မြို့စွန်ရှိ လူသူကင်းမဲ့သည့် စွန့်ပစ်အဆောက်အအုံတစ်ခု။
အလင်းရောင်ပင် ကောင်းစွာမရောက်နိုင်သော ထိုမှောင်မိုက်သည့် အပျက်အစီးများကြားတွင် လူအုပ်စုတစ်စု စုဝေးနေကြသည်။
“ဒါနဲ့... မင်းတို့ဆီက အဖိုးတန်မျိုးစေ့တွေထဲက တစ်ခုကို ဘယ်နားမှာ လွှတ်ချခဲ့မိမှန်း မသိဘူးပေါ့လေ?”
“အဲ… အဲဒါက…”
ထိုအုပ်စုထဲမှ ဦးခေါင်းပြောင်နှင့် လူတစ်ယောက်သည် ဒူးထောက်လျက် ချွေးစေးများပြန်နေသည်။
သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသူမှာ ထိုအုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ခေါင်းစွပ်ပါသည့် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ မဟုတ်သေးပါ၊ သူသည် ခေါင်းဆောင်သက်သက်မျှသာ မဟုတ်ပေ။
သူသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသည့် အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်း ‘အန်လီးရှ်’ (Unleashed) ၏ တည်ထောင်သူဖြစ်သည်။
“ငါ စိတ်ပျက်မိတယ်။ သယ်ယူပို့ဆောင်တဲ့အခါ သတိထားဖို့ မှာထားတာကို ဒီလောက် အသေးအဖွဲကိစ္စလေးကိုမှ အမှားလုပ်ရသလား။”
အန်လီးရှ်၏ ခေါင်းဆောင် ဂျွန်ချန်ဝန်းသည် သူထိုင်နေသည့်နေရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။
နှစ်ဖက်စလုံးတွင် တန်းစီရပ်နေကြသည့် သူ၏လက်ပါးစေများသည် ထိုမြင်ကွင်းကို အသက်ရှူမှားလောက်အောင် ကြည့်နေကြသည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ! တောင်းပန်ပါတယ်! နောက်တစ်ခါ… နောက်တစ်ခါဆိုရင် ဒီလိုမျိုး ထပ်မဖြစ်စေရပါဘူး!”
“မှားပြီးမှ နောင်တရတာကတော့ ဘယ်သူမဆို လုပ်နိုင်တဲ့ကိစ္စပဲ။”
“မ… မဟုတ်ပါဘူး! ကျွန်တော် တကယ်ပြောတာပါ! ကျေးဇူးပြုပြီး…”
ဂျွန်ချန်ဝန်းသည် ပြန်မဖြေဘဲ အမှားကျူးလွန်သည့် လက်ပါးစေဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
ထိုလူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးမရှိတော့သလို ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမြင်မရသည့် ထိုအမှောင်ထုထဲတွင် ဂျွန်ချန်ဝန်းက သူ့ကို အထင်သေးသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့အလှည့်ပဲ။
ထိုသို့ တွေးလိုက်သည့်အချိန်တွင် ဂျွန်ချန်ဝန်း၏လက်က သူ့ပခုံးပေါ်သို့ ရောက်လာသည်။
“ဒါကြောင့် နောက်ဆိုရင် ပိုသတိထားပါ။”
“ဗျာ? ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မသတ်ဘူးလား?”
