[သူ့ကို အခုချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။]
သူက အခု လေယာဉ်ပေါ်မှာ ဖြစ်နေမှာလေ။ ငါက ဘယ်လိုလုပ် ဆက်သွယ်လို့ရမှာလဲ။
[မင်းမှာ တခြားစာချုပ်ပါဝင်သူတွေနဲ့ အဝေးကနေ ဆက်သွယ်လို့ရတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တာပဲ။ အဲဒါကို သုံးလိုက်လေ။]
မရဘူး။ အဲဒီကျွမ်းကျင်မှုက အရာရာကို လုပ်နိုင်တယ်လို့ မင်းထင်နေပေမဲ့ အကွာအဝေး အရမ်းဝေးသွားရင် အလုပ်မလုပ်ဘူး။
[ဘာပြောတယ်?]
ဒါက ငါ့ရဲ့စာကြည့်တိုက် အာဏာစက်နယ်ပယ်ထဲမှာပဲ အလုပ်လုပ်တာ။ ငါက ကိုရီးယားမှာပဲ အဓိကလှုပ်ရှားနေတာဆိုတော့ ကိုရီးယားဘယ်နေရာကိုမဆို ခေါ်လို့ရပေမဲ့ တခြားနိုင်ငံတွေဘက်ကို သွားပြီဆိုရင် တခြားတယ်လာတွေရဲ့ အာဏာစက်နဲ့ တိုက်မိသွားတာကြောင့် မလုပ်နိုင်တော့ဘူး။
ကွမ်ဂျီအာ က မနက်အစောကြီးကတည်းက ထွက်သွားတာဆိုတော့ အခုဆိုရင် တရုတ်နဲ့ ရုရှား နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်နေလောက်ပြီ။
အခုချက်ချင်း သူ့ကို ဆက်သွယ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီဒေသကို တာဝန်ယူရတဲ့ တယ်လာတစ်ယောက်ဆီ ဆက်သွယ်ပြီး လိုင်းချိတ်ပေးခိုင်းမှ ရမယ်။
ငါ့မှာ ပြည်ပက တယ်လာတွေကို သိတာ တစ်ယောက်မှမရှိဘူး။
ရလဒ်အနေနဲ့ကတော့ ကွမ်ဂျီအာ ရောက်ရှိရမယ့်နေရာကို မရောက်မချင်း သူမရဲ့လက်ဖုန်းနဲ့ နိုင်ငံတကာ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို အသုံးပြုတာကလွဲလို့ ဆက်သွယ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်း လုံးဝကို မရှိသလောက်ပါပဲ။
ရောက်တဲ့အခါ ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ ရောက်ကြောင်း ငါ့ဆီ အကြောင်းကြားဖို့ သူ့ကို မှာထားခဲ့တာမို့ အဲဒီအချိန်ကျမှ စကားပြောဖြစ်ရင် နောက်ကျသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
[အင်းလေ။ ကဲပါကွာ၊ ဒီတော့လည်း တခြားရွေးစရာ မရှိတော့ဘူးပေါ့။ အရာရာ အဆင်ပြေမယ်လို့ မျှော်လင့်တာပဲ။]
အဲဒီလိုပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့။
ဘက်လျန်က မထင်မှတ်ထားတဲ့ အခြေအနေကြောင့် စိတ်ပျက်မိပေမဲ့ အပြင်ကိုတော့ မပြခဲ့ပါဘူး။
ယူဟွန်းက သူ့ထက်ပိုပြီး စိုးရိမ်နေတယ်ဆိုတာ သူသိပါတယ်။ ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်နေပေမဲ့ပေါ့။
ယူဟွန်းက အနာဂတ်ကနေ လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူပြန်လည်ဝင်စားလာတဲ့ အသိပညာကို အသုံးပြုကာ အကျိုးအမြတ် အများအပြား ရယူခဲ့ကာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
သူ့ကိုယ်သူ ကြီးထွားလာရုံနဲ့ ရပ်မနေဘဲ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ စီးကြောင်းကိုပါ သူက ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာပါ။
အဲဒီအတွက် သူ ဘယ်လောက်တောင် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရလဲဆိုတာ သူသိပါတယ်။
သူက ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုနီးကပ်စွာနဲ့ သူ့ဘေးမှာ အမြဲရှိနေခဲ့တာလေ။
ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်နေပေမဲ့ သူ အရမ်းကို စိုးရိမ်နေမှာ အသေအချာပါပဲ။
ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသွားတယ်ဆိုတာ ယူဟွန်း သိထားတဲ့အနာဂတ်နဲ့ လုံးဝကွဲပြားခြားနားတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတယ်လို့ ဆိုလိုတာပါပဲ။
သူ့ရဲ့ အနာဂတ်အကြောင်း သိနားလည်မှုတွေက လက်တွေ့မှာ အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး။
