“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ……”
မန်နေဂျာရာထူးကို ရုတ်တရက် တိုးမြှင့်ခံရခြင်း။
သာမန်ဆိုရင် ဒီစကားကိုပြောတဲ့သူက ကန်းယူဟွန်း မဟုတ်ဘဲ အခြားသူသာဆိုရင် ကန်းယူဟွန်း ဟာ သူ့ကို စနောက်နေတာလို့ပဲ ထင်မိမှာ သေချာပါတယ်။
ကန်းယူဟွန်း ကတော့ ကန်းယူဟွန်း ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို သဘာဝကျသည်ဟု ယူဆဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကာ လက်ဝါးကိုင်းထိုးလိုက်သည်။
“အင်း။ အဲဒါက ပုံမှန်တုံ့ပြန်မှုပါပဲ။ တကယ်ပြောရရင် ငါကိုယ်တိုင်တောင် မယုံနိုင်ဘူးလေ။ ကန်းယူဟွန်း ရဲ့။ မင်း လက်ထောက်မန်နေဂျာ ဖြစ်လာတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။”
“……အဲဒီလောက်ကြီး မကြာသေးပါဘူး။ သုံးလကျော်ကျော်လောက်ပဲ ရှိဦးမယ် ထင်တယ်?”
“ဟုတ်တယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင် ဇာတ်ကြောင်းပြောသူတစ်ယောက်က သာမန်ဝန်ထမ်းဘဝကနေ လက်ထောက်မန်နေဂျာဖြစ်လာဖို့ အချိန်နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာတတ်တယ်။ ပြီးတော့ လက်ထောက်မန်နေဂျာကနေ မန်နေဂျာဖြစ်ဖို့ကော? အဲဒီလို ဖြစ်လာတဲ့သူတွေက အလွန်တရာမှကို ရှားပြီး အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြာအောင် အချိန်ပေးရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ အမြန်ဆုံး လက်ထောက်မန်နေဂျာဖြစ်လာပြီး အခုတော့ အမြန်ဆုံး မန်နေဂျာတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီပဲ။”
ကန်းယူဟွန်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။
သူ့အနေနဲ့ လက်ထောက်မန်နေဂျာရာထူးကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရသွားတာကိုတော့ ကိစ္စမရှိပေမဲ့ မန်နေဂျာရာထူးအတွက်ကိုတော့ ဘာမှ သိပ်မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
မည်သည့်ဌာနမှ မပါဝင်တဲ့ ကန်းယူဟွန်း အတွက်တော့ မန်နေဂျာရာထူးဆိုတာ ရာထူးနေရာသစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး နိုင်ငံရေးဆန်ဆန်နဲ့ လူအဆက်အသွယ်ကောင်းဖို့ပါ လိုအပ်နေတာကြောင့် အတော်လေး ရှားပါးလှပေသည်။
‘ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မန်နေဂျာဆိုတဲ့ ဘွဲ့နာမကို ငါက သိပ်တော့ အလေးမထားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါကတော့ အလွန်အမင်း ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းတယ်။’
တကယ်လို့ သူသာ မန်နေဂျာရာထူးကို ရည်မှန်းချင်တယ်ဆိုရင်တောင် အနည်းဆုံး ပြင်ဆင်ချိန် အနည်းငယ်တော့ ပေးရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့ရဲ့စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ အားလုံးက အလကားဖြစ်သွားရတဲ့အတွက် သူ ဝမ်းသာရမလား၊ ဝမ်းနည်းရမလားပင် မသိတော့ပေ။
‘မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါက ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သင့်တာပေါ့။’
ရာထူးတိုးတယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ ဆိုးကျိုးမရှိနိုင်ပါဘူး။
ယင်းအစား သူ့ရဲ့ရာထူး အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာလေလေ အခြားဇာတ်ကြောင်းပြောသူတွေက သူ့ကို လေးစားတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ ပြန်ကြည့်လာလေလေ ဖြစ်မှာ အသေအချာပင်။
