Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 235: | NovelPing

ယူဟျွန်းက သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ ရွှေရောင်စက္ကူကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါပဲလေ။

ပါ့ခ်မွန်းချိုလ်ကို အံ့မခန်းစွမ်းအားတွေ ပေးစွမ်းခဲ့တာ ဒီဟာပဲပေါ့။

ယူဟျွန်းက သူ့လက်ကို ရွှေရောင်စက္ကူဆီသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

အဲ့ဒီစက္ကူက သူ့လက်ဖဝါးပေါ်ကို အနာတရ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

'ဒါ ဘာကြီးလဲ……'

ဘာကြီးလဲပေါ့။

ယူဟျွန်း ဘာမှ မတုံ့ပြန်လိုက်ရခင်မှာပဲ ရွှေရောင်စက္ကူက အလင်းမှုန်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

အရမ်းမြန်လွန်းလို့ တုံ့ပြန်ချိန်တောင် မရလိုက်ပေ။

အံ့သြသင့်ပြီး ရှုပ်ထွေးသွားသင့်ပေမဲ့ ယူဟျွန်းကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို သူ အလိုလို သိနေသလို ခံစားနေရသည်။

'ငါ သဘောပေါက်ပြီ။ ဒါ ဘာဆိုတာကို ငါ အကြမ်းဖျဉ်း ခန့်မှန်းမိတယ်။'

ဒီရွှေရောင်စက္ကူက သူ့ရဲ့ အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းရောက်ရှိလာခြင်း (အချိန်ခရီးသွားခြင်း) နဲ့ ဆက်စပ်နေသည်။

ဒါက ဘုရားသခင် ပုံစံခွဲတွေ (Divine Spirits) ရဲ့ မျက်စိမှာ မမြင်ရဘဲ သာမန်လူတွေကတော့ ရှိမှန်းတောင် မသိကြပေ။

ရွှေရောင်စက္ကူပေါ်က နံပါတ်တွေက အများကြီးပင်။

ပြီးတော့ ဒီရွှေရောင်စက္ကူတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြတဲ့သူတွေက အမျိုးမျိုးသော စွမ်းအားတွေကို ရရှိကြတယ်။

ယူဟျွန်းရဲ့ ကိစ္စမှာဆိုရင်တော့ သူက အချိန်ခရီးသွားလာမှုနဲ့အတူ အခြားသူတွေရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို 'စာအုပ်တွေ' အဖြစ် မြင်နိုင်စွမ်းကို ရရှိခဲ့တာပဲ ဖြစ်သည်။

'ဒီရွှေရောင်စက္ကူတွေမှာ အဆင့်တွေ အမျိုးမျိုး ရှိရမယ်။'

ယူဟျွန်းက ဒီတစ်ခေါက် သူရရှိခဲ့တဲ့ ရွှေရောင်စက္ကူက သူ့မှာရှိနေတာနဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး ပိုပြီးငယ်ပြီး အရေးမပါလှဘူးလို့ ခံစားရသည်။

သူက ဘယ်သူ့ဆီကမှ သင်ယူခဲ့တာမဟုတ်သလို သူ့ကိုယ်တိုင်လည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရတာ မဟုတ်ပေမဲ့ စုပ်ယူလိုက်တာနဲ့ တပြိုင်နက် သဘာဝအလျောက် နားလည်သွားခဲ့ရသည်။

'ဒါက ငါ့ရဲ့ အတိတ်ကို ပြန်ရောက်လာခြင်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတာလား။ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝတုန်းက ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးကို နိုးထစေခဲ့တဲ့ ပါ့ခ်မွန်းချိုလ်လိုလူမျိုး တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး။ ကမ္ဘာ့စီးကြောင်းက ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ငါ့ကြောင့်ပေါ့။'

ရွှေရောင်စက္ကူ။

အခုတော့ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုမှန်း သူ မသိသေးပေ။ ဒါပေမဲ့ အခြားလူတွေလည်း ပါ့ခ်မွန်းချိုလ်လိုမျိုး အလားတူ စွမ်းအားတွေကို ရရှိခဲ့ကြဖို့ အလားအလာ အရမ်းများနေသည်။

'မဟုတ်ဘူး။ တခြားလူတွေလည်း ရှိရမယ်။ ပါ့ခ်မွန်းချိုလ်လို စွမ်းအားတွေကို နိုးထစေခဲ့တဲ့သူတွေပေါ့။ ပြောင်းလဲနေတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးထဲမှာ အရင်က မရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အဖုအထစ်အသစ်တွေပေါ့လေ။'

