Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 220: | NovelPing

နေရောင်ခြည် တဖြည်းဖြည်း လောင်မြိုက်ကျဆင်းကာ နေဝင်ဆည်းဆာ အစွန်းတစ်ဖက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်အမျှ မိုးကောင်းကင်ထက်တွင် ကြည်လင်တောက်ပသော လမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသည့် လမင်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလင်းပေးနေကြသော ကြယ်တာရာတို့က ဤလောကကြီးကို ငေးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ကောင်းကင်ယံမှ ငွေရောင်အလင်းတန်းကို အရှုံးမပေးလိုကြသည့် မြို့ပြ၏ မီးရောင်စုံတို့မှာလည်း အမှောင်ထုထဲတွင်ပင် စူးရှထိန်လင်းနေလေသည်။

ယူဟွန်းသည် မီးများပိတ်ထားသည့် မှောင်မည်းနေသော အခန်းတွင်းမှနေ၍ စူးစိုက်ငေးမောနေသော အကြည့်တို့ဖြင့် အပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်နေခဲ့သည်။

စတော့မလို့လား။

ယနေ့သည် ဂျီနက်ဆစ် (Genesis) ညွှန်ကြားခဲ့သော နေ့ရက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကမ္ဘာမြေ၏ ကန့်သတ်ချက်များ ပြေလျော့သွားမည့်အပြင် ဟိုက်ဘရစ်စနစ် (hybrid system) ၏ လွှမ်းမိုးမှု ကျယ်ပြန့်လာမည့် နေ့ပေတည်း။

ဂရုမစိုက်ဟန် ဆောင်နေကြသူများပင်လျှင် ယနေ့ညတွင် အပြင်ဘက်သို့ လှည့်လည်သွားလာခြင်းမပြုဘဲ အိမ်တွင်း၌သာ အောင်းနေခဲ့ကြသည်။

ထိုဘုရားဆန်ဆန် သတ္တဝါကြီးများ ပြောဆိုခဲ့သည့် ပြောင်းလဲမှုဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အရာဖြစ်မလဲဆိုပြီး လူတိုင်း တီးတိုးဆွေးနွေးနေကြသည်။

အပြောင်းအလဲကို မလိုလားကြသူများက စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

လက်ရှိကမ္ဘာကြီးကို ငြီးငွေ့နေကြသူများကတော့ မျှော်လင့်ချက်ထားနေကြသည်။

ကဲ၊ လူတိုင်းကို စောစောအိပ်ကြဖို့ ငါပြောထားပြီးပြီပဲ။

ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သော ယူဟွန်းပင်လျှင် မကြာမီ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် အပြောင်းအလဲ၏ အတိုင်းအတာကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

သန်းခေါင်ယံ ကျော်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဖြစ်လာမလား၊ သို့တည်းမဟုတ် အပြောင်းအလဲက ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ရောက်လာမလားဆိုတာကို သူ မသိပေ။

မည်မျှပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေစေကာမူ အဖြေမရှိသည့်အတွက် ယူဟွန်းတစ်ယောက် ၎င်းကို လျစ်လျူရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ညဉ့်နက်လာသည်နှင့်အမျှ ကမ္ဘာမြေကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည်ပင်လျှင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော အမှောင်ထုထဲ၌ ငြိမ်ကျသွားလေသည်။

အပြောင်းအလဲက စတင်လေပြီ။

သံသရာ၏ လှည့်စားမှုဟုပင် ဆိုရမလောက် ပထမဆုံး အပြောင်းအလဲကို သတိထားမိကြသူများမှာ မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာဖြင့် နိုးနေကြသူများ မဟုတ်ဘဲ အိပ်ပျော်နေကြသည့် ကယ်ဆောက်သူများပင် ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့အားလုံး အိပ်မက်ကိုယ်စီ မက်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ကိုယ်တိုင်၏ အတိတ်ထက် ပို၍ပင် ဝေးကွာလှသော အတိတ်၏ အိပ်မက်တစ်ခုကို ဖြစ်သည်။

သူတို့ ကယ်ဆောက်သူများအဖြစ် နိုးထလာကြစဉ်က ရရှိခဲ့ကြသည့် ဇာတ်လမ်း၏ မူလအစပင်တည်း။

ကန်းဟယ်ရင် လည်း ထိုသူတို့ထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်လေသည်။

ဒါ ဘာကြီးလဲ။

သူမသည် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ထားသဖြင့် နုံးခွေနေသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆွဲယူကာ အိပ်မက်ဆိုးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသည်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်တလောတွင် သူမနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပေ။

