Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 198: | NovelPing

"ဘာ၊ ဘာ-ဘာ-ဘာ-ဘာ-ဘာ-ဘာလဲ။"

အာလီဆာ စကားထစ်သွားသည်။

သို့သော် သူမသည် ချက်ချင်းပင် သတိဝင်လာပြီး ဤသည်မှာ သူမကိုစနောက်ရန် ပြောသည့် လိမ်ညာစကားသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ သူမက ခနဲ့တဲ့တဲ့ အမူအရာဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဟွန့်၊ ဘာလဲ။ ဘယ်လိုမှ မရယ်ရဘူးနော် သိလား။ ဝန်ခံလိုက်စမ်းပါ၊ ဝန်ခံလိုက်ပါ။ ငါက မင်းရဲ့နောက်ကနေ ချက်ချင်း တက်လာတာဆိုတော့ မင်းစိတ်လှုပ်ရှားနေတာကို နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လိမ်စရာရှိရင်တောင် အယုံအကြည်ရှိအောင် လိမ်စမ်းပါ။ မင်းလက်ထောက်ဖြစ်လာတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလို့လဲ၊ အခု ရာထူးတိုးလို့ မန်နေဂျာဖြစ်ပြီတဲ့လား။ မန်နေဂျာတဲ့။"

"မင်းဘာတွေပြောနေတာလဲ။ တကယ်ပြောနေတာပါ။"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါပြောချင်တာက..."

"ဒါကို ကြည့်စမ်း။"

ကန်းယူဟွန်းက သူ့ဆီသို့ ရောက်လာသော တရားဝင်စာရွက်စာတမ်းကို အာလီဆာအား ပြလိုက်သည်။

ရာထူးတိုးပွဲအတွက် လူတစ်ဦး ထပ်မံတိုးလာကြောင်း အကြောင်းကြားစာဖြစ်ပြီး၊ ထိုစာရွက်ပေါ်တွင် ကန်းယူဟွန်း၏အမည်မှာ ရှင်းလင်းစွာ ရေးထိုးထားသည်။

ကန်းယူဟွန်း၏အမည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အာလီဆာ၏ မျက်လုံးအိမ်လေးများမှာ စက်ဝိုင်းငယ်လေးများကဲ့သို့ ကျဉ်းသွားသည်။ သူမ သေချာစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ဗဟိုရုံးချုပ်မှ လာသော တရားဝင်စာရွက်စာတမ်း အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်နေသည်။

'ဒါ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ။'

စာရွက်စာတမ်းမှာ လွန်ခဲ့သည့်ညကမှ ပြင်ဆင်ချက်လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း အာလီဆာ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သူမက သတ်ပုံအမှားအယွင်း သို့မဟုတ် ပြင်ဆင်ချက်သက်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးကာ သေချာမစစ်ဆေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှကြီးမားသော အပြောင်းအလဲကြီး ပါဝင်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

အာလီဆာ၏ မျက်လုံးများ မြေပြင်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ သူမသည် ခေါင်းကိုငုံ့ကာ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး ပုခုံးများ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေ၏။

"သေချင်းဆိုး..."

"ဟင်၊ သေချင်းဆိုး ဟုတ်လား။"

"ဒါနဲ့ပဲ မင်းနိုင်သွားပြီလို့ မထင်နဲ့ဦးနော်။ နောက်တစ်ခါကျရင် ငါ့ဘက်က အသေအချာ အနိုင်ယူပြမယ်!!"

"ဟေး၊ ဟေး!"

