ယူယောင်းမင်းက ဝှိုက်ဖလားဝါး မန်နေဂျမန့် (White Flower Management) ထံ တရားဝင်ရောက်ရှိလာပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် ယူဟျွန်းက သူ့ကို စုဆောင်းသူများအသင်း (စုဆောင်းသူများအသင်း) သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
“မင်းက စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ အလုပ်လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် အရင်ဆုံး မှတ်ပုံတင်ရမယ်။”
“အာ၊ ဒါ အဆင်ပြေပါ့မလားဗျာ။ စုဆောင်းသူတစ်ယောက် မဖြစ်ခင်မှာ လေ့ကျင့်ရေးစင်တာမှာ သင်တန်းတက်ရမယ်လို့ ကြားဖူးလို့ပါ။”
“ဒါကတော့ နိုးထလာသူတိုင်း မဖြစ်မနေတက်ရမယ့် အခြေခံပညာရေး အစီအစဉ်ပဲလေ။”
“အနည်းဆုံးတော့ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်လောက် ကြာမှာမဟုတ်လား ဟျောင်း။ ကျွန်တော် အဲဒါမျိုး လုပ်ဖို့ အဆင်ပြေပါ့မလား။”
“အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါ မင်းကို ခေါ်သွားမှာမို့လို့။”
“ဘယ်သူ့ဆီကိုလဲဗျ။”
“အသင်းရဲ့ ရာထူးမြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဆီကိုပေါ့။”
ယူဟျွန်း၏ စကားကြောင့် ယူယောင်းမင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
“တကယ်လား။ အဲဒါ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေပါ့မလား။”
“ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ အဆက်အသွယ်တွေက အသုံးဝင်တာပေါ့။ ပြီးတော့ လေ့ကျင့်ရေးစင်တာကို သွားဖို့က မဖြစ်မနေတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ သင်ကြားပေးတယ်ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ လေ့ကျင့်ရေးကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးတဲ့ စနစ်မျိုး ကလန်တွေ ဒါမှမဟုတ် မန်နေဂျမန့်တွေအတွက် ရှိပါတယ်။ တာဝန်ရှိတဲ့သူကတော့ သေချာဂရုစိုက်ပြီး သင်ပေးရမှာပေါ့။”
“အော်၊ အဲလိုလား။”
“ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းတော့ ဒီလိုလုပ်လို့ မရဘူးလေ။ အခြေအနေတချို့နဲ့ ကိုက်ညီဖို့ လိုတယ်။”
“ဘာအခြေအနေတွေလဲဗျ။”
“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ တခြားသူတွေနဲ့ မတူတဲ့ အထူးအခွင့်အရေး ရနိုင်လောက်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုမျိုး ရှိဖို့ပဲ လိုတာ။”
ယူယောင်းမင်းတွင် ထိုအရည်အချင်းမျိုး လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေသည်။ အထူးသဖြင့် သူ့၏ ဖန်တီးမှုအမျိုးအစား ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုတည်းကပင် ထိုအရာကို ဖြစ်နိုင်ခြေရှိစေသည်။
သူ့၏ ကျွမ်းကျင်မှုက ယူဟျွန်း၏ [ထွင်းထုခြင်း] ထက် ပိုမြင့်မားနေမည်ဆိုလျှင် ယူယောင်းမင်းအတွက် စာရွက်စာတမ်း စစ်ဆေးမှုက ဘာမှမဟုတ်သည့်ကိစ္စသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“အာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေပါ့မလား။”
“ဘာကိုလဲ။”
“တစ်ခုခုလို မမျှတသလို ခံစားရလို့ပါ။”
အထူးအခွင့်အရေး ရနေခြင်းအတွက် ယူယောင်းမင်းမှာ စိတ်ထဲ အနည်းငယ် ဝေဒနာ ဖြစ်နေသည်။ အခြားသော ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်နေသူများအတွက်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
သူကသာ သူတို့ထက် ကျော်လွန်သွားလျှင် ဘယ်လိုခံစားရမလဲ။
အရင်တုန်းကဆိုလျှင် သူ သဘာဝကျသည်ဟု တွေးမိခဲ့겠지만၊ ကွမ်ဂျီအာနှင့် ဆောဆူမင်းတို့ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဘာမှမဟုတ်ကြောင်း သိနားလည်လာသည့်အတွက် သူ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။
“မမျှတဘူးလို့ ခံစားရတာ သဘာဝပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုတွေးကြည့်လေ။ ဒီလောကကြီးက အမြဲတမ်း ဒီအတိုင်းပဲ။ မင်းက အပြစ်ရှိသလို ခံစားရပြီး တခြားသူတွေလိုပဲ လေ့ကျင့်ရေးစင်တာမှာ သွားလုပ်နေရင်ကော ဒီလူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် အကျိုးရှိသွားမှာလား။”
“ဗျာ?”
