ရမ္มลภ စွန်းတစ်ဖက်မှ သူငယ့်သူငယ်။
ဆတ္တန်က ထိုမျှလောက်ထိ ထင်ရှားသော တုံ့ပြန်မှုကို ပြသခဲ့ခြင်းကြောင့် ထိုဝိညာဉ်သည် သာမန်တစ်ပါး မဟုတ်ရပေဟု ယုဟွန် တွေးမိလိုက်သည်။ ထိုဝိညာဉ်ကော ပထမမျိုးဆက် ဝိညာဉ်တစ်ပါး ဖြစ်နေလို့လား။
ယုဟွန် အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။
အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသော သူတစ်ဦးအတွက်မူ ၎င်းအမည်မှာ ကြားရခဲလှပေသည်။
'ငါက ပထမမျိုးဆက် ဝိညာဉ်တွေ အားလုံးကိုတော့ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါအရင်က ကြားဖူးခဲ့တဲ့ ပထမမျိုးဆက် ဝိညာဉ်တစ်ပါးရဲ့ အမည်ကိုတော့ ဘယ်တော့မှ မမေ့ခဲ့ပါဘူး။'
သို့သော် သူက ယခုတိုင် မသိသေးပေ။
ထိုသို့ဆိုလျှင် ရမ္မลภ စွန်းတစ်ဖက်မှ သူငယ့်သူငယ် ဟု ခေါ်ဆိုသော ထိုဝိညာဉ်မှာ သူ၏ ယခင်ဘဝက ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် မည်သည့်အခါကမျှ မျက်နှာပြခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသော ဝိညာဉ်တစ်ပါး ဖြစ်ပေမည်။
ထိုကဲ့သို့သော သတ္တဝါတစ်ကောင်က ဤဘက်ခြမ်းကို ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားလာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
ပာရာဒိုင်း ဖန်တီးခဲ့သော ဖြစ်ရပ်ပင်တည်း။
သူက အဲ့ဒီလောက်အထိ အန္တရာယ်များလို့လား။
"ကဲပါ၊ ပန်ဒီမိုနီယမ် ရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်တဲ့ ငါကိုယ်တိုင်က ဒီလိုပြောနေတာ ရယ်စရာလို့ ထင်ရနိုင်ပေမဲ့ ဒီတစ်ချက်ကိုတော့ ငါ ဂုဏ်ယူပြီး ပြောရဲတယ်။ သူ့ရဲ့စရိုက်က ပန်ဒီမိုနီယမ် ရဲ့ အရှင်တွေဖြစ်တဲ့ ငါတို့နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် လုံးဝကို အလွန်အမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်"
သူ၏ ရန်သူတော်ကြီး မိုက်ကယ်က အကြိမ်ကြိမ် အပြစ်ရှာရန် စိန်ခေါ်ခဲ့စဉ်ကပင် ပြုံး၍ ပခုံးတွန့်ကာ လျစ်လျူရှုခဲ့သူမှာ ထိုသူပင်တည်း။
ဆတ္တန်တစ်ယောက် ထိုမျှလောက်ထိ စက်ဆုပ်ရွံရှာသည့်ပုံစံမျိုး ပြသသည်ကို ယုဟွန် မြင်ဖူးခြင်းမှာ ဤသည်ပင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေသည်။
အံ့ဩမိသည်ထက်ပင် ပိုလွန်နေ၏။
တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာ ကောင်းလှသည်။
ယုဟွန်သည် ဆတ္တန်၏ သတိပေးချက်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောမထားခဲ့ပေ။
ထိုသို့ ပြောခဲ့ရသည့် နောက်ကွယ်တွင် အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိရပေမည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် တတ်နိုင်သမျှ သတိထားပါ့မယ်"
"မဟုတ်ဘူး။ သူက မင်း သတိထားရုံနဲ့ ရှောင်လွှဲလို့ရမယ့်သူမျိုး မဟုတ်ဘူး"
"သူက အဲ့ဒီလောက်အထိ ဆိုးဝါးလို့လား"
"သူက ပုံမှန်ဆိုရင် သည်းခံလှုပ်ရှားလေ့ မရှိပေမဲ့၊ တစ်ခါတလေ လှုပ်ရှားပြီဆိုရင်တော့ ဘယ်တော့မဆို အမြဲတမ်း ပြဿနာအကြီးကြီးတွေ ယူလာတတ်တယ်"
