ဘာလဲ၊ မင်းက ဘာကောင်လဲ။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်ဟာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေသဖြင့် စကားပင် ကောင်းကောင်းမပြောနိုင်တော့ပေ။
ဒီမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ကောင်က ဘယ်သူလဲ။
အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ အနက်ရောင် လက်အိတ်။
ပြီးတော့ နီရဲနေတဲ့ မျက်လုံးတွေ။
သူ့ကို ဒီဝတ်စုံနဲ့ လုံးဝ သရော်နေသလိုပါပဲလား။
ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ပါ့ခ်မွန်းချောလ်ဟာ ဒီလူ့ရဲ့ပုံစံမှာ တစ်ခုခု မသင်္ကာစရာကောင်းနေတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒါ ဘာလဲ။ သူ ဒီကို ဘယ်လိုဝင်လာတာလဲ။
အပြင်မှာ အစောင့်တွေ အများကြီးရှိပြီး ကြားထဲမှာလည်း ကင်းလှည့်နေတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်။
အရေအတွက်အားဖြင့် အယောက်တစ်ရာလောက် ရှိတယ်။
ပြီးတော့ သူတို့က သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူး။
သူ့မှာ မကြာသေးခင်က ရရှိခဲ့တဲ့ အံ့ဖွယ်စွမ်းအားနဲ့ သူကိုယ်တိုင် နိုးထစေခဲ့တဲ့သူ ၅၀ တောင် ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကျူးကျော်သူ ရောက်လာတဲ့အထိ ဘာရှုပ်ထွေးမှုမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူးပေါ့လေ။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်ဟာ အပင်ပန်းခံ စဉ်းစားပြီးမှ ခပ်နာနာ ရယ်လိုက်သည်။
အဟား။ ကိုယ်တော့ သဘောပေါက်ပြီ။ မီးမှောင်ကျသွားအောင် လုပ်ခဲ့တာ မင်းပေါ့လေ။ ကွက်လပ်ပျောက်နေတဲ့နေရာကနေ တိတ်တဆိတ် ဝင်လာတာပေါ့။ ဟေ့ကောင်၊ မင်းတော့ ပြဿနာတက်ပြီ။ တခြားသူများရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုထဲ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်လာတာအတွက် တာဝန်ယူနိုင်လို့လား။
ယူဟွန်းက ပြန်မဖြေပေ။ ယခင်ကထက် ပိုပြင်းထူသော အကြည့်ဖြင့်သာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုင်စမ်း။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်ဟာ အဲဒီအကြည့်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ၏ ထူထဲသော နှုတ်ခမ်းတို့ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်လာသည်။
မင်းက မာန်တက်နေတဲ့ သူယုတ်မာကောင်၊ ဘုရားသခင်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တော်ဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စိန်ခေါ်ရဲရတာလဲ။ ဟေ့လူ။ အပြင်မှာ ဘယ်သူရှိလဲ။ အတွင်းရေးမှူးကင်မ်။ အတွင်းရေးမှူးကင်မ်ရေ။
သာမန်ဆိုလျှင် အနီးအနားမှာ စောင့်နေတတ်တဲ့ အတွင်းရေးမှူးကင်မ်ဟာ သူတစ်ခါခေါ်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ရောက်လာမှာ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းစွာပင် ဘယ်လောက်ပဲ ခေါ်နေပါစေ၊ ဘယ်သူမှ ပြန်မထူးဘဲ တိတ်ဆိတ်နေဆဲသာ ဖြစ်သည်။
ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီကောင်တွေ ဘယ်ရောက်သွားကြတာလဲ။ ဟေ့။ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလား။
ခေါ်နေလည်း အလကားပါပဲ။
ဘာလဲ။
သူတို့ ဝင်လာကြရင်တောင် မလှုပ်ရှားနိုင်ကြတော့ဘူး။
အဲဒီစကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ မေးခွန်းတောင် မထုတ်လိုက်ရပေ။
ဟင်။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်ဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ယူဟွန်းရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားမိသွားသည်။ သူကိုယ်တိုင်က တန်ခိုးအရှိန်အဝါ ကြီးမားနေသဖြင့် အစတုန်းက မသတိထားမိခဲ့သော်လည်း အမှောင်ထဲတွင် သူ့ပတ်လည်၌ ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျနေသော အရိပ်ဖျော့ဖျော့များကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ အလွန်တရာ စိတ်တိုတိုနဲ့ အသည်းအသန် ရှာနေခဲ့တဲ့ အတွင်းရေးမှူးကင်မ်နဲ့ သူဦးဆောင်လာတဲ့ အခြားကိုယ်ရံတော်တွေဟာ အဲဒီနေရာမှာ လဲကျနေကြတာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
