အနက်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ပါ့ခ်ချူလ်ကျူသည် သတိမကပ်နိုင်တော့ပေ။
'ဒါ ဘာလဲ! ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ! တစ်ယောက်ယောက်ရှိကြလား!'
သူ အော်ဟစ်ချင်သော်လည်း စကားလုံးများ ထွက်မလာပေ။ သူ၏ အော်သံမှာ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင်သာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
ဘီး။ ဘီး။ ဘီး။
ထိုအခါ သူ အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။
ဆေးရုံတွင် နှလုံးခုန်နှုန်း တိုင်းသည့် အသံနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ဤအဖြစ်အပျက်နှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီပေ။
'မင်းက ဘယ်သူလဲ? တစ်ယောက်ယောက် ရှိလား? တစ်ယောက်ယောက်လောက် ငါ့ကို ပြန်ဖြေပေးပါဦး!'
"ဝါး။ Subject 34 ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက အံ့သြဖို့ကောင်းလိုက်တာ။"
သူ အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ အသံကို ကြည့်ရလျှင် အသက် ၆၀ ကျော် အရွယ် လူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ဟန်တူသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ၏ မှောင်မိုက်နေသော အမြင်အာရုံမှာ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ပါ့ခ်ချူလ်ကျူသည် သူ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေမှန်း မြင်လိုက်ရသည်။
'ဟင်?'
၎င်းမှာ ဖန်နံရံတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဖန်နံရံအတွင်းတွင် ပူဖောင်းများ တက်လာနေသော အစိမ်းရောင် အရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူသည် ထိုနေရာတွင် ပိတ်မိနေခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုနံရံ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးက သူ့ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်။
'ဒါ ဘာလဲ။'
သူ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။
မဟုတ်သေးပါ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တကယ်ရှိနေသေးရဲ့လားဟုပင် သံသယဝင်စရာ ဖြစ်နေသည်။
သူ စကားမပြောနိုင်သလို လက်နှင့် ခြေထောက်များကိုလည်း မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။
သူ၏ မျက်လုံးဖြင့် မြင်နေရသည်မှာပင် အမြင်အာရုံဖြင့် ခံစားရခြင်းမဟုတ်ဘဲ အခြား တစ်စုံတစ်ခုဖြင့်သာ ခံစားနေရခြင်းဖြစ်သည်။
ပါ့ခ်ချူလ်ကျူမှာ ယခုအခါ ဦးနှောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
'ဒါ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ!'
ဖြစ်နိုင်တာက၊ အခုထိ ဖြစ်ခဲ့တာတွေ အကုန်လုံးက အိပ်မက်တစ်ခုပဲလား။
စုဆောင်းသူအဖြစ် နိုးထခြင်း၊ ကမ္ဘာက အသိအမှတ်မပြုသည့် မြင့်မြတ်သော တာဝန်ဖြင့် အန်လီးရှ်တွင် ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ခြင်း။
အဲဒါတွေ အကုန်လုံးပဲလား? အခုထိ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ဒီသိပ္ပံပညာရှင် ပြသခဲ့တဲ့ အိပ်မက်တစ်ခုပဲလား?
