ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 18: | NovelPing

ခရီးတီးဝင်္ကပါ။

ဤနေရာသည် စုဆောင်းသူများစွာ အစပိုင်းတွင် စိန်ခေါ်ခဲ့ကြသော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် အရေးနိမ့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့ကာ စွန့်ပစ်ထားခဲ့သည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ကျဆုံးမှုတွင် အမြဲတမ်း တူညီနေသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိသည်။

၎င်းမှာ မိုင်နိုဘုရင် ၏ ဇနီးနှင့် ပိုဆိုက်ဒန်ထံမှ စေလွှတ်လိုက်သော နွားထီးတို့၏ သားသမီးဖြစ်သည့် မိုင်နိုတော ပင်ဖြစ်သည်။

လူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နွားခေါင်းရှိသည့် ဤသတ္တဝါသည် မီဒီယာများတွင် အများအပြား ဖော်ပြခံရလေ့ရှိသော ထင်ရှားသည့် စိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

မူလဒဏ္ဍာရီအရဆိုလျှင် ၎င်းသည် အာရီအက်ဒနီ ၏ အကူအညီဖြင့် သီးဆီးယပ်စ် လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤနေရာမှာတော့ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ဤနေရာရှိ မိုင်နိုတော သည် ယခုတိုင် အသက်ရှင်လျက်ရှိပြီး ဗိုက်ဆာနေသည့် ဝမ်းဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ကာ ဝင်္ကပါအတွင်းသို့ ဝင်လာမည့်သူများကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

"ပုံမှန်အဆင့်ရှိတဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ဆိုရင် သူနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

ဒဏ္ဍာရီလာ နဂါးနှင့် သတ္တဝါများသည် ၎င်းတို့၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့်အညီ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဝိညာဉ်များကလည်း ထိုအချက်ကို သိရှိကြသဖြင့် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ပါသော သွယ်ဝိုက်သည့် မက်ဆေ့ချ်များကို ကျွန်ုပ်ထံသို့ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ပို့လွှတ်နေကြသည်။

[ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံကြားမှ ပွင့်သောပန်း က စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။]

[ငွေရောင်မှော်ဆရာမ က မျက်လုံးများ အရောင်တောက်နေပြီး ဇာတ်လမ်းကို ပိုမိုပြင်းထန်လာစေရန် အားပေးနေသည်။]

[တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် ပြေးလွှားသူ က ဇာတ်လမ်းကို အမြန်ဆုံးပြသရန် တောင်းဆိုနေသည်။]

ပထမဆုံး ဇာတ်လမ်းမှတစ်ဆင့် မျှော်လင့်ချက်များစွာကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။ ကြည့်ရှုသူအရေအတွက်မှာ ၈၀ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် မကြာမီ နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ချက်ခွဲ (sub-missions) အချို့ကို အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မည်။

"ထူးခြားတဲ့ အရှိန်အဟုန်ပဲ။"

ဇာတ်ကြောင်းပြောသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ စာကြည့်တိုက် တိုးတက်လာနိုင်မည့် အလားအလာမှာ မယုံနိုင်စရာပင်။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ ပေါက်မြောက်ကျော်ကြားမှုသည် ခဏတာ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"အစကောင်းတိုင်း အဆုံးထိ ကောင်းမယ်လို့ အာမခံချက် မရှိဘူး။"

ယခု ကျွန်ုပ်၏ စာကြည့်တိုက်သို့ ရောက်လာကြသည့် ဝိညာဉ်များသည် ကျွန်ုပ်၏ ဇာတ်လမ်းကြောင့် စွဲလမ်းသွားကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ အချို့ကတော့ စွဲလမ်းသွားနိုင်သော်လည်း အများစုမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ကြပေ။

လက်ရှိ လူကြိုက်များနေခြင်းမှာ ပထမဇာတ်လမ်းမှစ၍ ကျွန်ုပ် ရူးသွပ်သော အရာတစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်က ရရှိခဲ့သည့် အရှိန်အဟုန်မှာ ယခုတိုင် ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သာ ဆက်လက် မတွန်းအားပေးပါက ဇာတ်လမ်းမှာ ရပ်တန့်သွားလိမ့်မည်။

