ကန်းယူဟွန်းသည် ရှေ့ကိုသာ တည့်တည့်ကြည့်ကာ အပျက်အဆီးများကြားမှ ဖြတ်လျှောက်လာခဲ့သည်။
သူက နောင်တတရားကို မခံစားလိုသလို၊ သူ့ခံစားချက်တွေကလည်း သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားတာမျိုးကို မလိုလားခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူသည် နောက်ကို လှည့်မကြည့်မိစေရန် တမင်တကာ ရှောင်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့ရဲ့အကောင်းဆုံးပုံစံကို သူပြသချင်ခဲ့သကဲ့သို့ ကန်းယူဟွန်းသည်လည်း ထိုသူ့ကို အကောင်းဆုံးပုံစံဖြင့်သာ အမှတ်ရနေလိုခဲ့သည်။
“……”
ရုတ်တရက် သူသည် ဒွန်ကီဟိုတေး၏ဓားနှင့်အတူ သူလွယ်ထားလေ့ရှိသော သားရေအိတ်ငယ်လေးကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူသည် သားရေအိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းဘက်တွင် ခရီးဆောင်အစာအချို့နှင့် ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးထဲပါသော ဆေးရည်တစ်ဘူးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
‘ဒါက… ဆေးရည်လား။’
ကန်းယူဟွန်းသည် အရာဝတ္ထုကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
[ဖီရီဘရာ့စ် အဆီအနှစ်]
အဆင့် - ဒဏ္ဍာရီ
ဒဏ္ဍာရီခေတ်ကတည်းက ဆင်းသက်လာခဲ့သော သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ အမွေအနှစ် Elixir ဆေးရည်။ သောက်သုံးလိုက်ပါက မည်သည့်ဒဏ်ရာကိုမဆို ပျောက်ကင်းစေနိုင်သည်။ သူရဲကောင်းများသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။
ပါဝင်သည့်အရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကန်းယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများ အကျယ်ကြီး ပွင့်သွားလေသည်။
ဒဏ္ဍာရီအဆင့် ဆေးရည်တစ်ဘူး။
ထို့အပြင် အရည်အသွေးပိုင်းတွင် Elixir ဆေးရည်၏ အောက်တစ်ဆင့်အဖြစ်သာ ရှိတော့သည့် ဆေးရည်မျိုး ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်ကပင် အံ့သြစရာကောင်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း ကန်းယူဟွန်းကို ပို၍အံ့သြသွားစေခဲ့သည်မှာ အခြားအရာတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်လေသည်။
‘ဖီရီဘရာ့စ် အဆီအနှစ်ဆိုတာ ဒွန်ကီဟိုတေးရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် တွေးခေါ်မှုသက်သက် မဟုတ်ဘူးလား။’
ဝတ္ထုထဲတွင် ဒွန်ကီဟိုတေးနှင့် ဆန်ချိုပန်ဇာတို့သည် ဖီရီဘရာ့စ် အဆီအနှစ်ကို သောက်သုံးမိပြီး ဗိုက်နာဝေဒနာကို အကြိမ်ကြိမ် ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။
သူတို့သည် အူလှိုက်သည်းလှိုက် အန်ထုတ်ခဲ့ကြရသော်လည်း သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ ကျန်းမာသွားပြီဟု ယုံကြည်နေဆဲပင် ဖြစ်ကြသည်။
စာဖတ်သူတစ်ဦး၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ဒွန်ကီဟိုတေး၏ ထိုကဲ့သို့သော လှည့်စားခံရသည့်အပြုအမူမှာ ရယ်စရာကောင်းသည်မှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ဖီရီဘရာ့စ် အဆီအနှစ်ဆိုသည်မှာ ဒွန်ကီဟိုတေး၏ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် ဖန်တီးထားမှုသာဖြစ်ပြီး မည်သည့်အစွမ်းသတ္တိမှ မရှိသည့် အတုအယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယခု ကန်းယူဟွန်း ကြည့်နေရသည့် ဖီရီဘရာ့စ် အဆီအနှစ်မှာမူ ဒဏ္ဍာရီထဲတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
‘ဒီကမ္ဘာပေါ်က စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သမျှတွေအကုန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ငါတို့သာ အိပ်မက်ထဲကနေ နိုးထလာခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီဆီက ရိုးရိုးအဆီတစ်စက်ထက် ဘာမှပိုထူးနေစရာ မလိုတော့ဘူး မဟုတ်ဘူးလား။’
ဘာကြောင့်များ ဒီဆီက ဒဏ္ဍာရီထဲကပုံပြင်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့တာပါလိမ့်။
‘ဒါမှမဟုတ်ရင်…’
