ဝီမူဟျုခ်သည် သူ၏လက်နက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နေအိမ်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။
ဝက်ဝံတစ်ကောင်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လောက်သည့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အကြီးကြီးမှာ ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားသော ဓားကြီးကြောင့် ပို၍ပင် လေးလံနေသယောင် ရှိသည်။
နေဝင်ပြီး ညရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏အိမ်ရှေ့တွင် သူ့ကို ဆန္ဒပြနေသူအချို့ ရှိနေသေးသည်။
ဝီမူဟျုခ်တစ်ယောက် ဓားကိုကိုင်ကာ သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်ဆင်နေကြသည့် သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ရုပ်ကွက်ပျက်ကာ အေးခဲသွားကြသည်။
အဆင့် (၁) ကောက်ခံသူ (Collector) ဆိုသည်မှာ မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသနည်းဆိုသည်ကို လူကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်ရသည့်အချိန်မှသာ သူတို့သိလိုက်ရသည်။
ခဏလေးကအထိ အော်ဟစ်နေခဲ့ကြသော စကားလုံးများမှာ ယခုမူ တစ်ခွန်းမျှ ထွက်မလာတော့ပေ။
"ဖယ်ကြ။"
"ဟုတ်၊ ဟုတ်ကဲ့။"
ဝီမူဟျုခ်ကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်မိဘဲ ဆန္ဒပြသူများသည် သူသွားမည့်လမ်းကို အမြန်ဆုံး ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။
သူသည် အီဒင် (အီဒင်) အသင်းအဖွဲ့ရုံးဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ဝီမူဟျုခ်၏ အိမ်နှင့် အလှမ်းဝေးသော အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ ခေါင်မိုးပေါ်ရှိ လက်ရန်းတွင် ယူးဟျွန်း ထိုင်နေသည်။
သူသည် ဝီမူဟျုခ်ကို အလေးအနက်သော အကြည့်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေသည်။
ထွက်မသွားခင်အချိန်အထိ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေခဲ့ရသော ထိုလူသည် ထိုခဏလေးအတွင်းမှာပင် သူ၏ပူပန်သောကအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသူတစ်ယောက်ပမာပင် ဖြစ်နေသည်။
[ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ မင်းအစကတည်းက သိနေတာလား။]
ဝီမူဟျုခ်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည့် ယူးဟျွန်းကို ဘဲ့ရျွန်းက မေးလိုက်သည်။
ယူးဟျွန်းသည် အပိုရီယာ (Aporia) ၏ မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မသိပါဘူး။"
[မင်းမှာ လက်ပလေ့စ် (Laplace) ရဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်လေ။ အနာဂတ်ကို မမြင်ရဘူးလား။ သူ့ကို ဒေါသထွက်အောင် ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကရော မင်းဆန္ဒမပါဘဲ ပြောခဲ့တာလား။]
"အဲ့ဒီလို ထင်ရကောင်း ထင်ရမှာပေါ့။"
ဘဲ့ရျွန်း၏ အမြင်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။ အကယ်၍ ယူးဟျွန်းသာ အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ဝီမူဟျုခ်၏ စိတ်နှလုံးကို လှုပ်ရှားစေရန် မည်သို့ပြောရမည်၊ မည်သို့လုပ်ရမည်ကို သူသိနေပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဘဲ့ရျွန်းတစ်ခုကို မေ့လျော့နေသည်။
"ဘဲ့ရျွန်း။ လက်ပလေ့စ်ရဲ့ စွမ်းအားက အံ့ဩဖို့ကောင်းပေမဲ့ တိကျတဲ့ ပစ်မှတ်တစ်ခုရဲ့ အနာဂတ်ကိုတော့ ဖတ်လို့မရဘူး။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီပစ်မှတ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့သူတွေရဲ့ အနာဂတ်တွေကလည်း မရေမရာ ဖြစ်သွားတတ်တယ်။"
ယူးဟျွန်းသည် ဂျင်ချုံးဝန်း (Jin Cheongwoon) သည် အပိုင်းအစကို ကိုင်ဆောင်ထားသူ ဖြစ်သည့်အတွက် သူ၏အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဂျင်ချုံးဝန်းနှင့်အတူ ရှိနေသော အရာရှိများ၏ အနာဂတ်ကိုလည်း သူ မဖတ်နိုင်သလို၊ သူဘာလုပ်နေသလဲဆိုသည်ကိုလည်း သတိမထားမိခဲ့ပေ။
သူမြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားတိုင်း မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်တစ်ခုက သူ၏အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ကာ တားဆီးထားတတ်သည်။
ဂွမ်ဟွာမွန်း (Gwanghwamun) တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ဆယ်ဆကမ္ဘာ (Tenfold world) နှင့် ပတ်သက်၍လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ထိုနေရာတွင် ဘာတွေဖြစ်နေသလဲ၊ ဘယ်သူတွေသွားနေသလဲဆိုသည်ကို သူ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။
လက်ပလေ့စ်၏ မျက်လုံးအတွက် ဂွမ်ဟွာမွန်းသည် မြူခိုးများဖြင့်သာ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဘာကိုမျှ မြင်ရခြင်း မရှိသေးပေ။
ဤစွမ်းအားသည် အရာခပ်သိမ်းကို စွမ်းဆောင်နိုင်သည် မဟုတ်ဘဲ ရှင်းလင်းသော ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည်။
"ဝီမူဟျုခ်။ မဟုတ်ဘူး၊ 'Unleashed' ဆီကနေ အစေ့ကို လက်ခံရယူပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့နဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူဘာလုပ်မလဲဆိုတဲ့ အနာဂတ်ကို ငါမြင်နိုင်ရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါမမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး။"
[ဘာကိုပြောတာလဲ။]
"ငါမြင်သမျှ အနာဂတ်တိုင်းမှာ သူ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရဘူး။ ငါဘာပဲလုပ်လုပ်၊ ဘာပဲပြောပြော သူက သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာတစ်ခုကိုပဲ ဦးတည်သွားနေသလိုမျိုးပဲ။"
ထိုအချက်က ဝီမူဟျုခ်နှင့် ပတ်သက်၍ ယူးဟျွန်းကို အံ့ဩစေခဲ့သည်။
သူသည် အခြားသူများ၏ အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်သည်။
သူတို့သည် ဂွမ်ဟွာမွန်းဆီသို့ မချဉ်းကပ်ကြဘဲ အဝေးကနေသာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
သို့သော် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။
ယူးဟျွန်း အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်သည့်နေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားနေသော တစ်ဦးတည်းသောသူ။
သူဝမ်းနည်းနေရမည်မှန်း သိသော်လည်း။
ထိုနေရာသို့ သွားရမှာကို မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍မုန်းတီးရမည့် ရှင်းလင်းသော အကြောင်းပြချက် ရှိနေသော်လည်း။
အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော ဒဏ်ရာများစွာဖြင့် သူသည် တစ်ခုတည်းသော အနာဂတ်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
"သူဘာတွေပဲ ကြုံခဲ့ရပါစေ၊ နောက်ဆုံးတော့ ဂွမ်ဟွာမွန်းကို သွားမှာပဲ။ အရာအားလုံးကို သူ့ပခုံးပေါ် တင်ယူသွားဖို့ပေါ့။"
အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်ခြင်းသည် အနာဂတ်အတွက် မသေချာခြင်းဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။
ပို၍ပင် သူ မမြင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် တစ်စုံတစ်ခုကို သေချာပေါက် သိနေခဲ့သည်။
ဝီမူဟျုခ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်၊ လက်ပလေ့စ်၏ မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ယူးဟျွန်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
သူ၏အနာဂတ်သည် အကိုင်းအခက်များစွာ မဟုတ်ဘဲ လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်နေသည်ကို။
သူထိုအချက်ကို သိသည့်အတွက် တရားမျှတမှုထက် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒကို ရွေးချယ်ပေးရင်း ဝီမူဟျုခ်ကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
သူ့အတွက် အရာအားလုံးကို လျှို့ဝှက်ထားပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း...
ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော အဆုံးသတ်ကတော့ ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်ပေ။
[ဒါဆို နောက်ဆုံးတော့ မင်းဘာပဲလုပ်လုပ် သူက သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ကိုပဲ ရွေးချယ်လိုက်တာပေါ့...။]
"မဟုတ်ဘူး။"
ယူးဟျွန်းသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"သူက ဖခင်ကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ကို ရွေးချယ်လိုက်တာပါ။"
***
ဂွမ်ဟွာမွန်းရှိ ကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားသည် အရေးကြီးသည့် အမှတ်အသားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းမှာ ချွဲဂျုံမို (Choi Joongmo) ၏ နားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
၎င်းသည် တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ်ကိုသာ ဆောင်သည်။
ဆယ်ဆကမ္ဘာသည် မကြာမီ အပြည့်အဝ ပွင့်တော့မည် ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ၂ ကီလိုမီတာ ပတ်လည်အတွင်းရှိ ဒေသခံများကို ဘေးလွတ်ရာသို့ စနစ်တကျ ရွှေ့ပြောင်းပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။
မည်သည့်အခြေအနေမျိုးကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် သူတို့ပြင်ဆင်ထားရမည်။
စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်မှာ ဤအချိန်အထိ 'စာသားစက်' (Text Shredder) ကို အသုံးပြုရန် ဆန္ဒအလျောက် ထွက်လာသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိသေးပေ။
'ဒါဆို သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းရမှာလား။'
သို့သော် ဤနည်းလမ်းသည်လည်း ပြီးပြည့်စုံသည် မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ အတင်းအကျပ် ရွေးချယ်ခံလိုက်ရသည့် ကောက်ခံသူက ဒေါသထွက်ပြီး အတူတူသေဆုံးရန် ဆုံးဖြတ်ကာ စာသားစက်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မသုံးဘဲ နေခဲ့လျှင်ကော။ ထိုအခါမျိုးတွင် မကြုံစဖူးသော ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာနိုင်သည်။
မဟုတ်သေး၊ သူသုံးလိုက်လျှင်ပင် ပြဿနာရှိသေးသည်။
ကောက်ခံသူများကို ကာကွယ်ပေးပြီး ဦးဆောင်ပေးရမည့် အသင်းအဖွဲ့က သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကို စတေးလိုက်သည်ဟု အများက မြင်သွားလိမ့်မည်။
အသင်းအဖွဲ့အပေါ် ထားရှိသည့် ယုံကြည်မှုများစွာ ပျက်ပြားသွားနိုင်သည်။
သာမန်ပြည်သူများက အသင်းအဖွဲ့သည် မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု တွေးကောင်းတွေးနိုင်သော်လည်း အသင်းအဖွဲ့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ကောက်ခံသူများပင် ဖြစ်သည်။
ယုံကြည်မှု ပျောက်ဆုံးသွားပါက အသင်းအဖွဲ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာ မည်မျှကျဆင်းသွားမည်ကို သူ မတွေးရဲပေ။
သို့သော်လည်း။
'ငါလုပ်ရမယ်။'
ချွဲဂျုံမိုသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ကာ သူ၏ပြတ်သားသော ဆန္ဒကို ပြသလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရုံးခန်းတံခါးမှာ အလျင်စလို ပွင့်လာပြီး လက်အောက်ငယ်သားတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာဖြင့် ဝင်လာသည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ။"
ချွဲဂျုံမိုသည် အခြေအနေ ပိုဆိုးသွားမည်ကို မလိုလားသည့်အတွက် အရေးကြီးသော ကိစ္စမဟုတ်ပါစေနှင့်ဟု ဆုတောင်းလိုက်သည်။
"မူ၊ မူရှင်... မူရှင် ရောက်နေပါတယ်!"
"ဘာ!"
ချွဲဂျုံမို အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူ၏ဆင်ခြင်တုံတရားက အခြေအနေကို အမြန်ပင် နားလည်သွားသည်။
"သူ့ကို ဒီခေါ်ခဲ့!"