အာလီဆာက ကန်းယူဟွန်းအား လက်သီးနှင့် ဝေ့ယမ်းခြိမ်းခြောက်ရင်း သူမထိုင်ရာနေရာမှ အမြန်ထွက်ပြေးသွားသည်။

ကန်းယူဟွန်းက ထွက်ခွာသွားသော သူမ၏ကျောပြင်နောက်သို့ ငေးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ဘက်ရီယွန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ရယ်မောလိုက်သည်။

[သူမကတော့ တကယ်ကို တစ်သမတ်တည်းပါပဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက် အတူတူရှိနေတာကို ကြည့်ရတာ တကယ်ပျော်စရာကောင်းတယ်၊ မထင်ဘူးလား။]

'ငါ့ကို မစနဲ့။'

[ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ မင်းကပဲ သူမကို အစစရာရာ အစဆုံးစနေတာလေ။]

'…အဟမ်း။'

ကန်းယူဟွန်းမှာမူ ပြန်ပြောစရာစကား မရှိတော့သဖြင့် ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်ရသည်။

***

ကန်းယူဟွန်းအနေဖြင့် ရာထူးတိုးပွဲ ကျင်းပရာ ခန်းမဆောင်သို့ လာရောက်ခြင်းမှာ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရှုရန် ရောက်ရှိလာကြသော ငွေတိုက်ဝန်ထမ်းများမှာ ကန်းယူဟွန်း၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက် အငယ်ဆုံးလက်ထောက် ဖြစ်လာခဲ့သော ကန်းယူဟွန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းတွင် နာမည်ကြီးပြီးသားဖြစ်ကာ အများစုမှာ သူ၏မျက်နှာကို သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်ကြသည်။ လူ့ပုံစံ ပေါက်နေကြသော ငွေတိုက်ဝန်ထမ်းဟူ၍ အလွန်တရာမှ နည်းပါးလှသည်။ သို့သော် ကန်းယူဟွန်းက ယခုရာထူးတိုးပွဲတွင် သူ၏မျက်နှာကို လူအများရှေ့ ထုတ်ပြလာခဲ့သည်။ ဧည့်သည်တစ်ဦးအနေဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ဖန်ပြန်၍ အဓိကဇာတ်ကောင်အနေဖြင့်ပင်။

'သူရာထူးတိုးတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲ။'

'အခုတင် မန်နေဂျာဖြစ်သွားပြီလား။ ပြီးတော့ ဘယ်ဌာနမှ မဝင်သေးတဲ့ လွတ်လပ်တဲ့သူတဲ့လား။ အဲဒါ ဖြစ်နိုင်လို့လား။ ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ သားအရင်းတောင် ဖြစ်နေရင်တောင် ဒီလိုတော့ ဖြစ်လာမယ် မထင်ဘူး။'

'မနေ့ကမှ စာရွက်စာတမ်းကို ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်လို့ မပြောကြဘူးလား။ အဲဒါ သူ့ကြောင့်များ ဖြစ်မလား။'

ကန်းယူဟွန်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသော မျက်ဝန်းတို့တွင် လေးစားအံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤနေရာတွင် ပုံမှန်ဝန်ထမ်းများမှလွဲ၍ အများစုမှာ လက်ထောက်များဖြစ်ကြပြီး မန်နေဂျာအချို့လည်း ရောနှောပါဝင်နေကြသည်။ မန်နေဂျာများမှာ ကန်းယူဟွန်း၏ လျင်မြန်သော ကြီးထွားမှုကို သတိထား စောင့်ကြည့်နေကြပြီး လက်ထောက်များကမူ သူ့ကို မနာလိုဝန်တို ဖြစ်နေကြသည်။

ကန်းယူဟွန်းသည် ထိုကဲ့သို့သော အကြည့်များကို ရရှိနေသော်လည်း မျက်နှာထား ပုံစံပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ ရုတ်တရက် သူ၏ဘေးဘက်မှ ပြင်းထန်သော အကြည့်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အာလီဆာက သူ့ကို စူးရဲထုံထိုင်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကန်းယူဟွန်း တကယ်ပဲ မန်နေဂျာရာထူး တိုးတော့မည်ဆိုသည်ကို သူမ ဤနေရာသို့ ရောက်လာမှသာ သဘောပေါက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

'နောက်မှ တွေ့မယ်၊ မှတ်ထား။'