အကုန်လုံး အဲဒီလို ဖြစ်သွားတာတော့ မဟုတ်ပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ အသာစီးရမှုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာက နာကျင်စရာကောင်းတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုပါပဲ။
သူသာ မဟုတ်ရင် အဲဒီဆုံးရှုံးမှုကို ဘယ်သူကများ ကိုယ်ချင်းစာပြီး နားလည်ပေးနိုင်မှာလဲ။
ဒီကစပြီး အရာရာ အဆင်ပြေသွားဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။
ဘာကြောင့်မှန်းမသိ သူ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေမိသည်။
ဒါက ဓားတစ်လက်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အနေနဲ့ ဗီဇအရ ခန့်မှန်းတာမျိုး သက်သက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။
အိပ်မက်။
ဘက်လျန်က အရင်တုန်းက အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့ဖူးသလို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူက ဓားတစ်လက် ဖြစ်ပေမဲ့ အတိတ်တုန်းက တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ဖူးသည်။
သူ့ကို ဘယ်လို ဖန်တီးခဲ့လဲဆိုတာ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်လာလဲဆိုတာ သူ မမှတ်မိတော့ပါ။
သူသိတာ တစ်ခုတည်းကတော့ သူဟာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရူးသွပ်စွာ ရှာဖွေနေခဲ့တယ်ဆိုတာပါပဲ။
ယူဟွန်းရဲ့ အကူအညီနဲ့ သတိရလာကတည်းက သူ လုံးဝ အိပ်မပျော်ခဲ့ရပေမဲ့ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ဒီတစ်ခါတော့ သူ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။
အဲဒါ အမှားတစ်ခုလား ဒါမှမဟုတ် သူ မသိလိုက်ဘဲ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ လှည့်စားမှုတွေကို မြင်ခဲ့တာလား။
သူ့မှာ တိကျတဲ့ အဖြေကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပါ။
အဲဒီအမှတ်တရက သူဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ လက်ထဲကနေ ချော်ထွက်သွားမလို အားအင်မရှိသလို ဝေဝါးနေခဲ့သည်။
သူ မှတ်မိတာ တစ်ခုတည်း ရှိခဲ့သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ဘေးမှာ ငိုနေခဲ့သည်။
အဲဒါ ဘယ်သူလဲ။
အဲဒီပုံရိပ်က ပြန်ဖော်ပြဖို့အတွက် အရမ်းကို ဝေဝါးလွန်းနေပေမဲ့ အဲဒါကို မြင်တဲ့အခါ သူ ဝမ်းနည်းကြေကွဲရတယ်ဆိုတာကိုတော့ သူ မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
အဲဒီလူက သူ ရှာနေခဲ့တဲ့လူ ဖြစ်နေမလား။
အခု ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တဲ့ မှတ်တရနဲ့ရော ဆက်စပ်နေလို့လား။
သူ မသိခဲ့ပါ။
သူ ပိုသိလာလေလေ စိမ့်ဝင်အိုင်ထဲကို နစ်မြုပ်သွားသလို ခံစားရလေလေပါပဲ။
ဘက်လျန်က ဘယ်လောက်ပဲ စဉ်းစားတွေးတောပါစေ အဖြေကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေမဲ့ ယူဟွန်းကို စိတ်မပူစေချင်တာကြောင့် သူ ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်သည်။
***
ရှာမသ်က ဖယ်ရှားရေးသေတ္တာထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး သနားစရာ ခွေးကောင်တစ်ကောင်လို သူ့ခေါင်းကို နိမ့်စိုက်ထားလိုက်သည်။
သူ့ကို ဒီတိုင်းထားခဲ့ရုံနဲ့တော့ လွတ်မြောက်လာနိုင်ပုံ မပေါ်ပေ။
ဖယ်ရှားရေးသေတ္တာကို အပြင်ကနေ ဘယ်သူကမှ လာမဖွင့်ပေးရင် အတွင်းဘက်ကနေ လုံးဝဖွင့်လို့မရအောင် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတာ ဖြစ်သည်။
ဖယ်ရှားရေးသေတ္တာကို အတွင်းဘက်ကနေ ရိုက်ချိုးဖို့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ရှာမသ်မှာ အားအင် မလုံလောက်ခဲ့ပါ။