မည်သည့်အရာကိုမျှ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား မဖြစ်တတ်သော ဆတ္တန်ကပင် 'ပြဿနာအကြီးကြီး' ဟူသော စကားလုံးကို ထုတ်သုံးခဲ့သည်။
ဤအချက်တွင် ယုဟွန် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရတော့သည်။
ဤသည်က သူ့ကို ခြိບ်ခြောက်နေခြင်းလော၊ သို့တတေ သိသိသာသာ စိတ်အေးစေရန် လုပ်ဆောင်ပေးနေခြင်းလော ဟု သူ တွေးတောမိသည်။
ဆတ္တန်က လက်ခบုတီးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကဲပါ၊ ဒီအကြောင်းပြောတာကို ဒီတင် ရပ်လိုက်ကြစို့။ အရေးကြီးတာက တတိယမြောက် အချက်ပဲ"
"ခင်ဗျားက ဒါကိုပဲ တsk်တsk်စပ်စပ် ပြောနေခဲ့တာ... ကဲ ဒါဆို တတိယမြောက်က ဘာလဲ"
"မင်း မြင်ပုံမြင်နည်းအပေါ် မူတည်ပြီးတော့ ဒါက ဒုတိယအချက်အတွက် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်"
ဒုတိယအချက်အတွက် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ဟုတ်စ။
ထိုဝိညာဉ်ကို မည်သို့ တားဆီးရမည်နည်းဆိုသည်ကို သူ ပြောပြမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။
"ယုဟွန် တယ်လာ။ မင်းနဲ့ တွေ့ချင်နေတဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ပါး ရှိတယ်"
"ဒါကတော့ လုံးဝ ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းပါတယ်။"
"တကယ်တော့ ဒါက ငါဒီကိုလာရတဲ့ အကြီးမားဆုံး အကြောင်းရင်းပဲ။ မင်းက ငါ့ကို သီးသန့် တစ်ခုခု လာတောင်းဆိုလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ငါက မရဘူးလို့ ငြင်းနေတာတောင် သူက အရမ်းကို ခေါင်းမာနေခဲ့တာ"
"ခင်ဗျား ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."
"မင်း သူ့ကို တွေ့လိုက်ရင် သိရမှာပါ"
ဆတ္တန်က ထိုသို့ပြောဆိုရင်း သူ၏ ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်သည်။
"ထွက်တော့မလို့လား"
"အင်း။ ငါပြောချင်တာတွေ အကုန်လုံးကို မင်းကို ပြောပြီးပြီ။ မင်းနဲ့ စကားတွေ ပိုပြောချင်သေးပေမဲ့ ကံဆိုးစွာနဲ့ပဲ ငါ့မှာ အချိန်အလုံအလောက် မရှိဘူး။ မင်းကို စောင့်နေတဲ့ အခြားဧည့်သည်တစ်ယောက် ရှိသေးတာမို့ စိတ်မကောင်းပေမဲ့ ငါ ဒီကနေ ထွက်သွားရတော့မယ်"
စကားသက်သက်မျှသာ မဟုတ်ပေ။
ဆတ္တန်သည် သူ၏ ခြေဖဝါးမှစ၍ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အတူယှက်နွယ်နေသော အနက်ရောင် ကြိုးမျှင်များကို အလျင်အမြန် ဖြည်ချလိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေ၏။
"အို၊ ဒါနဲ့။ မင်း မနေ့က ငါပို့ပေးတဲ့ လက်ဆောင်ကို ကောင်းကောင်း သုံးခဲ့တယ်နော်"
သူ၏ မျက်နှာ ပျောက်ကွယ်သွားမသွားမီ ဆတ္တန်က ယုဟွန်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။
လခြမ်းကွေးကဲ့သို့ ကွေးညွတ်သွားသော သူ၏ ရေတွက်၍ မကုန်နိုင်သော မျက်လုံးများကပင် ၎င်း၏ သက်သေပင်တည်း။
"ကျန်ရှိနေတဲ့ အပိုင်းအစတွေအတွက်လည်း ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
ထိုစကားများနှင့်အတူ ဆတ္တန်သည် အပြီးအပိုင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။
"သေချင်းဆိုး..."
