Unleashed ဟာ ကိုရီးယားနိုင်ငံသားတွေကြားမှာ သိပ်ပြီး နာမည်မကြီးလှပါဘူး။
လမ်းသွားလမ်းလာတွေကို မေးကြည့်ရင်တောင် “အော်… အဲ့ဒီလူတွေက ဟိုအရင်က IS လိုမျိုးလား” လို့ ပြန်မေးမယ့်သူတောင် ရှာရခက်လောက်တဲ့အထိပါပဲ။
သူတို့က အဓိကအားဖြင့် အာဖရိကနဲ့ အရှေ့တောင်အာရှဘက်မှာပဲ လှုပ်ရှားကြပြီး ဥရောပဘက်ကို အသားပေးတာကြောင့် ဒါဟာ သဘာဝကျတဲ့ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုပါပဲ။
ပိုအရေးကြီးတာက ကိုရီးယားဟာ ကမ္ဘာမှာ လုံခြုံရေးကောင်းမွန်တဲ့ နိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုဖြစ်တာကြောင့် အကြမ်းဖက်မှုဖြစ်စဉ်တွေဆိုတာ แทบမရှိသလောက်ပါပဲ။
Scavengers လိုမျိုး စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ စုဆောင်းသူ (Collectors) တွေကြောင့် ပြဿနာအနည်းငယ် တက်တာမျိုးတော့ ရှိပေမဲ့ အဲ့ဒါတောင် ကမ္ဘာ့အဆင့်နဲ့ယှဉ်ရင် အောက်ခြေအဆင့်မှာပဲ ရှိတာပါ။ ဒါကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်စရာ အကြောင်းအရင်း မရှိပါဘူး။
ဒါကြောင့်များလား။
ဆိုးလ်မြို့က Blessing Scenery Palace Square မှာပေါ့။
လူတွေအလွန်များပြားတဲ့ အဲ့ဒီနေရာမှာ လူအုပ်ထဲ ရောနှောနေတဲ့ သံသယဖြစ်ဖွယ်လူတစ်ယောက်ကို ဘယ်သူကမှ သတိမထားမိကြပါဘူး။
“မိုက်မဲတဲ့ လူမိုက်တွေ။”
Unleashed နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ အကြမ်းဖက်သမား အဲလ်ဘတ်က ဒီနေရာမှာ ဘာတွေဖြစ်လာတော့မလဲဆိုတာ မသိဘဲ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်နေကြတဲ့ လူတွေကို ကြည့်ပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပါတယ်။
သူတို့က ဘယ်လောက်တောင် မိုက်မဲလိုက်သလဲ။ သေခြင်းတရားက သူတို့ဆီကို ချဉ်းကပ်လာနေတာကိုတောင် မသိကြရှာဘူး။
“ဒါကြောင့်လည်း ဒီလိုနိမ့်ကျတဲ့ သတ္တဝါတွေက ဘာမှအသုံးမဝင်တာ။”
အဲလ်ဘတ်ကတော့ သူ့ကိုယ်သူ ရွေးချယ်ခံရသူလို့ သတ်မှတ်ထားပါတယ်။
သူ့မှာ သူလုပ်ချင်တာမှန်သမျှ လုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ လောကကြီးကတော့ သူ့လို စုဆောင်းသူတွေကို အန္တရာယ်ရှိတယ်လို့ သတ်မှတ်ပြီး ဖိနှိပ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်။
ပြီးတော့ အဲ့ဒီလိုဖိနှိပ်နေရင်းနဲ့ပဲ စုဆောင်းသူတွေကို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေရှိတဲ့ နေရာတွေကို စေလွှတ်နေပြန်တယ်။
ဘယ်လောက်တောင် အတ္တကြီးလိုက်သလဲ။
“ငါတို့က လူသားမျိုးဆက်သစ်တွေပဲ။ လမ်းပေါ်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ဒီလိုနိမ့်ကျတဲ့ သတ္တဝါတွေနဲ့ ငါတို့က မတူဘူး။ ငါတို့ စုဆောင်းသူတွေက ကောင်းကောင်းဆက်ဆံခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်။ မဟုတ်သေးဘူး၊ အဲ့ဒါနဲ့တင် မလုံလောက်ဘူး။ ငါတို့က ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးပြီး လူတိုင်းကို ငါတို့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ခိုင်းရမယ်။”
ဒါပေမဲ့ ဒီမိုက်မဲတဲ့ကောင်တွေက သူ့ကို ချီးကျူးမယ့်အစား အရူးတစ်ယောက်လိုပဲ သဘောထားကြတယ်။
အဲလ်ဘတ်တစ်ယောက် ဒေါသထွက်ပြီး လောကကြီးအပေါ် အငြိုးအတေးတွေ ထားမိပါတယ်။