ကန်းယူဟွန်းသည် အတော့်ကို အံ့သြသွားကာ အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ပေါင်းပင်များနှင့် အပျက်အဆီးပုံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကုန်းမြေမြင့်တစ်ခု။
အစွန်ဘက်နားတွင်ကား မိန်းမတစ်ဦး ရပ်နေပြီး သူ့ကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည့် တဲအိမ်အိုလေးတစ်လုံး ရှိနေလေသည်။
လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသော သူမ၏ ရွှေရောင်ဆံနွယ်များက ကန်းယူဟွန်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။
သူသည် အိပ်မက်မက်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
‘ဘယ်လိုလုပ်ပြီး…’
သူသည် အတွေးမဲ့စွာဖြင့် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။
ထိုအမျိုးသမီးသည် လေထဲရှိ ပန်းပွင့်ဖတ်လေးတစ်ချပ်ကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သူမ မပျောက်ကွယ်သွားမီ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရှားမှုလေးက ကန်းယူဟွန်းကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဟား၊ ဟားဟား။”
ကန်းယူဟွန်း ရယ်မောလိုက်သည်။
သူ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
“ဒါကြောင့်ကိုး။ အဲ့ဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာပဲကိုး။”
ထိုလူသား။
အဖြစ်မှန်ကို လက်ခံရမည့်အပြင် သူ၏စံနှုန်းအားလုံးကိုလည်း ရင်ထဲတွင် မြှုပ်နှံထားခဲ့ရရှာသည့် ထိုလူသား။
နောက်ဆုံးတော့ သူသည် နောက်ဆုံးအချိန်လေးမှာပင် ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဝမ်းသာပါတယ်။”
တကယ်ပါပဲ၊ ကျေနပ်မိပါတယ်။
ကန်းယူဟွန်းက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဝေးလံသောအရပ်မှ တိုက်ခတ်လာသည့် လေပြင်းလေးက ကန်းယူဟွန်း၏ ကိုယ်လုံးပေါ်သို့ အသာအယာ ထိခတ်သွားခဲ့သည်။
လေတိုက်သံများကြားထဲတွင် မြင်းဟိန်းသံနှင့် ရင်းနှီးနေသော ရယ်သံတစ်ခု ရောစပ်နေသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရသလိုပင် ထင်မိလေသည်။
ကန်းယူဟွန်းသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ဒွန်ကီဟိုတေး၏ဓားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဓားသည် မြေမှုန့်များအဖြစ် ပြိုကွဲသွားပြီး ကန်းယူဟွန်း၏ ကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သည်။
ဓားထဲတွင် ပါရှိနေသော သူရဲကောင်းများ၏ ဆန္ဒများနှင့် ယုံကြည်ချက်အားလုံးသည် သူ့ရင်ထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
မဖြစ်နိုင်သော အိပ်မက်များကို မက်ပါ။
မနိုင်နိုင်သော ရန်သူများကို အနိုင်ယူပါ။
မခံမရပ်နိုင်သော နာကျင်မှုကို ခံစားကျော်ဖြတ်ပါ။
မွန်မြတ်သော စံနှုန်းများအတွက် သင့်အသက်ကို စွန့်ပါ။
သင့်အမှားများကို ပြင်ဆင်တတ်ပါစေ။
သန့်စင်မှုနှင့် ကြင်နာမှုတို့ဖြင့် ချစ်ပါ။
မဖြစ်နိုင်သော အိပ်မက်များထဲတွင် နစ်မြုပ်ချစ်ခင်ပါ။
ပြီးတော့…
“ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ ကြယ်တွေကို လက်လှမ်းမီအောင် ကြိုးစားပါ။”
ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းဓားတစ်လက်မဟုတ်ဘဲ သူရဲကောင်းများ၏ ဆန္ဒအားလုံး စုစည်းနေသည့် ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ၊ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်မှုနှင့် လက်တွေ့ဘဝတို့ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည့် သစ္စာဓိဋ္ဌာန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုသစ္စာဓိဋ္ဌာန်ကို ဆက်ခံခဲ့သော ကန်းယူဟွန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အမှန်တကယ် လမ်းညွှန်ပြသပေးသူနှင့် စစ်မှန်သော သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
[သင်သည် ‘လာမန်ချာမှ ဒွန်ကီဟိုတေး’ ကမ္ဘာ့ရှုထောင့်ကို အောင်မြင်စွာ ရှင်းလင်းပြီးပါပြီ။]
[သင်သည် TP ၃၀၀,၀၀၀ ကို ရရှိသွားပါပြီ။]
[ဂုဏ်ယူပါတယ်! သင်သည် စိတ်စွမ်းအင်နယ်မြေကို အခြားသူည်သူထက်မဆို ပိုမိုစုံလင်စွာ ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ပါသည်!]
