ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 205: | NovelPing

[[NAMELOCK_Seo_Sumin]] ၏ အသွင်အပြင်ကြောင့် စိတ်အιχားသင့်နေဆဲဖြစ်သော ကျောင်းသားများသည် သူမ [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] လက်နက်ရွေးချယ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

“သူမက ဘေ့စ်ဘောတံကို ရွေးလိုက်တာလား။ တကယ်ကြီးလား ဟေ့ရောင်”

“တကယ်လုပ်နေတာလား ဟ။ ကိုယ့်အခြေအနေကိုယ် ပြန်သုံးသပ်သင့်တယ်”

“ဒီစမ်းသပ်မှုကို အလကားနောက်ပြက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား”

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ သေစေနိုင်လောက်တဲ့ လက်နက်ကို ရွေးချယ်ဖို့တောင် အလုံအလောက် မဖြစ်နိုင်တဲ့အထဲ ဘေ့စ်ဘောတံကို ရွေးတယ်ဆိုတာကတော့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျောင်းသားများ၏ မျက်ဝန်းများသည် သူမအပေါ် ကြင်နာမှုမရှိကြပေ။

သူတို့အများစုက [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] သည် စာမေးပွဲကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထားနေသည်ဟု ထင်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ အလှအပကြောင့် စိတ်ဝင်စားခဲ့ကြသူများကပင် သူမအား မကျေမနပ် အကဲခတ်သည့် အကြည့်များ စတင်ပို့လာကြသည်။

[[NAMELOCK_Seo_Sumin]] က ထိုအကြည့်များကို လျစ်လျူရှုကာ စာမေးပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ရပ်လိုက်သည်။

“ဟေ့၊ [[NAMELOCK_Yu_hyun]]။ သူမ အဆင်ပြေပါ့မလား။ ကိုယ်ပြောချင်တာက သူမရဲ့ လက်နက်က တော်တော်လေးကို……”

[[NAMELOCK_Im_Gunwoo]] လည်း သူမကို မြင်လိုက်ရပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။

[[NAMELOCK_Yu_hyun]] ကတော့ ထိုမေးခွန်းကို ဖြေပေးဖို့ လိုအပ်သည်ဟု မခံစားရပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူဒီမှာ ဘာပဲပြောပြော လူတွေက သူ့ကို နားထောင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

ဒါဆို သူ ဘာလုပ်နိုင်မလဲ။

‘ရလဒ်နဲ့ ပြလိုက်ရုံပဲ’

[[NAMELOCK_Im_Gunwoo]] က [[NAMELOCK_Yu_hyun]] ကို ဆက်မမေးတော့ပေ။

အဆင့်မြင့် [[NAMELOCK_Collector]] တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ့တွင် တစ်စုံတစ်ရာသော ရိပ်စားမိမှုရှိသဖြင့် အကြည့်များကို [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] ထံသို့ ပြန်လည် ပို့လိုက်သည်။

ဘီးခနဲ!

နားထဲတွင် မြည်သံတစ်သံ ထွက်လာပြီးနောက် [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] ၏ ဖက်ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် အဖြူရောင် စာလုံးများ စုဝေးလာကာ စိတ်ကူးယဉ် သတ္တဝါတစ်ကောင် ပုံဖော်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ အဝတ်စုတ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသော ဘီလူးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

လူ့ကိုယ်ထည်ရှိသော်လည်း လည်ပင်းပေါ်တွင် ဆိတ်ချိုများပါရှိသည့် ခွေးခေါင်းတစ်ခုရှိပြီး လက်များမှ ရေဘဝဲခြေထောက်များကဲ့သို့ စမ်းသပ်သန့်စင်သော အစမ်းစမ်း ဆန့်ထွက်နေသည့် အစမ်းစမ်းခြောက်ခု ပါရှိသည်။

[[NAMELOCK_Yu_hyun]] က သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

‘ဒါ ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်လား’

၎င်းမှာ ပုံပြင်အမျိုးမျိုးကို ယှက်နွှယ်ပြီး ဖန်တီးထားသော အတုအယောင် အသက်ရှင်သန်မှု ပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။

လူတွေက ၎င်းကို [[NAMELOCK_Chimera]] တစ်ကောင်နှင့် မကြာခဏ ရောထွေးတတ်ကြသော်လည်း [[NAMELOCK_Chimera]] ဆိုသည်မှာ မူလဇစ်မြစ် အတိအကျရှိသော ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

ထိုပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်မှာ [[NAMELOCK_Chimera]] နှင့်ပင် ယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ညံ့ဖျင်းသော ဗားရှင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

‘ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အသွင်အပြင်ကတော့ တော်တော်လေး ရန်လိုပုံပေါက်နေတယ်’

လက်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် စမ်းစမ်းများပါရှိပြီး တံတွေးများ ကျေကျေကျနေသည့် ရူးသွပ်နေသော ခွေးခေါင်းတစ်ခု။

ထို့အပြင် ချိုများပါရှိခြင်းကြောင့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။

စမ်းသပ်ကွင်းအပြင်ဘက်မှ ကြည့်နေကြသော ကျောင်းသားများကလည်း ၎င်းကို ရွံရှာမုန်းတီးနေကြသည့်ပုံစံမျိုးဖြင့် တုံ့ပြန်ကြသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိနိုင်သော်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင်ကြောင့် မည်သည့်ကျောင်းသားကများ မကြောက်ဘဲ ရှိနေမည်နည်း။

“ဩော်။ အဲ့ဒါက အဲ့ဒီ စိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါလား”

ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်နှင့် အနီးဆုံးအကွာအဝေးတွင် ရင်ဆိုင်နေရသော [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] ကမူ ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြပေ။

သူ့ကို မြင်လိုက်ရသော ကျောင်းသားများက သူမကို ကြွားဝါနေသည်ဟု ထင်လိုက်ကြသည်။

“စမယ်”

လမ်းညွှန်သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်ကြီး စတင်ရေ့ာလှုပ်လာသည်။

လက်နှစ်ဖက်စလုံးရှိ စမ်းစမ်းခြောက်ခုမှာ လှိုင်းပမာ လှုပ်ယမ်းသွားကြသည်။

ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်သည် တံတွေးများ သုတ်လျက် [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] ထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်။

[[NAMELOCK_Seo_Sumin]] သည် ၎င်းကို မြင်သောအခါ သူမရှေ့တွင် ဘေ့စ်ဘောတံကို မြှောက်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမ ဘာလုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို အားလုံးက တွေးတောနေကြသည်။

ချွန်ခနဲ။

[[NAMELOCK_Seo_Sumin]] ၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

“ဟင်?”

“ဘာလဲဟ”

အမြင်အာရုံ မကောင်းကြသော ကျောင်းသားများ၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] တစ်ယောက် လေထဲပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

သို့သော်လည်း အချို့သော ထက်မြက်သည့် အမြင်အာရုံရှိသော ကျောင်းသားများနှင့် ပရိသတ်အုပ်စုထဲမှ [[NAMELOCK_Collector]] အချို့မှာမူ အံ့အားသင့်သွားကြသဖြင့် မျက်လုံးအပြဲသား ဖြစ်သွားကြရသည်။

ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] သည် ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်အနီးတွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ခွပ်!

သန့်ရှင်းပြတ်သားသော အချက်တစ်ချက်ဖြင့် သူမသည် ၎င်း၏ခေါင်းကို ရိုက်ချေပစ်လိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကြက်သေသေသွားခဲ့သော လုံခြုံရေးအစောင့်မှာ နောက်ကျမှ သတိဝင်လာခဲ့သည်။

“[[NAMELOCK_Seo_Sumin]]၊ ကျောင်းသား မှတ်တမ်း ၁.၃၂ စက္ကန့်!”

ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသူများထဲတွင် ထိုအော်သံကို မကြားလိုက်သူဟူ၍ မရှိပေ။

အားလုံး တိုးတိုးတိတ်တိတ် စတင် ဆွေးနွေးလာကြသည်။ အဲ့ဒီကလေးမလေးက ဘယ်သူလဲ။ အဲ့ဒီကျောင်းသားရဲ့ အုပ်ထိန်းသူက ဘယ်သူလဲ။

ထိုကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာများ ထွက်ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟား။ ဒါကတော့ တကယ်ကိုပဲ”

[[NAMELOCK_Yu_hyun]] ဘေးတွင် ထိုင်နေသော [[NAMELOCK_Im_Gunwoo]] အတွက်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] ပြသသွားခဲ့သော လှုပ်ရှားမှုကို ပြန်ပြောင်းစဉ်းစားမိပြီးနောက် [[NAMELOCK_Yu_hyun]] ကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

