ဒီကနေ ထွက်ကြရအောင် ရှမတ် တာဝန်ခံ။ ကျွန်တော်တို့မှာ အချိန်သိပ်မရှိဘူး။ အော်၊ ခင်ဗျားက အခုတော့ တာဝန်ခံတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူးထင်တယ် ဟုတ်။
ဒီဘွဲ့ထူးနာမည်ကိုတော့ ကျွန်တော် သိပ်အလေးမထားတော့ပါဘူး။
ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့။
ရှမတ်က ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးပေမဲ့ အခြေအနေကိုတော့ အမြန်ဆုံး တွက်ဆလိုက်နိုင်ပါတယ်။
သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သူ မသိပေမဲ့ သူ့ကို လာကယ်ဖို့ ရောက်လာတာတော့ သေချာပါတယ်။
ဒီလူ ဘယ်လိုဝင်လာသလဲ၊ ဘယ်နည်းလမ်းကို သုံးခဲ့လဲဆိုတာကို သူ လုံးဝ မသိသေးပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်က အဲဒါတွေအတွက် စိုးရိမ်နေရမယ့်အချိန် မဟုတ်ပါဘူး။
သွားမယ်။
ဟုတ်ကဲ့။
***
ဥတတသည် သူ၏ရုံးခန်းတွင်းရှိ စာရွက်စာတမ်းများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ရှမတ်ကို သော့ခတ်ချုပ်နှောင်ထားသည့် ဖျက်ဆီးရေးအခန်းဆီသို့ ဦးတည် လျှောက်သွားခဲ့သည်။
ဖျက်ဆီးရေးလုပ်ငန်းစဉ်အတွက် ခွင့်ပြုချက်ရဖို့ သူ အတော်လေး အပင်ပန်းခံခဲ့ရပြီး မကြာသေးမီကမှ အဲဒါကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အခုဆိုလျှင် ရှမတ်ကို အစအနမကျန်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့၊ သူ့ကို ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ စာသားတွေကို ပြန်လည်စုစည်းဖို့နဲ့ ရုံးချုပ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ သူ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ဖော်ထုတ်ဖို့ပဲ ကျန်တော့သည်။
ဟင်။
ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသော ဥတတသည် စင်္ကြံလမ်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှ လျှောက်လာကြသော တယ်လာ နှစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဘာလဲ ဒါ။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က ဖျက်ဆီးရေးအခန်းရဲ့ အဝင်ဝကို စောင့်နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
ဟင်။ ဌာနမှူး?
ကျန်တဲ့ တယ်လာတွေလည်း ဥတတကို မြင်လိုက်ရပြီး မှင်တက်သွားကြသည်။
ဌာနမှူး၊ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။
ဘာလဲ။
ဥတတသည် မမျှော်လင့်ထားသော မေးခွန်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က ဖျက်ဆီးရေးအခန်း အဝင်ဝကို စောင့်မနေဘဲ ဘာလို့ ဒီဘက်ကို လျှောက်လာကြတာလဲ။
ဟင်။ ခင်ဗျားပဲ ကျွန်တော်တို့ကို ခဏလောက် တာဝန်ကနေ ခေတ္တထွက်သွားခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား။
ဘာလဲ။ ငါလုပ်တယ် ဟုတ်စ။
ဟုတ်ကဲ့လေ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ဘာလို့...
!
