တယ်လာ ကန်းယူဟွန်း၏ မေးခွန်းကို နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသည်ဟူသော အမူအရာဖြင့် အင်ဂွန်ဝူက ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဟားဟားဟား။ ကိုယ်က ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ စပ်စုချင်စိတ်နဲ့ လာခဲ့တာပါ။ ခင်ဗျားလည်း တော်တော်နာမည်ကြီးတာပဲ မဟုတ်လား။ ကန်းယူဟွန်း၊ တယ်လာ ခင်ဗျားကလေ သူတို့တွေ့ဖူးသမျှထဲမှာ အစန်းဆုံး တယ်လာ လို့ ပြောနေကြတယ်။”
“တယ်လာ ကန်းယူဟွန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး လေးလေးစားစား ပြောပေးပါ။”
သူ့ကို ဝင်ရောက်ပြောဆိုလာသူမှာ ကန်းယူဟွန်း၏ နောက်တွင် ရပ်နေသည့် လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူမသည် စတိုင်ကျသော ဝတ်စုံကိုဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်မှန်တပ်ထားကာ ထက်မြက်ပုံရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူမသည် ကန်းယူဟွန်းကို ကူညီဆောင်ရွက်ပေးနေသည့် ကန်းယူဟွန်း၏ အတွင်းရေးမှူး ချွိုင်ယယ်ရီ ဖြစ်သည်။
သူမက ကန်းယူဟွန်းကို ပြင်းထန်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြုံးပြလိုက်သည်။
“အိုပါးရာ၊ ယယ်ရီရယ်။ ပိုပြီး ပြေပြေလည်လည် နေကြစမ်းပါ။ ဒီလိုကိစ္စလေးတစ်ခုနဲ့ ဘာလို့ အဲဒီလို တင်းတင်းမာမာ လုပ်နေရတာလဲ။”
“အခုမှ ပထမဆုံးတွေ့ဖူးတဲ့သူကို အဲဒီလိုပြောတာ ရိုင်းစိုင်းပါတယ်။ ပြီးတော့ ကန်းယူဟွန်း ခင်ဗျား အဲဒီလို ပြေပြေလည်လည် လုပ်လိုက်လို့ ဘယ်လောက်တောင် ပြဿနာတွေ တက်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာ သိရဲ့လား။ အဲဒါတွေကို ဒီနေရာမှာ တစ်ခုချင်းစီ ထိုင်ထုတ်ပြရမလား။ ကျွန်မ အဲဒါတွေကို အခုထိ အကုန်မှတ်မိနေသေးတယ်။ အဲဒီအချိန်တွေကို ပြန်တွေးမိတိုင်း ကျွန်မ တုန်ယင်လာတုန်းပဲ။”
“သြော်၊ မလိုပါဘူး၊ အဲဒီလိုတွေ လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။”
ကန်းယူဟွန်းသည် ချွိုင်ယယ်ရီ၏ အကြည့်နှင့် ဆုံမိသောအခါ သူမ၏အကြည့်ကို ရှောင်ဖယ်လိုက်ပြီး အေးစက်သော ချွေးများ ပျံလာခဲ့သည်။
အဆင့်မြင့် တယ်လာ တစ်ဦးက သူ၏အတွင်းရေးမှူးထံတွင် ဆူပူကြိမ်းမောင်းခံနေရသည့် ရှားပါးသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။
သို့သော် တယ်လာက ဤကိစ္စအတွက် သူ့ကို အထင်သေးသွားခြင်း မရှိပေ။ ဤနယ်ပယ်တွင် သူသည် ဤကဲ့သို့ အားကိုးရာမဲ့နေဟန်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြတတ်သည်မှာ နာမည်ကြီးပြီးသား ဖြစ်သည်။
‘သာမန်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ဆိုရင်တော့ ငါ တကယ်ပဲ ယုံမိသွားလောက်တယ်။’
အကြောင်းမှာ တယ်လာသည် ပြိုင်ဘက်များက သူ့ကို အထင်သေးသွားစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ‘စွမ်းအားကြီးသော်လည်း အားနည်းဟန်ဆောင်သည့်’ ပုံစံကို ဖန်တီးလေ့ရှိသော တယ်လာ တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သူ့ကို ယခင်ဘဝကတည်းက နာမည်ကြီးခဲ့သည်။ သူ၏ အပေါ်ယံပေါ့ပျက်ပျက် အမူအရာနှင့် သာမန်ပြောဆိုပုံတို့ကြောင့် သူ့ကိုသဘောကျသူများနှင့်မူ အလွယ်တကူ ရင်းနှီးနိုင်သော်လည်း သူ့ကို ရွံမုန်းသူများကမူ အလွန်တရာ ရွံမုန်းကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုများလည်း မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။
အဆင့်မြင့် တယ်လာ တစ်ဦးနှင့် မအပ်စပ်သော သူ၏ ပေါ့ပျက်ပျက် အမူအရာကို ဝေဖန်လျက် သူ့အား ရန်စိန်ခေါ်ခဲ့သူ အရေအတွက်မှာ ဆယ်ဂဏန်းပင် ကျော်လွန် ترခဲ့သည်။
