ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 221: | NovelPing

ကောက်ခံသူများအနေဖြင့် ထူးဆန်းသောအိပ်မက်တစ်ခုကို မက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲသွားစေမည့် သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေလိမ့်မည်လောဟု မေးလာပါက သူတို့အားလုံးကမူ သံသယရှိနေကြလိမ့်မည်သာ ဖြစ်သည်။

ယင်းအစား သူတို့မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည့် အပြောင်းအလဲမှာ အလွန်တရာ အားနည်းနေခဲ့ပြီး အပြောင်းအလဲကို တမ်းတခဲ့ကြသူများမှာမူ မိမိတို့၏ စိတ်ပျက်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ထိုအိပ်မက်ကို မက်ခဲ့ကြပြီးနောက်တွင် မည်သည့်အရာမှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"အင်း။ အားလုံးပဲ အဲဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောဆိုနေကြပုံပဲ။"

မနက်စောစောစီးစီး အကယ်ဒမီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော ဆိုးလ်အင်ဆူမင်သည် သူမ၏ အတန်းဖော်များ အချင်းချင်း စကားစမြည်ပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ ထက်မြက်လှသော အာရုံခံစားမှုများကြောင့်သာ မကြားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ စကားပြောဆိုမှု အများစုမှာ လွန်ခဲ့သည့်ညက သူတို့မက်ခဲ့ကြသည့် အိပ်မက်များနှင့် ပတ်သက်နေကြသည်။

"ဝိုး။ ငါ့ဘဝမှာ ဒီလောက် ရုပ်လုံးကြွတဲ့ အိပ်မက်မျိုး တစ်ခါမှ မမက်ဖူးဘူး။"

"အစစ်လား။ ဘာလို့ ငါ့ကျမှ အိပ်မက်မမက်ရတာလဲ။"

"လူတိုင်း အဲဒီလို အိပ်မက် မမက်ကြဘူးလို့ ကြားတယ်။ ဘာကွာခြားချက်များ ရှိလို့လဲ။"

"ဒါပေမဲ့ နိုးလာတဲ့အခါကျတော့ ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာက ထူးဆန်းလောက်အောင် ပေါ့ပါးနေသလို ခံစားရတယ်။ ပုံမှန်ထက် ပိုပြီး သန်မာလာသလိုပဲ။"

"ဟေး၊ အိပ်ပျော်သွားရုံနဲ့တော့ ဘယ်သူမှ မသန်မာလာပါဘူး။ မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။"

"အဲဒီလိုလား။"

ကျောင်းသား ၂ ဦးက ခရခရ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ဆိုးလ်အင်ဆူမင်သည် သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် ပါးကိုမှီကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ငေးကြည့်နေခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ထက်မြက်လှသော အကြားအာရုံကမူ သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို လွတ်သွားစေခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

'လွန်ခဲ့တဲ့ညက အိပ်မက်မက်ခဲ့တာ ငါတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်။'

သူမလည်း အိပ်မက်တစ်ခုကို မက်ခဲ့လေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံမာရ်နတ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ခဲ့စဉ်က အချိန်ကာလကို အိပ်မက်မက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဆိုးလ်အင်ဆူမင်အတွက်မူ ၎င်းမှာ သာယာပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ အိပ်မက်တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေ။ လူတိုင်းက သူမကို ကောင်းကင်မြင်းပျံတစ်ဦးအဖြစ် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းခဲ့ကြသည့် အချိန်ကာလများသည် သူမအတွက် ခါးသီးသော အမှတ်တရများသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းကို ယခင်ကကဲ့သို့ နာကျင်ဖွယ် သို့မဟုတ် မှတ်မိရခက်ခဲဖွယ် ကိစ္စတစ်ခုအဖြစ် မေးမြန်းလာခဲ့ပါကလည်း ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ယခုအခါတွင်မူ အားလုံးမှာ အတိတ်၌သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုအားလုံးကို ဖယ်ခါထုတ်ပစ်ကာ ဘဝသစ်တစ်ခုဖြင့် ရှင်သန်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