“မျိုးစေ့တစ်စေ့ပဲလေ။ မင်းရဲ့အမှားက အပြစ်ပေးသင့်တာမှန်ပေမဲ့ အဲဒီအတွက်နဲ့ မင်းအသက်ကိုတော့ ငါမယူပါဘူး။ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေဆိုတာ တန်ဖိုးရှိပါတယ်။”
“အာ…”
ထိုလက်ပါးစေသည် မသိလိုက်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
သူသည် အန်လီးရှ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက အရာရာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်ရွံ့ခဲ့သူဖြစ်သည်။
သို့သော် ဂျွန်ချန်ဝန်းမှာမူ ကွဲပြားသည်။ သူသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ကြောက်ရွံ့စိတ်ဝင်မိအောင် ပြုလုပ်နိုင်သူဖြစ်သည်။
သူသည် ရက်စက်ပြီး သွေးအေးကာ စိတ်ပျက်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် အသေးစိတ်ကအစ ဂရုစိုက်တတ်သူဖြစ်သည်။
ထိုသို့သောသူမျိုးသည် လက်ပါးစေတို့၏ အမှားကို ပုံမှန်အားဖြင့် ခွင့်လွှတ်လေ့မရှိ။
ထို့ကြောင့် သူသည် သေဖို့ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း ဂျွန်ချန်ဝန်းက ထင်မှတ်မထားဘဲ သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့သည်။
သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် စိတ်ခံစားချက်များ လှိုင်းထန်လာပြီး မျက်ရည်များပင် ကျလာသည်။
“ဟီး… ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! တကယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!”
သူသည် ဂျွန်ချန်ဝန်းအတွက်ဆိုလျှင် မိမိအသက်ကိုပင် ပေးအပ်ပြီး နောက်လိုက်ပါမည်ဟု ထိုနေရာမှာပင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။
“နောက်တစ်ခါဆိုရင် ပိုကောင်းတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မျှော်လင့်မယ်။”
“ဟုတ်… ဟုတ်ကဲ့!”
“သွားတော့။”
ထိုလက်ပါးစေသည် နေရာမှ ထရပ်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည့် ဂျွန်ချန်ဝန်း၏ လက်ပါးစေတစ်ယောက်က သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“သူ့ကို အပြစ်ပေးစရာမလိုဘူးလို့ သေချာပါသလားခင်ဗျာ?”
“အမှားလုပ်လို့ ငါသာ သူတို့ကို သတ်ပစ်နေမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူကများ ငါတို့ကို စိတ်ရင်းနဲ့ နောက်လိုက်ကြတော့မှာလဲ။ တစ်ခါတလေမှာ သူတို့ရဲ့အမှားတွေကို လက်ခံပေးနိုင်တဲ့ စိတ်သဘောထားကြီးမှုလည်း လိုအပ်တာပေါ့။ ပြီးတော့ မျိုးစေ့တစ်စေ့ ပျောက်သွားတာက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုမှ မဟုတ်တာ။”
အရေးကြီးသည်မှာ လူတစ်ယောက်ချင်းစီ၏ စွမ်းအားဖြစ်သည်။
ဂျွန်ချန်ဝန်းသည် အမှားလုပ်သည့် လက်ပါးစေအပေါ် စိတ်ပျက်ပြီး ဒေါသထွက်မိသည်မှာ အမှန်ပင်။
သို့သော် သူသည် မိမိ၏စိတ်ခံစားချက်ကို ချုပ်တည်းထားလိုက်သည်။
“ငါက စုဆောင်းသူ (Collector) တွေအတွက် ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးချင်တာ၊ အဲဒီလိုလူတွေကို သတ်ပစ်နေရင် မှန်ပါ့မလား။ ငါက အဲဒီကမ္ဘာရဲ့ အာဏာရှင်ဖြစ်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ စစ်မှန်တဲ့ကမ္ဘာတစ်ခု ရောက်ရှိလာဖို့ကိုပဲ လိုလားတာ။”
“ခွင့်လွှတ်ပါခင်ဗျာ… မလိုအပ်တဲ့စကားကို ပြောမိသွားပါတယ်။”
“ရပါတယ်။”
“ဒါဆိုရင် မျိုးစေ့ကိစ္စကရော? အနည်းဆုံးတော့ ပြန်ရှာဖို့ မလိုဘူးလားခင်ဗျာ?”