“ရက်စက်တယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ လူတွေမှာ အရည်အချင်းချင်း မတူကြဘူးလေ။ အထူးသဖြင့် ဒီခေတ်မှာဆိုရင် ထူးချွန်တဲ့ စုဆောင်းသူတွေက ပိုပြီး အလေးထားခံရမှာပဲ။ A-Rank အဆင့်ရှိတဲ့သူက F-Rank တွေနဲ့ အချိန်ကုန်ခံပြီး အတူတူ လေ့ကျင့်နေဖို့ မလိုဘူး။”
ဤလောကသည် ဘယ်သောအခါမှ တရားမျှတခြင်း မရှိခဲ့ပါ။
ယူယောင်းမင်းက တရားမျှတသော လောကကို အိပ်မက်မက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် တရားမျှတမှု စံနှုန်းများ ရှိသော်လည်း ယူဟျွန်းအတွက်မူ ၎င်းတို့မှာ ကလေးဆန်သည့် စိတ်ကူးယဉ်မှုများသာ ဖြစ်သည်။
“မင်းမှာ ပိုင်ဆိုင်သူ (Possessor) တစ်ယောက်အနေနဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကလည်း ဖန်တီးမှုအမျိုးအစားလေ။ မင်းက တခြားစုဆောင်းသူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တောင် စတင်တဲ့နေရာကနေကိုက ကွဲပြားနေတာ။”
“ကွဲပြားနေတဲ့… စတင်တဲ့နေရာ…”
ယူယောင်းမင်းက ယူဟျွန်း၏ စကားကို မယုံနိုင်သေးသည့်အလား တိုးတိုးလေး ပြန်ရွတ်လိုက်သည်။
ယူဟျွန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ယူယောင်းမင်း၏ ကျောကို ပုတ်လိုက်သည်။
“အား!”
“အာရုံလွင့်မနေနဲ့။”
“ဟုတ်၊ ဟုတ်ကဲ့။”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရုတ်တရက် အထူးအခွင့်အရေးတွေ ရလာတော့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေတာကိုတော့ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့ကျရင်တော့ ဒါကို သဘာဝကျကျ လက်ခံသွားမှာပါ။”
“အဲလို ဖြစ်မလားဗျ? မဟုတ်ရင်လည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ရမှာပေါ့…”
“ဒါပေမဲ့ မင်း စိုးရိမ်နေတုန်းဆိုရင် ဒီအချက်တစ်ခုကိုတော့ မမေ့ပါနဲ့။ ငါက ထူးချွန်တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ တခြားသူတွေကို အထင်သေးတာ ဒါမှမဟုတ် အနိုင်ကျင့်တာမျိုး ငါ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုလေ။”
“အဲဒါကတော့…”
‘ဒါက သိသာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား’ ဟု ယူယောင်းမင်းက ပြောလုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း ပါးစပ်ကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
ယူဟျွန်း၏ စကားတွင် ထိုထက်ပိုသော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေသည်။
လူမှုရေးအတွေ့အကြုံ အနည်းငယ်ရှိသည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူနေသည့် ယူယောင်းမင်းအနေဖြင့် ယူဟျွန်း ဘာကို ဆိုလိုချင်မှန်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ ရာထူးနေရာ ပြောင်းလဲသွားတဲ့အခါ ကမ္ဘာကြီးကို မြင်တဲ့ မင်းရဲ့ အမြင်တွေကလည်း ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ လူတွေက မေ့သွားတတ်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ အရင်က နေရာကိုလေ။ အရာရာကို အပေါ်စီးကနေ ငေးကြည့်ခဲ့ရတဲ့ နေရာ၊ အဲဒီအချိန်က ခံစားခဲ့ရတဲ့ ခံစားချက်တွေ၊ အဲဒီအခက်အခဲတွေကိုပေါ့။”
ယူဟျွန်း အလိုချင်ဆုံးနှင့် အသတိထားဆုံးအရာမှာ ထိုအချက်ပင်ဖြစ်သည်။
ယူဟျွန်းသည် မန်နေဂျာရာထူးသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး အောင်မြင်သော ပြပွဲများကို တင်ဆက်ကာ ကြီးမားသည့် စာကြည့်တိုက်တစ်ခုအထိ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့သည်။
သူ့တွင် ဂရိတ်ဆေး (Great Sage) ၏ ပထမမျိုးဆက် သူတော်စင်များနှင့်လည်း ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အဆက်အသွယ်ရှိပြီး စုဆောင်းသူများစွာကလည်း သူ့ကို အသိအမှတ်ပြု၍ လေးစားကြသည်။