[သင်သည် အပိုဆောင်း TP ၁၅၀,၀၀၀ ကို ထပ်မံရရှိသွားပါပြီ။]
ကမ္ဘာကြီးသည် ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
လေလိုလို၊ ပန်းပွင့်ဖတ်လေးများလိုလိုနှင့် အလွန်လှပစွာပင်။
လာမန်ချာ၏ ကျယ်ပြောလှသော မြေပြင်၊ မွန်တီရယ်လွင်ပြင်၊ အယ်လ်တိုဘိုဆို ရွာကလေး။
၎င်းတို့သည် စာလုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အလင်းတန်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
[သင်သည် သူရဲကောင်းအားလုံး၏ ဆန္ဒများကို ရရှိသွားပါပြီ။]
[‘ဂုဏ်သိက္ခာမရှိသော သူရဲကောင်း’ ခေါင်းစဉ်သည် ‘နောက်ဆုံးသူရဲကောင်း’ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပါပြီ။]
[သင်သည် ဒဏ္ဍာရီအဆင့် ခေါင်းစဉ်တစ်ခုကို ရရှိသွားပါပြီ။]
[ဆုလာဘ်အဖြစ် TP ၁၅၀,၀၀၀ ကို လက်ခံရရှိသွားပါပြီ။]
ယခုအခါ အတိတ်သို့ စီးမျောသွားခဲ့ကြသော ပုံပြင်များနှင့် စာလုံးများသည် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ မြင့်တက်လာကြသည်။
ထိုစာလုံးအချို့သည် စုစည်းသွားကြပြီး မြင်းတစ်စီးပေါ်တွင် စီးနင်းနေသော ရန်သူကို ရဲဝံ့စွာ ရင်ဆိုင်မည့် သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
သူရဲကောင်းသည် ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ပြေးလွှားသွားခဲ့သည်။
မဟုတ်ပေ၊ သူသည် ကြယ်တာရာများဆီသို့ ပို၍ပင် ဝေးဝေးသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။
[ဒေဝနတ်ဘုရားများက သင့်ရဲ့ပုံပြင်နဲ့ သူရဲကောင်းကြီးရဲ့ပုံပြင်တို့ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပါပြီ။]
[သင့်နာမည်သည် ရောနှောနေသောကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့သွားပါပြီ။]
[သင်သည် အပြီးသတ်ဆုလာဘ်အဖြစ် TP ၂၄၃,၀၀၀ ကို လက်ခံရရှိသွားပါပြီ။]
ကန်းယူဟွန်းသည် သူ၏မျက်လုံးများဖြင့် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားမည့်အရာများကို အမြဲတမ်း မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသူ ဖြစ်သည်။
သူ့လက်ထဲတွင် တစ်ခါမျှ မထိန်းကိုင်ဖူးခဲ့သော ထိုအရာများ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည့် အချိန်အခိုက်အတန့်များကို သူ အမှတ်ရနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုစဥ်က အခြေအနေက တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
ယခု သူ မြင်လိုက်ရသည်က အဘယ်နည်း။
ပြိုလဲသွားပြီဟု သူထောက်ဆခဲ့ရသော အရာသည် တစ်ဖန်ပြန်၍ မတ်တပ်ရပ်လာခဲ့သည်။
ဒွန်ကီဟိုတေး၏ ရယ်သံသည် သူ၏နားထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေဆဲပင်။
ချဝါရုက်။
တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများကြားတွင် ကန်းယူဟွန်းသည် သူ၏ရှေ့တွင် စာလုံးများ စုစည်းလာကာ စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဒီကမ္ဘာကြီး တကယ်ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေသော ထိုစာအုပ်သည် ကန်းယူဟွန်းသာ မရှိခဲ့ပါက ဘယ်သောအခါမှ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်မဟုတ်သည့် ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။
ကန်းယူဟွန်းသည် စုန်းပြူးသကဲ့သို့ သူ၏လက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ စာအုပ်ပေါ်တွင် ခေါင်းစဉ်တစ်ခုကို ရေးထိုးလိုက်သည်။
[အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှပြီး ခမ်းနားလှသော သူရဲကောင်း ဒွန်ကီဟိုတေး၏ စွန့်စားခန်း]
ထိုလူသားသည် ကယ်တင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး သူ တမ်းတခဲ့ရဖူးသော စွန့်စားခန်းအသစ်တစ်ခုကို စတင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် ထိုရယ်သံကို အစောကြီးကတည်းက လွမ်းဆွတ်နေခဲ့မိသည်။