သူက ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း မှာ အဆင့်နိမ့် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် မဟုတ်ပေမဲ့ မန်နေဂျာတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ရာထူးကလည်း သိပ်ပြီး မနာလိုစရာ မကောင်းလှပါဘူး။ မန်နေဂျာလို့ ခေါ်ခံရုံနဲ့တင် သူ့မှာ ဘယ်လိုပြောပိုင်ခွင့်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး။
ချီးကျار။ ငါ ဒီမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆက်နေရဦးမှာလဲ။ ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ။
အဲဒါကို ပြောတာပေါ့။
ဖယ်ရှားရေးသေတ္တာကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ စောင့်ကြည့်ရေးဌာနက တယ်လာ နှစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ ပျင်းရိမှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။
ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ပေးဖို့ လိုလို့လား။ သူက ဖယ်ရှားရေးသေတ္တာထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီးသားလေ။
အဲဒါကိုပဲ ငါပြောနေတာ။ ဘာလို့ ငါတို့က ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းနေရလဲဆိုတာ ငါ လုံးဝကို နားမလည်တော့ဘူး။
ငါတို့က ထွက်သွားလို့လည်း မရဘူးလေ။ ဥက္ကဋ္ဌကြီး ဥတာတာ ကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးထားတာကိုး။
အဲဒါကြောင့် ငါတို့ ဒီမှာ ရှိနေတာပေါ့။ အဲဒီလိုသာ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဒီက ထွက်သွားတာ ကြာလှပြီ။
အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်။
တယ်လာ နှစ်ယောက်က ဥတာတာက ဘာလို့ ဒီနေရာကို အချိန်အခါအလိုက် စောင့်ကြပ်ခိုင်းနေတာလဲဆိုတာကို နားမလည်ခဲ့ကြပါ။ ဒါပေမဲ့ အမိန့်ပေးခံထားရတာကြောင့် သူတို့ အမိန့်အတိုင်း လုပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ရဲ့ မကျေမနပ်ဖြစ်မှုတွေကိုတော့ မဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြပါဘူး။
ဘုရင်မရှိတဲ့ နေရာမှာ လူတွေက သူတို့ရဲ့ አለቃကို မပြောနဲ့၊ ဘုရင်ကိုတောင် ကျိန်ဆဲတတ်ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ တယ်လာ နှစ်ယောက်ကတော့ စည်းကို မကျော်ခဲ့ပါဘူး။ စောင့်ကြည့်ရေးဌာနရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဥတာတာက မူလက သဘောကောင်းပြီး အလုပ်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သူဖြစ်တာကြောင့် သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရရှိထားသူ ဖြစ်ပါတယ်။
သန်းဝေလိုက်တာ။ ဒီကောင်ကို ဒီတိုင်း ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး ဆက်သွားနိုင်ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ။
ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ ပြစ်ဒဏ်ကြီးကြီးမားမား ကျူးလွန်ထားရင်တောင် ဖယ်ရှားရေးလုပ်ငန်း စတင်ဖို့အတွက် ရှုပ်ထွေးတဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို ဖြတ်ကျော်ရဦးမယ်။ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အာဏာနဲ့သာ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ပြဿနာတွေ တက်လာလိမ့်မယ်။
ငါ သိပါတယ်။ ငါ နည်းနည်းလေး မညည်းညူရတော့ဘူးလား။
ဒါပေမဲ့ ရလဒ်တွေ ထွက်လာဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ။ ဒီပျင်းစရာကောင်းတဲ့ စောင့်ကြပ်ရေး တာဝန်ကြီးလည်း ပြီးဆုံးတော့မှာပါ။
တယ်လာ နှစ်ယောက် စကားစမြည် ပြောနေကြစဉ်မှာပဲ ဖယ်ရှားရေး အခန်းတံခါး ပွင့်လာပြီး တခြားတယ်လာတစ်ယောက် ဝင်လာခဲ့သည်။
စကားပြောနေကြတဲ့ တယ်လာတွေက အသစ်ရောက်လာသူကို မြင်လိုက်တာနဲ့ သူတို့ရဲ့ ကျောကို ဖြောင့်တန်းသွားစေခဲ့သည်။
ဥ-ဥတာတာသခင်!
မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ!
အော်၊ ဟုတ်ပါပြီ။
ခေါင်းနေရာမှာ တောက်ပနေတဲ့ အဖြူရောင်ဘောလုံးတစ်ခု ပါရှိတဲ့ တယ်လာ ဥတာတာက တယ်လာ နှစ်ယောက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ယမ်းပြလိုက်ပြီး အာရုံမတင်းကြဖို့ ပြောလိုက်သည်။
ကဲ၊ မင်းတို့လည်း သေချာ စောင့်ကြပ်ပေးခဲ့ကြတာပဲ။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ကျန်းမာကြပါစေ။
ဟုတ်ကဲ့! သေချာတာပေါ့ ခင်ဗျာ! ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျာ၊ ဖယ်ရှားရေး ရလဒ်တွေ ထွက်လာပြီမို့လို့ ဒီကို လာခဲ့တာလား။
အင်း၊ မဟုတ်သေးဘူး။ နည်းနည်းတော့ အချိန်ထပ်ယူရဦးမယ် ထင်တယ်။
အာ၊ ကွာ။
စောင့်ဆိုင်းနေတုန်း စကန်ဖတ်စရာ တချို့ ရှိသေးလို့ ငါ ဒီကို လာခဲ့တာပါ။ ခဏလောက် ဖယ်ပေးလို့ ရမလား။
ဟင်? အော်၊ ဟုတ်ကဲ့
ပုံမှန်ဆိုရင် ညည်းညူတတ်တဲ့ တယ်လာက ခေါင်းညိတ်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာ တခြားတယ်လာက ကြားထဲက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျာ။ ဘာလို့ ဒီနေ့ တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့တာလဲ။ တခြားဌာနက ဝန်ထမ်းတွေကော ဘယ်ရောက်သွားလဲ။
သူတို့မှာ ကိုင်တွယ်စရာ တခြားကိစ္စတွေ ရှိနေလို့ သူတို့ရဲ့ တာဝန်ခုံတွေကို ခဏ ဖယ်သွားကြတာပါ။ ဘာလို့ မေးတာလဲ။
အင်း။
လက်အောက်ငယ်သား တယ်လာက ဥတာတာကို အနည်းငယ် သံသယဝင်နေတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။
သူ့နဲ့အတူ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က သူ့ကို တံတောင်ဆစ်နဲ့ တွန်းလိုက်ပြီး အသံတိုးတိုးနဲ့ တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။
ဟေ့ကောင်။ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ရူးသွားပြီလား။ ဘယ်လိုလုပ် အလယ်ခေါင်ကို အဲဒီလို စကားပြောရဲတာလဲ။
မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး
ဟာဟာ။ မင်းကြီး။ ဒီကောင်က မကြာသေးခင်က အလုပ်လုပ်ရတာ များသွားလို့ နည်းနည်း ပင်ပန်းနေလို့ ထင်ပါတယ်။
ဟင်? အော်၊ အဲဒီလိုလား။ မကောင်းလိုက်တာ။ ဒီရက်ပိုင်းမှာ အလုပ်တွေ အများကြီး မလုပ်သင့်ဘူးလေ။ ကဲ၊ ခဏလောက် ဖယ်ပေးလို့ ရမလား။
ခင်ဗျာ။
အဲဒီအချိန်အထိ စကားမပြောဘဲ ငြိမ်နေခဲ့တဲ့ တယ်လာက ရှေ့ကို တိုးလာပြီး မေးလိုက်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ဖို့ ငါ အမိန့်ပေးခံထားရတယ်။ အဲဒီအမိန့်ကို ပေးခဲ့တာ ခင်ဗျာလေ၊ ခင်ဗျာ မှတ်မိမှာ သေချာပါတယ်။
အဲဒါ မှန်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခု ခင်ဗျာက ငါ့ရဲ့တာဝန်ခုံကနေ ထွက်သွားဖို့ ပြောနေတယ်။ အဲဒါက တော်တော်လေး သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေတယ်။ ခင်ဗျာက ပုံမှန်ဆိုရင် ငါတို့ ဒီမှာ ရှိနေတာ မရှိနေတာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုတွေ လုပ်တတ်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ရုတ်တရက် ဘာတွေ ဖြစ်သွားလို့လဲ။
ဟင်? မင်း ပြောမှပဲ
သူ့ဘေးက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တောင် တစ်ခုခု မူမမှန်တော့မှန်း သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး ဥတာတာ့ကို ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လာသည်။
ဥတာတာက သူတို့ရဲ့ သံသယဝင်နေတဲ့ ခံစားချက်တွေကို ခံစားမိသော်လည်း ငြိမ်သက်စွာ ဆက်ရပ်နေခဲ့သည်။
