ယူဟွန်းနှင့် စိတ်စွမ်းအင် ဆက်သွယ်မှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမထိုင်ရာနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ဆက်လက်ထိုင်နေခဲ့သည်။
သူမသည် စိတ်စွမ်းအင်ကမ္ဘာထဲတွင် တစ်ကိုယ်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေသည်။
သူမ စိတ်စွမ်းအင်ကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်သွားတိုင်း ယူဟွန်းက သူမဘေးတွင် အမြဲရှိနေခဲ့သည်။
ကွမ်ဂျီအာ နှင့်အတူ သွားခဲ့ရသည့် တစ်ကြိမ်တည်းသော အချိန်မှလွဲ၍ သူမသည် ယူဟွန်းနှင့် တစ်ကြိမ်မှ ကင်းကွာဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
‘အဟား။’
သူမတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေပြီး အထီးကျန်ဆန်နေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ရသည့် ထိုခဏ၌ပင်—
အမြဲတမ်းလိုလို သူမအနားတွင် ရှိနေတတ်သော တစ်စုံတစ်ရာ ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ယူဟွန်းကို အသည်းအသန် တွေ့ချင်စိတ်နှင့် အလွန်အမင်း မှီခိုလိုစိတ်တို့က ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
‘ယူဟွန်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို ရှာခိုင်းခဲ့တာပဲ။’
ကန်းဟယ်ရင် သည် ယူဟွန်း ပြောခဲ့သောစကားများကို နောက်ကျမှ ပြန်လည်သတိရလာခဲ့သည်။
ကန်းဟယ်ရင် က ၎င်းကို သိသော်လည်း တွေဝေသွားခဲ့သည်။
သူမသည် ယူဟွန်းထံသို့ ချက်ချင်းပင် ပြေးသွားချင်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူမ၏ဆင်ခြင်တုံတရားကမူ ထိုသို့မလုပ်သင့်ကြောင်း တားမြစ်နေခဲ့သည်။
သူမ၏နှလုံးသားဆန္ဒအတိုင်း ယူဟွန်းကို အရင်သွားရှာရမည်လော။ သို့တည်းမဟုတ် ယူဟွန်း၏စကားအတိုင်း စိတ်စွမ်းအင်ကမ္ဘာထဲသို့ မျောပါသွားခဲ့ကြသည့် အရပ်သားများကို ရှာရမည်လော။
‘ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ကိုယ်သိတဲ့သူတွေလည်း မဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ကိုလည်း ငါကယ်တင်ရဦးမယ်။ ဒါပေမဲ့…’
သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားတို့သည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ဆိုင် ရင်ဆိုင်နေကြရသည်။
ကန်းဟယ်ရင် ထိုနေရာတွင် တွေဝေနေစဉ်အတွင်း သူမ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှုပ်ရှားမှုအချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဟိုအမျိုးသမီးက ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ပေါ်လာမှန်းကို မသိရဘူး။”
“သူ့မျက်နှာကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး။”
“ဖြစ်နိုင်တာကတော့…”
ကန်းဟယ်ရင် ကို ဝန်းရံထားကြသူများမှာ စုတ်ပြတ်သتی ယိုယွင်းနေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည့် သူတောင်းစားများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် အလွန်ပင် ညစ်ပတ်နံစော်နေကြပြီး အဝေးကနေပင် စူးရှသော အနံ့ဆိုးများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။
သူတို့သည်ကား ကူပိုင်ဂိုဏ်း (Open Sect) မှ တိုက်ခိုက်ရေးသမားများပင်တည်း။
ကူပိုင်ဂိုဏ်းမှ သူတောင်းစားများသည် ကန်းဟယ်ရင် ကို သံသယဝင်နေကြသည်။
သူမသည် ဘယ်ကမှန်းမသိ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ အပြုအမူများကလည်း အလွန်ပင် သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းနေခဲ့သည်။
သောင်းကျန်းတောင်တရား ဒေသမှ မာရ်နတ်ဂိုဏ်း (Dark Sects) များ ဗဟိုလွင်ပြင် (Central Plains) ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး စစ်ပွဲစတင်ခဲ့သည်မှာ သုံးလခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်အတွင်း ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး မြို့များစွာမှာ စစ်ဘေးဒဏ်သင့်ကာ ကျဆုံးခဲ့ကြရသည်။
သူတို့ယခုရှိနေသည့် နေရာမှာလည်း မာရ်နတ်ဂိုဏ်းများ၏ ရှေ့သို့တက်လာမှုကို ဟန့်တားရန်အတွက် ကျင့်ကြံသူများ မဟာမိတ်အဖွဲ့ (Martial Alliance) တည်ဆောက်ထားသော ကာကွယ်ရေးလိုင်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