‘ရပါတယ်။’
သက်ပြင်းချခြင်းနှင့် နောင်တတရား။
ထိုဝေဝါးသော နယ်နိမိတ်ကြားထဲတွင် ကန်းယူဟွန်းသည် ထိုသူရဲကောင်း၏ စကားများကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။
စွန့်စားခန်း၏ အဆုံးသတ်က နောင်တရစရာကောင်းခဲ့သော်လည်း ၎င်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့စဥ်အချိန်က အလွန်တရာမှ ပျော်စရာကောင်းခဲ့ပေသည်။
ဒါတင် မလုံလောက်ပေဘူးလား။
ကန်းယူဟွန်းသည် စာအုပ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ သူ့နဖူးနှင့် တိတ်တဆိတ် ထိကပ်လိုက်သည်။
ထိုလူသားနှင့်အတူ သူ ပျော်ရွှင်စွာ လုပ်ခဲ့ဖူးသော စွန့်စားခန်းကို ပြန်ပြောင်းတွေးတောနေသကဲ့သို့ ပုံစံမျိုးဖြင့်ပင်။
***
ကန်းယူဟွန်း စိတ်စွမ်းအင်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်မှာ သုံးရက်ခန့် ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အပြင်ဘက်တွင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြသော အသင်းအဖွဲ့မှ လူများသည် စိတ်စွမ်းအင်နယ်မြေကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ပါသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။
ကော်လက်တာအများစုမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်တောင် မပြည့်ဘဲ နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် လွင့်စင်ထွက်လာကြလေ့ရှိပြီး၊ အသင်းအဖွဲ့က ကြယ်ပွင့်တစ်ပွင့်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည့် ယူဆုန်အာပင်လျှင် တစ်ရက်ထက်ပိုပြီး မခံနိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ကန်းယူဟွန်းကမူ သုံးရက်တိုင်တိုင် ထွက်မလာသေးပေ။
‘ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။’
‘ဒီတစ်ခါတော့ သူ တကယ်ပဲ ဖြစ်သွားနိုင်မလား။’
ကန်းယူဟွန်းတောင်မှ ဒီတစ်ခါတော့ မအောင်မြင်နိုင်လောက်ဘူးဟု သူတို့ထင်မြင်ခဲ့ကြသည့် ပထမနေ့ကနှင့် မတူဘဲ၊ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော လူတို့၏ ရင်ထဲတွင် မကြာမီမှာပင် မျှော်လင့်ချက်များ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
ယူဆုန်အာသည်လည်း နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး စိတ်စွမ်းအင်နယ်မြေ အဝင်ဝအနီးတစ်ဝိုက်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သည်။
သူမလည်း အခြားသူများကဲ့သို့ပင် ခံစားနေရသည်။ ကန်းယူဟွန်းသာ ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ပါက ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေရင်းနှင့်ပင် သူ လုံခြုံစွာ ပြန်ထွက်လာပါစေလို့ ဆုတောင်းနေမိခဲ့သည်။
ထို့နောက် နေမွန်းတည့်စွန်းချိန်၊ မွန်းလွဲပိုင်းအချိန်ခန့်တွင် ဖြစ်သည်။
စိတ်စွမ်းအင်နယ်မြေတွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဟဲ့၊ ဘာလဲဟေ့။ တောက်ပနေပြီ! ရှင်းလင်းသွားပြီ! အောင်မြင်သွားပြီဟေ့။”
“အရူးပဲ! သူ တကယ်ပဲ ရှင်းလင်းနိုင်သွားပြီ။”
ထိုအချိန်က မနက်စာ စားနေခဲ့သော ယူဆုန်အာသည်လည်း သတင်းကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့သည်။
သူမသည် ပါးစပ်နားတွင် ကပ်နေသော ထမင်းစေ့များကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့် စိတ်စွမ်းအင်နယ်မြေ၏ ရှုခင်းကို အပြေးအလွှား ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် အလင်းတန်းများနှင့်အတူ သူ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။
"ဝါး!! တကယ်ကြီးပဲ!"