ဥတတသည် သူ့လက်အောက်ငယ်သားများ၏ ကျန်စကားများကို ဆက်မနားထောင်တော့ပေ။
ဘာတစ်ခုခု မမှန်တော့ဘူးဆိုတာကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး ဖျက်ဆီးရေးအခန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်သွားလိုက်သည်။
သူ့နောက်တွင် ဗျာများနေကြသော ကိုယ်စားလှယ်များကလည်း လိုက်ပါလာကြသည်။
ဥတတသည် ဖျက်ဆီးရေးအခန်းသို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိလာပြီး အတွင်းပိုင်းကို အကဲခတ်လိုက်သည်။
ကြမ်းပြင်တွင် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သည့် အရိပ်အယောင်များ ကျန်ရစ်နေပြီး အတွင်းဘက်ကို စောင့်ကြပ်နေရသည့် ကိုယ်စားလှယ်နှစ်ဦးမှာ မရှိတော့ပေ။
ထို့အပြင်။
ဖျက်ဆီးရေးပုံးကြီးမှာလည်း ဗလာဖြစ်နေသည်။
သူ့နောက်မှ နောက်ကျပြီး ရောက်လာကြသော စောင့်ကြည့်ရေးကိုယ်စားလှယ်များမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်ကာ အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။
ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ ဒါ...
ဖျက်ဆီးရေးပုံးထဲမှာ ငါတို့ သော့ခတ်ထားခဲ့တဲ့ ကောင် ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။ ဘယ်ကို ထွက်သွားတာလဲ။
လူတိုင်း၏ အကြည့်တို့သည် ဥတတ၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။
ရှာကြစမ်း။
ဥတတ၏ ပုံရိပ်သည် အချိန်ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ တစ်စက်ကလေးမှ မလှုပ်ရှားဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်။
သို့သော် ဤနေရာရှိ လူတိုင်း သိကြသည်။
ဥတတသည် ယခုထက်ပို၍ အမျက်ဒေါသထွက်ဖူးခြင်း မရှိကြောင်းကိုလေ။
သူ့ဆံပင်ဖြူများမှာ မီးတောက်ကဲ့သို့ သွေးနွယ်ရောင် အလင်းတန်းများကို စတင် ထုတ်လွှတ်လာသည်။
အစွန်းရောက်အောင် စုပုံလာခဲ့သည့် အမျက်ဒေါသ၏ မီးတောက်များ ဖြစ်ပေမည်။
အခုချက်ချင်း သွားရှာကြစမ်း!!!
ဥတတ၏ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ အသံအစ်ကြီးသည် ဖျက်ဆီးရေးအခန်းအတွင်း ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။
***
အာကာသထဲတွင် မျောပါနေကြသော ရေခဲတောင်များ။
ရှမတ်သည် ကျောက်စိုင်ကျောက်ခဲ အရေအတွက် မရေတွက်နိုင်အောင် ပြည့်နှက်နေသော ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မနည်းချနိုင်ခဲ့သည်။
ဖူး။ ကယ်တင်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ။
အဲဒီလောက်တောင် သိချင်နေတာလား။
အင်းလေ၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပေးခဲ့တာပဲ။ ဌာနမှူးက လွှတ်လိုက်တာလား။
ဖြစ်လည်း ဖြစ်မှာပေါ့၊ မဖြစ်လည်း ဖြစ်မှာပေါ့။
ရှမတ်သည် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူ၏ စကားကြောင့် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
ထူးဆန်းပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းသော အပြုအမူဖြစ်သော်လည်း သူသည် သူ့ကို အသက်ကယ်ပေးခဲ့ပြီး စောင့်ကြည့်ရေးအခန်းထဲရှိ တယ်လာနှစ်ဦးကို တစ်ရှိန်ထိုး သတ်ပစ်ခဲ့သည့် ကျေးဇူးရှင်ပင် ဖြစ်သည်။
လိုအပ်ချက်ကြောင့်သာ ကယ်တင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင်တောင် သူ့ကို ရန်စမိဖို့က မကောင်းပေ။
တကယ်လို့ ဌာနမှူးသာ လွှတ်လိုက်တာဆိုရင် ကျွန်တော် အခု ဘာလုပ်ရမလဲ။
ထွက်ပြေးလာစဉ်က ရင်ဘတ်ထဲမှာ ဖိုခနဲဖိုခနဲ ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း အခုတော့ ဒီနေရာကို ရောက်လာပြီဖြစ်၍ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသူတွေအတွက် စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားပြီဟု သူ တွေးလိုက်သည်။
ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူသည် ရှမတ်၏ မေးခွန်းကို မဖြေပေ။ ယင်းအစား သူဆောင်းထားသော ဦးထုပ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နောက်သို့ လန်တင်လိုက်သည်။
ရှမတ်၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားသည်။
ဗျ၊ ဌာနမှူး?!