သို့သော် တယ်လာသည် ထိုစိန်ခေါ်မှု အားလုံးကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှုံးနိမ့်ဘဲ အနိုင်ယူခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် ကံကောင်းခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းဟူ၍ လုံးဝမပါဝင်ပေ။ အားလုံးသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ဖြင့် ရယူခဲ့သော အနိုင်ရရှိမှုများသာ ဖြစ်ကြသည်။
တယ်လာသည် ကန်းယူဟွန်း၏ စာအုပ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
‘အစကတည်းက ရွှေရောင်ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်။ သူက အခုတောင် သန်မာနေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက နောင်အနာဂတ်မှာ ပိုပြီး ကြီးထွားလာနိုင်ခြေ ရှိသေးတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။’
အဆင့်မြင့် တယ်လာများနှင့် အထက်အဆင့်ရှိသူများသည် ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်သည့် ခိုင်မာသော ဇာတ်ကြောင်းများ သို့မဟုတ် ပုံစံများကိုယ်စီ ရှိကြသည်။
တယ်လာကို လူအများက အကဲဖြတ်ရာတွင် သုံးလေ့ရှိသည့် ‘စွမ်းအားကြီးသော်လည်း အားနည်းဟန်ဆောင်သည့်’ ပုံစံသည်လည်း တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်သည်။
သူက အားနည်းဟန်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြသပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ပေါ့ဆမှုကို ဆွဲဆောင်လေ့ရှိသည်။
ထို့နောက် အရေးကြီးဆုံး အချိန်ကျမှ သူ၏စစ်မှန်သော စွမ်းရည်များကို ထုတ်ပြကာ သူ၏စွမ်းအားများကို ပုံဖော်ပြသလေသည်။ ဤသည်မှာ ကန်းယူဟွန်း၏ စွမ်းအားပင်တည်း။
သို့သော် တယ်လာက ထိုအချက်ကို အထူးတလည် ထောက်ပြနေရန် စိတ်မကူးခဲ့ပေ။
အစကတည်းက သူ့အပေါ် ရန်လိုမှုမရှိသည့် လူတစ်ဦးနှင့် ရန်ဖြစ်ရန် သူ မည်သည့်ဆန္ဒမှ မရှိခဲ့ချေ။
တယ်လာကို ခဏလောက် ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီးနောက် ချွိုင်ယယ်ရီက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ သူ့ကိုယ်စား တောင်းပန်လိုက်သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကန်းယူဟွန်း တယ်လာ။ ကျွန်မတို့ တယ်လာက အဲဒီလို ခံစားချက်မရှိတဲ့ လူစားမျိုးမို့လို့ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ယယ်ရီရယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်က မင်းရဲ့သူဌေးလေ၊ မင်းက ကိုယ့်ကို ခံစားချက်မရှိဘူးလို့ ပြောရသလား။”
“အပြင်ပန်းက ကြည့်ရတာ ပုပ်သိုးနေပေမဲ့ အတွင်းစိတ်ကတော့ မဆိုးပါဘူး၊ ဒါကြောင့် နားလည်ပေးပါရှင်။”
“ယယ်ရီရယ်။ မင်းရဲ့စကားတွေက နည်းနည်း ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။ ကိုယ် နာကျင်ရပါတယ်။”
“ချွတ်။”
တယ်လာက ချွိုင်ယယ်ရီသည် အဆင့်မြင့် တယ်လာကို မျက်နှာပျက်စရာမရှိဘဲ ခွါရက်နိုင်ပုံကို ကြည့်ရင်း သူမလည်း သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း တွေးလိုက်မိသည်။
သူက ပြုံးလျက် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ရပါတယ်။ အဲဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ လူအမျိုးမျိုး ရှိတာပဲလေ၊ မဟုတ်ဘူးလား။”
“နားလည်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“ဟူး။ တွေ့လား၊ ယယ်ရီ။ ကိုယ်ပြောတာ မှန်တယ်မဟုတ်လား။ ဒီလူသာဆိုရင်… မဟုတ်ဘူး၊ ဒီ တယ်လာ သသာဆိုရင်တော့ ဒါကို သဘောထားကြီးကြီးနဲ့ လွှတ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ကိုယ်ပြောသားပဲ။ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ကိုယ်သိပြီးသားပါ။ ဟုတ်တယ်မလား။ သူက ကိုယ်စာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ တယ်လာ နဲ့ လုံးဝကို ကွာခြားတာပဲ။”