ယုဟွန်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။
သူ့တွင် ဆတ္တန်အား မေးမြန်းချင်သော မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။
လာပလပ်စ်၏ အပိုင်းအစကို သူ အဘယ်ကြောင့် ပေးခဲ့ရသနည်း။
ထို့ပြင် ဤအနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးက ရော အဘယ်နည်း။
မေးစရာ ကိစ္စပေါင်းမြောက်မြားစွာ ရှိနေသော်လည်း အခြားသော အရာများကြောင့် အာရုံလွဲသွားကာ မေ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
'ငါ့ကို မေးခွန်းတောင် မမေးခွင့်ပေးဘဲ သူပြောချင်တာ ပြောပြီး ထွက်သွားတော့တာပဲ'
ယခုမှ သွားမေးလျှင်လည်း သူက ဘာမှ ရှင်းပြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ယုဟွန်သည် ဆတ္တန် ချန်ထားခဲ့သော စကားများကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
'ကျန်ရှိနေတဲ့ အပိုင်းအစတွေ'
သူ မရရှိသေးသော ဇာတ်ကြောင်း နှစ်ခုကို ဆိုလိုခြင်းလော။
လာပလပ်စ်၏ မာရ်နတ် နှင့် မက်ဇဝဲလ်၏ မာရ်နတ် တို့၏ စွမ်းအားများကို ရရှိပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော အပိုင်းအစများဟု ဆိုလိုက်သည့်အခါ သူ၏ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်မှာ နှစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
[TYPE:Descartes] နှင့် [TYPE:Darwin] တို့ပင်တည်း။
ကျန်ရှိနေသော ဇာတ်ကြောင်း နှစ်ခုက မည်မျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားလိမ့်မည်နည်း။ ထို့ပြင် စွမ်းအား လေးခုစလုံးကိုသာ စုဆောင်းမိခဲ့ပါက မည်သို့ ဖြစ်လာမည်နည်း။
ယုဟွန်က အတွေးထဲသို့ နစ်မြုပ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ရှေ့ဘက်မှ ဖျော့တော့သော အလင်းရောင်တစ်ခု စီးဆင်းလာခဲ့သည်။
"ခွင့်ပြုပါ..."
ယဉ်ကျေးသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုရင်း အဝတ်အထည် ဆိုးရွားစုတ်ပြတ်နေသော လူတစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုစဉ်မှာပင် သူ့ကို ဗဟိုပြုလျက် ရေခဲပြင်၏ အေးခဲနေသော ရှုခင်းမှာ အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ကြီးမားသော ကျောက်ဆောင်ผาများ အလယ်မှ ပြတ်ထွက်နေသည့် တောင်ထွတ်များ။
ယုဟွန်သည် ၎င်းတို့အထဲမှ အမြင့်ဆုံးတောင်ထွတ်၏ အထွတ်အဖျားတွင် ရပ်တည်နေခဲ့သည်။
တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် ရပ်တည်နေသည်မှာ ဗောဓိပင်တစ်ပင် ဖြစ်၏။
ဤနေရာရှိ ဟာသ სივრცეမှာ ရှိနေသော ဝိညာဉ်ပေါ်မူတည်၍ ပြောင်းလဲတတ်သည်။
ဝိညာဉ်အသစ်၏ ဝတ်စုံမှာ မည်သည့် အဆင်တန်ဆာမှ မပါရှိဘဲ စုတ်ပြတ်နေသော ကိုရင်ဝတ်ရုံ ဖြစ်သည်။
သူက ရေမိုးချိုးသန့်စင်ထားပုံ မရဘဲ သပ်ရပ်ခြင်း မရှိပေ။
