ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 217: | NovelPing

ကန်းဟယ်ရင် က မဖြေခဲ့ပေ။

သူ့စကားအနည်းငယ်က သူမ၏စိတ်ကို သက်သာရာရစေလိမ့်မည်ဟု ယုဟွန် မထင်ခဲ့ပါ။

နောက်ဆုံးတွင်မူ အရာရာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ အချိန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

မည်သူမဆို အမှောင်ကျရာ အကျပ်အတည်းထဲမှ ပြန်လည်ရုန်းထွက်ရာတွင် အရှိန်အဟုန်ချင်း မတူကြပေ။ သို့သော် ကန်းဟယ်ရင် က မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍မြန်မြန် ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုဟွန် သံသယမရှိခဲ့ပါ။

ငြိမ်သက်အေးချမ်းနေသော တိတ်ဆိတ်မှုအောက်တွင် ကန်းဟယ်ရင် က ယုဟွန်၏ ဂရုစိုက်မှုကို ကျေးဇူးတင်မိနေသည်။

အခက်အခဲရှိလျှင် မိမိကို အားကိုးရန် ယုဟွန်က ပြောခဲ့သော်လည်း ကန်းဟယ်ရင် ကမူ ထိုသို့ မလုပ်လိုခဲ့ပေ။

သူ့အတွက် တစ်ဘဝလုံး အကျိုးအမြတ်ပေးဆပ်ရလျှင်တောင် ပြန်ဆပ်လို့ မကုန်နိုင်လောက်အောင် ကျေးဇူးတင်ရမည့်ကြွေး သူမတွင် တင်နေသည်ဟု သူမ ခံစားနေရသည်။

ယင်းအစား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောရမည့်သူမှာ သူမပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ ပြောရန် ကြိုးစားလိုက်သောအခါ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့နေသကဲ့သို့ စကားသံများ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

သူ့၏တို့ထိမှု၊ သူ့၏ နှစ်သိမ့်မှု။

သူမသည် ဤခဏတာတွင် ထိုအရာများကို မငြင်းပယ်နိုင်ခဲ့ပါ။

ထို့ကြောင့်ပင်တည်း။

"ဒီကစပြီး ငါ ပိုကြိုးစားတော့မယ်"

လောလောဆယ်တွင်တော့ သူမသည် ယုဟွန်ကို အားကိုးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ့၏တို့ထိမှုကို ခံစားရင်း သူမ မျက်လုံးများကို မှိတ်ချလိုက်သည်။

ပင်လယ်လေညင်းကဲ့သို့ လွင့်ပျံလာသော အိပ်စက်ခြင်းဆီသို့ သူမ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

***

"ဟယ်ရင်"

သူမ၏ အသက်ရှူသံ ပုံမှန်ဖြစ်သွားသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏နာမည်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သော်လည်း တုံ့ပြန်သံ မရှိလာတော့ပေ။

သူ့ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်ပေးနေခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

သူမက အိပ်ပျော်သွားလေပြီ။

ဒီနေရာမှာ သူမ အိပ်ပျော်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘဲ သူမ ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်ကို သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူမကို ဤအတိုင်း လွှတ်ထားခဲ့၍ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် မင်းသမီးလေးတစ်ပါးကို သယ်ဆောင်သကဲ့သို့ ပွေ့ချီလိုက်သည်။

[ဘာလုပ်နေတာလဲ]

"သူ့အခန်းကို ပို့မလို့။ ဒီအတိုင်း ထားခဲ့လို့ မရဘူးလေ။ အအေးမိသွားနိုင်တယ်"

[စုဆောင်းသူက အအေးမိရမယ် ဟုတ်လား။ ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ပူပူပင်ပင် ဖြစ်နေရင် ပူနေတယ်လို့ ရိုးရိုးသားသား ပြောလိုက်ပါတော့လား]

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

ဘက်လျန်ကို ပြန်ပြောလိုက်ပြီး ကန်းဟယ်ရင် ကို လူနေဆောင်ဘက်သို့ ပွေ့ချီသွားလိုက်သည်။