အားလုံးမှာ ကန်းယူဟွန်း၏ အကူအညီကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ၎င်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မေးစေ့ကို ဆွဲကိုင်ကာ သူ့ဆီသို့ ဆွဲသွင်းခဲ့ပုံ၊ သူ၏ ပြင်းပြသော အကြည့်စူးစူးလေးများ၊ သူမ၏ နှလုံးသားကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ဝိညာဉ်ကို ချည်နှောင်ထားခဲ့သော သူ၏ အသံ၊ စစ်မြေပြင်၏ အပူချိန်ထက် ပိုမိုပူလောင်ခဲ့သော သူ၏ လက်ဖဝါးများအကြောင်းကိုကော။

သူမ၏ အတွေးများက ထိုမျှအထိ ရောက်သွားသောအခါ ဆိုးလ်အင်ဆူမင်၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ဖြူစင်သော ဆံပင်နှင့် အသားအရေတို့က ရဲတက်နေသော ပါးပြင်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ ဆံနွယ်တို့က နေရောင်ခြည်အောက်တွင် မှေးမှိန်စွာ တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့သည်။ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ စိတ်ပါလက်ပါ မရှိဘဲ ငေးကြည့်နေသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဖြူရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် မိန်းကလေးမှာ ကိုယ်တိုင်ပင် ပုံရိပ်တစ်ခုသဖွယ် ရှိနေခဲ့သည်။

စောစောစီးစီး ရောက်ရှိလာကြပြီး ထိုင်နေကြသော ကျောင်းသားယောက်ျားလေးများ အားလုံးက သူမကို ငေးကြည့်နေကြသည်။

ဂလု။

အေးဆေးတိတ်ဆိတ်နေသော စာသင်ခန်းထဲတွင် ကြားလောက်အောင်ပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က တံတွေးကို အကျယ်ကြီး မျိုချလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ပုံမှန်ကောက်ခံသူများ ဖြစ်ကြမည်ဆိုပါက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ စိတ်နေသဘောထား သိမ်ဖျင်းသူများပင်လျှင် အကယ်ဒမီသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည့်အခါ သဘောသဘာဝအရ ပြောင်းလဲသွားတတ်ကြသည်။ မည်သူမဆို ဆန့်ကျင်ဘက် လိင်ရှိသူတစ်ဦးဦးနှင့် အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်လောက် စကားပြောကြည့်ရန် ကြိုးစားကြမည် ဖြစ်သော်လည်း မည်သူမျှ ဆိုးလ်အင်ဆူမင်အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာခြင်း မရှိကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲတွင် ပထမဆုနှင့် အောင်မြင်ခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး A အဆင့်ရှိ ကျောင်းသားများကိုပင် အလွန်အမင်း အနိုင်ယူခဲ့သော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် ဤအချက်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

စာသင်ခန်းတွင်းရှိ လေထုမှာ အကြပ်အတည်းဆန်ဆန် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဘက်တံခါးကို ဖွင့်ကာ ဝင်လာရင်း အဆိုပါလေထုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သူ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဆူမင်! ဟိုလေ!"

"အို၊ ယူရာ။ ဟိုလေ။"