“သခင်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ဖြေပါ။ ခင်ဗျာက တကယ်ပဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကြီးအကဲ ဟုတ်ရဲ့လား”
လေထုက တစ်ရှိန်ထိုး လေးပင်သွားခဲ့သည်။
တယ်လာ နှစ်ယောက်လုံး တင်းမာသွားကြသည်။
သူတို့က ဆန့်ကျင်ဘက်လူဆီကနေ သံသယဖြစ်ဖွယ် လက္ခဏာတစ်ခုခုကို မြင်လိုက်တာနဲ့ အင်အားသုံးဖို့ ပြင်ဆင်ထားလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။
အဲဒီအချိန်အထိ ဥတာတာက ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းလိုက်သည်။
“ကဲ၊ မင်းတို့ ငါ့ကို အရမ်း သတိထားနေမိအောင် ငါ ဖန်တီးမိသွားပုံပဲ”
“ခင်ဗျာ ကောင်းကောင်း သိနေတာပဲ”
“ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီအမိန့်ကို ပေးခဲ့တာ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ။ ဒါကြောင့် အခု ငါ ပြောတာတွေက ပြောင်းလဲနေတော့ သံသယဖြစ်စရာ ဖြစ်နေမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို ကြည့်စမ်းပါဦး”
ဥတာတာက အဲဒီလိုပြောပြီး စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။
“ဗဟိုရုံးကနေ ပေးပို့ထားတဲ့ စာရွက်စာတမ်းလေ။ ကိစ္စရပ်ကို တတ်နိုင်သမျှ တိတ်တဆိတ်နဲ့ ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဆောင်ရွက်ဖို့ ဖော်ပြထားတယ်။ မင်းတို့ ဖတ်ကြည့်လိုက်ရင် အတုမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိရပါလိမ့်မယ်”
“မှန်ပါတယ်။ အကြီးအကဲ တယ်လာရဲ့ တံဆိပ်တုံးတောင် ပါနေတာပဲ”
“အဲဒါကြောင့်ပေါ့။ ဒါက ထိပ်တန်း လျှို့ဝှက် မစ်ရှင်တစ်ခု ဖြစ်တယ်။ ငါတို့မှာ သက်သေတွေ မရှိစေချင်ဘူး”
အဲဒါက တူညီတဲ့ဌာနက လက်အောက်ငယ်သားတွေအတွက်ပါ အကျုံးဝင်ပါတယ်။
တယ်လာ နှစ်ယောက်လည်း ဥတာတာ့ စကားကြောင့် နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့ရဲ့ သတိလက်လွတ်ဖြစ်မှုကို လျှော့ချလိုက်ကြသည်။
သူ့ကို အစောဆုံး သံသယဝင်ခဲ့တဲ့သူက သူ့ခေါင်းကို ညွှတ်ချလိုက်သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်။ ဘာမှမသိဘဲ ခင်ဗျာ့ကို ရိုင်းစိုင်းမိသွားတယ်”
“ရပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းတို့ရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတာပဲ။ မင်းတို့ကြောင့် ငါ ပိုပြီး စိတ်အေးရတယ်။ အခုလိုပဲ ဆက်ပြီး အလုပ်လုပ်ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ ပိုပြီး ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ”
“ဟုတ်ကဲ့၊ အကြီးအကဲ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အဝင်ဝအပြင်ဘက်မှာ စောင့်နေပါ့မယ်”
“အဲဒါ မလိုပါဘူး။ အဝင်ဝမှာ စောင့်နေတဲ့ တယ်လာနှစ်ယောက်ကိုလည်း ငါ လွှတ်လိုက်ပြီးပြီ”
“အော်၊ ဟုတ်ကဲ့။ ဒါဆိုရင် သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာမှာ စောင့်နေပါ့မယ်”
“အဲဒီလို လုပ်ကြလေ”
ဥတာတာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အဲဒီအချိန်မှာပဲ စကားဆိုလိုက်သည်။
တယ်လာ နှစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ အလင်းလှံတွေကို ဥတာတာ့ဆီသို့ ရုတ်တရက် ထိုးစိုက်လိုက်ကြသည်။
အဲဒါတွေက ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိတဲ့ အန္တရာယ်မှန်သမျှကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့အတွက် စောင့်ကြည့်ရေး တယ်လာတွေကို ပေးအပ်ထားတဲ့ ဖမ်းဆီးရေးလှံတွေ ဖြစ်ကြသည်။
ဝှစ်!