“တကယ်ပြောတာပါ၊ အဲ့ဒီကလေးမလေးရဲ့ အစစ်အမှန် ဇစ်မြစ်က ဘာလဲ”

“အံ့သြသွားလို့လား”

“မဟုတ်ဘူး၊ အံ့သြရုံသက်သက် မဟုတ်ဘူး။ သူမသာ အဲ့ဒီလို ရဲရဲရင့်ရင့်နဲ့ ပြေးဝင်လာခဲ့ရင် ငါက သူမ အရင်ကတည်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ထားခဲ့လို့ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်မိမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ခုနက လှုပ်ရှားမှုက ပထမနှစ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်ဆီကနေ မြင်တွေ့နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေတယ်။ ဒါကြောင့် သူမရဲ့ အစစ်အမှန် ဇစ်မြစ်က ဘာလဲလို့ မေးတာပေါ့”

“ரகசியம்ပဲ”

ကစားသကဲ့သို့ ပြောဆိုနေသော [[NAMELOCK_Yu_hyun]] ကို ကြည့်ရင်း [[NAMELOCK_Im_Gunwoo]] က ဒီလိုပဲ ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ သိထားတဲ့ပုံစံနဲ့ ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

သူ့အကြည့်များသည် အဝေးတစ်နေရာရှိ ခုံတန်းများဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

“အဲ့ဒီကောင်တွေလည်း တော်တော်လေး အံ့သြနေကြပုံပဲ။ အင်း၊ သူတို့မှာလည်း အံ့သြစရာ အကြောင်းရင်း ရှိလောက်ပါတယ်။ သူတို့က အကောင်းဆုံးကလေးတွေကို ခေါ်လာပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ယှဉ်ပြိုင်နေကြတယ်လို့ ထင်ထားခဲ့ကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက်ကြီး နေရာလပ်ထဲကနေ အစွမ်းထက်တဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာတော့ သူတို့ရင်ထဲမှာ မီးလောင်နေလောက်ပြီ။ ဟဲဟဲ”

“အဲ့ဒါကြောင့် ကျုပ်တို့လည်း အာရုံစိုက်မှုတွေ အများကြီး ရခဲ့တာပေါ့”

“အဲ့တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ အဲ့ဒီအကြည့်တွေကို ခံစားတတ်ဖို့ပဲ လိုတာပေါ့”

“ခင်ဗျားရဲ့ ကျောင်းသားကရော ဘယ်လိုနေလဲ။ အဆင်ပြေရဲ့လား”

“ငါ့ကျောင်းသား မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ [[NAMELOCK_Clan]] ရဲ့ ကျောင်းသားလေ။ ငါ့ကိစ္စမဟုတ်ရင် ငါ သိုမှ မဂရုစိုက်တာ။ ပြီးတော့ သူက နည်းနည်းလည်း ကြမ်းတမ်းသေးတယ်”

နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်း အာဏာရှင် [[NAMELOCK_Collector]] တစ်ဦးနှင့် လိုက်ဖက်သော အဖြေပင် ဖြစ်ပေသည်။

ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်၏ ခေါင်းကို လွင့်ထွက်သွားအောင် ရိုက်ချခဲ့သော [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] သည် စမ်းသပ်စင်မြင့်မှ ဆင်းလာရင်း သူမလက်ထဲရှိ ဘေ့စ်ဘောတံ၏ ခံစားချက်ကို ပြန်ပြောင်းတွေးနေသည်။

ခေါင်းလွင့်ထွက်သွားခဲ့သော ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်မှာ ရုပ်အလောင်းပင် မကျန်ခဲ့ဘဲ စာသားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပြန့်ကြဲသွားခဲ့သည်။

သူမ လျှောက်လာသည်နှင့် ကျောင်းသားများအားလုံး လမ်းဖယ်ပေးကြသည်။

လက်နက်ရွေးချယ်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ ဘာမှမသိနားမလည်သေးသော လူသစ်တစ်ဦးဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း သူမသည် သူတို့၏ မျက်စိဖြင့် မမီနိုင်သော လှုပ်ရှားမှုများရှိသည့် အလှမ်းကွာဝေးသော အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်။

သူမ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ [[NAMELOCK_Yura]] က နှုတ်ဆက်လာသည်။

“[[NAMELOCK_Sumin]]၊ နင် တော်တော်မိုက်တာပဲ! ခက်ခဲခဲ့လား”

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး”

