ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 232: | NovelPing

ခပ်နောက်ကျကျ စကားစမြည်ပြောဆိုပြီးမှသာ နမ်မင်းဟျုက်သည် မိမိအား ကယ်တင်ခဲ့သူမှာ နတ်ဆိုးတစ်ပါးမဟုတ်ဘဲ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် လူတစ်ဦးသာဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ကျ-ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ပေးလို့။

သူသည် မိမိ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် အရှက်ကြီးလှသည်ဟု ခံစားရကာ မိဘများကိုပင် ကျေးဇူးတင်စကား တစ်ခွန်းမျှ မဆိုဖူးခဲ့ချေ။ သို့သော် ယခုမူ ထိုစကားကို သဘာဝကျကျပင် ပြောထွက်ခဲ့လေပြီ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူက သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ခြင်းပင်တည်း။ ထို့ကြောင့် ဒူးထောက်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သော်လည်း ထူးဆန်းသည်ဟု ဆိုဖွယ်မရှိပေ။

ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုလူသည် အလွန်ပင် သန်မာလှ၏။ အလွန်တရာမှပင် သန်မာပေသည်။

သူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မြင်ပင်မမြင်လိုက်ရသော အဟုန်ဖြင့် ထိုဂိုဏ်းဝင်များကို ဖြိုလှဲပစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ မယုံနိုင်စရာ ကာယစွမ်းရည်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် စုဆောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုမျှသာမက အလွန်တန်းမြင့်သည့် စုဆောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူအသေအချာ သိလိုက်ရသည်။

ဤကဲ့သို့သောသူက ဤနေရာတွင် အဘယ်ကြောင့် ရှိနေရပါသနည်း။

သူနှင့် ဘာမှမဆိုင်သည့် အခြားကမ္ဘာမှ လူများဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နေခဲ့ခြင်းပင်တည်း။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သောနေရာမျိုးတွင် သူနှင့် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့မည်နည်း။

ထို့အပြင် သူနှင့် စကားပြောဖြစ်စဉ် ဤစုဆောင်းသူမှာလည်း ဂိုဏ်း၏ဌာနချုပ်သို့ သူနှင့်ဆင်တူသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြောင်း သူသိရှိခဲ့ရသည်။

ဒါပေမဲ့လည်း အန္တရာယ်ရှိတုန်းပဲ။

ဘာကလဲ။

အဲ့ဒီထဲမှာလေ။ အဲ့ဒီထဲမှာ စုဆောင်းသူတွေလို လူတွေ ရှိနေတယ်။

စုဆောင်းသူတွေလို ဟုတ်လား။ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

အဟမ်း.. ဟိုလေ…

နမ်မင်းဟျုက်သည် သူ၏ ရှင်းပြနိုင်စွမ်း ညံ့ဖျင်းကြောင်းကို သိထားသော်လည်း ၎င်းကို ဖော်ပြရန် အခြားနည်းလမ်း တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။

သူတို့က စစ်မှန်တဲ့ စုဆောင်းသူတွေ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီခေါင်းဆောင်၊ ခေါင်းဆောင်ကလေ…

ပါ့မွန်းချောကို ပြောတာလား။

ဟင့်အင်း? ဟုတ်တယ်။ ဟုတ်ပါတယ်။ ပါ့မွန်းချောပဲ။ သူက အံ့ဖွယ်အမှုတွေကို ဆောင်ကြဉ်းလာခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်။

မျက်နှာဖုံးနောက်က မျက်ဝန်းများသည် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

နမ်မင်းဟျုက်၏ စကားများသည် အကြမ်းဖက်သံသယရှိသူ၏ စာအုပ်ထဲတွင် သူဖတ်ခဲ့ရသည်များနှင့် တိုက်ဆိုင်နေလေသည်။

ပါ့မွန်းချော ဆောင်ကြဉ်းလာခဲ့သည့် အံ့ဖွယ်အမှု။ သာမန်လူများကို စုဆောင်းသူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည့် အရာတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ဆိုထား၏။

သာမန်လူတွေကို အတင်းအကျပ် စုဆောင်းသူတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးတာလား။ အဲ့ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ယခင်ဘဝမှာတောင် ဘယ်တုန်းကမှ မဖြစ်ဖူးခဲ့တဲ့ အရာမျိုးပဲ။