အာလီဆာက သူမ၏မျက်လုံးများဖြင့် ထိုသို့ပြောလိုက်သည်။ ကန်းယူဟွန်းက သူမ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အတိအကျ မသိရသော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက် နားလည်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ရာထူးတိုးပွဲကြီး စတင်လာပြီး သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ရှေ့သို့ ရောက်သွားကြသည်။

- မန်နေဂျာရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ခြင်းခံရသော ကန်းယူဟွန်း နှင့် ယခုအကြိမ်တွင် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း အတည်ပြုခံရသော အခြားဝန်ထမ်းငါးဦးတို့နှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့ကုမ္ပဏီ၏ အဆုံးမရှိသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ဆက်လက်ကြိုးစားပေးကြပါရန် မျှော်လင့်ပါသည်။

သူ အရင်က ကြားဖူးခဲ့သည့် တူညီသော အခမ်းအနားသုံး စကားလုံးများပင်။ သို့သော် အားလုံးတော့ တူညီနေခြင်း မရှိပေ။ ကြေညာသူ၏ အသံတွင် ထင်ရှားစွာပင် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော အံ့သြထိတ်လန့်မှုများ ပါဝင်နေသည်။ ကန်းယူဟွန်း၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် မကြုံဖူးလောက်အောင် လျင်မြန်လှသော တိုးတက်မှုနှုန်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ဧကန်ပင်။

ကန်းယူဟွန်း ကိုယ်တိုင်ကမူ သူ၏မျက်နှာအမူအရာကို လုံးဝ မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ သူသည် ဤနေရာတွင် ရပ်တည်နေခြင်းမှာ သဘာဝကျသော ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ပြုမူနေထိုင်ခဲ့သည်။

- ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရသူများအတွက် အားလုံး လက်ခုပ်တီးပေးကြပါစို့။

ဂျပ် ဂျပ် ဂျပ် ဂျပ်။

ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး လက်ခုပ်သံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ကန်းယူဟွန်းသည် သူပထမဆုံးအကြိမ် ဤနေရာတွင် ရပ်တည်ခဲ့စဉ်ကကို ပြန်ပြောင်းတွေးမိသည်။ လွန်ခဲ့သည့် သုံးလခန့်ကသာ ရှိသေးသော်လည်း, ထိုအချိန်မှစ၍ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှများကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ ရပ်ဝေးမှ အတိတ်ကာလတစ်ခုလိုပင် ခံစားနေရသည်။ ထိုစဉ်က သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကြီးမားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

ဤဘုန်းကျက်သရေရှိသော အချိန်လေးကို ခံစားပါ၊ သို့သော် ရပ်တန့်မနေဘဲ ရှေ့ဆက်ဆက်သွားပါ။

'ငါ ဒီမှာ နောက်တစ်ခါ ထပ်ရပ်နေပြန်ပြီ။'

အခြားသူများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ဤနေရာတွင် ရပ်တည်နိုင်ခြင်းသည် လွန်ခဲ့သည့် သုံးလတာ သူ၏ဘဝရှင်သန်မှုမှာ အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။ မကြုံစဖူးသော ရာထူးတိုးနှုန်းက ၎င်းကို အထင်အရှား သက်သေပြနေသည်။ အခုကစပြီး သူအနည်းငယ် အဟုန်လျှော့လိုက်လို့ ရကောင်းရပေမည်။ ယခုအချိန်အထိ သူပြေးလာခဲ့သည့် အရှိန်အဟုန်အတွက် ချီးကျူးခံထိုက်ပေသည်။ သို့သော် ကန်းယူဟွန်း ဤနေရာတွင် ကျေနပ်နေလိုစိတ် မရှိပေ။

'ဒီကစပြီး ငါ ဒီမှာပဲ ဆက်ရပ်နေမယ်။'