သူတောင်းစားများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ဤနေရာ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူဆီသို့ အကြည့်များ ပို့လိုက်ကြသည်။
‘ဘွန်းတား ခေါင်းဆောင်ဗျာ။ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ သူ့ဘာသာသူ နေပါစေ လွှတ်ထားလိုက်ရမလား။’
‘ဒီဖေဖေ အရူးကောင်တွေကွာ! မင်းတို့ပြောချင်တာက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ သူ့ကိုအရင်ဖမ်းရမယ်လေ။ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် သူက သံသယဖြစ်စရာပဲ။ ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရမှာလား။ ဟိုမှာက လူတွေ သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေကြတာဆိုတော့ ငါတို့ အမြန်သွားပြီး အပ်လိုက်ကြရအောင်။’
‘ဒါပေမဲ့လေ လူများစုနဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ဝင်တိုက်တာကတော့ လွန်သွားမလားလို့ပါ။ စကားနဲ့အရင် အပြေအလည် ဖြေရှင်းကြည့်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။’
‘စဉ်းစားကြည့်စမ်းပါ။ ဒီလိုရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်မှာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းစွာ ပြုမူနေတဲ့ အမျိုးသမီးက ဘယ်လိုလုပ် သာမန်တိုက်ခိုက်ရေးသမား ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မမေ့ကြနဲ့လေ။ ငါတို့က အခု စစ်ဖြစ်နေကြတာ။ စစ်ပွဲထဲမှာ ရန်သူ့အပေါ် သနားကြင်နာစိတ် ရှိရမယ်လို့ မင်းတို့ထင်နေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် သူတောင်းစားတွေဖြစ်လို့ မင်းတို့ရဲ့ရန်သူတွေက မင်းတို့ကို ချမ်းသာပေးမယ်လို့ ထင်နေတာလား။ သတိကပ်ကြစမ်းကွာ!’
‘အဟွတ်။ ကောင်းပြီလေ။’
ကူပိုင်ဂိုဏ်းဝင်များသည် အချင်းချင်း မျက်စိစုံမှိတ် အချက်ပြကာ တူညီသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် တစ်ယောက်ချင်းစီ မိမိတို့၏နေရာများကို ယူလိုက်ကြပြီး ကန်းဟယ်ရင် ထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။
ထိုခဏ၌ပင် ကန်းဟယ်ရင် ၏ သတိအာရုံလည်း လက်တွေ့လောကထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“…ဟူး။”
ကန်းဟယ်ရင် မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်သည်။
သူမသည် စိတ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ငြိမ်သက်အောင် ထိန်းထားစဉ် လေထဲမှတဆင့် တိုးဝင်လာသော အနံ့ဆိုးတစ်ခုကို ရလိုက်ရလေသည်။
ကန်းဟယ်ရင် ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ စူးရှသွားခဲ့သည်။
သူမ အစောပိုင်းက ခေတ္တမြင်ခဲ့ရသော သူတောင်းစားများသည် ယခုအခါ သူမကို ဝန်းရံထားနှင့်ကြပြီ ဖြစ်သည်။
‘ဒါ ဘာတွေလဲ။’
သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ အေးစက်သွားခဲ့သည်။
၎င်းသည် သူမ ယူဟွန်းရှေ့တွင် ပြသခဲ့သည့် ပုံစံနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပေသည်။
၎င်းမှာ လူအများရှေ့တွင် ‘သရုပ်ဆောင်’ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ ပြသလေ့ရှိသည့် အေးစက်စက် မျက်နှာဖုံးပင်တည်း။
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူတောင်းစားများထံမှ သူမအပေါ် ပြင်းထန်သော ရန်လိုမှုများကို ခံစားမိလိုက်သည်။
သူတို့၏ ဆန္ဒာသယများသာမက သူတို့၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားများကပါ သူမကို တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ဤနံစော်နေသော သူတောင်းစားများ သူမကို ရုတ်တရက် ဘာကြောင့် တိုက်ခိုက်ချင်နေကြသည်ကို မသိသလို၊ သိလည်း မသိချင်ပေ။
ဝှစ်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သူမသည် ယခုအခါ ယူဟွန်းနှင့် ကင်းကွာနေရသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ထိုအထဲတွင်မှ ဤသူတောင်းစားများသည် သူတို့၏ အနံ့ဆိုးများနှင့်အတူ သူမကို လာရောက် တိုက်ခိုက်နေကြပြန်သည်။