သူ့စွမ်းရည်ကို အသိအမှတ်မပြုဘဲ သူ့မှာ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ပြဿနာရှိတယ်ဆိုပြီး ချက်ချင်း ထုတ်ပစ်လိုက်တဲ့ ဥရောပသမဂ္ဂ (European Association) က ကောင်တွေ။
သူ့ရှေ့မှာ သူ့စွမ်းအားကို မြင်နေရလျက်နဲ့ သူ့ကို လုံးဝ လေးစားမှုမရှိတဲ့ လူတွေ။
စုဆောင်းသူတွေရဲ့ သာလွန်မှုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းက ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ရာရောက်တယ်လို့ အော်ဟစ်ဆန္ဒပြနေတဲ့ မိုက်မဲသူတွေ။
‘အားလုံး သေလိုက်ကြစမ်း။’
အဲလ်ဘတ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက မှေးမှိန်စွာ တောက်ပလာပါတယ်။ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို ဖန်တီးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။
သူ့ရဲ့တာဝန်က လူအုပ်ကြားထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး သူ့စွမ်းအားကို သုံးကာ ပရမ်းပတာဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ပါပဲ။ ဒီအချိန်အခါကို စောင့်မျှော်ပြီး သည်းခံလာခဲ့တဲ့ အဲလ်ဘတ်ဟာ အဲ့ဒီအရာကို လက်ကမ်းကြိုဆိုဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။
တကယ်လို့ အစိုးရလက်အောက်ခံ စုဆောင်းသူတွေ ဒါမှမဟုတ် အသင်းအဖွဲ့ (Association) က အထူးတပ်ဖွဲ့တွေက သတင်းပေးချက်အရ တုံ့ပြန်လာရင်တောင်ပေါ့။
ဒါပေမဲ့ အဲလ်ဘတ်က သူတို့ကို အကုန်လုံး နှိမ်နင်းနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက်ရှိနေပါတယ်။ ဒီအချိန်ထိ သူဖိနှိပ်ထားခဲ့တဲ့ ဒေါသတွေက သူတို့ထက် ဘယ်တော့မှ နိမ့်ကျမှာ မဟုတ်ဘူး။
‘ပိုပြီးတော့လည်း၊ ဒီတစ်ခါ Exodus တယ်လာs တွေနဲ့ စာချုပ်ချုပ်လိုက်လို့ အမှတ်တွေ အများကြီး ရထားတာ။’
Unleashed နဲ့ Exodus တို့ရဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့မှု။
Exodus တယ်လာs တွေက Unleashed စုဆောင်းသူတွေ ပိုပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရမ်းကားနိုင်ဖို့ ထောက်ပံ့ပေးတယ်။
ဒါက လိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ အဲလ်ဘတ်ကတော့ သူတော်ကောင်းဖြစ်လို့ပဲ လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားနေဆဲပါ။
တယ်လာs တွေကလည်း သူ့ကို သဘောကျပါတယ်။
အဲလ်ဘတ်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာနဲ့ပဲ စတင်လှုပ်ရှားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
‘အရင်ဆုံး၊ ဟိုဘက်က မိသားစုကနေ စရမယ်။’
သူက ကလေးကိုခေါ်ပြီး ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ အဲ့ဒီလင်မယားကို သဘောမကျပါဘူး။
သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ်ရင် ကောင်းမလဲ။ မိဘတွေရှေ့မှာ ကလေးကို အရင်သတ်ပစ်ရမလား။ ဒါမှမဟုတ် ကလေးရှေ့မှာ မိဘတွေကို အရင်သတ်ပစ်ရမလား။
အဲလ်ဘတ်က လျှာနဲ့ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်တဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ။
ဖတ်ခနဲ။
လက်တစ်ဖက်က သူ့ပခုံးပေါ်ကို ရောက်လာပါတယ်။
“ဟင်။ ဘာလဲ။”
“အဲလ်ဘတ် ဒူပရီး။”
“…? မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ငါ့နာမည်ကို ဘယ်လိုသိတာလဲ…?”
ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်က သူ့နာမည်ကို ခေါ်လိုက်တဲ့အခါ အဲလ်ဘတ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။ သူက လာမယ့်ဘေးဒုက္ခကိုပဲ အာရုံစိုက်နေတာကြောင့် သူ့ရဲ့ အထောက်အထား ပေါက်ကြားသွားတာကိုတောင် ထူးဆန်းတယ်လို့ မတွေးမိတော့ပါဘူး။
“မင်းက Unleashed က အကြမ်းဖက်သမား မဟုတ်လား။ နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီး ဒီလိုလုပ်လို့ မရဘူးလေ။”
“…!”
အဲလ်ဘတ်ကမှ သူတို့အချင်းချင်းမဟုတ်ဘဲ ရန်သူမှန်း သိလိုက်ရပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ နောက်ကျသွားပါပြီ။
“အူး!”
ယူဟွန်းရဲ့ လက်က သူ့ပခုံးပေါ်မှာ ရှိနေပါတယ်။
သူ့ဆီကို သက်ရောက်လာတဲ့ ကြီးမားတဲ့ အားကို သူ မခုခံနိုင်ခဲ့ပါဘူး။
“အား!”
“ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲဟ!”
လမ်းသွားလမ်းလာတွေ အကုန်လုံး လန့်သွားကြပေမဲ့ ခဏအကြာမှာပဲ အသင်းအဖွဲ့ (Association) ရဲ့ အထူးတပ်ဖွဲ့တွေ ပေါ်လာပြီး အဲလ်ဘတ်ကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်ပါတယ်။
‘ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။’
အဲလ်ဘတ်က အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ အထောက်အထားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ပေါက်ကြားသွားတာလဲ။ ပြီးတော့ အသင်းအဖွဲ့က ကောင်တွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာမှာ သူရှိနေမှန်း သိသွားတာလဲ။
သတင်းပေးလိုက်တဲ့သူ ရှိလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် သစ္စာဖောက်များ ရှိနေတာလား။
အဲလ်ဘတ်ရဲ့ ဦးနှောက်က အလုပ်ရှုပ်နေပေမဲ့ ရုပ်ပိုင်းအရတော့ သူ မခုခံနိုင်ပါဘူး။
‘ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က၊ လှုပ်လို့ မရတော့ဘူး…!’
ယူဟွန်းနဲ့ မျက်လုံးချင်းဆုံပြီး သူ့စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရတဲ့ အချိန်ကစပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လေတိုက်ရင် လှုပ်ရှားနေတဲ့ ဝါးပင်လိုပဲ တုန်ရီနေပါတယ်။
သူ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒနဲ့မဆိုင်ဘဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အလိုအလျောက် အရှုံးပေးလိုက်ရတာပါ။ ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်ရသလဲဆိုတာကို သူ နားမလည်နိုင်ပေမဲ့ အသင်းအဖွဲ့က စုဆောင်းသူတွေဆွဲခေါ်သွားတဲ့အချိန်မှာပဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အားအင်တွေ ကုန်ခမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
‘ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက ဒီခေတ်ရဲ့ ကြီးကျားတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်ရမှာမဟုတ်လား။’
သူက တိုက်ပွဲတောင် ကောင်းကောင်း မဆင်နွှဲလိုက်ရဘဲ ပခုံးကို အသာလေး ကိုင်လိုက်ရုံနဲ့တင် အထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရတယ်။
ထိန်းချုပ်ခံပြီး အခေါ်ခံရတဲ့တိုင်အောင် သူ အဲ့ဒီအခြေအနေကို လက်မခံနိုင်ဘဲ မေးခွန်းတွေ ထုတ်နေမိပါတယ်။
“ကဲ၊ တစ်ယောက်တော့ ထပ်ပြီး ရှင်းလိုက်ပြီ။”
[ရှင်က တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ။]
ဘက်ရယွန်က ယူဟွန်းရဲ့ အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းလိုက်နိုင်မှုကို ချီးကျူးလိုက်ပါတယ်။ သူက လူအုပ်ကြားမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ အကြမ်းဖက်သမားတွေကို ရှာတွေ့ပြီး အသာအယာ ဖိအားပေးလိုက်သလိုပဲ မြင်ရပေမဲ့ ရက်စက်တဲ့ အကြမ်းဖက်သမားတစ်ယောက်ကို သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါသက်သက်နဲ့ နှိမ်နင်းဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ယူဟွန်းကတော့ အသက်ရှူရသလိုမျိုး သဘာဝကျကျ လုပ်ဆောင်သွားခဲ့တာပါ။ သူက သူတို့ပခုံးပေါ် လက်တင်ပြီး မျက်လုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် သူတို့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ကြီးမားတဲ့ ဖိအားနဲ့ ချေမှုန်းလိုက်ပါတယ်။
