ခေါင်းစဉ်- ငါသာသိတဲ့ အဓိကဇာတ်ကောင်များ – အခန်း (၂၇၈) | NovelPing
ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်လာသည့်အခြေအနေမှာ အံ့အားသင့်စရာကောင်းသော်လည်း သူတို့သည် ကျွမ်းကျင်သော တယ်လာများ ဖြစ်ကြသည်။
ဖြစ်ပျက်ပြီးသွားသည့်အရာအတွက် ညည်းတွားနေမည့်အစား အဆင်သင့်ပြင်ဆင်ထားခြင်းက သူတို့အတွက် ဦးစားပေးကိစ္စဖြစ်သည်။
“ဒီနေ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာရှိသေးလို့ အရင်သွားနှင့်ပါဦးမယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့။ ဂရုစိုက်သွားပါ၊ တယ်လာ ကန်းယူဟွန်း။”
ယူဟွန်းသည် ထိုင်ခုံမှ ချက်ချင်းထကာ ရိုမူလက်ဆစ်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ရိုမူလက်ဆစ်သည် ယူဟွန်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ဦးထုပ်ကို ကုတ်လိုက်သည်။
“ဟွန်း။ သူ့ကိုတွေ့တာ ဒါနဲ့ဆို နှစ်ကြိမ်မြောက်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ ဘယ်နှစ်ခါပဲတွေ့တွေ့ သူကတော့ အံ့သြဖို့ကောင်းနေတုန်းပဲ။”
ဒါရိုက်တာ ဆလက်စတီနာက သူ့ကို ယူဟွန်းအား ကူညီပေးရန် ပထမဆုံးပြောခဲ့စဉ်က ရိုမူလက်ဆစ် အထူးတလည် တွေးမနေခဲ့ပေ။
တယ်လာတစ်ယောက်ကို ဂရုစိုက်ပေးရတာမျိုးက စိတ်ရှုပ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်မည့် အလုပ်အနည်းငယ်လောက် လုပ်ပေးလိုက်ရုံဟုသာ ယူဆခဲ့သည်။
သို့သော် ပထမအကြိမ်နှင့် ဒုတိယအကြိမ် တွေ့ဆုံပြီးနောက်တွင်မူ ရိုမူလက်ဆစ်သည် ယူဟွန်းအပေါ် ထားရှိသည့် သူ၏အမြင်ကို ပြန်လည်ချိန်ညှိရတော့သည်။
“ဒါရိုက်တာက ဘာလို့ သူ့ကို စိတ်ဝင်စားနေရတာလဲဆိုတာ ခုတော့ နားလည်သွားပြီ။”
ဒါပေမဲ့လည်း ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။
ရိုမူလက်ဆစ်သည် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူးအခန်းဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဂျီနက်ဆစ်ကွန်ရက်မှတစ်ဆင့် ဒါရိုက်တာ ဆလက်စတီနာကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်သည်။
[အော်၊ ရိုမူလက်ဆစ်၊ မင်းလား။]
“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါရိုက်တာရဲ့ ချစ်စရာ ရိုမူလက်ဆစ်လေးပါ~!”
[ဖုန်းချလိုက်တော့မယ်။]
“အာ! ခဏလေး! ဒါရိုက်တာ! နောက်ပြောင်တာကို ဒီလောက်ထိ ပြင်းထန်စရာလိုလို့လားဗျာ?!”
