[အာ! အဲဒီနာမည်ကို ငါ ကြားဖူးတယ်!]
ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ အစွမ်းထက်ချင်းတူညီတဲ့ တမန်တော်ကြီး နေ၀ူကောင် (Sun Wukong) ဟာ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ လူကြسအများဆုံး ပုံပြင်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
သူ့ကို လူတွေ နှစ်သက်အားပေးကြတဲ့ ပုံပြင်တွေထဲမှာ အမြဲတမ်း ထိပ်တန်းကနေ ရပ်တည်နေခဲ့တာပါ။
ခေတ်သစ်ကာလတွေမှာတောင်မှ နေ၀ူကောင်ရဲ့ တည်ရှိမှုဟာ နည်းလမ်းမျိုးစုံနဲ့ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီး လူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အထူးစွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။
တကယ်တော့ ကမ္ဘာ့ရောနှောနယ်မြေ (mixed world) ထဲမှာတောင်မှ အဲဒီတမန်တော်ကြီးရဲ့ နာမည်နဲ့ စွမ်းအားတွေက အလွန်ပဲ ထင်ရှားပါတယ်။
ဘီလူးဘုရင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ (Demon King Alliance) ဆိုတာဟာ နေ၀ူကောင် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်တဲ့ သူ့ရဲ့ မွေးချင်းခြောက်ယောက် ပါဝင်တဲ့ အုပ်စုတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
'ခရီးသွားစဉ် အနောက်ဘက်သို့' (Journey to the West) ထဲက ဘီလူးဘုရင် ခုနစ်ပါး (七大聖) ဟာ ဘီလူးဘုရင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကျောရိုးဖြစ်ပါတယ်။
[ဒါဆိုရင် အဲဒီလို ဘီလူးဘုရင်မျိုးက ကကောင်းကင်ဘုံကနေ ဆင်းသက်လာခဲ့တယ်လို့ ပြောချင်တာပေါ့?]
‘ငါ ဝန်ခံရလိမ့်မယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ သောင်းသုံးသێ (36 Thousand Heaven Realms) မှာ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာအချို့ ရှိခဲ့တယ်။ အဲဒီကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဘီလူးဆိုးတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ တောင်နှင့်ပင်လယ် စာစောင် (Classic of Mountains and Seas) ကိုသာ ကြည့်လိုက်ပါ။’
အဲဒါကြောင့် ကန်းယူဟွန်း ဟာ ကောင်းကင်ဘုံ သောင်းသုံးသေးကို သံသယဝင်နေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အခြားနေရာတွေကိုသာ ဖုန်ခါကြည့်မယ်ဆိုရင် အမှိုက်အနည်းငယ်သာ ထွက်လာမှာဖြစ်ပေမဲ့ ဒီနေရာကတော့ ပြဿနာပေါင်းများစွာ ရှိနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော နေရာဖြစ်ပါတယ်။
‘အဲဒါကြောင့် ငါ အခုချိန်မှာ အဲဒါကို အသေအချာဆုံး သတိထားနေရတာ။ ပြီးတော့ တရားခံဖြစ်နိုင်ချေ အရှိဆုံးနေရာလည်း ဖြစ်တယ်။’
[ဟွန်း။ ဒါပေမဲ့ အံ့သြစရာပဲ။ အဲဒီတမန်တော်ကြီးတွေထဲက တစ်ပါးက ကောင်းကင်ဘုံကနေ ကျဆင်းလာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမိမှာလဲ။]
‘ကဲ၊ အဲဒီလိုပြောမယ်ဆိုရင်တော့၊ မကောင်းမှုခုနစ်ပါး (Seven Deadly Sins) တည်ရှိနေတဲ့ ပန်ဒီမိုနီယမ် ဟာ တကယ်တော့ သမ္မာကျမ်းစာရဲ့ မျိုးစေ့ဖြစ်တဲ့ အီဒင် ကနေ ဆင်းသက်လာတယ်လို့လည်း ပြောလို့ရတာပဲ။ ပုံပြင်တွေဆိုတာ သဘာဝအလျောက် နယ်နိမိတ်တွေ ဝေဝါးနေတတ်တယ်။ တူညီတဲ့ ပုံပြင်ထဲမှာ ပေါ်လာရုံနဲ့ သူတို့ကို အုပ်စုတစ်ခုတည်းထဲမှာ အတင်းထည့်ပေါင်းလိုက်တာက မယဉ်ကျေးရာ ကျပါတယ်။’
[အဟွန်း။ ငါ တစ်ခုခုတော့ အသစ်သင်ယူလိုက်ရပြီ။]
ကန်းယူဟွန်း ဟာ လှည့်ပတ်နေတဲ့ အာကာသရထားရဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ဘက်ကို ငေးကြည့်လိုက်ပါတယ်။