အတိတ်ထက် ပိုကောင်းတဲ့ ပစ္စုပ္ပန်။ ပစ္စုပ္ပန်ထက် ပိုကောင်းတဲ့ အနာဂတ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က လုံလောက်ပြီ၊ မင်းလုပ်သင့်တာ လုပ်ပြီးပြီ၊ ရပ်လိုက်တော့လို့ လာပြောရင်တောင် ငါရပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီအချိန်၊ အခု လက်ရှိအချိန်ဆိုတာ ငါ့ရဲ့ဇာတ်လမ်းစတင်ရာ အစမှတ်မျှသာ ဖြစ်နေလို့ပဲ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ကျွန်ုပ်အတွက် လက်ခုပ်တီးပေးကြသော ငွေတိုက်ဝန်ထမ်းများကို ထိုသို့ပြောလိုက်သည်။ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင်။

***

ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း၏ အတုအယောင် ဥယျာဉ်ကို ရုံးချုပ်ဝန်ထမ်းများ အနားယူရန်အတွက် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ထိုနေရာရှိ ပြင်ပစားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်ရင်း အာလီဆာနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေလိုက်သည်။

"ဒါက မတရားဘူး။"

"ဘာက မတရားတာလဲ။"

အာလီဆာက ခပ်တိုးတိုး တတွတ်တွတ် ရေရွတ်လိုက်သဖြင့် ကျွန်ုပ်က သူမကို ပြန်မေးလိုက်သည်။ ရာထူးတိုးတာ အတည်ပြုပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပြန်ဖို့ စဉ်းစားထားပေမဲ့, ကျွန်ုပ်နဲ့အတူ ရာထူးတိုးလာတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်နဲ့ ဆုံဖြစ်တော့ သူမအတွက် အချိန်အနည်းငယ် ဖြည့်ပေးလို့ရမယ်လို့ တွေးမိလိုက်တာကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် ရာထူးတိုးနိုင်ရတာလဲ။ ပြီးတော့ မန်နေဂျာရာထူးအထိ တက်သွားတာလေ။"

အာလီဆာက စားပွဲကိုဖြတ်၍ ကျွန်ုပ်ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများက ဤထူးဆန်းဖွယ်အခြေအနေနောက်ကွယ်မှ အမှန်တရားကို တောင်းဆိုနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"အင်း၊ ငါက လုပ်စရာရှိတာကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်လို့ပေါ့။"

"အလကား။ ကျွမ်းကျင်ရုံနဲ့ ဒီလိုတော့ ဘယ်လိုမှ လုပ်လို့မရဘူး။ ပြီးတော့ မင်းက ဘယ်ဌာနနဲ့မှလည်း မပတ်သက်သေးဘူးလေ။ တခြားလူတွေထက် ပိုမြန်မြန် ရာထူးတိုးတယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး မဟုတ်လား။"

"..."

ကျွန်ုပ် ပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။ အာလီဆာပြောတာ မှန်ပေသည်။ ငွေတိုက်ဝန်ထမ်း ပထမဆုံး ဖြစ်လာစဉ်က ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့မိပေ။ သူမအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မည်မျှတောင် ဖြစ်မည်နည်း။ သို့သော် ဤအရာများ အားလုံးမှာ လက်တွေ့အမှန်တရားပင် ဖြစ်နေသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆွေမျိုးပေါက်ဖော်များ ဖြစ်နေရင်တော့ ငါယုံမပေါ့။"

"ငွေတိုက်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဆွေမျိုးပေါက်ဖော် ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ။"

"ဘာလို့ မဖြစ်ရမှာလဲ။ သူတို့လုပ်ချင်ရင် ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ။ မလုပ်ကြတာ သက်သက်ပါ။ မင်းသိရဲ့လား။ ဥက္ကဋ္ဌ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု ရာထူးကြီးတဲ့သူက ဟေ့ဂျ် (Hage) က လူတစ်ယောက်နဲ့ ကလေးယူထားတာလည်း ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေမှာပေါ့။"

"အဲဒါက ငါ့ကိုပြောတာလား။"

"မဟုတ်ရင်လည်း ဒီအခြေအနေကြီးက အဓိပ္ပာယ်ရှိလာစရာ အကြောင်းကို မရှိဘူးလေ။"

