ယုဟွမ်သည် မိမိ၏မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုပွင့်လင်းရိုးသားသော ဆောဆူမင်၏ စကားများကြောင့် အတော်လေး အံ့အားသင့်တွေဝေသွားခဲ့ရသည်။
‘ပာရာဒိုင်းလား။ အဲဒီနေရာက ဒီဖြစ်ရပ်ထဲမှာ ပါတ်သက်နေတာလား။’
ဒီအခြေအနေအတွက် တရားခံမှာ သေချာပေါက်လိုလို ‘ကောင်းကင်ဘုံ သုံးသောင်းခြောက်ထောင်’ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယုဟွမ် လက်ခံထားခဲ့သည်။
သို့သော် ဆောဆူမင်ကမူ ယင်းတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ‘မဟာပညာရှိ တပ်မတော်’ အကြောင်းကို ပြောလာခဲ့ပေသည်။
ပာရာဒိုင်း၏ မဟာပညာရှိ တပ်မတော်သည် ရောစပ်နေသောကမ္ဘာကြီးတွင် အီဒင် နှင့်အတူ အဖြူစင်ဆုံးနှင့် အကောင်းဆုံးနေရာများထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပေသည်။
သူတို့သည် အောက်ခြေကမ္ဘာမှ သတ္တဝါများကို စာနာလေးစားတတ်ကြပြီး ကယ်တင်ခြင်းလမ်းစဉ်ဆီသို့ ဦးဆောင်ပေးရန် ကြိုးပမ်းတတ်ကြသော အထက်ကမ္ဘာမှ သတ္တဝါများနှင့် မတူကွဲပြားပေသည်။
ပာရာဒိုင်း၏ ဝါဒမှာ နာကျင်မှုနှင့် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှု အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခြင်းအားဖြင့်သာ စစ်မှန်သော နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော ဝါဒကပင် သူတို့၏ တည်ရှိမှုအဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီး အနာဂတ်၏ ထာဝရသစ္စာတရားကို နားလည်သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။
‘အောက်ခြေကမ္ဘာအတွက် ကယ်တင်ရှင်ဆိုတဲ့ နာမည်နောက်မှာ ရပ်တည်နေကြတဲ့ မဟာပညာရှိ တပ်မတော်က အဲဒီလို အလုပ်မျိုးကို လုပ်တယ်ပေါ့လေ။’
ဆောဆူမင်ထံမှ သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာ လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ သူ မတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ယင်းကို လိမ်ညာပြောဆိုနေခြင်းဟု ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနှင့် အလွယ်တကူ ငြင်းပယ်ပစ်၍လည်း မရပေ။
သို့တည်းမဟုတ် သူမက သတင်းအချက်အလက် မှားယွင်းမှုကို မှားယွင်းစွာ သိရှိနေခဲ့ပါကော။
ယုဟွမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
‘လွန်ခဲ့တဲ့ဘဝက စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသူက ဒီလောက်ရိုးရှင်းတဲ့ အမှားမျိုးကို လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ဘူး။’
ထို့ထက်ပို၍ ယုဟွမ်သည် ကောင်းသည်ဟု နာမည်ကြီးနေသော မဟာပညာရှိ တပ်မတော်အပေါ် အခြေအမြစ်မရှိ အမွှမ်းတင်ကာ ယုံကြည်နေခြင်းမျိုးကို သတိနှင့် ဆင်ခြင်နေခဲ့သည်။
‘အီဒင် ကလည်း တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က တရားမျှတမှုကို အရမ်းစွဲလမ်းလွန်းအားကြီးတာကြောင့် မကောင်းဘူးလို့ သူတို့ စီရင်ဆုံးဖြတ်ထားသူတွေကိုကျတော့ ကရုဏာ လုံးဝ မရှိကြဘူး။’
အလွန်တရာ ကြည်လင်သန့်စင်လွန်းသော ရေထဲတွင် ငါးမရှင်နိုင်ပေ။
ယုဟွမ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အရ အီဒင် မှာ ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးပင် ဖြစ်သည်။
အီဒင် နှင့် အဆင့်အတန်းချင်း တူညီသည်ဟု ကျော်ကြားသော ပာရာဒိုင်းလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ တွေးထင်ထားခဲ့သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဘကြောင့်လဲ။ ဘာလို့သူက ပာရာဒိုင်းလိုမျိုး ကောင်းမွန်တယ်လို့ နာမည်ကြီးတဲ့ မဟာပညာရှိ တပ်မတော်ကို ဒီလောက်တောင် သတိနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာလဲ။’
ယုဟွမ် ထိုအချက်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူ မသိခဲ့ရသည်များကို သင်ယူသိရှိခဲ့ရသော်လည်း မေးခွန်းအသစ်များက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဤအရာအားလုံးအတွက် အဖြေမှာ ရေမာန္တရပ်ကဲ့သို့ ဖမ်းဆုပ်မရနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်မှုဆန်လွန်းလှသည်။
“အင်းပါလေ။”
ယုဟွမ်က ဆောဆူမင်၏ စကားများကို သဘောတူလက်ခံရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် ဦးညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ရှင် ကျမကို ယုံတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။”
