စစ်နတ်ဘုရားက Text Shredder ကို အသုံးပြုဖို့ ကန့်ကွက်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့အချက်က အသင်းအဖွဲ့ရဲ့ အထက်ပိုင်းလူကြီးတွေအတွက်တော့ ကြီးမားတဲ့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
သူတို့က ဝီမူဟျော့ခ်နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ ကန့်ကွက်နေရတာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား ပြဿနာတစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လားဆိုတာကို မေးမြန်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ဒါဟာ လုံးဝခွင့်မပြုနိုင်တဲ့ကိစ္စလို့ တစ်ဖက်သတ် ကြေညာလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဘယ်သူ့ဖုန်းကိုမှ ပြန်မဖြေတော့ပါဘူး။
အသင်းအဖွဲ့ကတော့ အကျပ်ရိုက်သွားပါပြီ။
သူတို့သာ Text Shredder ကို အတင်းအကျပ် အသုံးပြုဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် စစ်နတ်ဘုရားက ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဝီမူဟျော့ခ်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။
သူက ကိုရီးယားမှာ အငြင်းပွားစရာမလိုတဲ့ အဆင့် ၁ ဖြစ်ပါတယ်။ သူက အမြဲတမ်း အင်အားအကြီးဆုံး စုဆောင်းသူတွေထဲက တစ်ဦးအဖြစ် အမြဲတမ်း အမည်တပ်ခံရသူပါ။
သူက အခုနောက်ပိုင်း တိုက်ပွဲတွေမှာ သိပ်မပါဝင်တော့ပေမဲ့ အဲဒီအချက်ကို ထည့်တွက်ရင်တောင် သူက အတိတ်ကတည်းက အင်အားအကြီးဆုံးအဖြစ် ရပ်တည်လာခဲ့တာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်သလဲဆိုတာ သိသာပါတယ်။
အသင်းအဖွဲ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေ သိထားတဲ့ သူ့ရဲ့အဆင့်က ၉၃ ဖြစ်ပါတယ်။
အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူတွေကြားထဲမှာ အဆင့် ၉၀ ကျော်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဝီမူဟျော့ခ်နဲ့ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သူက သူအပါအဝင် သုံးယောက်သာ ရှိပါတယ်။
ဘာထက်မဆို သူ့ရဲ့ သင်္ကေတသဘောဆောင်တဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်က အရမ်းကို ကြီးမားပါတယ်။
သူက မပြည့်စုံသေးတဲ့ ကိုရီးယားလူ့အဖွဲ့အစည်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးခဲ့တဲ့ အကြီးမားဆုံး သူရဲကောင်းပါ။
သူ့ရဲ့နာမည်နဲ့ ပုံတွေက သင်ရိုးညွှန်းတမ်းစာအုပ်တွေထဲမှာ ပါဝင်နေပြီး လူတိုင်းအတွက်တော့ သူက ရုပ်တုတစ်ဆူနဲ့ ဘာမှမထူးခြားပါဘူး။
ဝီမူဟျော့ခ်မှာ အာဏာရော၊ ပုံရိပ်ပါ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ့ရဲ့สถานะ (status) က နိုင်ငံတော်ကတောင် အလွယ်တကူ မထိပါးနိုင်တဲ့ သံခံတပ်ကြီးတစ်ခုလို ဖြစ်နေပါတယ်။
အသင်းအဖွဲ့ကတော့ ရူးမတတ် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေပါပြီ။
သူသာ ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးပြီး ကန့်ကွက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့ နားလည်ပေးနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဝီမူဟျော့ခ်ကတော့ သူ့အမြင်ကို တစ်ဖက်သတ်ပဲ ပြောသွားပြီး သူတို့ကို လုံးဝ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းဖို့ ကြိုးစားမသွားပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ စကားလုံးတွေက သူတို့ကို ခြောက်လှန့်နေတဲ့အတွက် သူတို့က သူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီး လုပ်ချင်ရာလုပ်လို့ မရပါဘူး။
သူက အကြမ်းဖက်တဲ့နည်းလမ်းနဲ့တောင် တားဆီးမယ်လို့ ပြောခဲ့တာကိုး။
ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး တိတ်ဆိတ်သူလို့ နာမည်ကြီးတဲ့ ဝီမူဟျော့ခ်က သူ့အမြင်ကို ဒီလောက်ထိ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်တာဟာ သမိုင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပါပဲ။ ချွဲဂျုံးမို သိထားသလောက်တော့ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပါပဲ။