ရွံစရာကောင်းသော ခြေထောက်နှစ်ဖက်ပါသည့် ခေါင်းနှင့် ဒီမီယာရို့စ်ဆိုသော ဌာနမှူးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှမတ်၏ မျက်လုံးများမှာ ပန်းကန်ပြားလောက် ရှိသွားလေသည်။
အဲဒီလိုတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူ့ကို လာကယ်တဲ့လူက ဌာနမှူး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မတွေးထားခဲ့မိပေ။ သူ့ရဲ့ စရိုက်သဘာဝအရဆိုရင် အသက်အန္တရာယ်ခံပြီး ကယ်တယ်ဆိုတာထက် တိတ်တဆိတ် သတ်ပစ်ဖို့ကိုသာ ဦးစားပေးမယ့်လူမျိုး မဟုတ်ပါလား။
မဟုတ်သေးဘူး၊ အဲဒါထက် ပိုထူးဆန်းတာက သူ့ရဲ့အသွင်အပြင်ကို မဖော်ပြခင်အထိ ဒီမီယာရို့စ် ဖြစ်နေမှန်း သူ လုံးဝ မသိလိုက်ရတာပါပဲ။
သူ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။ ဌာနမှူးကို ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မသိဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။
ဒီမီယာရို့စ် ဘယ်လောက်ပဲ သူ့အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားပါစေဦးတော့ ရှမတ်က သူ့ကို မမှတ်မိဘဲ နေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။
အခုတောင် သူက ဌာနမှူးပုံစံအတိုင်း ပေါ်လာပြီး အဲဒီလို ဖော်ပြနေပေမဲ့ သူ့မှာ ဌာနမှူးနဲ့ တူတယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို လုံးဝ မရရှိရပါဘူး။
မဟုတ်ဘူး။ တွေးကြည့်လိုက်တော့ ပထမဆုံး ပေါ်လာတုန်းကလည်း အဲဒီအတိုင်းပါပဲ။
သူက ဌာနမှူး ဥတတရဲ့ ပုံစံကို အတုယူခဲ့တာပဲ။
ဒီမီယာရို့စ်ရဲ့ ပုံစံကို အတုယူတာလည်း သူ့အတွက် မခက်ခဲလောက်ပါဘူး။
ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ ဌာနမှူးလား။
ရှမတ် တာဝန်ခံဟောင်း။ ငါ့ကို ပြောစရာ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား။ ခင်ဗျား သေလုမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရတာလေ။ ပြီးတော့ ငါကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ဌာနရဲ့ သေစေလောက်တဲ့ အားနည်းချက်တွေ မပေါ်ပေါက်အောင် တားဆီးပေးခဲ့ရတယ်။
အဲဒါက...
အဲဒါထက် ငါက ပိုသိချင်နေတာ။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကိုယ့်ရဲ့အစစ်အမှန် အထောက်အထားကို အဲဒီလောက်တောင် သိချင်နေတာလား။ ဒါဆိုရင်တော့ ရှေးယခင်ကတည်းက ငါတို့ရဲ့ သံယောဇဉ် ဘယ်လောက်ခိုင်မာခဲ့တယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျားကို ပြရတော့မှာပဲ။
မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ရပါဘူး!