“မယုံစရာ အကြောင်းမှ မရှိတာပဲ။ ဒီလောက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေတဲ့ မျက်နှာပေးမျိုးနဲ့ မင်း လိမ်ညာပြောနေမယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး။”
ယုဟွမ်က ခါးသီးစွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ယူရာအပေါ် ဆောဆူမင် ခံစားနေရသည့် ခံစားချက်များမှာ စစ်မှန်လှပေသည်။
သူမအနေဖြင့် သူမ၏ မိသားစုနှင့် သူငယ်ချင်းများကို လိမ်ညာလှည့်စားရင်း ဤအရာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။
သို့သော်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေအသေးစားလေးကိုပင် ဖယ်ရှားပစ်ရန်အတွက် သူသည် [လာပလက်စ်၏ အပိုင်းအစ] ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
[သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းမှုနှုန်း - 45%]
တိုးလာသော သတင်းအချက်အလက် ပမာဏကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ယုဟွမ်သည် အသိစိတ်မပါဘဲ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
ထိုညွှန်ပြချက်မှာ လက်ရှိအခြေအနေ၏ အမှန်တရားဆီသို့ ဦးတည်နေကြောင်း သူ သေချာပေါက်လိုလို သိရှိလိုက်ရသည်။
ယုဟွမ်သည် မျက်လုံးများကို သဘာဝကျကျ ပွင့်လာစေပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။
‘ဆောဆူမင်ရဲ့ စကားတွေက အမှန်ပဲ။ သူမကို ပစ်မှတ်ထားနေတဲ့ မဟာပညာရှိ တပ်မတော်က ပာရာဒိုင်းပဲ။ ပြီးတော့ ပာရာဒိုင်းက အောက်ခြေကမ္ဘာထဲကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး သူမကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။’
ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကိုတော့ သူ မသိခဲ့ပေ။
သူမကို မေးလျှင်ပင် သူမ ဖြေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပါ။
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ဤနေရာမှစ၍ ရှေ့ဆက် ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုသည့်အချက်ပင် ဖြစ်သည်။
‘မဟာပညာရှိ တပ်မတော် ပါတ်သက်နေတယ်ဆိုတာ အမှန်တကယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရတာ တော်တော်လေး အန္တရာယ်များတယ်။’
ယုဟွမ်သည် မိမိအား ဆန့်ကျင်သူများကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ လွှတ်ပေးခဲ့ဖူးသူ မဟုတ်ပေ။
သူ့ဆီ ရောက်လာသည့် တိုက်ပွဲများကို လက်ခံခဲ့ပြီး ထိုသူများကို တည့်တည့်မတ်မတ် အနိုင်ပိုင်းခဲ့သည်။
သို့သော် ပာရာဒိုင်းကမူ ထိုအဆင့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်နေပေသည်။
ပင်တဂွန် ဌာနချုပ်လား၊ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ လူမျိုးစုလား၊ ကိုရီးယား နိုင်ငံရေးသမားများလား။
သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရသည်မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းသော်လည်း တိုက်ခိုက်လျှင် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်တော့ ရှိနေခဲ့သည်။
‘ဒါပေမဲ့ မဟာပညာရှိ တပ်မတော်ကတော့ ကွာခြားတယ်။ သူတို့ကလေ… ငါ ဘယ်လောက်ပဲ ပျံသန်းနိုင်ပါစေ၊ တွားသွားနိုင်ပါစေ၊ ဘယ်လိုမှ မမီနိုင်တဲ့ နေရာမှာ ရှိနေတယ်။’
ယုဟွမ်သည် နံရံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း တွင် အော်တိုမန် တပ်သား ၁၀၀,၀၀၀ ကျော်ကို သူ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်စဉ်ကလည်း ထိုကဲ့သို့သော နံရံမျိုးကို သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။
အာဂျီတို၏ ကံကြမ္မာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကြောင့် တစ်ကမ္ဘာလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် ပြိုလဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့စဉ်ကလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။
ပင်လယ်ပြင်တွင် သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သော ဝေလငါးကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်ကလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။