လက်အောက်ငယ်သား ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မကြာမီတွင် မူရှင် (Mu-shin) သည် သူ၏ရုံးခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ချွဲဂျုံမိုသည် အခြားသော လက်အောက်ငယ်သားအားလုံးကို ထွက်သွားခိုင်းပြီး ဝီမူဟျုခ်နှင့် နှစ်ယောက်တည်း စကားပြောဆိုသည်။
"တကယ်ပဲ... အဲ့ဒါကို လုပ်တော့မှာလား။"
"ဟုတ်တယ်။ ဒါငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။"
ချွဲဂျုံမိုသည် မူရှင်မှာ စာသားစက်ကြောင့် ရောက်လာသည်ဟု စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။
သို့သော် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ကာ သူ၏ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောပြလာသည့် မူရှင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ၎င်းမှာ ထိုအကြောင်းမဟုတ်ကြောင်း သူသိလိုက်ရသည်။
"ဘာလို့ရုတ်တရက်... မင်းစိတ်ပြောင်းသွားတာလား။"
"ငါဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို သိလိုက်ရလို့ပါ။"
မူရှင်သည် ထိုသို့ပြောကာ ထိုင်ခုံမှ ထလိုက်သည်။
ဤနေရာတွင် သူ၏ကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားသည့်အလား။
"မြို့သူမြို့သားတွေကို ရွှေ့ပြောင်းပေးပြီး ကောက်ခံသူတွေကို အကွာအဝေးထဲမှာ မမိအောင် ဝေးဝေးပို့လိုက်ပါ။ ငါ့တစ်ယောက်တည်းနဲ့ လုံလောက်တယ်။"
"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလိုလုပ်ရင်...!"
"ဒါမှမဟုတ် ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။"
"..."
တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုနေသည့် မူရှင်၏ မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ချွဲဂျုံမိုသည် သူ့ကို တားဆီး၍မရနိုင်တော့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
အရာအားလုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးသူမှသာ ပြသနိုင်သည့် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသော ထိုအကြည့်များ။
သူအမှန်တကယ်ပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချထားခြင်းဖြစ်သည်။
"ငါနားလည်ပါပြီ... စာသားစက်ကို ငါပေးလိုက်ပါမယ်။"
"မင်းရွေးချယ်မှု မှန်တယ်။"
မင်းလည်းပဲ၊ ငါလည်းပဲ။
ဝီမူဟျုခ်သည် နောက်ဆုံးစကားလုံးများကို မြိုသိပ်လိုက်ပြီး အသင်းအဖွဲ့ရုံးမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
***
တူးတတတ!
ရုပ်သံလွှင့်ဌာန၏ ရဟတ်ယာဉ်သည် ညကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသည်။
ရဟတ်ယာဉ်မှ အလင်းရောင်သည် ဂွမ်ဟွာမွန်းရင်ပြင်၏ အဝင်ဝတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသော မူရှင်ဆီသို့ ကျရောက်နေသည်။
မူရှင်သည် သူ၏ညာလက်တွင် ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ထားသည်။
သူ့ဘယ်ဘက်လက်မှာတော့ စာသားစက်ကို ကိုင်ထားရင်း ဂွမ်ဟွာမွန်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို အနည်းငယ် ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
ပုံမှန်ဆိုလျှင် လူသူပြည့်နှက်နေတတ်သည့် ထိုနေရာသည် ယခုအခါတွင်မူ ဆိတ်သုဉ်းလွန်း၍ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသယောင် ထင်ရသည်။
၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ နှလုံးသားတစ်ခုကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည့် ဆယ်ဆကမ္ဘာ (10th layer of the Mental Realm) က သူ့ပုံစံကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။
၎င်းသည်ပင်လျှင် ဤပြဿနာအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး သူသွားရမည့်နေရာလည်း ဖြစ်သည်။
[အားလုံးပဲ! မြင်ကြလား! မူရှင် လှုပ်ရှားနေပါပြီ!]
သတင်းထောက်၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဝီမူဟျုခ်သည် ဆယ်ဆကမ္ဘာဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို ပြည်တွင်းရုပ်သံလိုင်းများသာမက နိုင်ငံတကာတွင်ပါ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေသည်။
ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ လူသန်းပေါင်းများစွာသည် မူရှင်၏ ခြေလှမ်းများကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
သူ၏ခြေလှမ်းတိုင်းသည်...