လူဆယ်ယောက်နီးပါး ရုံးခန်းကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ မေ့မျောနေကြတာကို သဘောပေါက်ဖို့ အချိန်အများကြီး မယူလိုက်ရပေ။
အဲဒါ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ။ ဘာသံမှလည်း မကြားလိုက်ရပါဘူး။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်ဟာ ရုတ်တရက် ကြောက်ရွံ့မှုတွေ လှိုင်းလုံးလို တက်လာတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဘာ၊ ဘာတွေလဲ ဒါ။ ဒီကောင်က ဘာကောင်လဲ။ ဟေ့၊ အပြင်မှာ။ အပြင်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလား။ ဘယ်သူမဆို မြန်မြန်လာကြစမ်းပါ။ မိစ္ဆာ၊ မိစ္ဆာကောင်။ ဒီမှာ မိစ္ဆာကောင် ရှိနေတယ်လေ။
အခုမှ သူ သတိထားမိပေမဲ့ သူ့ရှေ့က ရူးကြောင်ကြောင် ကောင်က ရူးနေရုံတင် မဟုတ်ပေ။ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနဲ့ နိုးထစေခဲ့တဲ့ လူသားတွေကို တိတ်တဆိတ်နဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ရှိရှိ ဖြိုလှဲသွားနိုင်တဲ့သူ ဖြစ်နေသည်။
ကောက်ခံသူ (Collector) တစ်ဦး၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့စွမ်းရည်တွေကိုပဲ ကြည့်ရမယ်ဆိုရင် အဆင့်မြင့် ကောက်ခံသူတစ်ဦးနဲ့ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
လူတစ်ယောက်ရဲ့ လည်ပင်းကို ယင်ကောင်တစ်ကောင်လို လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ လိမ်ချိုးပစ်နိုင်တဲ့ သန်မာတဲ့လူသား။
***
နာမင်ဟျုက်ဟာ သူ့ရဲ့မျက်စိရှေ့မှာ မြင်လိုက်ရတဲ့အရာကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
သူ့နဲ့ ယူဟွန်းတို့ရဲ့ စကားပြောဆိုမှုကို ပြန်ပြောင်းသတိရလိုက်သည်။
ယူဟွန်းက သူ့ကို အကူအညီတစ်ခု တောင်းဆိုခဲ့ဖူးသည်။
ယူဟွန်းရဲ့ အကူအညီက အထူးအဆန်း ဘာမှတော့ မဟုတ်ပေ။
ယခုအချိန်ကစပြီး ငါးမိနစ်ပြည့်လျှင် မီးစက်ကို ပိတ်ပေးရန်၊ အထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ လူတွေကို ကယ်ထုတ်ပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားရန် ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ မင်းကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်ကို ငါ ရှင်းမယ်။
ဒါပေမဲ့ အထဲမှာ ကိုယ်ရံတော်တွေ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ အများကြီးပဲ။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ခံစားထားရတဲ့ အဲဒီလူသားတွေထဲက ၅၀ ကျော် ရှိတယ်။
၅၀ ဟုတ်လား။
အဲဒါကို ကြားပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ထိုလူက ဘာမှမဟုတ်သလို အသာအယာ ပြုံးပြခဲ့သည်။
အဲဒီလောက်ဆို ရပြီ။
လုံလောက်တယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲလို့ သူ မမေးလိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူ စကားပြောပြီးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူ့ကိုယ်သူ အနက်ရောင် အရာတစ်ခုနဲ့ ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
မီးနဲ့ မြူခိုးတွေ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်နေသလိုလို ထင်ရသည်။
သူက အစကတည်းက အနက်ရောင်ဖက်ရှင်ကို အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့ အဲဒီအနက်ရောင်အရာပါ ပေါင်းထည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ တကယ့် မိစ္ဆာစုန်းပြူးတစ်ကောင်လို ဖြစ်သွားတော့သည်။