ကန်းယူဟွန်း က လက်ရှိအခြေအနေကို အမြန်ဆုံး လက်ခံလိုက်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။
“အံ့သြသွားမိပေမဲ့ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ရာထူးတိုးတာက ကောင်းတဲ့ကိစ္စပါပဲ။”
“မင်းက လက်ခံတာ မြန်သားပဲ။ အဲဒါ ကောင်းတယ်။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ဇူနီယာ ဖြစ်ထိုက်တဲ့သူပါပဲ။ အသက်အငယ်ဆုံးနဲ့ အမြန်ဆုံး မန်နေဂျာဖြစ်လာသူဖြစ်သလို သမိုင်းတစ်လျှောက် မန်နေဂျာတွေထဲမှာ ပထမဆုံး အသင်းအဖွဲ့မရှိသူလည်း ဖြစ်တယ်။ ကျောထောက်နောက်ခံ လူတစ်ရာလောက် ရှိနေရင်တောင် အဲဒီရာထူးနေရာကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲပါတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို ကျွန်တော်ရနေရတာ သေချာပေါက် အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်ထင်တယ်။”
“သေချာတာပေါ့။”
အားလုံးက သူတို့ရဲ့ နားများကို စွင့်လိုက်ကြပြီး ကန်းယူဟွန်း ရဲ့ စကားကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။
“တကယ်တော့ ရောနှောကမ္ဘာကြီးက ဇာတ်ကြောင်း ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်မှုဖြစ်ရပ်ကြောင့် အတော်လေး ဆူညူနေခဲ့တာ။ ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း တာဝန်ယူထားတဲ့နေရာတွေတင် မကဘဲ အခြားနေရာတွေကပါ အဲဒီကိစ္စကို စိတ်ဝင်စားနေကြတယ်။”
“အခြားနေရာတွေ ဟုတ်စ… ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ……”
“ဟာသအုပ်စုနဲ့ အိတ်ဆိုဒ်တို့လေ။ သူတို့က အမြဲတမ်း ရန်သူတော်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြပေမဲ့ ဒီဖြစ်ရပ်ကိုတော့ သူတို့တောင် လျစ်လျူမရှုနိုင်ခဲ့ကြဘူး။ ရာဇဝတ်မှုကို ပရဒိသုမြေမှာ ကျူးလွန်ခဲ့တာဖြစ်ပေမဲ့ အဲဒီ ရှမာသဆိုတဲ့ ကောင်ကြောင့် ငါတို့ပါ မီးလောင်ရာလေပင့် ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။”
“အဲဒါက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုပဲ။”
အထူးသဖြင့် ဟာသအုပ်စုနဲ့ အိတ်ဆိုဒ်တို့က ဒီဖြစ်ရပ်ကို အခွင့်ကောင်းယူသွားကြတာက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အဖွဲ့အစည်း သုံးခုက အချိန်ပန်းချီရေးဆွဲခြင်း အမျိုးအစားအပေါ် နှစ်သက်မှုချင်း မတူကြပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့ဟာ ရောနှောကမ္ဘာကြီးထဲမှာ အချိန်ဇာတ်ကြောင်းတွေအတွက် အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်နေကြတာပါပဲ။
အဲဒီအဖွဲ့အစည်း နှစ်ခုရဲ့ ရှုထောင့်ကနေကြည့်ရင်တော့ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ဒီနယ်ပယ်မှာ အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ကို တုန်လှုပ်သွားအောင် လုပ်ချင်နေကြတာပေါ့။
“အနည်းဆုံးတော့ ဟာသအုပ်စုကောင်တွေက စပ်စုချင်လို့ လှည့်ပတ်ကြည့်နေကြတာရုံသက်သက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အိတ်ဆိုဒ်ကောင်ယုတ်မာတွေကတော့ တကယ်ကို ငါတို့ကို ဝါးမြိုပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ။”
“ပရဒိသုမြေ ကရော ဘယ်လိုနေလဲ။ ‘ငါတို့မှာ အပြစ်မရှိပါဘူး’ ဆိုတာမျိုး ဘာမှမပြောကြဘူးလား။”
