ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ၏ ပင်တာဂရမ် ဌာနမန်နေဂျာ အာဂေးလ်။
သူမသည် စီမံခန့်ခွဲရေးမှူး၏ အခန်းထဲတွင် အသည်းအသန် လက်သည်းကိုက်နေမိသည်။
ရှာမတ်က ထိုအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ပေးရန် ဆန္ဒအလျောက် တာဝန်ယူခဲ့သည်မှာ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် တောင်းဆိုသည်ထက် အမိန့်ပေးသည်နှင့် ပိုတူနေသည့် သူ့၏စကားကို သဘောတူခဲ့ပြီး သူ့ကိုကူညီရန် တွလိုက်ချာတင် (Twilight Curtain) ဆွေမျိုးစုကိုပင် အသုံးပြုပေးခဲ့သည်။
‘ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက်တိတ်ဆိတ်နေရတာလဲ။ သူက အနားမှာရှိရင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းပေမယ့် အလုပ်လုပ်တဲ့နေရာမှာတော့ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ သူ့ဆီကနေ ဘာသတင်းမှ မကြားရတာလဲ။’
အာဂေးလ်သည် သူ့အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်ချင်သော်လည်း မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူမသည် လှောင်အိမ်ငယ်လေးအတွင်း ပိတ်လှောင်ခံထားရသည်။ ထိုအရာသည် အာဂေးလ် တစ်စုံတစ်ရာ မိုက်မဲသည်ကို လုပ်မည်ကိုစိုးရိမ်၍ ရှာမတ် ချမှတ်ထားခဲ့သော ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
အာဂေးလ်သည် သူမကို ချုပ်နှောင်ထားသော ငွေရောင်လှောင်အိမ်၏ အေးစက်စက် ကွေးညွှတ်နေသော ပုံစံကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။
‘စုတ်ပဲ့! အခုလို စောင့်ခိုင်းဖို့ဆိုရင် ငါ့ကို ဒီမှာ ဘာလို့ ချန်ထားခဲ့တာလဲ!’
ရုတ်တရက် စိုးရိမ်ပူပန်သော အတွေးတစ်ခု သူမ၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ အကယ်၍ ရှာမတ်သာ ကျရှုံးသွားခဲ့လျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူသာ တစ်ခုခုဖြစ်ပြီး ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူးဆိုရင်ရော။ အာဂေးလ်သည် ဤလှောင်အိမ်ထဲတွင် တစ်သက်လုံး နေရတော့မည်ဟူသော အတွေးကြောင့် တုန်ရီသွားသည်။
တချောင်း။
ထိုစဉ် အံ့သြစရာကောင်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ငွေရောင်လှောင်အိမ်သည် အရောင်လက်သွားရင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ အာဂေးလ်သည် မျက်လုံးများကို အကျယ်ကြီးဖွင့်ကာ သူမ၏ ဖေရီတောင်ပံများကို တဖျတ်ဖျတ်ခတ်လိုက်သည်။ သူမကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော လှောင်အိမ်ကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အစအနပင် မကျန်တော့ပေ။ အာဂေးလ်သည် သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။
သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဖျော့တော့သွားလေသည်။
‘သူ ကျရှုံးသွားပြီ!’
သူမသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ရီနေသည်။
‘သူ ကျရှုံးသွားပြီ! အဲဒီတုံးအတဲ့ မြွေကောင် ကျရှုံးသွားပြီ! မဟုတ်ရင် ဒီလှောင်အိမ်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး! သူ့ကို ဘာတွေဖြစ်သွားလဲတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ ကျရှုံးသွားပြီ!’