ကောင်းကင်နယ်မြေ သောင်းခြောက်ထောင်ရဲ့ စွမ်းအင်ဖြစ်ကြောင်း မသိရှာတဲ့ နာမင်ဟျုက်ဟာ အဆောက်အအုံထဲ ဝင်သွားတဲ့ သူ့ရဲ့ကျောပြင်ကို ကြောင်အစွာ စိုက်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
ငါ တကယ်ပဲ သူ့ကို ကူညီပေးဖို့ လိုလို့လား။
ရုတ်တရက် ထိုသို့သော အားနည်းတဲ့ အတွေးမျိုး ဝင်လာခဲ့သော်လည်း နာမင်ဟျုက်ဟာ အဲဒါကို ဖယ်ထုတ်ပစ်ဖို့ အကြိတ်အနယ် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ယူဟွန်းက သူ့ကို တိုက်ရိုက်ပြောခဲ့ဖူးသည်။
မင်းလုပ်နိုင်တာကို လုပ်ပါ။ သေးငယ်တဲ့ ကြင်နာမှုလေးပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကူညီတာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အပြဿနာမရှိပါဘူး။
- မင်းက ကောက်ခံသူတစ်ယောက် မဟုတ်လို့ ဒါမှမဟုတ် ကြီးမားတဲ့စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နိုးထလာသူတစ်ယောက် မဟုတ်လို့ စိတ်မငယ်ပါနဲ့။ မင်းမှာ လုပ်နိုင်တာ တစ်ခုခု ရှိတယ်။ ပြီးတော့ မင်းလည်း သိပါတယ်။ အဲဒီအလုပ်သေးသေးလေးကို လုပ်ရုံနဲ့တင် မင်း ပြောင်းလဲသွားပါလိမ့်မယ်။
နာမင်ဟျုက်ဟာ သူ့စကားတွေကို လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။ သူ သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ အဆိုးမြင်စိတ်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ယူဟွန်း ကတိပေးထားသည့်အတိုင်း မီးကို ပိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် အဆောက်အအုံထဲသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
သူ့လက်ထဲတွင် လိုက်လံဖမ်းဆီးရေးအဖွဲ့ အသုံးပြုနေကျ ဓာတ်မီးတစ်လက် ပါလာခဲ့သည်။
မီးရောင်ထိုးရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြေးသွားရင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လဲကျနေကြတဲ့ လူတွေကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ အော်သံကို အသာမျိုချလိုက်ရသည်။
ဘယ်လို၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ။
ဒီလူတွေအားလုံး လမ်းမှာ ယူဟွန်းရဲ့ ရှင်းထုတ်တာကို ခံလိုက်ရတာ သေချာနေသည်။
ပိုပြီး အံ့သြစရာကောင်းတာက ဒီလောက်များပြားတဲ့ လူတွေကို ရှင်းထုတ်တဲ့နေရာမှာ ကြန့်ကြာတာမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့တာပါပဲ။
ယူဟွန်း သန်မာမှန်း သူသိထားပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ သန်မာတယ်ဆိုတဲ့ အတိုင်းအတာထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေတယ်ဆိုတာကို သူ အသစ်တဖန် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။
ပြီးတော့ သူ့ကို ယုံကြည်ပြီး အဲဒီတာဝန်ကို အပ်နှံခဲ့တဲ့အတွက် သူလည်း တစ်ခုခု လုပ်ပေးစရာ ရှိတယ်ဆိုတာကို တွေးပြီး ဂုဏ်ယူမိလိုက်သည်။
ဘယ်လောက်တောင် ပြေးလာခဲ့မိပါလိမ့်။ တစ်ဖက်မှာ လူသားတွေရဲ့ အငွေ့အသက်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဘယ်သူလဲ။
ယွန်းယွန်းလား။ မင်းလား ယွန်းယွန်း။
မင်ဟျုက်လား။ တကယ် မင်ဟျုက် လာတာလား။
နာမင်ဟျုက်ဟာ သူ့ရဲ့ အသည်းအသန် ရှာဖွေနေခဲ့ရတဲ့ ချစ်သူကို နောက်ဆုံးတော့ တွေ့လိုက်ရပြီး သူမဆီ အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။
ကင်မ်ယွန်းယွန်းကလည်း နာမင်ဟျုက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားသည်။
မင်ဟျုက်။ ကိုယ် တကယ်ပဲ ကိုယ့်ကို ကယ်ဖို့ လာခဲ့တာပဲ။
အ-အင်း၊ ယွန်းယွန်း။ မင်း ဘေးကင်းလို့ တော်ပါသေးရဲ့။ ဘယ်နေရာမှာမှ မထိခိုက်မိဘူးမလား။ ဘာလို့ ဒီမှာ ရပ်နေတာလဲ။
မသိဘူး။ ကိုယ့်ကို ပိတ်လှောင်ထားတဲ့လူတွေ ဘယ်နေရာကိုများ ခေါ်သွားမလို့လဲ မသိဘူး၊ ရုတ်တရက် အကုန်လုံး မှောင်ကျသွားပြီး အကုန်လုံး လဲကျသွားကြတယ်။ ပြီးတော့ မီးတွေပါ ပျက်သွားတာနဲ့ ဘာမှန်းမသိတာနဲ့ ဒီအတိုင်းပဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေနေလိုက်တာ...