ယုဟွမ်သည် ထိုကဲ့သို့သော နံရံများကို အမြဲတမ်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး အဆုံးတွင်လည်း အဆိုပါ နံရံများကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဤနံရံကမူ သူ့အတွက် ကြီးမားလွန်းလှသည်။
‘လွန်ခဲ့တဲ့ဘဝတုန်းကတောင် ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အမောဖောက် လူနာကျပ်တဲ့ စိတ်ပျက်စရာ ခံစားချက်မျိုးကို ငါ သိပ်ပြီး မခံစားခဲ့ရဖူးဘူး။’
ငြိမ်းချမ်းသော ခေတ်ကာလတစ်ခုဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဤကဲ့သို့ ခံစားရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဘယ်လိုဘက်ကပဲ ကြည့်ကြည့် ဤအရာက လွန်ကဲလွန်းနေသည်။ သူ ညည်းညူချင်စိတ်တွေ ပေါ်လာခဲ့သည်။
‘ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ဒီကိစ္စကနေ ဆုတ်ခွာသွားသင့်တယ်။ ပြိုင်ဘက်က မဟာပညာရှိ တပ်မတော်လေ။ ပြီးတော့ သာမန် မဟာပညာရှိ တပ်မတော်မျိုးလည်း မဟုတ်ဘဲ အာဏာ၊ ပါဝါနဲ့ ကျော်ကြားမှု အတော်လေး ကြီးမားတဲ့ အဖွဲ့အစည်း။ အဲဒီနေရာမှာ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပထမမျိုးဆက် သူတော်စင်တွေ အများကြီး ရှိနေပြီး သူတို့အောက်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေလဲဆိုတာကိုတောင် ငါ ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး။ အဲဒီလိုနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ငါတို့ဘက်က အားကတော့ စွမ်းအားတွေ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်တဲ့ ရှေးခေတ် စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်၊ တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ တဲလားတစ်ယောက်နဲ့ ကောက်ခံသူနှစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ။’
မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သော တိုက်ပွဲတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
မတိုက်ရသေးဘဲနဲ့တော့ မသိနိုင်ဘူးဆိုတာမျိုးက ဤအခြေအနေအတွက် မသက်ဆိုင်ပေ။ အဖြေထုတ်ကြည့်ရန်အတွက် ပူပြင်းနေသော နေကို သွားရောက်ထိတွေ့ဝံ့မည့် လူမိုက်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မရှိနိုင်ပေ။
‘ဒီနေရာမှာ ဘာမှမသိခဲ့သလိုသာ ဟန်ဆောင်နေလိုက်ပြီး ဒီအခြေအနေကြီး ကျော်လွန်သွားဖို့ကိုပဲ မျှော်လင့်လိုက်တော့။ အဲဒါပဲ ငါလုပ်သင့်တာ။’
ယုဟွမ်သည် ဆောဆူမင်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
သူမသည် နာကျင်မှုကြောင့် ယခုတိုင် တုန်ရီနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးနှင့် မတူဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခေါင်းငုံ့ထားသည့် သွယ်လျသော ကိုယ်ဟန်အမူအရာ။
ကမ္ဘာကြီးက သူမ၏ သေဆုံးမှုကို တောင်းဆိုနေခဲ့သည်။
ဒေါသ။
လွန်ခဲ့သည့်ဘဝက မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယုဟွမ်၏ ခေါင်းများ ထိုးကိုက်လာခဲ့သည်။
သူ့ကို ပြုံးပြရင်း သူ အဆင်ပြေပါတယ်ဟု ပြောခဲ့သော မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိခဲ့ဖူးသည်။
သူမသည်လည်း ကမ္ဘာကြီး၏ မကောင်းမှုဒဏ်ကို ခံရကာ မလိုလားအပ်သော သေခြင်းဆိုးဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရသည်။
ယခု အချိန်တွင် ထိုအချိန်က အမှတ်တရများ ရင်ထဲရောက်လာခြင်းမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှုသက်သက်သာ လား။
ယုဟွမ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
‘ငါ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူးလား။’
သာ၍ သူမသာ ထွက်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဆောဆူမင် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။
သူ သိုင်းသမိုင်းကြောင်းမှ သိခဲ့ရသည့်အတိုင်း၊ အနာဂတ်က သတ်မှတ်ထားပြီးသားအတိုင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
သူ ရှေ့ထွက်လာပြီး သူမကို ကယ်တင်မည်ဟု ပြောခြင်းမှာ မစဉ်းစားမဆင်ခြင်ဘဲ ရဲတင်းလွန်းရာကျပေမည်။ အကယ်၍ သူ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားခဲ့မည်ဆိုပါက ထိုမီးလျှံကြီးက သူ့ကိုပါ မျိုချသွားလိမ့်မည်။