အာဂေးလ်ကို ဖမ်းဆီးထားသော လှောင်အိမ်သည် ရှာမတ်၏ စာကြည့်တိုက်စွမ်းအား ပါဝင်နေသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူမသည် စာကြည့်တိုက်၏ အခွင့်အာဏာအချို့ကို သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် အာဂေးလ်သည် သူ့အတွက် အာမခံသဘောမျိုး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သူ့လက်ဝါးအတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ထိုသို့ဖြစ်လာခြင်းသည် အချက်နှစ်ချက်အနက် တစ်ခုခုကို ဆိုလိုနေသည်။
ရှာမတ်က ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားပြီး သူမ၏ မူလအခွင့်အာဏာကို ပြန်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ သို့တည်းမဟုတ် မတော်တဆမှုတစ်ခုခုကြောင့် သူ၏ အခွင့်အာဏာ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ အာဂေးလ်ကတော့ နောက်ဆုံးအချက် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
‘ငါ ပြီးသွားပြီ။ ငါလုံးဝ ပြီးသွားပြီ။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ဆိုရင်တောင် ငါသိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှာမတ်တောင် ကျရှုံးသွားလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားမိဘူး!’
အာဂေးလ်သည် ရှာမတ်မည်မျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသည်။ သူ့ဘာသာသူ ထိုကိစ္စကို ဖြေရှင်းပေးမည်ဟု ပြောခဲ့စဉ်က သူမ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသလို သက်ပြင်းလည်း ချနိုင်ခဲ့သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူက သူမမျက်စိထဲမှာ စူးနေတဲ့ ဆူးခန်လို ကန်းယူဟွန်း ဆိုတဲ့ကောင်ကို နောက်ဆုံးတော့ ဖယ်ရှားပေးလိမ့်မယ်လို့ သူမ ထင်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စာကြည့်တိုက် အခွင့်အာဏာပါ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သော ရှာမတ်သည် သူကိုယ်တိုင်ပင် အလိမ်ခံလိုက်ရကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။
“ဆက်ရာဂန်ကျဲတောင်!!!”
“ကျွန်တော့်ကို ခေါ်တာလားခင်ဗျ၊ အာဂေးလ်-နင်။”
သူမသည် ရှာမတ် ရောက်လာကတည်းက သူမ မမြင်ရတော့သော လက်အောက်ငယ်သားကို ခေါ်လိုက်သည်။ ဆက်ရာဂန်သည် ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့သည်။ အာဂေးလ်သည် သူ့ကိုပင် မကြည့်ဘဲ အော်ပြောလိုက်သည်။
“ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ အခြေအနေကို အစီရင်ခံစမ်း!”
သူမသည် အကျဉ်းချခံထားရစဉ် အပြင်ဘက်တွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သိရန် လိုအပ်နေသည်။ အာဂေးလ်၏ အမိန့်ကြောင့် ဆရာဂန်မှာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ သူက ရှာမတ် ဘာတွေလုပ်နေတယ်ဆိုတာကို မသိတာတော့ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူက အလွန်ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ထိုသို့ဖြစ်သောကြောင့်ပင် သူက တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမအား ဤအကြောင်းကို ပြောပြရန် သင့်တော်ခြင်းရှိမရှိကို သူ မသေချာပေ။
“အဲဒါ၊ အဲဒါကတော့…”
“မင်းက မပြောဘူးလားဟေ့!”
“အဲဒါ၊ အဲဒါက ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့…”
[မင်းက အခုထိ အသံကျယ်တုန်းပဲကိုး။]
အာဂေးလ်နှင့် ဆရာဂန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တောင့်တင်းသွားကြသည်။ တုန်ယင်သွားသည်! ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏချင်းတွင်ပင် သေမင်းသည် သူတို့၏ လည်ပင်းများကို လှောင်ပြောင်သလို ဖြတ်သွားခဲ့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆက်ရာဂန်နှင့် အာဂေးလ်တို့ နှစ်ဦးစလုံး မထိခိုက်သေးကြောင်း သေချာစေရန် သူတို့၏ လည်ပင်းများကို လက်ဖြင့် အသီးသီး စမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ချွေးအေးများက နဖူးပြင်မှ စီးကျလာသည်။
သူတို့သည် ထိုအသံကို ကြားရုံမျှဖြင့်ပင် ရင်ထဲအေးစက်သွားခဲ့သည်။ ဂျီးနက်စ် (Genesis) ၏ ကာကွယ်မှုဖြင့်ပင် ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော သေခြင်းတရား၏ အအေးဓာတ်မျိုးဖြစ်သည်။
“ဘယ်၊ ဘယ်သူလဲ!”