ယူဟျွန်းက ထူးဆန်းတဲ့ ရှင်းလင်းမှုတစ်ခုနဲ့အတူ ခေါင်းကိုက်လာတာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မသိခဲ့တဲ့ စွမ်းအားအသစ်တွေ ပေါ်ထွက်လာခြင်း။

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အတိတ်ကို ပြန်ရောက်လာခြင်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ရွှေရောင်စက္ကူ။

ဘာဆိုတာကို သူ အသေအချာ မသိပေမဲ့ ဒီအချိန်ကစပြီး သူဟာ သူ့ဘာသာ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့တဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ ရေပတ်လည်ကြီးထဲကို ကျရောက်သွားပြီဆိုတာကို ယူဟျွန်း ခံစားမိလိုက်သည်။

ကြမ်းတမ်းတဲ့ လေပြင်းတွေနဲ့ ဒီရေလှိုင်းတွေကြားမှာ သူဟာ ဘယ်မှာဆုံးမှန်းမသိတဲ့ ပင်လယ်ကြီးရဲ့ ဟိုဘက်စွန်းဆီကို ခရီးနှင်ရတော့မှာ ဖြစ်သည်။

'စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။'

ဒီရွှေရောင်စက္ကူတွေကို သာ စုဆောင်းနိုင်မယ်ဆိုရင် သူဟာ အဖြေနဲ့ ပိုနီးစပ်လာလိမ့်မယ်။

ပြီးတော့ ပါ့ခ်မွန်းချိုလ်ကလွဲပြီး ဒီရွှေရောင်စက္ကူတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူတွေလည်း အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။

အနာဂတ်မှာလည်း ဒီထက်မက ပေါ်လာဦးမယ်ဆိုတာ သေချာပေါက်ပါပဲ။

'ငါ အတိတ်ကို ပြန်ရောက်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်း။'

သူ အတိတ်ကနေ ပြန်ပြောင်းရောက်လာကတည်းက သူ့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သမျှ ဖြစ်ရပ်မှန်သမျှတွေ အားလုံးပေါ့။

အဲဒါတွေအားလုံးက ဒီရွှေရောင်စက္ကူတွေရဲ့ အလိုအလျောက် ဆွဲဆောင်ခြင်းကို ခံရတဲ့သူတွေကြောင့် ဖြစ်လာတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

သေချာတာတစ်ခုကတော့ ဒီရွှေရောင်စက္ကူတွေဟာ သူ မသိသေးတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အမှန်တရားနဲ့ အနီးကပ် ဆက်စပ်နေတယ်ဆိုတာပါပဲ။

ယူဟျွန်းက သူ့မျက်နှာဖုံးနောက်မှာ အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။

'ငါ အကုန်လုံးကို စုဆောင်းပစ်မယ်။'

အကယ်ဒမီမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အကြမ်းဖက်မှု ဖြစ်ရပ်ကိုလည်း လျစ်လျူရှု ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီးပြီ။

အခု အရေးကြီးတာကတော့ ဒုတိယအကြိမ် ဖန်တစ္ဆေတုန်လှုပ်မှု (phantasm shock) အပြီးမှာ စိတ်နယ်မြေ (Mental Realm) ကို သန့်စင်ဖို့ပါပဲ။

သတင်းဌာနတွေကတော့ ဒီအကြောင်းကို ဖော်ပြခဲ့ခြင်း မရှိပေမဲ့ လူတွေ မသိကြတဲ့ နေရာတွေမှာတော့ အသင်းအဖွဲ့ (association) က ပါ့ခ်မွန်းချိုလ်ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုနဲ့အတူ သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းခွဲကိုပါ သန့်စင်ရှင်းလင်းနေနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဒါက ယူဟျွန်းအတွက် အလွန်ကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့ ရទ្ធိဒ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

'ယူရာလည်း ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ဆေးရုံက ဆင်းလာရပြီ၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို အטרအဖျက်လုပ်နေတဲ့ လူတွေကိုလည်း ရှင်းပစ်ပြီးပြီ။'

အဓိက ပင်မအချက်အချာဖြစ်တဲ့ ဆရာသခင်ကို ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ အတုအယောင် ဘာသာရေးဂိုဏ်းကတော့ ပြိုလဲသွားဖို့ပဲ ရှိတော့သည်။

သေချာတာကတော့ ဒီနိုင်ငံတစ်ခုတည်းမှာမှ အတုအယောင် ဘာသာရေးဂိုဏ်းတွေ ရှိနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။