“မလိုဘူး။ ငါက တစ်ခါဆုံးရှုံးသွားတဲ့အရာကို ပြန်တွယ်ကပ်မနေဘူး။ အဲဒီအစား အဲဒါကို လိုက်ရှာနေရင် ငါတို့ရဲ့ အမြီးအမောက်တွေ ပေါ်သွားနိုင်တယ်။”
“ဒါပေမဲ့…”
“အရေးကြီးတာက ပြီးသွားတဲ့အရာအပေါ်မှာ တွယ်ကပ်မနေဘဲ အနာဂတ်မှာ ဘာလုပ်မလဲ၊ ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတာပဲ။ ငါတို့မှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။ သိတယ်မဟုတ်လား?”
“ဟုတ်ကဲ့။ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုအတွက်ပါ။”
“အေးလေ။ ကျန်တဲ့သူတွေလည်း သွားကြတော့။ အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့အချိန်ပဲ။”
သူတို့အားလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ဂျွန်ချန်ဝန်းသည် ခေါင်းစွပ်ကို ချွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အပြာရောင်ဆံပင်ရှည်များမှာ အောက်သို့ ဖြာကျလာသည်။
သူသည် ထက်မြက်သည့် မျက်နှာသွင်ပြင်ရှိပြီး လေထဲသို့ စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“ထွက်လာခဲ့။”
“မင်းကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ ရိုင်းစိုင်းနေတုန်းပဲ၊ စာချုပ်ရှင်ရယ်။”
ဂျွန်ချန်ဝန်းရှေ့တွင် ပေါ်လာသူမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် သတ္တဝါဖြစ်သည်။
အဲဆိုဒတ်စ် (Exodus) မှ တယ်လာ (တယ်လာ) ဖြစ်သည်။
“ငါ မျိုးစေ့တွေ ထပ်လိုတယ်။”
“မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်?”
“အခု ငါတို့ဆီမှာ ရှိတာတွေက မလုံလောက်ဘူး။ ပြီးတော့ အဲဒါကို မင်းလည်း သိတယ်မဟုတ်လား? အဲဒီမျိုးစေ့က အရည်အသွေးနိမ့်တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း မင်းက ငါတို့ကို စိတ်လိုလက်ရ ပေးခဲ့တာပေါ့။”
“မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ။”
“အနည်းဆုံးတော့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဇာတ်လမ်းမျိုးစေ့ ဆယ်စေ့နဲ့ မြင့်မားတဲ့အဆင့် ဇာတ်လမ်းမျိုးစေ့ တစ်စေ့။”
“မင်း အရူးပဲ။ ငါတို့အတွက်တောင် အဲဒါက ဒီလောက် လွယ်လွယ်ပေးနိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါဆိုရင် ဒီစာချုပ်ကို ဒီနေရာမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ကြတာပေါ့။”
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံအတွင်းမှ အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဂျွန်ချန်ဝန်းသည် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့အကြည့်ကို ရှောင်မသွားပေ။
သာမန် စုဆောင်းသူများဆိုလျှင် ထိုသို့သော အကြည့်မျိုးကြောင့် ဖိအားများစွာ ခံစားရပေမည်။
သို့သော် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်အထိ အတွေ့အကြုံများစွာ ရရှိခဲ့သည့် ဂျွန်ချန်ဝန်းအတွက်မူ ထိုအရာမှာ ရယ်စရာပင် ဖြစ်သည်။
“ဟေ့။ အဲဆိုဒတ်စ်ရဲ့ တယ်လာ။ မင်းနာမည်က ဘာလဲဆိုတာ ပြောပါဦး?”