“…”
ဆက်ရာဂန်က အမည်မသိ ကျူးကျော်သူအား အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်ပြီး အာဂေးလ်ကတော့ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်သည်။ သူမသည် လက်မောင်းများကို ပွတ်သပ်ရင်း တုန်ရီနေသည်။ ဆရာဂန်သည် သူမထံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“အာ၊ အာဂေးလ်-နင် အဆင်ပြေရဲ့လားခင်ဗျ။”
“သူ၊ သူ ရောက်လာပြီ။”
“ဘာလဲ။ ဘယ်သူ ရောက်လာတာလဲ။”
“သူ၊ သူလေ… သူ ရောက်လာပြီ!”
အာဂေးလ်သည် ရူးကြောင်ကြောင်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဆက်ရာဂန်သည် အာဂေးလ်၏ စီမံခန့်ခွဲရေးမှူး အခန်းထဲရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို နောက်ကျမှ သတိထားမိသဖြင့် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားရသည်။
‘ဘာလို့ မှောင်နေရတာလဲ။’
ပုံမှန်ဆိုလျှင် စီမံခန့်ခွဲရေးမှူး၏ အခန်းသည် အလွန်တရာ ဖြူစင်ပြီး တောက်ပနေတတ်သည်။ အာဂေးလ်သည် သူမ၏ အရသာနှင့် ကိုက်ညီအောင် ကိုယ်ပိုင် အပြင်အဆင်အချို့ကို ထည့်သွင်းထားခဲ့သောကြောင့် နေရာအနှံ့တွင် ချစ်စရာ အရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ တောက်ပသော မီးရောင်များနှင့် ချစ်စရာ ပုံစံများ။ ထိုအရာအားလုံးသည် အာဂေးလ် နှစ်သက်သည့် ဖေရီကောင်လေးတစ်ကောင်၏ ပုံစံနှင့် ကိုက်ညီနေပေသည်။
သို့သော် စီမံခန့်ခွဲရေးမှူး အခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာကမူ မှောင်မိုက်နေခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က မည်းမှောင်နေသော မင်ဖြင့် သုတ်လိမ်းထားသကဲ့သို့ပင်။
“ဘာ၊ ဘာကြီးလဲဟေ့!”
ဆက်ရာလည်း အခန်းထောင့်တွင် တွန့်ကွေးနေသော အမှောင်ထည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
‘ဒါကို ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မမြင်မိတာလဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်တုန်းက ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။’
ပေါ်လာသည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။ ပေါ်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင်ပင် အသံမထွက်မချင်း သူမအနေဖြင့် ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကို မခံစားမိခဲ့ပေ။ ဆရာသည် တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်သည်။ သူမအား အမြဲတမ်း ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သော အာဂေးလ်ပင်လျှင် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် တုန်ရီနေသည်။
[တွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ၊ အာဂေးလ်။]
ထိုအသံသည် နားထဲတွင် သတ္တုပြားများကို ခြစ်နေရသကဲ့သို့ နာကျင်စရာကောင်းလှသည်။ ရေနစ်နေသူတစ်ဦး၏ အသံ သို့မဟုတ် ကန္တာရကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့နေ၍ လည်ချောင်းကွဲနေသူတစ်ဦး၏ အသံနှင့် တူနေသည်။ မှောင်မိုက်နေသော အမှောင်ထည်ကြီး စတင်လှုပ်ရှားလာသည်။
“အို၊ အိုပါပြီ၊ တွေ့ရတာ ကြာပါပြီရှင့်။”
အာဂေးလ်သည် ပြုံးပြရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အရိုးထဲအထိ စွဲထင်နေသော ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မပြုံးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ မျက်နှာသည် ငိုချင်နေခြင်းနှင့် အတင်းအကျပ် ပြုံးပြနေခြင်းတို့ ရောနှောနေသဖြင့် ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။
“အကြီးအကဲ။”
“…!”