[ဒါဆို ဘာလို့ ဆက်သွယ်တာလဲ။ အရေးကြီးတဲ့ အစီရင်ခံစာမရှိရင် ငါ့ကို အနှောင့်အယှက်မပေးနဲ့လို့ မပြောထားဘူးလား။]
“ဟေ့။ ကျွန်တော်တို့က ရင်းနှီးကြတယ် မဟုတ်လား။ ဒါရိုက်တာ့ မျက်နှာလေး မြင်ချင်လို့ ဆက်သွယ်တာမျိုးလောက်တော့ ရမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။]
[…ဖုန်းချလိုက်တော့မယ်။ တကယ်နော်။]
“အာ၊ ဟုတ်ပြီ! ဟုတ်ပြီ! အစီရင်ခံစရာ ရှိလို့ပါ။ ဒါကြောင့် ဆက်သွယ်တာပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်စကားကို အဆုံးထိ နားထောင်ပေးပါ။”
[ဟူး။]
ဆလက်စတီနာသည် မြေကြီးထဲ မြုပ်သွားချင်သည့်အလား အသက်ပြင်းပြင်း ရှိုက်လိုက်သည်။
ဒီလူနဲ့ စကားပြောရတိုင်း သူမမှာ အမြဲလိုလို ဒီလိုပဲ ဖြစ်နေရသည်။
သူမမှာ အစီရင်ခံစရာ ရှိသည်ဟု ဆိုသဖြင့် သူမလည်း နားထောင်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ရိုမူလက်ဆစ်သည် သူမ၏သဘောထားကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါရိုက်တာ။ ဒါကို ကြားရင် အံ့သြမသွားပါနဲ့။ ဒီနေ့ ကျွန်တော် အရေးကြီးတဲ့အရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားတယ်လို့ ထင်တယ်။”
[ဒါဆို အဲဒါက ဘာလဲ။]
“ရှာမတ် မန်နေဂျာကို လွှတ်ပေးခဲ့တဲ့ တရားခံနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စတစ်ခု ရထားတယ်။”
[ဘာ။]
ရိုမူလက်ဆစ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဆလက်စတီနာ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
သူမသည် သူ၏စကားကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ စိတ်ဝင်စားသွားရသည်။
[…အသေးစိတ် ပြောပြစမ်း။]
***
ယူဟွန်း ရုံးခန်းဆီ ပြန်ရောက်သောအခါ ဘတ်ဆောလျန်းသည် သူ့ကို စောင့်နေသည့်အလား စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြိုဆိုလိုက်သည်။
“ယူဟွန်း! သတင်းကြားပြီးပြီလား။”
“ဟုတ်။ ခပ်ပါးပါးတော့ သိထားတယ်။ ဘာဖြစ်တာလဲ။”
“ဆိုးလ်မြို့ ဂွမ်ဟွာမွန်းရင်ပြင်မှာ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ ပေါ်လာတော့မယ့် အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေတယ်တဲ့။”
“အရိပ်အယောင်?”
ယူဟွန်းသည် သူ မှားကြားမိသလားဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။
စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေများသည် မည်သည့်နေရာတွင် ပေါ်လာမည်ဆိုသည့် အရိပ်အယောင်ကိုမျှ ကြိုတင်မပေးတတ်ပါ။ ၎င်းတို့သည် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတတ်ကြသည်။
သို့သော် ဘတ်ဆောလျန်း၏ အဆိုအရ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေမှာ မပြီးပြည့်သေးဘဲ ပေါ်လာတော့မည့် အရိပ်အယောင်များသာ ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။
“ယူချန်းက ကျွန်မကို သတင်းပေးတာ။ ဒါကို ကြည့်ပေးပါဦး။”
“ဒါက…”
ယူဟွန်းသည် ဂွမ်ဟွာမွန်းပုံပါသော အချက်အလက်များကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ဘတ်ဆောလျန်း ပြောသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဂွမ်ဟွာမွန်းတွင် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ မရှိသေးပါ။ သို့သော် အာကာသ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် လေထဲတွင် စုဝေးနေသည့် စာလုံးငယ်လေးများမှာ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ ပေါ်လာတော့မည့် အရိပ်အယောင်များနှင့် ဆင်တူနေသည်။
“အတိုင်းအတာက… သာမန်စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေထက် အနည်းဆုံး ၁၀ ဆလောက် ပိုကြီးနေတယ်။”
“ဂျပန်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာနဲ့ တူတူပဲလို့ ထင်တယ်။”
“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။”
“…ဒါကို မျှော်လင့်ထားခဲ့တာလား။”
ယူဟွန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ဘတ်ဆောလျန်းသည် မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူသည် အံ့သြဟန် မရှိဘဲ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ကြိုသိနေသည့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။
ယူဟွန်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“တစ်ခုခုတော့ ဒီနေရာမှာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ ဖြစ်လာမယ်လို့ တွေးထားခဲ့တာပါ။”
“ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတယ်။ ဂျပန်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာကို ထားပါတော့၊ ကိုရီးယားက စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေတွေကို ရှင်းလင်းတဲ့နေရာမှာ အမြင့်ဆုံးတိုးတက်မှု ရှိထားတာလေ။ ဘာလို့ ဒီလို စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေမျိုး ပေါ်လာရတာလဲ။”