ဤအရာမှာ ရင်ခွင်ထဲတွင် ရေနံပုံးတစ်ပုံးကိုင်ကာ တောမီးထဲသို့ ပြေးဝင်နေသကဲ့သို့ ရူးသွပ်စရာကောင်းလှသည်။
‘အင်းလေ။ ရူးသွပ်စရာပဲ။’
ယုဟွမ်သည် တောင်စွယ်အလယ်မှ စတင်ဖြန့်ထွက်နေသော ရှုခင်းကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
ကြီးထွားလာသော သစ်ပင်များကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် မြို့ပြကြီး။
၎င်းသည် သူ အမြဲတမ်း လိုလားတောင့်တခဲ့သော ငြိမ်းချမ်းသည့် ခေတ်ကာလ၏ ပုံစံကြမ်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုရှုခင်းကို သူ မြင်တွေ့ချင်ခဲ့သည်။
သူ ထိုအရာကို ကာကွယ်ချင်ခဲ့သည်။
သူ ထိုကဲ့သို့ တွေးထင်ခဲ့မိသည်။
“ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ပေါ့လေ။”
ယုဟွမ်က စကားစလိုက်သည်။
သူမ၏ မှုန်ဝါးဝါး မျက်လုံးများသည် ယုဟွမ်၏ မျက်နှာကို ဖမ်းဆုပ်မိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အဆုံးမဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော သင်္ဘောတစ်စင်း၊ မည်းမှောင်နေသော အမှောင်ထုကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်။
“အဲဒီလို မင်း ပြောတဲ့အချိန်တုန်းကလေ၊ ငါ ထွက်ပြေးသွားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်လို့ တွေးမိခဲ့တယ်။”
“…”
“မှန်ပါတယ်။ ရန်သူက မဟာပညာရှိ တပ်မတော်ပဲ။ သူတို့က ငါတို့လို သာမန်လူသားတွေ ဘာမှမတတ်နိုင်တဲ့ ဘီလူးဆိုးကြီးတွေပေါ့။ မင်းအနေနဲ့ လက်ဆန့်တန်းပြီး ကောင်းကင်က ကြယ်တွေကို မမှီနိုင်သလိုမျိုး၊ လူသားတွေက သဘာဝလွန် သတ္တဝါတွေကို မနိုင်နိုင်ဘူး။ အဲဒါက ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ သဘောတရားပဲလေ။”
ယုဟွမ်သည် သဘာဝလွန် သတ္တဝါများကို သိပ်ပြီး သဘောမကျလှပေ၊ ထိုသူများကိုလည်း သူ မယုံကြည်ပေ။
သို့သော်လည်း သူတို့ကို မုန်းတီးခြင်းတစ်မျိုးတည်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ စွမ်းအားများကိုမူ သူ အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။
သူ အသိအမှတ်ပြုရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။
တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် သူ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်။ ရှုံးနိမ့်ရုံသာမက အစအနပင် ကျန်ရິດခဲ့ခြင်းမရှိဘဲ လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားလိမ့်မည်။
ထိုအချက်ကို စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုပါက ရွံ့စရာကောင်းလောက်အောင် ထွက်ပြေးသွားခြင်းက ပို၍ ပို၍ပင် ကောင်းမွန်နေပေသည်။
အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ အသက်ကို လုံခြုံစွာ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။
“ငါသာဆိုရင်တော့ ထွက်ပြေးမှာပေါ့။ ထွက်ပြေးလို့မရဘူးဆိုရင်လည်း ခေါင်းငုံ့ပြီး တောင်းပန်ရမှာပဲ။ ဒီအရာက စကားနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရမယ့် အဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီလေ။ အဲဒါကို မင်းလည်း သိန်းတာပဲ။”
“……”
ဆောဆူမင်က မတုံ့ပြန်ပေ။
သူမသည် အားမလိုအားမရ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူမလည်း ဤမျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားနေရပေသည်။
သူမသည်လည်း စွမ်းအားက ဥပဒေဖြစ်သည့် သိုင်းလောကတစ်ခုတွင် ရှင်သန်ခဲ့ဖူးသည်။
စွမ်းအားဆိုသည်မှာ စွမ်းအားပင်ဖြစ်ပြီး အကြွင်းမဲ့ စံနှုန်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤလောကတွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။
ဆောဆူမင်သည် ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းကို မမြင်ရတော့သည့် ဤခံစားချက်ကို ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိထားပေသည်။
အဆုံးမဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြီး။
မြေကြီးများ ပြိုကျလာကာ ကရුණာတရားကင်းမဲ့စွာဖြင့် အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုထဲသို့ ဆွဲချခံလိုက်ရခြင်း။