‘အကြီးအကဲ’ ဟူသော စကားလုံးကြောင့် ဆရာ၏ မျက်လုံးများမှာ ကွဲထွက်သွားမတတ် အကျယ်ကြီး ပွင့်သွားလေသည်။ အာဂေးလ် ‘အကြီးအကဲ’ ဟု ခေါ်လေ့ရှိသောသူမှာ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ အဖွဲ့ဝင် ရှစ်ဦးသာ ပါဝင်သော မာရ်နတ်ပြုခြင်းဌာန၏ မာရ်နတ်ပြုခြင်းဌာနကြီး ရှစ်ခုအနက်မှ အဓိက ပင်မဇာတ်ကောင် ရှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးတည်းသောသူဖြစ်သည်။ ပင်တာဂရမ် ဌာန၏ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး အာဂေးလ် အကြောက်ဆုံး သူဌေးလည်း ဖြစ်ပေသည်။
[အာဂေးလ်။ မင်း ပုံစံက ကြည့်ရတာ အဆင်ပြေနေပုံပဲ။]
“ကျ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးအကဲ။”
[ငါ ဒီကို ဘာအတွက် လာတယ်လို့ မင်းထင်လဲ။]
“…!”
အာဂေးလ်၏ ပုံစံမှာ ငိုတော့မည့်သူကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သော အမှောင်ထည်ကြီးသည် တံစို့လက်တံတစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုကို စတင်ဆန့်ထုတ်လာသည်။
“အီး!”
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အာဂေးလ် တောင့်တင်းသွားသည်။ အမည်းရောင် တံစို့လက်တံများသည် အာဂေးလ် ကုန်ပစ္စည်း ပူဇော်သကာပြုလုပ်ရန် ထားရှိခဲ့သော အခန်း၏ အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးကို လာရောက်ထိတွေ့ကြသည်။ ထိုအထဲမှ တစ်ခုသည် အာဂေးလ်၏ နှာခေါင်းနားအထိ တိုးဝင်လာပြီး သူမ၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်သွားသည်။ အေးစက်နေသော အမှောင်ထည်သည် သူမ၏ ပါးပြင်တွင် ကပ်သွားပြီးနောက် နှင်းများသကဲ့သို့ အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
[ဒီလို အလုပ်များတဲ့အချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အချိန်တွေကို ညှစ်ထုတ်ပြီး ဘာလို့ ဒီကို လာတယ်လို့ မင်းထင်လဲ။]
‘ဟာ၊ ဟားဟားဟားဟား!!’
အာဂေးလ်သည် အသံတိတ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
‘ရှင် အားလုံးသိနေတာပဲ! အားလုံးသိရက်နဲ့ ဒီကို ရောက်လာတာပဲ!’
အာဂေးလ်တွင် ယနေ့သည် သူမ သေရမည့်နေ့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟူသော ခံစားချက် ရှိနေသည်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ မေးခွန်းအတွက် အဖြေတစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကြာရှည်စွာ ထပ်တလဲလဲ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူမ၏ အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
“ရှာမတ်ရဲ့ မစ်ရှင် ကျရှုံးသွားတာကို စစ်ဆေးဖို့အတွက် အကြီးအကဲ ရောက်လာတာ ဖြစ်မှာပါ!”