“အင်း?”
ဖမ်းဆီးရေးလှံတွေနဲ့ အထိုးခံလိုက်ရတဲ့ ဥတာတာက ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ”
“ဘာလုပ်နေတာလဲ ဟုတ်လား။ အဲဒါက ခင်ဗျာ့ကို ကျွန်တော်တို့ မေးချင်တာလေ၊ ဥတာတာသခင်။ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့အသွင်အပြင်ကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ တစ်ခုခုပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ကို လှည့်စားဖို့ အဲဒီလောက် လွယ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”
“ဟင်း။ မင်းတို့ ရူးသွားကြပြီလား။ ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ”
“အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး ဟုတ်လား။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်မလဲ။ ကျွန်တော်တို့ မှန်တာကို လုပ်နေတာလေ”
“တကယ်ပဲလား”
ဥတာတာက မယုံနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ပုံစံနဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
အဲဒီနောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့အသံက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
“ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ”
အခြားသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ရဲ့ အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
တယ်လာ နှစ်ယောက်လုံး အဲဒီအသံကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မျက်နှာငယ်သွားကြသည်။
“မင်းတို့က ငါတို့ကို အထူးအသေး အလွန်အကျွံ လုပ်လိုက်တာပဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ဥတာတာ့ရဲ့ ပုံစံကို အတုခိုးပြီး ငါတို့ကို လှည့်စားကာ အဲဒီသစ္စာဖောက်ကို ထုတ်သွားဝံ့ရတာလဲ”
“အော်။ အဲဒီလိုလား။ ငါ အလယ်မှာ ပြောခဲ့တဲ့ သော့ချက်စကားလုံးထဲမှာ စောင့်ကြည့်ရေး တယ်လာတွေကြားထဲက လျှို့ဝှက်ကုဒ်တစ်ခု ပါနေတာကိုး။ အဲဒီတော့ ငါ အမှတ်တမဲ့ သုံးလိုက်တဲ့ စကားလုံးက သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာ ဆိုတာ ဖြစ်နေတာပေါ့”
“မင်းကို ဖြေစရာ မလိုဘူး”
အတုအယောင် ဥတာတာဆိုတာကို အဲဒီအတုအယောင်က တစ်ရှိန်ထိုး ရိပ်မိသွားတယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်လိုက်ရတဲ့အတွက် စောင့်ကြည့်ရေး တယ်လာရဲ့ ကျောပြင်မှာ အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒီကောင်က ဥတာတာ့ ပုံစံကို ယူရုံတင် မဟုတ်ဘူး။
သူက ဖမ်းဆီးရေးလှံတွေနဲ့ အထိုးခံရတာကိုလည်း ဂရုမစိုက်တဲ့ပုံပေါ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကုဒ်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖော်ထုတ်နိုင်တဲ့ အမြော်အမြင်က
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကို ဒီမှာပဲ ဖမ်းဆီးရလိမ့်မယ်။ မင်းက ငါတို့ကို လှည့်စားပြီး အဲဒီသစ္စာဖောက်ကို ထုတ်သွားဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်းမှာ မကျေနပ်စရာ အကြောင်းပြချက် မရှိသင့်ဘူး။ မကောင်းတဲ့ ကံကြမ္မာလို့ပဲ သဘောထားလိုက်တော့”
“အဲဒါကြောင့် ငါက ထက်မြက်တဲ့ကောင်တွေကို မကြိုက်တာ”
အတုအယောင် ဥတာတာက အဲဒီလိုပြောပြီး ထရပ်ဖို့အတွက် ခြေလှမ်းပြင်လိုက်သည်။
“မိုက်မဲလှချည်လား! ငါတို့ရဲ့ ဖမ်းဆီးရေးလှံတွေက ရိုးရိုးလို့ ထင်နေတာလား”
အဲဒီလို အော်ဟစ်တော့မယ့် တယ်လာက သူ့မျက်လုံးများကို အကျယ်ကြီး ပြူးလိုက်မိသည်။
ကြွပ်!