"တယ်လာ ကန်းယူဟွန်းက တစ်ခါ ထပ်လုပ်ပြလိုက်ပြန်ပြီလား ဟေ့။"
"အဟမ်း၊ ဒါပေမဲ့ ဘာတွေများ ထူးခြားနေသလိုလို ရှိနေတာလဲ။"
ယူဆုန်အာလည်း ထိုအချက်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။
ဝင်သွားစဥ်ကနှင့် မတူဘဲ ယူဟွန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လေထုနှင့် ပုံစံသည် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။
ဘယ်အရာက ဘယ်လိုပြောင်းသွားမှန်း အတိအကျ သူမ မသိသော်လည်း ယူဆုန်အာ၏ မျက်စိထဲတွင်မူ သူသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူငယ်လေးတစ်ဦးအဖြစ် ကြီးပြင်းသွားခဲ့ရသူနှင့် တူနေသည်ဟု ထင်မိခဲ့သည်။
ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပြီး ပို၍လည်း ထိုးထွင်းဉာဏ်ကောင်းလာပုံရသော ယူဟွန်း၏ မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံတွေ့မိကြသည့် လူများမှာမူ အသိစိတ်မရှိတော့ဘဲ တုန်ယင်ကာ နေရာမှာပင် တောင့်ခဲသွားကြသည်။
ဒီလိုလူမျိုးကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် စေတနာအပြည့်နဲ့ နောက်ကလိုက်ပါ အမှုထမ်းချင်စိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာတယ်လို့ တွေးမိတာက လွန်လွန်းနေမလား။
"ဟေ့၊ ရှင်... အဆင်ပြေရဲ့လား..."
ဘယ်သူကမှ ရှေ့တိုးလာရဲကြခြင်းမရှိသည့်အခါ ယူဆုန်အာကပင် တာဝန်ယူကာ ဝင်ရောက်မေးမြန်းလိုက်သည်။
ယူဆုန်အာသည် သူ၏မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံလိုက်ရသောအခါ အသိစိတ်မရှိတော့ဘဲ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
'ဘာ၊ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ဒီလူက သုံးရက်အတွင်းမှာ လုံးဝကို အခြားလူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပါရောလား။'
ဒါကိုများ ပြိုင်ဘက်ကင်းလူသားလို့ ခေါ်ကြတာလား။
သူ့ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရပ်နေတာတောင်မှ သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုက တခြားသူတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားပြီး အစွမ်းထက်နေသလို ခံစားနေရကာ မသိစိတ်ကပင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
"မစ်ယူဆုန်အာ?"
သူမကို အသိတရားဆီသို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့သော အသံမှာ ယူဟွန်း၏အသံပင် ဖြစ်သည်။
"အာ၊ ဟုတ်ကဲ့!"
"ငါတို့ စိတ်စွမ်းအင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အောင်မြင်စွာ ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ။"
"ဩော်၊ တကယ်လား? အလုပ်တွေ ဖြစ်သွားတာပဲ။"
ယူဟွန်းကို ပြောတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့လေသံက ပိုပြီး ယဉ်ကျေးသွားမှန်းကိုောင် သူမ သတိမထားမိလိုက်ပေ။
သူကလည်း ထိုအချက်ကို ထောက်ပြမနေခဲ့ပေ။
"ဟုတ်ကဲ့။ ငါ ပင်ပန်းနေပြီမို့လို့ အခုပဲ ပြန်တော့မယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင်းလင်းပြီးသား စိတ်စွမ်းအင်နယ်မြေအတွက် စာရွက်စာတမ်းတွေ ဘာတွေ ဖြည့်စရာ မလိုတော့ဘူးမလား? အဲ့ဒါ အိုကေတယ်မလား?"