အဲ့ဒီလို အထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရတဲ့သူတွေအတွက်တော့ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ အားအင်တွေ အကုန်လုံး ဆုံးရှုံးသွားရတဲ့ အတွေ့အကြုံမျိုးပါပဲ။
အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်ရှိသွားသူတွေက သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါသက်သက်နဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်ဆိုတာက မုသားစကား မဟုတ်ပါဘူး။
“မစ္စတာ ကန်းယူဟွန်း တယ်လာ။ ကူညီပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
အခြေအနေကို ရှင်းလင်းလိုက်တဲ့ အသင်းအဖွဲ့ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က ယူဟွန်းကို ဦးညွှတ်လိုက်ပါတယ်။
ယူဟွန်းက Unleashed ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို လိုက်တဲ့ ထရက်ကာ (Tracker) အဖြစ် ခုမှ ဝင်ရောက်လာတာ ဖြစ်ပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ Blessing Scenery Palace Square မှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ အကြမ်းဖက်သမား ၁၀ ယောက်ကျော်ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ဝန်ထမ်းက ယူဟွန်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အံ့အားသင့်နေသလိုပဲ သိချင်စိတ်လည်း ဖြစ်နေပါတယ်။
နိုင်ငံသားတွေကတော့ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ဒီလိုအဖြစ်အပျက်တွေကို အသေးအဖွဲကိစ္စတွေလို့ပဲ ထင်ပြီး လျစ်လျူရှုထားကြပါတယ်။
‘မဟုတ်ဘူး၊ လူတွေအများကြီးကြားထဲမှာ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်တာလဲ။ ပြီးတော့ ဘေးကလူတွေကလည်း ဘာမှ မသံသယဖြစ်ကြဘူး။’
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ထိတ်လန့်မှုတွေအတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ စာအုပ်တွေက စက္ကူစုတ်တွေ ဖြစ်သွားပါပြီ။
ဒါ့အပြင် ဒီနေရာမှာ စူးစမ်းတတ်တဲ့ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်ရင်တောင် သံသယဖြစ်စရာလူ ရှာဖို့ ခက်ခဲပေမဲ့ ယူဟွန်းကတော့ သူတို့အားလုံးကို ဖမ်းဆီးနေတာပါ။
အဲ့ဒါက ကောလာဟလတွေမှာ ပြောနေကြတဲ့ တယ်လာ တစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးကြောင့်လား။ ထူးဆန်းတဲ့သူတွေကိုပဲ မြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားလား။
စုဆောင်းသူတွေက အဆင့်မြင့်သွားတဲ့အခါ သာမန်လူတွေ မမြင်နိုင်တဲ့အရာတွေကို မြင်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ စကားက တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
“တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အလုပ်ကို အရမ်း လွယ်ကူသွားစေတယ်။”
“စကားမစပ်ပါဘူးဗျာ။ ကျွန်တော် သူတို့ကို ဖမ်းမိလိုက်ပေမဲ့ ကျန်တဲ့သူတချို့တော့ ကျန်နေသေးပုံရတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို သတိထားမိသွားပြီးနောက်မှာ ဟိုတစ်စဒီတစ်စနဲ့ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်။”
ယူဟွန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက စိတ်အေးလက်အေးမရှိဘဲ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြတဲ့ စာအုပ်အချို့ကို ဖမ်းမိလိုက်ပါတယ်။
“အော်၊ ဒါဆိုရင် ကျန်တဲ့သူတွေကိုလည်း မြန်မြန်ဖမ်းရမှာပေါ့…”
“အဲဒါအတွက်တော့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။”
“ဟင်။”
“ကျွန်တော်တို့လူတွေက လှုပ်ရှားပြီးသွားပါပြီ။”
အသင်းအဖွဲ့ဝန်ထမ်းက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲလို့ မမေးခင်မှာပဲ သူက အဲ့ဒီလို ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဖလက်ခ်!
နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးမှာတောင် ထင်ထင်ရှားရှား မြင်နိုင်တဲ့ တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုက အဝေးတစ်နေရာမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပါတယ်။
“ဟင်။ အဲ့ဒါ ဘာလဲ။”
“မီးရှူးမီးပန်းတွေများ ဖောက်နေတာလား။”
ဖြတ်သွားဖြတ်လာလူတိုင်း လှည့်ကြည့်မိသွားလောက်တဲ့ ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပါ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကြည့်လိုက်တဲ့နေရာမှာတော့ ဘာမှမရှိပါဘူး။
သူတို့က ‘ငါများ မျက်စိမှားသွားတာလား’ လို့ တွေးနေတုန်းမှာပဲ သေးငယ်တဲ့ အလင်းတန်းတွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက်ပေါ်လာပါတယ်။
အဝေးကနေ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ဝန်ထမ်းက သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို တုန်ရီစွာနဲ့ လှုပ်ရှားလိုက်ပါတယ်။
“ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ…”
သူက ယူဟွန်းနဲ့အတူ ပါလာတဲ့ စုဆောင်းသူက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို နောက်ကျမှ သတိရသွားပါတယ်။
အဲ့ဒီ အဖြူရောင်-အပြာရောင် အလင်းတန်း။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်ရစ်ထားပြီး လျှပ်စီးလို အရှိန်နဲ့ ရွေ့လျားသွားတဲ့သူ။
“ဓါ၊ ဓားသမား (Swordmaster) များလား။”
ပြီးတော့ အဲ့ဒီနောက်မှာပဲ သူ့ရှေ့မှာ တောက်ပတဲ့အလင်းရောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲလက်သွားပြီး အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ပေါ်လာပါတယ်။
သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှာ လျှပ်စီးကြောင်းအပါးလေးတွေ ဝန်းရံထားပြီး အပြာရောင်-အဖြူရောင် ဆံပင်တွေရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပါ။ သူမက သတိလစ်နေတဲ့ လူလေးယောက်ကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်ပါတယ်။
အသင်းအဖွဲ့ဝန်ထမ်းက တံတွေးကို အသာမျိုချလိုက်ပါတယ်။
ဓားသမား ကန်းဟယ်ရင်။
သူမက သန်မာတယ်ဆိုတာကို အကြိမ်ကြိမ် ကြားဖူးပေမဲ့ သူမရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ကိုယ်တိုင်မြင်ဖူးတာက ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပါပဲ။
‘သူမကိုတောင် မမြင်လိုက်ရဘူး။’
ပိုဆိုးတာက သူ အဝေးကနေ အလင်းတန်းလေးခုကို မြင်လိုက်ရပြီး သတိပြန်ဝင်လာတဲ့အချိန်မှာပဲ သူမက သူ့ရှေ့မှာ ရောက်နေပါပြီ။
‘သူမက ဘယ်လောက်တောင် မြန်လိုက်တာလဲ။’
ဒီအချိန်မှာတော့ သူတကယ်ပဲ လျှပ်စီးအမြန်နှုန်းနဲ့ ရွေ့လျားသွားတာလားလို့ သူတွေးမိသွားပါတယ်။
သူ အဲ့ဒီလို တွေးနေတုန်းမှာပဲ ကန်းဟယ်ရင်က သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်က လျှပ်စီးတွေကို ဖျောက်လိုက်ပါတယ်။ သူမရဲ့ ဆံပင်တွေက ပြန်ပြီး အနက်ရောင်ပြောင်းသွားကာ ပူပြင်းနေတဲ့ စွမ်းအင်တွေကလည်း ငြိမ်သက်သွားပါတယ်။
“ကောင်းလိုက်တာ၊ မစ္စဟယ်ရင်။”
“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကျန်တဲ့သူတွေကရော။”
“မကြာခင် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။”
‘မကြာခင်လား။’
သူတို့စကားကို တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေတဲ့ ဝန်ထမ်းက နောက်ထပ် စုဆောင်းသူတစ်ယောက်လည်း သူတို့နဲ့အတူ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို နောက်ကျမှ သိလိုက်ရပါတယ်။
အဲ့ဒီနောက်မှာပဲ ကွမ်ဂျီအာက အဝေးတစ်နေရာကနေ သူမဖမ်းမိလာတဲ့ Unleashed အကြမ်းဖက်သမားတွေကို ဆွဲခေါ်လာပါတယ်။
သူမရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်တွေ စီးဆင်းနေတာကို ကြည့်ရင် သူမ ဖမ်းဆီးတဲ့အချိန်မှာ တိုက်ပွဲအနည်းငယ် ဖြစ်ခဲ့ပုံရပါတယ်။