အင်း၊ ကိုယ်သိပြီ။ ဒါပေမဲ့ အခုလို အချိန်မျိုးမှာ ဒါတွေပြောနေလို့ မဖြစ်ဘူး၊ ရွှေ့ကြရအောင်။
ဟင်။
ကင်မ်ယွန်းယွန်းဟာ နာမင်ဟျုက်ရဲ့ အမူအရာဆီကနေ ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။
သူ့ကို လာရှာတဲ့ ချစ်သူက သူမသိတဲ့ နာမင်ဟျုက် မဟုတ်တော့ပေ။
အရင်ကထက် ပိုပြီး အားကိုးရပြီး ယောကျာ်းပီသလာသလို ဖြစ်နေတာ သူမရဲ့ စိတ်ထင်လို့များလား။
နာမင်ဟျုက်ကတော့ ကင်မ်ယွန်းယွန်းရဲ့ အတွေးတွေကို မသိဘဲ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးနေသည်။
ယွန်းယွန်း။ ဒီမှာ မင်းတို့လို ပိတ်မိနေတဲ့သူတွေ တခြား အများကြီး ရှိသေးလား။
အင်း။ ဒီကိုလာတဲ့လမ်းမှာ တွေ့ခဲ့တယ်။
ကောင်းပြီ။ သူတို့ကိုပါ ခေါ်ပြီး ဒီကနေ ထွက်ကြရအောင်။
သေချာလို့လား။ အဲဒီဂိုဏ်းသားတွေ နောက်ကနေ လိုက်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
အဲဒါအတွက် စိတ်မပူနဲ့။
နာမင်ဟျုက်က ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့နဲ့အတူ သူ ရှိနေလို့ပဲ။
***
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်ဟာ အေးခဲသွားပြီး ဦးနှောက်ကို အပြင်းအထန် အလုပ်ပေးရင်း လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားနေသည်။
သူ့ဘဝမှာ ဒီလို အကျပ်အတည်းမျိုးနဲ့ ဘယ်နှစ်ခါလောက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသလဲ။
ဒီရာထူးကို ရောက်ဖို့အတွက် အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ရပေမဲ့ ဒီလိုအဖြစ်မျိုးနဲ့တော့ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးပေ။
သူ့ဘဝဟာ ချည်မျှင်တစ်ခုပေါ်မှာ တွဲလောင်းကျနေပြီဆိုတာကို သဘောပေါက်လိုက်တဲ့အခါ မှားယွင်းတဲ့ အနုအလှုပ်တစ်ခု လုပ်မိတာနဲ့ သူ သေသွားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။
စက္ကူဆေးပန်းချီ (stained glass) ကို ကျောပေးထားတဲ့ မိစ္ဆာကောင်က စကားစလိုက်သည်။
ငါပြောတာ မကြားရဘူးလား။ ထိုင်စမ်း။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်ဟာ အခုလောလောဆယ်မှာတော့ သူ့စကားကို နားထောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ရုံးခန်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ကုလားထိုင်တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားသည်။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်ဟာ အဲဒီပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်သည်။
ရွှီး!
အား!
သူ ထိုင်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မမြင်နိုင်လောက်အောင် ပါးလွှာတဲ့ အပ်ချည်မျှင်တွေက သူ့ကိုယ်ပေါ်ကို ရစ်ပတ်လာပြီး ကုလားထိုင်နဲ့ တင်းကျပ်စွာ တွဲချည်နှောင်လိုက်တော့သည်။
သူသည် အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်သော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ ချည်မျှင်တို့က သူ၏ အရေပြားထဲသို့ တိုးဝင်ကာ နာကျင်မှုနှင့်အတူ ချမ်းစိမ့်စိမ့် ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်မှာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားမှုကို လက်လျှော့လိုက်ရသည်။
ထိုမိစ္ဆာကောင်က သူကိုယ်တိုင်လည်း သဘောကျနေဟန်ဖြင့် လက်ချောင်းများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
အခုဆိုရင် ငါတို့ နှစ်ယောက်သား စကားပြောလို့ရတဲ့ အနေအထားကို ရောက်လာပြီပဲ။
ဘာ၊ ဘာလိုချင်လို့လဲ။
အဲဒါကို ငါ့ကို အခုမှ လာမေးတော့တာလား။ မင်းက တခြားသူတွေထက် အဲဒါကို ပိုသိသင့်တာပေါ့။