‘ဒါပေမဲ့လေ၊ ဆက်စပ်ပြီး စုံစမ်းဖို့ အရိပ်အမြွက်တွေက မလုံလောက်သေးဘူး။’
ကောင်းကင်ဘုံ သောင်းသုံးသေး ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတာ သံသယသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး တကယ့်တရားခံတွေ ဖြစ်တယ်လို့ အတည်မပြုနိုင်သေးပါဘူး။
သူ့အနေနဲ့ သူတို့ကို ဒီပဟေဠိထဲမှာ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ထည့်သွင်းစဉ်းစားလို့ရပေမဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ပုံတစ်ပုံဖြစ်လာဖို့အတွက် ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ အပိုင်းအစတွေက အရမ်းများနေပါသေးတယ်။
ကန်းယူဟွန်း ဟာ အဲဒီအပိုင်းအစတွေထဲက တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော လူကို တွေးမိလိုက်ပါတယ်။
‘[[NAMELOCK_004]]။ သူက အကြီးမားဆုံး အရိပ်အမြွက်ကို ကိုင်ထားတာ။’
ဒါဟာ [[NAMELOCK_004]] ရဲ့ ကိစ္စဖြစ်ပြီး ကန်းယူဟွန်း အနေနဲ့ အဲဒီထဲမှာ ဝင်ပါနေစရာ မလိုပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ကန်းယူဟွန်း ကတော့ ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့ နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သိလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
‘တမန်တော်ကြီးတွေက ငရဲဘုံထဲကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တယ်ဆိုတာကိစ္စပဲ။ ပြီးတော့ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာပေါ့။ ဒါက ရောနှောနယ်မြေထဲမှာတောင်မှ ရှားရှားပါးပါး ဖြစ်ပျက်တတ်တဲ့ ကိစ္စမျိုးပါ။’
ဘာထက်စာရင် ကန်းယူဟွန်း ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဖြစ်စေတာကတော့ သူ ဘာမှ အမှတ်တရ မရှိတော့တဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ‘ဖြစ်ရပ်’ တစ်ခုပါပဲ။
‘တမန်တော်ကြီးတွေ ကမ္ဘာမြေပေါ်ကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့တယ်ဆိုတာ တကယ်မှန်တယ်ဆိုရင်၊ သူတို့တွေဟာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်နဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်ချေ ရှိတယ်။ ဒါက ငါ့ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ယခင်ဘဝတုန်းက ရှိခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ။’
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က တမန်တော်ကြီးတွေ ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။
ရောနှောနယ်မြေထဲမှာ လက်ငါးချောင်းစာလောက်သာ ရေတွက်လို့ရတဲ့ အုပ်စုတွေထဲက တစ်ခုက ကမ္ဘာမြေလို့ခေါ်တဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့တာပါ။ ဒါက သာမန် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
နောင်အနာဂတ်မှာ ပေါ်ပေါက်လာမယ့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးဟာ အရာများစွာ ရှုပ်ထွေးပွေလီစွာ ဆက်စပ်နေတာကြောင့် ဖြစ်လာတာပါ။
အဲဒီအထဲမှာ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှု အချို့ကတော့ သေချာပေါက် ပါဝင်နေပါတယ်။
သူတို့တွေဟာ ကမ္ဘာမြေကို အရည်အချင်းသတ်မှတ်ချက် နိမ့်ကျတယ်လို့ ပေးခဲ့ကြတဲ့ လူတွေပါပဲ။
‘အကယ်၍ သူတို့ရဲ့ ပါဝင်ပတ်သက်မှု အရိပ်အမြွက် တစ်စုံတစ်ရာကိုသာ ငါ တွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင်ပေါ့။’