ယုဟွန်သည် ဤသူမှာ ဆတ္တန် ဖော်ပြခဲ့သော ဧည့်သည်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သာမန်အတိုင်း ပုံစံရှိသော်လည်း သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့် ပတ်ဝန်းကျင် စွမ်းအားကြောင့် သိမ်မွေ့စွာပင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့မျက်စိဖြင့် တိုက်ရိုက် ကြည့်နေရသော်လည်း လင်းလက်တောက်ပနေသော ရူပါရုံတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ သူ ခံစားနေရ၏။
ယုဟွန်သည် သတိပြန်ကပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရန် ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်သည်။
"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း က မန်နေဂျာ ယုဟွန်ပါပဲ။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်လို့ ဆိုတာ ဟုတ်ပါသလား"
"ငါက ဂေါတမ သိဒ္ဓတ္ထ ပါ"
သူက မတော်တဆဆိုသလို သူ၏ ကလောင်အမည်အစား အမှန်တကယ် အမည်ရင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။
ယုဟွန်သည် အံ့အားမသင့်သွားစေရန် အတူတူ ကြိုးစားထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။
ဂေါတမ သိဒ္ဓတ္ထ။
အခြား မဟုတ်၊ သကျမုနီ ဘုရားရှင် ပင်တည်း။
ဤ ရောထွေးနေသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သူ့ကို မသိသူ မည်သူ ရှိနိုင်မည်နည်း။
"ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ အရှင်မြတ်ကြီး"
"ငါ့အပေါ် မင်းရဲ့ ကျေးဇူးတင် လေးစားတဲ့ အကဲဖြတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
သကျမုနီ ဘုရားရှင် ဖြစ်သော ထိုပညာရှိကြီးက ယုဟွန်အား ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
အခြားသူများသာလျှင် ဝိညာဉ်တစ်ပါးက တယ်လာတစ်ဦးအား ဦးညွှတ်နေသော ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလျှင် စိတ်တိမ်းယိမ်းသွား ترေလောက်အောင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြလိမ့်မည်။
မည်သို့ဆိုစေ လူသားတို့က ပိုးကောင်များအတွက် ရိုးသားစွာ ဦးမညွှတ်ကြပေ။
သို့သော် ယုဟွန်ကမူ ဤသူဖြစ်ပါက ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
"ထိုင်ပါဦး ခင်ဗျား"
"အင်းလေ။ မင်းရဲ့ စဉ်းစားတွေးခေါ်ပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
သူတို့နှစ်ဦးသည် အလယ်တွင် ဗောဓိပင်ကိုထားလျက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။
ယုဟွန်က ကိစ္စရပ်ကို ချက်ချင်းပင် အဓိက အချက်သို့ ရောက်ရှိသွားစေသည်။
"ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်ရတာလဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒီထက်စာရင် ပညာရှိတစ်ပါးအနေနဲ့ ခင်ဗျားက တခြားလူတစ်ယောက်ကနေ တစ်ဆင့်တောင် ဆက်သွယ်လို့ မရဘူးလား။ ဘာကြောင့်များ..."