သူမသည် ငါးထပ်မြောက် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေသည် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်သည်။
ဘတ်ဆောလျန်းသည် တိုကျိုမြို့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ အများအပြား ပေါ်ပေါက်လာရခြင်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေကို မရှင်းလင်းခဲ့သည့် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးဟု ထင်နေခဲ့သည်။
ယူဟွန်းသည် သူမ၏ အတွေးကို ပြင်ပေးလိုက်သည်။
“ဒါက ရိုးရိုးသဘာဝအလျောက် ဖြစ်တာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဘာ။”
“စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ အများအပြားဆိုတာ သဘာဝအလျောက် ဘယ်တော့မှ မဖြစ်လာဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က အတင်းအဓမ္မ ဖန်တီးထားတာ မဟုတ်ရင်ပေါ့။”
“အတင်းအဓမ္မ ဖန်တီးတယ်? ဘယ်သူကများ…”
“အန်လစ်ရှ် (Unleashed)။ သူတို့က အိပ်ဇိုဒပ်စ် တယ်လာတွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ရထားတဲ့သူတွေလေ။ သူတို့က စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေကို အတင်းအဓမ္မ ဖန်တီးနိုင်တဲ့ ဇာတ်လမ်းမျိုးစေ့တွေကို သုံးပြီး အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်တွေကို လုပ်ဆောင်နေတာ။”
“ဗျာ၊ ဘာ၊ တကယ်လား။”
ဘတ်ဆောလျန်းသည် အချက်အလက်များ လွန်ကဲနေသဖြင့် ခေါင်းကိုက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် ယူဟွန်းသည် ထိုကဲ့သို့သော အရာများတွင် လိမ်ညာမည့်သူမျိုး မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိရှိထားသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားသည်။
“ဒါ၊ ဒါဆို အခု ဖြစ်လာတော့မယ့်အရာကလည်း…”
“ဟုတ်တယ်။ အန်လစ်ရှ်ရဲ့ အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်ပဲ။”
“ဒါ၊ ဒါဆို အန္တရာယ်များတယ်လေ!”
“ဟုတ်တယ်။ အဲဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ ရှိနေတာပေါ့။”
ယူဟွန်းသည် ဤအချက်အလက်ကို မိမိ၏အဖော်များကို အမြန်ဆုံး ပြောပြရမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါက ဂျပန်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာနဲ့ နည်းနည်းတော့ ကွာတယ်။’
၅ ထပ်မြောက်အစား ၁၀ ထပ်မြောက် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ ဖြစ်နေလို့များလား။
ဂျပန်တွင်မူ ပေါ်လာပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ရမ်းကားခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ခါတွင်မူ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ ပေါ်လာရန် အချိန်အတော်ကြာနေပုံရသည်။
ဂျပန်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်ထက် ပိုမိုကြီးမားပြီး ပိုမိုအန္တရာယ်များသဖြင့် ထိုအလျောက် အချိန်ပိုယူနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
မဟုတ်သေးပါ၊ အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။
‘ဒါသာ ပေါက်ကွဲသွားရင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။’
သူ တွက်ချက်ကြည့်ရန်ပင် မလိုပေ။
ဂျပန်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ၅ ထပ်မြောက် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေသည် တစ်ရက်တည်းနှင့် မည်မျှ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်စေခဲ့သလဲဆိုတာကိုသာ တွေးကြည့်လိုက်သည်။
ယခုတစ်ခါ ဖြစ်လာမည့် ၁၀ ထပ်မြောက် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေသည် ထိုထက် အနည်းဆုံး ပိုများနေဦးမည်မှာ သေချာသည်။
ဆိုးလ်မြို့သည် ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် အရေးပေါ်အခြေအနေ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
[မင်း 'ရီဒါ' (shredder) ဆိုတဲ့အရာကို သုံးရတော့မှာလား။]
‘ဖြစ်နိုင်တယ်။ မသုံးရင် အန္တရာယ်များတယ်။’
ဒါပေမဲ့ ပြဿနာမှာ စုဆောင်းသူများနှင့် သာမန်လူများသည် လက်ရှိအချိန်တွင် စာသားရီဒါနှင့် ပတ်သက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ အငြင်းပွားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
နှစ်ဖက်စလုံး၏ စိတ်ခံစားချက်များမှာ ပြင်းထန်နေပြီး ယခုအခြေအနေ ဖြစ်ပျက်လာခြင်းမှာ အန်လစ်ရှ်တို့၏ သိသာထင်ရှားသော ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုမှလွဲပြီး တခြားမဟုတ်တော့ပေ။
ယူဟွန်းသည် မျက်နှာဖုံးကို အမြန်တပ်လိုက်ပြီး ဝန်ဒါလန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။
“အားလုံး လေ့ကျင့်ရေး ကြိုးစားနေကြရဲ့လား။”
ဝင်ဝင်ချင်းမှာပင် ချွေးများကို သုတ်ရင်း အနားယူနေကြသော အမျိုးသမီး သုံးဦးကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
“ယောင်းမင်း?”