သူမသည် ၎င်းကို မည်သို့ ရင်ဆိုင် எதிர்த்தန်ရမည်ကို မသိခဲ့သလို၊ အမှန်တကယ်လည်း မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ။
“ငါကလေ…”
“ဒါကြောင့် ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတာပေါ့။”
“……ဘာကြီးလဲ။”
ဆောဆူမင်သည် သူမ ကြားလိုက်ရသည့် စကားကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ခဏလေးကအထိ တင်းမာခက်ထန်စွာ ပြောဆိုနေခဲ့သော ယုဟွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းပြသော စိတ်အားထက်သန်မှုတို့ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိသော သူ့မျက်လုံးများသည် အစကတည်းက လက်မြှောက်အရှုံးပေးခဲ့သူတစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မအပ်စပ်သော မီးတောက်ကြီးများဖြင့် တောက်လောင်နေခဲ့သည်။
“ခုနတုန်းကလေ၊ မင်းက ဘယ်လိုမှ အဖြေမရှိတော့ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်နော်……”
“အဲဒါက ဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့ တွေးမယ်ဆိုရင်ပေါ့။”
“ဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့ ဟုတ်လား။”
“မင်း မသိရင် မသိမှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ငါက ဒီကိုရောက်လာဖို့အတွက် အခက်အခဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရတာ။”
ယုဟွမ်သည် ရှုခင်းဆီမှ အာရုံကို လွှဲလိုက်ပြီး ဆောဆူမင်၏ မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါက မင်း စိတ်တောင် မယဉ်ကြည့်ဖူးတဲ့ အရာတွေကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးပြီ။ မင်းခံစားနေရတာနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် လက်တစ်ဆုပ်စာလောက်တောင် မရှိလှတဲ့ အဆုံးစွန်သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြီးအကြောင်းကို ပြောပြနေတာ။”
တန်ဖိုးရှိသော လူများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်း၊ သူ ကာကွယ်ချင်ခဲ့သူများကိုပင် သူ့လက်ဖြင့် သူ သတ်ပစ်ခဲ့ရခြင်း၊ လူတို့၏ မုန်းတီးမှုများကို အလဟသ လျစ်လျူရှုရန် ကြိုးစားခဲ့ရခြင်း။
သို့သော်လည်း သူ မသေချင်ခဲ့ဘဲ သွားများကို ကြိတ်ကာ ဆက်လက် ရှင်သန်ခဲ့သည်။
“မင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ဘဝတုန်းက ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင်မှ ဒီတစ်ချက်ကိုတော့ ငါ ဂုဏ်ယူဝံ့ပါတယ်။ ငါဟာ မင်းနောက်ကို ဘယ်တော့မှ မကျန်ရစ်ခဲ့ဘဲ ရှင်သန်လာခဲ့တာပါ။”
ယုဟွမ်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်အထိ ကျရှုံးမှုများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများစွာကို ခံစားခဲ့ရသည်။
‘ဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ဆိုတာ အရေးကြီးပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်လာဖြစ်လာ၊ ဘာပဲလုပ်လုပ် ဒီဦးနှောက်ကို အရင်ဆုံး သုံးရပါမယ်။’
သို့သော် ယုဟွမ်တွင် ထိုလူများကို မေးမြန်းလိုသည့် အရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။
ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် စဉ်းစားခြင်းသည် အမြဲတမ်း မှန်ကန်သော အဖြေဖြစ်နေတတ်ပါသလော။
သူ ထပ်မံ စဉ်းစားကြည့်ရာ ၎င်းမှာ မိုက်မဲသော မေးခွန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။
အကယ်၍သာ သူသည် အမြဲတမ်း ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ဤနေရာအထိ သူ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့မည် တဲ့လား။
အော်တိုမန် တပ်သား ၁၀၀,၀၀၀ ကျော်ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း။
ပြိုလဲပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သူ၏ ဘဝကို လူတစ်ဦးတည်းထံ အပ်နှံခဲ့ခြင်း။
ကျွန်းတစ်ကျွန်းစာမျှ ကြီးမားသော ဝေလငါးကြီးနှင့် အသက်ရှင်ရေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ခြင်း။
‘ငါသာ ဦးနှောက်ကိုပဲ သုံးပြီး လှုပ်ရှားခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒီလို အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါ့မလား။’
ဦးနှောက်ကို သုံးခြင်းက အရေးကြီးသော်လည်း၊ ဦးနှောက်ကို ‘သာလျှင်’ အသုံးပြုခြင်းကမူ မှန်ကန်သည် မဟုတ်ပေ။