အတိတ်အကြောင်းကို စပြောလိုက်သည်နှင့် ရှမတ်၏ မျက်နှာသည် သေလူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားတော့သည်။
စစ်မှန်သော ဌာနမှူးမှလွဲ၍ ဤအချက်ကို သိသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ရှမတ်တွင် သူသည် အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရုံမှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
ဒါပေါ့။ ရှမတ် တာဝန်ခံဟောင်း။ မင်းရဲ့သစ္စာတရားကို ငါ့ကို ပြစမ်းပါ။ အဲဒီတုန်းက ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ။
ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ! ဟိုလေ၊ အဲဒါက...
ရှမတ်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် သူ့အား ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာရာကို တစ်ခုမကျန် ဒီမီယာရို့စ်အား အကုန်ပြောပြလိုက်သည်။
သူ့အနေဖြင့် ကန်းယူဟွန်း ကို သတ်မည့်နည်းလမ်းကို ဘယ်လိုကြံစည်ခဲ့သလဲ၊ ဘယ်လိုကြောင့် မအောင်မြင်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သူ တွေးမိနေသည်။
ချူလာပန်တကာ၏ ညံ့ဖျင်းသော နိဗ္ဗာန်ဘုံက ဘယ်လိုဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သလဲ၊ အဲဒီအကြောင်းကြောင့် စာကြည့်တိုက်ကြီး ဘယ်လို ပျက်စီးခဲ့ရသလဲဆိုတာကိုပါ ပြောပြခဲ့သည်။
ဇာတ်လမ်းကို တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေခဲ့သော ဒီမီယာရို့စ်သည် ၎င်း၏ ရေဘဝဲမုတ်ဆိတ်များကို တენტါကယ်လက်ချောင်းများဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
အင်း၊ အဲဒီလိုဖြစ်ခဲ့တာကိုး။ တခြားဘာတွေ ရှိသေးလဲ။
ဒ-ဒါပါပဲ။ အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူးလို့ ထင်လို့ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာ စီလတ်စ် ရေခဲစကြဝဠာဌာနရဲ့ ဌာနမှူးနဲ့ သွားတိုးနေလို့...
စီလတ်စ်။
ဟုတ်ကဲ့! ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒီ စုန်းမကြီးလေ။ သူ ဘယ်လိုလုပ် သိပြီး ငါ့ကို စောင့်နေခဲ့တာလဲ မသိဘူး...
အင်း။ အခုပြောမှပဲ စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း တကယ် ထူးဆန်းနေတာပဲ။ စီလတ်စ် ရေခဲစကြဝဠာဌာနက ကမ္ဘာမြေကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားခဲ့ဘူးလေ။
ကန်းယူဟွန်း ဆိုတဲ့ တယ်လာရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒီကောင်နဲ့ပဲ ပတ်သက်နေနိုင်စရာ ရှိတော့တယ်။
တခြားတစ်ခုခုလည်း ရှိမှာပေါ့။ ကောင်းပြီလေ၊ ကောင်းတယ် ရှမတ်။ မင်း ငါတို့အဖွဲ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခု ပေးခဲ့တာပဲ။
ဒီမီယာရို့စ်သည် တာဝန်ခံဟောင်းဟု မခေါ်တော့ဘဲ ရှမတ်ကို တာဝန်ခံဟောင်းမဟုတ်ဘဲ တာဝန်ခံဟု ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။ ရှမတ်သည် အားနာဝမ်းသာဖြင့် ခေါင်းကို တစ်ချက်ထပ်ညိတ်လိုက်သည်။
ကျေးဇူး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!
အင်း။ အရာရာက မမျှော်လင့်ထားတာတွေ ချည်းပါပဲ။ ဘုရားသခင်က ရုတ်တရက် ဒီလိုမျိုး လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။
ဒါကိုပဲ ကျွန်တော် ပြောချင်တာပါပဲ ခင်ဗျားရယ်!
ရှမတ်သည် သူ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း တွင် ပြန်လည်အလုပ်လုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်သော်လည်း ဟိုက်ဘရစ်ကမ္ဘာထဲတွင် လွတ်လပ်သော အလွတ်သတင်းထောက်တစ်ဦးအနေဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လျှင်လည်း ဆိုးမည်မဟုတ်ပေ။
မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒီအခြေအနေထိ ရောက်လာမှတော့ အိတ်ဇိုဒပ်ဆီကို အကူအညီတောင်းလို့ ရသေးတာပဲ...