"ဒါကြောင့် နောက်လာမည့် ဇာတ်လမ်း ၂ ခု သို့မဟုတ် ၃ ခုက အလှည့်အပြောင်းပဲ။"

ကျွန်ုပ်သည် ပထမဇာတ်လမ်းမှစ၍ အခြားသူများ မလုပ်ဆောင်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် အာရုံစိုက်မှုကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအဓိက ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီဖြစ်၍ ယခု ကျွန်ုပ်လုပ်ရမည့်အရာမှာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည့် ပရိသတ်များကို ဆွဲဆောင်ပြီး ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရှုသူအရေအတွက်မှာ ၉၀ ကို ကျော်လွန်ကာ ၁၀၀ သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ လုပ်ဆောင်ချက်ခွဲတစ်ခုကို ပြီးမြောက်ကြောင်း အကြောင်းကြားစာ ဝင်းဒိုးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အမှတ်အနည်းငယ်ကိုလည်း ရရှိလိုက်သည်။

"ကြည့်ရှုမယ့် ဝိညာဉ်တွေ အကုန် ရောက်ကြပြီလား။"

လျင်မြန်စွာ တက်လာခဲ့သည့် ကြည့်ရှုသူအရေအတွက်မှာ ၁၁၀ တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ နောက်ထပ် စောင့်နေသော်လည်း ဧည့်သည်များ ထပ်ရောက်လာတော့မည် မဟုတ်သဖြင့် စတင်ရန် အချိန်တန်ပြီဟု ခံစားရသည်။

"သွားကြစို့။ ဒီနေ့အတွက် မီနူးက နွားခေါင်းဟင်းရည်ပဲ။"

"အို... ကျွန်မတို့က အဲဒါကို စားကြမှာလား။"

"တကယ်စားချင်လို့လား။ ဒါက စကားလုံးအသုံးအနှုန်းတစ်ခုပါ။"

ကျွန်ုပ်တို့ အနည်းငယ် စကားပြောဆိုကြသော်လည်း ဝိညာဉ်များ၏ တုံ့ပြန်မှုကို စစ်ဆေးရန် မမေ့ခဲ့ပေ။ သူတို့အများစုမှာ နာမည်ကြီးနေသည့် စားသောက်ဆိုင်က တကယ်ကောင်းမကောင်း လာရောက်စစ်ဆေးကြသူများ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် သင့်လျော်သည့် ဇာတ်လမ်းကို မပြသနိုင်ပါက သူတို့သည် ကျွန်ုပ်၏ စာကြည့်တိုက်မှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ထွက်ခွာသွားကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ကျွန်ုပ် ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရမည့် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ဖောက်သည်များ ဖြစ်သည်။

"ဘာထက်မဆို၊ ဒီဇာတ်လမ်းကို ကြည့်နေတာက ဝိညာဉ်တွေချည်းပဲ မဟုတ်ဘူး။"

ကျွန်ုပ်၏ စာကြည့်တိုက်ကို စိတ်ဝင်စားနေသည့် အခြားဇာတ်ကြောင်းပြောသူများအတွက်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။ ကျွန်ုပ်၏ စာကြည့်တိုက်ကို လာရောက်ကြည့်ရှုသည့် ဇာတ်ကြောင်းပြောသူ ၁၀ ဦး ရှိနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထင်ရှားသည်။ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည့် ဇာတ်ကြောင်းပြောသူ၏ စာကြည့်တိုက်က မည်သို့ရှိသည်ကို လာရောက်ကြည့်ရှုခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု ဟုတ်မဟုတ်ကို သိလိုကြသည်။ သူတို့သည် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး အကဲဖြတ်ကာ ဖြစ်နိုင်လျှင် အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီလေ။ ကြိုက်သလောက် ကြည့်ကြပေါ့။"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျွန်ုပ်ကတော့ သာမန်အဆင့်လောက်နဲ့ ရပ်တန့်နေမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့က ကျွန်ုပ်ကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဟု ခံစားရသည်ဖြစ်စေ၊ မခံစားရသည်ဖြစ်စေ၊ ဒီနေ့အတွက် ကျွန်ုပ်၏ အဓိက ရည်မှန်းချက်မှာ ကြည့်ရှုသူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို စကြစို့။ ကန်းဟယ်ရင်၊ ဒါကို ယူလိုက်။"

"ဒါက..."

