“ဟင်။ ဒါက ဘာလို့ ဒီမှာ အတွေးကမ္ဘာ ဖြစ်နေရတာလဲ…”
လမ်းကြားလေးတစ်ခုထဲက အဝင်ဝအသေးစားလေးရှိတဲ့ အတွေးကမ္ဘာ တစ်ခု။
အဲဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ယူယောင်းမင်း မှာတော့ မဖြစ်သင့်တဲ့အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသလိုမျိုး ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
ယူယွန်းလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။
‘ဒီနေရာမှာ အတွေးကမ္ဘာ တစ်ခုတဲ့လား။’
ဒါက မကြာသေးခင်ကမှ အသစ်ဖြစ်လာတာလား။ ဒါမှမဟုတ် အရင်ကတည်းက ရှိနေခဲ့တာလား။
သူ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုကတော့ အရင်ကိစ္စဘက်ကို ပိုပြီး ယိမ်းနေသည်။
သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် အတွေးကမ္ဘာ က ဒီနေရာမှာ ကြာမြင့်စွာ ရှိနေခဲ့မည်ဆိုပါက ယခုအချိန်တွင် တိုက်စားခံရပြီး ပျက်စီးနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။
မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ဖန်တမ်တုန်ခါမှု (Second Phantasm Shock) ပြီးနောက်တွင် အစိုးရအနေဖြင့် အတွေးကမ္ဘာ များ၏ အရေအတွက်နှင့် တည်နေရာကို အတိအကျ သိရှိနိုင်ရန်အတွက် မည်သူမှမသိသော အတွေးကမ္ဘာ များကို ရှာဖွေရာတွင် အထူးအလေးထား လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။
လမ်းကြားက ဘယ်လောက်ပဲ လူသူကင်းမဲ့နေပါစေ၊ အသင်းအဖွဲ့ (Association) နှင့် နီးကပ်သော အဆောက်အအုံများကြားတွင် အတွေးကမ္ဘာ တစ်ခုကို လုံခြုံရေးအစောင့်အရှောက်မပါဘဲ ထားခဲ့လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
“ဟျောင်း။ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ အသင်းကို အရင်သွားသတင်းပို့လိုက်ရမလား။”
“ခဏစောင့်ဦး။”
ယူယွန်းက ယူယောင်းမင်း ၏စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် အားစိုက်လိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ညာဘက်မျက်လုံးက ခဏတာ အနီရောင်ပြောင်းသွားပြီး တခြားသူတွေ မမြင်နိုင်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
ဒွန်ခွီဇုတ် အတွေးကမ္ဘာ ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူ့ရဲ့စွမ်းအားက အရင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။
ကျေးဇူးကြောင့်ပင် သူသည် မျက်နှာဖုံးမပါဘဲ လပ်ပလေ့စ်၏မာရ်နတ် (Laplace’s Demon) အပိုင်းအစများကို ပိုမိုလွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။
[အတွေးကမ္ဘာ ‘သစ္စာဖောက်ခံရသူ၏ အိပ်မက်ဆိုး’]
‘သစ္စာဖောက်ခံရသူ၏ အိပ်မက်ဆိုး ဟုတ်လား။’
ပထမဆုံး ခေါင်းထဲပေါ်လာသည်မှာ အတွေးကမ္ဘာ ၏နာမည်ပင်ဖြစ်သည်။
နာမည်အရဆိုလျှင်တော့ အရေးကြီးသည့်အရာတစ်ခုလို ထင်ရသော်လည်း ယူယွန်းကတော့ အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်ချက်မချခဲ့ပေ။
သူ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုက သူ့ရှေ့မှ အတွေးကမ္ဘာ သည် ထူးဆန်းနေသော်လည်း အန္တရာယ်ရှိသည့်အရာတော့ မဟုတ်ကြောင်း ပြောပြနေသည်။
ယူယွန်းသည် သူ့ညာဘက်မျက်လုံးတွင် အားပိုစိုက်လိုက်သည်။ အညိုရောင်မျက်ဆံအိမ်က အနီရောင်အဖြစ် လုံးဝပြောင်းသွားပြီး အချက်အလက်အသစ်များ ပေါ်လာသည်။
