တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာက ဘာလဲလို့ မေးခဲ့ရင် လူအများစု ဒါမှမဟုတ် ဇာတ်လမ်းပြောပြသူတွေဟာ စုဆောင်းသူရဲ့ စွမ်းအားအကြောင်းကိုပဲ ပြောကြလိမ့်မယ်။
စုဆောင်းသူဆိုတာ သန်မာမှ ဖြစ်မှာကိုး။
အဲဒီလိုမှသာ သူတို့ဟာ ဖန်တဆန်း (phantasms) တွေကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူပြီး ဘာအခက်အခဲမှမရှိဘဲ ဇာတ်လမ်းတွေကို စုဆောင်းနိုင်မှာလေ။
ကျွန်တော်လည်း အဲဒီအချက်ကို သဘောတူပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အတွက် ဒုတိယအရေးအကြီးဆုံးအရာက ဘာလဲလို့ မေးလာရင်တော့ အဖြေတွေက အမျိုးမျိုး ကွဲပြားသွားလိမ့်မယ်။
ဇာတ်လမ်းတွေကို လက်ခံပြီး ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ပေါင်းစပ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း။
ဇာတ်လမ်းရဲ့ အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ကမ္ဘာ့အမြင်တွေကို ရှင်းလင်းနိုင်တဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု။
တခြားသူတွေကို လမ်းပြပေးနိုင်တဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ခေါင်းဆောင်မှု။
အဲဒီလိုမျိုးတွေပေါ့။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ ဒီအချက်ကို ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ အော်ပြောရဲတယ်။
စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အတွက် ဒုတိယအရေးအကြီးဆုံးအရာကတော့ ‘ပုံစံ’ (style) ပဲ။
“အမ်… ဟိုလေ၊ ငါ့ပုံစံက ကြည့်လို့ကောင်းရဲ့လား။”
ပြီးတော့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။
ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ အသွင်အပြင်ဟာ ဝိညာဉ်တွေကို အံ့အားသင့်သွားစေဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။
ကန်းဟယ်ရင် က မသေချာမရေရာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို မေးလိုက်ပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရုံပါပဲ။
သူမရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ အသွင်အပြင်ဟာ ဘေးကနေ တစ်လျှောက်လုံး ကြည့်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ကိုတောင် အံ့အားသင့်သွားစေလောက်အောင်ကို တကယ်ကို ထူးခြားလွန်းပါတယ်။
‘သူမက အစကတည်းက ချောမှန်းတော့ သိပါတယ်။ ပြဿနာက သူမက အလှပြင်ဖို့ စိတ်မဝင်စားတာပဲ။’
ဒါပေမဲ့ အလှပြင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့ ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ အသွင်အပြင်ဟာ ကျွန်တော် အတိတ်က မြင်ဖူးတဲ့ လှပပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ဓားသိုင်းပညာရှင်နဲ့ တစ်ထပ်တည်းပါပဲ။
သူမဟာ ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်တဲ့ အဖြူရောင် ကိုယ်ခံပညာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမရဲ့ ဆံပင်တွေကိုလည်း မင်နက်ရောင်လိုမျိုး သပ်ရပ်စွာ စည်းနှောင်ထားပါတယ်။
သူမရဲ့ ပါးလွှာတဲ့ မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်မှုက သူမရဲ့အလှကို အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုတောက်ပသွားစေတယ်။