လူတစ်ဦးချင်းစီကို ပေးထားသော အိမ်တိုင်းတွင် သော့ခတ်ထားသော်လည်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အတားအဆီးမရှိ ပွင့်လာခဲ့သည်။

'ဘယ်သူမဆို အတင်းဝင်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ပေါ့ဆရတာလဲ'

အမှန်တကယ်တော့ သူခိုးတစ်ယောက် ဒီနေရာကို ဝင်လာဖို့ နည်းလမ်းမရှိပါ။ ဤနေရာက တစ်မူထူးခြားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ကမ္ဘာကျော် ဟက်ကာများ စောင့်ကြပ်စစ်ဆေးနေသည့် စီစီတီဗီ ကင်မရာများ ရှိပြီး အခြားသော ပစ္စည်းကိရိယာများကို အလွန်အမင်း သတိထားတတ်သူများလည်း အများအပြား ရှိနေသည်။

သို့တိုင်အောင် ကန်းဟယ်ရင် ၏ အကာအကွယ်မဲ့နေမှုကို သူ စိုးရိမ်မိဆဲပင်။

ဒါက ဖခင်တစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားချက်မျိုးများ လား။

'ငွေအများကြီး ရှာချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့သားပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ ဘာမှ မရှိမနေပါလား'

သူမ၏ အခန်းနှစ်ခန်းပါ အိမ်လေးသည် အခြေခံ လိုအပ်ချက်များမှလွဲ၍ ဘာမှမရှိသလောက်ပင် ရှင်းလောက်နေသည်။

ဒီကို ပြောင်းလာတာ မကြာသေးဘူးဆိုရင်တောင်မှ သူ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ဆိတ်သုဉ်းနေခဲ့သည်။

ဂိုရှီဝမ် မှာ သူမကို ပထမဆုံး ဆုံဖူးတဲ့အချိန်ကို သူ သတိရလိုက်သည်။

ခေါက်ဆွဲခြောက်တစ်ပန်းကန်ကို ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်တတ်လောက်အောင် ဆင်းရဲပြီး ကိတ်မုန့်တစ်စခန်းအတွက်နှင့်ပင် စစ်မှန်စွာ ပျော်ရွှင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ထိုပုံရိပ်က ယခုအခါတွင် သူ ထပ်မံမမြင်တွေ့နိုင်တော့သည့် သေးငယ်သော အမှတ်တရတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

ကြွပ်ခနဲ။

သူမ၏ အိပ်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အခန်းထဲတွင်လည်း ပစ္စည်းအများကြီး မရှိပါ။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဒါက တော်သေးသည်ဟု ဆိုရမည်။

အခြားသူတွေ မမြင်စေချင်တဲ့ သူမရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာတွေကို သာဓကအနေနဲ့ မြင်ခဲ့ရရင် သူ ပိုပြီး အနေရခက်သွားလိမ့်မည်။

ကန်းဟယ်ရင် ကို ကုတင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တင်ပေးလိုက်သည်။

"အင်း..."

ကုတင်ပေါ် လဲှချလိုက်သည်နှင့် သူမသည် တွန့်လိမ်ကာ သူ့ဆီသို့ လက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

မိဘကို တောင့်တတောင့်တဖြင့် ရှာဖွေနေသည့် မွေးကင်းစ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ သူမ၏လက်က သူ့အဝတ်စကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

သူ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ သူမ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဖယ်ရှားကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

[အခု အနားယူတော့မှာလား]

"အနားယူချင်ပေမဲ့ အချိန်မရှိဘူး"

သူ့မှာ လုပ်စရာတွေ ရှိသေးသည်။

ခြောက်ရက်အတွင်း ရောက်ရှိလာမည့် အပြောင်းအလဲသစ်က ပထမဆုံး အလိုက်သင့် ပြောင်းလဲနိုင်သူများကို အသာစီးရစေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ကျဆင်းလာခဲ့သော တရားဝင် စာရွက်စာတမ်းကိုလည်း သူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရပေဦးမည်။