“…ကန်းယူဟွန်း တယ်လာ က အဲဒီလို မိန့်တယ်ဆိုရင်တော့လည်းလေ။”
ချွိုင်ယယ်ရီက တယ်လာကို နောက်ဆုံးအနေဖြင့် လူသတ်ချင်လောက်သည့် အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ပါးစပ်ကို တင်းတင်းစေ့လိုက်သည်။
တယ်လာက သဘောတကျ ရယ်မောလိုက်ပြီး တယ်လာကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
“ဝိုး။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားကျေးဇူးကြောင့် ကျွန်တော် အပြောခံရမယ့်ဘေးက လွတ်သွားပြီ။”
“…အဲဒီလိုပြောတာ သေချာလို့လား။”
တယ်လာက တယ်လာ၏ ပုခုံးကျော်မှနေ၍ မိစ္ဆာတစ်ကောင်လို တွန့်ချိုးနေသော မျက်နှာပေးရှိသည့် ချွိုင်ယယ်ရီဘက်သို့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
ဒီကောင်လေးက သူ့ရဲ့ပုံစံစွဲကို တကယ်ပဲ စွဲလမ်းနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် မွေးရာပါ ဒီလိုလူမျိုးပဲလား။
တယ်လာ စတင် ရောထွေးလာတော့သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောင်တစ်ချိန် သူတို့နှစ်ဦးတည်း ရှိကြသည့်အခါ သူမအား ဘယ်လိုဆက်ဆံရမလဲဆိုသည်မှာ တယ်လာနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်သော ကိစ္စပင်။
“ကဲ၊ အဲဒီလူတွေကို ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ။”
“ဘယ်သူ့ကို ပြောတာလဲ။”
“ဟိုမှာ စုဝေးနေကြတဲ့ ကျောင်းသားတွေကိုလေ။”
တယ်လာက မေးစေ့ဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်ရာ တယ်လာက ဖြေဆိုရန် ခဏဉ် စဉ်းစားလိုက်သည်။
“ခြုံပြောရရင်တော့ သူတို့က မဆိုးပါဘူး လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ အရင်က အကယ်ဒမီကျောင်းသားတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မသိတာမို့လို့ ယှဉ်ပြလို့တော့ မရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ကလေးတွေ အများကြီးပါပဲ။”
“ကုဟား! ဟုတ်တာပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလား။ ကဲပါ၊ ခင်ဗျားက မျက်စိရှင်တာဆိုတော့ နာမည်ကြီး တယ်လာ နှစ်ဦးကို Recruitment လုပ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီပဲ။”
“သုံးဦးပါ။”
“ဟင်။”
“ကျွန်တော် ဘာလို့ ဒီကိုလာတယ် ထင်လို့လဲ။”
တယ်လာက လျှို့ဝှက်နက်နဲစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ ကန်းယူဟွန်း ရဲ့ တတိယမြောက်လူက ဒီအကယ်ဒမီရဲ့ ကျောင်းဝင်ပွဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့ပါပြီ။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော် လာခဲ့တာပါ။”
“သြော်။ ဟုတ်လား။ ခင်ဗျား ဟိုကောင်တွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို လိုက်ကောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလို့ ကျွန်တော်ထင်နေတာ။”
“ခင်ဗျား ထင်လို့လား။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံးမှာ ကိုယ်ပိုင် စပွန်ဆာတွေ ရှိကြတယ် မဟုတ်လား။”
တယ်လာ၏ စူးရှသောစကားကြောင့် တယ်လာက မထီမဲ့မြင် ပြုံးပြလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မှန်ပါတယ်။ ဒီကိုဝင်လာတဲ့ ကောင်တွေအများစုက သူတို့ရဲ့ပါးစပ်တွေက တခြားသူတွေရဲ့ အစာဖြစ်ပြီးသား ဖြစ်နေကြပါပြီ။”
“ဟိုဘက်မှာ ရှိနေတဲ့ လူတွေက အများအားဖြင့် အုပ်ထိန်းသူတွေလား။”
“အင်း။ အားလုံးကတော့ အသက်ရှူရခက်တဲ့ လူဆိုးတွေချည်းပါပဲ။ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကော်ပိုရေးရှင်းတွေ၊ ကြီးမားတဲ့မျိုးနွယ်စုတွေ၊ ဘုရင်ဖန်တီးပေးတဲ့ မန်နေဂျာတွေ၊ နိုင်ငံရေး အာဏာပိုင်ကြီးတွေ စသည်ဖြင့်ပေါ့။ မူလကတော့ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလူတွေထဲမှာ တစ်ယောက်အပါအဝင်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကွာ၊ အဲဒါက လူသားတွေ နေစရာနေရာ မဟုတ်ဘူး။”