အဲဒါက သူ တကယ်ပဲ လေးလေးနက်နက် ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို ပြသနေပါတယ်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကိုသာ သူတို့သိရင် ကောင်းမှာပါ။
ဒါပေမဲ့ ဝီမူဟျော့ခ်က အဲဒီအပိုင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပါးစပ်ပိတ်ထားတဲ့အတွက် သူတို့က ဘာမှလုပ်လို့မရတဲ့ အခြေအနေမှာ ပိတ်မိနေပါတယ်။
နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်ခုက ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ ပြောစကားတွေ ပေါက်ကြားနေတာပါပဲ။
အသင်းအဖွဲ့က ဒီလိုကိစ္စမျိုး မဖြစ်ခဲ့ဘူးဆိုပြီး ကောလာဟလတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ ပုံပြင်တွေဆိုတာ ဘယ်တော့မှ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အတင်းအဓမ္မ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိမနေပါဘူး။
သူတို့က အက်ကြောင်းတွေကြားထဲကနေ စီးဆင်းသွားပြီး ကောလာဟလပုံစံနဲ့ ပျံ့နှံ့သွားတတ်တာဟာ ပုံပြင်တွေရဲ့ သဘောသဘာဝပါပဲ။
ဒီကောလာဟလကို နားပါးတဲ့ စုဆောင်းသူတွေက အရင်ဆုံး သိလိုက်ကြပါတယ်။
သူတို့ထဲမှာ ယူဟျွန်းကလည်း သဘာဝအတိုင်း ပါဝင်နေပါတယ်။
‘သူ နောက်ဆုံးတော့ ပြဿနာရှာပြီပဲ။’
သူ အခုနောက်ပိုင်း ဘာမှမလုပ်ဘဲ တိတ်ဆိတ်နေတာကို သံသယဖြစ်မိပေမဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဗုံးတစ်လုံးကို သူ ပစ်ချလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။
‘Unleashed က သူ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းတာများလား။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကလည်း ထူးဆန်းနေတယ်။’
ယူဟျွန်းက ဝီမူဟျော့ခ်နဲ့ တွေ့ခဲ့တဲ့ အချိန်ကို ပြန်တွေးကြည့်မိပါတယ်။ သူ့ရဲ့ တောင့်တင်းတဲ့ မျက်ဝန်းတွေနဲ့ မယိမ်းယိုင်တဲ့ သဘောထား၊ သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ တောက်ပနေတဲ့ ရွှေရောင်စာအုပ်။
အဲဒီအချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူက အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ရသလောက်တော့ သူက ကိုယ်ကျိုးအတွက်နဲ့ အလျင်စလို လုပ်ဆောင်မယ့်သူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါဆို ဝီမူဟျော့ခ်က ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ လုပ်ရတာလဲ။
‘ဒီလူတောင် ငြင်းလို့မရတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်။’
ယူဟျွန်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ခဏတာ ဖြတ်ပြေးသွားတာက ဝီမူဟျော့ခ်က သေဆုံးသွားသူတွေကို ပြန်ရှင်သန်အောင် လုပ်လို့ရမလားလို့ မေးခဲ့တဲ့ မေးခွန်းပါ။
ဝီမူဟျော့ခ်က Ideological Integration (ဝါဒပေါင်းစည်းရေး) နေ့မှာ သူ့မိသားစုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။
သူ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ Phantom တွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက သူ့မိသားစုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုနဲ့ လက်စားချေလိုစိတ်ကြောင့်ပါ။
သူ့စာအုပ်ကနေတဆင့် သိခဲ့ရတဲ့အတိုင်း ဝီမူဟျော့ခ်က သူ့မိသားစုကို လွမ်းဆွတ်တမ်းတနေဆဲဖြစ်ပြီး တစ်ခါတရံ အဲဒီအချိန်က အကြောင်းတွေကို အိပ်မက်ဆိုးတွေ မက်လေ့ရှိပါတယ်။
‘Unleashed။ မင်းတို့ နောက်ထပ် ဘာတွေ လုပ်ပြန်ပြီလဲ။’
ယူဟျွန်းက ကိစ္စတွေ အဆင်မပြေဖြစ်နေတဲ့အတွက် ဝီမူဟျော့ခ်နဲ့ ကိုယ်တိုင်သွားတွေ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
ဒီလူက Text Shredder ကို ကန့်ကွက်ပြီး ရှေ့ထွက်လာတဲ့အချိန်မှာ သူ ငြိမ်နေလို့ မရပါဘူး။
အရင်ဆုံး သူနဲ့ စကားပြောကြည့်ပြီး အဆင်မပြေဘူးဆိုရင်ပေါ့။
‘အဲဒါမှ မရဘူးဆိုရင်တော့ အတင်းအကျပ်ပဲ ဖိအားပေးရမှာပေါ့။’
ဝီမူဟျော့ခ်က အဆင့် ၉၃ စုဆောင်းသူ ဖြစ်ပေမဲ့ ယူဟျွန်းကတော့ အဲဒါကို သိပ်ပြီး အလေးမထားပါဘူး။