[ဤ အတွေးကမ္ဘာ အတွက် ဝင်ရောက်ရန် သတ်မှတ်ချက်မရှိပါ။]
[ဤ အတွေးကမ္ဘာ ၏ အခက်အခဲအဆင့်မှာ အလွန်နိမ့်ကျသည်။]
[၎င်းကို ဖန်တီးခဲ့သည်မှာ တစ်ရက်ပင် မပြည့်သေးပါ။]
‘ဘာတဲ့။’
ယူယွန်းသည် အတွေးကမ္ဘာ ၏ ထူးခြားမှုကြောင့် ပို၍ စူးစမ်းချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။
‘အခက်အခဲအဆင့်က အလွန်နိမ့်ကျပေမယ့် ဝင်ရောက်ဖို့ သတ်မှတ်ချက်လည်း မရှိဘူးပေါ့။’
ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် အခက်အခဲအဆင့် နိမ့်ကျပြီး လွယ်ကူသော အတွေးကမ္ဘာ များတွင် ဇာတ်လမ်း၏ အရည်အသွေးနှင့် အဆင့်အတန်းက နိမ့်ကျလေ့ရှိသဖြင့် ဇာတ်လမ်းအမြောက်အမြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အလယ်အလတ် သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူများ ဝင်ရောက်နိုင်လေ့မရှိပေ။
အကြောင်းမှာ အတွေးကမ္ဘာ ကိုယ်တိုင်က စုဆောင်းသူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထိန်းကျောင်းနိုင်စွမ်းမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် အတွေးကမ္ဘာ တိုင်းတွင် အနည်းဆုံးနှင့် အများဆုံး ကန့်သတ်ချက်များ ရှိကြသော်လည်း…
‘အလွန်နိမ့်ကျပြီး ကန့်သတ်ချက်လည်း မရှိဘူး။ ဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။’
ပြီးတော့ ဖန်တီးခဲ့တာလည်း ကြာသေးတာမဟုတ်။
ယူယွန်းသည် ရုတ်တရက်ပင် အတွေးကမ္ဘာ ကို စစ်ဆေးကြည့်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ မသိလိုက်ဘဲ အတွေးကမ္ဘာ ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားမိပြီး သတိပြန်ဝင်လာမှသာ ခြေလှမ်းကို ရပ်လိုက်နိုင်တော့သည်။
“ဟျောင်း။ အဆင်ပြေရဲ့လား။”
“…အင်း။ အင်း။ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။”
ယူယွန်းက ယူယောင်းမင်း ကို ထိုသို့ဖြေလိုက်ရင်း ခဏက သူ့ရဲ့အပြုအမူကို ပြန်တွေးကြည့်သည်။
‘ငါ ဘာမှမသိလိုက်ဘဲ ဒီကမ္ဘာထဲက အရာတစ်ခုခုဆီ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရတာပဲ။ အကြောင်းရင်းကတော့… ငါ ခန့်မှန်းမိပါတယ်။’
ရွှေရောင်အလင်းတန်း။
ယူယွန်းသည် ထိုအချက်ကို အမှတ်ရလိုက်ပြီး အတွေးကမ္ဘာ မှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှင့် ပတ်သက်မှုရှိနေကြောင်း၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအရာဆီသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရကြောင်း ဝန်ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ထောင်ချောက်တစ်ခုခု သို့မဟုတ် အခြားအရာမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပေ။
လပ်ပလေ့စ်၏အပိုင်းအစများကပင် အတွေးကမ္ဘာ သည် အန္တရာယ်မရှိကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေသည်။
‘ဒါဆိုရင်တော့…’
ယူယွန်းသည် ယူယောင်းမင်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ယူယောင်းမင်း။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဟျောင်း။”
“ဝင်ကြရအောင်။”
“ဗျာ။”
“စကားများမနေနဲ့၊ ငါ့နောက်ကပဲ လိုက်ခဲ့။”
“အဲ၊ အဲ။”
ယူယွန်းသည် ယူယောင်းမင်း ကို ဆွဲခေါ်ကာ အတွေးကမ္ဘာ ထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်စုံတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်တွင် သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းက လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။