၎င်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိ မရှိကို သူ မေးခွန်းထုတ်ရမည်ဆိုပါက မဖြစ်နိုင်စရာဟု မထင်ရပေ။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ပြီးစအချိန်က ခြွင်းချက်မရှိဘဲ လူတိုင်းသည် စုဆောင်းသူများ သို့မဟုတ် ထိုနှင့်ဆင်တူသည်များအဖြစ် နိုးထလာခဲ့ကြသည်။

ဒုတိယအကြိမ် ရုပ်တုဆန်းကြယ် တုန်လှုပ်မှုကြီး ပြီးနောက်တွင်လည်း ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်မှာ ထူးဆန်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးက အစွန်းရောက် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားရပါသနည်း။ ထို့အပြင် သူက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ သဘာဝကျကျ အသုံးပြုနေရပါသနည်း။

[ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒါက အရေးကြီးလို့လား။ သူ ဘာပဲလုပ်ခဲ့လုပ်ခဲ့ မင်းလုပ်ရမယ့်အရာကိုတော့ ပြောင်းလဲသွားစေမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။]

အင်း။ ဘာမှ မပြောင်းလဲဘူး။

ဗယ်ရီယွန်၏ အကြံပြုချက်အတိုင်းပင်တည်း။

မည်သည့် အမှန်တရားများ ပေါ်ထွက်လာသည်ဖြစ်စေ၊ ယူဟျွန်း၏ တာဝန်ဝတ္တရားမှာ ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ယူရာကို နာကျင်စေခဲ့သည့် ဤဖြစ်ရပ်၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်သူ ပါ့မွန်းချောကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပြင်းပြသော ဆန္ဒမဟာမေဓိသည် မည်သည့်အခါမျှ အားပျော့သွားခြင်း မရှိပေ။

ထိုက်တန်မှုမရှိဘဲ စွမ်းအားကို ရရှိထားခဲ့သည့် ပါ့မွန်းချောကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုးသည် ဤကမ္ဘာကြီးကို ဝါးမြိုဖျက်ဆီးမည့် ဘေးဥပဒ်ဆိုးကြီး ဖြစ်ပေသည်။

တည်ရှိနေခြင်းနှင့် အသက်ရှူနေရုံမျှဖြင့်ပင် သူတို့သည် လူများစွာကို ဒုက္ခရောက်စေကာ ဆင်းရဲဝေဒနာ ခံစားစေခဲ့ကြသည်။

သူက အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်သူ အဲ့ဒီကနေ သေချာပေါက် မျဉ်းကြားဆွဲပြီး ခွဲထုတ်ထားခဲ့တယ်။ သူက တွေးတောဆင်ခြင်စရာ မလိုဘဲ လုပ်တတ်တဲ့သူ တစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ ဦးနှောက်ရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်ပဲ။

လူတစ်ယောက် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်လေလေ၊ သူတို့ရဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေက ပိုပြီး လျှို့ဝှက်လာလေလေပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အတိုင်းအတာက ပိုပြီး ကြီးမားလာတတ်တယ်။

ထို့အပြင် ထိုရာဇဝတ်မှုကြီးများ၏ အလေးချိန်အောက်တွင် စွမ်းအားမရှိကြသည့် သာမန်လူတို့၏ အော်ဟစ်ဆင်းရဲသံများက အမြဲတမ်း တည်ရှိနေစမြဲပင်တည်း။

သူ့ရှေ့မှ ဤလူငယ်လေး နမ်မင်းဟျုက်သည်သာ ယနေ့ ဤနေရာသို့ မရောက်လာခဲ့ပါက မည်သူ့ကိုမျှ အသိမပေးရဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရပေလိမ့်မည်။

ခေါင်းဆောင်က အခု အချိန်မှာ ဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ မင်းသိလား။

အဲ့ဒီကောင်က အံ့ဖွယ်အမှုတွေ အကြောင်း ဟောပြောတာတွေ ဘာတွေ ပြီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သလို သူ့ရဲ့နောက်လိုက်တွေဆီကနေ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမြတ်ထုတ်မှုတွေကို ရယူဖို့ ပြင်ဆင်နေလောက်ပြီ။