ဒွန်ကွီဇုတ်ရဲ့ Ideological World ကို မသွားခင်ကဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူက The Last Knight (နောက်ဆုံးသော သူရဲကောင်း) ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် Aporia ရဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအားကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပါပြီ။
ယူဟျွန်းက တယ်လာ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့အတူ Transcendents (လွန်မြောက်သူများ) ရဲ့ အဆင့်ကို အနည်းငယ် မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လာခဲ့ပါပြီ။
အဲဒါကို Genesis System ရဲ့ အဆင့်နဲ့ တွက်ချက်မယ်ဆိုရင် ၉၉+ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။
‘ဒီလို ဂဏန်းကစားတာမျိုးကို ငါ မကြိုက်ဘူး။’
အရာအားလုံးက စွမ်းအားရဲ့ အထွက်နှုန်းပေါ်မှာပဲ မူတည်နေမယ်ဆိုရင် စုဆောင်းသူတွေကြားမှာ တိုက်ခိုက်နေဖို့ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပါဘူး။
စွမ်းအားဆိုတာ အချင်းချင်း လိုက်ဖက်ညီမှု ပြဿနာတွေ ရှိတတ်သလို၊ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ စွမ်းအားကို ဘယ်လောက်ထိ သိမ်မွေ့စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်သလဲဆိုတဲ့ ကွာခြားချက်လည်း ရှိပါတယ်။ ပြီးတော့ စွမ်းအားတွေကို စုစည်းဖို့အတွက် တည်ဆောက်ထားတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ဘယ်လောက် ခိုင်မာသလဲဆိုတာကလည်း တိုက်ပွဲအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိပါတယ်။
ယူဟျွန်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အရ ဝီမူဟျော့ခ်ဆိုတာ ဖြတ်လမ်းမလိုက်ဘဲနဲ့ အစွမ်းထက်လာခဲ့တဲ့ သူမျိုးပါ။
သူ လျှောက်လှမ်းခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းကတော့ လမ်းကြောင်းမှန်ထဲမှာမှ အမှန်ကန်ဆုံး လမ်းကြောင်းပါပဲ။
ဝီမူဟျော့ခ်ဆိုတာ သူ့မိသားစုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုကို လောင်စာအဖြစ်သုံးပြီး သူ့ဘဝကို မီးမွှေးခဲ့တဲ့သူပါ။
ဂုဏ်ကျက်သရေနဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ပဲ ဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့တဲ့ တခြားအဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူတွေနဲ့ သူက မတူပါဘူး။
‘ဒါပေမဲ့လည်း ငါ ရှုံးလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ဘူး။’
ယူဟျွန်းက သူ့အပေါင်းအပါတွေကို ခဏနားဖို့ အကြံပေးခဲ့ပြီး ရုံးခန်းကနေ ထွက်ခွာကာ ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ အိမ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ပါတယ်။
သူ ဘယ်မှာနေတယ်ဆိုတာကို စာအုပ်ကနေတဆင့် သိထားပြီးသားဖြစ်လို့ သူ့ခြေလှမ်းတွေက တုံ့ဆိုင်းမနေပါဘူး။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ယူဟျွန်းက ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ အိမ်ကို ဟန်ချက်ပျက်စွာနဲ့ သွားခဲ့တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
သူလည်း လျှို့ဝှက်စွာ လှုပ်ရှားရမှာဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ အမှတ်အသားပါတဲ့ မျက်မှန်ကို တပ်ထားလိုက်ရုံနဲ့ လုံလောက်ပါတယ်။
‘အဲဒါထက်စာရင် အိမ်က ငါထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ရိုးရှင်းနေပါလား။’
နှစ်ထပ်အိမ်လေးပါ။
ဆိုးလ် မှာ ဒီလိုအိမ်မျိုးကို ရှာဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပေမဲ့ ကိုရီးယားရဲ့ နံပါတ်တစ် စုဆောင်းသူ ဝီမူဟျော့ခ်အတွက်တော့ ဒါက ရိုးရှင်းလွန်းနေပါတယ်။
‘ဝင်ပေါက်မှာ လှဲအိပ်နေတဲ့ လူတွေလည်း ရှိနေပါလား။’
နိုင်ငံသားအချို့က ကောလာဟလတွေကို ကြားပြီး ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ အိမ်ရှေ့မှာ ဆန္ဒပြနေကြတာပါ။
“Shredder ကို အသုံးပြုတာကို ကန့်ကွက်တဲ့အကြောင်း ရှင်းပြပေးပါ!”