"ရှင်? အော်! ဟုတ်ကဲ့၊ ရပါတယ်။"
"ဒါဆိုရင် သွားတော့မယ်။ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကို ဆက်ပြီး ကြည့်ပေးလိုက်ပါဦး။"
သာမန်လူသားပင် မဟုတ်သည့် တယ်လာတစ်ဦးက စုဆောင်းသူအများအပြား ကျရှုံးခဲ့ကြသည့် စိတ်စွမ်းအင်နယ်မြေတစ်ခုကို ရှင်းလင်းပြနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့သြစရာပင် ဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းသည်ဟုပင် ဆိုရပေမည်။
ထိုထက် ပို၍အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ယူဟွန်းဆိုလျှင် ဒါမျိုးကို သာမန်ကိစ္စတစ်ခုလို လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ကို လူတိုင်းက သဘာဝကျကျ လက်ခံလာကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတွင် ရှိနေကြသူအားလုံးသည် ထွက်သွားသည့် ယူဟွန်း၏ ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်နေကြဆဲပင်။
သူသည် ထိုမျှတခက်ခဲလှသည့် ကမ္ဘာကြီးကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် ကြွားဝါခြင်း သို့မဟုတ် ဂုဏ်ယူခြင်းမျိုး လုံးဝ မပြခဲ့ပေ။
ယင်းအစား သူ၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အပြုအမူကပင် သူ့ကို ပို၍ ခမ်းနားထည်ဝါလာစေခဲ့သည်။
ယူဟွန်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ဘယ်သူကမှ နေရာမှ မရွေ့ဘဲ နေရာမှာပင် တောင့်ခဲနေခဲ့ကြသည်။
***
အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် ယူဟွန်းသည် ကွမ်ဂျီအာကို ရှာဖွေခဲ့သည်။
"ခဏနေရင် ပြန်လာမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။"
"ထင်ထားတာထက် အချိန်ပိုကြာသွားလို့ပါ။"
ကွမ်ဂျီအာသည် ယူဟွန်းကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ ပြီးခဲ့တဲ့ သုံးရက်အတွင်း သူမ ဘယ်လောက်တောင် စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ရလဲဆိုတာ သူရော သိပါ့မလား။
"မင်း ပုံစံလေး တော်တော်ပြောင်းသွားပါလား။ ကံကောင်းနေတာပဲ။"
"အာ။ ခံစားမိလိုက်လို့လား။"
"သတင်းကောင်းတွေများ ရလာလို့လား။"
"ငါ ‘နောက်ဆုံးသူရဲကောင်း’ ခေါင်းစဉ်ကို ရလာခဲ့တယ်။"
ကွမ်ဂျီအာသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျမသွားအောင် ခက်ခက်ခဲခဲ ထိန်းလိုက်ရသည်။
"ဘာ၊ ဘာပြောတယ်?"
"နောက်ဆုံးသူရဲကောင်း ခေါင်းစဉ်လေ။ သိလား။"
"ဟာ၊ ဘာတွေ..."