ပြီးတော့ ပိုးကောင်တစ်ကောင်လို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားနေသော ယူယောင်းမင်း။
“ဟျူး၊ ဟျောင်း။”
ယူယောင်းမင်းသည် တကယ့်ကို အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီး ဝိညာဉ်တစ်ဝက်လောက်ပင် ထွက်သွားသလို ဖြစ်နေသည်။
ယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများသည် သက်သောင့်သက်သာရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသည့် ဆောဆူမင်းဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွားသည်။
“ဆူမင်း။”
“ဟင်? ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
“လာခဲ့ပါဦး။ မင်း သူ့ကို အရမ်းကြမ်းနေပြီ။ အသင့်အတင့်ပဲ လုပ်ပေးသင့်တာ။”
“သူက အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်တာကိုပဲ အားကိုးနေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်နည်းကို သင်ပေးလိုက်တာ။ ပြီးတော့ အပြင်လောကနဲ့ မတူဘဲ ဒီမှာက အမြဲတမ်း အခြေအနေကောင်းနေတာဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ အားစိုက်ထုတ်ပြီး လုပ်ခိုင်းလိုက်တာပါ။”
“ကူဟက်။”
ယူယောင်းမင်းသည် သူဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းကို ပြန်သတိရဟန်ဖြင့် ခေါင်းငုံ့သွားသည်။
ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အလွန်နာကျင်ပြီး ပင်ပန်းသော်လည်း ယူယောင်းမင်းသည် ယခု အနားယူနေစဉ်တွင် အောင်မြင်မှုတစ်ခုခုကို ရရှိလိုက်သလိုမျိုး ခံစားနေရသည်။
ရန်သူများနှင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရမည့် အခြေအနေမျိုးကိုလည်း သူ မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။
သူသည် ဆောဆူမင်း၏ သင်ကြားပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။ မည်သည့်ဘက်မှ ကြည့်ကြည့် အလွန်အသုံးဝင်သော သင်ခန်းစာများ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
ဆောဆူမင်းမှာ ပြင်းထန်လွန်းသော်လည်း သူ့ကို စနစ်တကျ သင်ကြားပေးခဲ့သည့်အတွက် လေ့ကျင့်ရေးအမည်ခံ အနိုင်ကျင့်ခြင်းဟု ပြောရန် ခက်ခဲသည်။
သူမကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးခဲ့သည့် ကြင်နာတတ်သော ဆရာတစ်ယောက်အဖြစ်ပင် သူ မြင်မိနေသည်။
သို့သော်လည်း နာကျင်မှုနှင့် မကျေနပ်ချက်များက သူ့ရင်ထဲတွင် လှိုက်တက်လာသဖြင့် ယူယောင်းမင်းသည် စကားဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။
ယူဟွန်းသည် သူ့ကို သနားဂရုဏာသက်သည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“... သည်းခံလိုက်ပါ။”
“... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဟျောင်း။”
ယူယောင်းမင်းကို ခဏတာ နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက် ယူဟွန်းသည် အဓိကကိစ္စသို့ ရောက်သွားသည်။
“ကဲ၊ ဒီနေ့အတွက် လေ့ကျင့်ခန်းတွေ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ အားလုံး အပြင်ဘက်ကို ထွက်ကြရအောင်။ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့ပါ။”
***
၁၀ ထပ်မြောက် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ ပေါ်လာတော့မည်ဆိုသည့် သတင်းက သူတို့အားလုံးကို တင်းမာသွားစေသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ၁၀ ထပ်မြောက် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေထဲကို ဘယ်သူဝင်မလဲ ဆိုသည့် ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ပေ။
“ဟျောင်း၊ ကျွန်တော်တို့ မြင်လိုက်ရတဲ့ အဲဒီအရာကို စာသားရီဒါ (text shredder) လို့ ခေါ်တာလား။ ဘယ်သူက အဲဒါကို ဖောက်ခွဲမှာလဲ။”
“အဲဒါကိုတော့ မသိသေးဘူး။ အဲဒါကြောင့်လည်း အခု ပြောပြနေတာပေါ့။”
“... ဒါကတော့ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စပဲ။ ဘယ်သူကများ အဲဒီလို လုပ်ရဲပါ့မလဲ။”