ဂလု။
ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါတွေ လိမ်ခေါက်ပြီး သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ ပါးစပ်ထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားတာကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော် တံတွေးကို အသာမျိုချလိုက်ပါတယ်။
‘ဒါဆို သူမက ရူးသွပ်တဲ့ဝံပုလွေ (Mad Wolf) ပေါ့။’
သူမရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် သူမကို ဘာကြောင့် အဲ့ဒီလိုခေါ်ကြသလဲဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်သွားပါတယ်။
‘ဓားသမား ကန်းဟယ်ရင်။ ခန့်မှန်းအဆင့် ၈၀ ကျော်။ အဆင့်မြင့်နဲ့ နီးစပ်တယ်။ ရူးသွပ်တဲ့ဝံပုလွေ ကွမ်ဂျီအာ။ ခန့်မှန်းအဆင့် ၇၈ ကျော်။ ကန်းဟယ်ရင်ပြီးရင် နောက်ထပ် အဆင့်မြင့်စုဆောင်းသူ ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာအရှိဆုံးသူ။ ပြီးတော့ သူတို့အားလုံးကို စုဆောင်းပြီး လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ တယ်လာ ကန်းယူဟွန်း။’
သူ့ရဲ့ အဆင့်ကိုတော့ မသိပေမဲ့ သူက အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ထက် ပိုအားနည်းလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်မိပါဘူး။
‘ဒါက… White Flower ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုပဲ။’
ဆောဆူမင်နဲ့ ယူယောင်းမင်းတို့လည်း ရှိသေးပေမဲ့ သူတို့အကြောင်းကိုတော့ သိပ်မသိသေးတာကြောင့် ယူဟွန်းအပါအဝင် သူတို့သုံးယောက်ကိုပဲ မြင်လိုက်ရတာပါ။
ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး။
အဲ့ဒီသုံးယောက်တည်းနဲ့တင် မည်သည့်ကြီးမားတဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုမျိုးရဲ့ စွမ်းအားကိုမဆို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်သလို Clan တွေနဲ့တောင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါတယ်။
“ဒီမှာတော့ အကုန်လုံး ရှင်းသွားပြီထင်တယ်။”
“အာ၊ ဟုတ်ကဲ့! ကူညီပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!”
ဝန်ထမ်းက ယူဟွန်းကို ဦးညွှတ်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ပါတယ်။ ဒီနေ့သာ သူတို့မကူညီခဲ့ရင် Blessing Scenery Palace Square မှာ သွေးချောင်းစီးတော့မှာပါ။
ပြီးတော့ အသင်းအဖွဲ့ရဲ့ စုဆောင်းသူတွေကလည်း ရမ်းကားနေတဲ့ Unleashed စုဆောင်းသူတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အသက်ကို ပေါင်ထားရမယ့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရခဲ့ဘဲ အခြေအနေက လူအများ မသိလိုက်ခင်မှာပဲ ဖြေရှင်းပြီးသွားခဲ့ပါတယ်။
‘ဒါက ဖြစ်နိုင်လို့လား။’
ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပြီမို့လို့ ဖြစ်နိုင်မှာပေါ့။
ဝန်ထမ်းက မျက်လုံးဖွင့်လျက်နဲ့ အိပ်မက်မက်နေသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ဖုန်းဝင်လာပါတယ်။
Unleashed အကြွင်းအကျန်တွေ လှုပ်ရှားနေတာကို ခန့်မှန်းထားတဲ့ နောက်ထပ်နေရာတစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲ့ဒီနေရာကနေ ပို့လာတဲ့ သတင်းစကားပါ။
“…ဟုတ်ကဲ့။ အော်၊ ဟိုဘက်မှာလည်း ပြီးသွားပြီလား။ ဟုတ်ကဲ့။ အကူအညီနည်းနည်း ရလိုက်တယ်။ ဟုတ်လား။ ဝေါ်ကာ (Walker) ဟုတ်လား။”
ဝေါ်ကာဆိုတဲ့ စကားလုံးက ယူဟွန်းရဲ့ နားထဲကို ဝင်လာပါတယ်။ တကယ်တော့ သူက ဝန်ထမ်း ဖုန်းကိုင်လိုက်တဲ့အချိန်ကစပြီး သူ့ရဲ့ ထက်မြက်တဲ့ အကြားအာရုံနဲ့ စကားပြောသံတွေကို နားထောင်နေခဲ့တာပါ။
‘ဝေါ်ကာ။’
ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ, ဟိုဘက်နေရာက အကြမ်းဖက်မှုကလည်း မစတင်ခင်မှာပဲ နှိမ်နင်းခံလိုက်ရပါတယ်။