ဘာ၊ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ! ငါဘာမှ မသိဘူး! ဒီလို အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ကျူးကျော်ပြီး ခြိမ်းခြောက်တာက မင်းတို့လေ။ ဒီလောက်အထိ လုပ်ရဲရဲနဲ့ နောက်ဆက်တွဲပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ်လို့ သေချာလို့လား။
သူ့မှာ အဖမ်းခံရမည့် အကြောင်းရင်းက တစ်ခုထက်မက ရှိနေသော်လည်း ပါ့ခ်မွန်းချောလ်ကတော့ မသိချင်ယောင် ဆောင်နေလိုက်သည်။
ယူဟွန်းက သူ့ကို ဒီလိုတုံ့ပြန်လိမ့်မည်ဟု အစကတည်းက ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
ကော်လက်တာ အကယ်ဒမီ ကျောင်းသားတွေကို အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တဲ့ လူသားကတော့ တကယ်ကို ရှက်တတ်တာ မရှိပါလား။
အကြမ်းဖက်မှု ဟုတ်လား။ ဘာတွေပြောနေမှန်း ငါမသိဘူး။ အကယ်ဒမီကျောင်းသားတွေအကြောင်း ပြောနေတာကို ကြည့်ရင် မင်းက အသင်းတော်ကလား။ အခု ငါ့ကို လာထိရင် ဘာတွေဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား။ ဒီနိုင်ငံက ဘာသာရေးယုံကြည်သူတွေ အားလုံးကို ရှင်းပစ်မလို့လား။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်က သူ၏ အာဏာနှင့် ဝင့်ကြွားမှုကို အကာအကွယ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။
သူ့ရှေ့ကလူက အကယ်ဒမီအကြောင်းကို ပြောလာသည်ဆိုလျှင် သူသည် ကော်လက်တာ တစ်ဦးဖြစ်ရမည်။ သာမန်လူတွေ မသိကြသည့် ရုံးချုပ်ထဲကို ခိုးဝင်လာခဲ့သည်ကို ကြည့်လျှင် အသင်းတော်၏ လျှို့ဝှက်လုပ်ငန်းတွေကို လုပ်ဆောင်ပေးနေသူ တစ်ဦး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေမည်။
မင်း သေချာစဉ်းစားတာ ကောင်းမယ်။ ငါ့ကို လာထိရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာလေ။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်က ယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများကို ရှောင်ဖယ်မသွားဘဲ တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ရင်း စကားလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သူသည် အံ့ဖွယ်စွမ်းအားတစ်ခုကို ရရှိထားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သာမန်လူသားများကို ကော်လက်တာများနှင့် ဆင်တူလာစေရန် နိုးထစေနိုင်ပြီး ကံကောင်းခြင်းများကို ဆွဲဆောင်ကာ မယုံနိုင်စရာ ကိစ္စရပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်လာစေနိုင်သည့် စွမ်းအားဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ဤလောက၏ ပင်မဇာတ်ကောင် ဖြစ်လာခြင်းနှင့် တူညီနေသည်။
သူ့တွင် အရင်းနှီးဆုံး လက်ထောက်ဖြစ်သူ အတွင်းရေးမှူး ကင်မ်ကိုပင် မပြောပြခဲ့သော အခြားစွမ်းရည်တစ်ခု ရှိသေးသည်။
အဲဒါကတော့ စိတ်အသိကို ထိန်းချုပ်ခြင်း (brainwashing) ပင်တည်း။
တုံးအတဲ့ကောင်။ မင်းရဲ့စိတ်ကို ငါ ထိန်းချုပ်ပြီး အကုန်သိမ်းပိုက်ပစ်မယ်။
အသက်သွင်းရန် လိုအပ်ချက်မှာ စကားပြောဆိုရင်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်လုံးချင်း ၅ စက္ကန့်ထက်ပို၍ စိုက်ကြည့်ရန် ဖြစ်သည်။
သူသည် ဤစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ သူ့စကားကို နားမထောင်သူအချို့ကို မိမိ၏ ခွေးများကဲ့သို့ ဖြစ်စေကာ ကျွန်တစ်ပိုင်းလို ခိုင်းစေခဲ့ဖူးသည်။ ထိုမျက်နှာဖုံးစွပ်ကောင်ကိုလည်း အလားတူ လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင်။
မင်းက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာတွေ လုပ်နေပါလား။
ဂျပ်!
အား!