ထိုကဲ့သို့သော ဆက်ဆံရေးမျိုး ရရှိလာသူတိုင်းမှာ စိတ်သဘောထား ပျက်စီးသွားရန် လွယ်ကူပေသည်။
‘ငါ အခုတော့ တော်တော်လေး အဆင်ပြေနေပြီ မဟုတ်လား? ဒီလိုမျိုး အဆက်အဆံခံရတာက သဘာဝပဲလေ၊ မဟုတ်လား?’
ထိုအချိန်တွင် သူတို့မှာ မသိစိတ်ဖြင့် အခွင့်ထူးခံစိတ်ဓာတ်များ မွေးမြူလာပြီး တခြားသူများကို အထင်သေးလာကြလိမ့်မည်။
သို့သော် သူ ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ပါ။
“လက်ရှိမှာ အဆင်ပြေပြေနဲ့ နေနေရတာကို အကြောင်းပြုပြီး မင်းရဲ့ အတိတ်ကို မမေ့ပါနဲ့။ အဲဒီအစား မင်းရဲ့ အရင်ကပုံစံကို ပိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိရပါ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါ ဘာတွေ တွေးခဲ့လဲ။ ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေက ဘာတွေလဲ။ အဲဒါတွေကို မမေ့ပါနဲ့။”
ယူဟျွန်းသည် ဤရာထူးသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း မိမိ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို မဆုံးရှုံးစေရန် အမြဲ ကြိုးစားနေခဲ့သည်။
လွယ်ကူသည်ဟု ပြောလျှင် လိမ်ရာကျမည်။ လူတိုင်းတွင် လောဘဆိုသည်မှာ ရှိကြစမြဲဖြစ်သည်။
ဘာမှမလုပ်ဘဲ အသိအမှတ်ပြုခံချင်ကြသည်၊ ခက်ခဲသောအလုပ်ကို လုပ်ရသည့်အခါ ပိုလွယ်ကူသည်ကိုသာ ရွေးချယ်ချင်ကြသည်။
အလျှော့ပေးလိုက်လျောမှုများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုလုပ်လာရင်း နောက်ဆုံးတွင် လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
“တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ချီးကျူးပြီး မင်းက အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်လို့ ပြောရင်တောင် အဲဒီစကားတွေနောက် ပါမသွားပါနဲ့။ ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ပါစေနဲ့။ နားလည်လား? မင်း ကြီးကျယ်တဲ့ ရာထူးတစ်ခုကို ရောက်သွားရင်တောင် အဲဒီအချိန်တုန်းက ခံစားချက်ကို မမေ့ဘူးဆိုရင် မင်းကိုယ်မင်း အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့။ နားလည်ပါပြီ။”
ယူဟျွန်း ပြောနေသည်မှာ ဟန်ပြစကားများ မဟုတ်ကြောင်း ယူယောင်းမင်း သိသည်။
ဤလူသည် သူကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ကျင့်သုံးခဲ့သည့်အတွက်ကြောင့်သာ ယခုကဲ့သို့ အကြံဉာဏ်များကို ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘သူက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။’
ယူယောင်းမင်းသည် ယူဟျွန်းအပေါ်တွင် အံ့ဩတကြီး လေးစားမှုအသစ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ကတည်းက အစ်ကိုဟု ခေါ်ချင်ခဲ့သည့်အကြောင်းရင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။
ယူယောင်းမင်း ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်တွင် ယူဟျွန်းက တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည့်အလား မေးခွန်းအသစ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
“ဟေ့။ ပြောပါဦး၊ မင်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုဖန်တီးခြင်း (Skill Creation) နဲ့ ဘာမဆို ဖန်တီးလို့ ရတာလား။”
“ဗျာ? မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက အရာရာကို ဖန်တီးနိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။”
“အော်… ဒါဆို ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတာပေါ့။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
“ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ဖန်တီးဖို့အတွက် ဘာအခြေအနေတွေ လိုအပ်လဲ။”
“အင်း၊ အရင်ဆုံး ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ဖန်တီးဖို့ TP (ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်) လိုအပ်ပါတယ်။ ကျွမ်းကျင်မှုက ပိုအားကောင်းလေလေ TP သုံးစွဲမှုက အဆမတန် များပြားလာလေလေပါပဲ။ ဒါကြောင့် ‘ချက်ချင်းသေစေနိုင်တဲ့ လိမ်ညာမှု’ (instant death cheat) မျိုးကတော့ အိပ်မက်ထဲမှာတောင် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။”
“…မင်း အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ဖူးတာလား။”
“အာ၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး! ကျွန်တော် ဥပမာပေးတာပါ!”
ယူယောင်းမင်းမှာ ထူးဆန်းစွာပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသဖြင့် ယူဟျွန်းက သူ့ကို သံသယအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ယူယောင်းမင်းက စကားလမ်းကြောင်းကို အမြန်ပြောင်းလိုက်သည်။
“အာ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့်မှာ အခု TP မရှိတော့ အဲဒါမျိုး လုပ်လို့ မရပါဘူး။ ပြီးတော့ ကျွမ်းကျင်မှုကိုလည်း အရမ်း ဝိုးတဝါးကြီး ဖန်တီးလို့ မရဘူး။ အသေးစိတ်အထိ သေချာဖော်ပြရတယ်။ ပြီးတော့ စွမ်းဆောင်ရည်က သင့်တော်နေပြီး ကြည့်ရတာလည်း အရမ်းမကောင်းလွန်းအောင် လုပ်ရသေးတယ်။ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ့်အချက်တွေ အများကြီးပဲဗျ။”
“အင်း။ ဒါဆို အမှတ်မရှိဘဲနဲ့ ဘယ်ကျွမ်းကျင်မှုကိုမှ ဖန်တီးလို့ မရဘူးပေါ့။”
“အာ။ အဲဒါတော့ မဟုတ်ဘူး။”
“ဗျာ?”
“အဲဒါကို ဘယ်လိုပြောရမလဲ။ အစောပိုင်းတုန်းက ရတဲ့ ဆုကြေး (Bonus) တစ်ခု ရှိတယ်။ ကျွန်တော် ပထမဆုံး ဖန်တီးတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု သုံးခုအတွက်ကတော့ TP သုံးစွဲမှုကို အများကြီး လျှော့ချပေးတယ် ဒါမှမဟုတ် လုံးဝကို အလကားနီးပါး ဖြစ်သွားစေတာမျိုးပါ။”
“ဒါက တော်တော်မိုက်တာပဲ။”
သူက တကယ်ကို ပိုင်ဆိုင်သူ (Possessor) ဖြစ်ကြောင်း ယူဟျွန်း တွေးမိသည်။
တခြားသူတွေက ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုပြီး စိုးရိမ်နေရချိန်မှာ သူတို့ကတော့ အစကတည်းက အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရထားတဲ့အတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။
“ဒါဆို အဲဒီ အခမဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု သုံးခုနဲ့ မင်း ဘာလုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ။”
“အာ၊ ကျွန်တော်က အရင်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ထားဖို့ လိုတာလား။”
“ဟုတ်တာပေါ့၊ မလိုဘူးလား။ မင်း အသင်းမှာ သွားပြီး ကျွမ်းကျင်မှုဖန်တီးခြင်းအကြောင်းတွေကို ပါးစပ်ယားပြီး လျှောက်ပြောဖို့ စိတ်ကူးထားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။”
“…”
ယူဟျွန်း၏ ထိမိသော စကားကြောင့် ယူယောင်းမင်းမှာ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ရတော့သည်။
သူ့နောက်ကို လွယ်လွယ်နဲ့ လိုက်လာတာကို ကြည့်ပြီး အလွယ်တကူ လှည့်ဖြားလို့ရမယ့် လူမျိုးလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီလောက်ထိ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့မိပါ။
‘ဂျီအာကို နောက်မှ သူ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ ပြောထားလိုက်ရမလား။’
ပြန်လာသူ (Returnee) အဖြစ် အတွေ့အကြုံ အမြင့်ဆုံးရှိသည့် ကွမ်ဂျီအာသာ သူ့ကို စနစ်တကျ သင်ကြားပေးနိုင်မည်ဆိုလျှင် ကောင်းမည်ဟု သူ တွေးမိသည်။