“ရှင်းပြပါ! ရှင်းပြပေးပါ!”
‘ဘယ်လောက်တောင် ဆူညံလိုက်သလဲ။’
သူတို့က လူနည်းစုပဲ ရှိသေးပေမဲ့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ လူတွေ ပိုများလာမှာကတော့ အသေအချာပါပဲ။
ယူဟျွန်းက လမ်းဘေးမှာ ရပ်ပြီး အဲဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေတုန်း နောက်ထပ် လူအုပ်စုတစ်ခုက သူ့မျက်လုံးထဲ ရောက်လာပါတယ်။
‘သူတို့က အသင်းအဖွဲ့ကလူတွေလား။’
သူတို့က ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ အိမ်ရှေ့ကို ရောက်နေတာ ကြာပြီဖြစ်ပေမဲ့ သူ့ကို ရင်မဆိုင်ရဲကြဘဲ ပခုံးတွေ တွဲလောင်းကျကာ ယူဟျွန်းဆီကို လျှောက်လာကြပါတယ်။
“ဟာ... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်။ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။”
“ငါရော သိလို့လား။ ဝီမူဟျော့ခ်က ဘယ်လောက်ပဲ ခေါ်ခေါ် ဖုန်းကို လုံးဝ မကိုင်ဘူး။”
“ဒါပေမဲ့ သူ့အိမ်ရှေ့တောင် ရောက်နေတာကို ဘာမှ တုံ့ပြန်မှု မရှိတာက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်။ အတင်းအကျပ်ပဲ ဝင်သွားလိုက်ရမလား။”
“မင်း ရူးနေလား။ မင်း ဘယ်သူနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရလဲဆိုတာ မသိဘူးလား။”
သူတို့က အသွင်ဖျက်ထားတဲ့ ယူဟျွန်းကို မမှတ်မိကြဘဲ စကားပြောရင်း သူ့ဘေးကနေ ဖြတ်လျှောက်သွားကြပါတယ်။
‘ဒါဆိုရင် အဲဒီလူက အသင်းအဖွဲ့ကို သတိပေးလိုက်ပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း အိမ်ထဲမှာပဲ ပိတ်လှောင်နေတာပေါ့လေ။’
အပြင်ဘက်မှာ လူတွေ ဘယ်လောက်ပဲ အော်ဟစ်နေပါစေ၊ အသင်းအဖွဲ့က လူတွေက တံခါးကို ဘယ်လောက်ပဲ ထုနေပါစေ ဝီမူဟျော့ခ်ဆီကတော့ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ ထွက်မလာခဲ့ပါဘူး။
ဒီအခြေအနေအတိုင်းဆိုရင် သူ အိမ်ထဲမှာ သေဆုံးနေတာတောင် ထူးဆန်းစရာ မရှိတော့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ယူဟျွန်းကတော့ သိပါတယ်။ သူ အိမ်ထဲမှာ အသက်ရှင်လျက် အကောင်းပကတိ ရှိနေတယ်ဆိုတာကိုလေ။
‘ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အိမ်ထဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်တာမျိုးကို ငါ မကြိုက်ပေမဲ့ အခြေအနေက အရေးတကြီး ဖြစ်နေတာမို့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။’
ယူဟျွန်းက ဘယ်သူမှ မမြင်နိုင်တော့တဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် အမှတ်အသားတွေ၊ ထွင်းထုထားတဲ့ စာလုံးတွေကို အသုံးပြုစရာ မလိုတော့ပါဘူး။
သူ့မှာ ဒက်ကာ့တ် (Descartes) ရဲ့ စွမ်းအား ရှိနေပြီလေ။
ရှူး။
ယူဟျွန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ဖောက်ထွင်းမြင်ရတဲ့ အနေအထားကို ရောက်သွားပြီး လက်တွေ့လောကထဲကနေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။
သူ့ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေဟာ လက်တွေ့လောကနဲ့ ဗီဒီယိုဂိမ်းဆန်ဆန် လောကကြားက နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပါတယ်။ သူဟာ လက်တွေ့လောကထဲမှာ ရှိနေပေမဲ့ မရှိသလိုမျိုး ဖြစ်နေတာမို့ လူတွေက သူ့ကို ထိတွေ့လို့မရသလို၊ ရှိမှန်းတောင် သိနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ယူဟျွန်းက တံခါးဝမှာ ပိတ်ဆို့နေတဲ့ လူအုပ်ကြားကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားတဲ့ တံခါးဝကနေ ဘာခုခံမှုမှ မရှိဘဲ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။
သူ အိမ်ထဲကို ရောက်တာနဲ့ ဒက်ကာ့တ်ရဲ့ စွမ်းအားကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ဖောက်ထွင်းမြင်ရတဲ့ ပုံစံဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာပါတယ်။
‘ဒါ ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ အိမ်လား။’
အလယ်အလတ်အရွယ် လူတစ်ယောက်တည်း နေထိုင်တဲ့အိမ် ဖြစ်ပေမဲ့ သပ်ရပ်ပြီး သန့်ရှင်းနေပါတယ်။
စင်တွေပေါ်မှာဖြစ်စေ၊ တခြားဘယ်နေရာမှာဖြစ်စေ ဖုန်မှုန့်တစ်စက်မှ မရှိပါဘူး။ သူ ပုံမှန် သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေပုံပါပဲ။
သူက သပ်ရပ်ပြီး စနစ်တကျနေတတ်တဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။