[အကြံဉာဏ်တွေ စုဆောင်းတာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ဟာလား။ မင်းမှာ ကောင်းတဲ့အကြံဉာဏ်တွေ ရှိလို့လား]

"ကောင်းတဲ့အကြံဉာဏ်ဆိုတာထက် အဆင်ပြေချောမွေ့မှုကို ရှာဖွေတာပါ"

အထက်လူကြီးများထံ သူ တင်ပြခဲ့သော အပြောင်းအလဲသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အစီအစဉ်ကြီးထဲတွင် ကြီးမားလှသည်တော့ မဟုတ်ပါ။

သို့သော် ထိုသေးငယ်သော အပြောင်းအလဲလေးများ စုပုံလာကာ အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

သူ့၏တည်ရှိမှုက တစ်ခါမှ မရှိဖူးခဲ့ဖူးသော သိုင်းသမိုင်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သကဲ့သို့ပင်တည်း။

အကယ်၍ ဤတောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံလိုက်မည်ဆိုပါက ကမ္ဘာကြီးသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

အစည်းအခန်းအဖြစ် အသုံးပြုနေသော ဧည့်ခန်းဆီသို့ ဆင်းလာပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ဂျီနက်ဆစ် ကွန်ယက် (Genesis Network) သို့ ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဟူး။

အထက်စီးတွင် ထိုင်နေသော ဘက်ဟို (Bakhyo) က သူ့ကို မြင်သည်နှင့် တောင်ပံများကို ခတ်ကာ သူ့ပခုံးပေါ်သို့ ပျံသန်းလာသည်။

သူ့ကို ပွတ်သပ်ပေးရန် တောင်းဆိုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းဖြင့် လာတိုးသည်။

သူ့၏ ချစ်စရာကောင်းသော အမူအရာကြောင့် သူ ပြုံးမိသွားသည်။

မကြာသေးမီက ဘက်ဟိုကို သူ ဂရုမစိုက်ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ကဲ... ဒီကိုလာ ဘက်ဟို"

ဟူး။

ဘက်ဟိုသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် လဲှနေသော သူ့ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။

တစ်ဖက်လက်ဖြင့် သူ့ခေါင်းနှင့် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း အခြားတစ်ဖက်ဖြင့် ဂျီနက်ဆစ် ကွန်ယက်ကို လည်ပတ်စေလိုက်သည်။

အကြံဉာဏ်များ တင်သွင်းရန် သတ်မှတ်ရက်မှာ သုံးရက်လိုသေးသော်လည်း သူ့အတွက်မူ သုံးနာရီအတွင်းနှင့်ပင် လုံလောက်နေပေပြီ။

သူ ဘာတင်သွင်းလိုသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသော လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အတိအကျ လွှဲပြောင်းပေးရန်သာ ဖြစ်တော့သည်။

စုဆောင်းသူ (Collectors) တွေလည်း ပြောင်းလဲရမယ်။

ဇာတ်လမ်းတွေရဲ့ ထုတ်လုပ်စွမ်းအားကို ကျဆင်းစေခဲ့တဲ့ စနစ်က ပြီးဆုံးသွားပြီ။

ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲရမယ်။

အခုထက် ပိုပြီးတော့။

အများကြီး ပိုပြီးတော့။

ငါ့ဇာတ်လမ်းတွေကို ဖတ်ရှုဖို့အတွက် ပြင်ဆင်တော့မလား။

မနက်ဖြန်သည် ကမ္ဘာမြေ၏ ကန့်သတ်ချက်များ ကင်းစင်သွားမည့်နေ့ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်ကို စောင့်မျှော်နေကြသော စာဖတ်သူများနှင့် စုဆောင်းသူများက စွမ်းအင်များကို စုဆောင်းထားကြပြီး ယုဟွန်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယုဟွန်သည် သူ၏ဇာတ်လမ်းများကို မကြာမီ တင်ဆက်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ့စာကြည့်တိုက်တွင် ကြေညာချက်တစ်ခု တင်ခဲ့သည်။