အဆောင်မှ ထွက်လာခဲ့သော ကန်းယူဟွန်းသည် ဆိုးလ်အင်ဆူမင်၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ အကယ်ဒမီတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မသိရှိဘဲ အတန်းတူထဲတွင် ကျရောက်ရခြင်းမှာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးအတွက် ကြီးမားသော ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ကန်းယူဟွန်းနှင့် ဆိုးလ်အင်ဆူမင်တို့သည် အကယ်ဒမီတွင် အမြဲတမ်း အတူတကွ သွားလာလှုပ်ရှားလေ့ရှိကြပြီး ယင်း၏ ရလဒ်အနေဖြင့် သဘာဝကျကျပင် အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပထမဆုရှင် ဆိုးလ်အင်ဆူမင်နှင့် ထိပ်တန်းအဆင့်များမှ နောက်မကျန်ခဲ့သော ကန်းယူဟွန်း။ သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာ အတူတကွ စုဝေးခဲ့ကြခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ပုံစံ၊ အသွင်အပြင်နှင့် စွမ်းရည် နှစ်ခုစလုံးတွင် ထူးချွန်ထက်မြက်ကြသောကြောင့် အခြားအင်အားစုများနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသော ထူးကဲသော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ယူရာ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှသော အကြောင်းအရာများကို စတင်ပြောဆိုတော့သည်။

"ဆူမင်၊ ငါ့မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိလား။"

"ဘာလဲ။"

"ငါ ဒီနေ့ ထူးဆန်းတဲ့ အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့တယ်။"

"အိပ်မက်တစ်ခု ဟုတ်လား။"

"အင်း၊ အိပ်မက်တစ်ခုလေ။"

အိပ်မက်ဟူသော စကားလုံးကြောင့် ဆိုးလ်အင်ဆူမင်သည် အစောပိုင်းက အတန်းဖော်တစ်ဦးထံမှ ကြားခဲ့ရသော စကားပြောဆိုမှုကို ပြန်လည်သတိရသွားခဲ့သည်။ ထိုမျှဝေးဝေးအထိ သွားစရာပင် မလိုခဲ့ပေ။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း အတိတ်က အကြောင်းအရာများကို အိပ်မက်မက်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ ယင်းမှာ မကြာသေးမီက ကောက်ခံသူများထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော အပြောင်းအလဲသစ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိကြသည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမက စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် ကျင့်ဝတ်အရ ဆိုးလ်အင်ဆူမင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုအိပ်မက်မျိုးလဲ။"

"ဟိုလေ၊ နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ်။ ကမ္ဘာကြီးက လုံးဝ ပျက်စီးယိုယွင်းနေတာလေ၊ သိလား။"

"ဟင်။"

ဆိုးလ်အင်ဆူမင်သည် ယူရာ၏ စကားများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ကျောင်းသို့ စောစောစီးစီး ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ကျောင်းသားများ၏ အမျိုးမျိုးသော စကားပြောဆိုမှုများကို နားထောင်ခဲ့သည်။ ဇာတ်လမ်း အများစုတွင် တူညီသော အချက်တစ်ချက် ရှိကြသည်မှာ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အတိတ်နှင့် သက်ဆိုင်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အချို့က သင်္ဘောပေါ်ရှိ စစ်သားများဖြစ်ကြောင်း ပြောကြပြီး၊ အချို့က တောင်နက်ကြီးထဲမှ လူများဖြစ်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ် အချို့က စစ်ပွဲတစ်ခုအတွင်း ရှိနေခဲ့ကြကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဇာတ်လမ်းများ ရှိခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူ့ထံတွင်မျှ ယူရာပြောပြသည့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကမ္ဘာကြီးအကြောင်းကဲ့သို့သော အရာမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ အလားတူသည့်အရာမျိုးပင် မရှိခဲ့ပေ။

သမိုင်းကြောင်းအရ ပျက်စီးသွားခဲ့သော အင်ပါယာတစ်ခု၏ ရိုးရှင်းသော ဇာတ်လမ်းတစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ပစ်ရန်မှာ ခက်ခဲလှပေသည်။ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အရာများက အလွန်တရာ များပြားနေခဲ့သည်။

"အဲဒီဇာတ်လမ်းအကြောင်း ထပ်ပြီး နားထောင်လို့ရမလား။ မင်းရဲ့အိပ်မက်က တကယ်တမ်း ဘယ်လိုပုံစံလဲ။"

"အင်း၊ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ ငါတို့နေထိုင်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးက ရုတ်တရက် ငရဲခန်းထဲ ကျရောက်သွားသလိုမျိုး ထင်ခဲ့မိတာ။"