တကယ်ပဲလား။ အာလီဆာ၏ ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသော စကားကြောင့် ကျွန်ုပ်မှာ ပို၍ပင် သံသယဝင်လာရသည်။

[ဒါကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။]

ဘက်ရီယွန်က မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ဝင်ရောက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်! မင်းက ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ ဆွေမျိုးပေါက်ဖော် မဟုတ်ရင်တော့ ဒီလိုဖြစ်လာစရာ အကြောင်းကို မရှိဘူး။"

"မင်း ရှုပ်ထွေးနေတယ်ဆိုတာကို ငါနားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက ဘယ်သူနဲ့မှ ပတ်သက်မှုမရှိတဲ့ ပုံမှန်ငွေတိုက်ဝန်ထမ်း တစ်ယောက်ပါပဲကွာ။"

"ပုံမှန်ငွေတိုက်ဝန်ထမ်းတွေက ဒီလောက်မြန်မြန် ရာထူးမတိုးကြဘူး။"

"ကောင်းပြီလေ။ ငါ့စကားကိုယ် ပြန်ပြင်မယ်။ ငါက ဘယ်သူနဲ့မှ ပတ်သက်မှုမရှိတဲ့ ထူးကဲတဲ့ ငွေတိုက်ဝန်ထမ်း တစ်ယောက်ပါ။"

"မင်း အခု လူကို စနောက်နေတာလား။!"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ အဲဒီလို ဆက်ပြောနေမယ်ဆိုရင် မင်းကိုယ်တိုင်လည်း သမိုင်းတစ်လျှောက် အမြန်ဆုံး ရာထူးတိုးလာတဲ့ ငွေတိုက်ဝန်ထမ်းတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲလေ။"

"အဲဒါက ဘာဖြစ်လဲ! ငါက မင်းနောက်မှာ ရှိနေတုန်းပဲဟာ!"

အာလီဆာအတွက်က မန်နေဂျာဖြစ်လာခြင်းထက်၊ ကျွန်ုပ်နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ရခြင်းက ပို၍ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပုံရသည်။ သူမတွင် ပြင်းထန်သောမာန်မာနရှိသဖြင့် ဤရှုံးနိမ့်မှုကို လက်ခံရန် ခက်ခဲနေပေသည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါက ပထမဆုံး မစ်ရှင်ကို မင်းနဲ့အတူ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အနေနဲ့ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ ငွေတိုက်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ပါ။ ငါက ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆွေမျိုးပေါက်ဖော် ဘာညာတော့ မဟုတ်ဘူး။”

“ငါသိပါတယ်။ အရမ်းစိတ်တိုလို့ ပြောလိုက်မိတာပါ။”

အာလီဆာက တတွတ်တွတ် ရေရွတ်ရင်း စားပွဲပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်သည်။ သူမ၏ ခါးအထိရောက်သော ငွေရောင်ဆံပင်များက နီရဲနေသော အသားအရေပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲကျရောက်သွားကာ ထူးဆန်းသော အရောင်ကွဲပြားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးမည့် စကားအချို့ကို တွေးတောမိသော်လည်း ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်ပြောသမျှ စကားမှန်သမျှသည် ကဲ့ရဲ့သလိုပင် ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်ပေသည်။ အာလီဆာက သူမ၏ ဦးချိုများကို လက်ဖျားဖြင့် တို့ထိရင်း တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်သည်။

“ဂျန်ဂျန်။ ဘယ်တော့မှများမှ မင်းကို မီနိုင်တော့မှာလဲ။”

“တကယ်ပဲ ငါ့ကို မီချင်လို့လား။”

“သေချာပေါက်ပေါ့! သိလား၊ ငါမွေးကတည်းက အဲဒါကို အလိုလို ခံစားမိခဲ့တယ်။ ငါက အတော်ဆုံး ငွေတိုက်ဝန်ထမ်းပါ၊ ဘယ်သူ့နောက်မှလည်း မနေချင်ဘူး။ ယုံကြည်မှုရဲ့ ကိုယ်စားပြု လူသားပဲလေ!”