"မကောင်းဆိုးဝါး မြွေတစ်ကောင်ပေါ့။ ငါက အမှောင်ဘက်က လူတစ်ယောက်ကနေ တစ်ဆင့် မင်းကို ဆက်သွယ်ခဲ့တာမို့လို့ မင်း စူးစမ်းချင်နေတာလား"
"မဟုတ်ပါဘူး။ ရပါတယ်။ အဲ့ဒါကို မေးဖို့တောင် မလိုဘူးလို့ ကျွန်တော် တွေးလိုက်ပါတယ်"
ယုဟွန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
သူက ရောထွေးနေသော ကမ္ဘာကြီးထဲမှ ထင်ရှားသည့် ပညာရှိ လေးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော လူဆိုးများပင် ဖြစ်စေကာမူ လူတိုင်းကို တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံတတ်သည်ဟု နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်ပေသည်။
ပညာရှိကြီးက ငြိမ်သက်တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"မင်းက ငါ့ကို ကောင်းကောင်း သိထားပုံရတယ်"
"ကျွန်တော်က နာမည်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို မသိဘဲ နေမလား။ ပညာရှိရာထူးကို ရောက်ရှိပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် တရားကျင့်ကြံမှုကို ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ဘဲ သတ္တဝါအပေါင်းကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် ကမ္ဘာအနှံ့ ခရီးလှည့်လည်နေသူ မဟုတ်လား။ ကျွန်တော်က ပါးစပ်ပြော သက်သက်နဲ့ မဟုတ်ဘဲ ရိုးသားစွာနဲ့ကို ခင်ဗျားကို လေးစားပါတယ်"
"မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ မျှော်လင့်ချက်အတိုင်း ငါ မနေနိုင်ခဲ့တာကိုပဲ ငါ ရှက်မိပါတယ်"
"ဒါဆိုရင် ဘာကြောင့်များ ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်ရတာလဲ"
အခြားတစ်ဖက်က ပညာရှိတစ်ပါး ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ သူက သန့်စင်သော နယ်မြေ (Pure Land) မှ ဖြစ်နေလျှင်မူ အခြေအနေ ကွဲပြားသွားပေမည်။
ထို့အပြင် ဆောဆူမင် နှင့် ယုဟွန်တို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသော စူဠပန္ထက (Chulapantaka) မှာလည်း သူ၏ ရှေ့တွင် ထჯုိုင်နေသော ပညာရှိကြီး၏ တပည့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဤနေရာတွင် သူ့ကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်မှုများဖြင့် နှင်ထုတ်မပစ်ခြင်းမှာပင် ယုဟွန်အနေဖြင့် သူ့အတွက် အကြီးအကျယ် ညှာတာပေးနေခြင်းပင်တည်း။
"ငါ့ရဲ့ တပည့် လုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားတွေအတွက် မင်းကို တောင်းပန်ပါတယ်"
သကျမုနီ ဘုရားရှင်က တစ်ဖန် ပြန်၍ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
၎င်းသည် မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းမှု သို့မဟုတ် အကွက်ချကြံစည်မှုမှ မပါရှိဘဲ စစ်မှန်သော တောင်းပန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
"ခင်ဗျား ဘယ်လောက်အထိ အန္တရာယ်များခဲ့လဲဆိုတာလည်း ကျွန်တော် သိပါတယ်။ တယ်လာ ကန်းယူဟွန်း ရယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အုပ်စုကတည်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်နဲ့ တူတဲ့ အရာတစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့တာဆိုတော့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ကာကွယ်ဖို့ ဘာတွေများ ပြောရမလဲ"
"ဒါပေမယ့်လည်း ကျွန်တော်က ရှက်ရွံ့ခြင်းကင်းမဲ့စွာနဲ့ ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာက အမှားတွေအတွက် တောင်းပန်ချင်လို့ ဖြစ်သလို တယ်လာ ကန်းယူဟွန်း ကို ကျွန်တော် အနည်းငယ် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ တွေးမိလို့လည်း ပါပါတယ်"
"တခြား ပညာရှိတစ်ပါးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စကို ဆိုလိုတာလား"
ယုဟွန်သည် ဆတ္တန် ဖော်ပြခဲ့သော လူဆိုးလေးကို ပြန်ပြောင်း သတိရလိုက်သည်။
ပညာရှိကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"မင်းက အဲ့ဒါကို ဆတ္တန်ဆီကနေ ကြားပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။ လောဘတရားရဲ့ နယ်စပ်မှာ ရှိနေတဲ့ အဲ့ဒီလူဆိုးလေးက မင်းကို စိတ်ဝင်စားစပြုလာပါပြီ"