အိပ်မက်ထဲက သူမသည် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့သည့် နေရာတစ်ခုတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ မညီညာဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရိုးတံနံရံတစ်ခု၏ အပေါ်ဘက်တွင် ဖြစ်သည်။ နံရံ၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ ဖန်ခွက်တစ်ခုအတွင်း ထည့်သိပ်ထားသကဲ့သို့ အမှောင်ထုက ထူထပ်စွာ လွှမ်းခြုံနေလေသည်။

အမှောင်ထုကြားထဲတွင် မီးရှူးမီးတန်းများ ထိန်လင်းနေသည်။ သံချပ်ကာဝတ် စစ်သားများသည် မီးရှူးမီးတန်းများအနီးတွင် ရေပူစမ်းမှ ရေငွေ့များကဲ့သို့ ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေကြသည်။

သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့သည့် ရှုခင်းဖြစ်သော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားနေရသည်။

ဒါက ငါ့ဇာတ်လမ်းရဲ့ အတိတ်ဆိုတာလား။

ကန်းဟယ်ရင် က ဤသည်မှာ အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူမမြင်သမျှ အရာအားလုံးသည် ဝေးကွာလှသော အတိတ်မှ ဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိနေခဲ့သည်။

ဇာတ်လမ်းတစ်ခု၏ ထင်ဟပ်ပေါ်ထွက်လာခြင်း။

ယခု ပြသနေသည့် ရှုခင်းမှာ ဟိုက်ဘရစ်စနစ်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူမ၏ အိပ်မက်များမှတစ်ဆင့် ဇာတ်လမ်းက မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ထင်ဟပ်လာသည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

အရမ်းကို ရင်းနှီးနေသလိုပဲ။

သူ့အတိတ်မဟုတ်သော်လည်း သူမ၏အတိတ်တစ်ခုလို ခံစားနေရသည်။

ကန်းဟယ်ရင် သည် စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ မျက်လုံးများကို ငှားရမ်းကာ အောက်ဘက်ရှိ နံရံကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေခဲ့သော သူမသည် ခဏအကြာတွင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ဖားဟတ်။

တံခါးကို ဖွင့်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ နံရံထိပ်မှနေ၍ ပေါ့ပါးစွာ ကန်ထွက်လိုက်သည့် သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် နံရံအောက်ခြေသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ခြေထောက်ကျိုးသွားနိုင်လောက်သည့် အမြင့်မှနေ၍ သူမက အသံမထွက်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော တဲများနှင့် မီးရှူးမီးတန်းများ။

ထူထပ်မည်းမှောင်နေသော အမှောင်ထုနှင့် ၎င်းအတွင်းဝယ် ကျက်စားနေကြသည့် ရန်သူစစ်သား သောင်းပေါင်းများစွာ။

ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

အမှောင်ထဲတွင် ရဲတိုက်ကို ဝိုင်းရံထားကြသော ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့များဆီသို့ သူမ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူမတွင် သံချပ်ကာ မလိုအပ်ပေ။ ဒိုင်းကာလည်း မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရှိသမျှ အရာအားလုံးမှာ သူမကိုယ်တိုင်နှင့် မခြားနားသော ဓားတစ်လက်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကပင် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပေပြီ။

ဘာ၊ ဘာကြီးလဲဟေ့။

ဟ၊ ဟိုမှာ ရန်သူ။

နယ်နိမိတ်ကို စောင့်ကြပ်နေကြသည့် ရန်သူစစ်သားများမှာ ဓားရောင်လက်သွားသည်ကိုပင် အော်ဟစ်ချိန်မရလိုက်ကြပေ။

သူတို့၏ ခေါင်းများသည် ကြောက်လန့်တကြား အာစေးထိုးလျက် ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

သွေးများ မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျရောက်မီမှာပင် ကန်းဟယ်ရင် သည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် နောက်ထပ်ပစ်မှတ်ဆီသို့ ရွေ့လျားနေနှင့်လေပြီ။

သူ့လမ်းကို တားဆီးသမျှ အရာအားလုံးကို သူမ ဖြတ်တောက်ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။ သူမသည် သိုးအုပ်ကို အမဲလိုက်သည့် ဝံပုလွေတစ်ကောင် မဟုတ်ပေ။

သူမသည် ဓားတစ်လက် ဖြစ်သည်။ ရန်သူအပေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်သည့် ဓားတစ်လက်ပင်တည်း။