“တော်တော် အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ ယုံကြည်မှုပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့နောက်မှာ ရောက်နေတာပဲလေ။”

“အ၊ အဲဒါက… မင်းက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ထူးကဲသူမို့လို့လေ!”

“ဩော်၊ လက်ထောက်မန်နေဂျာ အာလီဆာ။ အဲဒါ ဘယ်လိုစကားမျိုးနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ အထက်လူကြီးကို ပြောနေတာလဲ။”

ကျွန်ုပ်က နောက်ပြောင်သောလေသံဖြင့် ဆူပူလိုက်ရာ အာလီဆာ၏ မျက်နှာမှာ မနှစ်မြို့ဖွယ် ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ သူမလည်း ကောင်းကောင်း သိနေပါသည်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ချင်း ဖြစ်သော်လည်း ရာထူးအဆင့်အတန်းများ ကွဲပြားသွားသည့် လက်တွေ့ဘဝကိုပင်။ ဒုတိယလက်ထောက်ဖြစ်လာစဉ်က သူမသည် ကျွန်ုပ်ကို မှီလိုက်ပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ကျွန်ုပ်က မန်နေဂျာရာထူးကို ရယူပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ နာမည်အရဆိုလျှင် ကျွန်ုပ်သည် အာလီဆာ၏ အထက်လူကြီးပင် ဖြစ်သည်။

“ဂရားစ်…”

“ကန်းယူဟွန်း မန်နေဂျာလို့ တစ်ခါလောက် ခေါ်လိုက်ရင် ငါခွင့်လွှတ်ပေးမယ်~”

“…သေလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်။”

“ခေါ်လိုက်လေ၊ မန်နေဂျာဘယ်လိုဖြစ်ရမလဲဆိုတဲ့ အကြံဉာဏ်လေး အနည်းငယ် ပေးမယ်။”

“တကယ်…လား။”

အာလီဆာ၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားသည်။ ယူဟွန်း ပစ်ချလိုက်သော အစာမျှားက ကြီးမားလွန်းလှသည်။ ဒါက උගောက်တစ်ခုမှန်း အာလီဆာ သိသော်လည်း သူ့စကားကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ရှက်လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် သူမရဲ့ အသားညိုလို့လား မသိပါဘူး၊ သူမမျက်နှာက ပိုလို့တောင် နီရဲလာသည်။ သစ်တော်သီးမှည့်သလို ရဲနေသော မျက်နှာဖြင့် အာလီဆာသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အတင်းလှုပ်ရှားလိုက်ရသည်။

“ကျ၊ ကျေးဇူး…”

“ကျေးဇူး ဟုတ်လား။”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ဟျွန်း…”

“ရှင်းရှင်းပြောပါ။ မင်းပြောတာ ငါနားမလည်ဘူး။”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ယူဟွန်း… ဆာဗာကြီး။”

သူမ၏ရှက်ကြောက်မှုကို ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်း မသိတော့သည့်ပုံစံ ပေါ်နေပြီး မျက်စိထဲတွင်ပင် မျက်ရည်စများ တွဲခိုနေသည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး… ရာထူးတိုးဖို့အတွက်… အကြံဉာဏ်တွေ ပေးပါဦး။”

“အင်းလေ။ ကျေနပ်စရာ အဖြေအတိအကျတော့ မဟုတ်ပေမဲ့ ငါငြင်းလို့မရဘူးလေ။ ငါက မင်းရဲ့ အကြီးအကဲပဲ မဟုတ်လား။ နည်းနည်းတော့ သနားကရුණာ ကွင်းပေးရမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား။”

“ရှိုက်။”

အကြီးအကဲလို့ ခေါ်ခံရတာ အဲဒီလောက်တောင် စော်ကားခံရသလို ဖြစ်နေလို့လား။ အာလီဆာသည် ပေါက်ကွဲတော့မည့် မီးတောင်တစ်ခုလို သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားသည်။ ဒီနေ့ ယူဟွန်းနဲ့ လာတွေ့မိပြီး လက်ထောက်မန်နေဂျာ ဖြစ်လာပြီလို့ ကြွားမိခဲ့တာကို သူမကိုယ်သူမ ကျိန်ဆဲမိနေသည်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလို အလုပ်မျိုး လုပ်မိပါလိမ့်!