‘မဟုတ်ဘူး။ မဖြစ်ဘူး။ ဂျီအာကလည်း ဒါမျိုး လုပ်တတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။’
အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ အတွေ့အကြုံတချို့ ဆုံးရှုံးသွားတာကို ထားလိုက်ဦး၊ ကွမ်ဂျီအာကိုယ်တိုင်ကလည်း ပြန်လာသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ အားနည်းချက်တချို့ ရှိနေသေးသည်။
ယူယောင်းမင်း၏ ပညာရေးကို ထိုကဲ့သို့ ကိုယ်ကျိုးစွန့်လွန်းသည့် ပြန်လာသူတစ်ယောက်လက်ထဲ အပ်လိုက်ဖို့ဆိုတာ အန္တရာယ်များလွန်းသည်။
‘ဒါဆို ဟယ်ရင်လား။ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါလည်း အဆင်မပြေဘူး။ ဆူမင်းကတော့… သူ့ကို ထိုးကြိတ်မပစ်ရင်ပဲ ကံကောင်းရမှာ။’
နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ့ကိုယ်သူမှလွဲပြီး တခြားသူ ဘယ်သူမှ ဒီတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“အရင်ဆုံး ဒီအချက်ကို မှတ်ထားပါ။ ကျွမ်းကျင်မှုဖန်တီးခြင်းနဲ့ ပတ်သက်တာမှန်သမျှကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားရမယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ တခြား ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေကိုလည်း တတ်နိုင်သလောက် ဖုံးကွယ်ထားပါ။ အရမ်းကြီး ထင်ရှားမနေပါနဲ့။ အသင့်အတင့်၊ အလွန်ကို အသင့်အတင့်လောက်ပဲ ထူးချွန်နေရင် ရပြီ။”
ယူယောင်းမင်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျွမ်းကျင်မှုဖန်တီးခြင်းဆိုသည်မှာ လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်ပြသရန်အတွက် သာမန်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ဤအချက် ပေါက်ကြားသွားခဲ့ပါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။
‘သူက ဒီစွမ်းရည်ကို သုံးပြီး အာရုံစိုက်မှုတွေ ရအောင် လုပ်နိုင်ပေမဲ့ ရလာမယ့် အကျိုးအမြတ်ထက် ဆုံးရှုံးရမယ့်အရာက ပိုများနေလိမ့်မယ်။’
ဒါက စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးမယ့် လူတွေကို ဆွဲဆောင်ရုံတင်မကဘဲ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အလွန်အကျွံ အာရုံစိုက်မှုကိုပါ ရရှိလာစေလိမ့်မည်။ သူကတော့ ခြေလှမ်းတွေကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လှမ်းသွားချင်သူဖြစ်သည်။
“ဒါဆို အဲဒီ အခမဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု သုံးခုကို အခုပဲ သုံးလိုက်ကြရအောင်။ ဘာလုပ်ရင် ကောင်းမလဲဆိုတာ ငါ ကူပြီး စဉ်းစားပေးမယ်။”
“အာ၊ ဟုတ်ကဲ့။”
“မင်း ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ဖန်တီးမယ်ဆိုရင် ဘာလုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားပြီးပြီလဲ။”
“ဟုတ်။ အင်း… အခုလောလောဆယ်တော့ နှစ်ခုလောက် ဆုံးဖြတ်ထားတယ်…”
ယူယောင်းမင်းက သူ့ကို ပြောပြသင့်မသင့် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်။
“ဘာလို့လဲ။ သက်သောင့်သက်သာ ပြောလိုက်ပါ။”
“အာ၊ အဲဒါကလေ။ ပထမဆုံး ကျွမ်းကျင်မှုက အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းလမ်းမျိုးပါ။”
“အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်တာလား။”
“ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော်က ဓားနဲ့ တိုက်ခိုက်ပါဆိုရင်လည်း ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ… ဒါကြောင့် လုံခြုံတဲ့ နည်းလမ်းကိုပဲ ရွေးချင်တာပါ။”
“ပြီးတော့ကော။”