သူမဟာ ခါးမှာ ဓားကိုချိတ်ဆွဲပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိရှိနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ မတ်မတ်ရပ်နေပါတယ်။
သူမဟာ ဝေးကွာလှတဲ့ အတိတ်မှာ ကျွန်တော် လေးစားခဲ့ရတဲ့ ဓားသိုင်းပညာရှင်ပဲ။
ဝိညာဉ်တွေတင်မကဘဲ အနီးနားက ဖြတ်သွားတဲ့ လူတချို့တောင်မှ ကျား/မ မရွေး သူမကို လှည့်ကြည့်နေကြတယ်။
ကန်းဟယ်ရင် ဟာ ဒီပုံစံအတိုင်းသာ တီဗီမှာ ပေါ်လာရင် လူကြိုက်များတဲ့ ကြယ်ပွင့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်လောက်အောင်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိနေတယ်။
“ငါ တကယ်ပဲ ကြည့်ကောင်းရဲ့လား။”
သူမက မယုံကြည်နိုင်သေးတဲ့ဟန်နဲ့ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလာတယ်။
“ဟေ့၊ ခါးကို မတ်မတ်ထား! ပြီးတော့ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထား!”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ကျွန်တော် ဆူလိုက်တဲ့အခါ သူမက ကျွန်တော့်ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်နာတယ်။
သူမဟာ အရင်က ဓားသိုင်းပညာရှင်လို ပုံစံမျိုး ပေါ်နေပေမဲ့ သူမရဲ့ စရိုက်ကတော့ သူမရဲ့ စရိုက်ပါပဲ။
အမှားတစ်ခုခုလုပ်မိရင် သူမရဲ့ ပုံရိပ်ကို ဖျက်ဆီးမိလိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သူမကို စကားပြောတဲ့အခါရော၊ ပြုမူတဲ့အခါမှာပါ သတိထားဖို့ အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးထားလိုက်တယ်။
ကန်းဟယ်ရင် လည်း ဒါကို သိတာကြောင့် သူမ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်တယ်။
ဒီလိုဆိုရင်တော့ သူမဟာ ဓားသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်လို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး လှပနေမှာ အသေအချာပါပဲ။
သူမ ပါးစပ်မဖွင့်သရွေ့တော့ သူမဟာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ကို ပြေလျော့စေဖို့ ကျွန်တော် သူမရဲ့ ဓာတ်ပုံကို ရိုက်ပြီး ပြလိုက်တယ်။
ကန်းဟယ်ရင် က ဖန်သားပြင်ပေါ်က သူမကိုယ်သူမ ကြည့်ပြီး မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားတယ်။
ပြီးတော့ သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေက တွန့်သွားတယ်။
သူမ ရယ်မောမိတော့မလို ဖြစ်သွားပေမဲ့ အသိတရားရှိပုံရပြီး ပြုံးနေတာကို ထိန်းချုပ်လိုက်ဟန်ရတယ်။
ဒါဟာ နောက်ပိုင်းမှာ သူမ သတိထားရမယ့် အသေးအဖွဲကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ပါတော့။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကန်းဟယ်ရင် ကို အလှပြင်ခိုင်းတဲ့ ကျွန်တော့်အစီအစဉ်က အောင်မြင်သွားခဲ့တယ်။
ဒင်။ ဒင်။
[ ရှယ်ဒရာလာ ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ကန်းဟယ်ရင် ဆီကို 100TP စပွန်ဆာပေးလိုက်ပါတယ်။ ]
[ သင်သည် 21TP ကို ရရှိလိုက်ပါပြီ။ ]
[ အရက်ဆိုင်က မူးယစ်နေသူတစ်ယောက်က ကန်းဟယ်ရင် ဆီကို 100TP စပွန်ဆာပေးလိုက်ပါတယ်။ ]
[ သင်သည် 21TP ကို ရရှိလိုက်ပါပြီ။ ]
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဝိညာဉ်တွေဟာ သူမရဲ့ ပြင်ပအသွင်အပြင် ပြောင်းလဲသွားတာကို စိတ်ဝင်စားပြီး သူမဆီကို အမှတ်တွေ ရက်ရက်ရောရော ပေးလာကြတယ်။