ယုဟွမ်သည် အတွေ့အကြုံအရ ၎င်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားသိရှိခဲ့ရသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတစ်ပါးက ရူးသွပ်သော လောင်းကစားတစ်ခုဟု တွေးထင်ကြစေကာမူ မိမိ၏ နှလုံးသားက ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရပေမည်။
ထိုသို့ လုပ်ဆောင်မှသာ မိမိကိုယ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင်။
‘ကမ္ဘာကြီးကို ဘယ်လို ပြောင်းလဲရမယ်ဆိုတာကိုပါ သိလာရလိမ့်မယ်။’
မဟာပညာရှိ တပ်မတော်၏ တည်ရှိမှုက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
သူတို့က အလွန်တရာ ကြီးမားပြီး နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် လွှမ်းမိုးထားကြသဖြင့် မမီနိုင်တော့မည့် အရာတစ်ခုသလို ထင်မှတ်ရပေသည်။
၎င်းမှာ လူနှင့် ပုရွက်ဆိတ်တို့၏ တိုက်ပွဲမျိုး မဟုတ်ပေ။ နေမင်းဆီသို့ ပြေးလွှားသွားနေသော ပိုးစုန်းကြူးတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။ ယုဟွမ်၏ ပုံစံက ယခုအခါ ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“အခွင့်အရေးက ရှိနေပါသေးတယ်။”
အဓိပ္ပာယ်မရှိသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ယုဟွမ်ကမူ ၎င်းထဲတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
“သူတို့က ပညာရှိတွေ ဖြစ်လို့ አደገኛတာ မှန်ပေမဲ့၊ ပညာရှိတွေအနေနဲ့ အောက်ခြေကမ္ဘာမှာ အသုံးချနိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေမှာလည်း ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေပါတယ်။”
ကမ္ဘာဦး စနစ်။
ယုဟွမ် ယုံကြည်နေသည်မှာ ထိုအရာပင် ဖြစ်သည်။
“မဟာပညာရှိ တပ်မတော်က ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားထက်မြက်ပါစေဦး၊ အောက်ခြေကမ္ဘာမှာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက်အသုံးချဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲပါတယ်။ ဒဏ်ခတ်မှုမှန်သမျှကို ရင်ဆိုင်ပြီး အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ဆိုရင်တော့ ရူးသွားမှပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ အဲဒီလို လုပ်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ ငါ သိပါတယ်။”
“အဲဒါကို မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိတာလဲ……”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က မဟာပညာရှိ တပ်မတော် ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ခုန်လှုပ်နေတဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေပေါ် မူတည်ပြီး လှုပ်ရှားတာမျိုး မရှိပါဘူး။ သူတို့မှာ အကြောင်းပြချက် ရှိနေရင်တောင်မှ သူတို့ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းအတွက် အကျိုးအမြတ်နဲ့ ထိခိုက်နစ်နာမှုကို ချိန်ဆရပါလိမ့်မယ်။”
အကယ်၍ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ က နိဗ္ဗာန်မှ ပြန်လည်ဝင်စားလာသူ ဆောဆူမင်ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့မည်ဆိုပါက အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ အစွမ်းထက်သော ပညာရှိတစ်ဦးဦး၏ ပြင်းထန်သော သဘောထား တောင်းဆိုမှု ရှိခဲ့ရပေမည်။
သို့သော် ၎င်းသည် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ တစ်ခုလုံး၏ ဆန္ဒအစစ်အမှန် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
ယုဟွမ် ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် စဉ်းစားလေလေ၊ မျက်စိကို ကွယ်ဝှက်ထားသော မြူခိုးများ ရှင်းလင်းသွားသလို ခံစားရလေလေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
‘အခုတော့ ငါ မြင်လာရပြီ။’
သူ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာကို။
ပြီးတော့ သူ ဘာလုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို။
“မဟာပညာရှိ တပ်မတော်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာနိုင်ပေမဲ့ သူတို့ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်ပါဝင်လာမယ့် အခွင့်အလမ်းကတော့ အလွန်တရာ နည်းပါးပါတယ်။ ဒဏ်ခတ်မှုတွေကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် ရှောင်ရှားနိုင်ဖို့ သူတို့က သွယ်ဝိုက်တဲ့နည်းလမ်းနဲ့ပဲ လှုပ်ရှားဖို့ ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်။”