သူမမှာ ရင်ထဲတွင် ပျို့အန်ချင်လာသည်အထိ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ခဲလိုက်ပြီး ဒေါသသံပါသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ငါက ယူဟွန်းနဲ့ ဝေးကွာနေရလို့ကို စိတ်ညစ်နေရတာ…”
ခွပ်။
ဓားကို ကိုင်ထားသည့် သူမ၏ လက်ထဲတွင် အားစိုက်ထုတ်လိုက်သဖြင့် ကြွက်သားများ တင်းမာသွားသည်။
“သူ့ဆီကို ငါအမြန်ဆုံး သွားချင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ သူခိုင်းတာကိုလည်း လျစ်လျူမရှုနိုင်လို့ ငါသည်းခံနေရတာလေ။ ငါ့မှာ စိုးရိမ်ပူပန်နေရတာနဲ့တင် စိတ်တွေအရမ်းရှုပ်နေပြီ။”
ဇိမ်း။
ဆူးပုံစံကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲနေသော အပြာရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ဖြူစင်သော ဓားသွားတစ်လျှောက်တွင် ပြေးလွှားနေကြသည်။
သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ပြင်းထန်သော မီးပွားများဖြင့် ပူပြင်းလာခဲ့သည်။
ဒါ… လျှပ်စစ်စွမ်းအင်လား။
သူတောင်းစားများ၏ မျက်နှာများ ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြသည်။ ခေါင်းဆောင် ဘွန်းတားက အရေးပေါ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ငါတို့ မိသွားပြီ! အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်တိုက်ကြ!”
သူတောင်းစားများသည် ကန်းဟယ်ရင် ထံသို့ အရပ်လေးမျက်နှာမှ ပြေးဝင်လာကြသည်။
ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အစွန်းရောက်အောင် စုပုံလာခဲ့ကြသော ကန်းဟယ်ရင် ၏ ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။
“ဒီနံစော်နေတဲ့ သူတောင်းစားတွေက ငါ့ကိုလာထိရဲတယ်ပေါ့လေ!?”
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ကြီးမားသော အလင်းတန်းများနှင့် အပြာရောင် လျှပ်စီးမုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။
***
ကွမ်ဂျီအာ သည် မြင့်မားသော အရပ်ရှိ ဝါးတောထဲမှနေ၍ အောက်ဘက်ရှိ မြို့ကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
၎င်းမှာ အတော်လေး စည်ကားလှသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သော်လည်း နေရာအနှံ့အပြားတွင် မည်းမှောင်နေသော မီးခိုးငွေ့များ အူထွက်နေခဲ့သည်။ စစ်ပွဲဟုခေါ်သော မုန်တိုင်းကြီး၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကို မြင်တွေ့ရခြင်းဖြင့် ကွမ်ဂျီအာ သည် ဤနေရာသည် သာမန် စိတ်စွမ်းအင်ကမ္ဘာတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်းကို ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။
‘ဒီရှုပ်ထွေးပွေလီမှုထဲမှာ မျောပါသွားခဲ့တဲ့ အရပ်သားနှစ်ယောက်ကို ရှာခိုင်းတာပေါ့လေ။’
ယူဟွန်း ပြောခဲ့သည်များကို ပြန်ပြောင်းစဉ်းစားရင်း ကွမ်ဂျီအာ တစ်ယောက် ထူးဆန်းသော သဟဇာတမဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သေချာပေါက်ပင် စုဆောင်းသူ (collector) တစ်ဦးအနေဖြင့် စိတ်စွမ်းအင်ကမ္ဘာထဲသို့ မျောပါသွားကြသည့် သာမန်လူများကို ကယ်တင်ခြင်းသည် သူမအတွက် သဘာဝကျလှသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ကွမ်ဂျီအာ ကမူ ယူဟွန်းသည် တစ်စုံတစ်ရာအတွက် အလွန်အမင်း စိတ်စောနေပုံ ပေါက်နေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။
‘ငါ့စိတ်ထဲ ထင်နေတာများလား။ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ရပါဘူး။’
သူမ၏ ဗီဇအာရုံမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှပေသည်။ ယူဟွန်းက မပြသခဲ့လျှတိုင်အောင် သူမ ခံစားမိနေခဲ့သည်။ သူမသည် နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ကို ပို၍ပင် အာရုံစိုက်လာခဲ့မိသည်။
သူမ၏မျိုးစေ့ (seed) အကြောင်းကို သိရှိခဲ့ရချိန်ကထက် စစ်ဘေးဒဏ်သင့်ကာ မျောပါသွားခဲ့ကြသည့် လူများကို တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာက ပို၍ပင် လေးနက်နေခဲ့သည်။
‘ဖြစ်နိုင်တာကော… သူသိတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်များ ဖြစ်နေမလား။’
သူသိတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်များ လား။
ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ့တုံ့ပြန်ပုံက သဘာဝကျသွားပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ မျောပါသွားခဲ့ကြသည့် ကျောင်းသားနှစ်ဦးသည် ယူဟွန်းနှင့် အမှန်တကယ် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေမည်ဆိုပါက သူတို့ကို ရှာဖွေရမည့် အကြောင်းရင်းက ပို၍ပင် ခိုင်မာသွားပြီ ဖြစ်သည်။
တကယ်လို့သာ သူမက သူတို့ကို အရင်သွားရှာတွေ့ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ယူဟွန်းက သူမကို ပို၍ပင် ချီးကျူးလာလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။
‘မဟုတ်သေးပါဘူး။ ဘာလို့ ငါက သူ့ကို သဘောကျအောင် လုပ်ပေးနေရတာလဲ။ ဒါက ငါ့ကို သူ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားနေသလို ဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်…’
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမ၏ အပြုအမူအတွက် နောက်ကျမှ သံသယဝင်လာခဲ့သည်။
သူမသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏ပါးပြင်များမှာ အနည်းငယ် ရဲတက်လာခဲ့သည်။
‘ထူးဆန်းတဲ့ အတွေးတွေ မတွေးတော့ဘူး။ ငါက စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ အန္တရာယ်ကျရောက်နေတဲ့ လူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပါပဲ။ အင်း၊ ဟုတ်တယ်။ အဲဒါပါပဲ။ ငါ့မှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။’
သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်အောင် ပြန်လုပ်ပြီးနောက် ကွမ်ဂျီအာ သည် လူများပြားရာ မြို့ထဲမှစတင်၍ ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထိုစဉ် ဝါးတောထဲတွင် တစ်စုံတစ်ဦး၏ တည်ရှိမှုကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဘယ်သူလဲ။”
ကွမ်ဂျီအာ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်ဝန်းများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
ဝါးတောထဲမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာကြသူများမှာ သံချပ်ကာဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည့် စစ်သားများ ဖြစ်ကြသည်။
အစတုန်းက သူမက သူတို့ကို ကျင့်ကြံရေးသမားများဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးသမားများသည် ပေါ့ပါးသော အဝတ်အစားများကိုသာ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိကြသည်ကို သတိရလိုက်သောအခါ သူတို့၏ ဝတ်စုံများမှာ ဤနေရာနှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ကွမ်ဂျီအာ သည် သူတို့ မည်သူတွေဖြစ်ကြောင်း အမြန်ပင် စဉ်းစားမိလိုက်သည်။
‘ဧကရာဇ် စစ်သားတွေလား။’
မာရှယ်လောကထဲတွင်လည်း စစ်တပ်များ ရှိပေသည်။ ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ရှိနေပြီး သူ့နောက်တွင် လိုက်ပါရန် စစ်တပ်တစ်ခု လိုအပ်နေသော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်စစ်သားများသည် ဤနေရာတွင် အဘယ်ကြောင့် ရှိနေကြသည်ကို ကွမ်ဂျီအာ တွေးတောမိသွားခဲ့သည်။
‘မင်းတုန်းက နန်းတော်က ကျင့်ကြံရေးလောကနဲ့ မပတ်သက်ဘူးလို့ ကြားဖူးတာပဲ၊ အခုကျတော့ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေကြတာလဲ။’
ထို့အပြင် သူတို့၏ အပြုအမူများမှာလည်း လုံးဝ ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိပေ။
သူတို့၏ အကြည့်များတွင် ရန်လိုမှုများနှင့် သတ်ဖြัตလိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ တစ်ဝက်စီ ပါဝင်နေကြပြီး သူမ၏ အရေပြားကို ထိုးဖောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ ကွမ်ဂျီအာ သည် အလိုလိုပင် သူမ၏ ဓားရိုးကို လက်လှမ်း ကိုင်လိုက်သည်။
“ရပ်လိုက်။”