“သူတို့မှာ အဲဒီလိုပြောဖို့ မျက်နှာရှိမယ်လို့ ထင်လို့လား။ သူတို့လုပ်တာမဟုတ်ကြောင်း ငြင်းဆိုဖို့တောင် အလုပ်ရှုပ်နေကြရတာ။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ဘက်ကလည်း ပုံရိပ်ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်ဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်ခဲ့ရတယ်။”
“ပြီးတော့ အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ရာထူးတိုးမှုနဲ့ ပတ်သက်နေတာပေါ့။”
“နားလည်ရတာ မြန်သားပဲ။ ဒါမှမဟုတ် မင်းမှာ ရောယောင်ပြီး စဉ်းစားမိတာမျိုးများ ရှိလို့လား။”
“ဘယ်လိုလုပ် ရှိရမလဲဗျ။”
ကန်းယူဟွန်း က တခါးတခား ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ကို ဝမ်းခေါက်လိုက်သည်။
သူ တကယ်ကို ဒါကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့တာပါ။
သူက အဖြစ်အပျက်ရဲ့ ရှေ့နောက်အခြေအနေတွေကို ခန့်မှန်းကြည့်ရုံသာ ရှိခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
ကန်းယူဟွန်း က ဆိုဖာပေါ်မှာ မှီထိုင်ချလိုက်ပြီး ခြေချိတ်လိုက်သည်။
“ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ အရာရာကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး ကမ္ဘာကို ထုတ်ပြခဲ့တဲ့သူက မင်းဖြစ်နေတယ်။ မကောင်းတဲ့အမှုကို လုပ်ခဲ့တာက ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ဖြစ်ပေမဲ့ အဲဒါကို တားဆီးခဲ့တဲ့သူကလည်း ငါတို့ရဲ့ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူပဲလေ။ ဒီအချက် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ငါတို့ဘက်က အဲဒါကို ငါတို့အတွင်းက လူနည်းစုတစ်စုရဲ့ လုပ်ရပ်လို့ လွှဲချနိုင်ခဲ့တယ်။”
“လိမ်လည်ဖန်တီးထားတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေကရော ဘယ်လိုလဲ။”
“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မလဲ။ သူတို့က အရူးတွေလည်း မဟုတ်သလို သူတော်စပ်တွေလည်း မဟုတ်ဘူး။ စစ်မှန်တဲ့ သူတော်စပ်တစ်ပါးက ဇာတ်ကြောင်းတွေထဲကို ဆင်းသက်လာပြီး အဲဒီမှာ ဆုံးပါးသွားခဲ့တာလေ။ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒါကို သံသယဝင်နိုင်မှာလဲ။ အင်း၊ သူတို့က မင်းတို့တွေ သူ့ကို တိုက်ရိုက်ဖြုတ်ချခဲ့တယ်ဆိုတာကိုတော့ မယုံကြဘူး ထင်တယ်။ တကယ်ပြောရရင် ငါကိုယ်တိုင်တောင် မယုံပါဘူး။ မပြည့်စုံတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ဆင်းသက်လာခဲ့ရင်တောင် သူက ဒုတိယမျိုးဆက် သူတော်စပ်တစ်ပါး ဖြစ်နေဆဲပဲလေ။ ဇာတ်ကြောင်းရဲ့ လူသားတစ်ယောက် ရှုံးနိမ့်သွားတယ်ဆိုတာကို ငါ မယုံနိုင်ဘူး။ လူအများစုကတော့ သူက ပြစ်ဒဏ်ကြောင့် သေသွားတာလို့ ထင်နေကြတယ်။”
“အဲဒီလိုလား။”
“မင်း စိတ်ပျက်သွားလို့လား။”
“လုံးဝကို မပျက်ပါဘူး။”
ကန်းယူဟွန်း က ဒါကို ပိုပြီးတော့တောင် ကံကောင်းတယ်လို့ တွေးလိုက်သည်။
တကယ်လို့ ကန်းယူဟွန်း က ချူလာပန်တကကို တိုက်ရိုက် ဖြုတ်ချခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ အာရုံစိုက်ခံရမှုတွေ အများကြီး ရလာမှာ သေချာပေမဲ့ အဲဒါက အလွန်အမင်း တဖက်ကူလွန်ရာကျသွားမှာ ဖြစ်သည်။
ကန်းယူဟွန်း ရဲ့ အထောက်အထားကို သံသယဝင်မယ့်သူတွေ ရှိလာမှာဖြစ်သလို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သူတို့ကို လိုက်ရှာမယ့်သူတွေလည်း ပေါ်လာမှာ အသေအချာပင်။
သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို အနည်းငယ် လျှော့ချပြရရင်တောင် ရလဒ်က ဒီလိုဖြစ်လာတာကို သူ ကျေနပ်မိပါတယ်။
“အင်း၊ အနည်းဆုံးတော့ ဒီဖြစ်ရပ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး နည်းနည်းပါးပါး သိတဲ့သူတွေကတော့ မင်းတို့တွေက သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သိကြမှာပါ။”
“အဲဒါဆို လုံလောက်ပါပြီ။ အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်ခံရတာကို ရှောင်ရှားနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ဘာမှ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ၊ မင်းရဲ့ သူရဲကောင်းဆန်ဆန် လုပ်ရပ်ကို ပိုပြီး ထင်ရှားလာစေဖို့အတွက် ရာထူးကို ရဲရဲတင်းတင်း တိုးမြှင့်ပေးဖို့ ငါတို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတာပါ။ အဲဒါကလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်။ မကြာခင်မှာ ရာထူးတိုးပွဲ အခမ်းအနား ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းသိတယ်မလား? မင်းက အဲဒီပွဲရဲ့ အဓိက ဇာတ်ဆောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့က ဒီကိစ္စကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းချင်ခဲ့တာကြောင့် အခုမှ မင်းကို ပြောပြရတာပါ။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။”
“မင်းကို ကြည့်စမ်းပါဦး၊ မင်းမှာ ကြည့်ရှုသူ သောင်းကျော် ရှိနေပြီ မဟုတ်လား? မင်းရဲ့ စာကြည့်တိုက် အရွယ်အစားက လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူးတစ်ယောက်အတွက် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ပြီး မင်းမှာ အလှူငွေ ပမာဏအများကြီးကိုလည်း စုဆောင်းမိထားပြီးသားပါ။ ဒီဖြစ်ရပ်သာ မရှိခဲ့ရင်တောင် မင်းက မကြာခင်မှာ ရာထူးတိုးလာရမှာပါပဲ။ အခုဟာကို ရာထူးတိုးတာ နည်းနည်း စောသွားတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။”
ကန်းယူဟွန်း က သူမရဲ့ စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး လက်များကို ခါယမ်းကာ ထိုင်ရာကနေ ထရပ်လိုက်သည်။
“အခုကစပြီး ကောင်းကောင်း လုပ်ကြတာပေါ့။ အကြီးအကဲ ကန်းယူဟွန်း ရဲ့။”
***
ကန်းယူဟွန်း က ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ဆီသို့ ဦးတည်သွားမယ့် အာကာသရထားပေါ်ကို တက်လိုက်သည်။
ရာထူးတိုးပွဲ အခမ်းအနားက ဘယ်တော့လဲဆိုတာကို သူ အတိအကျ မသိခဲ့တာကြောင့် ကန်းယူဟွန်း ကို မေးမြန်းခဲ့ရာ နောက်တစ်နေ့မှာ ဖြစ်တယ်လို့ သူမပြောပြတဲ့အခါ သူ အလွန်အမင်း အံ့သြသွားခဲ့ရသည်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ကန်းယူဟွန်း မှာ ကန်းယူဟွန်း ထံမှ သင်ယူမှုကို ခေတ္တဆိုင်းငံ့ထားလိုက်ရပြီး ရာထူးတိုးပွဲ အခမ်းအနားအတွက် ရုံးချုပ်ဆီသို့ တန်းပြီး ထွက်ခွာလာခဲ့ရတော့သည်။
ကန်းယူဟွန်း က ပြောသည်။
[ဒီရထားကို ငါတို့ အတော်လေး မကြာခဏ စီးဖြစ်နေကြသလိုပဲ။]
‘ဒီလောက်နဲ့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်သွားရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။’