သူသည် မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာကို ပြန်အမှတ်ရသွားသည့်အလား တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။
တယ်လာက မသိမသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်အထိ တယ်လာ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို သိထားရသလောက်ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့ တင်းမာပြီး တရားဝင်ပုံစံဆန်သော နေရာမျိုးသည် သူ့အတွက် నరကထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားနေလိမ့်မည်။
“အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း စပ်စုချင်စိတ်နဲ့ ဒီကို လာခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားဘက်က တပည့်ကလည်း ဒီမှာရှိနေမယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့မိဘူး။”
တယ်လာက ဤအကြောင်းကို ပြောရမလား၊ မပြောရဘူးလား ဟူ၍ အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။
ထိုစဉ် တယ်လာက ဦးဆောင်ပြီး စကားစလိုက်သည်။
“မကြာခင် ကျင်းပတော့မယ့် လျှို့ဝှက်ကျောင်းဝင်ခွင့် စာမေးပွဲကြောင့်လား။”
“ဟင်။”
တယ်လာသည် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားသည့်အလား မျက်လုံးအပြਲးသား ဖြစ်သွားသည်။
“ခင်ဗျား အဲဒါကို ဘယ်က ကြားလာတာလဲ။”
“မဟုတ်ပါဘူး။”
“ဒါဆိုရင်တော့……”
“ကျွန်တော် ခန့်မှန်းလိုက်တာပါ။”
တယ်လာက ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ကျောင်းသားတွေရဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို အကုန်ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး အုပ်ထိန်းသူတွေကိုတော့ ချန်ထားခဲ့တာ ထူးဆန်းတယ်လို့ ကျွန်တော် တွေးမိတယ်။ ပြီးတော့ ဟိုက လူတွေကိုလေ။ သူတို့က ဘာမှမပေါ်လွင်အောင် တိတ်တဆိတ်နဲ့ ကျောင်းဝင်ပွဲကို ကြည့်နေကြပုံပေါ်ပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ရာကို တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်နေကြတယ်။”
“ဘာကို မျှော်လင့်နေကြတယ်လို့ ထင်လို့လဲ။”
“သူတို့သိပြီး သာမန်ပြည်သူတွေ မသိတဲ့ ပွဲမျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လူသားဆန်မတဲ့ အရာမျိုးတော့ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ရွေးရမယ်ဆိုရင်တော့ ကျောင်းသားတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းကို တိုင်းတာမယ့် ရိုးရှင်းတဲ့ စာမေးပွဲမျိုး ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။ လူတွေက အဆင့်သတ်မှတ်ရတာကို သဘောကျကြတယ် မဟုတ်လား။”
“အင်း။ ဘယ်လိုကြောင့် အဲဒီလို တွေးမိတာလဲလို့ မေးလို့ရမလား။”
“ဒီမှာရှိနေတဲ့ ဒီလူတွေက ဘယ်နေရာသွားသွား သူတို့ရဲ့နှာခေါင်းနဲ့ ဖင်ပြစ်နိုင်တဲ့ လူတွေချည်းပဲ။ သူတို့ရဲ့ စပွန်ဆာပေးထားတဲ့ ကျောင်းသားတွေ ကျောင်းစတက်တာကို လာကြည့်ဖို့သက်သက်နဲ့ ဒီကို ရောက်လာကြတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လို့လား။”
သူတို့က ၎င်းကို စပွန်ဆာပေးထားသော ကျောင်းသားများ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အမှတ်များ ရရှိရန်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်မျိုးအဖြစ် သဘောထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းက ထိုအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှ ထပ်မံပြောဆိုမနေတော့ပေ။ ကန်းယူဟွန်းက ဒါလောက်ဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီဆိုသည့်အလား အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မှန်တယ်၊ အလွန်တရာမှ မှန်တာပေါ့။ ခင်ဗျားက လူရွေးချယ်တဲ့နေရာမှာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ မျက်စိရှင်မှု ရှိတာပဲ။”
“ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ။”
“ခင်ဗျားပြောသလိုပေါ့။ ဒါနဲ့လေ၊ ကိုယ် ခင်ဗျားကို ယူဟွန်း လို့ပဲ ခေါ်လို့ရမလား။”
“ကြိုက်သလိုသာ ခေါ်ပါ။ အဲဒါဆို ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗျားကို ယူဟွန်း လို့ပဲ ခေါ်မယ်လေ။”
“ဟားဟားဟား။ သဘောကျစရာပဲ။ ခင်ဗျားပြောသလိုပဲ ဟიလူတွေ ဒီမှာ စုဝေးနေကြတာက ဒါისနောက်မှာ ဖြစ်လာမယ့် အဖြစ်အပျက်ကြောင့်ပဲလေ။ ဟောကြည့်စမ်းပါ။ အခုပဲ စတင်တော့မယ်။”
[ကျောင်းဝင်ပွဲ အခမ်းအနားကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ပါမယ်။ ကျောင်းသားများအနေနဲ့ ခဏလောက် မိမိတို့ရဲ့ ထိုင်ခုံတွေမှာ ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းပေးကြဖို့ မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါတယ်]
ကျောင်းသားအချို့မှာ မမျှော်လင့်ထားသော ကြေညာချက်ကြောင့် ရောထွေးသွားကြသော်လည်း အခြေအနေကို ကြိုတင်သိရှိထားပြီးသားဖြစ်သည့် အချို့ကျောင်းသားများကတော့ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပုံ ပေါ်သည်။
ထို့နောက် နည်းပြများ ထွက်လာပြီး ကျောင်းသားများကို လမ်းပြပေးကြသည်။
“ကဲ၊ အားလုံး ထကြရအောင်။ ဒီလို ပျော်စရာကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုးကို လက်လွတ်ခံလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။”
“ဒါပေမဲ့ အုပ်ထိန်းသူတွေရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ဒီလိုလုပ်တာ ဖြစ်ပါ့မလား။”
“ဖန်တီးရှင်ကမ္ဘာထဲမှာ အသက်နဲ့ရင်းပြီး တိုက်ိုက်ရမယ့် ကယ်ဆောက်သူတွေကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ဆိုရင် ဘယ်အချိန်မှာမဆို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေကို ဖန်တီးပေးရမယ်။ မိဘအချို့က ကန့်ကွက်ကြရင်တောင် သူတို့က ဟိုလူတွေထက် ပိုသန်မာတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လို့လား။ သွားကြရအောင်။”
ကန်းယူဟွန်း ထရပ်လိုက်ပြီး ယူဟွန်းက သူ့နောက်မှ လိုက်သွားသည်။
ချွိုင်ယယ်ရီက သူတို့နှစ်ဦး၏ နောက်မှ ကပ်ပါလာခဲ့သည်။
ထိုလူသုံးဦးသည် ပွဲခန်းမဘေးရှိ အဆောက်အအုံဆီသို့ ရွေ့ပြောင်းသွားကြသည်။
အထဲတွင် ကျောင်းသားသစ်များက အခြေအနေကို ရှင်းပြနေသော နည်းပြများကို နားထောင်နေကြသည်။
ရုတ်တရက် ကျောင်းဝင်ခွင့် စာမေးပွဲကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသော ကျောင်းသားအချို့ ရှိသော်လည်း အများစုကတော့ စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်စောင့်စားနေကြသည်။
သူတို့အားလုံးက အာဏာရှိကြသည့် အရွယ်မရောက်သေးသူများဖြစ်ပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထူးခြားသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ဤသည်မှာ သူတို့မည်မျှ အံ့ဩစရာကောင်းကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြသရန် အခွင့်အရေး တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကန်းယူဟွန်းက စကားစလိုက်သည်။
“စာမေးပွဲက အဲဒီလောက်ကြီး ဘာမှ မခက်ပါဘူး။ အရာဝတ္ထုနှစ်ခုတည်း ရှိပါတယ်။ ပထမတစ်ခုက ရိုးရှင်းတဲ့ ဖန်တီးရှင်ကမ္ဘာ့ သတ္တဝါအမဲလိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ကျောင်းသားတွေအချင်းချင်း ပွဲဖွဲ့တိုက်ခိုက်ရတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။”