ထိုစဥ် စစ်သားများနှင့် ကွမ်ဂျီအာ ကြားထဲသို့ အသံတစ်သံ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပုံရသော စစ်သားများသည် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားကြပြီး တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေလိုက်ကြသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် ထိုအသံရှင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
စစ်သားများနှင့် မတူဘဲ သူသည် ပို၍ ခမ်းနားသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဘေးသို့ပင် အန္တရာယ်ရှိသော စွမ်းအင်အရိပ်အယောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူသည် အလယ်အလတ် အရွယ် လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
‘သူ့ဝတ်စုံကလည်း သာမန်မဟုတ်ဘူး။ ဒီအုပ်စုရဲ့ တပ်မှူးလား။’
ကွမ်ဂျီအာ သည် တင်းမာသွားပြီး သူမ၏ဓားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
တပ်မှူးဟု ယူဆရသော ထိုလူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စွမ်းအင်အရိပ်အယောင်မှာ သူမ အရင်က တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည့် အရိုးစုဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ စွမ်းအင်နှင့် ဆင်တူနေသည်။
သူသည် စစ်သည်အစုအဖွဲ့ငယ် တစ်ခု သို့မဟုတ် တပ်ခွဲတစ်ခုကို ဦးဆောင်ရုံမျှ အဆင့်မျိုး မဟုတ်ပေ။
စစ်သားများသည်လည်း သူတို့၏ အပြင်အဆင်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် အတော်လေး ရွေးချယ်ခံထားရသော အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြောင်း သိသာနေသည်။
တပ်မှူးဖြစ်သူမှာ ထိုထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားလိမ့်မည်။
သူသည် နန်းတော်တွင်း၌ ရာထူးအဆင့်အတန်း မြင့်မားသူတစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။
တပ်မှူးက ကွမ်ဂျီအာ အား ဦးညွှတ်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ရုတ်တရက် ရန်လိုမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊ စစ်သည်တော်။”
“…ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာကြတာလဲ။”
ကွမ်ဂျီအာ က တတ်နိုင်သမျှ ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ကျင့်ကြံရေးလောက ဆိုသည်မှာ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို အလေးထားရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး စကားကြမ်းကြမ်း ပြောဆိုခြင်းက တစ်ဖက်လူနှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်စေနိုင်ပေသည်။
“ငါတို့က ရန်သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို စစ်ဆေးဖို့ ဒီကို ရောက်လာကြတာ။”
“ရန်သူ ဟုတ်စွ။”
“ဟွန်း။ အဲဒီလို တုံ့ပြန်ပုံကို ထောက်ရင် မင်းမသိသေးဘူးထင်တယ်၊ ဟုတ်လား။ သေချာတာပေါ့၊ ငါပြောနေတာက အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြတဲ့ ကျင့်ကြံရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ မာရ်နတ်ဂိုဏ်းအကြောင်းကို ဆိုလိုတာပါ။”
ကွမ်ဂျီအာ ၏ ဦးနှောက်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားတွေးတောသွားသည်။
နန်းတော်က ကျင့်ကြံရေးလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာခဲ့သည်။
ဘာကြောင့်လဲ။
စစ်ပွဲကြောင့်။ ပြီးတော့ ကျင့်ကြံရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ မာရ်နတ်ဂိုဏ်းတို့ကြားမှာ စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့လို့။
တရားမျှတမှုနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ မဟာစစ်ပွဲ။
ထိုအရာသည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ စိတ်ထဲသို့ ပေါက်ကွဲဝင်ရောက်လာခဲ့သည့် စကားလုံးပင်တည်း။
‘တရားမျှတမှုနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတို့ရဲ့ မဟာစစ်ပွဲကြီး ဖြစ်သွားတာလား။ ပြီးတော့ နန်းတော်က ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အခြေအနေမှန်သမျှကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ဖို့အတွက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာခဲ့တာပေါ့။ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တုံ့ပြန်ပုံကို ကြည့်ရတာ သူတို့ အကြိမ်များစွာ တိုက်ခိုက်ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်ရမယ်။’