ယူဟွန်းက လက်ချောင်းကို တချက်ခြောက်လိုက်သည်နှင့် ပါ့ခ်မွန်းချောလ်ကို ချည်နှောင်ထားသော ချည်မျှင်များမှာ ပို၍ တင်းကျပ်သွားလေသည်။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားသည့် နာကျင်မှုကြောင့် လူးလှိမ့်နေခဲ့ပြီး အေးစက်သော ချွေးများပျံကာ မယုံနိုင်လောက်သော အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
မျက်နှာဖုံးနောက်မှနေ၍ ယူဟွန်းက သူ့အား မဲ့ပြုံးပြလိုက်သည်။
မင်း ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲလို့ ပြောချင်နေတဲ့ပုံပဲ။ မင်းရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားလေးကို တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားတဲ့အရာလို သရုပ်ဆောင်ရတာ ပျော်စရာကောင်းနေခဲ့မှာပေါ့။ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်တာလောက်နဲ့ မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ။
မဟုတ်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါက၊ ဒါက ဘုရားသခင် ပေးသနားတဲ့ စွမ်းအားပဲ။ မင်းလို သာမန်ကော်လက်တာမျိုးက ငါ့ရဲ့ အံ့ဖွယ်စွမ်းအားကို ဘယ်လိုမှ မခုခံနိုင်ဘူး!
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်မှာ သူ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ခဲ့သော အမှန်တရားကြီး တုန်လှုပ်သွားရသဖြင့် ပျာယာခတ်သွားသည်။ သို့သော် ယူဟွန်းကမူ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်က မည်ဲ့ကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးဖြစ်ကြောင်း အစကတည်းက သိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
သူ့ကို ကြိုးတုပ်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော ငွေရောင်စာအုပ်ကို သေချာ စစ်ဆေးပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်အကြောင်း ပြောပိုင်ခွင့်များ မင်းမှာ ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား၊ အကောင်ပုပ်စောက်ထိုးကြီးရယ်။
ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း! ငါက ဘုရားသခင်ရဲ့ တမန်တော်ပဲ! သူ့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပဲ! မင်းက ဘာမှမလုပ်နိုင်တဲ့ ဘာသာရေးပြစ်တင်ရှုတ်ချခံရမယ့် လူယုတ်မာ တစ်ကောင်သာ ဖြစ်တယ်။
ဘုရားသခင်ရဲ့ တမန်တော်တဲ့လေ... ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ နောက်ပြောင်မှုပါပဲကွာ။
မင်း ဒီကောင်... မင်းကို ပထမဆုံးအဆုံး မြင်လိုက်ကတည်းက ငါ ခံစားမိတယ်၊ မင်းက မိစ္ဆာဆိုးကြီးပဲ! အဆိုးတရားရဲ့ ဖန်တီးမှုဆိုးကြီးပဲ! ကောင်စုတ်၊ ငါက ဘုရားသခင်ရဲ့ တမန်တော်ကွ! ဘုရားသခင်က ငါ့ကို စောင့်ရှောက်နေတယ်! ဒီအံ့ဖွယ်စွမ်းအားက အဲဒီအတွက် သက်သေပဲ! ငါ့ကို လာထိပြီး လွတ်မြောက်သွားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။
တကယ်လား။ ဒါဆိုရင် ဒါလေး လုပ်ကြည့်ရအောင်။
ယူဟွန်းက လက်ချောင်းကို တချက်ခြောက်လိုက်ရာ ပါ့ခ်မွန်းချောလ်ကို ချည်နှောင်ထားသော ချည်မျှင်များ ပြေလျော့သွားသည်။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်မှာ ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ လူးလှိမ့်သွားသည်။ ယူဟွန်းက သူ့ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ဘုရားသခင်က မင်းကို တကယ်စောင့်ရှောက်ပေးနေတယ်ဆိုရင် ပြလိုက်လေ။ မင်းက ဘုရားသခင်ရဲ့ တမန်တော် ဖြစ်ကြောင်း၊ သူ့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်ကြောင်းကိုလေ။ မင်း အရင်က ပျော်ပျော်ပါးပါး လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ပေါ့။ ငါပြောချင်တာကို မင်း သိတယ်မလား။
ဘာကိုလဲ။
ဒီမှာလေ။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်၏ မျက်စိရှေ့သို့ ယူဟွန်း၏ လက်ထဲမှ ထွက်လာကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည့် အန်စာတုံးများကို မြင်လိုက်ရသည်။
အန်စာတုံးများနှင့်အတူ သူ ပျော်မြူးခဲ့ဖူးသည့် အတိတ်ကို ပြန်သတိရလိုက်ချိန်တွင် ဤမိစ္ဆာကောင် ဘာလိုချင်နေသည်ကို ပါ့ခ်မွန်းချောလ် သဘောပေါက်သွားသည်။
နည်းလမ်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။ အန်စာတုံးကို လှိမ့်မယ်၊ ဘယ်သူနိုင်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်မယ်။
ဘုရားသခင်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို အန်စာတုံးနဲ့ စိန်ခေါ်မလို့လား။
ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်းဆိုရင် အရမ်းပျင်းစရာ ကောင်းသွားမှာပေါ့၊ အဲဒီတော့ မင်းကို အခွင့်အရေး အသာလေး ပေးမယ်။ ၆။ အန်စာတုံးမှာ ၆ အမှတ် မကျအောင် လုပ်ရုံပဲ။ တစ်ဖက်မှာ ၆ သာ ကျလာရင် ငါ နိုင်မယ်။ တခြားအမှတ်တွေ ကျလာရင်တော့ မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်။
မင်းရဲ့စကားကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် ယုံရမှာလဲ။
ဒါဆိုရင် မယုံနဲ့လေ။ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လိုလဲ၊ မလုပ်ရဲလို့ ကြောက်နေတာလား။
ငါ့ကို မရယ်ခိုင်းနဲ့! မိုက်မဲတဲ့ မိစ္ဆာကောင်!