"ကမ္ဘာကြီးက ငရဲခန်းထဲ ကျသွားတာ ဟုတ်လား။"

"အင်း။ အဲဒါ ဆိုးလ်နဲ့ တူတယ်လို့ ငါထင်တယ်။ မှားတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ မြို့ကြီးက မှတ်မိနိုင်ခဲလောက်အောင် ဖြစ်နေပြီး၊ ကောင်းကင်ကြီးက သွေးနီရောင်ဖြစ်နေကာ နေရာတိုင်းမှာ မည်းမှောင်နေတဲ့ မုန်တိုင်းတွေ တိုက်ခတ်နေခဲ့တာ။"

ကြည့်ရုံနဲ့တင် သူမရဲ့ ကျန်းမာရေးတွေ ကုန်ခမ်းသွားသလို ခံစားရတယ်ဟု တုန်ယင်လျက် သူမက ထပ်လောင်းပြောပြခဲ့သည်။ ဆိုးလ်အင်ဆူမင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းကော။ အဲဒီအိပ်မက်ထဲမှာ မင်းက ဘယ်လိုပုံစံဖြစ်နေလဲ။"

"ငါက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်ပေါ့။ နာမည်တော့ သေသေချာချာ မမှတ်မိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အပါအဝင် ငါတို့က ငါးယောက်ရှိတယ်။ အော်၊ ဟုတ်သား။ သူ့ကို အရင်က ဘယ်မှာတွေ့ဖူးလဲလို့ ငါစဉ်းစားမိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ သူပဲလေ။"

"ဘယ်သူလဲ။"

"သူက ငါနဲ့အတူတူ ရှိနေတာ။ ဟိုလေ၊ စာမေးပွဲတုန်းက မင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ရတဲ့ မိန်းကလေးလေ။ နီရောင်စစ်သားတွေကို သုံးခဲ့တဲ့ ကောင်မလေးလေ။"

"ဂူဆယ်ယွန်းလား။"

"အင်း၊ အဲဒါ သူပဲ။ သူက အခုထက် အများကြီး ပိုပြီး ရင့်ကျက်နေပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်လောက်ကဆိုရင်တော့ အဲဒီလိုပဲ ပုံစံရှိမှာပေါ့။"

ဆိုးလ်အင်ဆူမင်သည် ယူရာ၏ စကားများကို သေချာစွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် နိဂုံးချုပ်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ အမြင်အရဆိုလျှင် ယခုအကြိမ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အိပ်မက်မှာ ရိုးရိုးဘရမ် (အာရုံယောင်မှု) တစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာတစ်ခုအပေါ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အဆိုပါအိပ်မက်မှာ အတိတ်အကြောင်းမဟုတ်ဘဲ အနာဂတ်အကြောင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

'တယ်လာ ကန်းယူဟွန်းက ငါ့ကို ပြောပြဖူးတယ်။ ကောက်ခံသူတွေရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာတွေဆိုတာ အတိတ်က တည်ရှိခဲ့ဖူးတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေရဲ့ စွမ်းအားတွေပဲ လို့။ အိပ်မက်မက်ခဲ့ကြတဲ့ လူတွေက သူတို့ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာတွေနဲ့ဆိုင်တဲ့ အဲဒီဇာတ်လမ်းတွေကို မြင်ခဲ့ကြတာဆိုရင်၊ ဒါဆိုရင် ယူရာရဲ့ အနာဂတ်အိပ်မက်အကြောင်းကော ဘယ်လိုလဲ။ အဲဒါမျိုးတောင် ဖြစ်နိုင်လို့လား။'