လက်တွေ့မှာလည်း အလားတူ အတိုင်းအတာရှိတဲ့ အခြားဂိုဏ်းတွေ အများကြီး ရှိနေသေးသည်။

'ကျန်တဲ့သူတွေက အတော်လေး ငြိမ်နေကြတော့ ဒီအချိန်မှာ ဘယ်လိုဆူပူလှုပ်ရှားမှုမှ လုပ်လာကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။'

တကယ်လို့သာ သူတို့တွေက ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့မှန်တယ်လို့ ပြောလာမယ်ဆိုရင်တောင် ယူဟျွန်းက သူတို့ကို သံသရဝင်မိမှာ အမှန်ပဲ။

အကယ်၍ သူတို့မှာသာ ရွှေရောင်စက္ကူ ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ မကြာမီ အနာဂတ်မှာ သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို သေချာပေါက် ထုတ်ဖော်ပြသလာကြလိမ့်မယ်။

သူ့မှာ စိုးရိမ်စရာကိစ္စတစ်ခု ထပ်တိုးလာခဲ့သည်။

ယူဟျွန်းအတွက်တော့ ဒါက အထူးအဆန်း မဟုတ်တော့ပါ။

ဒီလောက်အထိ လျော့တိလျော့ရဲ ဖြစ်နေခဲ့တဲ့ သူ့ကိုယ်သူပဲ သူ အပြစ်တင်ရပေတော့မည်။

ကမ္ဘာကြီးက သူလိုချင်တဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြောင်းလဲနေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့အနေနဲ့ လုံးဝ အာရုံမလွှတ်ထားသင့်ပေ။

အနာဂတ်ကို ဟန့်တားမယ့် အန္တရာယ်တွေက ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အရင်ကထက် ပိုများပြားတဲ့ ပြဿနာတွေ ရှိနေတယ်လို့တောင် ပြောလို့ရနေသည်။

'ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရပ်တန့်ရမယ့် အကြောင်းရင်းမှ မရှိတာ။'

တီဗွီမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ သတင်းထောက်ရဲ့ အင်တာဗျူးကို စိတ်ပါလက်ပါ ဖြေကြားနေတဲ့ နမ်မင်ဟျုက်ကို ကြည့်ရင်း ယူဟျွန်းက အတွေးထဲမှာ တွေးလိုက်သည်။

သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့စဥ်က ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ခေါင်းငုံ့ခဲ့ရတဲ့ လူငယ်လေးဟာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတဲ့ အခြေအနေတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရလို့ပဲလား မသိ၊ အရင်က မတွေ့ဖူးခဲ့တဲ့ စူးရှတဲ့ အလင်းရောင်တစ်ခု သူ့မျက်ဝန်းမှာ တောက်လောင်နေသည်။

လူတွေက ပြောင်းလဲတတ်ကြပါတယ်။ ဟန်ယုံဝန်းနဲ့လည်း အတူတူပါပဲ၊ နမ်မင်ဟျုက်နဲ့လည်း အတူတူပါပဲ။

'ကဲ၊ နောက်ပြဿနာတစ်ခုကို ဖြေရှင်းကြမလား။'

ယူဟျွန်းက သူ့ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် စောင့်ကြည့်နေတဲ့သူတစ်ယောက်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

“မစ္စဂျီအာ။”

“…!!”

“ခင်ဗျား အစကတည်းက ဒီမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ကိုယ်သိပြီးသားပါ။ ခนဗျားမှာ ပြောစရာရှိတယ် မဟုတ်လား။”

ပုန်းအောင်းနေပြီး သူ့ကို စကားပြောရမကောင်းမှန်း မသိဘဲ ချစဥ်းစားနေတဲ့ ကွမ်ဂျီအာကတော့ နောက်ဆုံးမှာတော့ မတတ်သာဘဲ ယူဟျွန်းဆီကို ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့ မျက်နှာပေးမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနဲ့ တောင်းပန်ဟန်တွေ ရောနှောနေသည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လို့လဲ။ တကယ်တော့ ဂရိနိုင်ငံမှာကော ဘယ်လိုဖြစ်ခဲ့လဲ။”

“အဲ့ဒါကြောင့်လေ…… ရောက်သွားချင်းမှာပဲ ကိုယ့်ကို ဖုန်းဆက်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား။”

“ဆက်ခဲ့တာပေါ့။”

“ဖုန်းချပြီးတာနဲ့ ကိုယ် ကိုရီးယားကို ချက်ချင်းပြန်လာဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့လေ……”

ကွမ်ဂျီအာက ဟိုမှာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှတွေကို ဝန်ခံပြောပြလေသည်။