ပြီးတော့ အဲဒါက နောင်အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာမယ့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်နဲ့ ဆက်စပ်နေမယ်ဆိုရင်ပေါ့။
ဒါဆိုရင်တော့ သူ ကိုယ်တိုင်ပဲ ရှေ့ထွက်လာပြီး အဲဒါကို တားဆီးရပါလိမ့်မယ်။
စူးစမ်းချင်စိတ်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ တာဝန်နဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားအရပေါ့။
***
[[NAMELOCK_004]] ဟာ [[NAMELOCK_005]] ကျောင်းပြောင်းသွားတဲ့အခါ နည်းနည်းလေး စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘဲ သူမဟာ [[NAMELOCK_005]] အပြင် အခြားသူငယ်ချင်း အများကြီးကိုလည်း ရရှိထားခဲ့ပါပြီ။
ဒါတွေအားလုံးဟာ [[NAMELOCK_005]] ရဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ မိတ်ဆွေအသိုင်းအဝိုင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး [[NAMELOCK_005]] ထွက်သွားပြီးနောက်မှာတောင်မှ [[NAMELOCK_004]] က ဘယ်လို အထီးကျန်မှုကိုမှ မခံစားခဲ့ရပါဘူး။
သူမက အနည်းငယ် ဗလာကျင်းသွားသလို ခံစားရုံပါပဲ။
ကျောင်းဆင်းချိန် ရောက်လာတဲ့အခါ ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေဟာ အုပ်စုလိုက် စုဝေးပြီး သူတို့ရဲ့ အိမ်တွေဆီ ပြန်သွားကြပါတယ်။
[[NAMELOCK_004]] ဟာ ကျောင်းကွင်းပြင်ကို ဖြတ်သွားရင်း ကျောင်းဝင်းပေါက်ဝမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတာကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။
‘ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?’
မတော်တဆမှုတစ်ခုခုများ ဖြစ်တာလားလို့ သူမက တွေးမိပေမဲ့ နီးကပ်သွားတဲ့အခါမှာတော့ အဲဒါ မဟုတ်မှန်း သူမ သဘောပေါက်သွားခဲ့ပါတယ်။
“ဝိုး၊ အံ့သြစရာပဲ။ ဟိုလူကို မင်း မြင်လိုက်လား?”
“သူက အရမ်းချောတာပဲ။ သူ့မှာ காစ်စွဲ (girlfriend) ရှိတယ်လို့ ထင်လား?”
“ဒါပေမဲ့ သူ ဘာလို့ ဒီမှာ လာရပ်နေတာလဲ? သူ ဘယ်သူ့ကို စောင့်နေတာလဲ?”
သူမဟာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြောဆိုနေကြတဲ့ အသံတွေကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။
[[NAMELOCK_004]] ဟာ ကျောင်းပေါက်ဝကို ရောက်ရှိလာပြီး ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်နေရတယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရပါတယ်။
သူ့ရဲ့ကိုယ်နဲ့ အလွန်အမင်း အချိုးကျကျ လိုက်ဖက်နေတဲ့ အနက်ရောင် ဝတ်စုံအပြည့်နဲ့ လူငယ်တစ်ဦး။
သူဟာ ကန်းယူဟွန်း ဖြစ်ပြီး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ [[NAMELOCK_005]] ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ အစ်ကိုဖြစ်ပါတယ်။
‘မဖြစ်နိုင်တာ!’
[[NAMELOCK_005]] က ကျောင်းပြောင်းသွားနှင့်ပြီလေ၊ ဘာလို့ သူ ကျောင်းကို ရောက်လာရတာလဲ?
[[NAMELOCK_004]] ဟာ မသက်မသာဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး လူအုပ်ထဲ ရောနှောကာ သူ့ကို ရှောင်ရှားဖို့အတွက် သူမရဲ့ ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပါတယ်။
သူမရဲ့ ပင်ကိုဝှက်ဖုံးနိုင်စွမ်း (stealth) က သူမရဲ့ တည်ရှိမှုကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ပြီး ခြေသံတွေကို တိတ်ဆိတ်စေခဲ့ပါတယ်။
“အာ၊ [[NAMELOCK_004]]!”