ထို့ကြောင့်ပင် နမ်မင်းဟျုက်သည် သူ၏ချစ်သူကို ကယ်တင်နိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသည့် ရူးသွပ်မှုတစ်ခုမျှ မဟုတ်ပေ။

နမ်မင်းဟျုက်သည် ဂိုဏ်း၏ဌာနချုပ်ထဲသို့ ခိုးဝင်ခဲ့စဥ်က အမှန်တကယ်ပင် တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းအပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်တွန်းလှန်ခဲ့ကြသူများကို တစ်ခန်းတည်း သီးသန့်ချုပ်နှောင်ထားခဲ့ကြသည်။

သူက ပိုမိုနီးစပ်စွာ စစ်ဆေးကြည့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဖမ်းမိသွားကာ ထွက်ပြေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အထက်ပါ ဖြစ်ရပ်မှာ မတိုင်မီခဏက ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းပင်တည်း။

နမ်မင်းဟျုက်သည် ၎င်းကို ပြန်ပြောင်းသတိရလာကာ စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့သည်။

ကျွန်တော့်ချစ်သူက အဲ့ဒီထဲမှာ ရှိနေတယ်။ ကျွန်တော် အမြန်သွားပြီး ပါ့မွန်းချောကို တားရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဘာတွေဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်လည်း မသိတော့ဘူး။

နမ်မင်းဟျုက်သည် ထိုအဖြစ်ကို တွေးတောမိကာ တုန်ယင်နေသကဲ့သို့ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကိုက်ထားလိုက်လေသည်။

တကယ်ပဲ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလား။ အင်း၊ ဟုတ်မှာပေါ့လေ။ ဘာလို့များ သူ့လို သिलတန်တဲ့သူက ကျွန်တော့်လို အသုံးမကျတဲ့သူကို ကူညီပေးမှာလဲ။

ထတော့။

ဟင်၊ ဟင့်ဟင့်?

သို့သော် နမ်မင်းဟျုက် စိုးရိမ်ခဲ့သည့် အရာမှာ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

နတ်ဆိုးက သူ့ကို သတ်ပစ်မည့်အစား သူ့လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ မတ်တပ်ရပ်နိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

ငါ့ကို အဲ့ဒီလိုမျိုး အသနားခံစရာ မလိုပါဘူး။ အဲ့ဒါက တောင်းဆိုတာ မဟုတ်ဘူး၊ အသနားခံနေတာပဲ။ မင်းက ဒီလိုအတူတူ လုပ်ကြရအောင်လို့ ပြောလိုက်ရုံနဲ့ လုံလောက်ပြီ၊ ငါကူညီပေးပါမယ်။

ကျ-ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော်နဲ့ အတူတူလား။

မလုပ်ချင်ဘူးလား။

မလုပ်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်ပါ့မလားလို့ပါ…

လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင်ရော။

နတ်ဆိုး၏ ခပ်ရေးရေး အသံသည် နမ်မင်းဟျုက်၏ စိတ်အစုံကို လှုပ်ခါသွားစေခဲ့သည်။

သာ လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် တကယ်ပဲ လုပ်ပေးမှာလား။

လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်ပေါ့။

နမ်မင်းဟျုက်သည် ထိုစကားများကို စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် ရွတ်ဆိုနေမိသည်။

သာ လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဘယ်သူက မလုပ်ဘဲ နေမှာလဲ။ မလုပ်ချင်လို့ဆိုပြီး ဘယ်သူက ငြင်းမှာလဲ။

ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်၊ သာ တကယ်သာ လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်ပေါ့။ သူသည် သူ၏ ထိုင်ခုံကို ကန်ထုတ်ကာ ထိုဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ်ထဲသို့ ယခုပင် ဝင်ရောက်သွားချင်စိတ်များ ပေါက်ဖွားလာခဲ့ရသည်။

လုပ်ချင်တယ်။

ဒါဆိုရင် ဝမ်းသာစရာပဲ။

နတ်ဆိုးက ပြုံးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော်လည်း နမ်မင်းဟျုက်အနေဖြင့် ၎င်းကို ထိုသို့သာ ဖော်ပြနိုင်ခဲ့ပေသည်။