အခြေအနေမှာ လုံးဝ သာမန်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ဤစစ်မြေပြင်ထဲတွင် မိန်းကလေး နှစ်ဦးကို ရှာတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ တာဝန်ဝတ္တရားမှာ ပိုမိုခက်ခဲလာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါဆိုရင် ငါ့ဆီကနေ ဘာလိုချင်လို့လဲ။”
“ငါတို့ရဲ့ ကင်းထောက်တွေက ဒီဝါးတောထဲမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် လူတစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ သတင်းပေးပို့ခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် အခြေအနေကို လာကြည့်ကြတာ။”
“အဲဒီလိုလား။ ကဲ၊ အခုတော့ မင်းတို့ရဲ့ သိချင်စိတ်တွေ ပြေလောက်ပြီထင်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူး မဟုတ်လား။”
ကွမ်ဂျီအာ က စကားကို လွှဲဖယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာမူ ထိုသို့သော ရည်ရွယ်ချက် ရှိပုံမပေါ်ပေ။
“ဟား၊ စစ်သည်တော်။ ဒီအတိုင်း လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ လွတ်သွားမယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အခုလောလောဆယ်မှာ မင်းက ဒီနေရာမှာ အသံသယအရှိရဆုံး လူပဲ။ မင်းက စစ်ပွဲအကြောင်းကို ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်နေပြီး ဒီလို လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာကနေ မြို့ကို လှမ်းကြည့်နေတယ်။ မင်းက ထောက်လှမ်းရေး စပိုင်တစ်ယောက်နဲ့ တူမနေဘူးလား။”
“…”
“ငါ့နောက်ကို နာခံမှုရှိရှိနဲ့ လိုက်လာမယ်ဆိုရင် မင်းကို ထိခိုက်နစ်နာအောင် မလုပ်ဘူးလို့ ငါ ကတိပေးပါတယ်။”
သူမရှေ့မှ လူသည် ကွမ်ဂျီအာ အပေါ် သံသယဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ပုံစံအပြင်အဆင်၊ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းနှင့် စစ်ပွဲအကြောင်းကို မသိမသာ လုပ်နေသည့် တုံ့ပြန်မှုတို့ကြောင့်ပင်။
ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ကွမ်ဂျီအာ တွင် သူမကိုယ်သူမ ခုခံကာကွယ်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။
‘ဟာကွာ။’
ကွမ်ဂျီအာ သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
တပ်မှူး၏ စကားကြောင့် လက်အောက်ငယ်သားများမှာ သူတို့၏ လှံများကို ပြန်လည် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြပြီး သူမကို ဝိုင်းဝန်း စောင့်ကြပ်လာကြသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် သံသယဖြစ်ဖွယ် ဖြစ်အောင် လုပ်မိခဲ့သည်ကို ဝန်ခံပေသည်။ သို့သော် သူမအနေဖြင့် သူတို့နောက်သို့ ဆန္ဒအလျောက် လိုက်သွားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။
‘အကယ်၍ ငါသာ ဒီစစ်သားတွေနောက်ကို လိုက်သွားမယ်ဆိုရင် အချိန်အများကြီး ကုန်သွားနိုင်တယ်။ စစ်ပွဲပြီးတဲ့အထိ ငါ အကျဉ်းချခံရနိုင်တယ်။ အဆိုးဆုံး အခြေအနေဆိုရင် ငါ့ရဲ့ မသိရသေးတဲ့ အထောက်အထားကြောင့် ငါ သေဆုံးသွားနိုင်တယ်။’
အဆုံးသတ်က ကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ရပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမအတွက် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။
‘ဒီမှာ အချိန်တွေ အလကား မဖြုန်းနိုင်ဘူး။’
သူမ၏ ခိုင်မာသော မျက်ဝန်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တပ်မှူးက သနားကြင်နာသော သက်ပြင်းကို ချလိုက်သည်။
“စစ်သည်တော်။ ထပ်ပြီး စဉ်းစားပါ။ မင်းက အခုလောလောဆယ်မှာ သံသယအရှိရဆုံး ပစ်မှတ်တစ်ခုပဲ။ မင်းဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့ တစ်ခဏချင်းမှာတင် အခြေအနေက ပြန်ပြင်လို့မရတော့ဘူး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”
“ငါ့မှာ ရှာစရာလူရှိတယ်။”