ကန်းဟယ်ရင် က ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားတာကြောင့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားဟန်ရှိပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သဘာဝအတိုင်း လက်ခံရမယ်ဆိုတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တင်းကျပ်တဲ့ သတိပေးချက်ကြောင့် သူမဟာ ကျေးလက်ဆန်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုမျိုး မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။
စာချုပ်ခတွေအဖြစ် အမှတ်တွေ ဝင်လာတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ကျွန်တော် စိတ်ထဲကနေ ပြုံးမိတယ်။
‘စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ရဲ့ အသွင်အပြင်က တကယ်ကို အရေးကြီးတာပဲ။’
သေချာတာကတော့ ဝိညာဉ်တွေ လိုချင်တာက ကျွမ်းကျင်တဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ပါ။
သူတို့ လိုချင်တဲ့ ဇာတ်လမ်းရဲ့ အဓိကဇာတ်ကောင်က အရည်အချင်းမရှိဘူးဆိုရင် ဘယ်သူများ စိတ်မပျက်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။
ဒါပေမဲ့ စုဆောင်းသူက အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ယူဆလိုက်ရင် ဝိညာဉ်တွေ နောက်ထပ်ကြည့်တဲ့အရာက စုဆောင်းသူရဲ့ ပုံစံပါပဲ။
‘အရည်အချင်းချင်း တူရင်တောင်မှ ကောင်းကောင်းမပြင်ဆင်ဘဲ ချွေးထွက်တဲ့ဘောင်းဘီ ဝတ်ပြီး တိုက်ခိုက်နေတဲ့ စုဆောင်းသူကို ကြည့်ရတာနဲ့ အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ လှပတဲ့ပုံစံမျိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ စုဆောင်းသူကို ကြည့်ရတာက ကွာခြားချက်ရှိတာပေါ့။’
ဂိမ်းကို ပိုပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းအောင် လုပ်ဖို့အတွက် မြင်ကွင်းပိုင်းဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုက အရေးကြီးတယ်။
ရုပ်ရှင်တွေ၊ ဒရမ်မာတွေထဲက ချောမောတဲ့ အမျိုးသားတွေနဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကြားက အချစ်ဇာတ်လမ်းတွေကို လူတွေက အိပ်မက်မက်ကြသလို ဝိညာဉ်တွေကလည်း အသွင်အပြင်ကို ဂရုစိုက်ကြတာပါပဲ။
“ဒီမှာ။ ကမ္ဘာ့အမြင်ထဲ မဝင်ခင် ဒါတွေကို သင်ယူထားလိုက်ဦး။”
ကျွန်တော် ဝယ်ထားတဲ့ [ဇာတ်လမ်း] တချို့ကို ဖန်သားပြင်ပေါ်က သူမရဲ့ဓာတ်ပုံကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေတဲ့ ကန်းဟယ်ရင် ဆီကို ကမ်းပေးလိုက်တယ်။
ဒီ [ဇာတ်လမ်း] တွေဟာ သကြားလုံးလိုမျိုး အဖြူရောင် စာလုံးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး အလင်းရောင် ထွက်နေတဲ့ အဖြူရောင် လုံးဝန်းတဲ့ အရာတွေလိုမျိုး ဖြစ်နေတယ်။
ကန်းဟယ်ရင် က ကျွန်တော် ကမ်းပေးတဲ့ [ဇာတ်လမ်း] တွေကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ အရာတစ်ခုကို မြင်နေရသလိုမျိုး ယူလိုက်တယ်။
“ဒါက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတာလား။”
“အခုလို ကိုယ်တိုင်မြင်ဖူးတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ အရင်ကတော့ သဲ့သဲ့လေးပဲ ကြားဖူးတာ။”