သူမက အလွန်တရာမှပင် ကောင်းကောင်းသိပေသည်။
၎င်းမှာ ဒဏ္ဍာရီအဆင့် ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပြန်လည်ဝင်စားလာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။
နာမည်ကတင် အလွန်တရာမှ ထည်ဝါနေုံအပြင် ကျွမ်းကျင်မှုအားလုံးကို တစ်ဆင့်စီ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် စွမ်းပကားလည်း ရှိပေသည်။
ထိုခေါင်းစဉ်ကို ရရှိရန် နည်းလမ်းမှာမူ သာမန်နည်းလမ်းဖြင့် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
နောက်ဆုံးသူရဲကောင်းဆိုသည်မှာ အရိုးကြေလောက်အောင် ကြိုးစားမှသာ ရရှိနိုင်မည့် ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဘယ်သူမှ မမီနိုင်သည့် တရားမျှတသော နှလုံးသားရှိရမည့်အပြင် လူတိုင်း အသိအမှတ်ပြုရမည့် မဟာသူရဲကောင်းကြီးတစ်ဦးထံမှ တိုက်ရိုက် အသိအမှတ်ပြုမှုကိုလည်း ရရှိထားရမည် ဖြစ်သည်။
တစ်ကြိမ်တည်းမဟုတ်ဘဲ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင်ပင်။
ထိုကဲ့သို့သော သူရဲကောင်းများကို အမည်ပေးနိုင်ရန်အတွက် စားပွဲဝိုင်းသူရဲကောင်းများ သို့မဟုတ် ရှာလမန်း၏ လက်အောက်ခံ သူရဲကောင်းများကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။
"မင်း အထဲမှာ ဘယ်သူ့ကို သွားတွေ့ခဲ့လို့လဲ။"
"မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ လူအိုကြီးတစ်ယောက်ပေါ့။"
သူက ထိုလူအိုကြီးကို ပြန်တွေးမိရုံဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသလို ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏နှုတ်ခမ်းထက်တွင်မူ အပြုံးတို့က ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
"ဒါပေမဲ့ သူက အံ့သြစရာအကောင်းဆုံး အိပ်မက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။"
"...အင်းပေါ့လေ။ ဟူး။ ပြီးတော့ ရပြီးသားဟာကို ဘယ်လိုရလာလဲလို့ လိုက်မေးနေတာလည်း ရယ်စရာကြီး။ ဒါဆို မင်း ပြီးခဲ့တဲ့ သုံးရက်အတွင်းမှာ စဉ်းစားပြီးပြီပေါ့။"
ကွမ်ဂျီအာသည် သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ဒရက်ခ်မာ ငွေဒင်္ဂါးပြားတစ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
အပေါ်ယံကြည့်လျှင် အရေးမပါလှသကဲ့သို့ ထင်ရသော ဤအရာသည် ယခုအချိန်တွင် ကြီးမားလှသည့် အလေးချိန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ယူဟွန်းလည်း ၎င်းကို ကောင်းကောင်းသိထားပြီး ဖြစ်သည်။
"အင်း။"
သူသည် ပြီးခဲ့သည့် သုံးရက်အတွင်း ဒွန်ကီဟိုတေးကြောင့် အလုပ်များနေခဲ့ရကာ ကွမ်ဂျီအာ၏ မှတ်ဉာဏ်ကိစ္စကို နောက်သို့ ပို့ထားခဲ့ရသည်။
သို့သော် ယခုမူ သူ၏စိတ်သည် အဖြေတစ်ခုကို ပေးနိုင်လောက်သည်အထိ ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
"ငါတို့ မင်းရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို ရှာဖွေတာကို ခဏလောက် ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ကြရမလား..."
"လုပ်ကြရအောင်။ ဒီနေ့ပဲ။"
"ဟင်၊ ဟင်?"
"မစ်ဂျီအာ၊ ငါတို့ မင်းရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို ရှာကြရအောင်။"
"တကယ်ပြောတာလား?"
"ဟုတ်ကဲ့။ တကယ်ပြောတာပါ။ နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။"
အကယ်၍ သူက တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသော မျက်ဝန်းများဖြင့်သာ ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုလာမည်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် လိမ်ညာမှုတစ်ခု ဖြစ်နေလျှင်တောင် သူမ ယုံကြည်မိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် အစအန မလွဲမသွေ မှန်ကန်နေသည့် အမှန်တရားဖြစ်နေလျှင်မူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။
"...မင်း တကယ် ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ။"
"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ရဲ့ တုံ့ဆိုင်းမှုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီလို့ ပြောပေးပါ။"
သူရဲကောင်းတစ်ဦးနှင့်အတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ပြီးခဲ့သည့် သုံးရက်တာ ကာလသည် ယူဟွန်း၏ နှလုံးသားကို ပို၍ပင် ခိုင်မာလာစေခဲ့သည်။
ကွမ်ဂျီအာသည် သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ ဒီလူက ယိုင်နဲ့သွားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ အချက်က သူမရဲ့ လေးလံနေတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ပေါ့ပါးသွားစေခဲ့သည်။
"ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆိုရင် အခုချက်ချင်း စကြရအောင်။"
သူတို့သည် ထမင်းစားခန်းအဖြစ် အသုံးပြုသော ထပ်သို့ တန်းတရုတ် တက်သွားခဲ့ကြသည်။
"ဘာတွေ လိုသေးလဲ?" သူက မေးလိုက်သည်။
"ဘာမှ မလိုပါဘူး။ ဒီဒရက်ခ်မာ ငွေဒင်္ဂါးပြားနဲ့..."