လေဆိပ်ထဲကို အလုံးအရင်းနဲ့ ဝင်ရောက်လာကြတဲ့ ဖန်တစ္ဆေ သတ္တဝါတွေနဲ့ စိတ်နယ်မြေရဲ့ ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်မှုတွေကြောင့် သူ တိုက်ခိုက်ရုံမှလွဲပြီး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ကွမ်ဂျီအာက တိုက်ပွဲရဲ့ စီးကြောင်းထဲမှာ ပါသွားခဲ့ခြင်း မရှိပါ။

သူမက စိတ်နယ်မြေရဲ့ အဝင်ဝအနီးအနားမှာ ရှိတဲ့ ဖန်တစ္ဆေ သတ္တဝါတွေကို မောင်းထုတ်ပြီး ရှင်းလင်းရုံသာ လုပ်ခဲ့ပြီး ယူဟျွန်း ပြောခဲ့တာတွေကိုလည်း မမေ့ခဲ့ပေ။

“ပြဿနာက ဒီမှာပါ။”

“ငွေဒင်္ဂါးပြားတစ်ပြားလား။”

ကွမ်ဂျီအာ ထုတ်ပြလာတဲ့အရာကို သေချာကြည့်လိုက်ပြီး ဒီငွေဒင်္ဂါးပြားက ဘာလဲဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ ယူဟျွန်းက အကဲခတ်လိုက်သည်။

“ဒါက မူလကတော့ ကိုယ်သွားရှာခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ပစ္စည်း (hidden piece) ပါပဲ။”

“ဒီဒင်္ဂါးပြားကြီးလား။ ခင်ဗျားရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရလာတာနဲ့တော့ ဘာမှ ပတ်သက်ပုံမပေါ်ပါဘူး။”

“သာမန်လူတွေကတော့ အဲ့ဒီလိုပဲ ထင်ကြမှာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်က မူလက ဒါကိုရဖို့ စိတ်နယ်မြေထဲကို ဝင်သွားရမှာဖြစ်ပေမဲ့ ဒီလိုရုန်းကန်တိုက်ခိုက်မှုတွေကြောင့် အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖန်တစ္ဆေတွေကို ရှင်းလင်းနေတုန်းမှာ ကိုယ့်လက်ထဲကို ရောက်လာခဲ့တာပါ။ လုံးဝကို မမျှော်လင့်ဘဲနဲ့ ရလာခဲ့တာပါပဲ။”

“ဒါကြောင့် ခင်ဗျားက ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်နေခဲ့တာပေါ့။ အဲ့ဒါကို ဟိုမှာပဲ ထားခဲ့သင့်တာ၊ ရုတ်တရက် ရလာတော့လည်း လွှင့်မပစ်ရက်တာနဲ့ ယူလာခဲ့တယ်ပေါ့လေ။”

ကွမ်ဂျီအာက မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဟွန်း။ ယူဟျွန်းက သူ့မေးစေ့ကို ခေတ္တပွတ်သပ်ရင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဒါဆိုရင် ဒီဟာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာလုပ်ရမလဲ။

ယူဟျွန်းက ဘာကြောင့် ချက်ချင်းပြန်လာဖို့ သူ့ကို ပြောခဲ့ရလဲဆိုတာကို ကွမ်ဂျီအာကို အရင်ဆုံး အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ ရှိနေတဲ့ မှတ်ဉာဏ်ဆိုတာက ရောနှောနေတဲ့ကမ္ဘာကြီးပေါ်ကို ဘယ်လိုမျိုး သက်ရောက်မှုတွေ ဖြစ်စေနိုင်လဲ။

ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို ကြားလိုက်ရတဲ့ ကွမ်ဂျီအာက လေးလံတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့အတူ အဲ့ဒါကို လက်ခံလိုက်သည်။

“မှန်ပါတယ်။ ရောနှောနေတဲ့ကမ္ဘာကြီးဆိုရင်တော့ ဒီလိုဖြစ်နိုင်ခြေက ရှိတာပေါ့။ တကယ်တော့ စူမင်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ ကမ္ဘာထဲမှာ အဲ့ဒီဘုရားသခင် ပုံစံခွဲကြောင့် ငါတို့ သေမန်းတမန်နဲ့ ကြုံရမလို ဖြစ်ခဲ့ရတာပဲလေ။”

“ဒါက မှန်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးက လူတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကြောင့် လွှမ်းမိုးခံနေရတာပဲလေ။ မင်း အခုမေ့နေတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ရလာတဲ့အခါ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ကိုယ် အာမမခံနိုင်ဘူး။”