“အဟွတ်။ ငါလည်း အဲ့ဒီကောင်နဲ့ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရတော့မှာ။ ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ”

“အပြင်ပန်းက ကြောက်စရာကောင်းသလို ပုံပေါ်နေပေမဲ့ တကယ်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ တည်ငြိမ်စွာ တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် နင် အလွယ်တနိုင်နိုင်မှာပါ”

“တကယ်လား”

[[NAMELOCK_Yura]] ကို အားပေးစကား ဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော အခြားကျောင်းသားများမှာမူ မျှော်လင့်ချက်များ ဝင်လာကြသည်။

‘အင်းလေ။ အပြင်ပန်းက ကြောက်စရာကောင်းသလို ပုံပေါ်တဲ့ စိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါသက်သက်ပါပဲ၊ တခြားဘာမှ မဟုတ်ဘူး’

‘တကယ်တော့ ဒါက တော်တော်လွယ်ကူတာ မဟုတ်ဘူးလား’

‘ငါလည်း လုပ်နိုင်တာပေါ့!’

ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသော ကျောင်းသားများသည် သူတို့ကိုယ်တိုင် အကောင်းဆုံးများဖြစ်သည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] ၏ အနိုင်ရရှိမှုကို သံသယဝင်ခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမက ထူးချွန်သည်မဟုတ်ဘဲ ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်ကသာ အားနည်းနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်ကြသည်။

၎င်းမှာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လိုစိတ် တစ်မျိုးပင်ဖြစ်သော်လည်း လှောင်ပြောင်ဖွယ်ကောင်းစွာပင် ၎င်းကပင် သူတို့အား ရဲစွမ်းသတ္တိကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

“နောက်ကျောင်းသား။ တက်လာခဲ့ပါ”

“ဟုတ်ကဲ့!”

နောက်ကျောင်းသားက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြန်ဖြေကာ စမ်းသပ်စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။ သူသည် ပြသထားသည့် စင်ပေါ်မှ လက်နက်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ရွေးချယ်လိုက်သည်။

‘തീർച്ചပါပဲ၊ လက်နက်ဆိုတာ အစစအရာရာ သုံးလို့ရတဲ့ ဓားပေါ့။ ဘယ်သူက လှံတွေ၊ τόင်းတွေ ဒါမှမဟုတ် တုတ်လက်နက်တွေကို သုံးမှာလဲ။ အဲ့ဒါတွေက မမိုက်ပါဘူး’

ကျောင်းသားလေးသည် သူ၏ဓားဖြင့် မည်သူ့ကိုမဆို ခုတ်ပိုင်းပစ်နိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အနာဂတ်တွင် သူ၏ဓားမှ စွမ်းအင်များကို ထုတ်ဖော်နေသည့် သူ့ကိုယ်သူ ပုံဖော်ကြည့်ရင်း တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

သူသည် ဤနေရာတွင် သူ၏စွမ်းရည်များကို မည်သို့ ပြသရမည်ဖြစ်ပြီး အစောပိုင်းက သူသတိထားမိခဲ့သော ချောမောသည့် မိန်းကလေးများ သူ့ကို ပြန်ကြည့်လာစေရန် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို တွေးတောနေမိသည်။

ကျွီခနဲ!

အကြောင်းကြားသံ မြည်လာပြီး အဖြူရောင် စာသားအစုအဝေးတစ်ခုက စိတ်ကူးယဉ် ကိုယ်ထည်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

အစောပိုင်းက သူမြင်ခဲ့ရသည့် ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်ပင် ဖြစ်သည်။

‘ငါ လုပ်နိုင်တယ်။ ငါလည်း လုပ်နိုင်တယ်။ ငါက တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး။ ငါက အဓိကဇာတောင် ဖြစ်လာမှာ’

ကျောင်းသားလေးသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချလိုက်သည့်အလား သူ့ဘာသာသူ တိုးတိုးပြောဆိုကာ ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်ဆီသို့ သူ၏ဓားကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း။

“ဟင်၊ ဟင်?”

သူ့ထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာနေသော ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ သူ့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ခိုင်မာမှုတို့မှာ လေတိုက်ရာပါသွားသည့် ဖယောင်းတိုင်မီးကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

စိတ်ကူးယဉ် ကိုယ်ထည်ကို ငေးကြည့်ရင်း သူ အာရုံစိုက်မှု ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

တံတွေးများ စိုရွဲနေပြီး စမ်းတဝါးဝါး ရမ်းယမ်းနေသည့် ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်မှာ လုံခြုံသော နံရံနောက်ကွယ်မှနေ၍ ကြည့်နေစဉ်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

“အဟတ်!”