ထိုသို့အားဖြင့် ကန်းဟယ်ရင် သည် ယိုဂျင်း (Yeojin) တို့၏ ဝိုင်းရံမှုကို အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်မှ စစ်ကူများနှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ ယိုဂျင်းတပ်များကို အနိုင်ယူခဲ့လေသည်။

သေတွင်းမှ လွတ်မြောက်လာကြသည့် ရဲတိုက်မှ စစ်သားများသည် သူမ၏ အမည်နာမကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူမတွင် ရပ်တန့်လိုသည့် အကြံအစည် မရှိခဲ့ပေ။ လူတို့၏ အာမေဍိတ်သံများက သူမ၏ အထီးကျန်ဆန်လှသော နှလုံးသားကို မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

အထက်လူကြီး၏ ချီးကျူးမှုများကိုဖြစ်စေ၊ ကြီးမားလှသော ဆုလာဘ်များကိုဖြစ်စေ သူမ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

သူမ၏ နှလုံးသားကို လှုပ်ရှားစေနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူမ၏ဓားကို လွှဲယမ်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကသာလျှင် သူမ၏ ဓားသမားဘဝ၏ မူလအစနှင့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ဓားကို ကိုင်စွဲလျက်၊ နောက်ထပ်ရန်သူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူမ၏ဓားသွားဖျားတွင် မည်သည့်ဆန္ဒမှ မရှိခဲ့ပေ။

သူမကိုယ်တိုင်ကပင် ဓားတစ်လက် ဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့်တည်း။

[ဓားတစ်လက်မှာ ဆန္ဒမရှိသင့်ဘူး။]

အသံတစ်သံက သူမအား ပြောလာသည်။ ဤဇာတ်လမ်း၏ မူလပိုင်ရှင်မှာ ထိုသူပင်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်ရန် အချိန်အကြာကြီး မယူလိုက်ရပေ။

ထိုအမျိုးသား၏ အသံမှာ အစွမ်းထက်သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

[ဆန္ဒမပါတဲ့ ဓားက နောက်ဆုံးမှာ လမ်းချော်သွားလိမ့်မယ်။ ဖြတ်တောက်စရာ ဘာမှမကျန်တော့တဲ့ ဓားဟာ ရပ်တန့်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ မကြာခင်မှာပဲ သူဟာ သူ့ရဲ့ဓားဖျားကို ကောင်းကင်လောကကြီးဆီ ညွှန်ပြလာလိမ့်မယ်။]

သူ့အဆုံးသတ်ကလည်း အတိအကျပင် ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသားသည် နောက်ဆုံးတွင် ကြံစည်မှုတစ်ခု၌ ပါဝင်ပတ်သက်မိရာမှ အောင်မြင်မှုမရရှိခဲ့ဘဲ ကျန်ရှိနေသေးသော သူ၏ဘဝကို ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ရလေသည်။

[ဓားကို ကိုင်စွဲသူတိုင်းဟာ သူတို့ရဲ့အဆုံးသတ်မှာ ရွေးချယ်မှုတစ်ခု လုပ်ရလိမ့်မယ်။]

ရွေးချယ်မှု ဟုတ်စွ? ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

[မင်းက ကမ္ဘာကြီးကို ဖြတ်တောက်မှာလား? ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဖြတ်တောက်တာကို ခံမှာလား?]

ကမ္ဘာကြီးကို ဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် ကမ္ဘာကြီး၏ ဖြတ်တောက်မှုကို ခံရခြင်း။

အဘယ်ကြောင့် ထိုစကားစုက သူမ၏ ရုပ်အလောင်းအတွင်းသို့ ထိုမျှတိုင်အောင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားရပါသနည်း။

မည်သူမျှ သူမအား ပြောနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် သူမဘာသာမေးမြန်းနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ဤအိပ်မက်ထဲတွင် အရာရာတိုင်းက အစစ်အမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမလက်ထဲရှိ ဓားသည် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဓားတစ်လက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလာရသည်။

နောက်ဆုံးအသံက သူမ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

[မာစတာ မရှိတော့တဲ့သူတွေဆီကို ရွေးချယ်ရမယ့်အချိန် ရောက်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်း ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချရမယ်။ ဘယ်သူမှ ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး။]

ရွေးချယ်မှုဆိုသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော အရာပင်တည်း။