ချူလာပန်တကာ (Chulapantaka) နှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပြီးနောက်ပိုင်းတွင် နတ်သတ္တဝါများသည် ယုဟွန်၏ ဇာတ်လမ်းများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့ကြသည်။

ကြေညာချက်သက်သက်သာ တင်ထားခဲ့သော်လည်း နတ်သတ္တဝါအများအပြားက မှတ်ချက်များ ပေးခဲ့ကြသည်။

'တုံ့ပြန်မှုက မဆိုးပါဘူး'

အချို့သော နတ်သတ္တဝါများကမူ စာတိုများ ပို့ကာ သူတို့၏ စိတ္တဇတပ်များနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် တောင်းဆိုနေဆဲပင်။

ရှေးယခင်ကဆိုလျှင် သူ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပင် ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ တစ်ခုချင်းစီကို လိုက်ပြီး ဖြေကြားနေရသည်မှာ အလုပ်ရှုပ်လွန်းလှသည်။

ဟင်?

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နေစဉ်မှာပင် သူ့၏ ကိုယ်ပိုင်အဝင်စာအိတ် (inbox) သို့ တိုက်ရိုက်စာတိုတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူ့၏ အလုပ်ကိစ္စနှင့် ကိုယ်ပိုင်စာတိုများကို ခွဲခြားထားခဲ့သဖြင့် ဤအဝင်စာအိတ်အကြောင်းကို လူအများကြီး မသိကြပေ။

ရောနှောနေသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင်ပင် မသိကြပါ။

ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းသည် အရေးပါသော ဧည့်သည်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြနေပေသည်။

[အမှောင်ဆုံးနေရာတွင် ရယ်မောသူက သင်နှင့် သီးသန့်တွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုလာပါသည်]

[လက်ခံမည်လား]

'ရုတ်တရက်ကြီးပါလား'

ကြေညာချက် တင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သီးသန့်တွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုလာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။

ယုဟွန် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ငြင်းပယ်ရမည့် အကြောင်းရင်းကို သူ မတွေ့ပါ။

အခြားသော စာဖတ်သူများအနေဖြင့် စာတန် (Satan) ထံမှ စာတိုကို ရရှိလျှင် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြ겠지만 ယုဟွန်အတွက်မူ စာတန်ဆိုသည်မှာ သူ့ကို ကောင်းမွန်စွာ ပံ့ပိုးပေးနေသည့် ကောင်းသော နတ်သတ္တဝါတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေသည်။

തീർച്ചပါက သူနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုမည်တော့ မဟုတ်ပါ။

[သီးသန့်တွေ့ဆုံမှုကို လက်ခံပါတယ်]

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တစ်နေရာရာဆီသို့ ဆွဲငင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ရှုခင်းတစ်ခု သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် လင်းလက်တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ကျရောက်နေသည့် နှင်းဖြူစင်သော နှင်းခင်းပြင်ကြီး ဖြစ်သည်။

လေတိုက်ခတ်သံပင် မရှိသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အလယ်ဗဟိုရှိ ရေခဲပြင်ကန်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် သားမွှေးကုတ်အင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက စားပွဲဝိုင်းကို ဝန်းရံကာ ကြက်ခြေခတ်ထိုင်နေသည်။

ယုဟွန်သည် သဘာဝကျကျပင် ဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

စာတန်သည် သူအရင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော ကိုယ်စားပြုပုံစံ (avatar) နှင့် လုံးဝတူညီနေသည်။

အနက်ရောင် သားမွှေးကုတ်အင်္ကျီနှင့် ဦးခေါင်းပေါ်တွင် အနက်ရောင် ဦးထုပ်။

ထို့အပြင် သူ့မျက်နှာ ရှိရမည့်နေရာတွင် အဆုံးအစမရှိသော မည်းမှောင်နေသည့် အမှောင်ထု။

သူ့ကျောနောက်တွင် အနက်ရောင်ဖြင့် တလက်လက်တောက်နေသော ဘေးဆိုးကျရောက်စေမည့် စာအုပ်ကြီးလည်း မပြောင်းမလဲ ရှိနေဆဲပင်။