“ဖန်တီးရှင်ကမ္ဘာ့ သတ္တဝါတွေ……”
“သူတို့က ဖန်တီးရှင်ကမ္ဘာက အစစ်အမှန် သတ္တဝါတွေမဟုတ်ဘဲ သူတို့ရဲ့ ပုံပြင်တွေကို အခြေခံထားတဲ့ အတုတွေပါ။ ကျောင်းသားတွေ ရင်ဆိုင်ရမယ့်ဟာတွေမို့လို့ အစစ်တွေထက် အများကြီး ပိုအားနည်းပါတယ်။ လူသတ်နိုင်စွမ်းဆိုတာလည်း လုံးဝနီးပါး မရှိသလောက်ပါပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ မြင်ရတာတော့ အတူတူပဲ မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။”
ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အားနည်းနေလျှင်တောင်မှ ထိုဖန်တီးရှင်ကမ္ဘာ့ သတ္တဝါများသည် အစစ်အမှန်များနှင့် ဆင်တူသည့် ဖိအားမျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်ဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။
“အဲဒီနေရာမှာပဲ သတ္တိရှိတဲ့သူနဲ့ သတ္တိမရှိတဲ့သူတွေ ကွဲပြားသွားလိမ့်မယ်။ ရိုးရှင်းတဲ့ အမှတ်ပေးမှုတစ်ခု လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့ကို အဆင့်တူသူတွေနဲ့ ဒွန်တွဲပေးပြီး တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိမ့်မယ်။”
“အတော်လေး ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ပုံစံပဲ။”
“သူတို့က တိကျသေချာတဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မျိုးကို လိုချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အထက်တန်း၊ အလယ်တန်း၊ အောက်တန်း ဆိုပြီး ခွဲထုတ်ချင်တာနဲ့ ပိုတူပါတယ်။ ကဲပါ၊ ဟိုဘက်က လူကြီးတွေကတော့ အနည်းဆုံး ထိပ်တန်း ၁၀ ဦးစာလောက်ကို လိုချင်နေကြပုံပဲ။”
ကန်းယူဟွန်းက မကျေမနပ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဤနေရာရှိ အုပ်ထိန်းသူအများစုမှာ ၎င်းတို့၏ ကျောင်းသားများကို အဆင့်စာရင်းဝင်စေလိုကြသည်။
သူတို့က ဘယ်သူ့ကျောင်းသားက ပိုကောင်းတယ် စသည်ဖြင့် အစကတည်းက ပြောဆိုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
“ကဲ၊ ယူဟွန်းရော အဆင်ပြေရဲ့လား။ ခင်ဗျားက ဘာမှ သေချာပြင်ဆင်လာပုံ မပေါ်ဘူး။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ကဲ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျောင်းသားကတော့ အဆင်ပြေမှာပါ။”
“အင်းပေါ့လေ။ ခင်ဗျားက အဲဒီဓားသခင်နဲ့ ရူးကြောင်ကြောင်လူကို ရွေးထုတ်လာခဲ့တာဆိုတော့ တတိယလူကလည်း သာမန်လူတော့ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ခင်ဗျားကို ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပေါ့ပေါ့ဆဆတော့ မနေနဲ့လေ။ တခြားကျောင်းသားတွေလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်လာကြတာဆိုတော့ ရင်ဆိုင်ရတာ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“မကြည့်ဘဲနဲ့လည်း ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။”
“အင်း၊ ခင်ဗျား ဒီလိုပြောတော့လည်းလေ။ ဒါဆို ကျွန်တော် ထပ်မပြောတော့ဘူး။ အဲဒါဆို ခင်ဗျားရဲ့ တတိယမြောက်လူက ဘယ်သူလဲ။”
တယ်လာ က စူဆုမင် သည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း မေးမြန်းခံရသည့်အခါ ခဏတာ တွေဝေသွားသည်။
ဖြေကြားရန် တွေဝေသည်ထက် သူမကို ဖော်ပြရန် စကားလုံးများလွန်းနေသဖြင့် အရင်ဆုံး ဘာပြောရမှန်း မဆုံးဖြတ်နိုင်ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒီအတိုင်းပါပဲ။ သူမက အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။ အရမ်းကို အံ့ဩစရာကောင်းတာ။”