မှောင်မိုက်ပြီး စိုစွတ်သော လမ်းကြားလေး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကုမ္ပဏီရုံးခန်းတစ်ခုနှင့်တူသော နေရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“မင်းအလုပ်ကို သေချာမလုပ်နိုင်ဘူးလား။ ဒီလိုပဲ ဆက်လုပ်နေဦးမယ်ဆိုရင် ဒီကုမ္ပဏီကနေ ထွက်သွားလိုက်တော့။”
“တောင်းပန်ပါတယ်။ တောင်းပန်ပါတယ်။”
ပြီးတော့ ပြင်းထန်သော ဆူပူကြိမ်းမောင်းသံ။
အဝတ်အစား အိုဟောင်းစုတ်ပြတ်နေသော သူတောင်းစားတစ်ယောက်သည် ဆံပင်တစ်ဝက် ကျွတ်ထွက်နေသော သူဌေးရှေ့တွင် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ငုံ့ချနေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝန်ထမ်းများက သူ့ကိုကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ရယ်မောနေကြသည်။
“…ဟျောင်း။ ဒါက အတွေးကမ္ဘာ ဟုတ်တယ်မလား။”
“အင်း။ ဖြစ်နိုင်တယ်။”
ယူယွန်းနှင့် ယူယောင်းမင်း တို့သည် အပြင်လောကတွင်သာ မြင်တွေ့နိုင်မည့် မြင်ကွင်းမျိုးကို အတွေးကမ္ဘာ အတွင်း၌ မြင်လိုက်ရသောကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဒါက လက်တွေ့လောကတွင် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သည့်အရာဖြစ်သည်။
စိတ်ကမ္ဘာ (Mental Realm) ဆိုသည်မှာ ရောထွေးနေသော ကမ္ဘာ၏စွမ်းအားဖြင့် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ဆောင်ပေးသည့် ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ အခက်အခဲအဆင့်နိမ့်သော စိတ်ကမ္ဘာဖြစ်သည့်တိုင် အနည်းဆုံး စံနှုန်းတစ်ခုတော့ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။
အန်ဘာတောင်တန်းများရှိ ကိုဘော့တွင်းကဲ့သို့ပေါ့။
ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။
သစ္စာဖောက်ခံရသူ၏ အိပ်မက်ဆိုးဆိုတဲ့နာမည်က ချဲ့ကားပြောထားတာလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီလောက်ထိ ဆိုးဝါးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။
အကယ်၍သာ ကျွန်တော်က အရှိကိုအရှိအတိုင်း နာမည်ပေးရမည်ဆိုပါက ဝန်ထမ်းကင်မ်၏ စိတ်ဒဏ်ရာ (Trauma) ဟု ခေါ်ခြင်းက ပို၍သင့်တော်မည်မဟုတ်လော။
ယူယွန်း၏ ကျဉ်းမြောင်းသော မျက်လုံးများက ခေါင်းငုံ့ထားဆဲဖြစ်သော ထိုလူကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီလူက ဒီစိတ်ကမ္ဘာနဲ့ ပတ်သက်နေပုံပဲ။”
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖန်တမ်ကိုယ်ထည်များအားလုံးမှာ ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းများဖြစ်ကြသော်လည်း ထိုလူတစ်ယောက်တည်းသာ မီးရထားဘူတာရုံမှ သူတောင်းစားတစ်ယောက်လို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ လိုအပ်ပုံရသည်။
“ဟိုလေ။”
“တောင်းပန်ပါတယ်။ တောင်းပန်ပါတယ်… ဟင်။”
“ကျွန်တော် တစ်ခုလောက် မေးချင်လို့။”
“ဘယ်၊ ဘယ်သူတွေလဲ။”
“ကျွန်တော် ဒီစိတ်ကမ္ဘာကို ရှင်းလင်းဖို့ ရောက်လာတာ။”
ထိုစကားကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေသော သူတောင်းစား၏ မျက်နှာမှာ တောက်ပသွားသည်။
“အ၊ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာကြပြီပဲ! က၊ ကူညီပေးကြပါ! ကျေးဇူးပြုပြီး!”