‘ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ အခန်းက အပေါ်ထပ်မှာ။’
ယူဟျွန်းက လှေကားမတက်ခင် ဧည့်ခန်းကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူ သေးငယ်တဲ့ ဓာတ်ပုံဘောင်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
အဲဒါက ဝီမူဟျော့ခ် ငယ်စဉ်က သူ့မိသားစုနဲ့အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးနေတဲ့ ပုံပါ။
လှပတဲ့ ဇနီးသည်နဲ့ သူမနဲ့ ပုံစံတူတဲ့ ခြောက်နှစ်အရွယ် သမီးလေး။
ပုံထဲက ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ မျက်နှာမှာ သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ ပျော်ရွှင်တဲ့ အပြုံးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
“…”
ယူဟျွန်းက အဲဒီပုံကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီးမှ အပေါ်ထပ်ဆီကို ခြေလှမ်းလှည့်လိုက်ပါတယ်။
သူ လှေကားကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် တက်သွားပြီး အပေါ်ထပ်မှာ ရပ်လိုက်ပါတယ်။
လှေကားနဲ့ အနီးဆုံးအခန်းရဲ့ တံခါးက ပွင့်နေပါတယ်။
အခန်းထဲမှာတော့ ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားလျက် ရှိနေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ သုံးထားတဲ့ အရိပ်အယောင်တော့ မတွေ့ရပါဘူး။
အလွန်အမင်း သပ်ရပ်နေတဲ့ အခန်းကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ခံစားချက်တစ်ခုက ဒီရေလှိုင်းလိုမျိုး ဝင်ရောက်လာပါတယ်။
‘နောင်တ၊ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။’
တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေတဲ့ အိမ်ထဲမှာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတဲ့ ကလေးအခန်း။ ဝီမူဟျော့ခ်က နေ့တိုင်း သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရင်း ဒီအတိုင်း ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာပါ။
ယူဟျွန်းက နောက်အခန်းဆီကို တန်းလျှောက်သွားလိုက်ပါတယ်။ အဲဒါက ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နေရာနဲ့ သူ နေထိုင်တဲ့ စာကြည့်တိုက် ဖြစ်ပါတယ်။
အခန်းထဲမှာ ဘယ်သူမှ ရှိမနေပါဘူး။
ယူဟျွန်းက တံခါးလက်ကိုင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လိုက်ပါတယ်။ တံခါးက သော့ခတ်မထားပါဘူး၊ ဘယ်သူမှ ဝင်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားတဲ့ပုံပါပဲ။
တံခါးဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ ယူဟျွန်း မြင်လိုက်ရတာကတော့…
“…မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။”
အဲဒါက လူတစ်ယောက် ဝင်နိုင်ရုံလောက်ပဲ ရှိတဲ့ သူ့ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာလေးဆီ သွားတဲ့ တံခါးပေါက်လေးပါပဲ။
***
[ဒါက ဘာလဲ… ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။]
‘မင်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ဝီမူဟျော့ခ်က သူ့မိသားစုနဲ့ ပြန်တွေ့ဖို့ သူ့ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ။’
[ဒါက Mental Realm (စိတ်ကမ္ဘာ) လား။]
ယူဟျွန်းက ဘက်ရယွန်ရဲ့ စကားကို ခေါင်းညိတ် အတည်ပြုပေးလိုက်ပါတယ်။
ဝီမူဟျော့ခ်က ဘာကြောင့် Unleashed နဲ့ ပတ်သက်နေရတာလဲ၊ ဘာကြောင့် ယူဟျွန်းကို လိုက်ရှာနေရတာလဲဆိုတဲ့ အဖြေက ဒါပါပဲ။
ဒီလူက သူ့ရဲ့ အမှတ်တရတွေကို အခြေခံပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တာပါ။
ပြီးတော့ အဲဒီထဲမှာ သေချာပေါက် ရှိနေမှာပါ။
‘ငါ ဝင်သွားမှ ဖြစ်မယ်။’
ယူဟျွန်းက သူ့ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာထဲကို ချက်ချင်း ခြေလှမ်းလိုက်ပါတယ်။
အခန်းထဲက မြင်ကွင်းက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။ ယူဟျွန်းက ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ နှစ်ထပ်အိမ်ရှေ့မှာ ပြန်ရောက်နေပါတယ်။
သူ ခုနက မြင်ခဲ့တဲ့ မြင်ကွင်းနဲ့ အတူတူပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်ကတော့။
သူ လူတွေရဲ့ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရတာပါပဲ။
‘ဟင်?’