ပြီးတော့ အဲ့ဒါက အသင်းအဖွဲ့ရဲ့ စွမ်းအားကြောင့်တင် မဟုတ်ဘဲ ဝေါ်ကာလို့ခေါ်တဲ့ စုဆောင်းသူအဖွဲ့ရဲ့ အကူအညီကြောင့်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။
‘ဇာတ်လမ်းတွေကိုပဲ စုဆောင်းနေတဲ့ စုဆောင်းသူတွေနဲ့ မတူဘဲ သူတို့က အနာဂတ်ဆီကို ရှေ့ဆက်သွားချင်တဲ့ ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ လူတွေပေါ့။’
သင်က စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ နိုးထလာပြီး အဲ့ဒီစွမ်းအားကို ရရှိထားတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါနဲ့ မှန်ကန်တဲ့အရာတစ်ခုခုကို လုပ်သင့်ပါတယ်။
အဲ့ဒါက ဝေါ်ကာတွေရဲ့ လုပ်ရပ်အပေါ် သူတို့ရဲ့ ခံယူချက်ပါပဲ။
ယူဟွန်းက သူတို့ကို အရမ်းသဘောကျပါတယ်။
ပြီးတော့ အဲ့ဒီဝေါ်ကာတွေကို ထောက်ပံ့ပေးနေတဲ့ တယ်လာs တွေက ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း (ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း) က မဟုတ်ပါဘူး။
ဟာသအဖွဲ့ (ဟာသအဖွဲ့)။
သူတို့က Hybrid System ကို Cheonche Jusikhoesa နဲ့ Exodus တို့နဲ့အတူ သုံးပိုင်းခွဲထားတဲ့ တယ်လာs အဖွဲ့တွေထဲက တစ်ခုပါ။
Mixed System ထဲမှာ သူတို့ရဲ့ ရပ်တည်ချက်က Exodus နဲ့ ဆင်တူပေမဲ့ သူတို့အပေါ် အကဲဖြတ်မှုကတော့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပါပဲ။
Exodus က အောက်ခြေလူတန်းစားတွေအတွက် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခကို လိုချင်ရင် ဟာသအဖွဲ့ကတော့ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် သန့်စင်တဲ့ ရယ်မောခြင်းကို လိုချင်ပါတယ်။
‘ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက သူတို့ကို ကောင်းတဲ့မျက်စိနဲ့ ကြည့်လို့ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာတော့ မဟုတ်ဘူး။’
ဒီပျော်ရွှင်မှုက ကောင်းတာ ဒါမှမဟုတ် မှန်ကန်တာလို့ ပြောလို့မရပါဘူး။
ပိုဆိုးတာက သန့်စင်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုဆိုတာ တခြားအရာတွေထက် ပိုပြီး ရက်စက်နိုင်ပါတယ်။
ဘဝဆိုတာ အဝေးကကြည့်ရင် ဟာသတစ်ခု၊ အနီးကပ်ကြည့်ရင်တော့ ဝမ်းနည်းစရာ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုပါ။
အဲ့ဒါက တူညီတဲ့အရာတစ်ခုကို ရှုထောင့်ပေါ်မူတည်ပြီး ကွဲပြားစွာ မြင်နိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာဖြစ်ပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာတော့ ဟာသနဲ့ ဝမ်းနည်းစရာဆိုတာ အနှစ်သာရအားဖြင့် ဆင်တူတယ်လို့လည်း ဆိုလိုပါတယ်။
ပြီးတော့ ဟာသကိုပဲ လိုချင်တဲ့ ဟာသအဖွဲ့ဟာ Exodus နဲ့ မတူတဲ့ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ ရူးသွပ်နေတဲ့ လူစုတစ်စုပါ။
သူတို့က ကျွန်တော် ရင်းနှီးချင်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ပါဘူး။
‘ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလာပြီ။ ကမ္ဘာကြီးကို ဖြိုလှဲချင်တဲ့ Unleashed ကို Exodus က ထောက်ပံ့ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ကာကွယ်ပေးပြီး တိုးတက်အောင်လုပ်ချင်တဲ့ ဝေါ်ကာတွေကို ဟာသအဖွဲ့က ထောက်ပံ့နေတာပဲ။’
[သုံးပွင့်ဆိုင် တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာသလိုပဲ။ ဒါက ပိုရှုပ်ထွေးသွားစေမလား။]
‘Exodus ကို ဦးစားပေးပြီး တားဆီးရမယ့် ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ ပိုကောင်းနိုင်ပါတယ်။’
ဒီလိုမျိုး အပြောင်းအလဲသစ်တွေကို ကျွန်တော် ကြိုဆိုပါတယ်။ ဟာသအဖွဲ့က ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေလေ Exodus က အဲ့ဒီလောက်ထိ ရမ်းကားနိုင်မှာ မဟုတ်လေပါပဲ။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒီအဖွဲ့နှစ်ခုက ရေနဲ့ဆီလိုမျိုး တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ရောနှောဖို့ ခက်ခဲတဲ့သူတွေပါ။