[အချက်အလက် စုဆောင်းမှုနှုန်း - ၅၄%]
လာပလက်၏ အပိုင်းအစ က တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။
ယုဟွမ်၏ ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်သည် လက်တွေ့အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“သူတို့က သူတို့ရဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ပေးဖို့ တခြားလူတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်လိမ့်မယ်။ သူတို့ကို နောက်ခံပြုထားတဲ့ အောက်ခြေကမ္ဘာက လူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်သလို၊ သူတို့နဲ့ ဆက်သွယ်မှုရှိနေတဲ့ တယ်လာ တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့က အဲဒီလိုမျိုး သေချာပေါက် လှုပ်ရှားကြလိမ့်မယ်။”
[အချက်အလက် စုဆောင်းမှုနှုန်း - ၆၃%]
“ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဲဒီလူတွေကိုပဲ အကုန်လုံး ပုံအောပေးထားမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ဘဝက စွမ်းအားတွေနဲ့ ပြန်ပြီး ခုခံလာခဲ့ရင်တောင် အရန်သင့် ဖြစ်နေအောင် သူတို့မှာ အာမခံချက်တစ်ခုတော့ ရှိကို ရှိရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့အတွက် အလုပ်ရှုပ်စရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လေ။”
[အချက်အလက် စုဆောင်းမှုနှုန်း - ၇၆%]
“သူတို့က ဒီကမ္ဘာရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေအတွင်းကနေ နည်းလမ်းမျိုးစုံနဲ့ မင်းကို သတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်။ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ နိဂုံးချုပ်ပဲ။”
တသမတ်တည်း မြင့်တက်လာခဲ့သော လာပလက်၏ အပိုင်းအစ၏ အချက်အလက်နှုန်းသည် ၈၀% တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
‘၂၀% လောက် အားနည်းနေသေးတာလား။’
သို့သော် ဘာမှမသိခဲ့ရသည့် အချိန်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင်တော့ ကြီးမားသော တိုးတက်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ရန်သူ မည်သို့ လှုပ်ရှားမည်ဆိုသည့် အကြမ်းဖျဉ်း အချက်အလက်များကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ဖြင့် ယုဟွမ်သည် သူတို့ကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကိုပါ ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယုဟွမ်သည် ဆောဆူမင်ဘက်သို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စကို အတူတူ လုပ်ကြရအောင်။ လက်တွဲလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ သူတို့ကို တားဆီးနိုင်ပါတယ်။”
ယုဟွမ်က ဆောဆူမင်အား ထိုသို့ အဆိုပြုလိုက်သည်။
သူ့ဘက်ကနေ ကူညီပေးမည်ဖြစ်ရာ သူမအနေဖြင့်လည်း ထိုဘက်မှနေ၍ စွမ်းအားများကို ထုတ်သုံးပေးရပေမည်။
၎င်းမှာ ဆောဆူမင်ကို စည်းရုံးရန်အတွက် သက်သက် ပြောဆိုလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
ပညာရှိများက အောက်ခြေကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် အခြေအနေမျိုးကို ယုဟွမ်လည်း တားဆီးရမည့် တာဝန်ရှိနေပေသည်။
“ကျုပ်၊ ကျုပ်ကလေ……”
ဆောဆူမင်သည် ယုဟွမ်၏ လက်နှင့် မျက်နှာကို အလှည့်ကျ ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
သူမသည် တစ်စုံတစ်ရာကို တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
တုန်ရီနေသော ရင်ဘတ်ထဲတွင် တွေးတောဆင်ခြင်နေခဲ့သည်။
‘ဒီအရာက သေချာပေါက် မှန်ကန်တယ်ဆိုတာကို ကျုပ် သိပါတယ်။’
ယုဟွမ်သည် သူမ၏ အခြေအနေကို တစ်ဦးတည်းသော သိရှိထားသူ ဖြစ်ကြောင်း ဆောဆူမင် သိပေသည်။
ဤအကျပ်အတည်းမှ သူမကို ကယ်တင်နိုင်မည့် တစ်ဦးတည်းသော လူလည်း ဖြစ်သည်။
သူမ၏ စွမ်းအားနှင့် အထောက်အထားကို ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
သူမသည် ဤအခြေအနေအထိ တွန်းပို့ခံခဲ့ရပြီဖြစ်ရာ အချိန်တန်လျှင် တစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်ရပေတော့မည်။