သူ့ရဲ့ စာကြည့်တိုက် တည်ဆောက်မှု စွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုးချဲ့ဖို့ လျှောက်ထားခဲ့တာ မကြာသေးဘူးလို့ ခံစားရတယ်။
[ဟေ့။ မင်း ပျော်မနေဘူးလား? မင်းက အကြီးအကဲ၊ အကြီးအကဲ ဖြစ်လာပြီလေ။ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူအများစုက အကြီးအကဲတောင် မဖြစ်နိုင်ကြဘူးဆိုတာ မင်းသိပါတယ်ကွ။]
‘အင်း။ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူ အားလုံးရဲ့ ထိပ်တန်း ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းထဲကမှ တစ်ယောက်ပေါ့ဗျာ။’
[ပြီးတော့ မင်းက အဲဒီ ထိပ်တန်း ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းထဲကို အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ။ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် မင်းက လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူးတင် မကဘဲ ညွှန်ကြားရေးမှူးအဆင့်ထိတောင် ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်လား။]
‘အဲဒါကတော့ အရမ်းခက်လွန်းနေပြီလား မသိဘူး? အင်း၊ လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူးတော့ ဖြစ်ချင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်ပြောရရင်တော့ ညွှန်ကြားရေးမှူးဆိုတာက အရမ်းခက်ခဲလွန်းမယ် ထင်တယ်။’
ညွှန်ကြားရေးမှူးဆိုတာ စာသားအတိုင်းပါပဲ၊ ဌာနတစ်ခုရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ရေးဆွဲခန်းမှာ ဌာနရှစ်ခု ရှိတာကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ ညွှန်ကြားရေးမှူး ရှစ်ဦးသာ ရှိပါတယ်။
ရေးဆွဲခန်းက အခြားအခန်းတွေထက် ညွှန်ကြားရေးမှူး ပိုများတာကတော့ ထူးခြားချက် တစ်ရပ်ပါပဲ။
စစ်ဆေးရေးခန်း သို့မဟုတ် ဘဏ္ဍာရေးခန်းကဲ့သို့သော အဓိကရေစီးကြောင်းမဟုတ်သည့် အခန်းအချို့တွင်ဆိုလျှင် ညွှန်ကြားရေးမှူး လေးဦးထက်ပင် နည်းပါးကြသည်။
စနစ်ပေါင်းစုံတစ်ခုလုံးရှိ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူ သောင်းနှင့်ချီထဲတွင် ညွှန်ကြားရေးမှူးဆိုသည်မှာ လူအနည်းငယ်သာ ရောက်ရှိနိုင်သည့် ရာထူးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
[အိပ်မက်ကို ပိုကြီးကြီး မမက်သင့်ဘူးလား။]
‘ကျွန်တော့်ရဲ့ တကယ့်ရည်မှန်းချက်က ညွှန်ကြားရေးမှူး တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်လာဖို့မှ မဟုတ်တာ။’
[ဒါဆိုရင် ဘာလဲ။]
‘အဲဒါက…’
ကန်းယူဟွန်း စကားရပ်သွားသည်။
အာကာသရထားကြီးက ၎င်း၏ ခရီးဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဗက်ရွန် က စိတ်ပျက်သွားသည့်အသွင်ဖြင့် လျှာကို တသပ်သပ် ခေါက်လိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်း က သူ့ကို ရင်ထိုးဘရိုချ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ရထားပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။
ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူတစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ မထင်မှတ်ထားသော ရင်းနှီးသူတစ်ဦး ရှိနေခဲ့သည်။
“ဟေး! ကန်းယူဟွန်း!”
အဝေးမှ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူ တစ်ဦးက ကန်းယူဟွန်း ကို မှတ်မိသွားကာ သူ့ဆီသို့ ပြေးလာခဲ့သည်။
“အာလစ်ရှာ?”
“ဒီကောင်လေး။ တော်တော်ကြာပြီနော် မတွေ့ရတာ?”