သူတောင်းစားသည် ယူယွန်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး သူ့အင်္ကျီစကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
သူတောင်းစားကို ဆူပူနေသော ဝန်ထမ်းဟောင်းကြီးက ယူယွန်းကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ဟမ်။ သေချင်နေကြတာလား။”
“ဟူး။”
ယူယွန်းသည် ထိုစကားကို ပြန်ဖြေရန်ပင် တန်ဖိုးမရှိဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ယူယွန်းသည် သူ့လက်ကို ချက်ချင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထိုအကွာအဝေးအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားစေသည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကုမ္ပဏီအတွင်းသို့ မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ဖန်တမ်ကိုယ်ထည်များအားလုံးမှာ စာသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လွင့်စင်သွားကြသည်။
ယူယောင်းမင်း သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ့မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ယူယွန်း ဖန်တီးလိုက်သော မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
‘ဝါး၊ ဒါက ဘာလဲ။ သူက လက်ကို တစ်ချက်ပဲ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာကို ဒီလောက်ထိ စွမ်းအားက…’
သူက တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်တတ်တဲ့ တယ်လာ (တယ်လာ) တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ကြားဖူးသော်လည်း အစွမ်းအဆင့်ကတော့ အံ့မခန်းပင်။ နှိုင်းယှဉ်ရမည်ဆိုလျှင် သူသည် အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူများနှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်လောက်သည်။
ယူယောင်းမင်း ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုမှာ မှန်ကန်နေသည်။
[သင်သည် ‘သစ္စာဖောက်ခံရသူ၏ အိပ်မက်ဆိုး’ စိတ်ကမ္ဘာကို ရှင်းလင်းပြီးပါပြီ။]
[ဇာတ်လမ်းက အလွန်ညံ့ဖျင်းလွန်းသဖြင့် ဆုလာဘ်မရှိပါ။]
စိတ်ကမ္ဘာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူသုံးယောက်သည် လမ်းကြားအပြင်ဘက်သို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကမ္ဘာထဲမှ လွတ်မြောက်လာ၍ ပျော်ရွှင်နေသော သူတောင်းစားသည် ယူယွန်းကို မေးလိုက်သည်။
“ကဲ။ ဒီနားတစ်ဝိုက်ကို ရှင်းလင်းပြီးပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြပေးပါ။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့! ဘာမဆို ပြောပြပါ့မယ်!”
“ဒီစိတ်ကမ္ဘာနဲ့ မင်းနဲ့က ဘာပတ်သက်မှုရှိတာလဲ။”
သူတောင်းစားသည် သူ့ရဲ့ကျေးဇူးရှင် ယူယွန်းကို သူတွေ့ကြုံခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ကျွန်၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ သူတောင်းစားပါ။ အလုပ်ပြုတ်သွားပြီး ဒီအတိုင်းပဲ နေလာခဲ့တာ။ ခုနက စိတ်ကမ္ဘာက ကျွန်တော့်ရဲ့ အိပ်မက်ဆိုးအမှန်တရားပဲ။ ကျွန်တော်က အရင်က အလုပ်ကောင်းကောင်း တစ်ခုလုပ်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ ကုမ္ပဏီက တကယ့်ကို အသုံးမကျတဲ့ ဒုတိယဌာနမှူးက ကျွန်တော့်ကို အပြစ်ပုံချပြီးတော့… ဟီး!”
သူတောင်းစား၏ နာမည်မှာ ချွဲဝူးဂျင် (Choi Woo-jin) ဖြစ်သည်။
သူ၏ အိုဟောင်းစုတ်ပြတ်နေသော အသွင်အပြင်နှင့် မလိုက်ဖက်စွာပင် သူသည် အသက်သုံးဆယ်ကျော် အရွယ်သာ ရှိသေးသည်။
သူသည် မူလက အလားအလာရှိသော အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို မနာလိုသည့် ဒုတိယဌာနမှူးက အကွက်ချကာ ရုံးတွင်းနိုင်ငံရေးကစားပြီး ကုမ္ပဏီမှ ထုတ်ပယ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ချွဲဝူးဂျင်သည် သစ္စာဖောက်ခံရခြင်းကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သည့်ရောဂါ (Panic Disorder) ကို ခံစားခဲ့ရပြီး စိတ်ဓာတ်ကျကာ လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်းက မင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ စိတ်ကမ္ဘာထဲကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်နေရတာလဲ။”
“အဲဒါက ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က ကောက်ရလိုက်တဲ့ အစေ့တစ်ခုကြောင့်ပါ။”