"ဘာလို့ ရုတ်တရက် ကိုယ့်ကို တွေ့ချင်တယ်လို့ တောင်းဆိုရတာလဲ"

ယုဟွန်၏ သဘာဝကျကျ အပြုအမူကို စာတန်က ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ပထမဆုံး ဆုံဖူးတာနဲ့ အဲဒီလို စကားမျိုး ပြောရတာလား။ ငါတို့က အဲဒီလောက်အထိ အလှမ်းဝေးနေကြလို့လား"

"မင်းက ခုချိန်ထိ အေးဆေးနေပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ကြေညာချက် တင်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သီးသန့်တွေ့ဆုံဖို့ တောင်းဆိုလာတယ်။ အဲဒါက မင်းပြောသင့်တဲ့ စကားမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးလေ"

"စကားစပ်မိလို့ ပြောရရင်တော့ မင်းက ဖြောင့်ချက်ပေးတတ်သားပဲ။ သဘောမကျဘူးဆိုရင် ငြင်းပယ်လိုက်လို့ ရတာပဲလေ"

"ငါသာ ငြင်းပယ်လိုက်ရင် ဘာတွေဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား"

"ဟားဟားဟား!"

စာတန်က ယုဟွန်၏ စကားကြောင့် စိတ်ဆိုးသွားပုံမပေါ်ဘဲ ပို၍ပင် သဘောကျသွားပုံ ရသည်။

သူ့ကို လာတွေ့ရသည့် ရည်ရွယ်ချက် ရှိကြောင်းကိုလည်း ဖုံးကွယ်မထားပေ။

"ကဲပါ... မင်းပြောတာလည်း မှန်ပါတယ်။ ဒီလောကကြီးမှာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဖြစ်လာတာဆိုလို့ ဘာမှမရှိဘူး။ ငါ မင်းကို လာတွေ့တာ အဓိက အကြောင်းပြချက် နှစ်ခုရှိလို့ပဲ"

"အကြောင်းပြချက် နှစ်ခု ဟုတ်လား"

"အာ... ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောရမယ်ဆိုရင် သုံးခုလောက် ဖြစ်မလား"

စာတန်က လက်အိတ်ဖြူကြီးစွပ်ထားသော လက်ချောင်းများကို ဖြန့်ကာ ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်။

"ပထမဆုံး အချက်ကတော့ စိုးရိမ်ပူပန်လို့ ဆက်သွယ်တာပေါ့။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်တော့ ဟိုတစ်ခါက ပြဿနာကြီးကြီး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်လေ။ အဲဒီလောက်အထိ ငြိမ်သက်အေးချမ်းနေတဲ့ ပာရာဒိုင်း (Paradise) က အဲဒီလို ရူးသွပ်တဲ့ အလုပ်မျိုး ရုတ်တရက် လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ ခန့်မှန်းမိမှာလဲ။ တိတ်ဆိတ်တဲ့သူတွေက ပိုပြီး အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတဲ့ စကားက အတိအကျ မှန်ကန်နေတာပဲ"

"အဲဒါက..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းကို ကြည့်ရတာ ပုံမှန်အတိုင်းပါပဲလား။ အဲဒီအတွက် ဝမ်းသာပါတယ်။ မင်း တစ်စုံတစ်ရာသော နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေနဲ့ ခံစားနေရမလားလို့ ငါ စိုးရိမ်နေခဲ့တာ။ ကိုယ်ပိုင်အကူအညီ တစ်စုံတစ်ရာ ပေးဖို့တောင် စဉ်းစားထားသေးတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက် မလိုဘူးထင်တယ်"

"ပြောစရာရှိတာ ဒါပဲလား"

"မန်နေဂျာ ရာထူးတိုးသွားတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဂုဏ်ယူပါတယ်ကွာ။ မင်းက သိပ်မကြာသေးဘူးလေ၊ မန်နေဂျာတောင် ဖြစ်သွားပြီလား။ အဲဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘူးလား"