သူ၏ မှတ်ဉာဏ်အားလုံးမှာ ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ရောထွေးနေသည်။
"အို။ Subject 34 သတိပြန်ရလာပြီ။ အင်း။ လှုံ့ဆော်မှုက ပြင်းလွန်းသွားပုံရတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဗို့အားကို ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ချလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ ပျော်ရွှင်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးတဲ့ ဆေးပမာဏကို တစ်ဝက်လျှော့ပြီး ကျန်တာတွေကိုတော့ ဒီအတိုင်း ထားလိုက်ပါ။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဒေါက်တာ။"
"သူ ဒီတစ်ခါ ဘယ်လို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ အိပ်မက်မျိုး မက်မလဲ ကြည့်ရအောင်။"
ထိုစကားဝိုင်းကို ကြားလိုက်ရသည့် ပါ့ခ်ချူလ်ကျူ၏ အသိဉာဏ်မှာ လက်တွေ့ဘဝကို လက်မခံနိုင်ဘဲ ပြိုကွဲသွားတော့သည်။
အာ။ ငါ သိပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ အားလုံးက အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။
ပါ့ခ်ချူလ်ကျူသည် အရာအားလုံးကို လက်လျှော့လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အသိစိတ်မှာ လက်တွေ့ဘဝမှ လွင့်စင်သွားပြီး မှောင်မိုက်ခြင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။
[ဟုတ်ပါပြီ။ ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ပါ။]
ဒေါက်တာ၏ ခေါင်းအထက်၊ ဓာတ်ခွဲခန်း၏ မှောင်မိုက်သော မျက်နှာကျက်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသော နေရာမှနေ၍ ဒက်ကာ့တ်၏နတ်ဆိုးက ဒေါက်တာကို ကြိုးဆွဲရာပါ အရုပ်သဖွယ် ထိန်းချုပ်ရင်း ထိုသူအား တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
[အဲဒါတွေ အကုန်လုံးက ဆိုးရွားတဲ့ အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့တာပါ။]
ဒက်ကာ့တ်၏နတ်ဆိုးဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားအားလုံးမှာ အိပ်စက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
အိပ်မက်များပင် မရှိတော့သည့် နက်ရှိုင်းသော အိပ်စက်ခြင်းထဲတွင် ထာဝရ နိုးထလာတော့မည် မဟုတ်ပေ။
***
"ဒီကောင်က တော်တော်ကြီးတာပဲနော်။"
"စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးနဲ့တော့ သူ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
ဒါဝင်၏နတ်ဆိုးကို ဝိုင်းရံထားကြသည့် အန်လီးရှ် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများသည် အနည်းငယ် သတိကြီးစွာဖြင့် ထိုသို့ အပြန်အလှန် ပြောဆိုနေကြသည်။
သူ့တွင် လူသားတို့၏ သဘာဝနှင့် မကိုက်ညီသော ခန္ဓာကိုယ်မျိုး ရှိနေသည်။
သူ၏ အပေါ်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားပြီး ထူထဲသော လက်များမှာ မြေကြီးကိုပင် ထိနိုင်လောက်အောင် ရှည်လျားနေသည်။
သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်နှာဖုံးအကြောင်းကို ပြောရလျှင်လည်း ထူးဆန်းလှသည်။
သူသည် ထုံအပြီး အသုံးမကျသည့် ဝက်ဝံတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်နေသည်။
ကြွက်သားအင်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သူ သန်မာကောင်း သန်မာနိုင်သော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ နှေးကွေးနေရပေမည်။
တိုက်ခိုက်ရေးသမားများသည် ဒါဝင်၏နတ်ဆိုးကို အနိုင်ယူရန်အတွက် အမြန်ဆုံး တိုက်ခိုက်ပြီး ပြန်ဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် တည်ငြိမ်နေခဲ့သော ဒါဝင်၏နတ်ဆိုးမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
ဝုန်း။
"ဟင်?"
"ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။"
ဒါဝင်၏နတ်ဆိုးသည် သူ၏ လက်များကို မြှောက်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော ပုံစံတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ခြေတစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ထုတ်ပြီး နောက်တစ်ဖက်ကို နောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။
သူ၏ ခါးကို မတ်လိုက်ပြီး ဘယ်လက်ကို ရင်ဘတ်ဆီသို့ ကပ်ထားကာ ညာလက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လုံးဝ မလိုက်ဖက်သည့် ထိုလုပ်ရပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အန်လီးရှ် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ၏ ကျောရိုးတွင် အေးစက်သွားသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ဒါဝင်၏နတ်ဆိုး ပြုလုပ်လိုက်သည့် ထိုပုံစံမှာ...
ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်၏ ပုံစံမျိုးပင် ဖြစ်သည်။