ယူယောင်းမင်း ပြောသည့်အတိုင်းပင်၊ အဲဒီအရာကို ဖောက်ခွဲလိုက်သည့်သူသည် သူ၏ စွမ်းအား ထက်ဝက်ကျော် ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။ ဘယ်သူကများ ဒီလိုမျိုး လုပ်ချင်ပါ့မလဲ။
စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေမှာ အပြည့်အဝ ပေါ်လာသေးသည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အတွင်းထဲဝင်ပြီး ရီဒါကို ဖောက်ခွဲပေးရမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
စုဆောင်းသူများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အနိုင်အရှုံး အဖြေရှာနေသည့် ကစားပွဲမျိုးကို ကစားနေကြသည်။
“ကောင်းတာတစ်ခုကတော့၊ ဂျပန်မှာလိုမျိုး ပြည်တွင်းက စုဆောင်းသူတွေအားလုံးကို စုစည်းပြီး အတူတူ နေစရာ မလိုတော့တာပါပဲ။”
ဂျပန်တွင်မူ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ ပေါက်ကွဲပြီးမှ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ရသဖြင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာ အဆမတန် များပြားခဲ့သည်။
ဂွမ်ဟွာမွန်း၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ကြည့်ရလျှင် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေမှာ အပြည့်အဝ မဖြစ်ပေါ်သေးသည့်အတွက် လူအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် အစားထိုး ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ရသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ၁၀ ထပ်မြောက် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေဟု သံသယရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
အတွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး စာသားရီဒါကို ဖောက်ခွဲရန်မှာ အနည်းဆုံး အဆင့်မြင့်စုဆောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်မှသာ ရနိုင်သည်။
“ပေါက်ကွဲတော့မှာကတော့ သေချာသလောက် ရှိနေပြီ။ သူတို့က ဂွမ်ဟွာမွန်းဧရိယာကို ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းပြီးပြီ၊ ၁ ကီလိုမီတာ ပတ်လည်ကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားတယ်လို့ ပြောတယ်။”
“... စုဆောင်းသူတွေကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
“အနည်းဆုံးတော့ အလယ်အလတ်အဆင့်တွေကို ၄ ကီလိုမီတာအကွာအဝေးထိ နောက်ဆုတ်ဖို့ သတိပေးထားတယ်။ သူတို့က တိုက်ခိုက်စရာ အကြောင်းမရှိသလို၊ တိုက်ရင်လည်း စွမ်းအားတွေပဲ အလကား ကုန်သွားမှာလေ။”
“ပြဿနာကတော့... အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူတွေပဲ။”
ကွမ်ဂျီအာ၏ စကားကို ယူဟွန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
အဖွဲ့ဝင်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် လေးလံသွားကြသည်။
ဝှိုက်ဖလားဝါး မန်နေဂျမန့်တွင် အဆင့်မြင့်စုဆောင်းသူ နှစ်ဦးသာ ရှိသည်။ ကန်းဟယ်ရင်နှင့် ကွမ်ဂျီအာတို့ ဖြစ်သည်။
ကံမကောင်းပါက သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဦးသည် စာသားရီဒါကို ဖောက်ခွဲရမည့် တာဝန်ကို ယူရပေလိမ့်မည်။
အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း မည်သူမျှ အကြံပြုချက် မပေးနိုင်ကြပေ။
ရုပ်မြင်သံကြားတွင်လည်း ထိုအခြေအနေကို ကြီးကြီးမားမား ဖော်ပြနေသည်။
နိုင်ငံသားအဖွဲ့အစည်းများက စာသားရီဒါကို ဘယ်သူဖောက်ခွဲမလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ စုဆောင်းသူများကို ဖိအားပေးနေကြပြီး၊ အသင်းဘက်ကမူ အချိန်အနည်းငယ် ကျန်သေးသည့်အတွက် စောင့်ဆိုင်းပေးရန် ပြောဆိုနေသည်။
မည်သည့်လိုင်းကို ဖွင့်ဖွင့် နိုင်ငံသားများ၏ ဒေါသတကြီး အသံများကိုသာ ကြားနေရသည်။
[ကျွန်တော်တို့က ဘာအတွက် အခွန်ဆောင်နေရတာလဲ။ စုဆောင်းသူတွေကို ထောက်ပံ့ပြီး အောင်မြင်အောင် လုပ်ပေးထားတာလေ၊ မဟုတ်ဘူးလား။ လိုချင်တာတွေ အကုန်ရထားပြီးပြီဆိုရင် အခုတော့ တန်ဖိုးပြန်ပေးရမှာပေါ့!]