ကန်းဟယ်ရင် သည် ထိုအသံနှင့်အတူ အိပ်မက်ထဲမှ လန့်နိုးလာခဲ့သည်။

ဟာ့။ ဟာ့။

ယိုဂျင်းစစ်သားများနှင့် တိုက်ခိုက်နေခဲ့စဉ်က အချိန်အခါမှာ သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထင်ရှားရှင်သန်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ကန်းဟယ်ရင် သည် အသိစိတ်မပါဘဲ သူမ၏ ဗလာဖြစ်နေသော လက်ကို ဆုပ်လိုက်၊ ဖြည်လိုက် လုပ်နေမိသည်။

ဓားကို မကိုင်ထားရလျှင် သူမ မလုံခြုံသလို ခံစားရတတ်ပေသည်။

ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ အိပ်ရာဘေးတွင် တင်ထားသည့် ဆာလာဒင် (Saladin) ဓားရှည်ကြီးကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ သူမ၏ မလုံခြုံမှုများမှာ ရေစင်စင်ကြောလိုက်ရသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် ဓားတစ်လက်ကို ဆွဲကိုင်ထားပြီးသား ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

ကန်းဟယ်ရင် သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ကာ သူမ၏ စွမ်းအင်ကို စုစည်းလိုက်သည်။

ဓားသွားသည် သူမ၏ စိတ်နှင့် ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခုကို စတင်ဖန်တီးလာခဲ့သည်။

ဟင်?

ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို အကျယ်ကြီး ပွင့်လိုက်မိသည်။

မနေ့ကအထိ သူမသည် ဦးနှောက်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားရာတွင် အကြိမ်ကြိမ် အရှုံးပေးခဲ့ရသည်။

မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ သူမ အောင်မြင်မှုကို ခပ်မှိန်မှိန်သာ ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု၊ ဤအခိုက်အတတွင်မူ ၎င်းက အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

***

ဒရာမာဆန်ဆန် အပြောင်းအလဲကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ကျွန်ုပ်တစ်ဦးတည်းသာ မဟုတ်ပေ။

အိပ်ပျော်သွားခဲ့ကြသူများ၊ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာများအတွင်း ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားသည့် ဇာတ်လမ်းများ မြှုပ်နှံပါရှိနေကြသည့် ကယ်ဆောက်သူများအားလုံးသည် အလားတူ အတွေ့အကြုံမျိုးကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

သူတို့ အိပ်မက် မက်ခဲ့ကြသည်။

အတိတ်ကာလက သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်များကို လိုက်လံခဲ့ကြသည့် သမိုင်းဝင်ပုဂ္ဂိုလ်များအကြောင်းကို အိပ်မက် မက်ခဲ့ကြသည်။

အချို့က အိပ်မက်တစ်ခုတည်း မက်ကြပြီး အချို့က အိပ်မက်သုံးခုအထိ မက်ခဲ့ကြသည်။

ဂူဆောယွန်း (Gu Seo-yoon) လည်း ထိုအထဲတွင် အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

ဒါ ဘာကြီးလဲ။

သူမသည် ထူးဆန်းသော အိပ်မက်တစ်ခုကို မက်ခဲ့လေသည်။

နယ်နိမိတ် အတားအဆီးအောက်တွင် အနီရောင်တပ်သား အများအပြား ရှိနေကြသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ သူမအပေါ် သစ္စာစောင့်သိကြသည့် ရုရှားစစ်သည်တော် အထူးတန်းစားများ ဖြစ်ကြသည်။

သူမ၏ အိပ်မက်ထဲတွင် သူမသည် ထိုအနီရောင်တပ်များကို ကွပ်ကဲနေသည့် အမြင့်ဆုံးခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူမ၏ ထူးခြားသောစွမ်းရည် (Trait) ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ဂူဆောယွန်း (Gu Seo-yoon) နားလည်ထားသည်။

သူမသည် အခြေအနေကို ဘက်လိုက်မှုကင်းကင်းဖြင့် အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး အိပ်မက်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရခြင်း သို့မဟုတ် နှစ်မြောသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူမအား စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်မှာ ထို့နောက်တွင် ဖြစ်ပျက်လာသည့် အဖြစ်အပျက်များပင် ဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့် ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလိုဖြစ်နေရတာလဲ။

မော်စကိုမြို့၏ နှင်းဖုံးနေသော ရှုခင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည့် မြို့ပျက်ကြီးတစ်ခုက နေရာဝင်ယူလိုက်သည်။

မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါကိုရော မြို့လို့ ခေါ်လို့ ရသေးလို့လား။