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမ၏ မူလလေသံသို့ ပြန်ပြောင်းသွားသည်။ သူမသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
“ငါဒီမှာ အချိန်တွေ အလကား မဖြုန်းနိုင်ဘူး။”
“အဲဒီလိုလား။ ဒါဆိုရင်လည်း မတတ်နိုင်ဘူးပေါ့။”
တပ်မှူးသည်လည်း သူ့ခါးကြားမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ စစ်သားများသည်လည်း လှံများကို ဓားများအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲကိုင်လိုက်ကြသည်။
ဝါးတောထဲတွင် လေပြေများ တိုက်ခတ်လာသည်။
ဝှစ်။
ယိမ်းနွဲ့နေသော ဝါးရွက်များ၏ ဆူညံသံသည် သူတို့၏ နားထဲတွင် ဆူညံနေသည်။
ဘယ်သူက အရင် စလှုပ်ရှားမလဲ။
မျက်လုံးချင်း စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်ကာ တင်းမာမှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသည့် ထိုတစ်ခဏတွင်ပင်—
ကွမ်ဂျီအာ သည် နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုန်ထွက်လိုက်သည်။
“ဖမ်းကြစမ်း!”
စစ်သားများသည် သူမနောက်သို့ အပြေးအလွှား လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြတော့သည်။
***
ယူဟွန်းသည် ရိန်းခိုး (Hwang) အိုကြီး၏ လမ်းပြမှုအတိုင်း ရွာစွန်ရှိ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဘုရားကျောင်းငယ်လေး တစ်ခုထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ နေတာလား။”
“ခဏတာ နေထိုင်ဖို့အတွက် ဆိုးရွားတဲ့ နေရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။”
ရိန်းခိုး အိုကြီးသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ထိုင်ချလိုက်ရာ ယူဟွန်းလည်း သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး သင့်တော်ရာ နေရာတစ်ခုတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
“ဒါဆို မင်းဘာကို သိချင်နေတာလဲ။”
“ကျွန်တော့်ကို ဒီခေါ်လာတာ သေချာလို့လား။ တကယ်လို့သာ ကျွန်တော်က ကျင့်ကြံရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ စပိုင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်ရော။”
“မင်းသာ ကျင့်ကြံရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ စပိုင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒီလို စကားမျိုး ပြောလာမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“အဲဒါတော့ ဟုတ်သားပဲ။”
ယူဟွန်း ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူသည် သာမန်အိုကြီး တစ်ဦးတော့ မဟုတ်ပေ။ သူနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် အမှန်အတိုင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
“ဒါဆို ဒီဒေသမှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား။”
“စစ်ပွဲ။”
ရိန်းခိုး အိုကြီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။
“စစ်ပွဲ ဟုတ်စွ။”
“မသိသာဘူးလား။ ဗဟိုကျင့်ကြံရေးလောကကို တပ်မက်နေတဲ့ ကောင်းကင်မာရ်နတ်ဂိုဏ်း (Heavenly Horse Sect) က ဗဟိုကမ္ဘာဆီကို သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို ဖော်ပြလာခဲ့ပြီ။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ကျင့်ကြံရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ဂိုဏ်းတို့ကြားမှာ စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားလာခဲ့တာပေါ့။”
ယူဟွန်းသည် စစ်ပွဲ နှင့် ကောင်းကင်မာရ်နတ်ဂိုဏ်း ဟူသော စကားလုံးများအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
‘ကျင့်ကြံရေးလောက။ ကျင့်ကြံရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ မာရ်နတ်ဂိုဏ်းတို့ကြားက စစ်ပွဲ။ ကောင်းကင်မာရ်နတ်ဂိုဏ်း။’
ပြီးတော့ ဒီနေရာထဲမှာ ပိတ်မိမျောပါသွားခဲ့ရတာက အဖန်ဖန် ပြန်လည်ဝင်စားလာခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်မာရ်နတ် ကန်းဟယ်ရင် ပေတလတန်း။
ဒါက တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခုလား။