“ဩော်၊ ခင်ဗျား တော်တော်လေး ယုံကြည်ချက်ရှိနေပုံပဲလား။ ဟားဟား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ ကယ်ဆောက်သူတိုင်းအတွက် နာမည်ပြောင်တစ်ခုစီ ရထားတာဆိုတော့ ခင်ဗျားမှာ ယုံကြည်ချက်ရှိဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှိလောက်ပါတယ်။ တတိယအကြိမ်မြောက် ကယ်ဆောက်သူ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုနာမည်ပြောင်မျိုး ရလိမ့်မယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လဲ။”
“အာ၊ ဟုတ်ကဲ့၊ သိပါတယ်။”
“တကယ်လား။ ဘာလဲ။”
ကန်းယူဟွန်း က စပ်စုချင်စိတ်အပြည့်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
တယ်လာ က မည်သို့မျှ တွေဝေမနေဘဲ ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်မိစ္ဆာ။”
***
‘ဟွန်း။ ဒါက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။’
စူဆုမင် သည် ကျောင်းဝင်ခွင့် စာမေးပွဲ ရှိလာမည်ဟူသော နည်းပြများ၏ ပြောဆိုချက်ကို ကြားပြီးနောက် အခြားသူများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ပတ်ဝန်းကျင်သို့ အကဲခတ်လိုက်သည်။
‘အချို့က ကြိုသိနှင့်ပြီးသားပုံပေါ်ပြီး အချို့ကတော့ ဘာမှန်းမသိကြဘူး။ အချက်အလက် ကွာဟချက်ကြောင့်များလား။ သိတဲ့လူတွေအားလုံးကတော့ သင့်တော်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိပုံပဲ။ တစ်စုံတစ်ရာသော နောက်ခံအထောက်အပံ့တွေ ရှိကြလိမ့်မယ်။’
သူမသည် ဤနေရာတွင် မည်သည့် တရားမျှတမှုကိုမျှ အစကတည်းက မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။
သူမ၏ ယခင်ဘဝနှင့် ယခုဘဝတွင် သူမ ခံစားခဲ့ရသည်မှာ ဤကမ္ဘာကြီးသည် မည်သည့်အခါကမျှ တရားမျှတသော နေရာတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပါということပင် ဖြစ်သည်။
‘သု၊ စူဆုမင်။ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။’
ကန်းယူရာ က ရုတ်တရက် ကြေညာလိုက်သော စာမေးပွဲသတင်းကြောင့် ထင်ရှားစွာပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေခဲ့သည်။
ဒါကလည်း နားလည်ပေးနိုင်စရာပင်။
သူမသည် ဤအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာကိုမှ ကြိုတင် မကြားခဲ့ရပေ။
ဖန်တီးရှင်ကမ္ဘာ့ သတ္တဝါများနှင့် တိုက်ခိုက်ရမည်တဲ့!
နိုးထလာပြီးပြီဆိုလျှင်ပင် ၎င်းသည် ကန်းယူရာ ကို စိုးရိမ်ပူပန်လာစေမည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
“မပူပါနဲ့။ ဒါက စာမေးပွဲသက်သက်ပဲဆိုတော့ အန္တရာယ်ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
“တကယ်လား။”
“အင်း။ ပြီးတော့ ယူရာရဲ့အဆင့်နဲ့ဆိုရင် ဒါကို လွယ်လွယ်ကူကူ လုပ်နိုင်ပါတယ်။”
“အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။”
“ဟွန်း။ ခံစားချက်သက်သက်ပါပဲ။”
သူမက ခံစားချက်ဟု ဆိုသော်လည်း ကန်းယူရာ၏ အဆင့်မှာ အသစ်နိုးထလာသူတစ်ဦးအတွက် ဆိုးရွားလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ချူလာပန်တကာ တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲအတွင်း ကျူးကျော်မိခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ ကန်းယူရာသည်လည်း ကြီးမားလှသော စာသားပမာဏကို ဆုလာဘ်အဖြစ် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
သူမက ယခုထက်ထိ သဘောမပေါက်သေးသော်လည်း ကန်းယူရာ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ဤနေရာတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
“နောက်တစ်ယောက်။ စူဆုမင်၊ ရှေ့ကိုထွက်ခဲ့ပါ။”
“အာ။ ယူရာ၊ ငါ့အလှည့်ထင်တယ်။ ငါအရင်သွားလိုက်မယ်။”
“စူမင်၊ ကံကောင်းပါစေ။”
“အင်း။”
စူဆုမင် သည် နည်းပြ၏ လမ်းပြမှုအတိုင်း အထူးပြုလုပ်ထားသော အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
သူမ ဖြတ်သွားစဉ် စောင့်ဆိုင်းနေသော ကျောင်းသားများက သူမအား စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် ဝိုင်းကြည့်ကြသည်။