“ဒါပေမဲ့……”

ကွမ်ဂျီအာက ငြင်းဆန်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေသာ ပြန်ရလာမယ်ဆိုရင် အရင်က မမြင်နိုင်ခဲ့တာတွေကိုပါ မြင်လာနိုင်လိမ့်မယ်။”

“ဟွန်း။”

သူမရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ စကားတွေကြောင့် ယူဟျွန်းက ခဏလောက် စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူမ ပြောတာ မှန်သည်။

သူမ ပြောတာ မှန်ပေမဲ့ အန္တရာယ်ကြားထဲ တိုးဝင်ပြီး မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ဖော်ထုတ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား။

ဒါက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စသာဆိုရင်တော့ ယူဟျွန်းက အန္တရာယ်အချို့ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့မှာ သေချာသည်။

ဒါပေမဲ့ သူရှာဖွေရမယ့် မှတ်ဉာဏ်က ကွမ်ဂျီအာရဲ့ မှတ်ဉာဏ် ဖြစ်နေသည်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် နောက်ဆုံးမှာ အထိနာဆုံးက ကွမ်ဂျီအာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

“ခဏလောက် အချိန်ယူပြီး စဉ်းစားကြရအောင်။”

ယူဟျွန်းက အဖြေပေးဖို့ကို ခေတ္တဆိုင်းငံ့ထားလိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လက်ရှိအချိန်မှာ အရေးတကြီး မဟုတ်သေးတာကြောင့် ပြဿနာမရှိဘူးလို့ သူ ယူဆလိုက်ပုံရသည်။

ဒါပေမဲ့ ကွမ်ဂျီအာကတော့ အလွယ်တကူ လက်ခံပေးမယ့်ပုံ မပေါ်ပေ။

“သတင်းအချက်အလက်တွေကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ရယူထားတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ အဲ့ဒီလိုမှသာ နောက်လာမယ့် အဖြစ်အပျက်တွေအတွက် ငါတို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားနိုင်မှာလေ။ ရက်ရွှေ့သွားလေလေ၊ နောက်ပိုင်းမှာ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိရဲ့လား။”

[ကွမ်ဂျီအာရဲ့ စကားကို ငါလည်း ထောက်ခံတယ်။]

ဗက်လျွန်းကလည်း ကွမ်ဂျီအာရဲ့ စကားကို သဘောတူ ထောက်ခံလိုက်သည်။ နောင်လာမည့် အဖြစ်အပျက်တွေကို သေချာပေါက် တားဆီးနိုင်ဖို့အတွက် အသေးအမွှားကိစ္စလေးတွေကိုတောင် သူ လျစ်လျူရှုထားလို့ မဖြစ်ပေ။

ယူဟျွန်းလည်း အဲ့ဒီအချက်ကို ဝန်ခံလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း သူမ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို သိချင်နေမိသည်။

“ဒါဆိုရင် ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်။ ကိုယ့်ကို သုံးရက်အချိန်ပေးပါ။ အဲ့ဒါ အဆင်ပြေတယ် မဟုတ်လား။ ကိုယ်က ကိုယ်ကျိုးရှာချင်လို့ ဒီလိုပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်က မင်းအတွက်လည်း စိုးရိမ်လို့ပါ။”

သူက စိုးရိမ်ပူပန်တဲ့ လေသံလေးနဲ့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ ကွမ်ဂျီအာက နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး မျက်နှာလေး ရဲသွားသည်။

“အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့…… ဟုတ်ပါပြီလေ။”

“အဆင်ပြေတယ်ပေါ့။”

“သုံးရက်ပေါ့…… ကောင်းပြီလေ။”

“ဒါဆိုရင် ပြီးတာပဲ။”

ယူဟျွန်းက အဲ့ဒီလိုပြောပြီး ကျေနပ်နေတဲ့ အမူအရာနဲ့ သူ့နေရာကနေ ထရပ်လိုက်သည်။

ကွမ်ဂျီအာက သူ့ကို ကြောင်အန်းအန်းနဲ့ မော့ကြည့်လာသည်။

“ဘယ်သွားမလို့လဲ။”

“အသင်းအဖွဲ့က အကူအညီတောင်းလာတယ်။ သူတို့က စိတ်နယ်မြေတစ်ခုကို ရှင်းလင်းပေးဖို့ လိုအပ်တယ်တဲ့။ မကြာသေးခင်ကမှ စိတ်နယ်မြေအသစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလို့တဲ့လေ။”