သူမရဲ့ မကောင်းတဲ့ ခံစားချက်က မှန်ကန်သွားခဲ့ပါတယ်။
ကန်းယူဟွန်း ဟာ [[NAMELOCK_004]] ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ တွေ့သွားပြီး သူမဆီ လျှောက်လာခဲ့ပါတယ်။
[[NAMELOCK_004]] ဟာ သူမရဲ့ ဖုံးကွယ်မှုကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်တဲ့ သူ့ရဲ့ ထိုးထွင်းဉာဏ်ကို အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပါတယ်။
သူမရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ တောက်ပနေတဲ့ စာအုပ်ကို သူမ မဖုံးကွယ်နိုင်မှန်း သူမ မသိခဲ့ပါဘူး။
“ဟင်? မင်းတို့နှစ်ယောက် သိကြတာလား?”
“ဝိုး၊ အမိုက်စားပဲ။”
အဲဒါက သူမရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ဆူညံသံတွေပါပဲ။
[[NAMELOCK_004]] ဟာ ကျောင်းသူလေးတွေရဲ့ စိုက်ကြည့်နေတဲ့ အကြည့်တွေကြောင့် သူမရဲ့ မျက်နှာ ပူစပ်လာတာကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
အစကတည်းက ပေါ်သွားပြီဖြစ်လို့ ဖုံးကွယ်နေလို့လည်း ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
သူမဟာ ခေါင်းကို မြောက်လိုက်ပြီး ကန်းယူဟွန်း ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
“ရှင် ဘာလာလုပ်တာလဲ?”
“ဘာလို့လဲ? ငါ့ညီမလေးကို လာကြည့်တာပေါ့။”
ကျီးကန်းသံလို အော်သံထွက်လာပါတယ်။
ကျောင်းသူအချို့က ဒရာမာဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ကြည့်နေရသလိုမျိုး စူးစူးဝါးဝါး အော်လိုက်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချို့ကတော့ လူကြီးတစ်ယောက်လို ပုံစံရှိတဲ့ ကန်းယူဟွန်း နဲ့ အခုထိ အလယ်တန်းကျောင်းသူလေးသာ ဖြစ်သေးတဲ့ [[NAMELOCK_004]] တို့ရဲ့ တွေ့ဆုံမှုမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားကြပါတယ်။
ကန်းယူဟွန်း က ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ ကောလာဟလမှန်သမျှကို ကြိုတင် တားဆီးလိုက်ပါတယ်။
“မင်းရဲ့အစ်ကို စိတ်ပူနေတာကို မင်း မသိဘူးလား။ ဘာလို့ ငါ့ကို ဆက်သွယ်မလဲ? အကြာကြီးနေမှ မင်းကို လာတွေ့တာလေ။ မင်းရဲ့ အဒေါ်လည်း စိတ်ပူနေမှာပေါ့။”
ကန်းယူဟွန်း ဟာ သူဟာ သူမရဲ့ မိသားစုဝင် ဒါမှမဟုတ် ဆွေမျိုးတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိစေဖို့အတွက် ‘အဒေါ်’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို အလေးပေး ပြောဆိုလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ လုပ်နေကြတဲ့ [[NAMELOCK_004]] ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက ဝင်ပါလာကြပါတယ်။
“[[NAMELOCK_004]]၊ သူက မင်းရဲ့ဝမ်းကွဲအစ်ကိုလား?”
“ဝိုး။ ဒါပေမဲ့ အရမ်းချောတာပဲ။ [[NAMELOCK_004]] ကို ငါ အิจ္ဆာဖြစ်မိတယ်။ ဒီလိုအစ်ကိုမျိုး မင်းမှာ ရှိလို့လေ။”
[[NAMELOCK_004]] ဟာ အခြေအနေကို သူမ ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
သူမဟာ အနိုင်နိုင် ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
“အင်း၊ ဟုတ်တယ်။ သူက ငါ့ရဲ့ဝမ်းကွဲအစ်ကိုပါ။ ဟေး၊ အစ်ကို။ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ကျောင်းကို ရောက်လာရတာလဲ?”