သူ မပြေးသင့်ကြောင်း တွေးမိသော်လည်း အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေသဖြင့် ရူးတော့မတတ်ပင် ခံစားနေရသည်။ သူ၏ နှာခေါင်းရှေ့တွင် ဝဲပျံနေသော ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်၏ စမ်းတဝါးဝါး ရမ်းယမ်းနေသည့် ကိုယ်လက်အင်္ဂါများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းမှာ တူဖြင့်ထုခံလိုက်ရသည့် ဖန်ခွက်ကဲ့သို့ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

“အားးး!”

ကောင်လေးသည် အော်ဟစ်ကာ ထွက်ပြေးရန် နောက်သို့လှည့်လိုက်သည်။

သူသည် သူ့လက်ထဲမှ ဓားကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချထားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ပြေးရင်းလွှားရင်း ငိုကြွေးနေခဲ့ပြီး လုံခြုံရေးအစောင့်မှာ သက်ပြင်းချကာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်ရသည်။

အစောင့်သည် စိတ်ကူးယဉ် ကိုယ်ထည်ကို အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

“[[NAMELOCK_Park_Dong_sung]]၊ ကျောင်းသား။ ကျရှုံးသည်”

အချို့သော ကျောင်းသားများက သူ့ကို လှောင်ပြောင်ကြသော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း မထူးခြားကြပေ။

“အားးး!”

“ကယ်၊ ကယ်ကြပါဦး!”

“ကျွတ်! ဖယ်စမ်း! ဘီလူးကောင်!”

သူ့နောက်မှ ဝင်ရောက်လာကြသော ကျောင်းသားများအားလုံးမှာလည်း ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကိုပင် မလှဲချနိုင်ဘဲ ထွက်ပြေးကြရကာ၊ လဲကျကုန်ကြပြီး ပြင်းထန်သည့် အခြေအနေများတွင်ဆိုလျှင် ဘောင်းဘီထဲတွင်ပင် ရှူမိသွားကြသည်အထိ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဘောင်းဘီထဲတွင် ရှူမိသွားခဲ့သော ယောကျ်ားလေး ကျောင်းသားဆိုလျှင် ခေါင်းကို ငိုက်စိုက်ကျလျက် ရေချိုးခန်းဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆက်တိုက် ကျရှုံးလာကြသည်နှင့်အမျှ အလှည့်စောင့်နေကြသော ကျောင်းသားများ၏ မျက်နှာများမှာလည်း ညှိုးနွမ်းလာကြသည်။

အခြေအနေမည်မျှ ဆိုးရွားနေပြီဆိုለကို သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြသည်။

“ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ”

အရာရာကို တစ်ခုမကျန် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော [[NAMELOCK_Im_Gunwoo]] သည် သူ၏ ခံစားချက်များကို ဖုံးကွယ်မနေခဲ့ပေ။

“ဒီလူသစ်လေးတွေက [[NAMELOCK_Collector]] တွေအဖြစ် နိုးထလာကြတဲ့အခါ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဘာမှန်းမသိ ထင်နေကြတာ”

သူ့အကြည့်များသည် ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကြောင့် ဆက်လက် ငိုကြွေးနေဆဲဖြစ်သော ကျောင်းသားဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

“ဒါပေမဲ့ အਸစ်အမှန်က ပိုပြီး ရက်စက်ကြမ်းတမ်းတယ်။ သူတို့က တခြားလူတွေ ရယ်မောခဲ့ကြတဲ့ တိုက်ပွဲကိုတောင် ကောင်းကောင်းမကိုင်တွယ်နိုင်ကြဘူး၊ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ ဝေးရောပေါ့။ သွားဖြဲပြနေတဲ့ ချီဝါဝါ ခွေးပေါက်စလေးကိုတောင် ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမှန်းမသိဘဲနဲ့ သူတို့ကိုယ်ထောင် ပိုကြီးတဲ့ ဘီလူးတစ်ကောင်နဲ့ ဘယ်လို တိုက်ခိုက်ကြမလဲ”