ကျွန်ုပ် ကန်းဟယ်ရင် ကို ပေးလိုက်သည့်အရာမှာ ချည်မျှင်လုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူမက ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိရှိပြီး ချည်မျှင်ကို ယူကာ အဝင်ဝအနီးတွင် ချည်မျှင်စကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ခရီးတီးဝင်္ကပါ ၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ဒေးဒလပ်စ် (Daedalus) တည်ဆောက်ခဲ့သည့်အတိုင်း အလွန်ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ပုံစံထုတ်ထားသည့် မြေပုံမရှိပါက အတွင်းသို့ ရောက်သွားပြီးနောက် မည်သူမျှ ပြန်ထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ဒဏ္ဍာရီထဲတွင် သီးဆီးယပ်စ် သည် အာရီအက်ဒနီ ၏ ချည်မျှင်အကူအညီဖြင့် ဝင်္ကပါအတွင်းမှ ပြန်လည်လမ်းကြောင်းရှာ၍ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။ မူလဇာတ်လမ်းမှာ ထိုသို့ဖြစ်သည့်အတွက် ဤချည်မျှင်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် လွတ်မြောက်လမ်းကြောင်းအတွက် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကံကောင်းပါစေ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျွန်ုပ်သည် [ကြည့်ရှုသူများ၏ အခန်း] သို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်သည် ထိုင်ကြည့်နေရုံသက်သက် မဟုတ်ပေ။ ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကျွန်ုပ်ကြားတွင် သီးခြား အဝေးမှ စကားပြောနိုင်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားသော စုဆောင်းသူများနှင့် ဇာတ်ကြောင်းပြောသူများသာ ပြုလုပ်နိုင်သည့် အဝေးဆက်သွယ်ရေးစနစ် ဖြစ်သည်။

"အာ၊ ကျွန်တော့်အသံ ကြားရလား။"

- ဟုတ်ကဲ့။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားရပါတယ်။

"ကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဒီနေရာမှာ မိုင်နိုတော ကလွဲရင် တခြားစိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါတွေ မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ ရဲရဲသာ သွားပါ။"

- ဒီအတိုင်းပဲ သွားရမှာလား။ ဒါက ဝင်္ကပါလေ၊ ကျွန်မ လမ်းပျောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

"ဒီအကြောင်း သိလား။ ဒီဝင်္ကပါကို အစကတည်းက မိုင်နိုတော ကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့နဲ့ သူ့အတွက် အစာထောက်ပံ့ပေးဖို့ တည်ဆောက်ထားတာ။ အတွင်းကနေ အပြင်ကို ထွက်ဖို့က ရှုပ်ထွေးပေမဲ့ အပြင်ကနေ ဝင်္ကပါရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို သွားဖို့က အလွန်လွယ်ကူပါတယ်။"

ဒါကြောင့် လမ်းမသိဘဲ ဟိုဟိုဒီဒီ သွားမိရင်တောင် ဤဝင်္ကပါ၏ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်မှာ မိုင်နိုတော နေထိုင်သည့် နေရာသို့သာ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။ မည်သည့် နိယာမဖြင့် ထိုသို့ဖြစ်စေသည်ကို ကျွန်ုပ်မသိသော်လည်း ဒဏ္ဍာရီခေတ်၏ အကောင်းဆုံး တီထွင်သူ ဒေးဒလပ်စ် တည်ဆောက်ခဲ့သည့် ဝင်္ကပါဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ချေရှိရမည်။

"ကန်းဟယ်ရင်၊ မင်း ဘာမှ တွန့်ဆုတ်စရာမလိုဘဲ သွားရုံပဲ။ ဒါက ဘာမှမဟုတ်သလိုမျိုး ယုံကြည်ချက်ရှိရှိနဲ့ သွားပါ။"

- ဟုတ်ကဲ့။ နားလည်ပါပြီ!