ယူဟျွန်း တံခါးဝမှာ ပေါ်လာတာနဲ့ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ အကြည့်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးတွေနဲ့ သူ့ကို ကြည့်နေတဲ့ ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးမလေးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
“ဦးလေးက ဘယ်သူလဲဟင်။”
“ဟင်? ကိုယ့်ကို ပြောတာလား။”
“ဟုတ်တယ်။”
ရဲရဲတင်းတင်း မေးခွန်းထုတ်လာတဲ့ ကလေးကို ဘာပြန်ပြောရမလဲ စဉ်းစားရင်း ယူဟျွန်းက ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
“ဦးလေးက မင်းတို့ အဖေရဲ့ သူငယ်ချင်းလေ။”
“အဖေရဲ့ သူငယ်ချင်းလား? ဒါပေမဲ့ ဦးလေးက အရမ်း ငယ်သေးတယ်နော်။”
“ဒါဆို ဦးလေးလို့ မခေါ်ဘဲ အစ်ကိုလို့ ခေါ်ပေးမလား။”
“ဦးလေးက ဦးလေးပဲလေ။ ချောပေမဲ့လည်း ဦးလေးပါပဲ။”
ကောင်မလေးက သိပ်ကို ဆိုးတာပဲ။
ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ မလိုက်ဖက်တဲ့ အဖြေကြောင့် ယူဟျွန်း အံ့အားသင့်သွားရပါတယ်။
“ရယ်အွန်း (Ye Eun)။ အဲဒါ ဘယ်သူလဲ။”
“အော်၊ အဖေ။ ဧည့်သည် ရောက်နေတယ်!”
“ဧည့်သည်?”
အဲဒီအချိန်မှာပဲ မီးဖိုချောင်နောက်ကနေ လူတစ်ယောက် ထွက်လာပါတယ်။
သူရဲကောင်း ဝီမူဟျော့ခ်ပါ။
သူ ယူဟျွန်းကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ ချက်ချင်း မျက်နှာ တင်းသွားပေမဲ့ သူ့သမီး ရယ်အွန်း ရှိနေတာကို သတိပြုမိသွားပြီး မျက်နှာအမူအရာကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပါတယ်။
ယူဟျွန်းကလည်း ဒီပတ်ဝန်းကျင်ကို မဖျက်ဆီးချင်တာမို့ သဘာဝအတိုင်း နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။
“မတွေ့တာ ကြာပြီနော်။ ဝီမူဟျော့ခ် ခင်ဗျာ။”
“…ဟုတ်ကဲ့။ မတွေ့တာ ကြာပြီ။ ကန်းယူဟွန်း ခင်ဗျာ။”
“အဖေ၊ သူက အဖေ့ သူငယ်ချင်းလား။”
“ဟုတ်တယ်၊ ရယ်အွန်း။ ခဏလောက် အပေါ်ထပ်မှာ အမေနဲ့ သွားနေပေးနိုင်မလား။ အဖေ သူငယ်ချင်းနဲ့ စကားပြောစရာ ရှိလို့။”
“သမီးလည်း နေချင်တာကို…”
“သမီးက အဖေ့ရဲ့ ရယ်အွန်းလေးလေ။ သမီးကောင်းလေး မဟုတ်လား? အဖေပြောတာ နားထောင်ပေးမှာပေါ့? နောက်မှ အဖေ အရသာရှိတဲ့ ရေခဲမုန့် ဝယ်ကျွေးမယ်လေ။”
“ဟုတ်ကဲ့။ သိပါပြီ။”
ရယ်အွန်းက သူမရဲ့ ခြေတံတိုတိုလေးတွေကို လှုပ်ရှားပြီး အပေါ်ထပ်ကို အမြန် ပြေးတက်သွားပါတယ်။
ဝီမူဟျွော့ခ်က သူ့သမီး မျက်စိရှေ့ကနေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို သေချာစေပြီးမှ ယူဟျွန်းကို မျက်နှာတင်းတင်းနဲ့ ပြန်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