“ကျောင်းမှာ မင်း ဘယ်လိုနေထိုင်နေလဲဆိုတာကို ငါ စိုးရိမ်လို့လေ။”
“တော်တော့။ ဒီမှာ လူတွေ အရမ်းများတယ်၊ တစ်နေရာရာ တိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာကို သွားရအောင်။”
[[NAMELOCK_004]] ဟာ ကန်းယူဟွန်း ရဲ့ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်ပြီး ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့ပါတယ်။
သူမရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက သူမရဲ့ ရဲတင်းတဲ့ လုပ်ရပ်ကို အံ့သြသွားကြပါတယ်။
“[[NAMELOCK_004]]၊ ငါတို့ လိုက်လို့ရမလား?”
“မင်းရဲ့အစ်ကို နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ? အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ? သူ့မှာ ကားစွဲ ရှိလား?”
ကန်းယူဟွန်း ကတော့ မိန်းကလေးတွေရဲ့ မေးခွန်းထုတ်မှုတွေကြားထဲမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြုံးပြနေပါတယ်။
“အော်။ မင်းတို့က [[NAMELOCK_004]] ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ မဟုတ်လား? တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ရောက်လာရင်း လမ်းမှာ [[NAMELOCK_004]] ကို ဝင်တွေ့တာပါ။ အချိန်သိပ်မရှိဘူး။ နားလည်ပေးနိုင်မလား?”
“အော်။ သိပြီလေ။ အလုပ်ကိစ္စဆိုတော့လည်း ငါတို့က ဘာမှ လုပ်လို့မရတော့ဘူးပေါ့။”
“[[NAMELOCK_004]]၊ မင်းရဲ့ဝမ်းကွဲအစ်ကိုနဲ့ ပျော်ပျော်နေခဲ့လိုက်ပါ။”
“နောက်မှ ငါတို့ကို ပြန်ပြောပြရမယ်နော်။ ဟုတ်လား?”
“အင်း၊ ဟုတ်ပါတယ်။”
[[NAMELOCK_004]] ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများ ထွက်သွားကြသည်။
ကန်းယူဟွန်း က လက်ပြကာ သူတို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
သူတို့ ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် [[NAMELOCK_004]] က ကန်းယူဟွန်း ကို စူးရဲသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ့ကို ပို၍ အနီးကပ် စိုက်ကြည့်လိုက်မှ လူတို့၏ အမြင်အာရှုမှုကို ဝေဝါးပျံ့နှံ့စေသည့် စွမ်းအားတစ်မျိုးကို သူ အသုံးပြုနေကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ကျောင်းသားကျောင်းသူများက သူ့ကို သေချာ မမှတ်မိကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူမက သူ့ကို နောက်က လိုက်လာရန် မေးစေ့ဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။ တိတ်ဆိတ်သည့်နေရာတစ်ခုတွင် စကားပြောချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
အဲဒါကလည်း ကန်းယူဟွန်း လိုချင်သည့် အရာပင်တည်း။
သူတို့သည် လူအုပ်ကြားမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ကျောင်းဆင်းချိန် ဖြစ်နေသဖြင့် ကျောင်းနီးဝန်းကျင်မှ ကဖေးဆိုင်များတွင် ကျောင်းသားကျောင်းသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ၎င်းတို့ သွားလိုသည့် နောက်ဆုံးနေရာပင် ဖြစ်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် [[NAMELOCK_004]] သည် ကန်းယူဟွန်း ကို ကျောင်းနောက်ဘက် တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ အနားယူရာ နေရာတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
“စကားပြောဖို့အတွက် တော်တော်ဝေးဝေးကို ရောက်လာကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ တော်သေးတာပေါ့။”
“ဟား။ တော်တော့။ ဘာလို့ ဒီကို လိုက်လာတာလဲဆိုတာကိုပဲ ပြောစမ်းပါ။”
[[NAMELOCK_004]] က ကန်းယူဟွန်း အပေါ် ကျောင်းသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့သည်။
ဒါက ကန့်သတ်ချက် သတ်မှတ်ခြင်း တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်က ကောင်းကင်မြင်းပျံ ဖြစ်ဖူးသူနှင့် သူမတွင် မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျှ မရှိတော့ဘဲ ကျောင်းသူ [[NAMELOCK_004]] တစ်ဦးအနေဖြင့်သာ ဤကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည် ဖြစ်သည်။
ကန်းယူဟွန်း သည် သူမ၏ အလုံပိတ်ထားသော နှလုံးသားကို ခံစားမိကာ တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြင့် ပြန်ဖြေခဲ့သည်။
“ငါက [[NAMELOCK_005]] နဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလေ၊ မင်းကို လာကြည့်လို့ မရဘူးလား?”