လူတိုင်း၏ မျက်လုံးနှင့် နှလုံးသားထဲတွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။
[အာ! ဆယ်ဆကမ္ဘာမှာ ရုတ်တရက် ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပါပြီ!]
ထိုအခါ မူရှင်၏ ပေါ်လာမှုကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဟု ခံစားမိသွားသလား။
ဖြည်းညင်းစွာ ပုံဖော်နေသည့် ဆယ်ဆကမ္ဘာ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရုတ်တရက် စီးဆင်းလာသော စာသားများမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး ဂျပန်နိုင်ငံတွင် သူတွေ့ခဲ့ရသည်ထက် ပိုမိုထူးဆန်းသည့် ပုံစံကို ပြသလာသည်။
သုံးဖက်မြင်နေရာကို တက်ကြွစွာ အသုံးပြုထားသည့် ဘက်ပေါင်းစုံပါသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုကဲ့သို့ ဆယ်ဆကမ္ဘာသည် ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။
ရှူး!
မီးတောက်နေသော လက်တစ်ဖက်က ဆယ်ဆကမ္ဘာအတွင်းပိုင်းမှတစ်ဆင့် ထိုးဖောက်ထွက်လာသည်။ မကြာမီမှာပင် မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံထားသော ခြေထောက်များနှင့်အတူ မီးလျှံထဲတွင် နစ်မွန်းနေသည့် နတ်ဆိုးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ခရက်!
ထိုနတ်ဆိုးကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် မြေပြင်သည် မီးခိုးများ အူထွက်လာပြီး အရည်ပျော်ကျသွားသည်။
နတ်ဆိုးကြီး၏ အဖြူရောင်မျက်လုံးများသည် မီးတောက်များကြားတွင် အနီရောင်တောက်လာပြီး ဝီမူဟျုခ်၏ ပုံရိပ်ကို တိတိကျကျ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
သူ့ကို ဖန်တီးခဲ့သည့် ကမ္ဘာ၏ အလိုဆန္ဒသည် ထိုလူကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် အော်ဟစ်နေသည်။
မီးနတ်ဆိုးကြီးသည် ထိုအမိန့်ကို ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိပေ။
ကူအိုအိုအို!
နတ်ဆိုးကြီး၏ ပွင့်နေသော ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ပူပြင်းသော ဆာလ်ဖာအနံ့များနှင့်အတူ အပူရှိန်များ စီးထွက်လာသည်။
နတ်ဆိုးကြီးသည် ဂွမ်ဟွာမွန်းရင်ပြင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် မီးတံတိုင်းတစ်ခုက တစ်ရင်ပြင်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ဝီမူဟျုခ်သည် နတ်ဆိုးကြီး၏ ပေါ်လာမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့ဆက်လှမ်းခြင်းကို ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။
သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သေးငယ်သော လူသားတစ်ယောက်က ကြောက်ရွံ့မနေသည်ကို မနှစ်သက်၍လား။
မီးနတ်ဆိုးကြီးသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။
လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မရေမတွက်နိုင်သော မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုသည် မရှင်းလင်းရသေးသော တဲတစ်လုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပြာပုံဖြစ်သွားစေသည်။
ထိုသေးငယ်သော မီးပွားတစ်ခုချင်းစီတိုင်းသည် ထိမိသမျှကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ငရဲတမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးမုန်တိုင်းတစ်ခုပင်။
"ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။"
သို့သော် ဝီမူဟျုခ်၏ မျက်ဝန်းများသည် မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသေးပေ။
"ငါ့ကို သတ်ချင်ရင်တော့ ဒီထက်ပိုပူတာမျိုးကို ယူလာခဲ့သင့်တာပေါ့။"
သူသည် သူ့ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လာသော နတ်ဆိုးကြီးထက် ပို၍မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
ခလောက်။
သူ၏ညာလက်တွင် ကိုင်ထားသော ဓားကြီး၏ အိမ်ထဲမှ တောက်ပသော ဓားသွားတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် သူသည် အပေါ်မှ အောက်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။