မူလပုံစံ၏ အငွေ့အသက်ကိုပင် ရှာမတွေ့နိုင်လောက်အောင် ပျက်စီးနေခဲ့သော ထိုကမ္ဘာကြီးမှာ နတ်ဘုရားများ ကစားပြီး စွန့်ပစ်ထားခဲ့သည့် အရုပ်တစ်ရုပ်နှင့် တူနေပေသည်။

အဆုံးအစမရှိ မိုးခြိမ်းနေသော တိမ်ထူထပ်သည့် လေထုကြားမှ မြင်နေရသည့် ကောင်းကင်ကြီးမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေခဲ့သည်။

သေဆုံးနေပြီဖြစ်သော မြေပြင်က အဆုံးအစမရှိသော မနှစ်မြို့ဖွယ် အနံ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ဂူဆောယွန်း (Gu Seo-yoon) သည် ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်ပိုင်း ကမ္ဘာကြီးဖြစ်ကြောင်း မသိခဲ့ပေ။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူမ အရင်က ကြုံတွေ့ဖူးခဲ့သကဲ့သို့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသလို ခံစားနေရသည်။

ဂူဆောယွန်း (Gu Seo-yoon) သည် သူမတွင် အခြားသူများနှင့်အတူ ရှိနေကြောင်း နောက်ကျမှ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။

အုပ်စုကို ဦးဆောင်နေသူမှာ အနီရောင် ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမ မြင်နေရသည်မှာ ကျောပြင်ကိုသာ ဖြစ်သောကြောင့် မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း သူသည် ထိုအုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်းမှာ ထင်ရှားနေသည်။

ဂူဆောယွန်း (Gu Seo-yoon) ၏ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်တို့တွင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသည့် အပြာရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် သူမ၏ မျက်နှာကို အဖြူရောင်ပိတ်စ ခေါင်းပေါင်းကဲ့သို့ အရာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် အညိုရောင်အသားအရေပိုင်ရှင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့ ရှိနေကြသည်။

ထို့ပြင် နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသူမှာ ထိုအုပ်စု၏ အနောက်ဆုံးတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

အိပ်မက်ထဲမှ ဂူဆောယွန်း (Gu Seo-yoon) သည် သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ အမြင်အာရုံကို ငှားရမ်းထားသည့် လက်ရှိ ဂူဆောယွန်း (Gu Seo-yoon) မှာလည်း သူ့မျက်နှာကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

ဟင်?

သူ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ အကျယ်ကြီး ပွင့်သွားခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ သူ့ကို ရင်းနှီးနေသည်ဟု ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကန်းယူဟွန်း တယ်လာ လား။

သူသည် အကယ်ဒမီ ကျောင်းဝင်ချိန်အခမ်းအနားတွင် ဝေးလံသောနေရာမှ သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ကန်းယူဟွန်း ပင်တည်း။

သူဝတ်ဆင်ထားသည်မှာ သူ၏ မူလ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် ကွဲပြားနေသော်လည်း ပုံစံအသွင်အပြင်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

ဘာလို့ သူက ဒီမှာ ရောက်နေရတာလဲ။

သူသည် တိုက်ပွဲဝင်ရန်နှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီပေ။

သူ့တွင် မည်သည့်လက်နက်မျှ သို့မဟုတ် သင့်လျော်သော သံချပ်ကာမျိုးလည်း ပါမလာခဲ့ပေ။

ယူဟွန်း (Yu-hyun) သည် အုပ်စု၏ အနောက်ဘက်တွင် ရပ်လျက် ပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာကြီး၏ ရှုခင်းများကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ့မျက်လုံးများမှာ သေဆုံးနေသကဲ့သို့ အေးစက်ထက်ရှနေပြီး ကမ္ဘာကြီးကိုပင် ဖောက်ထွင်းကြည့်နေသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

သူသည် အရာရာကို အခြားသူများနှင့် မတူညီသည့် ရှုထောင့်မှ အမြဲတမ်း မြင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

အိပ်မက်ထဲမှ ဂူဆောယွန်း (Gu Seo-yoon) သည် သူ့၏ ထိုအပြုအမူကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမတစ်ဦးတည်းသာ မဟုတ်ဘဲ အချင်းချင်း အစ်မတွေလို့ ခေါ်ဝေါ်နေကြသည့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ့ကို သည်းခံကာ တစ်ယောက်တည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဖြစ်စေခဲ့သူမှာ အိပ်မက်ထဲတွင် သူမ အလေးစားဆုံးဖြစ်သော ထိုခေါင်းဆောင် အမျိုးသားတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။

ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါ မှန်တယ်။ ငါက သူနဲ့ မကြာခဏ ပဋိပက္ခ ဖြစ်ဖူးတယ်... မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါက ထူးဆန်းနေပါလား။ ငါ သူ့ကို အဲဒီတုန်းကမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာ သေချာတယ်လေ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာကြီးလဲ။ ပြီးတော့ ငါ့ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ ဒီအမျိုးသားက ဘယ်သူလဲ။ အုပ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင်လား။ ဘာလို့ သူ့နာမည်ကို ငါ မမှတ်မိနိုင်ရတာလဲ။

ဂူဆောယွန်း (Gu Seo-yoon) စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

ထိုစဉ် အနီရောင် ကုတ်အင်္ကျီဝတ် အမျိုးသားက ပြောလာသည်။

သွားကြစို့။

အဖြေကိုပင် စောင့်မနေဘဲ သူက ဦးစွာ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့တွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အားလုံးကို စုစည်းထားသကဲ့သို့ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှသည့် မိစ္ဆာဆိုးကြီးတစ်ခု ရှိနေ၏။

အမည်းရောင်နှင့် ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော အသားစိုင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရုံနှင့်ပင် သူမရင်ထဲတွင် ပျို့အန်ချင်လာသလို ခံစားရစေသည်။

အိပ်မက်ထဲမှ မိန်းကလေးသည် ထိုမိစ္ဆာကို တိုက်ခိုက်ရန် ခေါင်းဆောင်နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

ဂူဆောယွန်း (Gu Seo-yoon) ၏ အိပ်မက်မှာ ထိုနေရာတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

***

ကမ္ဘာ့ယမ်းပုံစံဟု လူသိများသော အရှေ့အလယ်ပိုင်း ဒေသသည် အယူဝါဒများ ပေါင်းစပ်သည့်နေ့ (Day of Ideological Integration) မတိုင်မီက စစ်ပွဲများ ရပ်စဲသွားခြင်း မရှိခဲ့သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အမျိုးမျိုးသော ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုများ၊ အယူဝါဒများနှင့် လူမျိုးစုများ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံရာ ထိုနေရာတွင် သေနတ်သံများမှာ တစ်ရက်မျှ မစဲခဲ့ဘဲ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ကမ္ဘာ့အခြေအနေမှာ အကြပ်အတည်း အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

စစ်မက်ဖြစ်ပွားမှုများကြားတွင် အပြစ်ကင်းစင်ပြီး စွမ်းအားမရှိကြသည့် လူတို့ သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။

စပ်စပ်စုစုဆိုရသော် မည်သူ့ထက်မဆို ဘုရားသခင်ကို ပိုမိုကိုးကွယ်ချီးကျူးခဲ့ကြသူများ ရှိနေသည့် အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသသည် ဘုရားသခင် စွန့်ပစ်ထားခဲ့သော မြေယာဟူသော နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ အယူဝါဒများ ပေါင်းစပ်သည့်နေ့ (Day of Ideological Integration) ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ လူသားများသည် ဘုရားသခင် အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်းကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသအတွက်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

အယူဝါဒများ ပေါင်းစပ်သည့်နေ့ (Day of Ideological Integration) ပြီးနောက် အရှေ့အလယ်ပိုင်းသည် ၎င်း၏ အတိတ်က ကျက်သရေမင်္ဂလာများကို ပြန်လည်ရရှိလာသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါများ အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်း သိရှိလာကြသော ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူများသည် ၎င်းတို့ကို မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမိုချီးကျူးကိုးကွယ်လာကြပြီး ပို၍ပင် စွဲလမ်းနှစ်မြောလာကြသည်။

ရူးသွပ်မှု၏ အစွန်းရောက်ပုံကို ပြသခဲ့သော အစ္စလာမ်ဘာသာဝင်များဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားပေသည်။

ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးထားသည့် မြေယာ။

သို့တည်းမဟုတ် ဘုရားသခင် ဆင်းသက်လာခဲ့သည့် မြေယာ။

အရှေ့အလယ်ပိုင်းသည် အာဗြဟံဘာသာတရားတို့၏ မူလဇာတ်မြစ်ဖြစ်သောကြောင့် ဘုရားသခင် စွန့်ပစ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်ဟူသော အတိတ်က နာမည်ဆိုးကို ဆေးကြောနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဘုရားသခင် ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခြင်းက ပဋိပက္ခများ ပြီးဆုံးသွားသည်ဟု အဓိပ္ပာယ် မသက်ရောက်ပေ။