[ဟာ... တော်ပါတော့။ လူတွေက သူတို့ကို သူရဲကောင်းတွေလို့ ခေါ်ခဲ့ပေမဲ့ အခုကြည့်လိုက်ရင်တော့ သူရဲကောင်းပုံစံမျိုး တစ်စက်မှ မပေါက်ပါဘူး။]
အမှန်စင်စစ်တွင် အသင်းအနေဖြင့်လည်း သူတို့၏ သဘောတူညီချက်မပါဘဲ ဘယ်သူ့ကိုမှ အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းဖို့ ခက်ခဲသည်။
စုဆောင်းသူအားလုံးက အသင်းဝင်တွေ မဟုတ်ကြသလို၊ အချို့က မန်နေဂျာများ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းများတွင် ရှိနေကြသဖြင့် သူတို့၏ သဘောထားကိုလည်း နားထောင်ရဦးမည်။
အကယ်၍ နိုင်ငံတော်က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းပါက ဖြေရှင်းပြီးနောက်တွင် ပြဿနာများစွာ ပေါ်လာနိုင်သည်။
အကယ်၍ အဆင့်မြင့်စုဆောင်းသူအားလုံးက သပိတ်မှောက်လိုက်ပါက တကယ့်ကို ကပ်ဆိုးကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
***
‘ဟူး၊ ငါတော့ ရူးတော့မှာပဲ။’
ချွိုင်ဂျောင်မိုသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုကျယ်ဝန်းလာသော သူ၏ ရုံးခန်းထဲတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဟန်ဖြင့် မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ဆိုးလ်စုဆောင်းသူများအသင်း၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌရာထူးမှသည် ယခုအခါ ဥက္ကဋ္ဌရာထူးကို ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
မဟုတ်သေးပါ၊ ဥက္ကဋ္ဌမှာ အာဏာ လုံးဝမရှိသလောက် ဖြစ်နေသည်ကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင်ပေါ့။
သူသည် ကိုရီးယား စုဆောင်းသူများအသင်း၏ လက်တွေ့ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်နေသည်။
‘ဥက္ကဋ္ဌက အရည်အချင်းမရှိတာ တစ်မျိုး၊ အဆက်အသွယ်နဲ့ ရာထူးရလာတဲ့သူမို့လို့ ငါ့မှာ အလုပ်ပိုရှုပ်ရတယ်။’
ဥက္ကဋ္ဌမှာ အတိတ်က ဂိုဏ်းများနှင့် လျှို့ဝှက်သဘောတူညီချက်များ ပြုလုပ်၍ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုဖြင့် စစ်ဆေးခံထားရသည်။
ထိုအကြောင်းကြောင့် သူသည် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် အာဏာအားလုံးနီးပါး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး၊ ရာထူးသက်တမ်း ကုန်ဆုံးသည်အထိသာ ဟန်ပြဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဆက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘုတ်အဖွဲ့က သူ့အာဏာအားလုံးကို သိမ်းယူထားလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူ့ကို ရာထူးမှ မထုတ်ပယ်ပေ။
အကယ်၍ သူ့ကို အစားထိုးလိုက်ပါက သူ အကျင့်ပျက်ခြစားခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံရာရောက်ပြီး ကောလာဟလများစွာ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သည့်အတွက်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိဥက္ကဋ္ဌမှာ စင်စစ်အားဖြင့် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ချွိုင်ဂျောင်မိုသည် ဒုဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် အလုပ်များစွာကို တာဝန်ယူနေရသည်။
သူသည် နာမည်အရ ဒုဥက္ကဋ္ဌသာ ဖြစ်သော်လည်း အလုပ်အားလုံးကို လုပ်နေရသူမှာ သူပင်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဤအရေးကြီးသည့်အချိန်တွင်ပင် ကိုရီးယား၌ ၁၀ ထပ်မြောက် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ ပေါက်ကွဲတော့မည် ဖြစ်သည်။
‘သေချာပါတယ်၊ ဒါကို ငါ ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ။’
သူသည် ယူဟွန်းကိုလည်း ဒီကိစ္စအတွက် အကူအညီတောင်း၍ မရပေ။ သူ့ရာထူးကလည်း သူ့နေရာနှင့်သူ ရှိနေသလို၊ ယူဟွန်းမှာလည်း ဒီကိစ္စအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ အများကြီး ရှိနေလိမ့်မည်။