ဤသည်မှာ ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။

[[NAMELOCK_Yu_hyun]] က သဘောတူသည့်အလား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“အစကတည်းက ဘာလို့ ဒီလို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သတ္တဝါမျိုးကို ထုတ်ပြလာတာလဲလို့ ငါ တွေးမိခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူတို့ကို အစစ်အမှန်ကို မြင်စေချင်လို့ ကိုး”

“အဲ့ဒါပေါ့။ သာမန်လောက်ပဲဆိုရင် တချို့ကောင်တွေက မာနကြီးလာကြလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေကို အစောပိုင်းကတည်းက ချိုးနှိမ်ပစ်ရတာ။ [[NAMELOCK_Collector]] ဆိုတာ သူတို့ထင်သလောက် မလွယ်ကူဘူး။ အင်းလေ၊ သူတို့လည်း အလွန်အကျွံတော့ မကြမ်းတမ်းနိုင်ပါဘူး။ သူတို့က မပြည့်သေးတဲ့ ကလေးတွေပဲ ရှိသေးတာကိုး”

തീർച്ചပါပဲ၊ ကျောင်းသားအားလုံး ကျရှုံးသွားကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သူတို့ထဲမှ အချို့မှာမူ လုံလောက်သော ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်ထားပြီးသား ဖြစ်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် နောက်ခံအားကောင်းကြသော ကျောင်းသားများမှာ ကြိုတင်လေ့ကျင့်မှုများ ရယူထားခဲ့ကြပြီး ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်ကို အခက်အခဲကြီးကြီးမားမား မရှိဘဲ အမှတ်များ ရယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] ကဲ့သို့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသနိုင်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှတော့ မရှိသေးပေ။

“[[NAMELOCK_Kang_Yura]]၊ ကျောင်းသား”

“အော်၊ ဟုတ်ကဲ့!”

[[NAMELOCK_Kang_Yura]] ၏ အလှည့် ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အချို့သော ကျောင်းသားများက [[NAMELOCK_Kang_Yura]] ကို အာရုံစိုက်လာကြသည်။

သူမသည် အစောပိုင်းက ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အစွမ်းသတ္တိကို ပြသခဲ့သော [[NAMELOCK_Sumin]] ကို သိရှိထားသူဖြစ်သောကြောင့် သူမလည်း တစ်စုံတစ်ရာကို သေချာပေါက် ပြသနိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးတောနေကြသည်။

“လက်နက်ကရော?”

“အော်၊ ကျွန်မမှာ မရှိပါဘူး”

“ဒါဆိုရင် ဟိုကနေ တစ်ခုခု ရွေးလိုက်ပါ”

[[NAMELOCK_Kang_Yura]] က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြသထားသည့် စင်ဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားကာ မကြာမီမှာပင် လက်နက်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ သူမ၏ အရပ်ထက် အနည်းငယ် ပိုရှည်သော လှံတစ်လက် ဖြစ်သည်။

သူမ အဆင်သင့်ဖြစ်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အဟွတ်”

[[NAMELOCK_Kang_Yura]] သည် ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အခြားကျောင်းသားများကမူ သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး အတော်လေး ကျေနပ်နေကြသည်။

[[NAMELOCK_Seo_Sumin]] နှင့် မတူဘဲ [[NAMELOCK_Kang_Yura]] မှာ သူတို့နှင့် ဘာမှမထူးခြားလှသော ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးနေကြပြီဖြစ်သော သူတို့အတွက် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး လျော့သွားခြင်းထက် ပိုကောင်းသော သတင်း မရှိနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ အမှားကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

‘အဲ့လောက်လည်း မကြောက်စရာကောင်းပါဘူး’

[[NAMELOCK_Kang_Yura]] က ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်မှာ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း အထူးတလည် ကြောက်စရာတော့ မကောင်းလှဟု တွေးလိုက်သည်။

သူမသည် နွေရာသီက ဆင်းသက်လာခဲ့ဖူးသော [[NAMELOCK_Chulapantaka]] ၏ အရိပ်အယောင်ကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။

ထို ကြီးမားလှသော တည်ရှိမှုကိုလေ။

ကောင်းကင်ယံမှ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာခဲ့သော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ဖိအားပေးမှုက [[NAMELOCK_Kang_Yura]] ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုကို မရည်ရွယ်ဘဲ အဆင့်များစွာ မြင့်တက်သွားစေခဲ့သည်။

သာမန်လူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် သူတို့ စဉ်တောင်မစဉ်းစားဝံ့သည့် အရာမျိုးကို တွေ့ကြုံပြီးနောက် ရူးသွားလောက်ပေမည်။ သို့သော် သူမတွင်မူ သတိလွတ်မသွားဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သော သံမဏိကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိနေခဲ့သည်။