“ရှင်က စကားလုံးတွေနဲ့ ကစားနေတာလား? အဓိက ကိစ္စကိုပဲ ပြောစမ်းပါ။”
[[NAMELOCK_004]] ရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ အသံမှာလည်း စိတ်တိုလာသည်။
သူမ၏ မြင့်တက်လာသော စိတ်ခံစားချက်များကြောင့် ဖြစ်မည်၊ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူမသည် ဘဝအသစ်တစ်ခုဖြင့် ရှင်သန်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ကာ ကန်းယူဟွန်း သူမ၏ အတိတ်ကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သည်ကို သူမ မကြိုက်ပေ။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ အဖိုးတန်ပြီး ဖြူစင်သန့်ရှင်းသော အခန်းထဲသို့ အမည်းစက် ချန်ထားခဲ့သလိုမျိုး ခံစားနေရသည်။
“ကောင်းပြီလေ။ အဓိက ကိစ္စကိုပဲ မြန်မြန်ပြောမယ်။ ငါ [[NAMELOCK_006]] အကြောင်း အချက်အလက်တွေကို ရှာနေတာ။”
“…”
[[NAMELOCK_006]] ဆိုသည့် နာမည် ကန်းယူဟွန်း ရဲ့ ပါးစပ်ဖျားမှ ထွက်လာသောအခါ [[NAMELOCK_004]] ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်ရှိန်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးမှ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
သူမက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
“အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ မသိဘူး။”
“အမှန်ပဲလား? မင်းနဲ့ အများကြီး ပတ်သက်နေတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလိုပဲ။”
“မသိဘူးလို့ ပြောနေတယ်လေ!”
“မင်းရဲ့အတိတ်နဲ့ ပတ်သက်ဖို့ကို မင်း မုန်းတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အရေးကြီးလို့ မင်းကို မေးနေတာပါ။”
“ဘာက အဲ့လောက်တောင် အရေးကြီးလို့လဲ?”
“[[NAMELOCK_006]] က မင်းကို လိုက်ရှာနေတယ်။”
ကန်းယူဟွန်း သည် သူမ သိရန် လိုအပ်သည်များကို ရိုးသားပွင့်လင်းစွာ ပြောပြခဲ့သည်။
[[NAMELOCK_004]] သည် အသက်ရှုကျပ်သွားခဲ့သည်။
ကန်းယူဟွန်း ပြောနေသည်များကို သူမ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
“ရှင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ…”
“မင်းရဲ့ ယခင်ဘဝဖြစ်တဲ့ ပန်ဒီမိုနီယမ် နဲ့ မင်း ဆက်နွှယ်မှု ရှိတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ မင်းလည်း သိတယ်မလား? သူတို့က မင်းကို လိုက်ရှာနေကြတာ။ ဘာလို့လဲဆိုတာတော့ ငါ မသိဘူး။ မင်းနဲ့ သူတို့ပဲ အကြောင်းရင်းကို သိကြလိမ့်မယ်။”
“ဒါဖြင့်ရင်… ဘာလို့ ငါ့ကို…”
“မင်းက အတိတ်ကို ဖြတ်တောက်ချင်ကောင်း ချင်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကတော့ အဲဒီလို ထင်ပုံမပေါ်ဘူး။”
“…”
“ငါ မင်းကို ရိုးရိုးသားသား ပြောပြတာပါ။ ဒါက ခြိမ်းခြောက်တာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ရိုးရိုး လိမ်ပြောနေတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ငါက လက္ခဏာဖတ်သူတစ်ယောက်ပါ။ စွမ်းအင်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုပြီး အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။”
[[NAMELOCK_004]] သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်သည်။