အသားညိုညိုနှင့် အလင်းရောင်အောက်တွင် တလက်လက်တောက်နေသော ငွေရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် မိန်းကလေး ဖြစ်သည်။ ကန်းယူဟွန်း ရဲ့ အတန်းဖော် အာလစ်ရှာ က သူ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ့လက်မောင်းကို လက်သီးဖြင့် အသာထိုးလိုက်သည်။
သူမ၏ ဦးချိုများမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုကြီးထွားလာသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။
သာမန်ဆိုလျှင် သူမက သူ့ကို စိန်ခေါ်သည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်တတ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ဖော်ရွေနေသောကြောင့် ကန်းယူဟွန်း က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မင်း ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ တစ်ခုခု ကောင်းတာ ဖြစ်လာလို့လား။”
“ဟီးဟီးဟီး။ ဘာလဲ။ မင်း သိလိုက်ရပြီလား။”
အာလစ်ရှာ က သူမ၏ ချွန်ထက်သော သွားများကို ပေါ်စေလျက် ပြုံးပြလိုက်သည်။
“အင်း၊ ဟုတ်တယ်။ အဲဒီလို ရယ်နေတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”
“ဟီး။ အင်းလေ၊ რა သို့လဲ။ ဒီနေ့က ရာထူးတိုးပွဲ အခမ်းအနား ရှိတဲ့ရက်ဆိုတာ မင်းသိတယ်မလား။”
“ငါ သိပါတယ်။”
ကန်းယူဟွန်း က မယုံကြည်နိုင်သည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ အာလစ်ရှာ က သူ့ခန့်မှန်းချက် မှန်သွားသည့်အလား ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ငါ ဒီနေ့ လက်ထောက်အဆင့်ကို ရာထူးတိုးတော့မှာလေ။”
“အို။ တကယ်လား။ ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ။ အတော်လေး မြန်တာပဲ။”
သူက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်သောအခါ အာလစ်ရှာ က ပို၍ပင် သဘောကျသွားပုံရကာ ကန်းယူဟွန်း ရဲ့ လက်မောင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။
“ဒီကောင်လေး။ ငါပြောသားပဲ မဟုတ်လား? ငါ မင်းနောက်ကို မှီလာခဲ့မယ်လို့။ ငါ မင်းနဲ့ သိပ်မကွာတော့ဘူး။ စောင့်နေလိုက်။”
“အဲဒီလိုလား။ ဒါနဲ့လေ၊ မင်းရဲ့ ရေးဆွဲမှုက ဘယ်လိုနေပြီလဲ။ မင်းရဲ့ ဒုတိယ စုဆောင်းသူကို မကြာခင် ရွေးချယ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“သေချာတာပေါ့။ မင်း ဘယ်တော့မှ မထင်ထားမိမယ့် အံ့သြစရာ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုနဲ့ကို ငါ လူကြိုက်များလာနေပြီ။”
“အံ့သြစရာ အလှည့်အပြောင်း ဟုတ်လား။”
“အင်း။ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယ စုဆောင်းသူထဲက တစ်ယောက်ကို ရထားလိုက်ပြီ။ အရင်လိုမျိုး ဓားနဲ့ မှော်ပညာတွေ ရှိတဲ့ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရင်ဟာနဲ့တော့ လုံးဝကို ကွာခြားတယ်။”
“ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနဲ့လဲ။”
“သူက ဓားရေးကို ကျွမ်းကျင်တဲ့ နာမည်ကြီး မိသားစုရဲ့ အငယ်ဆုံးသားလေ။ ဟား၊ တကယ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမိသားစုက ငါလို ဇာတ်ကြောင်းပြောသူတစ်ယောက်အတွက်တောင်မှ အရမ်းကို လူမဆန်ဘူး။ အရှင်သခင်က သူ့ရဲ့ ကလေးတွေ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြတာကို ဂရုမစိုက်ဘူး၊ တစ်မိသားစုလုံးက အာဏာကို အရမ်းတန်ဖိုးထားကြတယ်။ လူတွေအားလုံးက ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုတာ မရှိတဲ့ လူယုတ်မာတွေချည်းပဲ။”
ကန်းယူဟွန်း က အာလစ်ရှာ ရဲ့ စကားများကို စူးစူးစိုက်စိုက် နားထောင်နေခဲ့သည်။