“…ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။”
“စကားနည်းနည်း ပြောဖို့ လိုမယ် ထင်တယ်။”
ယူဟျွန်းက သူ့လက်ညှိုးနဲ့ သူ့ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာရဲ့ ထွက်ပေါက်ကို ညွှန်ပြလိုက်ပါတယ်။
***
ယူဟျွန်းက သူ့ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာထဲကနေ ထွက်လာပြီး ဝီမူဟျော့ခ်နဲ့ ဧည့်ခန်းမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်ပါတယ်။
ဝီမူဟျော့ခ်ကတော့ တစ်လျှောက်လုံး အနေရခက်နေပုံပါပဲ။ သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပေမဲ့ ယူဟျွန်းက မြင်သွားခဲ့လို့ပါ။
“ဒီကို လာတာ Shredder ကို သုံးတာကို ကန့်ကွက်ဖို့ လာတာလား။”
ယူဟျွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ ဝီမူဟျော့ခ်ကတော့ သူ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲလို့ ထင်နေပုံပါပဲ။
“မကြာခင် ဂွမ်ဟွာမွန်းမှာ ပေါက်ကွဲနိုင်မယ့် အခြေအနေကို စဉ်းစားကြည့်ရင် မင်း အခု လုပ်နေတာတွေက ဘယ်လောက်တောင် အန္တရာယ်များသလဲဆိုတာ မင်း သိမှာပါ။”
“…ကျွန်တော် လိုချင်တာက ကျွန်တော့်မိသားစုနဲ့အတူ ရှိနေတဲ့ ဘဝတစ်ခုပါပဲ။ အဲဒါက တကယ်ပဲ မှားနေတဲ့ ကိစ္စလား။”
ဝီမူဟျော့ခ်က Shredder ကို သုံးတာကို ကန့်ကွက်နေတာပါ။
အဲဒါက သူ့အိမ်ထဲမှာ ရှိတဲ့ သူ့ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာကြောင့်ပါ။
ဂွမ်ဟွာမွန်းနဲ့ ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ အိမ်ကြားက အကွာအဝေးက မဝေးပါဘူး။ အဲဒီတော့ Shredder ကို သုံးလိုက်မယ်ဆိုရင် ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ အိမ်ကလည်း အကျုံးဝင်သွားမှာပါ။
Shredder ရဲ့ စွမ်းအားကို ထည့်တွက်ကြည့်ရင် သူ့ရဲ့ ဒီကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးက လေတိုက်ရင် ငြိမ်းသွားမယ့် ဖယောင်းတိုင်မီးလိုမျိုး ပျောက်ကွယ်သွားမှာပါ။
“ဒါက ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့် မိသားစုပါ။ သူတို့ကို ကျွန်တော် ထပ်မဆုံးရှုံးနိုင်ဘူး။”
“သူတို့က အတုတွေလေ။ မင်း မသိဘူးလား။”
“တယ်လာ ကန်းယူဟွန်း က ကျွန်တော့်ကို ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော် သူတို့ကို သတိရနေသရွေ့ သူတို့က တကယ် မသေဆုံးဘူးတဲ့။ အဲဒါ အမှန်တရားပဲ။ ကျွန်တော့် မိသားစုက အခု အသက်ရှင်နေတယ်။”
“ဒါဆို မင်းက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာထဲမှာပဲ တစ်သက်လုံး နေသွားတော့မှာလား? လူတိုင်းဆီကနေ ပုန်းအောင်းပြီးတော့ပေါ့?”