“ဟင်?”
အတုအယောင် ဥတာတာ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး မြေကြီးပေါ်မှာ အသေကပ်ချိတ်ဆွဲထားခဲ့တဲ့ ချုပ်နှောင်ရေးလှံက အက်ကြောင်းတွေ စတင် ထင်လာခဲ့သည်။
“ဘာ၊ ဘာကြီးလဲ”
အဆင့်အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကိုတောင် ချုပ်နှောင်နိုင်တဲ့ ချုပ်နှောင်ရေးလှံတစ်ချောင်းကလေ?!
သူတို့ရဲ့ မေးခွန်းတွေ မဆုံးခင်မှာတင်—
ချိန်း!
ချုပ်နှောင်ရေးလှံက ကွဲအက်သွားပြီး အပိုင်းအစတွေက နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။
တယ်လာ နှစ်ယောက်က နောက်ထပ် တုံ့ပြန်မှုအတွက် ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ အတုအယောင် ဥတာတာ့ လက်တွေ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။
လက်အိတ်စွပ်ထားတဲ့ သူ့ရဲ့လက်တွေက ထူးဆန်းစွာ လိမ်သွားပြီး လက်ဖဝါးတွေထဲကနေ ရေတံခွန်တစ်ခုလို မရေတွက်နိုင်တဲ့ အနက်ရောင် ရေဘဝဲလက်တံတွေ ထွက်လာကာ တယ်လာ နှစ်ယောက်ကို ရစ်ပတ်သွားခဲ့သည်။
ခုခံချေမှုန်းဖို့က အလကားပါပဲ။
ကြိုးနဲ့တူတဲ့ မရေတွက်နိုင်တဲ့ လက်တံတွေက အားကို အပြည့်အဝ သုံးလိုက်ကြသည်။
ကျွတ်!
ကြက်သီးထစရာ အသံတစ်ခုနဲ့အတူ တယ်လာ နှစ်ယောက်ရဲ့ အသားအရေတွေက ရစရာမရှိအောင် ပျက်စီးသွားပြီး လဲကျသွားခဲ့သည်။
တယ်လာ နှစ်ယောက်လုံး အသံတောင် မထွက်နိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။
“မင်းတို့ရဲ့ အကာအကွယ်ကို ယုံကြည်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ခုခံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပေါ့။ တကယ်ကို မိုက်မဲလိုက်တာ”
အတုအယောင် ဥတာတာ့ ပုံစံက လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ ဆောင်းထားတဲ့ အနက်ရောင်ဦးထုပ်နဲ့ ချောင်ချိတဲ့ အနက်ရောင် ဝတ်စုံတစ်ခု။
မရေတွက်နိုင်တဲ့ လက်တံတွေက သူ့ရဲ့လက်ထိုးလက်စွပ် ကျယ်ကြီးတွေထဲကို ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
“ရိုးရိုးအအ လှည့်စားခံလိုက်ရရင် ဘယ်လောက် ကောင်းလိုက်မလဲ။ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးဆုံးသွားရမယ့်ဟာကို စဉ်းစားခန်းတွေ ထိုင်နေတာနဲ့ အချိန်တွေ ကုန်သွားရတယ်”
ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူက အမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တဲ့ တယ်လာ နှစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကို ကျော်ဖြတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူက ဖယ်ရှားရေးသေတ္တာဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။
ဒီအဖြစ်အပျက်တွေကို အစကတည်းက ကြည့်နေခဲ့တဲ့ ရှာမသ်က သူ့ဆီကို လျှောက်လာတဲ့ အနက်ရောင် သတ္တဝါကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။
“ဘ-ဘယ်သူလဲ”
“ထွက်လာခဲ့ပါ။ မန်နေဂျာ ရှာမသ်”
အနက်ရောင် ဦးထုပ်အောက်ကနေ အနီရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အာကာသထဲမှာ လွင့်ပျံနေတဲ့ လခြမ်းစွယ် နီနီနှစ်ခုလို ကွေးညွတ်နေခဲ့သည်။
“လွတ်မြောက်ခြင်းပဲ”