သူသည် အမှောင်ထုထဲတွင် တောက်ပနေသော နီရဲသည့် မျက်ဝန်းများသည် တိမ်များ ကွယ်ဝှက်ထားသည့် လခြမ်းကွေးကဲ့သို့ ခဏတာ ကွေးညွတ်သွားသကဲ့သို့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

နမ်မင်းဟျုက်၏ ဆန္ဒမဟာမေဓိကို ဖတ်ရှုလိုက်ရသည့် ယူဟျွန်းသည် ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

သူသည် ယခုလက်ရှိတွင် သူ၏ စာကြည့်တိုက်ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ မပြောဘဲ ဤနေရာသို့ တစ်ဦးတည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကြယ်များပင်လျှင် သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို မကြားနိုင်သလို သူတို့၏ မျက်နှာများကိုလည်း မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

အကယ်၍ စွမ်းအားရှင်များသာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရမည်ဆိုပါက နမ်မင်းဟျုက်အား သရော်ပြောင်လှောင်ကြလိမ့်မည် သေချာပေသည်။

အားနည်းတယ်၊ သနားစရာကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ အလွယ်တကူ လှည့်ဖြားလို့ရတဲ့ လူစားမျိုးပဲ။

သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ချစ်သူကိုတောင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မကယ်တင်နိုင်ဘဲ အကူအညီတောင်းခံနေရတယ်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဟုတ်ပါသလေ။ နမ်မင်းဟျုက်သည် အမှန်တကယ်ပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော လူသားတစ်ဦး ဖြစ်ပါသလော။

အဖိုးတန်သည့် အရာတစ်ခုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စတေးကာ တစ်စုံတစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ရခြင်းမှာ မည်သည့်အခါမျှ လွယ်ကူသည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ တစ်စုံတစ်ဦးသည် အလွန်တရာမှပင် အသည်းအသန်ဖြစ်နေပြီး စေတနာထက်သန်နေကြောင်းကို ဖော်ပြနေခြင်းပင်တည်း။

ထိုအရာကသာလျှင် ရှေ့ဆက်တိုးနိုင်ရန်အတွက် လှုံ့ဆော်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

စွမ်းအားမရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို အောင်မြင်စေရန်အတွက် အခက်အခဲများနှင့် အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည့် ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်ကို ရရှိစေရန်အတွက်ပင်တည်း။

သံမဏိကဲ့သို့ ကြံ့ခိုင်သော ထိုဆန္ဒမဟာမေဓိကို ပြသနိုင်ခြင်းက…

မည်မျှတောင် လှပနေပါသနည်း။

သွားကြစို့။ လူတွေကို ကယ်ထုတ်ကြမယ်၊ ပြီးတော့ ရူးကြောင်ကြောင် ဂိုဏ်းကိုလည်း အပြစ်ပေးကြမယ်။

***

ပါ့မွန်းချော၏ ဘဝသည် ရိုးရှင်းလှသည်။

သူသည် လူလားမြောက်လာချိန်မှစ၍ အခြားသူများထံမှ လုယက်သိမ်းပိုက်ခြင်းဖြင့်သာ အသက်ရှင်ရပ်တည်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သူသည် မိုက်မဲသူများကို လှည့်ဖြားထိန်းချုပ်ရန်အတွက် သူ၏ မွေးရာပါ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ လူသားများကို အုပ်စိုးရန်အတွက် ဘာသာရေးသည် သူ့အတွက် အယုံကြည်ရဆုံးသော နည်းလမ်းနှင့် ကိရိယာ ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။

တွေးတောရာကမ္ဘာကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး ဘုရားသခင် တည်ရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်သည့်အခါ သူ့လက်ထဲမှ ဤကိရိယာမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့ကြောင်း သူ သဘောပေါက်ခဲ့ရသည်မှာ ထိုနည်းလမ်းအတိုင်းပင်တည်း။

လူတို့သည် သူ့ကို ချီးကျူးကြကာ သူ့ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ခဲ့ကြသည်။