တင်းတင်းဆုပ်ထားသော သူမ၏ ဖြူစင်သော လက်ထဲမှ သွေးများ ဆုတ်သွားခဲ့သည်။
ကန်းယူဟွန်း ထံမှ အမှန်တရားကို ကြားလိုက်ရချိန်မှစ၍ သူမ ရောထွေးရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။
“ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကမှ ဒီနေရာကို စိတ်မဝင်စားခဲ့တဲ့ ပန်ဒီမိုနီယမ် က လှုပ်ရှားလာတယ်။ ဘာမှ မသိဘူးဆိုရင်တော့ ငါ လွှတ်ထားခဲ့မှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အတိတ်ကို စဉ်းစားကြည့်ရင် ဒါက ထူးဆန်းနေတယ်။ မင်း ရှိနေတဲ့ ဒီကမ္ဘာမြေကြီးဆီကို များပြားလှတဲ့ ကမ္ဘာတွေထဲကနေ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်လာအောင် ကြိုးစားခဲ့ကြတာလဲ?”
ကန်းယူဟွန်း က သူမကို ဆက်လက် ဆွပေးနေသည်။
သူက ပန်ဒီမိုနီယမ် အကြောင်းကို သိထားကြောင်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောဆိုကာ သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
“အဲ… အဲဒါက…”
[[NAMELOCK_004]] သည် သူမ၏ ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်သည်။
သူမသည် အဖြေပေးရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။
သူမသည် ကန်းယူဟွန်း ကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်သေးသည့်အတွက် သူ့စကားများကို မယုံကြည်ခဲ့ပေ၊ သို့သော် ထိုထက်ပို၍ သူမ မေ့သွားပြီဟု ထင်ထားခဲ့သော ကံကြမ္မာကြီးက သူမဆီသို့ ဦးတည်လာနေပြီဆိုသည့် အချက်ကြောင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားနေရသည်။
“ငါ မင်းကို ပထမဆုံး စစ်ဆေးကြည့်တုန်းက မင်း တုံ့ပြန်ပုံက ထိလွယ်ရှလွယ် ရှိတယ်။ ဘယ်ကနေ ပို့လိုက်တာလဲလို့ မင်း ငါ့ကို မေးခဲ့တယ်။ အဲဒါက မင်း သိလို့ မဟုတ်လား? သူတို့က မင်းကို လိုက်ရှာနေတယ်ဆိုတာကိုလေ။”
“…”
“မင်း တိတ်ဆိတ်နေတာနဲ့ အမှန်တရားက ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ လှုပ်ရှားနေကြပြီ။ ပြီးတော့ သေချာတာပေါ့၊ မင်းက သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်ပဲ။ နောက်ထပ်ဘဝတစ်ခုမှာ ပြန်လည်ဝင်စားလာတဲ့ မင်းကို သူတို့က လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြတာ။ သူတို့က လွှတ်ပေးမယ်လို့ မင်း ထင်နေလား? ပုန်းနေလို့ အ ಪ್ರಯೋಜನမရှိပါဘူး။”
အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။
ကန်းယူဟွန်း ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အရ [[NAMELOCK_004]] ကို လိုက်နေသည့် ပန်ဒီမိုနီယမ် ဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ ရက်စက်သော အုပ်စုတစ်စု ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ယခင်ဘဝက ကောင်းကင်မြင်းပျံနှင့် လောကုတ္တရာပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့စဉ်က သူမနှင့် သူတို့ကြားတွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူ မသိသော်လည်း၊ ယခုအခါ သူမ၏ ယခင်ဘဝကို အဆုံးသတ်ရန် ကြိုးစားနေသူကို သူတို့က သတ်ပစ်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ဒါဆိုရင် အဲဒါက တကယ်ပဲ အထက်ဘုံသုံးဆယ့်ခြောက်ထပ် ဖြစ်နေတာလား?’