“ဒါက ကျွန်တော့်အိမ်လောက်ပဲ ရှိတဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးပါ။ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာ ထိန်းမရတော့တဲ့ အခြေအနေမျိုး (Erosion) ဖြစ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ထိခိုက်မှု ဖြစ်ဖို့ အန္တရာယ် မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်က တိတ်တိတ်လေး၊ အရမ်း တိတ်တိတ်လေးပဲ နေမှာပါ… ဒီအတိုင်း ငြိမ်ငြိမ်လေးပဲ နေသွားမှာပါ။”
“Unleashed က မင်းကို အစေ့ (Seed) ကို ပေးခဲ့တာမလား။”
အဲဒါကို သိနေတာလား။
ဝီမူဟျော့ခ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
“ဒါပေမဲ့ ဝီမူဟျော့ခ် ခင်ဗျာ။ ဒါကို သိလား? မကြာခင် ဂွမ်ဟွာမွန်းမှာ ဖြစ်လာတော့မယ့် ဆယ်ဆကြီးမားတဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာဆိုတာ Unleashed လုပ်နေတာပါ။”
“…”
“ဖြစ်နိုင်တာက မင်း အဲဒီနေရာကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သလို၊ ဝီမူဟျော့ခ်ရဲ့ အိမ်က အကျုံးဝင်တဲ့အချိန်မှာ Shredder ကို သုံးခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲဒါတွေ အားလုံးက မင်းရဲ့ နေရာနဲ့ ကိုက်ညီအောင် လုပ်ထားတာ မဟုတ်လား။”
“ဒါပေမဲ့လည်း…”
ဝီမူဟျော့ခ်က တက်လာတဲ့ ခံစားချက်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်း ကိုက်ထားလိုက်ပါတယ်။
“ဒါပေမဲ့လည်း ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်မိသားစုနဲ့ ပြန်တွေ့ခဲ့ရတာလေ... ကျွန်တော် မေ့သွားပြီလို့ ထင်ထားခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးနဲ့ သမီးလေးကိုလေ။”
“သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးပြီဖြစ်တဲ့ လူနှစ်ယောက်အတွက်၊ အဲဒီ အတုအယောင်တွေအတွက်နဲ့ လူပေါင်း သောင်းနဲ့ချီ သေဆုံးနိုင်တဲ့ ဒီအခြေအနေကို မင်း လျစ်လျူရှုချင်နေတာလား။”
“မင်း ဘာမှ မသိပါဘူး!”
ဝီမူဟျော့ခ်က ကျားတစ်ကောင်လို ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ တောက်လောင်နေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ ယူဟျွန်းအပေါ် ထားရှိတဲ့ ဒေါသအပြင် လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ ခံစားချက်တွေပါ ရောထွေးနေသည်။
“မင်းက လူသားမှ မဟုတ်တာ၊ မင်းက တယ်လာ (တယ်လာ) တစ်ယောက်လေ။ မိသားစုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့ ဝမ်းနည်းခြင်းကို မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။”
“…”
“မင်း ဘယ်တော့မှ ပြန်မတွေ့နိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်ထားခဲ့တဲ့ အဖိုးတန်တဲ့ အရာတွေကို ကိုယ့်လက်နဲ့ ကိုယ် ပြန်ကိုင်တွယ်ခွင့် ရတဲ့အခါ မင်း ဘယ်လို ခံစားရမလဲ။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ကို ပြန်ရပြီလို့ ထင်ထားတဲ့အချိန်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က လာပြီး လုယူဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ မင်း ဘယ်လို ခံစားရမလဲဆိုတာ သိလား!”
“…”
ယူဟျွန်း ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ပါ။ သူက ဝီမူဟျော့ခ်ကို ငြိမ်သက်စွာ၊ အေးဆေးစွာသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
အနည်းငယ် စိတ်ထိန်းမရ ဖြစ်နေခဲ့သည့် ဝီမူဟျော့ခ်သည် သတိပြန်ဝင်လာပုံရပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
သူ လုပ်မိလိုက်သည့်အရာကို သဘောပေါက်သွားသည့်အလား ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ သူ့ပခုံးတွေက အားငယ်စွာ တုန်ရီနေသည်။
“ဒေါသထွက်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ပြီးတော့... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးပါ။”
ဝီမူဟျော့ခ်က ငိုသံပါသည့် အသံဖြင့် ယူဟျွန်းကို ပြောလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားပေးပါ။ ကျွန်တော့်ဇနီးနဲ့ သမီးလေးကို ကျွန်တော် ထပ်ပြီး မဆုံးရှုံးချင်တော့ဘူး။”
သူ့ကို နာမည်ပေါင်းစုံနဲ့ ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
ကိုရီးယားရဲ့ နံပါတ်တစ်။ အძლიအားဆုံး လူသား။ မယိမ်းယိုင်နိုင်တဲ့ သံမဏိစိတ်ဓာတ်ပိုင်ရှင်။
သူက အမြဲတမ်း ရှေ့တန်းကနေ ဦးဆောင်ပြီး အလင်းရောင်အောက်မှာ တောက်ပနေသူ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အရိပ်ကတော့ ထိုအတိုင်း မဟုတ်ခဲ့ပေ။
လူတွေရဲ့ ချီးကျူးမှုကို ခံနေရတဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်။
သူကတော့ သူ့မိသားစုကို ပြန်လိုချင်နေတဲ့ သာမန် ဖခင်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီးပါ။”
“…”
ယူဟျွန်း ဘာမှ စကားမဆိုနိုင်တော့ပါ။