သူ တခြားသူတွေကို မပြောပြခဲ့ပေမဲ့ အသင်းအဖွဲ့က သူ့ကို အကူအညီတောင်းဆိုချက်တစ်ခု ပို့ပေးခဲ့သည်။

အကြောင်းရင်းက တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

မကြာသေးခင်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့တဲ့ စိတ်နယ်မြေကို သူ ဝင်ရောက်ရှင်းလင်းပေးဖို့ကို တောင်းဆိုတာ ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ၊ ဘယ်လောက်အထိ ထူးဆန်းတယ်ဆိုတာကိုလည်း သူ ကြားခဲ့ရသည်။

“လူတစ်ယောက်ပဲ ဝင်လို့ရတယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒါက သန်မာရုံနဲ့ ရှင်းလင်းလို့ လွယ်ကူတဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူး။ လူဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးပြီ၊ စိတ်နယ်မြေထဲကနေ ကြီးမားတဲ့ ဘီလူးကြီးတွေ ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အပြတ်ရှင်းပစ်တယ်တဲ့။”

“ခင်ဗျား အခု အဲ့ဒီကို သွားမလို့လား။”

“အလည်အပတ် သွားမလို့ပါ။”

သူက အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက်ရှိရှိနဲ့ ပြောလိုက်တာကြောင့် ယူဟျွန်းက သူ့စကားကို နည်းနည်း ပြန်ပြင်လိုက်သည်။

“ဖြစ်နိုင်ချေတော့ ရှိတာပေါ့။”

**

စိတ်နယ်မြေရဲ့ အဝင်ဝကို ရောက်ရှိလာတဲ့အခါ ယူဆောင်းအာက သူ့ကို လာရောက်နှုတ်ဆက်သည်။

ယူဟျွန်းက နွေးထွေးတဲ့ အပြုံးတစ်ခုနဲ့ သူမကို ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ကြာပြီနော်။ မစ္စ ယူဆောင်းအာ။”

“…အာ၊ ဟုတ်ကဲ့။ ကြာပါပြီ။”

“ဟင်။ မင်းပုံစံက ပုံမှန်ထက် စွမ်းအင်တွေ ကျနေသလိုပဲ။”

ယူဟျွန်း ပြောသလိုပင် ယူဆောင်းအာက သူမရဲ့ ပုံမှန် ရေတံခွန်လို ပေါက်ကွဲတတ်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ညှိုးငယ်နေတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ယူဆောင်းအာက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အသင့်ပုံထားတဲ့ ပစ္စည်းသေတ္တာပုံပေါ်မှာ ထိုင်ချလိုက်ရင်း ယူဟျွန်းရဲ့ စကားကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ငါ ရှုံးနိမ့်ခဲ့လို့ပါ။”

“ဘယ်သူကလဲ။ မင်းလား၊ မစ္စ ယူဆောင်းအာ?”

“တခြား ဘယ်သူ ရှိရမှာလဲ။ ဟ้อး။ ငါ့ကိုယ်ငါ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်”

ပြောင်းလဲမှုတွေကြောင့် အသစ်တဖန် ပြန်လည် မြင့်တက်လာခဲ့တဲ့ ယူဆောင်းအာရဲ့ စွမ်းအားအဆင့်က အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် (၆၈) အထိ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

သူမက အလယ်အလတ်အဆင့် စုဆောင်းသူတွေထဲမှာတော့ ထိပ်တန်းအဆင့်မှာ ရှိနေသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူမ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။

သူမတစ်ယောက်တည်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာတော့ မဟုတ်ပေ။

နောင်တရမှုတွေကို မစွန့်လွှတ်နိုင်သေးဘဲ အဝင်ဝနားမှာ ခြေမချနိုင်ဖြစ်နေကြတဲ့ အခြားစုဆောင်းသူတွေလည်း (၁၀) ဦးနီးပါး ရှိနေနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံးက အဆင့် (၅၀) ကျော်လွန်နေကြသူတွေ ဖြစ်ကြသည်။

အချို့က စိတ်မကောင်းဖြစ်နေကြ고၊ အချို့က စိတ်တိုနေကြပြီး၊ အချို့ကတော့ ဒေါသထွက်နေကြသည်။

သူတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်ပုံတွေက အမျိုးမျိုး ကွာခြားနေပေမဲ့ အဲ့ဒီလူတွေ အားလုံးက စိတ်နယ်မြေကို ရှင်းလင်းရာမှာ ကျရှုံးခဲ့ကြတယ်ဆိုတာကတော့ ထင်ရှားနေသည်။