သူ့စိတ်ထဲတွင် ထိုသို့ တွေးလိုက်သော်လည်း ကန်းယူဟွန်း သည် [[NAMELOCK_004]] ၏ ပါးစပ်ပွင့်လာမည့် အချိန်ကို ငံ့ဆိုင်းစောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။
‘မလုံလောက်သေးဘူး။’
[[NAMELOCK_004]] က လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် တုံ့ပြန်လာခြင်း မရှိပေ။
သူ သူမကို လုံလောက်အောင် မဆွပေးမိလို့လား? သို့တည်းမဟုတ် သူမက သူ့ကို မယုံကြည်လို့လား? ဒါမှမဟုတ် သူမက အမှန်တရားကို ရှောင်ပြေးနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?
ကန်းယူဟွန်း သည် သူမကို သာမန်လောက်ဖြင့် ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း အချိန်မရှိတော့ပေ။
အောက်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိရမည်ဖြစ်ပြီးမှသာ သူ တစ်ခုခု ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
‘ငါ့မိသားစုကို ထိတာတော့ ငါ မကြိုက်ဘူး။’
သို့သော် ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သူ့မှာ ရွေးစရာလမ်း မရှိတော့ပေ။
“မိသားစု။”
“…”
“အကယ်၍ သူတို့သာ မင်းကို တွေ့သွားမယ်ဆိုရင် မင်းနဲ့ပဲ ရပ်တန့်သွားမယ်လို့ ထင်နေလား? သူတို့က မင်းရဲ့မိသားစုကိုပါ ထိပါလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းတွေကိုပါ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ဆွေမျိုးတွေနဲ့ သွေးသားတွေကို သတ်ပစ်ရုံတင်မကဘဲ အမြစ်ပြတ်အောင်ပါ ဖျက်ဆီးပစ်ကြလိမ့်မယ်။ ပန်ဒီမိုနီယမ် ဆိုတာ အဲဒီလိုမျိုးကောင်တွေပဲ။”
အဲဒါက နောက်ဆုံး အသည်းအသန် ထိုးနှက်ချက်ပင်တည်း။
[[NAMELOCK_004]] ၏ မျက်လုံးများ အပြင်းအထန် တုန်ခါနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကန်းယူဟွန်း သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါ ပြောခဲ့ပြီးပြီပဲ၊ [[NAMELOCK_005]] ကလည်း ငါ့အတွက် အဖိုးတန်ပါတယ်။ သူမ ဘာဒုက္ခမှ မရောက်စေချင်ဘူး။ မင်းလည်း အဲဒီအတိုင်းပါပဲ။”
“ရှင်ကလေ… မဟုတ်ဘူး၊ အစ်ကို…”
[[NAMELOCK_004]] သည် ကန်းယူဟွန်း ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
“ရှင်က တကယ်ကို ရက်စက်တဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။”
သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်တွင် မျက်ရည်စများ ဝဲတက်လာခဲ့သည်။
ကန်းယူဟွန်း ဘာချေပချက်မှ မပေးခဲ့ပေ။
သူသည် လက်ပိုက်လျက် သူမ၏ နောက်စကားကို ငံ့ဆိုင်းစောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
“သိပြီလေ။ ကျုပ် ပြောပြပါ့မယ်။ ဘယ်သူက လာနှောင့်ယှက်နေလဲဆိုတာကို ကျုပ် အကြမ်းဖျင်းတော့ သိပြီးသားပါ။”
“ဘယ်အချိန်လောက်ကတည်းကလဲ?”
“အတိအကျတော့ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကမှ အဲဒီလို ခံစားခဲ့ရတာပါ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျုပ်ကို စောင့်ကြည့်နေသလိုမျိုး ခံစားခဲ့ရတယ်။”
“အင်းပေါ့လေ။”
ကန်းယူဟွန်း သည် သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
သူမ ပြောတာသာ မှန်မယ်ဆိုရင် ဒါက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင် အဲဒါ ဘယ်သူလဲ?”
[NAMELOCK_003]] ပါ။”
[[NAMELOCK_004]] ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကန်းယူဟွန်း ၏ ভ্রုအစုံမှာ တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။
သူ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေခဲ့သည်။