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ယူရာသည် အကြောင်းမဲ့ ထူးခြားသောအိပ်မက်တစ်ခုကို မက်ခဲ့သည်ဟု လွယ်လွယ်ကူကူ မှတ်ယူပစ်နိုင်သော်လည်း ဆိုးလ်အင်ဆူမင်ကမူ ယူရာ၏ စကားများကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောမထားခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ယူရာ၏ စကားများဖြစ်သောကြောင့်ပင် သူမက ပိုမိုအလေးအနက်ထားကာ နားထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အသွင်ပြောင်းသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ ထက်မြက်လှသော အာရုံခံစားမှုများက သူမအား ပြောပြနေခဲ့သည်။ ယူရာပြောခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ အမှန်တရားများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ဆိုးလ်အင်ဆူမင်၏ အတွေးများနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ ယူရာသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဆူမင်၊ ထူးဆန်းတဲ့ အချက်တစ်ချက် ထပ်ရှိသေးတယ်။"

"ဘာလဲ။"

"ဟိုလေ——"

ကန်းယူဟွန်းသည် သူမအား ပြောပြသင့်သလော သို့မဟုတ် မပြောပြသင့်ပေလောဟု တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဆိုးလ်အင်ဆူမင်၏ နားနားသို့ တိုးကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါက အဲဒီအိပ်မက်ထဲမှာ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့တာ။"

"ဘာ။"

ဆိုးလ်အင်ဆူမင်အနေဖြင့် ဤမျှလောက်အထိ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားမျိုးကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ထိုသို့ ပြန်မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

***

အခြားသူများ အားလုံး အိပ်မက်မက်ကြသည့်အခါ ယူဟွန်းလည်း အလားတူအိပ်မက်မျိုးကို မက်ခဲ့လေသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာကြီး ပြိုလဲပျက်စီးခြင်း၊ ဘီလူးဆိုးများ သောင်းကျန်းခြင်းနှင့် လူများ သေဆုံးနေခြင်းတို့ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရချိန်က အိပ်မက်ပင် ဖြစ်သည်။ ပျက်စီးခြင်း၏ ရေစက်အောက်တွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ရန် သူ ရုန်းကန်ခဲ့ရသည့် အချိန်အခါက အိပ်မက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယူဟွန်းသည် ထိုဆိုးရွားလှသော အိပ်မက်ဆိုး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ခံစားရင်း ထိတ်လန့်တကြား နိုးထလာခဲ့သည်။

ချွတ်။

သူသည် အိပ်ရာမှထကာ ကော်ဖီချက်ရန်အတွက် ပူးတွဲသုံး စားသောက်ခန်းဘက်သို့ ဆင်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ ပြောင်းရွှေ့လာပြီးနောက် ဝယ်ယူခဲ့သော ခေတ်မီဆန်းသစ်သည့် ကော်ဖီစက်တစ်လုံး ဖြစ်သည်။

'စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ။'

သူသည် မနှစ်မြို့ဖွယ် အမှတ်တရ အချို့ကို ပြန်ပြောင်းသတိရမိသော်လည်း ထိုအရာများကို အလွန်အမင်း စိတ်မပူမိအောင် နေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို သူ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့်ပင်တည်း။

"အင်း။"

ယူဟွန်းသည် ရေနွေးငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသော ကော်ဖီခွက်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း သူ့အသိစိတ်မပါဘဲ အသံတစ်ခု ထွက်လာခဲ့သည်။ ပြန်တွေးကြည့်လျှင် အခြားသူအားလုံးမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို အခြေခံသည့် အိပ်မက်များကို မက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤအချိန်ကာလအတွင်း ယူဟွန်း မက်ခဲ့သော အိပ်မက်မှာမူ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ဖူးသည့် အရာမဟုတ်ပေ။ ထိုနေရာတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

'အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာမည့်အရာတစ်ခုကို ငါ့တွင် မှတ်ဉာဏ်ရှိနေရုံမျှဖြင့် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီးသား အရာတစ်ခုအဖြစ် ယူဆနိုင်ပါမည်လား။'