ဟာသဖြစ်သည်မှာ ပါ့မွန်းချောတွင် သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှု သို့မဟုတ် ယုံကြည်ချက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် လက်ရှိအချိန်တွင် သူပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သူ၏ စွမ်းအားကိုသာ ယုံကြည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤနေရာ၏ ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်၏။ မဟုတ်ပေ၊ ဘုရင်ဆိုသည့် စကားလုံးကပင် သူ့ကို ဖော်ပြရန် မလုံလောက်ပေ။

ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အခေါ်အဝေါ်ကို မကြာခဏ သုံးနှုန်းခဲ့ရာမှ သူ၏ ပါးစပ်ဖျားတွင် စွဲမြဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤဂိုဏ်းအတွင်း၌ ပါ့မွန်းချောသည် သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဘုရားသခင် ဖြစ်သည်ဟု သံသယကင်းရှင်းစွာဖြင့် ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း.. မင်းက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတဲ့ ကြွက်ပေါက်စလေးကို အခုထိ မဖမ်းနိုင်သေးဘူးလား။

"ဗျာ... ဟုတ်ကဲ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ မကြာခင် ဖမ်းမိမှာပါ။ သူက မှောင်မိုက်နေတဲ့ တောအုပ်ထဲမှာ ဘယ်မှ ထွက်ပြေးလို့ လွတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"အတွင်းရေးမှူး ကင်။ အဲ့ဒါကို ငါ ကြားချင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ အရေးကြီးတာက ဘာသာရေး လူသစ်စက်စက် လူယုတ်မာတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်တဲ့ နယ်မြေထဲကို ခိုးဝင်လာခဲ့တာပဲ။"

ပါ့မွန်းချော၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်လှသည် မဟုတ်ပေ။

အတိတ်တုန်းကလည်း သတင်းထောက်များ သို့မဟုတ် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များက ဤနေရာကို လာရောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖူးသည့် အကြိမ်အနည်းငယ် ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ၏ အာဏာစက်ဖြင့် အားလုံးကို ဖိနှိပ်ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် အပေါ်ယံလောက်သာ စုံစမ်းခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ရှာဖွေခဲ့လျှင်တောင် ဘာမှတွေ့ရှိမည် မဟုတ်ကြောင်း သူက အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ ကြွက်ပေါက်စတစ်ကောင် ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ပါ့မွန်းချော လျှို့ဝှက်ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည့် အားနည်းချက်ကို မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ အမှန်တကယ် မြင်သွားခဲ့ခြင်း ဟုတ်၊ မဟုတ်ကိုတော့ သူ မသိပေ။ သို့သော် မြင်ခဲ့လောက်သည်ဟု ပါ့မွန်းချောက ခန့်မှန်းမိခဲ့သည်။

ထိုသို့ သူက ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယုံကြည်ကိုးကွယ်သူများ၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် သူတို့အနေဖြင့် သူ့စကားကို မယုံဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

'ဘာသာရေး လူယုတ်မာက ဒီထဲကို ဘယ်လိုဝင်လာခဲ့တာလဲ။'

"အဟမ်း၊ မစ္စတာကင်ရဲ့ သမီးနဲ့ ဆက်သွယ်မိခဲ့ပုံရပါတယ် ဗျ။"

"ဪ၊ အဲ့ဒီမိန်းမလား။"

ပါ့မွန်းချောသည် မကြာသေးမီက သူ့ထံသို့ ရဲရဲရင့်ရင့် ရောက်ရှိလာပြီး ဖခင်ဖြစ်သူကို လွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည့် မိန်းမကို ပြန်ပြောင်း သတိရလိုက်သည်။

သူ့ကို လူယုတ်မာ သို့မဟုတ် ဘာသာရေးဂိုဏ်းဟု ခေါ်ဆိုကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်လာခဲ့စဉ်က သူ မည်မျှတောင် စိတ်ပျက်ခဲ့ရသနည်း။

သို့သော် ပါ့မွန်းချောသည် သူမကို ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။

အကြောင်းပြချက်က တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ သူမက လှပနေခဲ့၍ပင်တည်း။

အကယ်၍ မစ္စတာကင်၏ သမီးသည် ဤမျှလောက် လှပကြောင်းသာ သူ အစောပိုင်းက သိခဲ့မည်ဆိုပါက သူမကို ပို၍ စောစော သတိထားမိခဲ့ပေလိမ့်မည်။