“အသင်းအဖွဲ့က ဖုန်းဆက်လို့ လာခဲ့တာ၊ ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လို့လဲ။”

ယူဆောင်းအာက ခေတ္တမျှ နှောင့်နှေးသွားပြီးမှ သူတို့အားလုံး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြကြောင်း ပြောပြလေသည်။ ဒါပေမဲ့ ယူဟျွန်းအတွက်တော့ ဒါက အလွန်တရာ ထူးဆန်းနေသည်။

ဒီစိတ်နယ်မြေထဲကို လူတစ်ယောက်တည်းသာ ဝင်လို့ရတယ်ဆိုတဲ့ ထူးခြားချက်ကို လက်ခံလိုက်ရင်တောင်မှ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တဲ့သူတွေထဲက ဘယ်သူမှ မသေဆုံးဘဲ အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာက ယုတ္တိမရှိလှပေ။

သူမရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ယူဆောင်းအာက ညည်းတွားလိုက်သည်။

“အဲ့ဒါက အထဲမှာ အရမ်းကို ငြိမ်းချမ်းနေလို့လေ။ အဲ့ဒီ ကျိန်ဆဲခံထားရတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က လွဲလို့ပေါ့။”

“ကျိန်ဆဲခံထားရတဲ့ အဘိုးကြီး?”

“ခင်ဗျား ဝင်သွားရင် သိရမှာပါ။ တွေးမိတာနဲ့တင် တော်တော် ဒေါသထွက်လာပြီ။ အရင်ဆုံး အေးဂျင့်တွေဆီကနေ အကျဉ်းချုပ် အချက်အလက် (briefing) သွားယူလိုက်ပါဦး။ ကျွန်မ အဲ့ဒီမှာ အကုန် ရေးမှတ်ထားတယ်။ ကျွန်မ နည်းနည်း အနားယူရဦးမယ်။”

“ဟုတ်ပါပြီ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်လေ။”

ယူဆောင်းအာကို နောက်မှာထားခဲ့ပြီး ယူဟျွန်းက အကျဉ်းချုပ် ရှင်းလင်းရေး တဲနန်းထဲကို ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကာ ဒီစိတ်နယ်မြေက ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲဆိုတာကို နောက်ဆုံးမှာ သိရှိသွားခဲ့ရသည်။

ပြီးတော့ ဘာကြောင့် အပြင်မှာရှိတဲ့ လူတွေ အားလုံး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြလဲဆိုတာကိုလည်း သိလိုက်ရသည်။

အချက်အလက် စာရွက်စာတမ်းတွေရဲ့ စာမျက်နှာ တစ်မျက်ချင်းစီကို လှန်လှောကြည့်လိုက်ရင်း ယူဟျွန်းရဲ့ မျက်ဝန်းတွေက တောက်ပလာသည်။

‘ဒါကလေ။’

ယူဟျွန်းက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသလိုလို၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့သလိုလိုနဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။

‘ငါ ဒီကို အစကတည်းက လာသင့်တယ်ဆိုတာ သိပြီးသားပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါထင်ထားတာထက် ပိုပျော်စရာကောင်းနေတာပဲ။’

ယူဟျွန်း ဒီစိတ်နယ်မြေကို ရောက်လာတာက မတော်တဆ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။

သူ အရင်က လာပလက်စ်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ အနာဂတ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်က အချက်အလက် အမျိုးမျိုးကို ရရှိခဲ့ပြီး ဒီစိတ်နယ်မြေကလည်း အဲ့ဒီအထဲက တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

အထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာကိုတော့ သူ မသိခဲ့ပေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီစိတ်နယ်မြေထဲမှာ အလွန်တရာ အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခု ဝှက်ထားတယ်ဆိုတာကို သူ အသေအချာ သိနေခဲ့ပြီး၊ အကယ်၍သာ သူ မရှင်းလင်းဘဲ ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

ဒီနေရာကို ရှင်းလင်းတာက သူ့အတွက် ပိုမိုသန်မာလာဖို့ မရှိမဖြစ် လိုအပ်ချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒီလို တာဝန်သိစိတ်နဲ့အတူ ရောနှောပါလာတဲ့ စူးစမ်းလိုစိတ်က ဘယ်တော့မှ ဆိုးရွားတဲ့အရာ မဟုတ်ပေ။

ယူဟျွန်းက တဲနန်းထဲကနေ ချက်ချင်းထွက်လာပြီး စိတ်နယ်မြေရဲ့ အဝင်ဝကို ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။

“ဟင်။ ဟိုကောင်…….”