ယုဟွန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ့ရာထူးတိုးမှုကို ဖုံးကွယ်ထားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ကောင်းကင်စတော့ကုမ္ပဏီ က ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည့်အာမခံချက်တစ်ခုလို ၎င်းကို ကြော်ငြာခဲ့သည် မဟုတ်လော။

"ငါ သိသားပဲ။ ငါ့မှာ တယ်လာ (တယ်လာ) တွေကို ရွေးချယ်နိုင်စွမ်း အမြင်ကောင်း ရှိတယ်လေ"

"အဲဒါက လွန်လွန်ကဲကဲ ချီးကျူးတာပါ"

"တန်ဖိုးထားသင့်လို့ တန်ဖိုးထားတာပါ။ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက လျှော့ပြောထားတာတောင် ရှိသေးတယ်။ မင်းက ဒီထက်ပိုပြီး ချီးကျူးခံရထိုက်ပါတယ်"

ယုဟွန်အနေဖြင့် ဤနတ်သတ္တဝါက ရုတ်တရက် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှတတ ချီးကျူးနေသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

နတ်သတ္တဝါက သူ့၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဖတ်ရှုနိုင်ပုံရပြီး အရင်ဆုံး စကားစလာသည်။

"ငါ့အမူအရာက လွန်သွားလို့လား။ မင်း ရိုးရိုးသားသား ပြောလို့ရပါတယ်"

"အင်း... နည်းနည်းတော့ လွန်တယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ အများကြီးပဲ"

"ဟဲဟဲ။ ဟုတ်ပါတယ်လေ။ အဲဒီ မောက်မာတဲ့ ပာရာဒိုင်း (Paradise) ကောင်တွေ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကြောင့် ငါတို့က အရင်ကထက် ပိုပြီး အဆင်ပြေချောမွေ့စွာနဲ့ ဒီမြင်ကွင်းကို ခံစားနိုင်ကြပြီလေ။ ငါတို့က ပန်ဒီမိုနီယမ် နဲ့ သိပ်ပြီး အဆင်မပြေကြပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ရဲ့ ကျေးဇူးကို အသိအမှတ်ပြုရမယ်"

"အော်..."

ယုဟွန် နောက်ဆုံးတွင် နတ်သတ္တဝါ၏ ရုန်းကြွပျော်ရွှင်မှုကို သဘောပေါက်သွားသည်။

နတ်သတ္တဝါများသည် အကျပ်ရိုက်ကာ စိတ်ပျက်နေခဲ့ကြရသည်။

အောက်ကမ္ဘာမှ သတ္တဝါများအတွက် သူတို့ လုပ်ပေးနိုင်သည်မှာ စနစ် (System) မှတစ်ဆင့် အမှတ်များ ပို့ပေးခြင်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ထိုကန့်သတ်ချက် အချို့မှာ အနည်းဆုံးတော့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ဖြေလျှော့ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘယ်သူကများ အဲဒါကို မုန်းမလဲ။

အထူးသဖြင့် စာတန်ကဲ့သို့ သက်တမ်းရှည်ကြာစွာ ရှင်သန်ခဲ့သော နတ်သတ္တဝါတစ်ဦးအတွက်မူ ၎င်းသည် ကြီးမားလှသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေမည်။

"အလကား စကားတွေ ရပ်လိုက်ရအောင်။ ဒုတိယအကြောင်းရင်းကို ပြောပြမယ်"

"ဘာလဲ"

"သတိပေးချက်တစ်ခု ရှိလို့ပါ"

"သတိပေးချက် ဟုတ်စ"

ယုဟွန်က သူ့မျက်ခုံးများကို ပင့်လိုက်သည်။

၎င်းသည် စာတန်ကဲ့သို့ အထက်တန်းစား နတ်သတ္တဝါတစ်ဦး၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာမည့် စကားမျိုးဟု မခံစားရပေ။