“အစေ့ ဟုတ်လား။”
ယူယွန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
“မင်းပြောတာ… အဲဒီအစေ့က အမည်းရောင်လား။”
“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်! အဲဒါပဲ! အဲဒါပဲ! ကျွန်တော် အဲဒါကို ကောက်ကိုင်လိုက်တာနဲ့ အစေ့ထဲကနေ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်လာပြီး စာလုံးတွေ ပေါ်လာကာ ကျွန်တော့်ကို မြိုချလိုက်တာပါ။ အထဲမှာတော့ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ ပြန်မတွေးချင်တော့တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် အတိတ်တွေ ရှိနေတယ်။ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ အဲဒီမှာ ပိတ်မိနေခဲ့တာပါ။”
“အဲဒီအစေ့က ဘယ်ကနေ ရတာလဲ။”
ယူယွန်း၏ အသံမှာ လေးနက်သွားသည်။ သူ၏ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသော ယူယောင်းမင်း သည်လည်း ဤအရာမှာ သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
စိတ်ကမ္ဘာ ဆိုသည်မှာ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ လူလုပ်ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏ဇာတ်လမ်းထဲတွင် ထိုသို့သော အရာမျိုးကို ရေးခဲ့ဖူးကြောင်း မမှတ်မိပေ။
“တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ဖြတ်သွားရင်းနဲ့ ချသွားတာပါ။ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး။ အမှောင်ထဲမှာမို့ သူတို့မျက်နှာတွေကို ဖုံးကွယ်ထားကြတယ်… သူတို့က အန္တရာယ်များပြီး သံသယဖြစ်စရာကောင်းပုံပေါက်လို့ ကျွန်တော် အဝေးကနေပဲ ရှောင်နေခဲ့တာပါ။”
ချွဲဝူးဂျင်သည် သူတို့ကို တွေးမိရုံမျှဖြင့်ပင် ချမ်းတုန်လာသကဲ့သို့ တုန်ရီနေသည်။
“ပြီးတော့ သူတို့ ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ အစေ့တစ်စေ့ ကျန်ခဲ့တယ်။ အစကတော့ ကျွန်တော် ဘာမှမသိလို့ ကောက်ကိုင်လိုက်မိတာ၊ ရုတ်တရက်ကြီး၊ ရုတ်တရက်ကြီး…!”
“ငါ နားလည်ပါပြီ။”
အရေးကြီးသော အရိပ်အမြွက်ကို ရရှိပြီးပြီဖြစ်၍ နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မမေးတော့ရန် ယူယွန်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် အရေးအကြီးဆုံး အရိပ်အမြွက်ကို ရရှိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
‘ဇာတ်လမ်းရဲ့ အစေ့။ အဲဒါက ပင်တာဂရမ် ဌာနက ဆူမင်းကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားတုန်းက သုံးခဲ့တဲ့အရာပဲ။’
ယူယွန်းသည် ပထမဦးဆုံး ပင်တာဂရမ် ဌာနကို သံသယဝင်မိသည်။
သူတို့တွင် နောက်ကြောင်းရာဇဝင် ရှိထားပြီးဖြစ်ရာ အတုအယောင် စိတ်ကမ္ဘာကို ဖန်တီးနိုင်သည့် အဓိက သံသယရှိသူများ ဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက ပင်တာဂရမ် ဌာနက အခုလက်ရှိမှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဖုံးကွယ်ထားကြတာပဲ။ တရုတ်ပြည်ကို အုပ်စိုးခဲ့တဲ့ ရှမတ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်မှာ ချန်နယ်အများအပြား ပွင့်လာခဲ့သလို တခြားဌာနက တယ်လာ တွေလည်း ဝင်ရောက်နေရာယူသွားကြတယ်။’
ထို့အပြင် ပင်တာဂရမ် ၏ အနေအထားမှာလည်း ကမ္ဘာမြေ၏ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ဖြစ်စဉ်ကြောင့် အလွန်အမင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။
ပင်တာဂရမ် တို့ လက်ရုံးတစ်ဆူကဲ့သို့ အသုံးပြုခဲ့သော ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ အဖွဲ့အစည်းမှာလည်း အရင်က ဂုဏ်သတင်းကို ပြန်မရှာနိုင်တော့လောက်အောင် ယိုယွင်းသွားခဲ့ပြီး ဒီနေ့မနက်ဖြန်ဆို ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေသည်။
***
စုဆောင်းသူများသည် စိတ်ကမ္ဘာထဲမှ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ယူဆောင်လာကြပြီး ထိုပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကာ ပြုပြင်ထုတ်လုပ်သည့် စက်မှုလုပ်ငန်းများမှာလည်း လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ နေရာအသီးသီးတွင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည်။