“အင်း၊ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ အဖက်ဖက်မှာ သုံးလို့ရမယ့် စွမ်းရည်မျိုးပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အလုံးစုံ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မယ့်အရာပေါ့။ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာမဆို အဆင်ပြေပြေ တုံ့ပြန်နိုင်အောင် လိုအပ်တာလေ။ ကျွမ်းကျင်မှုကိုယ်တိုင်ကို ပိုအားကောင်းလာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုမျိုးဆိုရင် တိုးတက်မှုအတွက်လည်း မဆိုးဘူးလေ။”
“ဒါလည်း မဆိုးပါဘူး။ တတိယတစ်ခုကကော။”
“တတိယတစ်ခုကတော့ မဆုံးဖြတ်ရသေးပါဘူး။”
ယူဟျွန်းသည် ယူယောင်းမင်း ပြောပြသော ကျွမ်းကျင်မှုများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး ကောင်းမကောင်း အကဲဖြတ်လိုက်သည်။
“ဒါ မဆိုးဘူး။ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်တော့ ဒါက အရမ်းကောင်းတယ်။”
“တကယ်လားခင်ဗျ။”
ယူဟျွန်းသည် သူ့အသင်းတွင် အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် စုဆောင်းသူ (Collector) တစ်ဦး လိုအပ်နေသည်ကို အရေးတကြီး ခံစားနေရသည်။
ကွမ်ဂျီအာ၊ ကန်းဟယ်ရင်နှင့် ဆောဆူမင်းတို့သည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရာတွင် အလွန်တော်ကြသော်လည်း အဝေးမှရန်သူများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အားနည်းချက်များစွာ ရှိနေသည်။
ထို့အပြင် ကျွမ်းကျင်မှုဖန်တီးခြင်းအပြင် သူ့တွင် လက်မှုပညာနှင့် ပတ်သက်သည့် ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းရည်လည်း ရှိသေးရာ ထိုစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ခြင်းသည်လည်း စီမံခန့်ခွဲသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် လိုအပ်သော အလုပ်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းတွင် ဤကျွမ်းကျင်မှုကို မြှင့်တင်ရန် ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ရောက်သွားပါက ထိုထက်ပိုသော အရာများကို ထုတ်လုပ်နိုင်လာလိမ့်မည်။
“အိုကေ။ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ အဲဒီနှစ်ခုနဲ့ပဲ သွားကြရအောင်။”
“တကယ်လား။ အဲဒါ အဆင်ပြေပါ့မလား။”
“မင်းကို ဓားနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု သင်ခိုင်းရင် မင်း လုပ်မှာလား။”
“အာ၊ အဲဒါကတော့ နည်းနည်း…”
“မင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲလေ၊ မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ ဒါက ကြည့်ရတာလည်း မဆိုးပါဘူး။ မင်း စဉ်းစားထားတာ ကောင်းပါတယ်။”
ယူဟျွန်းက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သောအခါ ယူယောင်းမင်းမှာ အကြောင်းအရင်းမရှိဘဲ ပျော်ရွှင်သွားသည်။
ဝဘ်နိုဗယ် စာရေးဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ လှုပ်ရှားခဲ့စဉ်က သူ့ရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေက မညံ့ခဲ့ဘူးဆိုတာကို သူ တစ်ခါပြန်ပြီး သဘောပေါက်သွားသည်။
“အရင်ဆုံးတော့ အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ ထောက်ပံ့သူ (Supporter) ပုံစံမျိုးနဲ့ သွားရင် အကောင်းဆုံးပဲ။”
“ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော် အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ပါ့မယ်။”
ယူယောင်းမင်းသည် သူ့ကျွမ်းကျင်မှုကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။
[ကျွမ်းကျင်မှုဖန်တီးခြင်းကို စတင်အသုံးပြုပါမည်။]
[ပထမဆုံး သုံးကြိမ်အတွက် TP သုံးစွဲမှုကို အနည်းဆုံးအထိ လျှော့ချပေးပါမည်။ အသုံးပြုလိုပါသလား။]