ကန်းဟယ်ရင် သည် ကျွန်ုပ်ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း လှုပ်ရှားသည်။ သူမသည် ကျောကို မတ်မတ်ထားပြီး မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့ထားလိုက်သည်။ သူမသည် မှောင်မိုက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျစရာကောင်းသည့် ဝင်္ကပါအတွင်းသို့ သူမ၏လမ်းကို မည်သူမျှ ပိတ်ဆို့နိုင်သည့်အလား ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်များ အလိုချင်ဆုံးဖြစ်သည့် သူရဲကောင်းဇာတ်လမ်း၏ စံပြဇာတ်ကွက် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်များ ပျော်ရွှင်သွားကြပြီး အမှတ်များကို လှူဒါန်းကြသည်။

[အရက်ဆိုင်မှ အရက်သမား ၁၀၀ TP လှူဒါန်းလိုက်ပါပြီ!]

[ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်သွားလိုက်!]

စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ကြသည့် ဝိညာဉ်အချို့မှာ သွယ်ဝိုက်သည့် မက်ဆေ့ချ်များအစား အမှတ်ကုန်ကျသည့် တိုက်ရိုက်မက်ဆေ့ချ်များကိုပင် ပို့လွှတ်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ စာကြည့်တိုက်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်လာသည့် အရက်သမားကြီးမှာ ကန်းဟယ်ရင် ကို သဘောကျပုံရပြီး အမှတ်များကို မကြာခဏ လှူဒါန်းနေသည်။

ကောင်းသော လောက်စာမိပြီ။

'ဒါပေမဲ့ ရောက်ခါနီးပြီလား။'

ဝင်္ကပါအတွင်းမှ မသက်မသာဖြစ်စေသော စွမ်းအင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ သပ်ရပ်သည့် အဝင်ဝနှင့် မတူဘဲ နေရာတိုင်းတွင် ပျက်စီးနေသည့် အစိတ်အပိုင်းများ ပိုများလာသည်။ တစ်ခုခု ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ထားခဲ့သည့် အရာများ၏ အမှတ်အသားများ ရှိနေသည်။ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လျှောက်လှမ်းလာသည့် ကန်းဟယ်ရင် သည် ခဏရပ်တန့်သွားပြီး သူမ၏ ရှေ့တွင်ရှိသည့် အရာတစ်ခုကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ဘာကို မြင်လိုက်သလဲဆိုတာကို ကျွန်ုပ် ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီး ရပ်တန့်လိုက်သည်။

- အာ...

"ရှူး။ အသံမထွက်နဲ့။"

ကန်းဟယ်ရင် တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ကျွန်ုပ်သည် သူမ၏ ပါးစပ်ကို အမြန်ဆုံး ပိတ်လိုက်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မှန်ကန်သည်။ ကျွန်ုပ်သာ အနည်းငယ် ပိုနှေးကွေးခဲ့လျှင် သူမသည် မသိလိုက်ဘဲ အော်ဟစ်မိလိမ့်မည်။

"အလောင်းပဲ။"

ရိုးရိုးအလောင်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ တစ်ခုခု၏ အပိုင်းပိုင်း အဖြဲဖြဲခံထားရသည့် အလောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပိုင်ရှင်မဲ့ အရိုးစုများက နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေပြီး ပုပ်အဲ့အဲ့အနံ့ဆိုးများကလည်း နေရာတိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသူတိုင်း ရွံရှာစိတ်နှင့် ပျို့အန်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေမည့် မြင်ကွင်းမျိုးပင်။ ကန်းဟယ်ရင် တစ်ယောက် ထိုသို့ တုံ့ပြန်မိသည်မှာ မဆန်းပေ။

"အသက်ကို မှန်မှန်ရှူပါ။ ဝိညာဉ်တွေရှေ့မှာ မင်းရဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဘယ်တော့မှ မပြမိစေနဲ့။"

သူမသည် ယခုအချိန်တွင် ဂီယွန်ဟူ ဆိုသည့် ဇာတ်ကောင်နေရာမှ သရုပ်ဆောင်နေရသူ ဖြစ်သည်။ သာ၍အရေးကြီးသည်မှာ သူမသာ အော်ဟစ်လိုက်ပါက အတွင်းဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အရာက ကျွန်ုပ်တို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်။

"ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှူထုတ်ပါ။"

- ရှိုက်... ဟူး...