သူ၏လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး သဘာဝကျလွန်းသဖြင့် အစကတည်းက ဓားဖြင့် ခုတ်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာလောကကို ဒေါင်လိုက် နှစ်ပိုင်းခွဲသွားသည့် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် နတ်ဆိုးကြီးသည် ခေါင်းမှစ၍ ဆုပ်ထားသော လက်သီးနှင့်အတူ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားကာ နှစ်ဖက်စလုံးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။
ဗီဒီယိုမှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့နေရသော လူများအားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။
သူသည် အဆင့်တစ် ဖြစ်သော်လည်း မကြာသေးမီက သူတိုက်ခိုက်သည်ကို မည်သူမျှ မတွေ့မြင်ခဲ့ရပေ။
ထို့ကြောင့် အချို့လူများက ဝီမူဟျုခ်လည်း အားနည်းသွားပြီလားဟု တွေးတောနေကြသည်။
ထိုပြောဆိုချက်သည် မည်မျှအဓိပ္ပာယ်မဲ့ပြီး လွဲမှားနေကြောင်းကိုတော့ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသလိုက်သည်။
သာမန်လူများသည် ထိုအမြန်နှုန်းကို မမြင်နိုင်ကြပေ။
ရုပ်သံကင်မရာများပင်လျှင် ဝီမူဟျုခ်၏ တကယ့်လှုပ်ရှားမှုကို ကောင်းကောင်း မဖမ်းယူနိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း အဆင့်မြင့် ကောက်ခံသူများကမူ ဝီမူဟျုခ်၏ ကျွမ်းကျင်မှု မည်မျှရှိသည်ကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။
သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သန်မာသည်။
ချဉ်းကပ်၍မရနိုင်လောက်အောင်ပင်။
ကမ္ဘာကို မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်ခြင်း။
မီးနတ်ဆိုးကြီးကို အလွယ်တကူ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော ဝီမူဟျုခ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထပ်မံ၍ ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေတော့ရန် ဆယ်ဆကမ္ဘာ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
[ဝီမူဟျုခ် ဆယ်ဆကမ္ဘာရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ဝင်သွားပါပြီ! အထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေမလဲ!]
အားလုံးသည် အသက်ရှူမှားလုနီးပါး ဖြစ်နေကြပြီး သတင်းထောက်တစ်ယောက်သာ ထိုသို့အော်ဟစ်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆယ်ဆကမ္ဘာသည် နှလုံးသားတစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်လက်တုန်ခါနေပြီး ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ရုပ်မြင်သံကြားမှ ကြည့်ရှုနေသူများမှာ မျက်လုံးများ မှိတ်ကာ ဆုတောင်းနေကြသည်။
ကျေးဇူးပြု၍ ဝီမူဟျုခ် အောင်မြင်ပါစေ။
သူတို့၏ ဆုတောင်းသံများ သူ့ထံ ရောက်သွားခဲ့သလား။
ဇီး...
ဆယ်ဆကမ္ဘာ၏ အတွင်းပိုင်းမှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အပြင်ဘက်သို့ ဖိတ်စင်သွားသည်။ မကြာမီမှာပင် ၎င်းသည် ကြီးမားသော အဖြူရောင်ပေါက်ကွဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
၎င်းသည် လခြမ်းပုံစံဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသော ရုပ်သံရဟတ်ယာဉ်ကို ဝါးမြိုသွားပြီး ဂွမ်ဟွာမွန်းရင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြို့တစ်မြို့လုံးအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရုပ်မြင်သံကြား ဖန်သားပြင်သည် အဖြူရောင် ဖြစ်သွားသည်။
မကြာမီမှာပင် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များ ငြိမ်သက်သွားပြီး အလင်းရောင်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုအခါ လူတို့မြင်လိုက်ရသည်မှာ ဆယ်ဆကမ္ဘာ ရှိခဲ့သည့်နေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသော ဝီမူဟျုခ်ပင် ဖြစ်သည်။
သူအောင်မြင်သွားခဲ့သည်။
"ဝါး..."