“အူဘရာထရာ။”
“အေး၊ အူဘရာထရာ။ ဒီနေရာမှာ တစ်ခုရှင်းအောင် ပြောထားရအောင်။ ငါက မင်းရဲ့ လက်ပါးစေ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ မင်းကလည်း ငါ့ရဲ့အရှင်သခင် မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့က တန်းတူစာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုးပဲ။ ပြီးတော့ စာချုပ်ချုပ်ဖို့ ငါ့ဆီကို အရင်ဆုံး လာခဲ့တာက မင်းတို့လေ။”
ပင်တာဂရမ် (ပင်တာဂရမ်) ဌာနနှင့် လျှို့ဝှက်သဘောတူညီချက်ရထားသည့် တယ်လာ အနည်းငယ်သာရှိသည့် အန်လီးရှ် စုဆောင်းသူများအတွက် အဲဆိုဒတ်စ်၏ တယ်လာများသည် ကြိုဆိုရမည့်သူများ ဖြစ်သည်။
စုဆောင်းသူများသည် ပိုမိုအားကောင်းလာရန်အတွက် တယ်လာများ၏ ဇာတ်လမ်းများမှတစ်ဆင့် နတ်ဘုရားများ၏ ကူညီပံ့ပိုးမှုကို လိုအပ်သည်။
တယ်လာမရှိသော စုဆောင်းသူများသည် အမှတ်များ ရနိုင်သော်လည်း သူတို့ ကြိုးစားသလောက်တော့ မရနိုင်ပေ။
အပြန်အလှန်အားဖြင့် အဲဆိုဒတ်စ်၏ တယ်လာများသည်လည်း ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် သင့်တော်သည့် စုဆောင်းသူများကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသည်။
သူတို့ ပြသလေ့ရှိသည့် ဇာတ်လမ်းများမှာ ရက်စက်ပြီး လှုံ့ဆော်မှုများသာ ပါဝင်သည်။ စုဆောင်းသူအများစုမှာ အဲဆိုဒတ်စ် တယ်လာများထက် ပင်တာဂရမ် တယ်လာများကိုသာ လိုချင်ကြသည်။
သဘာဝကျစွာပင် အဲဆိုဒတ်စ် တယ်လာများသည် အန်လီးရှ် စုဆောင်းသူများကို အာရုံစိုက်ရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်လာသည်။
လက်နက်များဖြင့် ကမ္ဘာကို အကြမ်းဖက်ပြီး လူသတ်နေသည့်သူများထက် သူတို့၏ ဇာတ်လမ်းများနှင့် ကိုက်ညီမည့်သူ ဘယ်သူရှိဦးမည်နည်း။
“ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လိုအပ်နေလို့ စာချုပ်ချုပ်ထားတာလေ။ မင်းလည်း ဒီငြိမ်းချမ်းတဲ့ခေတ်ကို မကြိုက်သလို ငါတို့လည်း မကြိုက်ဘူး။”
“ဒါပေမဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် မျိုးစေ့ ဆယ်စေ့နဲ့ မြင့်မားတဲ့အဆင့် မျိုးစေ့ တစ်စေ့ဆိုတာ တောင်းဆိုချက် များလွန်းတယ်။”
“မများပါဘူး။ မင်း မကြာသေးခင်က သတင်းတွေကို ကြားမိလား? အခု ငါတို့ရှိနေတဲ့ ကိုရီးယားမှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ စုဆောင်းသူတွေက အရင်ကထက် ပိုပြီး သတိဝီရိယရှိလာကြတယ်။ မဟုတ်သေးပါဘူး၊ သူတို့ကို အခု ‘အလုပ်သမားတွေ’ လို့ ခေါ်ရမလား?”