"ဒီပုပ်သိုးနေတဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာ မကြာသေးတဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူက စွန့်ပစ်ထားတဲ့ အတွေးကမ္ဘာကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ကြိုးစားရင်းနဲ့ပဲ အမိဖမ်းခံလိုက်ရပုံပဲ။"

ပြိုင်ဘက်မရှိဟု ထင်မှတ်ကာ လျစ်လျူရှုထားသည့် အတွေးကမ္ဘာကို ပစ်မှတ်ထားရန် ကြိုးစားသူ အချို့ ရှိတတ်ကြသည်။ သို့သော် သင်မြင်သည့်အတိုင်းပင် သူတို့၏ အဆုံးသတ်မှာ ဤသို့သာ ဖြစ်တတ်သည်။ သူတို့သည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဝင်လာကြသော်လည်း စွမ်းရည်မရှိသည့် စုဆောင်းသူများအတွက်မူ ထိုမာန်မာန၏ တန်ဖိုးမှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းလှသည်။

- အဆင်ပြေရဲ့လား၊ ဂီယွန်ဟူ။

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။"

ကျွန်ုပ်သည် ဤမြင်ကွင်းမျိုးကို မအံ့သြရလောက်အောင်ပင် မြင်ဖူးပြီးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်မသိသည့်သူတစ်ယောက်၏ အလောင်းက ကျွန်ုပ်ကို သိပ်ပြီး ထိခိုက်မှု မရှိစေပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြေသိမ့်သည့်အနေဖြင့် စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။

"တယ်လာ တွေက သာမန်လူတွေနဲ့ စိတ်ခံစားချက်ချင်း မတူကြဘူးလေ။"

- အင်း။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အော်ဟစ်မသွားဘဲ ထိန်းထားနိုင်တာကို ချီးကျူးပါတယ်။ အခုရော စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီလား။"

- အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်တဲ့အခါ သက်သာသွားပါပြီ။

"မင်းလည်း ဂရုစိုက်ရမယ်၊ ကန်းဟယ်ရင်။ အသိစိတ် လျော့ပေါ့လိုက်တာနဲ့ မင်းလည်း အဲဒီလူလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

- ... ကျွန်မ သိပါတယ်။

သူမ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည့်အတွက် ထိုအတောအတွင်း သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အင်အားများစွာ ကုန်ဆုံးသွားပုံရသည်။ သို့သော် သူမသည် အခြားသူများကဲ့သို့ ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိပေ။ ထိုအခြေအနေကို လက်ခံကာ တိုက်ပွဲတွင်သာ ပို၍ အာရုံစိုက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

'သူမမှာ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု ရှိတာ ကံကောင်းတာပဲ။'

ကန်းဟယ်ရင် ၏ အစွမ်းမှာ သူမ၏ ထူးခြားချက် တစ်ခုတည်းသာ မဟုတ်ပေ။ သူမကိုယ်တိုင် သတိမထားမိသော်လည်း သူမတွင် စုဆောင်းသူအများစုထက် သာလွန်သည့် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု ရှိသည်။ သမိုင်းကြောင်းအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထူးချွန်သူတိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော ထူးခြားသည့် အချက်ရှိနေတတ်သည်။ ဒါဆိုလျှင် ရွေးချယ်ခံရသူများထဲတွင် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် စုဆောင်းသူများကကော။

'သူမကိုယ်တိုင် မသိပေမဲ့ သူမရဲ့ သဘာဝက သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူး။'

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤသည်မှာ ကောင်းသော လက္ခဏာပင်။ စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပြန်လည်ရရှိသွားသည့် ကန်းဟယ်ရင် သည် ဝင်္ကပါ၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။ ဝင်္ကပါကိုယ်တိုင်က သူမကို ဖိတ်ခေါ်နေသကဲ့သို့ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားခြင်း မရှိပေ။ မည်မျှကြာအောင် လျှောက်လိုက်သည်မသိ။ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းစင်္ကြံလမ်းဆုံးသွားပြီး ကျယ်ဝန်းသည့် ခန်းမတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

- ဒါက ဝင်္ကပါရဲ့ အလယ်ဗဟိုပဲ...