သူက ထိုသို့ တွေးတောကာ သူမကို အခန်းသီးသန့်တစ်ခုအတွင်း ခဏတာ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် အတွင်းပိုင်းမှနေ၍ အပြင်ဘက်သို့ လျှို့ဝှက်ဆက်သွယ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

ပါ့မွန်းချောသည် ထိုကြွက်ပေါက်စ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ သူမကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု တွေးမိကာ စိတ်တိုဒေါသထွက်လာခဲ့သည်။

ဤပြဿနာအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော မစ္စတာကင်၏ သမီးအပေါ်တွင် သူ၏ ဒေါသများကို ပုံချလိုက်သင့်သော်လည်း ပါ့မွန်းချောမှာ အကြောင်းပြချက်အချို့ကြောင့် သူမကို မထိခိုက်စေလိုဘဲ သူ၏ ဦးတည်ချက်ကို အခြားနေရာသို့ ပြောင်းလိုက်လေသည်။

"မစ္စတာကင်ကို ခေါ်ခဲ့."

"ကျွန်တော် သူ့ကို စောင့်ခိုင်းထားပြီးသားပါ။ ဟေ့၊ သူ့ကို ခေါ်လာခဲ့။"

တံခါးပွင့်လာပြီး သန်မာထွားကြိုင်းသော လူနှစ်ဦးက ဘဝပျက်နေသည့် အလတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ဦးကို ဆွဲထုတ်လာခဲ့ကြသည်။

သူ့နာမည်ကိုပင် မသိကြဘဲ အခြားသော လုံခြုံရေးအစောင့်များကပါ မစ္စတာကင်ဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် ယုံကြည်သူတစ်ဦးပင်တည်း။

"အို... အို ဘုရားသခင်ရဲ့ ကြီးမြတ်လှတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တော်ကြီး။"

မစ္စတာကင်သည် ဤနေရာသို့ ဆွဲခေါ်လာခံရစဉ်က သူ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ပါ့မွန်းချောသည် ဤကဲ့သို့ ဘဝပျက်နေသော လူကို မြင်ရုံမျှဖြင့် သူ၏ စိတ်အနေအထားမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့ရသည်။

"မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဘုရားသခင်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တော်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်ရဲရတာလဲ။"

"ကျ-ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်!"

ခေတ်သ நவீனကာလကြီးတွင် မျက်လုံးဖွင့်၍ပင် မယုံကြည်နိုင်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာရှိ လူတိုင်းမှာ ၎င်းတို့အတွက် ရိုးအကျင့်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ပြုမူနေကြပြီး မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသခဲ့ကြပေ။

"မင်းသမီး လုပ်ခဲ့တာကို မင်း သိလား။ သူက ငါတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းရာဌာနထဲကို ဘာသာရေး လူယုတ်မာတစ်ယောက် ခေါ်လာခဲ့တယ်။ ဘာသာရေး လူယုတ်မာတဲ့! အဲ့ဒါ ဘယ်လောက်ကြီးမားတဲ့ အပြစ်လဲဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား။"

"အို... ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို ဆုံးမပါ့မယ်။"

"မဟုတ်ဘူး။ အခုမှ နောင်တရဖို့က နောက်ကျသွားပြီ။ ကလေးရဲ့ အပြစ်က မိဘရဲ့ အပြစ်ပဲလေ။"

ပါ့မွန်းချော၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ မစ္စတာကင်သည် သူ၏ စကားများက မည်သည့်အရာကို ဆိုလိုသည်ကို မသိလောက်အောင် မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပေ။

"ကြီး-ကြီးမြတ်လှတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တော်ကြီး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ! ကျ-ကျွန်တော် ဘာအပြစ်မှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။"

သူ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမနည်း။ သို့သော် မစ္စတာကင်တွင် သူပိုင်ဆိုင်သမျှ ပစ္စည်းဥစ္စာအားလုံးကို ပါ့မွန်းချောထံ ပေးအပ်ပြီးနောက်ပိုင်း ဘာမှ ထပ်မရှိတော့ပေ။