ကွမ်ဂျီအာသည် ရေခွက်ထဲသို့ ရေဖြည့်လိုက်သည်။
"ဒီရေက ငါ့အတွက် လုံလောက်ပါပြီ။"
"ဒီငွေဒင်္ဂါးပြားက ခင်ဗျားရဲ့ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ရှာတွေ့ဖို့ ဘယ်လိုများ ကူညီပေးနိုင်မှာလဲဆိုတာ ကို စဉ်းစားမိနေလို့ပါ။"
"ဒါက သာမန်ဒင်္ဂါးပြားတစ်ပြား မဟုတ်ဘူး။ ဒီဒရက်ခ်မာ ငွေဒင်္ဂါးပြားက အဲဒီတတုန်းက ပထမဆုံး ရိုက်နှိပ်ခဲ့တဲ့ ဒင်္ဂါးတွေထဲက တစ်ပြားပဲ။"
ကွမ်ဂျီအာသည် ဒရက်ခ်မာ ငွေဒင်္ဂါးပြားကို ရေဘူးထဲသို့ ကျဆင်းစေလိုက်သည်။
ငွေဒင်္ဂါးပြားသည် ပူဖောင်းလေးများ ထွက်ပေါ်လာစေလျက် ရေအောက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။
အနီးကပ် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ငွေဒင်္ဂါးပြားသည် ရေထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျော်ဝင်သွားနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
"ဒင်္ဂါးပြားက... ပျော်သွားတာလား။"
"ယူဟွန်း။ ‘ငွေ’ (Money) ဆိုတဲ့ စကားလုံးရဲ့ အစကို မင်း သိလား။"
ရုတ်တရက် မေးလိုက်သော မေးခွန်းဖြစ်သော်လည်း ယူဟွန်းသည် လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားလိုက်သည်။
"ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင်တော့ ‘money’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးက ဂရိနတ်ဘုရားမ မနီမိုဆင်း (Mnemosyne) ကနေ ဆင်းသက်လာတာ..."
"သူမက ဘယ်အရာရဲ့ နတ်ဘုရားမလဲဆိုတာ မင်း သိလား။"
"အဲ့ဒါကတော့ မှတ်ဉာဏ်ပေါ့။"
နတ်ဘုရားမ မနီမိုဆင်းသည် ဂရိဒဏ္ဍာရီလာ မှတ်ဉာဏ်၏ ကိုယ်စားပြု ရုပ်သဏ္ဌာန်ပင် ဖြစ်သည်။
သူမသည် အိုလံပတ် ပန်သီယွန်၏ အစိတ်အပိုင်း မဟုတ်သော်လည်း သူမ၏ သက်တမ်းအရ ပထမဆုံး မျိုးဆက် ဘုရားသခင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
"အာ။"
"မင်း သဘောပေါက်သွားပြီပဲ။ မနီမိုဆင်းဆိုတာ မှတ်ဉာဏ်ရဲ့ နတ်ဘုရားမပဲ။ ပြီးတော့ သူမ ပိုင်ဆိုင်တာကို မှတ်ဉာဏ်ရေကန်လို့ ခေါ်ကြပြီး၊ အဲဒါက သေဆုံးသွားသူတွေ သူတို့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို မေ့ပျောက်သွားကြတဲ့ လီသီ (Lethe) မြစ်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် သဘောတရား ဖြစ်တယ်။"
သူတို့ သတိမထားလိုက်မိခင်မှာပင် ငွေဒင်္ဂါးပြားသည် လုံးဝ ပျော်ဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကွမ်ဂျီအာသည် ခွက်ကို မြှောက်ယူလိုက်သည်။
"설마 ဒီရေက... မှတ်ဉာဏ်ရေကန်လား။"
"အပြည့်အစုံတော့ မဟုတ်ဘူး၊ အနည်းငယ် အားပျော့သွားတဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့။"
သို့သော် သူမ လိုအပ်နေသော မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ရရှိရန်အတွက်မူ ၎င်းသည် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေခဲ့သည်။
ကွမ်ဂျီအာသည် ခွက်ထဲရှိ မှတ်ဉာဏ်ရေကို ငေးကြည့်ရင်း ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ပြီးနောက် ပြတ်သားသော အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
သူမသည် မှတ်ဉာဏ်ရေကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်ချလိုက်တော့သည်။