အလယ်ဗဟိုမှာ နံရံများနှင့် မျက်နှာကျက်ရှိသည့် လမ်းစင်္ကြံနှင့် မတူဘဲ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသည်။ အမြင့်မှာ ၃၀ မီတာခန့် ရှိပြီး ဗဟိုရှိ အပေါက်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက တိုင်လုံးကြီးတစ်ခုပမာ အောက်သို့ ကျဆင်းနေသည်။ ထိုအလင်းတန်း၏ အလယ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ဘက်သို့ ကျောပေးလျက် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ အညိုရောင် အမွေးအမှင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခေါင်းပေါ်တွင် ရှိနေသည့် ကြီးမားသော ဦးချို။

ကျွန်ုပ်သည် ကန်းဟယ်ရင် ကို ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်သည်။

"သတိထားပါ။ သူပဲ။"

မိုင်နိုတော။

ဤဝင်္ကပါ၏ ပိုင်ရှင်က ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူများကို ခံစားမိသွားပြီး နေရာမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထလိုက်သည်။ သူသည် ထိုင်နေစဉ်ကပင် ကန်းဟယ်ရင် ထက် ပိုမြင့်နေသော်လည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သောအခါ တောင်ကုန်းတစ်ခု မတ်တပ်ရပ်နေသည့်အလား ထင်ရသည်။ သူ၏ အရပ်မှာ ၄ မီတာခန့် ရှိသည်။ အညိုရောင် အမွေးအမှင်အောက်ရှိ ကြွက်သားများမှာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် လက်နက်မရှိသော်လည်း သူ၏ တည်ရှိမှုမှာ အလွန်ပင် ဖိအားပေးလွန်းလှသည်။ သာမန် စုဆောင်းသူဆိုလျှင် သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် အဝတ်စုတ်တစ်ခုပမာ ညှစ်ခြေခံရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်။

"ကျွန်မတို့လည်း ပြင်ဆင်လာခဲ့ပါတယ်။"

ဝုန်း။

မိုင်နိုတော ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ကန်းဟယ်ရင် သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်နှင့် ကပ်လျက် လျှောတိုက်သွားသကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။

မိုင်နိုတော သည် သူ၏ လက်သီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး တူကြီးတစ်ခုပမာ အပေါ်မှ အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ဘုန်း!

သူ၏ လက်သီးချက်တွင် မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်သော အားရှိသည်။ ခိုင်ခံ့သည့် မြေပြင်မှာ အက်ကွဲသွားပြီး ကျောက်စိုင်ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်သွားသည်။ သို့သော် ကန်းဟယ်ရင် မှာ သူလက်သီးနှင့် ထုလိုက်သည့် နေရာတွင် မရှိတော့ပေ။

ဟင်?

သူသည် ပစ်မှတ်ကို ခဏတာ လွဲချော်သွားသည်။ မိုင်နိုတော ခဏတာ ဝေဝါးသွားသော်လည်း သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ခံစားလိုက်ရသည့် ပူစပ်ပူလောင် ဝေဒနာကြောင့် ဒူးထောက်လိုက်ရတော့သည်။

ဒုန်း!

သူ၏ ခြေဖနောင့်ကြောများ ပြတ်တောက်သွားပြီး မည်သို့ဖြစ်သွားမှန်း မသိလိုက်ခင်မှာပင် ရှေ့သို့ မှောက်လျက် လဲကျသွားသည်။ ကန်းဟယ်ရင် သည် သူ၏ ခြေထောက်ကြားမှ ထွက်လာပြီး ခြေဖနောင့်ကြောများကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

- ဒီနေ့ရဲ့ ဟင်းလျာကတော့ နွားခေါင်းဟင်းရည်ပဲ!

သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တကယ်ကိုပဲ။"

သူမကို ကြည့်ရင်း ကျွန်ုပ် ခေါင်းကိုသာ လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်မိသည်။

မဟုတ်ပါဘူး၊ နောက်လိုက်တာပါ။