“မင်း နောက်ပိုင်းမှာ အများကြီး မြင်ရတော့မှာပါ။ ဒီမှာ၊ မင်းအတွက် လိုအပ်မယ့် [ဇာတ်လမ်း] တွေကိုပဲ ရွေးထုတ်ပေးထားတာ။”
ကျွန်တော် ကမ်းပေးလိုက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကတော့ [ဒြပ်စင်သုံးပါးဓားသိုင်း]၊ [Althor Mercenary Swordsmanship] နဲ့ [အာရုံခံစွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်း] တို့ ဖြစ်တယ်။
ဒါတွေအားလုံးဟာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရတဲ့သူမအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့အရာတွေပါ။
“ဒါတွေက အထောက်အကူ ဖြစ်ပါ့မလား။”
“ဖြစ်မှာပေါ့။”
ကျွန်တော် ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ဖြေလိုက်တယ်။
ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သူမရဲ့ [Trait] (အထူးစွမ်းရည်) ကနေ ရလာတဲ့ စွမ်းအားသက်သက်ပဲ ဖြစ်တယ်။
အထူးစွမ်းရည်ဆိုတာ စုဆောင်းသူအတွက် အရေးကြီးတဲ့ အဓိကတိုင်တစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ အထူးစွမ်းရည်တစ်ခုတည်းနဲ့ တိုက်ခိုက်လို့ ရမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။
စုဆောင်းသူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ အထူးစွမ်းရည်အပေါ် အခြေခံပြီး [ဇာတ်လမ်း] တွေကို စုဆောင်းရမယ်။
သူတို့ဟာ တခြား [ဇာတ်လမ်း] တွေကို စုပ်ယူကြပြီး သူတို့ စုဆောင်းထားတဲ့ အမှတ်တွေကိုလည်း စွမ်းအားတိုးမြှင့်ဖို့ သုံးကြတယ်။
စုဆောင်းသူတွေဟာ ဒီလိုနည်းနဲ့ ပိုသန်မာလာတာပါ။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် အထူးစွမ်းရည်ဆိုတာ စုဆောင်းသူရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ဖွဲ့စည်းပေးတဲ့ တိုင်တွေထဲက တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမှာ၊ တစ်ခုတည်းသော အရာ ဖြစ်မနေရဘူး။
ဒါကြောင့်လည်း သူမကို ဒီအခြေခံ [ဇာတ်လမ်း] တွေကို ဝယ်ဖို့ ကျွန်တော် တိုက်တွန်းနေတာပါ။
“မင်းရဲ့ ဓားက မြန်ဆန်ပြီး ပြင်းထန်တယ်၊ မစ္စ ကန်းဟယ်ရင်။ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ အရေးအကြီးဆုံး အခြေခံတွေ လိုအပ်နေတယ်။ မင်း အခုတော့ မင်းရဲ့ ခံစားချက်နဲ့ အာရုံတွေနဲ့ပဲ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းနေနိုင်ပေမဲ့ ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုရင် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျရင် မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ လဲကျသွားလိမ့်မယ်။”
ဒါကြောင့်လည်း သူမကို အခြေခံဓားသိုင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို ပေးလိုက်တာပါ။
ဒါတွေတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းဟာ အများကြီး တိုးတက်လာလိမ့်မယ်။
ဓားသိုင်းမှာ သဘာဝအရည်အချင်းရှိတဲ့သူတစ်ယောက်က အခြေခံခိုင်မာနေရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ။
အဲဒီအခါမှာတော့ တကယ့် ဘီလူးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာတော့မှာပေါ့။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ကန်းဟယ်ရင် က ကျွန်တော့်စကားကို စိတ်ရင်းအတိုင်း လက်ခံရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