အဓိက မူလအကြောင်းရင်းမှာ ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် တူညီသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို နာမည်အမျိုးမျိုးဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ကြပြီး သူတို့၏ အမည်သာလျှင် မှန်ကန်ကြောင်း၊ သူတို့၏ ဘုရားသခင်သာလျှင် အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း စွပ်စွဲပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင် အမှန်တကယ် ရှိနေသောကြောင့် သူတို့၏ အာဇာနည်အဖြစ် သေဆုံးခြင်းအတွက်ပါ အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံလာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အာဗြဟံဘာသာတရားများအပြင် ပါရှားမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သော အီရန်ဘာသာတရားများကလည်း သူတို့၏ ဘုရားသခင် ရှိနေခြင်းကို ချီးကျူးကြပြီး ဤပဋိပက္ခကို ပိုမိုမီးမွှေးပေးခဲ့ကြသည်။

ဇိုရိုအက်စတာဘာသာ (Zoroastrianism)၊ မာနီခေးဘာသာ (Manichaeism) နှင့် မစ်ထရာဘာသာ (Mithraism) တို့မှာ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ကြသည်။

အယူဝါဒများ ပေါင်းစပ်သည့်နေ့ (Day of Ideological Integration) ပြီးနောက် အရှေ့အလယ်ပိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သော်လည်း ငြိမ်းချမ်းရေးသည် ရက်အနည်းငယ်မျှပင် မခံလိုက်ရဘဲ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလှသော ငရဲချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။

နေရာအနှံ့အပြားတွင် အသေးစား တိုက်ပွဲငယ်များ ဖြစ်ပွားလာခဲ့သည်။

စွမ်းအားများ ရရှိလာကြသည့် ကယ်ဆောက်သူများ (Collectors) သည် ဤတိုက်ပွဲငယ်များတွင် တဖက်သတ် အသာစီးရစေမည့် အင်အားစုများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ၁၀ နှစ်တာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဘယ်တော့မှ မရပ်မနား ပူပြင်းလောင်မြိုက်နေဆဲဖြစ်သော နေရောင်ခြည်အောက်တွင်တည်း။

အရိုးများ ကြေမွကာ သဲများနှင့် ရောနှောနေဆဲဖြစ်သော ထိုနေရာသည် ပဋိပက္ခများ ဘယ်တော့မှ မရပ်စဲခဲ့သည့် မြေယာတစ်ခုပင် ဖြစ်နေဆဲပေတည်း။

သို့သော် ဘုရားသခင်ကမူ သူတို့၏ ဆုတောင်းသံများကို နားမထောင်ပေးခဲ့ပေ။

ဟေ့။ အာရက်ရှ် (Arash) က ဘယ်ရောက်သွားပြန်ပြီလဲ။

ရှေ့တန်းစစ်ကြောင်းကို ထိန်းသိမ်းနေသည့် အာရပ်စစ်သားတစ်ဦးက သူ၏အနီးနားရှိသူကို မေးလိုက်သည်။

ကယ်ဆောက်သူများ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်ပိုင်း ရန်သူများကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ကြသည့် စနိုက်ပါ သေနတ်သမားများသည် ဤကမ္ဘာသစ်ကြီးအတွင်း သေနတ်ကို ကောင်းစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်တော့ပေ။

စပ်စပ်စုစုဆိုရသော် ဤကမ္ဘာသစ်တွင် လေးနှင့်မြားများသည် စနိုက်ပါသေနတ်များထက် ပို၍အန္တရာယ်များသော လက်နက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူတို့ပြောနေကြသည့် အာရက်ရှ် (Arash) ဆိုသူမှာလည်း ထိုကဲ့သို့သော လေးနှင့်မြားကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ကိုင်တွယ်တတ်ကြသည့် ဂုဏ်ယူဖွယ် ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူများထဲမှ တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ငါ့ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။ သူ ဘာတွေလုပ်နေလဲ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး။

သူတို့ လှုပ်ရှားတော့မယ်။ ရန်သူ့ဘက်က သစ္စာဖောက် ကာဖားတွေရဲ့ ဦးခေါင်းတွေကို ဖောက်ထုတ်ပစ်ဖို့ အာရက်ရှ် (Arash) ထွက်လာဖို့ လိုတယ်။