ယူယောင်းမင်းသည် စိတ်ထဲတွင် ‘ဟုတ်ကဲ့’ ဟု ဖြေလိုက်ပြီး သူ စဉ်းစားထားသည့် ကျွမ်းကျင်မှုနှစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။
[သင်သည် ‘Remote Control’ ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိသွားပါပြီ။]
ပထမဆုံး ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ‘Remote Control’ ဖြစ်သည်။
သူသည် လေးကို သုံးရမလား၊ သေနတ်ကို သုံးရမလား ဝေခွဲမရဖြစ်နေသဖြင့် ဤနည်းလမ်းကို တမင်ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ခုခုကို တိတိကျကျ ရွေးချယ်မည့်အစား အခြေအနေ အမျိုးမျိုးတွင် အသုံးပြုနိုင်ရန် ဤလှည့်ကွက်ကို သုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
စနစ်က TP တောင်းမလားဟု စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း စနစ်က ၎င်းကို ကိစ္စမရှိဟု သတ်မှတ်လိုက်ပုံရပြီး ပထမတစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။
‘ဒုတိယတစ်ခုအတွက် သွားကြရအောင်။’
[သင်သည် ‘Skill Enhancement’ ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိသွားပါပြီ။]
[သတိပေးချက်။ Skill Enhancement သည် ပေးထားသည့် ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသော ကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်သည်။]
[အကယ်၍ သင်သည် ဤအတိုင်း ဆက်လုပ်ပါက ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် လျော့ကျသွားပါမည်။ ဆက်လုပ်လိုပါသလား။]
‘မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒါက ခက်ခဲတာကိုး။’
သို့သော် ဘက်စုံသုံးနိုင်စွမ်းကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင် ဤကျွမ်းကျင်မှုသည် အဆင့်လျှော့ကျသွားသော်လည်း မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်။
ယူယောင်းမင်းသည် ဒုတိယကျွမ်းကျင်မှုကိုလည်း ဆက်လက် ဖန်တီးလိုက်သည်။
[သင်သည် ‘Warm Up’ ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိသွားပါပြီ။]
သူ မျှော်လင့်ထားသလောက် မကောင်းသော်လည်း ရလဒ်ကတော့ မဆိုးလှပါ။
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသည့် ယူဟျွန်းက ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဇွန်းတစ်ဇွန်းစာနဲ့တော့ ဗိုက်မဝနိုင်ဘူးလေ။ ဒါက လုံလောက်တာထက် ပိုပါတယ်။”
“ဟုတ်လားခင်ဗျ။”
“အေး။ အခုတော့ အသင်းကို သွားကြရအောင်။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ယူယောင်းမင်းသည် သူ့ရင်ထဲတွင် ကြီးမားသော အိပ်မက်များကို ပိုက်ထားလျက် ယူဟျွန်းနောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် အဝေးတွင်ရှိနေသော စုဆောင်းသူများအသင်း၏ ကြီးမားသည့် အဆောက်အအုံကို မြင်လိုက်ရသည်။
ယူဟျွန်းသည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အဆောက်အအုံများကြားရှိ မှောင်မည်းနေသော လမ်းကြားကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ယူယောင်းမင်းလည်း ရပ်တန့်သွားပြီး လမ်းကြားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဟျောင်း။ ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလဲ။ အဲဒီထဲမှာ ဘာရှိလို့လဲ။”
“အင်း။”
ယူဟျွန်းက ထိုသို့ ပြောပြီး လမ်းကြားထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်သွားရန် ဦးတည်လိုက်သည်။
ယူယောင်းမင်းသည် ဝေခွဲမရဖြစ်လျက် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။
လမ်းကြားအဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ သူတို့ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနယ်ပယ် (Mental Realm) သို့ ဝင်ပေါက်ပင် ဖြစ်သည်။