အဖြူရောင် အလုံးသုံးလုံးဟာ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စုပ်ယူသွားတယ်။
သူမ [သင်သည် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုကို စုပ်ယူလိုက်ပြီ] ဆိုတဲ့ စနစ်ပြတင်းပေါက်မျိုးကို မြင်ရမလားဆိုတာ ကျွန်တော် စိတ်ဝင်စားမိတယ်။
“အဆင်ပြေရဲ့လား။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ တကယ်ကို လန်းဆန်းသွားသလိုပဲ။”
“အဲဒါ ကောင်းတဲ့ တုံ့ပြန်မှုပဲ။ လူတွေမှာ [ဇာတ်လမ်း] ဘယ်လောက်အထိ လက်ခံနိုင်မလဲဆိုတဲ့ ကန့်သတ်ချက်ချင်း မတူကြဘူး။ မင်းလို စုဆောင်းသူအသစ်တစ်ယောက်အတွက်ဆိုရင် နှစ်ခုစုပ်ယူပြီးတာနဲ့ ခေါင်းက ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလို ခေါင်းကိုက်တာမျိုး ဖြစ်တာက ပုံမှန်ပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကတော့ အဆင်ပြေနေတာပဲ။”
“အဲဒါကြောင့်လည်း မင်းက ထူးချွန်တာပေါ့။ မင်းက တစ်ခါတည်းနဲ့ သုံးခုအထိ စုပ်ယူနိုင်ပြီး ဘာမှမဖြစ်ဘူးလေ။”
သူမ လန်းဆန်းသွားတယ်လို့ ပြောတာဟာ [ဇာတ်လမ်း] ကို ကောင်းကောင်း စုပ်ယူနိုင်လိုက်တယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။
သူမမှာ ဒီကဏ္ဍနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရည်အချင်းရှိနေတာက အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
“ဒါပေမဲ့ ဒါတွေကို စုပ်ယူလိုက်ရုံနဲ့ ပြီးသွားတာ မဟုတ်သေးဘူး။ မင်းအနေနဲ့ ဒီ [ဇာတ်လမ်း] တွေကို ပုံမှန်အသုံးပြုပြီး ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရမယ်။”
ဇာတ်လမ်းတွေကို စုပ်ယူလိုက်ရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်ပေ။
“ရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ ပြောကြသလိုမျိုးပေါ့။ လမ်းကြောင်းကို သိတာနဲ့ အဲဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းတာက မတူညီတဲ့ အရာနှစ်ခုပဲ။”
ဒါကြောင့်လည်း ဇာတ်လမ်းတွေကို စုပ်ယူပြီးတဲ့အခါ အစာခြေဖျက်ရတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု လိုအပ်တာ ဖြစ်သည်။
၎င်းကို သဘာဝကျလာသည်အထိ အသုံးပြုပြီး လေ့ကျင့်ရမည်။
အဲဒီလိုမျိုး လုပ်ဆောင်မှသာ ဇာတ်လမ်းက မင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ။
“လောလောဆယ်တော့ မင်းအနေနဲ့ အခြေခံ [ဇာတ်လမ်း] တွေကိုပဲ ရယူထားဖို့ လိုအပ်တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို ရလာနိုင်ပေမဲ့ အဲဒါတွေက [Dimension Shop] မှာ ဈေးကြီးတတ်လို့ ကမ္ဘာ့အမြင်တွေရဲ့ ရှင်းလင်းရေး ဆုလာဘ်တွေအဖြစ် ရယူဖို့ ပစ်မှတ်ထားတာ ပိုကောင်းတယ်။”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီအချိန်မှာ သူမ လိုအပ်သမျှ အရာအားလုံးကို ကျွန်တော် ပေးပြီးပြီ။
ကန်းဟယ်ရင် က ကျွန်တော် သူမအပေါ် ဂရုစိုက်ပေးမှုအတွက် ထိခိုက်ခံစားသွားဟန်ရှိပြီး သူမ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေ ပြောင်းလဲသွားတယ်။
ကျွန်တော် သူမကို ကြိုတင် တားဆီးသည့်အနေဖြင့် အရင်စပြောလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားကို လက်ခံပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ။ ငါ မင်းအတွက် စာကြည့်တိုက်ကို ဖွင့်ပေးထားပြီးပြီ၊ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ပုံစံကို ဝိညာဉ်တွေဆီမှာ ပြသရမယ်။”