"ဟုတ်ပါတယ်။ ဆတ္တန်လည်း ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီအကြောင်း သတိပေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါဆိုရင် ဒီလောဘတရားရဲ့ နယ်စပ်မှာ ရှိနေတဲ့ လူဆိုးလေးက ဘယ်သူလဲ"
"သူက ငါတို့ရဲ့ သန့်စင်သော နယ်မြေ (Pure Land) နဲ့ အကြာကြီး ရန်ဖြစ်လာခဲ့တဲ့ မာရ်နတ်တစ်ပါး ဖြစ်ပါတယ်။ သူက အရမ်းကို ရက်စက်ပြီး အန္တရာယ်များလွန်းလို့ ကြီးမားသော ရှင်လူအုပ်ကြီး (Great Sage Army) တောင်မှ သူ့ကို လက်မတို့ရဲဘဲ သုံးဆယ့်ခြောက်ထပ် မိုးကောင်းကင်ထဲက တစ်ခုကို ပေးခဲ့ရတဲ့အထိပါပဲ"
ကြီးမားသော ရှင်လူအုပ်ကြီး (Great Sage Army) တောင်မှ လက်မတို့ရဲသည့် အခြားသူတစ်ဦး ရှိသေးသလော။
ယုဟွန်၏ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာသူမှာ ကျဲချွမ်းတာစောင်း (Jecheon Daeseong) သာလျှင် ဖြစ်သည်။
"ဒါမှမဟုတ် သုံးဆယ့်ခြောက်ထပ် မိုးကောင်းကင်တွေကလည်း ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"
"မဟုတ်ပါဘူး။ တဟွာကျယ်ချဲန် (Tahwajaecheon - သူတစ်ပါး ဖန်ဆင်းပျော်မွေ့ရာ မိုးကောင်းကင်) ဆိုတာကိုရော မင်း ကြားဖူးပါသလား"
ယုဟွန်သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လျှပ်စီးကြောင်းဖြင့် အပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒါ... 설마 (မဖြစ်နိုင်တာ)..."
တဟွာကျယ်ချဲန် (Tahwajaecheon) ဆိုသည်မှာ ရှစ်ပါးသော လမ်းကြောင်းများ၏ နယ်မြေသုံးခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သော ဆန္ဒနယ်မြေ (Desire Realm) ၏ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ထိုနေရာကို မာချွန်း (Machun - မာရ်နတ်မိုးကောင်းကင်) ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြပြီး ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်က ထိုနေရာကို အုပ်စိုးထားလေသည်။
ယုဟွန်သည် လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်ပြီး စကားစတင် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"설마 (မဖြစ်နိုင်တာ)၊ ကျွန်တော့်ကို စိတ်ဝင်စားနေတဲ့သူက အဲ့ဒီ မာရ်နတ်မိုးကောင်းကင် ရဲ့ ပိုင်ရှင်လား"
"ဟုတ်ပါတယ်"
"ဘုရားရေ..."
ယုဟွန်သည် လောဘတရား နယ်စပ်ရှိ လူဆိုးလေးမှာ သာမန် ပညာရှိတစ်ပါး မဟုတ်ကြောင်း တွေးထားခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
[ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်သူ ဖြစ်နေလို့လဲ]
ငြိမ်သက်နေခဲ့သော ဘက်လျွန် (Baekryeon) မှာ ယုဟွန်၏ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် သူမ၏ သိလိုစိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။
"ပထမမျိုးဆက် ဝိညာဉ်တွေတောင် ရှောင်ရှားကြရတဲ့ အရမ်းအန္တရာယ်များတဲ့ ဘီလူးတစ်ကောင်လေ"
ရောထွေးနေသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သူ့ကို ရည်ညွှန်းခေါ်ဆိုရန် အမည်တစ်ခုထက်မက ရှိနေခဲ့သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ့ကို မူလဘူတ မာရ်နတ် ဟု ခေါ်ကြသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ့ကို မိမိကိုယ်ကို အသွင်ပြောင်းသော မင်း (King of Self-Transformation) ဟု ခေါ်ကြသည်။
ထို့ပြင် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ့ကို ဆဋ္ဌမမိုးကောင်းကင်၏ မာရ်နတ်မင်း (Demon King of the Sixth Heaven) ဟု ခေါ်ကြသည်။
ယခုအခါတွင်မူ သူက လူတို့ မကြာခဏ အသုံးပြုကြသည့် မာရ်နတ်မင်း (Demon King) ဟူသော အမည်နှင့် ဗဟိုသိုင်းလောက၏ လုံးဝအကြွင်းမဲ့ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံ မာရ်နတ် (Heavenly Demon) ဟူသော အမည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေပြီ။
ဤဘွဲ့အမည်အားလုံးသည် တစ်ခုတည်းသော သတ္တဝါထံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလျှင် သူတို့ ယုံကြည်ကြမည်လော။