ပုဖ်!
ဟင်။
ဒါကြောင့်မို့လို့လေ၊ မင်းကို ပြောပြတာ။
တာဝန်ခံ?
ရှမတ်သည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို တစ်ချက်၊ ဒီမီယာရို့စ်၏ မျက်နှာကို တစ်ချက် အယုံအကြည်မရှိသော အကြည့်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဒီမီယာရို့စ်၏ ကိုယ်ထဲမှ ထွက်လာသော တენტါကယ်လက်တစ်ဖက်သည် သူ့ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဘ-ဘာလို့လဲ။
မင်း ဘယ်လိုထင်လို့လဲ။
ဒီမီယာရို့စ်သည် ရှမတ်ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းမဲ့၍ အပြုံးတစ်ပွင့် ပြုံးလိုက်သည်။
ပါးစပ်ကိုမသုံးဘဲ မျက်လုံးကိုသာ အသုံးပြုပြီး ပြုံးလိုက်သည့် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
တုန်ရီနေသော ရေဘဝဲတენტါကယ်များက ဒီမီယာရို့စ် တစ်ကယ် ဝမ်းသာနေကြောင်းကို ပြသနေသည်။
ရှမတ်သည် တုန်ရီနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဒီမီယာရို့စ်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
သူ့ဝမ်းဗိုက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ခံရခက်လှသည့် နာကျင်ကိုက်ခဲမှုကြီးသည် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စတင် ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။
ရှမတ်သည် ထိုခဏ၌ သေခြင်းတရားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ အလွန်ကြောက်ရွံ့ခဲ့ရသည့် သေခြင်းတရားပင် ဖြစ်သည်။
တ-၊ ကျွန်တော် မ...
ဗြန်း။
သူ့စကားဆုံးတိုင်အောင် မပြောလိုက်ရပေ။
ရှမတ်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိုးဖောက်ထားသော တენტါကယ်လက်မှာ အတွင်းဘက်မှနေ၍ ပေါက်ထွက်လာကာ သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းပြဲအသွားစေခဲ့သည်။
ရှမတ်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားကာ စာသားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျံ့လွင့်သွားတော့သည်။
ဒီမီယာရို့စ်သည် ရှမတ်ကို သတ်လိုက်ရုံဖြင့် ရပ်မသွားပေ။
သူ့လက်ထဲမှ ထွက်လာသည့် တენტါကယ်အမြောက်အမြាយက ရှမတ် ကျန်ရစ်ခဲ့သော စာသားများကို ရစ်ပတ်စုစည်းကာ စုပ်ယူလိုက်သည်။
ရှမတ်။ မင်းရဲ့စတေးခံမှုက ငါတို့အဖွဲ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ အကူအညီတစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။
သူ့စကားများကို ကြားနိုင်သည့် ရှမတ်မှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း ဒီမီယာရို့စ်က သူ ချန်ထားခဲ့သော ပုံပြင်ကို စုပ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှမတ်တွင် ရှိခဲ့သော ပုံပြင်အားလုံးကို သူ အကုန်မစုပ်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း လိုအပ်သမျှ အချက်အလက်များကိုတော့ ဒီမီယာရို့စ် ရရှိခဲ့လေသည်။
အပြည့်အစုံ ဆက်စပ်ပြီးသား မဟုတ်သေးသောကြောင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် အချိန်အနည်းငယ် ထပ်လိုဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း အဲဒါက အချိန်ပြဿနာသာ ဖြစ်ပေသည်။
အဓိကအချက်က အဲဒါမဟုတ်ဘဲ တစ်ခြားအရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဒီမီယာရို့စ်သည် အဝေးတစ်နေရာရှိ အာကာသပြင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