သူတို့က အာရက်ရှ် (Arash) ရဲ့ အမည်ရင်းကိုပင် မသိကြပေ။

ပါရှားဒဏ္ဍာရီလာ လေးသမားတော်ကြီးကို အစွဲပြု၍ သူ့ကို အာရက်ရှ် (Arash) ဟုသာ ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။

သို့သော် သူသည် အစစ်အမှန် အာရက်ရှ် (Arash) မဟုတ်ဘဲ ၎င်းမှာ သူတို့ပေးထားခဲ့သည့် နာမည်ပြောင်သာ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် သူ့၏ အစစ်အမှန် ရုပ်အသွင်ကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။

သူတို့ အလေးထားသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ အာရက်ရှ် (Arash) နှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်လောက်သည့် သူ၏ စွမ်းရည်ကိုသာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ၃.၂ ကီလိုမီတာကျော် ကွာဝေးသည့်နေရာမှ လေးနှင့်မြားကို အသုံးပြု၍ ရန်သူများကို စနိုက်ပါပစ်ခတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထိုသို့သောသူသည် ပြန်လည်ဝင်စားလာသည့် ဟီးရိုးသူရဲကောင်းတစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ ရှိနိုင်ပါမည်လော။

ထို့အပြင် ၎င်းမှာ သူ၏ အစွမ်းကုန် အကန့်အသတ်ပင် မဟုတ်သေးပေ။ သူသာ ဆန္ဒရှိမည်ဆိုပါက ၄ ကီလိုမီတာကျော်လွန်နေသည့် ရန်သူများ၏ ဦးခေါင်းများကိုပင် လေထဲလွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

လူတစ်ဦးတည်းကပင် ရန်သူများအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုကို သွတ်သွင်းပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ရန်သူရာပေါင်းများစွာကို ဟန့်တားထားနိုင်ခဲ့သည်။

ကယ်ဆောက်သူများ (Collectors) ကို တဖက်သတ် အသာစီးရစေမည့် အင်အားစုများဟု အလကားသက်သက် ခေါ်ဝေါ်ကြခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူက တစ်နေရာရာမှာ ပေါ်လာပြီး ရန်သူတွေကို ရှင်းပစ်လိမ့်မယ်။

အင်း။ ငါတို့လုပ်ရမှာက ဒီရာထူးနေရာကို ဆက်ပြီး ဖိနှိပ်ထိန်းထားဖို့ပဲ။

သို့သော် ကံဆိုးစွာပင် သူတို့ အသည်းအသန် ရှာဖွေနေကြသည့် အာရက်ရှ် (Arash) မှာ ထိုနေရာတွင် မရှိတော့ပေ။

သူ... မဟုတ်ပေ၊ အာရက်ရှ် (Arash) ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရသူမှာ မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမ၏ နာမည်မှာ ဂျာမီလာ (Jamila) ဖြစ်၏။

ဂျာမီလာ (Jamila) သည် စစ်မက်များဖြင့် ပြိုကွဲနေသော ကမ္ဘာကြီးတွင် မွေးဖွားလာခဲ့သူဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဖိုးနှင့်ဖေဖေတို့၏ နာမည်များကိုပင် မေ့ပျောက်မသွားခဲ့ဘဲ စစ်ပွဲဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ကယ်ဆောက်သူ (Collector) တစ်ဦးအဖြစ် နိုးထလာခဲ့ပြီး လေးနှင့်မြား တစ်လက်တည်းဖြင့် နယ်စပ် ပဋိပက္ခဇုန်ကို စိုးမိုးကာ ရန်သူတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး အကြောက်တရားတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူမသည် မနေ့ညက အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့သည်။

သူမ၏ လေးပစ်စွမ်းရည်အတွက် ကြီးမားလှသော အစွမ်းသတ္တိများကို ပေးစွမ်းခဲ့သည့် သူမ၏ ထူးခြားချက် (Trait) အကြောင်း။

ထိုစွမ်းအား၏ မူလဇာတ်မြစ်အကြောင်း။

ထို့နောက်တွင် သူမသည် အခြားသောအိမ်မက်တစ်ခုကို ထပ်မံမက်ခဲ့ပြန်သည်။

ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုတွင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသေးသော ရဲဘော်ရဲဘက်များနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်နေရသည့် အိမ်မက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဂျာမီလာ (Jamila) သည် ဤအရာများကို စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြနေခဲ့သည်။

သူမ၏ စွမ်းအားများသည် မည်သည့်နေရာမှ ဆင်းသက်လာခဲ့ပါသနည်း။

ဘုရားသခင် စွန့်