သူ့ရှေ့မှ ပညာရှိကို ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးပြီး၊ အနိမ့်ဆုံး နယ်မြေတွင် သူတို့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဖြစ်စေသော သူများကိုပင် လှည့်ဖြားမှုဖြင့် ဆက်လက် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေရန် ကြိုးပမ်းနေဆဲဖြစ်သော ပထမဆုံး မာရ်နတ်မင်း။
မာရာ ပါပါယာ (Mara Papayas)။
ဤဘက်ခြမ်းကို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သော အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များသည့် လူဆိုးတစ်ဦး။
ကောင်းကင်ဘုံ မာရ်နတ်ဖြစ်သော ဆောဆူမင်ကို ပရဒိသု (Paradise) က အသည်းအသန် သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ယုဟွန်က ယခုအခါတွင် သဘောပေါက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုသို့ သဘောပေါက်လေလေ၊ သူ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားမှာ နှင်းခဲများ ကျရောက်နေသကဲ့သို့ ပို၍ အေးစက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။
သူ့၏ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများက ပညာရှိကြီးထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
"ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်တို့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတာပေါ့။ ပရဒိသု (Paradise) က ဆူမင်ကို မာရာရဲ့ ကိုယ်စားပြုမှုတစ်ခုအဖြစ် မြင်ခဲ့တာလား"
"အဲ့ဒါကို လုံးဝ ငြင်းပယ်လို့ မရပါဘူး။ သူမက မဟုတ်ရင်တောင်မှ၊ အသွင်ပြောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်လာတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ မာရ်နတ်ကို မာရာက စိတ်မဝင်စားဘဲ နေစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ သူတို့သာ လက်တွဲလိုက်မယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါထက် ပိုအန္တရာယ်များတာ ဘာမှ ရှိမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး"
ပရဒိသု (Paradise) က မာရာ ပိုမို ძლიေင်းသော စွမ်းအားကို ရရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် အီဒင် ထဲရှိ ဒုတိယမျိုးဆက် ဝိညာဉ်နှစ်ပါးကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေခဲ့ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း အလင်းမှ အမှောင်ဘက်သို့ ကျဆင်းသွားကာ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်း၏ သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
လူတိုင်း ကြောက်ရွံ့ကြရသည့် ဆတ္တန်ပင်လျှင် မာရာ ပါပါယာကို တွေ့သောအခါ လျှာသပ်ခဲ့ရသည်။
တစ်စုံတစ်ဦးကို စိတ်ဝင်စားသည်ဟူသည်မှာ သူတို့၏ တည်ရှိမှုကို ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေရန် ဖြစ်ပေသည်။
သူတို့၏ ဝိညာဉ်၊ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် သူတို့၏ မူလအစ။
မာရာ ပါပါယာ ဆိုသည်မှာ ထိုအရာကို ဖြစ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသော ဝိညာဉ်တစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။
'သူ အရူးအမူး ဖြစ်နေပြီ'
ယုဟွန်သည် သူ့ထံသို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ခဲ့သော ဆတ္တန်၏ သတိပေးချက်နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းနှင့် အလေးချိန်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
ယုဟွန်သည် မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်များကြောင့် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသော လူသားတို့၏ သနားစရာ အဆုံးသတ်ကို သူ့မျက်စိဖြင့် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသူ ဖြစ်သည်။