သို့သော်လည်း စုဆောင်းသူတို့သည် မိမိတို့ အသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းများနှင့် ကိုက်ညီသော လက်နက် သို့မဟုတ် အသုံးအဆောင်များကို ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်နိုင်သည့် ဖြစ်ရပ်များမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။
စုဆောင်းသူအများစုမှာ တယ်လာ များမှ အတည်ပြုပေးထားသော [Dimensional Shop] ကိုသာ အသုံးပြုကြသည်။
သို့သော်လည်း သူတို့၏ လျှံကျနေသော အရည်အချင်းနှင့် တီထွင်ဖန်တီးမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသချင်သော စိတ်မငြိမ်မသက်သူများမှာ အမြဲရှိနေမြဲဖြစ်သည်။
ထိုသူများသည် စိတ်ကမ္ဘာမှ ရရှိလာသော ဇာတ်လမ်းများကို လှည့်ဖြားအသုံးပြုကာ လက်တွေ့ဘဝတွင် အသုံးချနိုင်ရန် ကြိုးစားကြသည်။
ရောထွေးနေသော ကမ္ဘာကို ကိုယ်စားပြုသည့် ဇာတ်လမ်း။
ရုပ်ဝတ္ထုလောကကို ကိုယ်စားပြုသည့် ပစ္စည်း။
သူတို့သည် ထိုအရာနှစ်ခုကို သဟဇာတဖြစ်အောင် ရောစပ်ကာ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဖန်တီးကြသည်။
ထိုသူတို့ထဲတွင် အောင်မြင်မှုရရှိပြီး နေရာတစ်ခုကို ရယူနိုင်ခဲ့သူ တစ်ဦးရှိသည်။
သူသည် အသင်းအဖွဲ့နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော တီထွင်သူ ကင်မ်ဟတ်ဂျန်း ဖြစ်သည်။
သူသည် အသက် ၆၀ နီးပါးရှိပြီဖြစ်သော စုဆောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ကမ္ဘာထဲတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းထက် ဇာတ်လမ်းများမှတစ်ဆင့် ပစ္စည်းများ ပြုလုပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသူ ဖြစ်သည်။
သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာ (Trait) အမည်မှာ [ဂျိုဆွန်းမင်းဆက်၏ သိပ္ပံပညာရှင်] ဖြစ်သည်။
သူသည် နာမည်ကြီး ကိုရီးယား သိပ္ပံပညာရှင် ဂျန်းယောင်းဆီးလ်၏ ဇာတ်လမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ဧရာမ ဖန်တမ်များကို ဖမ်းဆီးသည့်ပိုက်၊ [Firearm Heavenly Control] ဟုခေါ်သည့် သေနတ်၊ စိတ်ကမ္ဘာထဲတွင် အသုံးပြုနိုင်သည့် ဝေါ်ကီတော်ကီ စသည်တို့မှာ သူပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
အသင်းအဖွဲ့တွင် အသုံးပြုနေသော ဤပစ္စည်းအားလုံးကို သူက ဖန်တီးပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် ပစ္စည်းပြုလုပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်၊ ၎င်းကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရည်အချင်းနှင့် ပစ္စည်းဖန်တီးခြင်းအပေါ် အဆုံးအစမရှိသော စွဲလမ်းမှုတို့ ရှိနေသဖြင့် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ စိတ်မဝင်စားပေ။
ယခု ဒုတိယအကြိမ် ဖန်တမ်ရှော့ခ် (Phantasm Shock) ဖြစ်ပွားပြီး ကမ္ဘာကြီး မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေချိန်တွင်ပင် ကင်မ်ဟတ်ဂျန်းမှာ တီထွင်မှုအသစ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် အာရုံစိုက်နေသည်။
“ဒီတစ်ခါတော့ ကျေးဇူးပြုပြီး…!”
ကင်မ်ဟတ်ဂျန်းသည် အိပ်စက်ခြင်းကိုပင် စနစ်တကျ မလုပ်ဆောင်နိုင်ဘဲ ရက်ပေါင်းများစွာ အရာတစ်ခုတည်းကိုသာ လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။
သူသည် သေနတ်နှင့် ပိုက်ကဲ့သို့သော ခေတ်ဟောင်းပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကာ ဇာတ်လမ်းများ ထည့်သွင်းပေးခြင်းဖြင့် ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်နေသည်။
သူသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ခေတ်ပေါ်ပစ္စည်းများဆီသို့ ကူးပြောင်းလာပြီး ဝေါ်ကီတော်ကီကို အနည်းငယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူ ယခုပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ သူ အရင်က မရေမရာသာ စိတ်ကူးယဉ်ဖူးသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဗုံး။
ကင်မ်ဟတ်ဂျန်းသည် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုကို ခေတ်ပေါ် အချိန်ကိုက်ဗုံးနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ပစ္စည်းအသစ်တစ်ခု ပြုလုပ်နေသည်။
“နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တယ်၊ နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တယ်…!”