သူမ၏ အသံထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နောက်ခံဇာတ်ကြောင်းနှင့် ဆက်တင်များကို သူ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသည်။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီထဲမှာမှ အငယ်ဆုံးသားက ငါ့မျက်စိထဲ အတော်လေး ဝင်လာတယ်။ ငါ့အတွက် အကိုက်ညီဆုံးပဲလို့ ထင်မိတာနဲ့ ငါ ချက်ချင်းပဲ သူ့နဲ့ စာချုပ်ချုပ်လိုက်တယ်။ ဒီကောင်လေးကလေ။ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်တာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ့မှာ မျက်စိတော့ ရှိတယ် ပြောရမယ်။”
သူမ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ပြောဆိုနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကန်းယူဟွန်း က ‘တကယ်တော့ သူက မင်းကို အသုံးချချင်လို့ စာချုပ်ကို လက်ခံခဲ့တာပါ’ ဆိုသည့် စကားများကို မျိုချလိုက်သည်။
ယင်းအစား ကန်းယူဟွန်း က အခြားတစ်စုံတစ်ရာကို မေးလိုက်သည်။
“ဒါဆို အငယ်ဆုံးသားက အစပိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ အစ်ကို၊ အစ်မတွေရဲ့ နှိမ်တာကို ခံရပေမဲ့ နောက်တော့ ရုတ်တရက် သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို ပြသပြီး သူတို့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရသွားတာပေါ့။”
“ဟင်? ဘာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။ ထူးဆန်းလိုက်တာ။ ငါ အရင်က ပြောပြဖူးလို့လား။”
“အငယ်ဆုံးသားရဲ့ အထက်မှာ သူ့ကို နှိပ်စက်တဲ့ အမြွှာတွေ ဒါမှမဟုတ် သုံးမြွှာပူးတွေ ရှိတယ် မဟုတ်လား။”
“ဟင်။ ဟင် လူဆိုးကြီး?! အင်းလေ! ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။ အံ့သြစရာပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ အငယ်ဆုံးသားက သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို နိုးထလာစေပြီး သူတို့ကို ရိုက်နှက်လိုက်တဲ့အခါ အဖေဖြစ်သူက သူ့ကို ‘ကောင်းတယ်’ လို့ပြောပြီး ‘မဆိုးပါဘူး’ ဆိုတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်တယ်၊ ဟုတ်လား။ တကယ်တော့ အငယ်ဆုံးသားကလည်း လူယုတ်မာတစ်ယောက်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့မိသားစုက အမှိုက်ပုံလို ဖြစ်နေတော့ သူက ယှဉ်လိုက်ရင် ပိုကောင်းနေသလို ဖြစ်နေပြီး ဝိညာဉ်တွေကလည်း သူ့ကို သဘောကျကြကာ အရမ်းမိုက်တယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဟုတ်လား။”
ကန်းယူဟွန်း ရဲ့ စကားများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ အာလစ်ရှာ တောင်မှ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဆိုတာကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
သူမက အံ့သြသွားသည့်အလား ကြက်သီးထနေသော လက်မောင်းကို ဖက်ထားလိုက်သည်။
“မင်း၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက်အထိ ကောင်းကောင်း သိနေတာလဲ။ ဟေ့၊ အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်း။ မင်း ငါ့ရဲ့ ကဗျာကို ခိုးကြည့်ထားတာ မဟုတ်လား။ မင်းသာ ရိုးသားရင် ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်။”
“ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ခိုးကြည့်လို့ ရမှာလဲ။ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူတစ်ယောက် စာကြည့်တိုက်ထဲ ဝင်တဲ့အခါ မှတ်တမ်းက မင်းဆီမှာ သေချာပေါက် ကျန်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား။”
“အဟွတ်၊ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါ ဖြစ်စရာ မရှိဘူး။ ဒီလိုမဟုတ်ဘဲ မင်း ဒါကို သိနိုင်စရာ လုံးဝ မရှိဘူး။”
“အင်း၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ကဗျာက နည်းနည်း ပေါ်လွင်လွန်းလို့များလား။”
“…!”