အရေအတွက် မရေတွက်နိုင်သော ဂြိုဟ်စွယ်များ ကျော်လွန်၍ အဆုံးမရှိသော စကြဝဠာ၏ အမှောင်ထုနှင့် တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသော ကြယ်များကို သူ မြင်တွေ့နေရသည်။
ဒီမီယာရို့စ် မြင်နေရသည်မှာ ပို၍ပင် ဝေးကွာလှသည်။
၎င်းမှာ ကမ္ဘာမြေပင် ဖြစ်သည်။
သူ မမြင်ရသော်လည်း ကမ္ဘာမြေသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြောင်း သူ ခံစားသိရှိနေရသည်။
ပုံပြင်အားလုံးသည် ထိုနေရာသို့ စုရုံးရောက်ရှိနေကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
နောက်ဆုံးတော့ ပြောင်းလဲလာပြီလား။
အစီအစဉ်မှာ ပြင်းထန်သော မိုးခေါင်ရေရှားမှုကို ဖြစ်စေခြင်းဖြင့် ကမ္ဘာမြေ၏ မီးစွမ်းအင် အဆင့်အတန်းကို လျှော့ချရန်နှင့် အခြား ဝိညာဉ်များ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆုံးရှုံးသွားစေရန် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် အဆင့်အတန်း လျှော့ချခံထားရသော ကမ္ဘာမြေကို အီဒင် ထံသို့ ရောင်းချရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခု ရလဒ်က ဘယ်လိုဖြစ်သွားခဲ့သလဲ။
ကမ္ဘာမြေသည် ယခင်က မကြုံဖူးလောက်အောင် စည်ကားတိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အရေးကြီးသည်မှာ ၎င်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက် ကြီးထွားနေဆဲ ဖြစ်ခြင်းပင်တည်း။
တကယ်တမ်းတွင် သူတို့၏ အခြေခံအဆောက်အအုံမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုမျှဖြင့် အရာရာတိုင်း ပျက်စီးသွားသည်ဟု မဆိုလိုပေ။
သူတို့မှာ မထိခိုက်သေးဘဲ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
သို့သော် ယခင်ကကဲ့သို့ လွယ်ကူတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကမ္ဘာမြေသည် ဝိညာဉ်များစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ယခင်ကကဲ့သို့ တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
သို့သော် ဒီမီယာရို့စ် နောင်တမရပေ။
အကယ်၍ ကမ္ဘာမြေသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လျှင် ပြောင်းလဲသွားသော ကမ္ဘာနှင့် ကိုက်ညီသည့် နည်းလမ်းသစ်ကို သူ ကျင့်သုံးရုံသာ ရှိတော့သည်။
အကယ်၍ ဤကမ္ဘာကြီးသာ ကျယ်ပြောလှသည့် ကောင်းကင်ကြီးဖြစ်ခဲ့လျှင် ကမ္ဘာမြေဆိုသည်မှာ ထိုကောင်းကင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည့် သတ္တုလုံးတစ်လုံး ဖြစ်ပေမည်။
သတ္တုလုံးသည် ၎င်း၏ အလေးချိန်ကြောင့် ကောင်းကင်ကို ဖိချထားကာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ယခု ကမ္ဘာမြေသည် ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီတည်း။
ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံစီးဆင်းနေသော ပုံပြင်များသည် ကမ္ဘာမြေဆီသို့ သဘာဝအလျောက် ဆွဲငင်ခံနေရသည်။
အာရုံစိုက်မှုလွန်ကဲ၍ လေးလံလာသော ကမ္ဘာကြီးသည် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲပင် ပိုမိုများပြားသော အာရုံစိုက်မှုများနှင့် ပုံပြင်များကို ဆွဲဆောင်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ဒီမီယာရို့စ်သည် ထိုနေရာတွင် နည်းလမ်းသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဦးထုပ်ကို ပြန်ဆောင်းလိုက်ပြီး အမှောင်ထုထဲသို့ ရောနှောဝင်ရောက်ကာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။