‘ဒီကိစ္စအတွက် စေတနာ့ဝန်ထမ်းမယ့်သူတွေကို ဆက်သွယ်ကြည့်ပေမဲ့ ဘယ်သူကများ တုံ့ပြန်လာမှာလဲ။’
အဆင့်မြင့်စုဆောင်းသူတွေထဲက ဘယ်သူမှ ဒီကိစ္စကို စေတနာအလျောက် လုပ်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။
လူတွေ မြင်နေကြသည့် စုဆောင်းသူများ၏ သူရဲကောင်းပုံရိပ်မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသည့် மாயာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ တကယ့်စုဆောင်းသူများမှာ ထူးခြားသောစွမ်းအားကို ရရှိထားသည့် သာမန်လူသားများသာ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့၏ စွမ်းအားအတွက် သူတို့ကို အတင်းအကျပ် တာဝန်ယူခိုင်း၍ မရပေ။
‘ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ စာသားရီဒါကို သုံးဖို့ ခွင့်ပြုချက်တော့ ရခဲ့တယ်။ ၁၀ ထပ်မြောက် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ အပြည့်အဝ မဖွင့်ခင် တစ်ယောက်ယောက် လိုအပ်တယ်။ တစ်ယောက်တည်းပဲ လိုတာ။’
ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကို မတွေးဘဲ သို့မဟုတ် တာဝန်သိစိတ်ကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှေ့ထွက်လာပါက ကိစ္စမရှိပေ။
တစ်ယောက်ယောက်သာ ရှေ့ထွက်လာပါက ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမရှိဘဲ ဤကိစ္စကို အဆုံးသတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အဆိုးရွားဆုံးအခြေအနေမှာ ဘယ်သူမှ ရှေ့မထွက်လာဘဲ သူတို့က အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းရမည့်အခြေအနေ ဖြစ်သည်။
သို့သော် မည်မျှ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်လာမည်ကို မသိရသည့်အခြေအနေတွင် ထိုနည်းလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်ရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။
ခဏအကြာတွင် ချွိုင်ဂျောင်မိုသည် နောက်ထပ် အစီရင်ခံစာတစ်ခုကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။
“စစ်နတ်ဘုရားရဲ့ စကားလား။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ မှန်ပါတယ်။”
စစ်နတ်ဘုရား ဝီမိုဟျော့။
ကိုရီးယားတွင် အဆင့် (၁) ရှိသူက ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည့်အခါ ချွိုင်ဂျောင်မိုသည် စိတ်သက်သာရာရမည့်အစား စိုးရိမ်စိတ်များ ပိုမိုဝင်ရောက်လာသည်။
ယခုအချိန်အထိ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သူက အခြေအနေ ပိုဆိုးလာချိန်တွင်မှ စကားပြောလာသည်?
တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်နေပြီ။
“သူ ဘာပြောလိုက်လဲ။”
“... အဲဒါက။”
လက်အောက်ငယ်သားမှာ ပြောရန် တွန့်ဆုတ်နေသည်။ သူ့တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ချွိုင်ဂျောင်မိုသည် သူ၏ ဆိုးရွားသော ခန့်မှန်းချက်မှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာပြီဟု ညည်းတွားလိုက်သည်။
“... ပြောလိုက်စမ်းပါ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သတင်းကောင်းတော့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ။”
“... စစ်နတ်ဘုရားက ဒီတစ်ခါမှာ စာသားရီဒါကို မသုံးဖို့ ပြောပါတယ်။”
“ဘာ။”
သူသည် ရီဒါကို မသုံးဖို့အထိ တားဆီးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
“... အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ မရပ်တန့်ရင် သူ အင်အားသုံးပြီး တားဆီးမယ်လို့ ပြောပါတယ်။”
အငြင်းပွားစရာမရှိသည့် အဆင့် (၁) က သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ရပ်တည်နေသည်။
ဒါဟာ အသင်းအတွက်တော့ ကပ်ဆိုးကြီးတစ်ခုပါပဲ။