သူမသည် ဤနေရာတွင် ဆံပင်ဖြူတစ်ပင်တည်း ရှိနေသူဖြစ်ပြီး သူမ၏ ပုံစံပန်းပန်မှုကလည်း သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားရန် လုံလောက်နေပေသည်။
‘သူက ဘယ်သူလဲ။ ငါတို့ဆီမှာ အဲဒီလိုလူမျိုး ရှိလို့လား။’
‘သူ့နာမည်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး။ သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ချောတော့ ချောသားပဲ။’
ကျောင်းသားများသည်၊ အထူးသဖြင့် စာမေးပွဲအကြောင်း ကြိုသိထားပြီးသူများက ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အချက်အလက်ကွန်ရက်ကို တည်ဆောက်ထားကြပြီးသား ဖြစ်သည်။
ထိုကွန်ရက်ထဲတွင် စူဆုမင်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက် ဟူ၍ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပေ။
ထိုအချက်က သူမသည် အရေးမပါသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။
သူတို့သည် စူဆုမင်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ကင်းမဲ့သွားကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် အရေးကြီးသည်မှာ အခြားသော ပြိုင်ဘက်များသာ ဖြစ်ပေသည်။
‘ဒါဆို ငါ့ဆီကနေ ဘာကိုမှ မမျှော်လင့်ထားကြဘူးပေါ့လေ။’
စူဆုမင် သည် သူတို့၏ မျက်လုံးများနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို ဖတ်ရှုလိုက်မိပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
‘ကောင်းတာပေါ့၊ အဲဒါကလည်း ဆိုးလှတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။’
သူမ ဝင်သွားသည်နှင့် လုံခြုံရေးအစောင့်တစ်ဦးက သူမထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
“အသုံးပြုနေကျ လက်နက်တွေများ ရှိလား။”
“ရှိတော့ရှိပေမဲ့၊ မယူလာခဲ့ဘူး။”
“မရှိဘူးဆိုရင် ဟိုဘက်မှာ ပြထားတဲ့ဟာတွေထဲက ကြိုက်တာတစ်ခုကို ရွေးလို့ရပါတယ်။”
စူဆုမင် သည် ပြသထားသော လက်နက်များကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
အေးမြသော လက်နက်အမျိုးမျိုး ရှိနေပြီး အချို့မှာ စူဆုမင် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးသော ဟာများပင် ဖြစ်သည်။
ဓားများ၊ လှံများ၊ တုတ်များမှာ အခြေခံဖြစ်ပြီး ဓားများတွင်ပင် အမျိုးမျိုးသော ပုံစံများ ရှိနေသည်။
စူဆုမင်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဓားကိုသာ အသုံးပြုလေ့ရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကွဲပြားခြားနားသော တစ်ခုခုကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
‘ဒီမှာ ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ပြီး အတည်ပေါက်လုပ်နေဖို့ဆိုတာက ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်။ ပြီးတော့ တခြားလက်နက်တွေက ဘယ်လိုနေလဲဆိုတာလည်း တကယ်ပဲ စိတ်ဝင်စားမိတယ်။’
စူဆုမင် သည် ခဏမျှ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူမ သဘောကျသည့် အရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားကာ ဆွဲယူလိုက်သည်။
“ဟင်။ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက……”
သူမကို ကြည့်နေသည့် လုံခြုံရေးအစောင့်သည်လည်း စူဆုမင် ရွေးချယ်လိုက်သည့်အရာကို မြင်သောအခါ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည့် အမူအရာကို ပြသလာသည်။
“ဒါလေးကို ကြိုက်တယ်။”
စူဆုမင် သည် မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် တလက်လက်တောက်လျောက်ဖြင့် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည်မှာ ငွေရောင် ဘေ့စ်ဘော ရိုက်တံတစ်ချောင်း ဖြစ်ပေသည်။