ယူဟွန်းသည် သူ၏ကော်ဖီကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး အဖြေတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည် - ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ယူဟွန်း၏ ရှုပ်ထွေးလှသော အတွေးများကို ဗက်ရွန်က ခံစားမိဟန်တူပြီး တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။

[ဘာလို့လဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဟေ့။]

"ဗက်ရွန်။ မင်းသိတယ်မလား။ ငါက အနာဂတ်ကနေ ရောက်လာတာဆိုတာလေ။"

[အင်း။ ဟုတ်ပါတယ်။ မင်းနဲ့ငါနဲ့က ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို ဆက်စပ်နေကြတာပဲလေ။]

"ဒါဆိုရင် မေးခွန်းတစ်ခု မေးမယ်။ ငါ အနာဂတ်တုန်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးက ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ ဒါဆိုရင် အဲဒီအရာတွေက လက်ရှိပစ္စုပ္ပန်မှာ တည်ရှိနေတယ်လို့ ယူဆနိုင်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် မတည်ရှိဘူးလို့ ယူဆနိုင်မလား။"

[အင်း။]

စဉ်းစားစရာ ကောင်းသည့် မေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် ဗက်ရွန်မှာ အတွေးထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယူဟွန်းက စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်ရင်း အသင့်အတင့် အေးသွားပြီဖြစ်သော ကော်ဖီကို တိတ်တဆိတ် သောက်သုံးနေခဲ့သည်။ သူ့ခွက်ထဲတွင် ကော်ဖီ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသောအခါ ဗက်ရွန်က လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို မြှောက်လိုက်သည်။

[ဟာ! ဘယ်လောက်ပဲ စဉ်းစားစဉ်းစား ငါတော့ မသိဘူးလေ! အနာဂတ်ဆိုတာ အတိတ်လား။ အဲဒါ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။]

"မှန်ပါတယ်။ အဲဒါက အချိန်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကွဲလွဲချက် (တိုင်မ်ပါရာဒေါ့စ်) တစ်မျိုးပါပဲ။"

[ဒါဆို မင်းက ဘယ်လိုတွေးမိလဲ။]

"ငါတွေးမိတာကတော့ အဲဒီအရာတွေကို ငါ မှတ်မိပြီး စဉ်းစားလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာတင် သူတို့တွေက တည်ရှိနေတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်လာတာပါပဲ။ မဖြစ်သေးတဲ့ အရာတွေက ဖြစ်ပျက်ပြီးသား အရာတွေ ဖြစ်လာကြတယ်။"

ထိုစကားမှာ ဗက်ရွန်အတွက်မူ ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် ကင်းကွာနေသကဲ့သို့ ထင်ရသဖြင့် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးမြန်းလာခဲ့သည်။

[သူတို့က တည်ရှိနေတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်လာတယ် ဟုတ်လား။ မင်း မှတ်မိလိုက်ရုံနဲ့လား။]

"ရောနှောနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာတော့ အဲဒါက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

ယူဟွန်း ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိရခြင်းမှာ ရောနှောနေသော ကမ္ဘာကြီး၏ ထူးခြားချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ရောနှောနေသော ကမ္ဘာကြီးဆိုသည်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မရှိသေးသည့် အရာများပင်လျှင် လက်တွေ့တွင် တည်ရှိလာနိုင်သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ တစ်စုံတစ်ဦး၏ မှတ်ဉာဏ်၊ အတိတ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာများ၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အတွေးကမ္ဘာမှတစ်ဆင့် လက်တွေ့လောကထဲသို့ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

'ငါသာ ဒီလိုတွေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဆူမင်ရဲ့ဇာတ်လမ်းကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက်မှာတော့ ငါ သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်။'