သူ၏အသံမှာ အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် ကင်မ်ဟတ်ဂျန်း ပြုလုပ်နေသော ဗုံးမှာ လူများကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ပစ္စည်းမဟုတ်ပေ။
ယင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်သာ ဖြစ်သည်။
ပေါက်ကွဲသွားသည့်အခါ ရုပ်ဝတ္ထုကို မဟုတ်ဘဲ ရောထွေးနေသော ကမ္ဘာ၏ ‘ဇာတ်လမ်း’ ကိုသာ ခွဲထုတ်ပစ်မည့် ဗုံးဖြစ်သည်။
ကင်မ်ဟတ်ဂျန်း ယခု ပြုလုပ်နေသည်မှာ ထိုအရာပင်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဤအရာကို အောင်မြင်စွာ အသုံးပြုနိုင်မည်ဆိုပါက စိတ်ကမ္ဘာများကို တိုက်ရိုက်ရှင်းလင်းရန် မလိုဘဲ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ် ဤအရာသည် သီအိုရီအရ မဖြစ်နိုင်သော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ကင်မ်ဟတ်ဂျန်းသည် ဤစိတ်ကူးကို ရရှိခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် စွန့်ပစ်ခဲ့ရသည်။
၎င်းမှာ အလွန်အမင်း ရူးမိုက်သော ပစ္စည်းဖြစ်သဖြင့် သူ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ယခုတော့ အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရောထွေးနေသော ကမ္ဘာ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ပိုမိုအားကောင်းလာပြီဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အရင်က သူ မလုပ်နိုင်ခဲ့သော အရာများကို လုပ်ဆောင်နိုင်လာပြီဖြစ်သည်။
‘အရင်ကဆိုရင် ဒီဇာတ်လမ်းတွေက ပေါင်းစပ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အင်မတန် သဘာဝကျနေတယ်။ ဒါ ဖန်တမ်ရှော့ခ်ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုလား။ ရုပ်ဝတ္ထုလောက ကမ္ဘာမြေကြီးက ရောထွေးနေတဲ့ ကမ္ဘာနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားလို့လား။’
ကင်မ်ဟတ်ဂျန်းသည် ထိုအကြောင်းကို အလေးအနက် မတွေးတော့ပါ။ ယင်းအစား သူ၏ စိတ်ကူးများစွာကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ရန် အခွင့်အရေးရလာသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုလိုက်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ သူ၏ ရူးသွပ်သော သိပ္ပံပညာရှင်ကဲ့သို့ အသွင်အပြင်နှင့် ရူးသွပ်မှုတို့နှင့် မတူဘဲ သူသည် လူတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးနှင့် စုဆောင်းသူများအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများကိုသာ ထုတ်လုပ်ပေးလေ့ရှိသည်။
သူသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် ကြည့်ရဆိုးသော်လည်း အလုပ်ကို အလွန်ကြိုးစားသူဖြစ်သည်။
“ငါ လုပ်နိုင်ပြီ!”
ကင်မ်ဟတ်ဂျန်းသည် ထိုင်ခုံမှ ခုန်ထလိုက်သည်။
သူသည် သူ၏ ပစ္စည်းသစ်အတွက် အရိပ်အမြွက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီး သူ၏ အောင်မြင်မှုကို တစ်စုံတစ်ယောက်အား ချက်ချင်း ပြသချင်နေသည်။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ့ကိုလဲ။
‘ချွဲဂျောင်မို!’
သူသည် ကွင်းဆင်းအေးဂျင့်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်ကတည်းက ရင်းနှီးခဲ့သော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဖြစ်သည်။
ချွဲဂျောင်မိုက သူ့ကို ဘယ်လိုမြင်သလဲဆိုတာ ကင်မ်ဟတ်ဂျန်း မသိသော်လည်း သူကတော့ ချွဲဂျောင်မိုကို အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
သူသည် သူ၏ အောင်မြင်မှုကို ချွဲဂျောင်မိုအား ချက်ချင်းပင် ဝါကြွားချင်နေသည်။
ပြီးတော့ ချွဲဂျောင်မိုက အခု…
ယူယွန်းနှင့် စကားပြောဆိုနေသည်။