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်က သူ့စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အရူးကောင်။ ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ပေးထားတဲ့ အံ့ဖွယ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ငါ့ကို ဒီလိုဟာနဲ့ လာစိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့လေ။ နောင်တရသွားစေရမယ်!
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်က အန်စာတုံးကို ကောက်ယူကာ လှိမ့်လိုက်သည်။ ကိန်းဂဏန်းအရဆိုလျှင် ပါ့ခ်မွန်းချောလ်တွင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး အများကြီး ပိုရှိနေသည်။
ထိုမျှသာမက သူ အသစ်ရရှိထားသော အံ့ဖွယ်စွမ်းအားကိုပါ ထပ်ထည့်လိုက်သောကြောင့် သူ ရှုံးသွားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
သို့သော်။
တုန်း။ ဂျုံး။
ဟင်။
အန်စာတုံးပေါ်တွင် ၆ အမှတ် ကျလာသည်။
ဒါ၊ ဒါက...
မင်းမှာ ယုံကြည်ခြင်း အားနည်းနေလို့ ဖြစ်မှာပေါ့။
မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...
မင်းရဲ့ တုံ့ပြန်ပုံက သနားစရာကောင်းလိုက်တာ။ ကဲပါလေ။ နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေး ပေးမယ်။ ထပ်စမ်းကြည့်။
ဟူး။ ကော့၊ ကောင်းပြီ။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်က တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် အန်စာတုံးကို ပြန်ကောက်ယူကာ ထပ်လှိမ့်လိုက်သည်။
နောက်ထပ် ကျလာသည့် အမှတ်မှာလည်း ၆ ပင် ဖြစ်သည်။
ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ ဒါ။
ထပ်လုပ်။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်၏ အသံ တုန်ရီနေသည်။
သူ့စိတ်ကို တင်းကာ အန်စာတုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လှိမ့်လိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တခြားအမှတ်တစ်ခုခု ကျလာစေရန် သူ အသည်းအသန် ဆုတောင်းလိုက်သည်။
ယခုအချိန်အထိ ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ပြုမူနိုင်စေခဲ့သော သူ၏ အံ့ဖွယ်စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းလိုက်သည်။
သို့သော် ထပ်၍ပင် ၆ အမှတ်သာ ကျလာခဲ့သည်။
ထပ်လုပ်။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်က မိန်းမောနေသကဲ့သို့ အန်စာတုံးကို ဆက်တိုက် လှိမ့်နေခဲ့သည်။
ထပ်လုပ်။
ထပ်လုပ်ခဲ့သည်။
ထပ်လုပ်။
လှိမ့်နေခဲ့သည်။
ထပ်လုပ်။
ထပ်လှိမ့်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူ ဘယ်နှစ်ခါပင် ပစ်ချကာ လှိမ့်စေကာမူ အန်စာတုံးပေါ်ရှိ အမှတ်မှာ အမြဲတမ်း ၆ ပင် ဖြစ်နေသည်။
အကြိမ်တိုင်းမှာ အတူတူပင် ဖြစ်နေသည်။
ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေရတာလဲ။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်မှာ ရူးသွားတော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ မသိစိတ်ဖြင့် ဆံပင်များကို ဆွဲဖြဲပစ်မိသည်။
ဘာလို့လဲ?! ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေရတာလဲ?!
ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အမြန်ဆုံး အန်စာတုံး လှိမ့်လေ။
ငါ၊ ငါ...