ကောင်းကင်နတ်ဆိုး ဆိုးလ်အင်ဆူမင်၏ အိပ်မက်ဆိုးမှ ကမ္ဘာကြီးကို သူ ပရဒိသုတွင် အသုံးပြုခဲ့သော အစေ့အဆန်ကြောင့် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သဘာဝကျစွာပင် အတွင်းဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ ဆူမင်၏ အတိတ်ဇာတ်လမ်းပင် ဖြစ်ပြီး ၎င်းက လက်တွေ့ဘဝ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယူဟွန်းသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်ပြောင်းတွေးတောရင်း ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

'တစ်စုံတစ်ဦးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်က လက်တွေ့ဘဝ ဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်... အဲဒါက ငါနဲ့ ဘာမှ မကွာခြားဘူးဆိုတာကို ပြနေတာပဲ။'

အကယ်၍ ဤကမ္ဘာကြီးသည် ကွန်ပျူတာတစ်လုံးသာဆိုလျှင် ယူဟွန်းမှာ မရှိသင့်သော အချက်အလက်များ ပါရှိနေသည့် USB တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေမည်။ အကယ်၍ ဤ USB သည် ကွန်ပျူတာ၏ ပင်မကိုယ်ထည်နှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်မည်ဆိုပါက အချက်အလက်များသည် ကွန်ပျူတာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာမည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။ ၎င်းမှာ ယူဟွန်း၏ အခြေအနေအတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

'ငါ အနာဂတ်တုန်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အရာတွေ။ ဒီရောနှောနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ထူးခြားချက်တွေနဲ့သာ ဆုံတွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ။'

[စောင့်ဦး။ အဲဒါဆိုရင်တော့...]

"ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒါက ငါ အနာဂတ်အကြောင်းကို မှတ်မိလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာတင် ဒီရောနှောနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ အဲဒီအရာတွေက ဖြစ်ပျက်ပြီးသား အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်လာမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ။"

[ဒါဆိုရင် အဲဒါက ရောပြေပါ့မလား။ အနာဂတ်အဖြစ်အပျက်တွေက ဒီကမ္ဘာမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာရင်တောင်မှ အဲဒါတွေကို ရှာတွေ့ဖို့က လွယ်ကူမယ်လို့ မထင်ရဘူး။]

"အင်းလေ။ ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအပိုင်းအတွက်တော့ ငါ အသေအချာ မပြောနိုင်ဘူး။"

အကယ်၍ ဤအိပ်မက်သည် သူတစ်ဦးတည်း၏ အိပ်မက်သာဖြစ်ခဲ့လျှင် ယူဟွန်းအနေဖြင့် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ့ကဲ့သို့ အလားတူ အတွေ့အကြုံမျိုး ရှိခဲ့ကြသူများလည်း ရှိနေခဲ့သည်။ ချွိုင်းဒိုယွန်း၊ ဂူဆယ်ယွန်း၊ ဟွမ်ဆယ်အွန်း၊ ဂျာမီလာ။ သူတို့သည် ယူဟွန်းနှင့် တူညီသော ကမ္ဘာကြီးကို အတူတကွ မျှဝေခံစားခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။

'ဒါဆိုရင် ဒီခေတ်ဒီအခါက လူတွေကော ဘယ်လိုလဲ။ သူတို့က ငါသိတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်ပြောင်းသတိရနိုင်ကြမလား။ အကယ်၍... အကယ်၍သာ ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်က ဒီရောနှောနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ တည်ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ပြီးတော့ ငါသိတဲ့လူတွေကို သက်ရောက်မှု ရှိသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်ပေါ့။'

[ဒါဆိုရင်တော့? ဒါဆိုရင် ဘာဖြစ်မလဲ။]

"အင်းလေ။ ဒါဆိုရင်တော့... အတော်လေးကို အလုပ်ရှုပ်သွားလိမ့်မယ်။"

အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်လာခဲ့မည်ဆိုလျှင် ယူဟွန်းအနေဖြင့် ဤကမ္ဘာကြီးသည် စုတ်သလောက် ကြိုးကိုက်နေသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

[ဟေ့။ ခဏစောင့်ဦး။ ဒါဆိုရင် တခြားပြဿနာတစ်ခု ရှိသေးတယ်မလား။]