“ကောက်ခံသူတွေကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပါ။”

ယူဟွန်း၏ စကားကြောင့် အာလီဆာသည် သူမ၏ ခေါင်းကို မော့လာသည်။

“ဘာလဲ။”

“ကောက်ခံသူတွေကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပါ။ သူတို့ကို အစားအစာလို့ မမြင်ဘဲ လူသားတစ်ဦးချင်းစီအနေနဲ့ မြင်ပါ။ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းနဲ့အတူ လက်တွဲလုပ်ကိုင်နေတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေလို့ သဘောထားပါ။ အဲဒါက အကြံဉာဏ်ပဲ။”

“အဲဒါက ဘယ်လိုအကြံဉာဏ်မျိုးလဲ!”

ကြက်သီးထစရာ! အာလီဆာ နောက်ဆုံးတော့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

“အဲဒါကို ငါ့ကို ပြောပြဖို့ မလိုပါဘူး၊ ငါက အခုတလော ကောက်ခံသူတွေနဲ့ အဆင်ပြေပြေ ရှိနေပြီးသားပါ!”

“ကောင်းတာပေါ့။ မင်းစာချုပ်ချုပ်ဆိုထားတဲ့ ကောက်ခံသူတွေက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေပါ။ သူတို့ကို လက်လွတ်မခံဘဲ ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပါ။”

“…အဲဒီအတိုင်း လုပ်ဖို့ စဉ်းစားပြီးသားပါ။”

“ဒါဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။”

ယူဟွန်းသည် သူ၏ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် အာလီဆာနှင့် စကားပြောရသည်ကို နှစ်သက်သော်လည်း ယနေ့တွင် လုပ်စရာများ ရှိသေးသည်။

“အာလီဆာ။ မင်းလည်း မကြာခင်မှာ မန်နေဂျာ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ ကြီးထွားနှုန်းနဲ့ဆိုရင် လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူးကိုကျော်ပြီး ညွှန်ကြားရေးမှူးရာထူးကိုတောင် ရည်မှန်းနိုင်လိမ့်မယ်။”

“ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ အဲဒါကို မင်းပြောပြဖို့ မလိုပါဘူး၊ ငါလည်း အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ စဉ်းစားပြီးသားပါ။”

သူမက ထိုသို့ပြောသော်လည်း သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်များမှာ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်မလာအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေပုံရသည်။ ထိုစဉ် ရုတ်တရက် အာလီဆာသည် ယူဟွန်း၏ စကားတွင် တစ်စုံတစ်ခု ထူးဆန်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

‘သူဘာပြောနေတာလဲ။ သူကိုယ်တိုင်က ညွှန်ကြားရေးမှူး မဖြစ်တော့မယ့်ပုံစံမျိုးနဲ့ ပြောနေပါလား။’

သူ့မှာ ယုံကြည်ချက်မရှိလို့လား။ ဒါတော့ မဖြစ်နိုင်ပါ။ သူမမြင်ဖူးသော ယူဟွန်းသည် အမြဲတမ်း အေးဆေးတည်ငြိမ်သော်လည်း စိတ်အားထက်သန်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖြစ်လာခြင်းကို လက်လွတ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ပါ။ ဒါဆို ထိုထူးဆန်းပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းသော စကားက ဘာလဲ။ အာလီဆာ စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်လာသည်။

“မင်းကလေ…”

‘ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ဘာလဲ။’

သူမ မေးတော့မည့်ဆဲဆဲတွင်—

ဇွပ်!