သူ ဘယ်နှစ်ကြိမ်တောင် လှိမ့်ခဲ့မိမှန်း မသိတော့ပေ။ သို့သော် အားလုံးမှာ တူညီသော အမှတ်ကိုသာ ပြသနေခဲ့သည်။
ကျိန်စာပဲ။ ဒါ ကျိန်စာပဲ။ ဖျော့တော့လာသော သူ့စိတ်ထဲတွင် ထိုသို့ အော်ဟစ်ချင်ခဲ့သော်လည်း သူ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ထပ်လှိမ့်။
သူ့ကို လွှတ်မပေးသည့် အနှောင့်အယှက်ပေးသော အသံကြောင့် ယခုအခါတွင် သူ အာရုံကြောများ ပြတ်ထွက်တော့မလို ခံစားနေရသည်။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်၏ မျက်စိထဲတွင် အနာဂတ်ကို မြင်ယောင်လာသည်။
သူ့စိတ်ကူးထဲတွင် ပါ့ခ်မွန်းချောလ်က ယူဟွန်း၏ စကားအတိုင်း အန်စာတုံးကို လှိမ့်နေခဲ့သည်။
သူ ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်မြင့်၊ နိမ့်နိမ့် ပစ်ချပါစေ၊ ကြမ်းပြင်ပေါ် လိမ့်သွားသည့် အန်စာတုံးက အမြဲတမ်း တူညီသော အမှတ်ကိုသာ ပြသနေသည်။
ယခုလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သကဲ့သို့ အနာဂတ်တွင်လည်း ထိုအတိုင်း ဆက်ရှိနေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ကြောက်နေလို့လား။
ဂျပ်။
ယူဟွန်း၏ အသံကြောင့် ပါ့ခ်မွန်းချောလ်မှာ လက်ရှိအပြင်လောကသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သူ့ရှေ့ကရန်သူသည် မည်မျှအန္တရာယ်ကြီးမားကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
မိစ္ဆာဆိုး။ သူသည် တကယ့် မိစ္ဆာဆိုးကြီး ဖြစ်သည်။
သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်စွမ်းအားကြီးမှာ ထိုမိစ္ဆာကောင်၏ ရှေ့တွင် အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်သည့် သနားစရာကောင်းသော အရာတစ်ခုသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူ နောက်ဆုံးတော့ သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ခဏလောက်ကမှ ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ လုပ်ခဲ့သမျှ သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေအားလုံးဟာ နွံအိုင်ထဲမှာ ရုန်းကန်နေရုံသာ ရှိခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါဆိုရင် ဆုတောင်းလေ။
မိစ္ဆာက ပြောလာသည်။
သူ့နားနားမှာ တိုးတိုးပြောတယ်၊ ဖောက်ပြန်စေတယ်၊ ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်တယ်။
တခြားယုံကြည်သူတွေလိုပဲ ဘုရားသခင်ကို စိတ်နှစ်ပြီး ဆုတောင်းပြီး လှိမ့်လိုက်စမ်းပါ။ အဲဒီလို မလုပ်နိုင်ရင်တော့ ခင်ဗျား ရှုံးပြီပဲ။
မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး! ဒါကို ငါမလုပ်နိုင်ဘူး! ဒါက လုံးဝအဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး! ဘုရားသခင်က ငါ့ကို စွန့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး! ငါက ဘုရားသခင်ရဲ့ တမန်တော်ပဲ! သူ့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပဲ! မင်းလို မိစ္ဆာအကောင်အထည် သက်သက်ကိုမှ ဒီလို အန်စာတုံးဝိုင်းအတွက်နဲ့လေ!
ဘုရားသခင်တဲ့လား။
ယူဟွန်းက သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြန့်ကျဲနေသော အန်စာတုံးများကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
သူက အန်စာတုံး ကစားတတ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။
သူ ရွေ့လျားလိုက်စဉ် သူ၏ မျက်ဝန်းများက လေထဲတွင် အနီရောင် ရစ်ခွေရာလမ်းကြောင်းများကို ချန်ထားခဲ့သည်။
ယူဟွန်းက အန်စာတုံးကို ပေါ့ပါးစွာ ပစ်တင်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်တက်သွားသော အန်စာတုံးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ကျလာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်သွားခဲ့သည်။
ပါ့ခ်မွန်းချောလ်၏ ရှေ့တွင် ရေခဲပတ်သီးတုံးကဲ့သို့ လည်ပတ်နေခဲ့သော အန်စာတုံးသည် တခွပ်ခွပ် မြည်သံနှင့်အတူ ရပ်တန့်သွားသည်။
ထိုအမှတ်မှာ ၆ ပင် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေနှင့် အခွင့်အလမ်းဟူသမျှကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော၊ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဆိုသော စွမ်းအားပေတည်း။
အံ့ဖွယ်တန်ခိုးများကိုပင် ကျော်လွန်လွန်မြောက်စေသည့် မစုံလင်ခြင်း၏ နိယာမတရား။
အန်စာတုံးကို လှိမ့်နေသူမှာ မိစ္ဆာပင် ဖြစ်၏။
ထိုအရာကား မက်ဇ်ဝဲလ်၏ မိစ္ဆာပင်တည်း။