"သူလုပ်နိုင်လိုက်ပြီ! ဝီမူဟျုခ် လုပ်နိုင်သွားပြီ!"
"သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဒီလောက်ထိ လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ!"
ပွဲတော်တစ်ခု စတင်လိုက်သကဲ့သို့ လူများက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အော်ဟစ်နေကြသည်။ သို့သော် သူမည်သို့ ခံစားနေရသည်ကိုတော့ မည်သူမျှ မသိကြပေ။
ဝီမူဟျုခ်သည် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ဆယ်ဆကမ္ဘာသည် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် လုံးဝ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး မပြိုကွဲသေးသော စာသားများမှာ နှင်းများကဲ့သို့ ကျဆင်းလာကာ ဤကမ္ဘာထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ အရည်ပျော်ဝင်သွားသည်။
သူသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ငေးမောကြည့်ရင်း နေရာတွင်ပင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေမိသည်။
‘ယီအွန်း... ချစ်ရသူရေ... ကိုယ်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ။’
သူသည် မျက်ရည်မကျစေရန် ကြိုးစားထားမည်ဟု ကတိပေးထားသော်လည်း ပူနွေးသော မျက်ရည်များက ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာသည်။
သက်သာရာရမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့သည် လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာပြီး သူ့နှလုံးသားကို ထိမှန်သွားသည်။
လူတိုင်း ပျော်ရွှင်နေကြသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင်။
တစ်ယောက်တည်းသောသူကသာ တိတ်တဆိတ် ငိုကြွေးနေခဲ့သည်။
***
"ငါတို့ရှုံးသွားတာလား။ မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဝီမူဟျုခ် လှုပ်ရှားသွားတာလေ။"
ဂွမ်ဟွာမွန်းနှင့် အလှမ်းဝေးသော ဘူခန်ဆန် အမျိုးသားဥယျာဉ်။
အဝေးမှပင် မြင်နိုင်သော ကြီးမားသည့် အဖြူရောင်ပေါက်ကွဲမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အန်လီးရှ် (Unleashed) အကြမ်းဖက်သမားများက ထိုသို့ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဤရှုံးနိမ့်မှုအတွက် အကြောင်းရင်းကို ပြောရမည်ဆိုလျှင် ငါးဆကမ္ဘာထက် ဆယ်ဆကမ္ဘာကို ဖန်တီးရသည်မှာ အချိန်ပိုကြာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊
မိသားစုကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးထားသဖြင့် လှုပ်ရှားမည်မဟုတ်ဟု သူတို့ထင်ထားခဲ့သော ဝီမူဟျုခ်က မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကိုယ်တိုင်ထွက်လာခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့လည်း ဒါက အန္တရာယ်အရှိဆုံး ဖြစ်တည်မှုကို အများကြီး အားနည်းသွားစေခဲ့တာပဲ။ ဝီမူဟျုခ်သာ အားနည်းသွားရင် ငါတို့အတွက် ကန့်သတ်ချက်တွေ လျော့နည်းသွားတာနဲ့ အတူတူပဲ။"
"ဒါပေမဲ့လည်း နှမြောစရာကောင်းတယ်။ သူအဆင့်တစ် ဖြစ်သလိုလိုနဲ့ ဂုဏ်ယူနေတဲ့ပုံစံကို ငါမကြိုက်ဘူး။ သူဒီထက်ပိုခံစားခဲ့ရရင် ပိုကောင်းမှာ။"
"ထားပါလေ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အခုငါတို့ထက် အားနည်းသွားပြီ မဟုတ်လား။ နောက်မှ သူနဲ့တွေ့ပြီး ကြားဝင်ဖို့ ကြိုးစားရင် ငါတို့သူ့ကို သတ်လိုက်ရုံပဲ။ ဒါမှမဟုတ် အခုပဲ သတ်ပစ်လိုက်ရမလား။ လူတွေရှေ့မှာတင်လေ။"
ဂျင်ချုံဂွန်၏ အမိန့်ကို လက်ခံရရှိထားသော တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ဝင်များသည် ဤအခြေအနေသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆိုးကျိုးမရှိဟု တွေးလိုက်ကြသည်။
လူတွေမသေဆုံးသွားတာ နှမြောစရာကောင်းပေမဲ့ ဒါက ကမ္ဘာကြီးကို အစဉ်အလာမရှိတဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေနဲ့ ရှင်သန်စေလိမ့်မယ်။
ဒီထက်ပိုပြီးတော့ ဒါက သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဆူးတစ်ခုလို ဖြစ်နေတဲ့ ဝီမူဟျုခ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။
သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ရယ်မောရင်း နောင်လာမည့် အစီအစဉ်များအတွက် ဂုဏ်ပြုနေကြသည်။
"ပျော်နေကြတာလား။"
ထိုအချိန်တွင် သူတို့နောက်ဘက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အန်လီးရှ် အဖွဲ့ဝင် ၅၀ ကျော်သည် လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
မှောင်မိုက်နေသော တောအုပ်ထဲတွင် မျက်လုံးနီလေးလုံးက သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ!"