കൃတုိမမြက်ခင်းပြင်က လေထဲတွင် ယိမ်းနွဲ့သွားသည်။ ယူဟွန်းနှင့် အာလီဆာတို့၏ ပခုံးများ တုန်သွားကြသည်။ လေနှင့်အတူ သူတို့ဆီသို့ ဦးတည်လာသော မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်ကို ၎င်းတို့ အလိုလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အာလီဆာသည် သူမ၏စကားကို ရပ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် မကောင်းသော အငွေ့အသက်လာရာအရပ်ကို ယူဟွန်းနှင့်အတူ လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ငွေတိုက်ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူသည် မည်သည့်ဘာသာရေး၏ ပုရောဟိတ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူ၏ဝတ်စုံမှာ အလွန်တရာမှပင် မှောင်မိုက်ပြီး အရောင်မှိန်နေသည်။ သူသည် နောက်သို့ မှီကာ သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း မဝေးလှသောနေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း သူရပ်နေသည်ကို သူတို့ မတွေ့လိုက်ရပေ။

ယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

‘ဘယ်တုန်းက ရောက်နေတာလဲ။’

အသက်သီး၏ စွမ်းအားဖြင့် မြှင့်တင်ထားသော သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် အာရုံခံစားမှုကို အဆင့်များစွာ တိုးမြှင့်ပေးထားသည်။ သူ့တွင်ရှိသော အာရုံခံစားမှုများဖြင့်ပင် ထိုငွေတိုက်ဝန်ထမ်းကို မဖမ်းမိနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် သာမန်ငွေတိုက်ဝန်ထမ်း မဟုတ်ပေ။

‘ပြီးတော့ အဲဒီ အသွင်အပြင်က။’

ယူဟွန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့တွင် ခေါင်းအပိုင်းသည် ရေဘဝဲကဲ့သို့ ရေနေသတ္တဝါ၏ ဦးခေါင်း ဖြစ်နေသည်။ ပါးစပ်နေရာတွင်မူ ရေဘဝဲခြေထောက်များကဲ့သို့ ချွဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အစမ်းသပ်ခံ အင်္ဂါများစွာက မုတ်ဆိတ်မွှေးသဖွယ် ရှိနေသည်။ ผอมကြုံ့နေသော လူ့ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်မှ ရေဘဝဲမျက်နှာ။ ငွေတိုက်ဝန်ထမ်းများသည် ပုံစံအမျိုးမျိုးနှင့် မတူညီသော လူမျိုးစုများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ယူဆောင်ကြသည်ကို သူသိသော်လည်း ဤမျှ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသောသူကိုမူ သူအများကြီး မတွေ့ခဲ့ရပေ။

‘ရွံရှာစရာကောင်းရုံတင် မကဘူး။ တခြား ရင်လေးစရာတစ်ခုခု ရှိနေသေးတယ်။’

သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်များ ဆုံမိသောအခါ ထိုငွေတိုက်ဝန်ထမ်းက ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“ငါ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားလား။”

“…မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက အလုပ်များလို့ ထွက်သွားတော့မလို့ပါ။”

“အဲဒီလိုလား။ ကောင်းတာပေါ့။ ငါက မင်းတို့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။”

“အဲဒါက…”

အာလီဆာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောမည့်အမှုကို ယူဟွန်းက လက်ဖြင့် တားလိုက်သည်။

“ဒါဆို ခင်ဗျားမှာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ကိစ္စရှိလို့လား။”

“ဟင်မ်? ဩော်၊ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ့မှာ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်နဲ့ပဲ ကိစ္စရှိတာပါ။”

“ငါ့ကိုလား။”

သူက လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ ယူဟွန်းမှာ သံသယများ ပိုဝင်လာသည်။ သူ၏ သတိထားမှုကို တတ်နိုင်သမျှ မပေါ်လွင်စေရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏လေသံက ထိုသူ့အပေါ် မနှစ်မြို့မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။

“ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ။”

“ဒီမီယာရို့စ်။”

သူက စကားဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ပင်တာဂရမ် ဌာနရဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူးပဲ။”