ဂျွန်ချန်ဝန်း၏ စကားကြောင့် အူဘရာထရာ၏ အလင်းရောင်မှာ မှိန်သွားသည်။
သူ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ သူသိသည်။
သူတို့နှင့် လျှို့ဝှက်သဘောတူညီထားသည့် ပင်တာဂရမ်ဌာနသည် အမှားအယွင်းများစွာ လုပ်မိပြီး ကမ္ဘာမြေ၏ ဝေစုအများအပြားကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် အဲဆိုဒတ်စ်က မူလက ရရှိသင့်သည့် ပမာဏမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
ထိုအရာမှာ နာကျင်စရာ အမှားတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယအကြိမ် ဖန်တဆမ်ရှော့ခ် (Phantasm Shock) ပြီးနောက် စုဆောင်းသူအချို့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အလုပ်သမားများဟု ခေါ်ဆိုလာကြပြီး အတွေးကမ္ဘာ (အတွေးကမ္ဘာ) ကို ရှင်းလင်းရန် ပိုမိုစိတ်အားထက်သန်လာကြသည်။
ထိုအရာမှာ အူဘရာထရာအတွက် မနှစ်မြို့ဖွယ်ကိစ္စဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ စုဆောင်းသူများသည် ပျင်းရိနေသင့်သည်။ အတွေးကမ္ဘာသည် ဆက်လက်တည်ရှိပြီး ဆက်လက်ကြီးထွားနေရမည်။ ထိုသို့မှသာ နတ်ဘုရားများသည် ဤကမ္ဘာအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် စွန့်ပစ်ခံထားရသည့် ကမ္ဘာမြေကို အုပ်စိုးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
အဲဒါက မူလအစီအစဉ်နှင့် လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်သော်လည်း အားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
တယ်လာတစ်ယောက်ကြောင့်ဖြစ်သည်။
“ဒါဆို မင်းက ငါတို့ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ။”
“ကျွန်တော်တို့ ကြိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ မကြိုက်သည်ဖြစ်စေ ကျွန်တော်တို့က စီးပွားရေးအရ မိတ်ဖက်တွေ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ကုန်ကျစရိတ်တချို့ကိုတော့ ထည့်တွက်ရမှာပေါ့။ ကြည့်လေ၊ အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က အသင်းအဖွဲ့ (Association) နဲ့တင်မကဘဲ အလုပ်သမားတွေနဲ့ပါ တိုက်ခိုက်ရတော့မှာ။ ဒါကို မင်းလည်း သိပါတယ်နော်။”
အူဘရာထရာသည် ဝန်မခံချင်သော်လည်း ဂျွန်ချန်ဝန်း၏ စကားကြောင့် သဘောတူလိုက်ရသည်။
ဒီဘက်ခြမ်းတွင်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
အန်လီးရှ် (Unleashed) ကို လိုလားသည့် ဂျွန်ချန်ဝန်းသာ မရှိပါက သူတို့အနေဖြင့် အဲဆိုဒတ်စ် (Exodus) အဖွဲ့ဝင်များအဖြစ် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ခြေချရန်ပင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အန်လီးရှ်ကို နောက်ကွယ်မှ တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ကူညီပေးရမည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။
“…ငါ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြည့်မယ်။”
“အဲဒါဆို လုံလောက်ပါပြီ။ အဲဒီထက် ပိုပြီးတော့လည်း မတောင်းဆိုပါဘူး။”
“တစ်ခုတော့ မေးပါရစေ။ အရည်အသွေးမြင့် မျိုးစေ့တွေကို ဘာလုပ်မလို့လဲ။ ကမ္ဘာကြီးကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်မလို့လား။”
“မလုပ်ပါဘူး။ ငါ့မှာ စိတ်ကူးထားတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိတယ်။”
“ဘယ်သူလဲ။”
“စစ်နတ်ဘုရား (Military God)။”
ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုပေ။ ဂျွန်ချန်ဝန်းသည် သူ့ကို ရိုးသားစွာပင် ပြောပြလိုက်သည်။
“အရင်ဆုံးတော့ သူ့ခြေထောက်တွေကို ငါ ချုပ်ထားဖို့ လိုတယ်။”
“…သဘောပေါက်ပြီ။ မင်း ဘာလုပ်လုပ်၊ ဘယ်လိုလုပ်လုပ် ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ရပြီ။ မျိုးစေ့တွေကို အမြန်ဆုံး ရအောင် ငါ ကြိုးစားပေးမယ်။”