သူမ အခုကစပြီး သရုပ်ဆောင်ရမည့် ဂီယွန်ဟူ ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက သူမရဲ့ မူလစရိုက်နဲ့ မကိုက်ညီချင်မှ မကိုက်ညီနိုင်ပေမဲ့ သူမ ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။
“ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်မကို ယုံကြည်ပေးပြီး အားလုံးကို ကျွန်မဆီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်ပါ။”
“ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် အထဲကို ဝင်ကြရအောင်။”
သူမ အခု စိတ်လှုပ်ရှားနေတာကြောင့် တည်ငြိမ်နေပုံရပေမဲ့ ဒီအရာတွေကို ဝယ်ဖို့ ကျွန်တော် အမှတ်တွေ ဘယ်လောက်တောင် သုံးလိုက်ရသလဲဆိုတာကိုသာ သတိရသွားရင် သူမ ရူးသွပ်သွားနိုင်တယ်။
အဲဒီလို မဖြစ်ရအောင် ကျွန်တော် သူမကို ဒီနေ့ရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်တဲ့ ကမ္ဘာ့အမြင် (Worldview) ထဲကို ဆွဲခေါ်သွားလိုက်တယ်။
မြင်ကွင်းက တစ်ခဏချင်းမှာပဲ ပြောင်းလဲသွားတယ်။
အဲဒီနေရာက ကျွန်တော်တို့ ပထမဆုံး သွားခဲ့တဲ့ ကိုဘော့တွင်းလိုမျိုးပဲ ကောင်းကင်ကို မမြင်ရတဲ့ ပိတ်လှောင်နေတဲ့ စင်္ကြံတစ်ခု ဖြစ်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို ထွင်းထုထားတဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ တွင်းနဲ့ မတူဘဲ ဒီနေရာက တိကျသေချာစွာ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ဝင်္ကပါတစ်ခုနဲ့ ပိုတူတယ်။
“ဒါ ဘယ်နေရာလဲ။ လူတွေ သိပ်မလာတဲ့ ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ နေရာတစ်ခုဆိုတာ ကျွန်မ ပြောနိုင်တယ်။”
ကန်းဟယ်ရင် က တည်ကြည်တဲ့ လေသံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။
သူမရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ တင်းကျပ်မှု၊ ရိုသေလေးစားမှုနဲ့ လေးနက်မှုတွေကို ရေးထိုးထားသလိုပဲ။
ကျွန်တော် သူမကို သရုပ်ဆောင်ခိုင်းထားတာပေမဲ့ အဲဒီလိုမျိုး ကြည့်နေရတာက ကျွန်တော့်ကို မရည်ရွယ်ဘဲ ပြုံးမိစေတယ်။
သူမရဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုကို မြင်ရတဲ့အခါ ဘာလို့ ရယ်ချင်စိတ် ဖြစ်မိတာလဲ။
ကျွန်တော် ရယ်မောမိတော့မလို ဖြစ်သွားတာကို ထိန်းရင်း အမြန်ဖြေလိုက်တယ်။
“ဒါက ခရီးတီးဝင်္ကပါ ပဲ။”
အတိအကျ ပြောရရင် ဒါက ခရီးတီးနန်းတော်ထဲက နော့ဆော့စ်ဝင်္ကပါ (Labyrinth) ဖြစ်တယ်။
“ဒါက စုဆောင်းသူတွေ သိပ်မလာတဲ့ ကမ္ဘာ့အမြင်တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။”
“အဲဒါ ဂရိဒဏ္ဍာရီထဲက မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေရတာလဲ…”
“ကမ္ဘာ့အမြင်တွေရဲ့ ပေါ်ပေါက်လာပုံက နိုင်ငံတွေအပေါ်မှာ မူတည်တာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုရီးယားရိုးရာပုံပြင်တွေနဲ့ စိမ့်ဝင်နေတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်က ကမ္ဘာရဲ့ အခြားတစ်ဖက်မှာ ကမ္ဘာ့အမြင်တစ်ခုအဖြစ် အသက်ဝင်လာနိုင်တယ်။ ဇာတ်လမ်းတွေက ကျွန်တော်တို့ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး လွတ်လပ်တယ်။”
ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရေးကြီးတဲ့ အချက် မဟုတ်ဘူး။
“ဒီ နော့ဆော့စ်ဝင်္ကပါ ကို အဖွဲ့အစည်း အတော်များများက ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့ကြပေမဲ့ အခုထိတော့ ရှင်းလင်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးဘူး။”
“ဘာလို့လဲ။”
“သူတို့က ရှင်းလင်းရေး စည်းကမ်းချက်ကို မရှာတွေ့နိုင်ခဲ့လို့ပဲ။ ပြီးတော့ ဝင်္ကပါကိုယ်တိုင်ကလည်း အရမ်းကို ပရိယာယ်များလွန်းလို့။”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် ကန်းဟယ်ရင် က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တယ်။
အနည်းငယ် မှောင်နေပေမဲ့ သူမက တွင်းထဲမှာ [အာရုံခံစွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်း] လိုမျိုး ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်လို့ အမှောင်ထုထဲကို အလွယ်တကူ မြင်နိုင်တယ်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကတော့ လမ်းကြောင်းတွေက အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံကို ဖွင့်ထားတဲ့ ဝင်္ကပါတစ်ခုလိုမျိုး ရှုပ်ထွေးနေတာ သေချာတယ်။
“ဝင်္ကပါကိုယ်တိုင်က မြေပုံမပါဘဲ သွားလာဖို့ အရမ်း ရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်။ ပြီးတော့ ဒဏ္ဍာရီတွေအရ အတွင်းထဲမှာ လှည့်လည်ကျက်စားနေတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စိတ်ကူးယဉ် သတ္တဝါတစ်ကောင် ရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။”
“…မိုင်နိုတော။”
အဲဒါက အရမ်းကို နာမည်ကြီးတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ဖြစ်တာကြောင့် သူမ သိနေတယ်။
သူမရဲ့ ခေါ်ဆိုမှုကို တုံ့ပြန်လိုက်သလိုမျိုး၊
ဝူးဟူး!
လေတိုက်ခတ်သံနဲ့အတူ ဝင်္ကပါရဲ့ မှောင်မိုက်နေတဲ့ နက်ရှိုင်းရာအရပ်ကနေ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
“ဒါက ကိုဘော့တွင်းနဲ့ မတူဘူး။ လမ်းကြောင်းတွေက ရှုပ်ထွေးတယ်၊ အလင်းရောင် သိပ်မရှိလို့ မှောင်နေတယ်။ ပြီးတော့ တခြား စိတ်ကူးယဉ် သတ္တဝါတွေလည်း မရှိဘူး၊ အဲဒီ မိုင်နိုတော ကောင်ပဲ ရှိတယ်။”
တကယ်တော့ ဒါက စိုက်ပျိုးစရာ (Farm) ဘာမှမရှိတဲ့ နေရာမျိုးပဲ။
ပိုဆိုးတာက ဒီစိတ်ကူးယဉ် သတ္တဝါက သာမန်မျိုး မဟုတ်ဘဲ Boss အဆင့် သတ္တဝါ ဖြစ်တယ်။
စုဆောင်းသူ အများစုက ရင်ဆိုင်ဖို့ ရှောင်ဖယ်ကြမယ့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါမျိုးပေါ့။
ကန်းဟယ်ရင် က ဒီအဆင့်မှာ အဲဒါကို ကိုင်တွယ်နိုင်မလားဆိုတာ ကျွန်တော် မသေချာဘူး။
‘တစ်ခုတည်းသော ကောင်းတဲ့အချက်ကတော့ ဒီ နွားခေါင်းနဲ့ သတ္တဝါက ဝင်္ကပါထဲမှာ ပိတ်မိနေတာပဲ။’
ဒါကြောင့်လည်း အချိန်အခါအလိုက် စီးနင်းဝင်ရောက်စရာ မလိုဘဲ ဒီ နော့ဆော့စ်ဝင်္ကပါ ကမ္ဘာ့အမြင်က တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရှိနေခဲ့တာ။
ဒါက ‘တိုက်စားခြင်း’ (Erosion) ဘာမှမရှိတဲ့ အတော်လေး ငြိမ်းချမ်းတဲ့ ကမ္ဘာ့အမြင်တစ်ခု ဖြစ်တယ်။
ဒါကြောင့်လည်း ဒါက အကောင်းဆုံးပဲ။
ဒီနေ့အတွက် ပန်းတိုင်က တစ်ခုတည်းရှိတယ်။
ဒီဝင်္ကပါကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ပဲ။