[[NAMELOCK_Kang_Yura]] သည် ယခုအခါ [[NAMELOCK_Chulapantaka]] နှင့် ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်ကို နှိုင်းယှဉ်ကာ ဆန်းစစ်နေသည်။

‘အဲ့ဒီတုန်းက ငါ မြင်ခဲ့ရတဲ့ စိတ်ကူးယဉ် သတ္တဝါနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ဒါက အရမ်းကို အားနည်းပုံရတယ်’

[[NAMELOCK_Kang_Yura]] က [[NAMELOCK_Chulapantaka]] မှာ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်တစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း မသိထားပေ။

သူမက ၎င်းကို အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော စိတ်ကူးယဉ် သတ္တဝါတစ်ကောင်ဟုသာ ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ [[NAMELOCK_Yu_hyun]] နှင့် [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] တို့က သူမအား လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

‘ငါ တကယ် လုပ်နိုင်မလား’

[[NAMELOCK_Kang_Yura]] က ထိုသို့ တွေးတောကာ သူမထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာနေသော ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်ဆီသို့ သူမ၏ လှံကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

“ဟာ့!”

လေးနက်မှု မရှိလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်မျိုးအားဖြင့် ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ရလဒ်ကမူ လုံးဝ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။

ခွပ်!

“ဟင်?”

[[NAMELOCK_Kang_Yura]] ထိုးလိုက်သော လှံသည် ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်၏ ကိုယ်ထည်ကို ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အပေါ်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

[[NAMELOCK_Kang_Yura]] ကိုယ်တိုင်ပင် သူမ၏ လှံထိုးချက်ကြောင့် အံ့သြသွားခဲ့သော်လည်း ကြည့်ရှုနေကြသော အခြားလူများမှာမူ မည်သို့ ရှိကြမည်နည်း။

ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အားနည်းအောင် ပြုလုပ်ထားသည့် ပေါင်းစပ်တိရစ္ဆာန်ပင်ဖြစ်စေကာမူ လေတစ်ချက်တိုက်ရုံနှင့် လွင့်ထွက်သွားမည့် စက္ကူအရုပ်အဆင့်တွင် ရှိမနေပေ။

သို့သော် [[NAMELOCK_Kang_Yura]] က လှံတစ်ချက်ထိုးရုံဖြင့် ၎င်း၏ အပေါ်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်းကို မြင်တွေ့ရသည်မှာ အလွန်တရာမှပင် ကြောင်အမ်းစရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဆဲလ်ကျန်နေသေးသော မျက်နှာဖြင့်ပင် [[NAMELOCK_Yura]] သည် စမ်းသပ်စင်မြင့်မှ ဆင်းလာကာ [[NAMELOCK_Seo_Sumin]] ကို မေးလိုက်သည်။

“[[NAMELOCK_Sumin]]၊ ငါ တော်တော် လုပ်နိုင်ခဲ့လား။ ငါ နည်းနည်းလေးတောင် မတုန်လှုပ်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား”

“နင် တုန်လှုပ်တဲ့ပုံ မပေါ်ပါဘူး၊ တကယ်လည်း အရမ်းကောင်းခဲ့ပါတယ်။ ငါတောင် အံ့သြသွားတယ်”

“ဟဲဟဲ။ ဝမ်းသာပါတယ်။ ငါ ထင်ထားတာထက် ပိုလွယ်ကူတာပဲ။ အော်။ ဟိုမှာ အိုပက် ရှိနေတယ်”

[[NAMELOCK_Kang_Yura]] က [[NAMELOCK_Yu_hyun]] ကို တွေ့သွားပြီး သူ့အား လက်ပြလိုက်သည်။ [[NAMELOCK_Yu_hyun]] ကလည်း ပြန်လည်၍ လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ပထမအကြိမ် စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

“ကဲ၊ ပထမအကြိမ် စမ်းသပ်မှုရဲ့ ရလဒ်တွေ ထွက်လာပါပြီ”

[[NAMELOCK_Im_Gunwoo]] ပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် နံရံနှင့် မျက်နှာကြက်ပေါ်ရှိ လျှပ်စစ် ရုပ်မြင်သံကြား ပြားများပေါ်တွင် စမ်းသပ်မှု၏ ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။