အာဂေးလ်က ထိုသို့ပြောလိုက်ပြီး ၎င်းမှာ အလွန်ထက်မြက်သော အကြံဉာဏ်ဟု တွေးလိုက်သည်။ ရှာမတ် ဘာတွေလုပ်ခဲ့သည်ကို သူမ မသိသော်လည်း သူ အကြီးအကျယ် မှားယွင်းသွားခဲ့ပြီဆိုသည်ကိုတော့ သူမ သိသည်။ ဆရာ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူမ သိနိုင်ပေသည်။ အာဂေးလ်သည် ထိုအပေါ်တွင် လောင်းကြေးထပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ အမှားအားလုံးကို ရှာမတ်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပုံချရန် သူမ ကြိုးစားလိုက်ခြင်းပင်တည်း။
[ဟုတ်တယ်။]
ထိုအကြံမှာ အလုပ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
[ရှာမတ်က ဝိညာဉ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာသော ကြံစည်မှုနဲ့ အလွန်လေးနက်တဲ့ အရာတစ်ခုကို လုပ်ခဲ့တယ်။]
‘ရှာမတ် ဒီကောင်! မင်း ဘာတွေလုပ်ခဲ့တာလဲ!’
အာဂေးလ်သည် ထိုနေရာတွင် မရှိတော့သော ရှာမတ်ကို ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး အခွင့်အရေးကို လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်သည်။
[ဒါပေမဲ့၊ အာဂေးလ်။ နင်က မကြာသေးခင်ကမှ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ လျှို့ဝှက်ပျိုးထောင်ထားခဲ့တဲ့ ငါတို့ဌာနရဲ့ ‘စကားလုံးတွေ’ ကို အတော်လေး အများကြီး သုံးပစ်လိုက်တယ်နော်။]
“ဂလု။”
အာဂေးလ် သီးသွားသည်။ အကြီးအကဲက အစကတည်းက အရာအားလုံးကို သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဦးခေါင်းထဲတွင် ဖန်တီးတွေးတောထားခဲ့သော အပေါ်ယံ အကြောင်းပြချက်များကို သူ သိပြီးဖြစ်သည်။ အာဂေးလ်သည် သူမ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်ကြီး ပြိုကျကျင်းမြုပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အကြီးအကဲက အရာရာကို သိနေပေပြီ။ ယခုတော့ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။
[သေရမှာကို ကြောက်လား။]
ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
[ဒါဆိုရင် ဒါကို သိထားသင့်တယ်။]
အမှောင်ထည်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တံစို့လက်တံများသည် စုပ်ယူခံလိုက်ရသည့်အလား ဗဟိုချက်ဆီသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာကြသည်။
[တကယ်ကြောက်စရာကောင်းတာက အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရဘဲနဲ့ အသက်ရှင်နေရတာပဲ။]
အခန်းတွင်း ပြည့်နှက်နေသော ထူထပ်လှသည့် စွမ်းအင်များသည် ဒီရေကျသကဲ့သို့ စီးထွက်သွားကြသည်။ အာဂေးလ်သည် သူမ၏ အသက်ရှူသံများ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်အေးသွားရမည့်အစား ဘာကြောင့် ထိုသို့မခံစားရသလဲဟု တွေးတောမိသည်။
“အ၊ အကြီးအကဲ။”
[ငါ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါက မင်းရဲ့ ရာထူးနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် အလွန်တရာ ငယ်လွန်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှာမတ်ကတော့ မတူဘူး။ သူက အမှားကြီးတစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ်။ ငါ လျစ်လျူမရှုနိုင်လောက်အောင်ကို ကြီးမားတဲ့ အမှားမျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အနေနဲ့ မင်းကိုလည်း လက်လွှတ်လို့ မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား။]
“အ၊ အဲဒါက…”
[ဒီတစ်ခါတော့ မင်းရဲ့ ကျရှုံးမှုကို ငါ လျှော့ပေးလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထား၊ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မရှိစေနဲ့။]
အကြီးအကဲ၏ စကားကြောင့် အာဂေးလ်သည် ငိုချင်စိတ် ပေါ်လာသော်လည်း ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ ဘေးနားရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေခဲ့ရသည့် ဆရာသည်လည်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
[ဒါနဲ့ ဘာလို့ သက်ပြင်းချနေတာလဲ။]
“ဟင်။”
အမှောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အပြာရောင် မျက်လုံးများနှင့် ဆုံလိုက်ရသည့်အခါ ဆရာသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ဂျိန်း!