တယ်လာတစ်ဦး၏ သေဆုံးမှုမှာ စကြဝဠာ၏ အစွန်အဖျားတစ်နေရာတွင် မည်သူ့ကိုမျှ သတိမထားမိဘဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
အလွန်တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့်ပင်တည်း။
***
တရုတ်နိုင်ငံ၊ ဟီနန်ပြည်နယ်၊ လုံယန်မြို့။
လူဦးရေ သန်းတစ်ရာကျော် ရှိသော ဤအုပ်ချုပ်ရေးဒေသသည် အမြဲတမ်း လူသူစည်ကားလှပေသည်။
ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲနေပြီဟူသော သတင်းကြောင့် အပြင်ထွက်သူဦးရေ သိသိသာသာ လျော့သွားခဲ့သည့် အချိန်ခဏလေး ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာကြီးက ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသော လူတို့သည် ၎င်းတို့၏ မူလဘဝများဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။
လုံယန်မြို့၏ မြို့လယ်ခေါင်တွင် အတွေးကမ္ဘာ တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။
လမ်းညွှန်မျဉ်းအဖြစ် ရေးဆွဲထားသော မျဉ်းကြောင်းအနည်းငယ်သာ ရှိသည့် ဤနေရာသည် ကောက်ခံသူများပင် ဝင်ရောက်မကြည့်ရှုကြသော စွန့်ပစ်ခံ အတွေးကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာခဲ့သည်။
ဟင်။
ဘာလဲဟ။
လမ်းသွားလမ်းလာများသည် သိလိုစိတ်ဖြင့် ရပ်တန့်ကာ ထိုမြင်ကွင်းကို ငေးကြည့်ကြသည်။
မည်သူမျှ အတွေးကမ္ဘာအတွင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် ဖြစ်ရပ်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျိုး မခံစားခဲ့ရပေ။
တွေးကမ္ဘာ၏ အဝင်ဝသည် တစ်စက်စက်နှင့် လင်းထိန်လာကာ ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်လာသည်။
အကျယ်နှင့် အအမြင့် နှစ်မီတာသာ ရှိခဲ့သော အဝင်ဝသည် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဆယ်မီတာအထိ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
ထို့နောက် အတွင်းဘက်မှ တစ်စုံတစ်ရာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဟင်၊ ဟင်။
ဘာကြီးလဲ။
သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော အရိုးစုစစ်သားများသည် လက်ထဲတွင် လှံများကို ကိုင်စွဲကာ တန်းစီလျက် စီးဆင်းထွက်လာကြသည်။
မြို့သူမြို့သားများသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ထိုမြင်ကွင်းကို ငေးကြည့်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
အနီးအနားတွင် ဖုန်းဖြင့် ဗီဒီယိုရိုက်ကူးနေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ လည်ပင်း ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရချိန်တွင်မှ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
အားးးး!
ပြေး၊ ပြေးကြစမ်း!
အရေအတွက် မရေတွက်နိုင်သော အရိုးစုစစ်သားများသည် ထွက်ပြေးနေကြသော နိုင်ငံသားများနောက်သို့ လိုက်လံနှိမ်နင်းကြသည်။
ထိုသို့ဖြင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကြီး စတင်ခဲ့လေတော့သည်။
အကူအညီတောင်း အော်ဟစ်သံများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထပ်ကာထပ်ကာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အော်ဟစ်သံများက နောက်ထပ် အော်ဟစ်သံများကို ထပ်မံ မွေးထုတ်ပေးနေတော့သည်။
ကမ္ဘာကြီး၏ ပြောင်းလဲမှုသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိလာခြင်း မဟုတ်ပေ။
၎င်းသည် သူတို့၏ လည်ပင်းများကို တစချင်း ညှစ်သကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။