ဖောက်ပြန်ပျက်စီးမှုကို ဦးဆောင်ခဲ့ကြသူများမှာ ဒုတိယမျိုးဆက် ဝိညာဉ်များသာ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ကြရသူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ အလွန်တရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် အဆုံးစွန်ထိတိုင်အောင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယမျိုးဆက်က ထိုသို့ ဖြစ်နေပါက၊ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလှသော မကောင်းဆိုးဝါး၏ ကိုယ်စားလှယ်အကြောင်းကိုကား မည်သို့ ပြောရပေတော့မည်နည်း။
ဤသည်မှာ ပေါ့ပျက်ပျက် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။
ပညာရှိက ယုဟွန်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားမိပြီး စကားစတင် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"မင်း စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါ ဒီကို ရောက်လာတာပါ"
ပညာရှိက ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း ယုဟွန်ထံသို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
"ဒီဟာကို ယူလိုက်ပါ"
"အဲ့ဒါ ဘာလဲ"
ပညာရှိ ပေးအပ်လိုက်သည်မှာ ကြာပန်းဖူး သေးသေးလေး တစ်ပွင့် ဖြစ်သည်။
ပန်းပွင့်ချပ်များမှာ အပြည့်အဝ မပွင့်သေးဘဲ မွှေးကြိုင်သော ရနံ့လည်း မရှိပေ။
သူ့လက်ဖဝါးဖြင့် ညှစ်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ကျိုးပဲ့သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်ရသည်။
"ဒီဟာက ငါ့ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ စေတနာပါပဲ။ မင်း အရေးတကြီး လိုအပ်မယ့် အချိန်တစ်ခု ရောက်လာလိမ့်မယ်"
မာရာ ပါပါယာ၏ ပြင်းထန်သော သွေးဆောင်မှုကို ခံခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းကို အောင်မြင်စွာ ခါထုတ်နိုင်ခဲ့သူ တစ်ဦးတည်းသောသူထံမှ လက်ဆောင်တစ်ခု။
ဤသည်မှာ သာမန်ကြာပန်းတစ်ပွင့် ဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
ယုဟွန်သည် သတိကြီးစွာဖြင့် လက်ချောင်းများဖြင့် ထိုကြာပန်းဖူးကို ယူလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
"ငါက ကျေးဇူးတင်ဖို့အတွက် လုပ်ပေးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်တော့ မင်း ဒီဟာကို သုံးစရာ မလိုရဘူးလို့ပဲ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒီဟာကို သုံးတယ်ဆိုတာက တစ်စုံတစ်ဦးက နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရပြီးပြီလို့ ဆိုလိုတာမို့လို့ပါ"
"ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ကူညီခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား"
"ဒါတွေက ငါ့ရဲ့ အမှားကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ။ ဒီလောက်ပဲ လုပ်ပေးနိုင်တာမို့လို့ တောင်းပန်ပါတယ်"
ပညာရှိက သူ့တပည့်၏ သေဆုံးမှုနှင့် ဆောဆူမင်၏ သေမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရမှုတို့အတွက် သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်တင်နေခဲ့သည်။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် အခြားသူတစ်ဦး၏ နာကျင်မှုကို မိမိကိုယ်တိုင်၏ နာကျင်မှုကဲ့သို့ ခံစားပေးနိုင်မည့်သူ မည်မျှ ရှိလိမ့်မည်နည်း။
ဤပညာရှိက အခြားဝိညာဉ်များနှင့် မတူပေ။
ယုဟွန်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်များမှာ သူတို့၏ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေသော သတ္တဝါများအပေါ် သနားကြင်နာတတ်ခြင်း မရှိကြပေ။
"ပြီးတော့ ဒီဟာကိုလည်း ယူသွားပေးပါ"
"ဟင်၊ နောက်ထပ် ရှိသေးလို့လား"
"ဒီဟာက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ရင်တွင်းဖြစ် မေတ္တာလက်ဆောင်ပါ"
ပညာရှိက ဇာတ်ကြောင်း တစ်ခုကို ယုဟွန်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။
ယုဟွန် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ဖူးသော ဇာတ်ကြောင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။
မှေးမှိန်နေသော ရွှေရောင် ဇာတ်ကြောင်း တစ်ခု။