ထိုအရာက မစ္စတာကင်သည် ပါ့မွန်းချောအတွက် ယခုအခါတွင် အသုံးမကျတော့သည့် အမှိုက်သရိုက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သွားပြီဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင်တည်း။

"သူ့ကို ဆွဲထုတ်သွားလိုက်တော့။"

ပါ့မွန်းချောသည် ငိုကြွေးရှိုက်ကြီးငင်ကာ ဆွဲထုတ်သွားခံရသော မစ္စတာကင်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန်ပင် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည် မကြာမီမှာပင် မျက်နှာကို ပြန်လည် ကြည်လင်လာစေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလူက ချောမောလှပသည့် ကလေးတစ်ယောက်ကို ချန်ထားခဲ့ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ ထိုထက်ပိုကောင်းသော လျော်ကြေးဟူ၍ အဘယ်မှာ ရှိနိုင်ဦးမည်နည်း။

သူသည် အတွင်းရေးမှူးကို အပြင်သို့ စေလွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အခန်းထဲရှိ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟေ့၊ ငါပဲ။ ငါ ပိတ်လှောင်ထားတဲ့ မိန်းမကို ငါ့အခံထဲကို ခေါ်လာခဲ့။ သူမက အရမ်း ရုန်းကန်နေရင် ဆေးသုံးလိုက်။"

ပါ့မွန်းချောသည် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ရုံးခန်းဘေးရှိ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားလိုက်သည်။

သူသည် နှာသံဖြင့် တေးသီချင်းတီးဆိုရင်း ရေချိုးခန်းထဲသို့ အရင်ဆုံး ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

လာမည့် အပေးအယူကို မျှော်လင့်တွေးတောရင်း သူသည် မယုတ်မမာ ပြုံးစစ လုပ်လိုက်လေသည်။

ထိုစဉ်ကမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရေချိုးခန်းထဲရှိ မီးသီးမှာ ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ တစ်ခုလုံး အမှောင်ကျသွားခဲ့သည်။

"ဘာလဲ။ ကျွတ်။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"

သူသည် အင်္ကျီရုံကို အမြန်ဝတ်ဆင်ကာ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့ရာ ရေချိုးခန်းသာမက အခြားသော မီးအားလုံးပါ ငြိမ်းသွားခဲ့သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ မီးပျက်သွားတာများလား။ ဂျင်နရေတာတွေကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်နေတဲ့ ကောင်တွေ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။

ပါ့မွန်းချောသည် အခြေအနေများကို စစ်ဆေးရန်အတွက် ရုံးခန်းထဲသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဖုန်းဖြင့် တစ်စုံတစ်ဦးထံ ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှသာ မရှိခဲ့ပါလျှင်ပေါ့။

"ဘာ... ဘာလဲ။ မင်းက ဘယ်သူလဲ။"

သူ့အနေဖြင့် ပုံမှန် ထိုင်နေကျဖြစ်သော တန်ဖိုးကြီး သားရေကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ခြေပစ်လက်ပစ် ထိုင်နေသည့် လူမည်းပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် သတိကြီးစွာ ထားလိုက်ရသည်။

အရောင်စုံ ဖန်စစများမှတဆင့် ဖြာကျလာသည့် မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်ကြောင့် ဝါးတားတား ဖြစ်နေသော ထိုအရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ ပါ့မွန်းချောသည် အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နိုင်ခဲ့ရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ဟာ၊ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်လား။"

မျက်နှာဖုံး၏ ဘက်နှစ်ဖက်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ချိုနှစ်ချောင်း၊ ချွန်ထက်သော သွားများနှင့် နီရဲနေသည့် မျက်ဝန်းများ။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံ၊ အနက်ရောင် လက်အိတ်များနှင့် အနက်ရောင် ဖိနပ်များ။

သူသည် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုခဏ၌ ငရဲမီးကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသော နီရဲသည့် အလင်းတန်းနှစ်ခုသည် ပါ့မွန်းချောဆီသို့ လှည့်လာခဲ့သည်။

"ထိုင်စမ်း။"

အခန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ သူ အချိန်ဘယ်တုန်းက ထားခဲ့မှန်း မသိတော့သော ကုလားထိုင်တစ်လုံး ရှိနှင့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။