“မင်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်။”
အူဘရာထရာသည် လေထဲတွင် အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဂျွန်ချန်ဝန်း၏ အကြည့်တို့သည် အူဘရာထရာ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် နေရာ၌သာ ဆက်လက်ရှိနေသည်။
အန်လီးရှ်နှင့် အဲဆိုဒတ်စ်တို့ လက်တွဲထားကြသည်ကို မည်သူမျှ မသိသေးပေ။
***
“ဟူး! ဟူး! အား… ငါတော့ သေတော့မှာပဲ။”
ဝှိုက်ဖလောင်ဝါး မန်နေဂျမန့် (White Flower Management) ၏ လေ့ကျင့်ရေးခန်း။
ယူယောင်းမင်းသည် ချွေးတရွှဲရွှဲဖြင့် နေရာတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူနေသည်။
သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ခဲ့တာ ဘယ်တုန်းကလဲ။
အားကစားရုံသွားပြီး PT (Personal Training) တွေ လုပ်တုန်းကတောင် ဒီလောက် မဆိုးရွားခဲ့ပါ။
“ဟေ့။ မင်းက 벌써 (ဘယ်လ်ဆော - 벌써) မောပြီး လဲနေပြီလား။ ထစမ်း။ မပြီးသေးဘူး။”
“ကယ်၊ ကယ်ကြပါဦး။”
အနက်ရောင် လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဆောဆူမင်က သူ့ကို ဆူပူလိုက်သည်။
မူလက ယူဟွန်းတစ်ယောက်တည်းသာ ပါဝင်ရမည့် လေ့ကျင့်ခန်း ဖြစ်သည်။
ပြဿနာမှာ စစ်နတ်ဘုရားနှင့် ပတ်သက်၍ ယူယောင်းမင်း၏ သိလိုစိတ်ပင် ဖြစ်သည်။
ယူယောင်းမင်းသည် ကိုယ်ခံပညာတစ်ခုခုကို သင်ယူရိုးရိုးလေးဟု ထင်ကာ လေ့ကျင့်ခန်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သော်လည်း၊ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကြား လှုပ်ရှားနေရသည့် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော ခန္ဓာကိုယ် လေ့ကျင့်ခန်းများကို ခံယူရင်း ငရဲကို ဖြတ်သန်းနေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကိုလဲ။ ယူဟွန်းကရော?”
ယူယောင်းမင်းသည် မတရားသဖြင့် ခံစားရသဖြင့် ယူဟွန်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ခန်းများဖြင့် အဆက်မပြတ် နှိပ်စက်ခံနေရစဉ် ယူဟွန်းကမူ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်၍ တရားမှတ်နေသည်ဖြစ်ရာ သူ မကျေမနပ် ဖြစ်ရခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပေ။
“မင်း ဘာပြောနေမှန်း မသိဘူး။ ကန်းယူဟွန်း တယ်လာ (တယ်လာ) က ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဟန်ချက်ညီမှုကို ရရှိပြီးသားမို့လို့ သူက ဘာမှ ထပ်လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး။”
“ဗျာ?”
“လူတွေကို အပေါ်ယံကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူး။ ပြီးတော့ မင်းက ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲနေဖို့လောက်တော့ အားရှိသေးတယ်ပေါ့လေ? ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ စကွပ် (Squats) ထပ်လုပ်၊ အခုချက်ချင်း သုံးရာ!”
“မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ!”
ယူယောင်းမင်း ထွက်ပြေးချင်သော်လည်း ဆောဆူမင်၏ လက်မှ လွတ်အောင် မပြေးနိုင်ခဲ့ပါ။ ဝန်ခံရလျှင် သူသည် ဆောဆူမင်ထက် အများကြီး အားနည်းနေသည်။
ခုခံခြင်းမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ယူယောင်းမင်းသည် မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် သူမ ပြောသည့်အတိုင်း လှုပ်ရှားရတော့သည်။
ပင်ပန်းသော်လည်း ဆောဆူမင် ပြောသည့်အတိုင်း သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားနိုင်သေးသည့် အားအင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ဆောဆူမင်၏ မျက်လုံးများသည် ပြိုင်ဘက်၏ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။
ယူယောင်းမင်းတွင် ကျန်ရှိနေသေးသည့် အားအင်ကို သူမ သတိပြုမိပြီး သူ့အဆုံးစွန်အထိ ညှစ်ထုတ်ပေးနိုင်မည်ဟု တွက်ချက်ထားလိုက်သည်။
“တစ်! နှစ်!”