ဧရာမ တံစို့လက်တံကြီးတစ်ခုသည် အမှောင်ထည်ထဲမှ ရုန်းထွက်လာပြီး ဆရာဂန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို တဒုန်းဒုန်းမြည်လျက် ရစ်ပတ်ပစ်လိုက်သည်။
“အားးး! စောင့်၊ စောင့်ပါဦး! ဘာ၊ ဘာလို့ ဒါတွေ လုပ်နေရတာလဲ!”
[ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားကို ကောင်းကောင်း မကူညီနိုင်ဘူးဆိုရင် မင်းက ငါတို့ဌာနအတွက် အသုံးမကျတဲ့သူပဲ။ ငါ အာဂေးလ်ကို ခွင့်လွှတ်တာလေ၊ မင်းကိုမှ မဟုတ်တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား။]
“ဒါပေမဲ့၊ ဒါပေမဲ့…! အာဂေးလ်! အာဂေးလ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ကယ်ပါဦး! အာဂေးလ်! မင်း ခိုင်းသမျှ ငါ အကုန်လုပ်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား! အာ့! အာဂေးလ်းး!!”
[မင်းက ဆူညံလိုက်တာ။]
ပွတ်စိ၊ ပွက်စက်! အက်ကွဲသံ!
“အားးးးးးးးး!!!”
ဖိအားသည် သူ၏ အရိုးများနှင့် အသားများကို တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ကြိတ်ချေ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ဆရာဂန်သည် ငိုကြွေးတောင်းပန်ခဲ့သော်လည်း အာဂေးလ်က သူ့ကို မကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။ ဆရာဂန် ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ကြောင်း အာဂေးလ် သိသည်။ ထိုသို့ သိရက်နှင့်ပင် သူမသည် တုန်ရီလျက် ခေါင်းကို ငုံ့ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မျက်နှာလွှဲလိုက်ရုံမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဖတ်စိ! စွပ်စွပ်! ဖွဲဖွဲ!
သွေးနီရောင်များနှင့် စုတ်ပြဲနေသော အသားစများက ကြောက်မက်ဖွယ် အသံများနှင့်အတူ လွင့်စင်သွားကြသည်။ သူတို့သည် မကြာမီမှာပင် အစအနမကျန်တော့ဘဲ အဖြူရောင် စာသားအစအနလေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ဆရာဂန်၏ တည်ရှိမှုကို ဖွဲ့စည်းထားသော စာသားများသည် အမှောင်ထည်ထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ အာဂေးလ်သည် အသက်တောင် ကောင်းကောင်းမရှူဝံ့ဘဲ ထိုမြင်ကွင်းကို ရပ်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
[မှတ်ထား။ အာဂေးလ်။ သေချာ မှတ်ထားလိုက်။]
အကြီးအကဲက ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့၏ အပြာရောင် မျက်လုံးများက လခြမ်းကွေးပုံစံ ဖြစ်သွားခြင်းက ၎င်းကို သက်သေပြနေသည်။
[နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မရှိစေနဲ့။]
***
“အစ်မ။”
စီမံခန့်ခွဲရေးမှူး ရုံးခန်းထဲတွင် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူက မည်းနောင်နေသော သံချပ်ကာဝတ် စစ်သူရဲ ကန်းယူဟွန်း ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
“ဒါနဲ့… ဘယ်လိုနေလဲ။ သူကလေ…”
“အင်း။”
ကန်းယူဟွန်း သည် သူမ၏ သံချပ်ကာကို ဆက်ဝတ်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဦးထုပ်ကိုတော့ ချွတ်ထားခဲ့သည်။ သူမသည် စိမ်းစိုစို အရောင်အဆင်းသန်းနေသော ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်ပြီး ယနေ့ သူမ တွေ့ခဲ့ရသော လူသားကို ပြန်ပြောင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။ Teller (စာရင်းကိုင်/ပြောပြသူ) တစ်ဦးအနေဖြင့် မထူးဆန်းဘဲ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် လူသားဆန်ဆန် ရှိနေသည့် လူတစ်ဦး။
‘သူက… သင့်တော်ပါတယ်၊ အင်း။’
ထို့အပြင် ထူးဆန်းလောက်အောင် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရစေသည့် လူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူမနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းပင်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ သိကျွမ်းလာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဖြစ်ရပါမည်နည်း။
“တကယ်ကြီးလား…?”