"တခြားပြဿနာ ရှိသေးတယ် ဟုတ်စမ်း။"

[မင်းမှာ အနာဂတ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုပဲ ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား။]

"မှန်ပါတယ်။"

[ဒါဆိုရင် ကွမ်ဂျီအာ ရဲ့ ကိစ္စကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။]

"ဟင်။"

ယူဟွန်းသည် ထိုမှသာလျှင် သတိရသွားခဲ့သည်။ ဟုတ်ပေသည်။ ကွမ်ဂျီအာ ရှိနေသေးသည်။ သူ့ထက် ပိုမို၍ သက်တမ်းရှည်ကြာစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဘဝများကို ပိုမိုများပြားစွာ ပြန်လည်ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသူ။ အကယ်၍ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်က ဤရောနှောနေသော ကမ္ဘာကြီးအပေါ် အမှန်တကယ် သက်ရောက်မှုရှိခဲ့ပြီး တကယ့်အဖြစ်အပျက်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ဆိုပါက။

[အဲဒီအခါကျရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ။]

"အဲဒါကတော့..."

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ သာမန် ဆိုးရွားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

[မင်း သူမကို အခုချက်ချင်း သွားမမေးသင့်ဘူးလား။]

"ငါ အဲဒီလို လုပ်လို့မရဘူး။ အချိန်နှောင်းသွားပြီ။"

[ဘာကိုလဲ။]

"သူမက ဒီမနက်စောစောကပဲ လေယာဉ်လက်မှတ် ကြိုတင်ဖြတ်ထားပြီး ဥရောပဘက်ကို ထွက်သွားခဲ့ပြီ။ အိပ်မက်ကမ္ဘာရဲ့ ဖွက်ထားတဲ့ အပိုင်းအစကို သွားရှာမယ်လို့ ပြောတာပဲ။"

[ဟေ့! ဘာလို့ သူမကို တားမထားခဲ့တာလဲ။]

"ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တားလို့ရမှာလဲ။ သူမက တစ်ယောက်တည်း သွားချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ။ ငါတောင် သူမနောက်ကို မလိုက်မိအောင် မနည်းထိန်းထားရတာ။"

သူမကို ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဆောင်နေခဲ့သော်လည်း ယူဟွန်းလည်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့မိသည်။ ကွမ်ဂျီအာ ရှာဖွေနေခဲ့သည့် ဖွက်ထားသော အပိုင်းအစမှာ သူမ၏ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်နှင့် သက်ဆိုင်နေခဲ့သည်။ အတိအကျပြောရလျှင် ၎င်းမှာ သူမ၏ အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်သတိရလာစေနိုင်သည့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

တစ်စုံတစ်ဦး၏ အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များနှင့် အမှတ်တရများက လက်တွေ့ဘဝ ဖြစ်လာနိုင်သည့် ရောနှောနေသော ကမ္ဘာကြီး။ ဆူမင်၏ မှတ်ဉာဏ်ဖြင့် ဖန်တီးခဲ့သော အိပ်မက်ကမ္ဘာမှာ ၎င်း၏ ပုံမှန်ဥပမာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ယခုအခါတွင် ကွမ်ဂျီအာ က အဖြစ်အပျက် အားလုံးကို မမှတ်မိသေးသောကြောင့် အဆင်ပြေနေသေးသည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များ အပြည့်အဝ နိုးထလာခဲ့ပါက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူကိုယ်တိုင်ပင် မဖတ်ရသေးသည့် ထိုကြီးမားကျယ်ပြန့်သော စာအုပ်ထဲမှ အချက်အလက်များသာ ဤရောနှောနေသော ကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့မည်ဆိုလျှင်။ ထိုနောက်ပိုင်းတွင် မည်မျှလောက်အထိ ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုများ ရှိလာမည်နည်း။

ယူဟွန်းအနေဖြင့် စဉ်းစားကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ဲပေ။