“အာ!”
“မင်းအသံက တိုးလိုက်တာ! တစ်! နှစ်!”
“တစ်… နှစ်…”
ထိုအချိန်တွင် လေ့ကျင့်ရေးခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည့် ကွမ်ဂျီအာသည် သူတို့ကို မြင်သွားသည်။
“အော်၊ ဂျီအာနင်၊ ရောက်လာပြီလား?”
“အင်း။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာတွေလဲ…?”
“ဆူမင်နင်က အငယ်ဆုံးကို ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးမယ်လို့ ပြောလို့လေ။ အဲဒါကြောင့် သူတို့ အခု လုပ်နေကြတာ။”
ယူဟွန်းက သူ့လက်ဖဝါးထဲမှ အနက်ရောင်စွမ်းအင်ကို သူလိုချင်သည့် ပုံစံအတိုင်း ပုံဖော်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ကောင်းကင်ဘီလူး အနက်ရောင်ကောင်းကင် မြင့်မြတ်သော အတတ်ပညာ (Heavenly Demon Black Sky Divine Art) ကို ကျွမ်းကျင်ထားပြီးဖြစ်ရာ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ၎င်းကို လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘီလူး အနက်ရောင်ကောင်းကင် မြင့်မြတ်သော အတတ်ပညာသည် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ပြီး အားကောင်းသော စွမ်းအင်ဖြစ်သဖြင့် ထိန်းချုပ်ရ ခက်ခဲသည်။ ချိုဆစ် (Chosik) ၏ စစ်မှန်သော အဆင့်သို့ မရောက်မီ သူသည် ၎င်းကို မိမိစိတ်ကြိုက် လှည့်ပတ်နိုင်ရမည်။
“သဘောပေါက်ပြီ။”
“ဒီကြားထဲမှာ စုဆောင်းသူ (Collector) အတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပညာပေးတာလေး လုပ်ပေးပါဦး။ သူ ဒီအတွေးကမ္ဘာ (အတွေးကမ္ဘာ) ထဲမှာ ဘာလုပ်ရမလဲ၊ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိဖို့ လိုတယ်။ သူ့ကို အန္တရာယ်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အသိမျိုးလေးလည်း သွင်းပေးလိုက်ပါ။”
“ငါ့ကိုလား?”
ကွမ်ဂျီအာသည် မနှစ်မြို့သည့် အရိပ်အယောင်ကို ထင်ရှားစွာ ပြလိုက်သည်။
သူမသည် အရင်ကထက် ပို၍ စိတ်ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်လာသည်။
“မင်း မလုပ်ပေးရင် ငါ့မှာ ယုံကြည်ရမယ့်သူ တခြားမရှိဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီးတော့။”
“အင်း… မင်း ပြောမှတော့လည်း။ ငါ ငြင်းလို့ မရတော့ပါဘူး။”
“လုပ်ပေးမှာပေါ့နော်?”
“…အင်း။”
တစ်ချိန်က လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည့် ထာဝရပြန်လည်မွေးဖွားသူ (Infinite Regressor) ကွမ်ဂျီအာ။
သူမသည် ယူဟွန်းတစ်ယောက်တည်းအတွက်တော့ လွယ်ကူသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
“ပြီးပြီ။”
အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသည့် ယူယောင်းမင်းသည် အလောင်းတစ်လောင်းကဲ့သို့ ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျနေပြီး ဆောဆူမင်သည် ကျေနပ်သည့် မျက်နှာပေးဖြင့် ယူဟွန်းထံ ပြန်လာသည်။
“ပြီးသွားပြီ။”
“သူ့ကို ကိုယ်တိုင် မြင်ပြီးတော့ ဘယ်လို ထင်လဲ?”