“설마 (မဖြစ်နိုင်တာ)၊ သူလည်း ဒီနေရာကို ရှင်းဖို့ လာတာများလား။”

“မြန်မြန်သွားကြရအောင်။ သူက ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်တဲ့ တယ်လာ ဖြစ်ပါစေဦးတော့၊ အဲ့ဒါကို ဘယ်သူမှ မဖောက်ထွင်းနိုင်ပါဘူး။”

စုဆောင်းသူ အများစုက ယူဟျွန်းကို မှတ်မိကြပြီး အံ့သြမှင်တက်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားကြတဲ့ အချို့သော တယ်လာတွေကတော့ သူ့ရဲ့ ပေါ်လာမှုကြောင့် စတင် တင်းမာလာကြသည်။

တခြားကိစ္စတွေကို မသိပေမဲ့ ယူဟျွန်းက ယခုအချိန်အထိ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြတဲ့ အယူအဆကမ္ဘာ (worlds of ideas) အများအပြားကို ရှင်းလင်းခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။

သူ့မှာ အံ့ဖွယ်အမှုတွေကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိတာကြောင့် သူ ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာကိုပါ ရှင်းလင်းသွားနိုင်မလားဆိုပြီး သူတို့က စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

‘ကဲ ဒါဆိုရင် သွားကြမလား။’

ယူဟျွန်းက သူတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို လက်ခံရယူလိုက်ရင်း စိတ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စာကြည့်တိုက်ကြီး ပွင့်လာပြီး ကြည့်ရှုသူတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

“အင်း။ ဒါ ဘယ်နေရာလဲ။”

ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ရှုခင်းက စိမ်းလန်းစိုပြည်တဲ့ ကျယ်ဝန်းလှတဲ့ မြက်ခင်းပြင်ကြီး ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံက သန့်စင်ပြီး မြင့်မားနေကာ နေရောင်ခြည်က တောက်ပနေသည်။

တိုက်ခတ်လာတဲ့ လေညှင်းက နွေးထွေးစွာဖြင့် သူ့ရဲ့ အရေပြားကို ထိတွေ့လာပြီး မြက်ပင်တွေနဲ့ မြေဆီလွှာရဲ့ ရနံ့တွေက အသက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့အတူ သူ့ရဲ့ နှာခေါင်းဖျားကို ယားယံစေသည်။

ယူဟျွန်းက မြက်ခင်းပြင်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာရှိတဲ့ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို မှီလျက် ထိုင်ချလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ ဝတ်စုံကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ဒီနေရာကို ရောက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ရာသော စွမ်းအားတစ်ခု သက်ရောက်လာပြီး သူ့ရဲ့ ဝတ်စုံကို ကြားခေတ် ခရီးသည်တစ်ဦးရဲ့ ဝတ်စုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

‘ငါ့ဝတ်စုံတွေ ပြောင်းသွားပါလား။ ငါ့အတွက် ဇာတ်ကောင်နေရာတစ်ခု သတ်မှတ်ပေးလိုက်ပြီပဲ။’

ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးဖို့အတွက် သူ ထရပ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ့ဆီကို အရိပ်တစ်ခု ကျလာခဲ့သည်။

“ဆန်ချာ! မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။”

ဟီဟီဟီဟိန်း။

မြင်းရဲ့ အော်မြည်သံနဲ့အတူ အဘိုးအိုတစ်ဦးရဲ့ ကျယ်လောင်တဲ့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ့ရဲ့ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦး ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖြူရော်နေတဲ့ မုတ်ဆိတ်မွှေးနဲ့ ဆံပင်တွေပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အဘိုးအို သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အပြည့်အစုံ သံချပ်ကာဝတ်စုံ (full plate mail) ကို ဝတ်ဆင်ထားလေသည်။

သူ့လက်ထဲတွင် လှံတစ်စင်းနှင့် ဒိုင်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ခါးတွင်လည်း ဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။

သူက စစ်သံခမောက်ကို ဆောင်းထားသော်လည်း မျက်နှာဖုံး အပိုင်းမပါရှိဘဲ သူ့ရဲ့ ထူးခြားသော မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

“အမြန်ထစမ်း။ စွန့်စားခန်းက ငါတို့ကို စောင့်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဟင်။”

ပြင်ပမှ စုဆောင်းသူများကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့သော ဤအဘိုးအို သူရဲကောင်းမှာမူ—

ဆိုရလျှင် ဤ စိတ်နယ်မြေ၏ ပင်တိုင်ဇာတ်ကောင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဒွန်ကီဟိုတေး။