သူမက မေးမြန်းလိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်း သည် အလွန်တရာ တောင့်တင်းခိုင်မာပြီး ရိုးရာစည်းကမ်းကြီးကာ ထိုက်တန်သူများကိုသာ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံတတ်မှန်း ထိုသူသိထားသည်။ သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းမှာ အလွန်တရာ အကန့်အသတ်ရှိလှသည်။ ကန်းယူဟွန်း သည် သူမအပေါ် အနည်းငယ်မျှပင် ရန်လိုစိတ် သို့မဟုတ် မကောင်းသော စေတနာ မရှိသူတို့ကိုပင် ဘာစကားမှ မပြောတတ်ပေ။ ကန်းယူဟွန်း သည် ၎င်းကို ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်းရှိသူဖြစ်သည်။
ကန်းယူဟွန်း နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကာ စကားပြောဆိုခြင်း၊ ကန်းယူဟွန်း လက်ကို ဆွဲကိုင်နှုတ်ဆက်ခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သူ့အတွက်မဆို မဖြစ်နိုင်သော လုပ်ရပ်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ သူမသည် များသောအားဖြင့် အခြားသူများနှင့် နီးနီးကပ်ကပ်ပင် မနေတတ်ပေ။
“သူက ငါ့အပေါ် ရန်လိုတဲ့ စိတ်မရှိဘူး။ တစ်နည်းအားဖြင့် ထူးဆန်းလောက်အောင်ကို ဖော်ရွေနေတယ်။ သူ့နဲ့ အဆင်ပြေပြေ ပေါင်းသင်းရတာ ဘာမှ မမှားပါဘူး။”
“ကောင်းလိုက်တာ…”
“ဘန်းဆန်း၊ နင်လည်း အဲဒါကို ခံစားမိပြီးသား မဟုတ်လား။”
ခေါင်းညိတ်သည်။
ထိုသူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူတို့သည် စကားကောင်းကောင်း မပြောဘဲ သို့မဟုတ် ရုပ်ဖျက်ကာ စုဆောင်းသူများအဖြစ် လုပ်ကိုင်နိုင်ကြခြင်းမှာ အခြားသူများ၏ ခံစားချက်နှင့် အကြည့်များကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်းက သာမန်လူများနှင့် မတူကွဲပြားနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
ကန်းယူဟွန်း က [[NAMELOCK_006]] ကို သဘောကျ နှစ်သက်ကြောင်း အကဲဖြတ်ပေးခဲ့သည်အတွက် ထိုသူ ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ ချစ်စရာ ပထဝီဇုန်လေး ဘက်ခ်ဟိုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တွေ့ခွင့်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကန်းယူဟွန်း မပြောပြခဲ့သော အရာတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။
‘သူ့မှာ ငါ့အပေါ် မကောင်းတဲ့ စိတ်အကြံအစည်တွေ မရှိဘူးဆိုတာ မှန်တယ်။ ပြီးတော့ ငါ့အပေါ် ဖော်ရွေတယ်လို့ ခံစားရတာလည်း မှန်ပါတယ်။’
ကန်းယူဟွန်း သည် ထိုအရာထက် ပိုမိုထူးဆန်းသော တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားခဲ့ရသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ့လက်ကို သူမ ဆုပ်ကိုင်ထားရမည်ဟူသော အချက်ကိုပင်။ သူ့ကို ရန်သူအဖြစ် လုံးဝ မပြောင်းလဲသင့်ပေဟူသော အချက်ကို။ ထိုသို့သော သေချာရေရာမှုမျိုးကိုပင်တည်း။