"ဘာလိုချင်တာလဲ!"
အားလုံးသည် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်အနေအထား ပြင်လိုက်ကြသည်။
မှောင်မိုက်ရာမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာသည်။
"ငါက အဲ့ဒီလူကို ငဲ့ညှာပေးခဲ့တာပါ။"
သူသည် မျက်နှာတွင် မျက်လုံးလေးလုံးပါသော နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံးကို တပ်ထားပြီး လက်တွင် အနက်ရောင်လက်အိတ်များ စွပ်ထားသည့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက သူ့အခြေအနေကို စာနာမိလို့ပဲ။"
သူတို့နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့် ထိုအချိန်တွင် မည်သူမျှ စကားစမပြောရဲကြတော့ပေ။
“သူက လူတွေအတွက် သူရဲကောင်းအဖြစ်ပဲ ဆက်ရှိနေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါသိတယ်။ သူက ဘယ်သူ့ထက်မဆို သားသမီးကို ချစ်တတ်တဲ့ ဖခင်ကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ အဲဒီအချက်အတွက်နဲ့တင် သူ့ကို ငါလေးစားတယ်”
အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲသွားစေလောက်အောင် ထူထပ်လှသော အငြိုးအတေးများသည် မြူခိုးများပမာ ကျွန်ုပ်တို့ပတ်လည်တွင် လွှမ်းခြုံလာသည်။
ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးနေသော ထိုအမှောင်ထုသည် အသက်ဝင်နေပြီး အသက်ရှူနေသည့်နှယ်ပင်။
မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် အ幻 (illusion) မဟုတ်ပါ။
မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အရိပ်လေးခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဍာန်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မတူညီသော ဝတ်စုံများနှင့် မျက်နှာဖုံးများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးတွင် တူညီနေသည်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင်လွှမ်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
မျက်နှာဖုံးအသစ်လေးခုမှ အနီရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
“တစ်ဖက်မှာကျတော့ရော၊ မင်းတို့က ဘာတွေလဲ”
ယီအွန်း၏ ဒေါသသည် အေးစက်စက်ဖြင့် ဆူပွက်လာသည်။ မြောက်ပင်လယ်ရှိ ဧရာမရေခဲတောင်ကြီးအတွင်းတွင် တောက်လောင်နေသော ထာဝရမီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
“သူ့လိုမျိုး မြင့်မြတ်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒမျိုး မင်းတို့မှာ ရှိခဲ့လို့လား”
မရှိခဲ့ပါ။
မင်းတို့မှာ လုံးဝမရှိခဲ့ဘူး။
မင်းတို့က သူတစ်ပါးရဲ့ အိပ်မက်တွေကို နင်းခြေခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေကို လှောင်ပြောင်ရယ်မောခဲ့ကြသူတွေပဲ။ ဒီနေ့တော့ မင်းတို့အဲဒီအတွက် အဖိုးအခ ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်။
အပိုရီယာ (Aporia) ၏ နတ်ဆိုးအတွက်။