“သူက မဆိုးဘူး။”
ဆောဆူမင်သည် ယူယောင်းမင်းကို နှိပ်စက်ရုံသက်သက် လုပ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သူမ၏ မျက်လုံးများနှင့် အာရုံခံစားမှုများသည် မည်သူ့ထက်မဆို တိကျသည်။
သူမ၏ တာဝန်မှာ ယူယောင်းမင်း၏ အရည်အချင်းကို အကဲဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ ဒါက ရလဒ်ဖြစ်သည်။
“သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကတော့ မဆိုးဘူး။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ထူးချွန်လွန်းတယ်လို့တော့ မဆိုနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့ တခြားအရာတစ်ခု ရှိတယ်။”
“ဘာလဲ။”
“သူ့မှာ အဲဒီအရာအတွက် အချက်အချာ (Knack) ရှိတယ်။”
ယူယောင်းမင်းကို သင်ပေးရင်း ဆောဆူမင် ခံစားမိသည်မှာ သူ့၏ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိသော တွေးခေါ်ပုံပင် ဖြစ်သည်။
“အချက်အချာလား?”
“ဆိုလိုတာက သူက လူမိုက်တစ်ယောက်လို မျက်စိစုံမှိတ်ပြီး လိုက်လုပ်နေတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အရာရာကို အလိုလို နားလည်သွားနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းမျိုးလည်း မရှိဘူး။ သူက အဲဒီအချိန်မှာ သူလုပ်နိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံးအရာကို ရှာဖွေဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားတယ်။ အဲဒါ သူ့ရဲ့ အချက်အချာပဲ။ ပြီးတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒါက လူတစ်ယောက်အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုလည်း ဖြစ်တယ်။”
သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် မဖြစ်နိုင်သည့် ဆောဆူမင်၏ လေ့ကျင့်ခန်းကို သူ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်ဆိုသည့် အချက်ကပင် ၎င်းကို သက်သေပြနေသည်။
ယူဟွန်းသည် နားလည်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
မွေးရာပါ အရည်အချင်း ရှိသည့် ကန်းဟယ်ရင်။
ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွန်းအားပေးသည့် ကွမ်ဂျီအာ။
နှင့် အရာရာကို အချက်အချာကျကျ လုပ်တတ်သည့် ယူယောင်းမင်း။
‘တစ်နည်းနည်းနဲ့ပဲ ထူးခြားတဲ့ စုဆောင်းသူတွေကို စုစည်းမိသွားတာပဲ။’
ဓားဧကရာဇ် (Sword Emperor)၊ ထာဝရပြန်လည်မွေးဖွားသူ (Infinite Regressor)၊ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ (Reincarnated Heavenly Demon)၊ အပိုဇာတ်ကောင် ပိုင်ဆိုင်သူ (Extra Possessor)။
သူ အတင်းအကျပ် စုစည်းဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် ဒီလောက် ဖြစ်လာဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခုဖြင့် ယူဟွန်းသည် သူ စိတ်ကူးထားသည့် ပြီးပြည့်စုံသော ပုံရိပ်ကို အတော်လေး အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ် သူ၏ ဖုန်း မြည်လာသည်။
ခေါ်ဆိုသူမှာ ချွဲဂျောင်မို ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဂျောင်မိုနင်။ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။”
[သတင်း ကြားပြီးပြီလား?]
“ဘာသတင်းလဲ။”
[ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သတင်းကွန်ရက်အရ အန်လီးရှ် (Unleashed) တွေက အလေးအနက် စတင်လှုပ်ရှားနေပြီ။]
ပြီးတော့ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
တုန်။
ယူဟွန်း၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။
“ဒါဆို ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်အကူအညီ လိုလို့ ဆက်သွယ်လာတာပေါ့?”
[ကျွန်တော်တို့က စကားပြောရုံသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားကို သေချာပေါက် ဆုလာဘ်ပေးမှာပါ။]
“ဒါဆိုရင်တော့ ဟုတ်ပြီ။”
သူတို့နှင့် တစ်ချိန်မဟုတ် တစ်ချိန်တော့ ရင်ဆိုင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ သူတို့က ပေးချေနေတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ယူဟွန်းသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာပင် လက်ခံလိုက်သည်။