မဟုတ်နိုင်ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤကမ္ဘာကြီး ကိုယ်တိုင်က ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
‘ဇာတ်လမ်းရဲ့ မျိုးစေ့။ သူက ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ ဇာတ်ကြောင်းကို စားသုံးခဲ့ပြီး သူမရဲ့ မှတ်ဉာဏ်အပေါ် အခြေခံတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တာပဲ။ ဦးတည်ချက် မရှိတဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ စာသားစုဆောင်းမှုဖြစ်တဲ့ ဒီမျိုးစေ့က တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ ထိတွေ့မိတဲ့အခါ ဒီလို ဖြစ်လာတာမျိုးလား။’
ဒါဆိုရင် သူ့ရှေ့က အိုကြီးကလည်း ကန်းဟယ်ရင် ကောင်းကင်မာရ်နတ် ဖြစ်စဥ်က သူမနဲ့ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ဖူးပေမည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးတော့ မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ ဤကမ္ဘာကြီးသည် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဖော်ပြခြင်းခံရမည်ဆိုပါက ပို၍ပင် သေချာသွားပေမည်။
“ကောင်းကင်မာရ်နတ်ဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ လက်ရှိ ကောင်းကင်မာရ်နတ်အကြောင်းကို အများကြီး သိထားမှာ သေချာပါတယ်။”
“ခွေးဖြစ်ကော။ ဒီအိုကြီးက ဘာများ သိနိုင်မှာမို့လို့လဲ။”
ယူဟွန်းသည် ထိုအဖြေ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်နေသော တစ်စုံတစ်ရာကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
ယူဟွန်း ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ သူက ဧည့်သည်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ဆဲပင်။ ဤနေရာတွင် ရိန်းခိုး အိုကြီးနှင့် စကားပြောရုံဖြင့် သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိရန် ခက်ခဲပုံရသည်။
“မင်းမှာ သိလိုစိတ်တွေ အလွန်များနေပုံပဲ။”
“ကျွန်တော်က စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းထန်တဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက် ရှိလို့ပါ။”
“အင်းပေါ့လေ။ အဲဒါကြောင့်လည်း မင်းက ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အကြောင်းကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြောရဲမှာလဲ။ မင်းရဲ့ အရင်မေးခွန်းကို မကြားခဲ့ဖူးဘူးလို့ပဲ ငါ သဘောထားလိုက်မယ်။”
ရိန်းခိုး အိုကြီးက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ ယူဟွန်း ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ သူ့ရှေ့မှ အိုကြီးသည် သူမသိသေးသော သော့ချက်တစ်ခုကို သေချာပေါက် ကိုင်စွဲထားပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူသာ ဤနေရာမှ ဤအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက သေချာပေါက် နောင်တရလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ယူဟွန်းသည် ကန်းဆု (Kangsu) ကို ဖိအားပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် သတင်းတစ်ခု ကြားခဲ့ရလို့ပါ။”
“ဘာသတင်းလဲ။”
“လက်ရှိ ကောင်းကင်မာရ်နတ်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား ရှိနေတယ်လို့ ပြောကြတယ်။”
“…”
ရိန်းခိုး အိုကြီး၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ဟန်ဆောင်မှု ကင်းစင်ပြီး စစ်မှန်သော ရုန်းကန်မှုမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုပင်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။
ရိန်းခိုး အိုကြီးသည် လက်ရှိ ကောင်းကင်မာရ်နတ် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် တစ်စုံတစ်ရာသော ဆက်ဆံရေး ရှိနေကြောင်း ယူဟွန်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရိန်းခိုး အိုကြီးသည်ပင် ကန်းဟယ်ရင် ခံစားခဲ့ရသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာကြီး၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နေပေမည်။
ယူဟွန်းသည် ထိုမေးခွန်း၏ အဖြေကို ယခုချက်ချင်းပင် ဖော်ထုတ်တော့မည် ဖြစ်သည်။