"သတိပေးချက် ဟုတ်လား။ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"အာ... ဟုတ်တယ်၊ ငါကိုယ်တိုင် လုပ်တာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကို စိုးရိမ်လို့ ပြောပြတာပါ။ အလွဲသုံးစားတော့ မလုပ်နဲ့ဦး"

"အင်းပေါ့လေ။ ပန်ဒီမိုနီယမ် ဘက်ကနေ တစ်စုံတစ်ရာ ထင်မြင်ချက် ပေးတာမျိုးများ ဖြစ်မလားလို့"

"ငါက အကြောင်းအရာကို ချန်လှပ်ပြီး ပြောမိလို့ နားလည်မှုလွဲစရာတွေ ရှိသွားပုံရတယ်။ အဲဒါမျိုး မဟုတ်ပါဘူး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ အဓိကကတော့ ဒါပဲ... ယုဟွန်၊ မင်း ဒီတစ်ခါ ဘယ်လောက်အထိ ပြဿနာရှာမိလိုက်လဲဆိုတာ မင်း သဘောပေါက်ရဲ့လား"

"အဲဒါက... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်တော့ ဟုတ်ပါတယ်"

ယုဟွန်က ဤအချက်ကို မသိဘဲ မနေပါ။

နတ်သတ္တဝါတစ်ဦးက အောက်ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း ပြဿနာပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပို၍ကြီးမားသည်မှာ ထိုနတ်သတ္တဝါသည် သူ၏စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ပါလျက်နှင့် အောက်ကမ္ဘာမှ သတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ခြင်းပင်တည်း။

သူ့အပေါ်တွင် ဒဏ်ခတ်မှုများ ရှိနေလျှင်တောင်မှ ချူလာပန်တကာ (Chulapantaka) သည် ဒုတိယမျိုးဆက် နတ်သတ္တဝါတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသာ ဆန္ဒရှိမည်ဆိုပါက အောက်ကမ္ဘာမှ မည်သည့်သတ္တဝါကိုမဆို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထိုသို့သော မဖြစ်နိုင်သည့် တိုက်ပွဲတွင် သူသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အနိုင်ရရှိခဲ့သည်၊ နတ်သတ္တဝါများက မည်သို့ တုံ့ပြန်ကြမည်နည်း။

"မင်းက အံ့ဖွယ်ပါပဲ။ သိပ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။ ချူလာပန်တကာ (Chulapantaka) က အဆုံးမှာ သူ့ဘာသာသူ ပျက်စီးသွားခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီလို သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တယ်ဆိုတာ အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပါပဲ"

စာတန်၏ မျက်နှာ ရှိရမည့် အမှောင်ထုထဲတွင် အရေအတွက်မက များပြားလှသော မျက်လုံးများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ ပုံစံနှင့် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။

ထိုမျက်ဝန်းများ အားလုံးက ယုဟွန်၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"အဲဒါကြောင့် အရမ်းအန္တရာယ်များတဲ့ ကောင်တစ်ကောင်က မင်းကို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့ပြီ"

"အန္တရာယ်များတယ် ဟုတ်စ"

'အန္တရာယ်' ဟူသော စကားလုံးက စာတန်၏ ပါးစပ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူက ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သတိပေးနေသေးသည်။

အဲဒါက ချဲ့ကားပြောနေတာများ လား။ သို့တတည်းမဟုတ် သူ့ကို နောက်ပြောင်စရာ လုပ်နေတာလား။

မဟုတ်ပါ။

၎င်းသည် အလကားမဟုတ်ကြောင်း ယုဟွန် ဗီဇအရ သိလိုက်သည်။

"သူက ဘယ်သူလဲ"

"လောဘတရားရဲ့ နယ်စပ်အစွန်းမှာ ရှိတဲ့ သူငယ်ချင်းလေ"

စာတန်၏ အသံမှာ ထိုအမည်ကို ထုတ်ပြောရသည်ကိုပင် မနှစ်မြို့ဟန် ရှိသည်။

"သူက ပာရာဒိုင်း (Paradise) အကြောက်ဆုံး မာရ်နတ်စုန်းပြူးပဲ"