Exodus ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ဟာသအဖွဲ့ထက် ပိုကောင်းတဲ့သူ မရှိပါဘူး။
“စကားမစပ်၊ မစ္စတာ ယူဟွန်း။”
ယူဟွန်းက အနာဂတ် ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုတွေကို စဉ်းစားနေတဲ့အချိန်မှာပဲ ဘေးနားက ကန်းဟယ်ရင်က သူ့ခါးကို အသာလေး ပုတ်လိုက်ပါတယ်။
“ဘာလဲ။”
“ကြည့်ဦး။ ဟိုလူကို သိလား။”
“ဘယ်သူလဲ။”
ကန်းဟယ်ရင် လက်ညှိုးထိုးပြတဲ့နေရာကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ယူဟွန်းက ဘာကြောင့် သူမ အဲ့ဒီလိုပြောလိုက်တာလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပါတယ်။
အရပ်အလွန်မြင့်ပြီး အနက်ရောင်ဦးထုပ်နဲ့ အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ တယ်လာ တစ်ယောက်က ကွမ်ဂျီအာရဲ့ ရှေ့မှာ ဒူးထောက်နေပါတယ်။
သူက သူမကို ချီးကျူးစကားတွေ အမျိုးမျိုး ပြောနေပါတယ်။
“အို၊ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးခင်ဗျာ။ ကျွန်တော့်မျက်စိတွေကိုတောင် အလင်းပျောက်သွားစေလောက်တဲ့ အလှတရားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ။ အို၊ ကျွန်တော့်မှာ မျက်လုံးမရှိသလို ဖြစ်နေပေမဲ့ အတွင်းထဲမှာတော့ စစ်မှန်တဲ့ မျက်လုံးတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာမို့ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော့်နှလုံးသားက ခင်ဗျားအတွက်နဲ့ပဲ အရင်ကထက် ပိုပြီးတော့တောင် ခုန်ပေါက်နေပါပြီ။”
ဒါက ဘာလဲ။
သူ ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ။
ယူဟွန်းက ထိုလူကို မယုံကြည်နိုင်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ထို တယ်လာ ၏ လုပ်ရပ်များက ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။
“ကျွန်မနဲ့အတူ ဘယ်နေရာလေးကိုများ သွားပြီး လက်ဖက်ရည်လေး ဘာလေး သောက်ကြမလားဗျာ။ ခင်ဗျားလိုမျိုး ခွန်အားကြီးမားတဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ လိုက်ဖက်မယ့် နေရာကောင်းလေးတစ်ခုကို ကျွန်တော် သိထားပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး ဆုံတွေ့ရတာက ကံကြမ္မာပဲ၊ ခဏလောက် အချိန်ပေးနိုင်မလား။”
“ဖယ်စမ်း။”
“အူး…။”
ကွမ်ဂျီအာ၏ ပြတ်သားသည့် စကားကြောင့် ထို တယ်လာ က ရင်ဘတ်ကို ဖိကိုင်ကာ ယိုင်နဲ့သွားသည်။
ကွမ်ဂျီအာက နောက်ကို လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ယူဟွန်းရှိရာသို့ လျှောက်လာပြီး သူ့ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။
သူမက ယူဟွန်း၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီအရူး တယ်လာ က ဘာဖြစ်နေတာလဲ။”
“မစ္စဂျီအာ၊ သူ့ကို မသိဘူးလား။”
“ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။”
“ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲလို့ မေးနေတာ။”
“မင်းတို့ချင်း သိကျွမ်းတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“မဟုတ်ဘူးလေ။”
“…?”
“…?”
ဘာလဲ။
နှစ်ယောက်သား အံ့အားသင့်နေကြစဉ်မှာပင် ထို တယ်လာ က ထိတ်လန့်မှုမှ ပြန်လည်သက်သာလာပြီး ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်သည်။
သူက ယူဟွန်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြရင်း ဖော်ရွေသည့်ဟန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။
ယူဟွန်းက သူ့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်၊
အလွန်အမင်း ခေါင်းကိုက်စရာကောင်းသည့် လူတစ်ယောက်နှင့် တွေ့လိုက်ရပြီဆိုသည့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ခံစားချက်မျိုးကို ရလိုက်တော့သည်။