ကန်းယူဟွန်း က ပြုံးစစဖြင့် ထိုသို့ပြောလိုက်သောအခါ အာလစ်ရှာ က နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး သူ့ကို မော့ကြည့်ကာ စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမကို ကြည့်ရတာ ချစ်စရာကောင်းနေသည်ဟု ခံစားရကာ အနည်းငယ် စရမည်ဟု တွေးလိုက်သော်လည်း အာလစ်ရှာ က သူ့ထက် ပိုမြန်မြန် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဆီသို့ တက်သွားသော သူမ၏ ဘုရုကွက်များကို ပြန်လည် နေရာချလိုက်ပြီး အာလစ်ရှာ က နှာတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။ ဒီမှာ ဒေါသထွက်နေလို့ ငါ ဘာမှ လုပ်လို့ရတာမှ မဟုတ်တာ။”
“ဝေါ့။ မင်းက တော်တော် ရက်ရောတာပဲ။”
“ပိတ်စမ်းပါ… အဟမ်း။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ၊ ဒီနေ့က ငါ ရာထူးတိုးတဲ့ရက်။ ဇာတ်ဆောင် ဖြစ်လာမယ့်ရက် မို့လို့ ငါ တစ်ရက်လောက်တော့ သဘောထားကြီးပေးလိုက်မယ်။”
သူမကို မေးမြန်းခဲ့သော ကန်းယူဟွန်း အား အာလစ်ရှာ က တစ်စုံတစ်ရာကို ကျေးဇူးတင်စရာ လုပ်ပေးလိုက်သည့်အလား ပြောလိုက်သည်။
“မင်းကလွဲလို့ ရာထူးတိုးမယ့် အခြားဇာတ်ကြောင်းပြောသူတွေ မရှိဘူးလား။”
“အင်းလေ၊ သူတို့အားလုံးက လက်ထောက်အဆင့် ရာထူးတိုးတာပါပဲ။ အဲဒီထက် မြင့်တာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ တူညီတဲ့ လက်ထောက်အဆင့် ရာထူးတိုးသူတွေထဲမှာတောင် ငါ့ထက် အဆင့်ပိုမြင့်တဲ့သူတွေပဲ ရှိတယ်။ အမှန်တော့ ငါက အဆင့်အနိမ့်ဆုံးဖြစ်နေတော့ လက်တွေ့မှာတော့ ငါက ဇာတ်ဆောင်ပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒါက ငါက အကောင်းဆုံးဆိုတာကို ပြတာပေါ့။”
“အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်။”
သူတို့နှစ်ဦးသား ရာထူးတိုးပွဲ အခမ်းအနား ကျင်းပမည့် အဆောက်အအုံဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။
ထိုစဉ် အာလစ်ရှာ က တစ်စုံတစ်ရာကို နောက်ကျမှ သတိရသွားကာ မျက်လုံးအပြည့်ကျယ်လျက် မေးလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့လေ၊ မင်း ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ။ မင်း အလုပ်မရှုပ်ဘူးလား။ ဒီနေရာက ရာထူးတိုးပွဲ အခမ်းအနား လုပ်တဲ့နေရာလေ။ မင်းရဲ့ နှုတ်ဆက်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအထိ လိုက်လာစရာ မလိုပါဘူး။”
“မဟုတ်ပါဘူး။ ငါလည်း ဒီမှာ လုပ်စရာ ရှိလို့ပါ။”
“ဟင်? ဘာလဲ။ မင်း ရာထူးတိုးပွဲကို လာကြည့်တာလား။”
အာလစ်ရှာ က ထူးဆန်းသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မေးလိုက်သော်လည်း ကန်းယူဟွန်း က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
“ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ငါကလည်း ရာထူးတိုးပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ လာတာလေ။”
“ဟင်?”
“အော်၊ ဟုတ်သားပဲ။ မကြာသေးခင်ကမှ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာဆိုတော့ မင်း မသိသေးဘူး ထင်တယ်။”
မျက်တောင်ခတ်လျက် ဆက်လက်တွေဝေနေဆဲဖြစ်သော အာလစ်ရှာ အား ကန်းယူဟွန်း က ပြောလိုက်သည်။
“ငါ ဒီနေ့ ညွှန်ကြားရေးမှူးအဆင့်ကို ရာထူးတိုးတော့မှာလေ။”