သူမ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါးအနေဖြင့် သူမ၏ အတွေ့အကြုံက သူမကို ထိုသို့ ညွှန်ပြနေခဲ့သည်။
သူ့ကို ယုံကြည်လို့ ရသည်။
‘ကျုပ်… သူ့လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သင့်တယ်…’
នမ သူမ ဆုံးဖြတ်ချက်ချတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် သူမ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ အရာအားလုံး ဝေဝါးသွားခဲ့သည်။
အရာရာတိုင်းသည် ရေဖြင့်တို့ထိထားသော ရေဆေးကားတစ်ချပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မကြာမီမှာပင် မြင်ကွင်းအသစ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲသွားခဲ့သည်။
သူမသည် အိပ်မက်ဆန်ဆန် ဝေဝါးမှုထဲတွင် လွန်ခဲ့သော အတိတ်ကို ပြန်လည် သတိရလာခဲ့သည်။
- ကျုပ်နဲ့အတူ လက်တွဲမလား။ အတူတူလုပ်ကြမယ်ဆိုရင် ဘာမဆို လုပ်နိုင်ပါတယ်။
အိုမင်းတွန့်လိမ်နေသော လက်တစ်ဖက်သည် သူမထံသို့ ဆန့်တန်းလာခဲ့သည်။
ဆောဆူမင်၏ မျက်လုံးများသည် ထိုလက်ကို လိုက်၍ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။
လက်ကောက်ဝတ်မှသည် လက်မောင်းဆီသို့။
လက်မောင်းမှသည် ပုခုံးဆီသို့။
သူမ၏ အကြည့်စူးစိုက်ရာ အဆုံးသတ်သည်ကား ထိုလက်၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော လူကြီး၏ မျက်နှာပင် ဖြစ်ပေသည်။
- “……!”
သူမအား နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြနေသော လူကြီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊
ဆောဆူမင်သည် အလွန်အမင်း အမုန်းတရားကြောင့် ထွက်ပေါ်လာမည့် အော်သဟစ်သံကို မနည်း အံကြိတ်ကာ ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။
- ဘာဖြစ်လို့လဲ။
ဆောဆူမင်ထံသို့ လက်ဆန့်တန်းပေးခဲ့သော ထိုလူကြီးမှာ သွေးတို့ဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာလည်း အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်နေခဲ့သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မည်းမှောင်၍ အလွတ်သဘော ဖြစ်နေကြပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ သွေးမျက်ရည်များ စီးကျနေခဲ့သည်။
- ဘာလို့ ကျုပ်ကို သတ်ခဲ့တာလဲ။ ဘာလို့ ကျုပ်ကိုလဲ။ ဘာလို့လဲ။ ဘာလို့လဲ။ ဘာလို့ ကျုပ်ကို သတ်ခဲ့ရတာလဲ။ ဘာလို့လဲ။ နိဗ္ဗာန်အရှင်သခင်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်ကို ဖြေပေးပါ။ ဘာလို့လဲ! ဘာလို့လဲ! ဘာလို့ ကျုပ်တို့ကို စွန့်ပစ်ခဲ့တာလဲ! ဘာလို့လဲ!
“ကျုပ်၊ ကျုပ်ကလေ……”
- ငါတို့ ဗဟိုလွင်ပြင်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ တူညီတဲ့အိမ်မက်ကို အတူတူ မျှဝေခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ငါတို့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တာလဲ။ တပည့်တွေအားလုံးရဲ့ အိမ်မက်ကို ဘာလို့ စွန့်ပစ်လိုက်ရတာလဲ။ နာကျင်လိုက်တာ နိဗ္ဗာန်အရှင်သခင်။ ကျုပ်တို့ အရမ်းနာကျင်နေရတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပေးပါ!
သွေးတို့ဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော လူကြီးက အော်ဟစ်ခဲ့သည်။
သူ့နောက်ဘက်တွင် လူတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထရပ်လာကြသည်။
သူတို့အားလုံးသည် သွေးစွန်းနေကြပြီး ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ ကြည့်ရဆိုးလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။
ဆောဆူမင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ဆောဆူမင်။ ဆောဆူမင်။”
လေထု ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် ယုဟွမ်သည် ဆောဆူမင်ထံသို့ တိုးသွားခဲ့သည်။
သူမသည် ခဏအကြာကမှ ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် သူမ၏ အပြုအမူမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဆောဆူမင်။”
“အာ။”
ယုဟွမ်၏ အော်ခေါ်သံကြောင့် ဆောဆူမင်သည် သတိဝင်လာခဲ့သည်။
သူမသည် သူ့ကို ခဏတာမျှ ငေးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျောခိုင်းကာ မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ထွက်ပြေးသွားခဲ့တော့သည်။